قُلُوبُنا لِلشَّام وَثُوَارِها تَرْحَلُ خَمساً كَلَّ يَوْمْ
April 24, 2015

قُلُوبُنا لِلشَّام وَثُوَارِها تَرْحَلُ خَمساً كَلَّ يَوْمْ

قُلُوبُنا لِلشَّام وَثُوَارِها تَرْحَلُ خَمساً كَلَّ يَوْمْ
أَلسنتنا تلهج بصادق الدعاء "اللَّهم بارك لنا في شامنا وثورتها وثوارها"


ثورة الشام ثورة الأمَّة أو قُل أمُّ ثوراتها، تأبى إلا أن تتكسر على أرضها كل المؤامرات والمكائد والحيل والأحابيل السياسية الدولية والإقليمية والمحلية، ثورة الشام التي أفصحت عن نفسها بوضوح أنها لله وبالله وليس لها سندٌ أو معينٌ إلا الله فهتفت الحناجر "ما لنا غيرك يا الله"، فاشتد تكالبُ أعداءِ الله عليها فألقوا على رأس أهلها جحيم حممهم لتركع لهم الشام وثورتها وثوارها، فجُبْنُهم هو القيمة المثلى لرجولتهم وشجاعتهم، يضربون النساء والأطفال والبيوت الآمنة، ليركع ثوارها الأبطال ولكن هيهات لمن يثور لله وبالله، هيهات أن يركع إلا لله، فتلقوا الصفعة هذه المرة من أطفال وأشبال الثورة وأمهات رجالها، فكان لوقوف أشبال وأطفال الشام في وجه أعداء الله طعم مرٌّ مريرٌّ تجرعه هؤلاء المجرمون أصحاب براميل الموت وأذنابهم، فازداد غيظهم فَفَرُّوا ثانيةً إلى أحابيلهم السياسية ليصنعوا لهم مؤامراتٍ، في ظاهرها الرحمةُ وفي باطنها العذاب والخضوع والخنوع والمذلة، مع أن براميلهم لم تتوقف، وهيهات أيضًا لأي ائتلاف من صُنع هؤلاء الأشرار أن يؤلف بين قلوب أهل الشام ليصطفوا وراءه ليكون إمامهم يركع بهم لأعداء الله.


فلا الداعيةُ و"الخطيب" بالمسجد الأموي معاذ أعاذهم من استمرار ثورة الشام، ولا جورج صبرا أفلح معهم بتصبيرهم بأمل قبولهم بما يحوكون لهم من خطط ومؤامرات، ولا حتى شيخ العشيرة أحمد عاصي الجربا أسعفه نسبه أن يلتف حول ائتلافه الثوار فيهتفوا خلفه للعلمانية والدولة المدنية التي يرون فيها عودة إلى الجاهلية، وها هو هادي البحرة يحاول أن يهدي إلى أوحال بحرة ائتلافه من يشاء ممن هم عصيُّون عليه وعلى ائتلافه ومن وراءَهم.


نعم يا ثوار الشام الأشاوس، قلوبنا ترحل إليكم خمسًا كل يوم، فقد وضعتم أقدامكم على أول الطريق، في عقر دار الإسلام "الشام"، ومن على قمة جبل الشيخ ارفعوا الصوت عاليًا وقولوا لأعداء الله وأذنابهم خسئتم وخابت مساعيكم، فالشام لنا ونحن أهلها ورجالها، وليس هذا فحسب؛ فالأندلس لنا تنتظرنا نتوق لإعادة أمجادنا فيها، والقدس لنا سنصلي فيها عما قريب بإذن الله صلاةً جامعةً آمنةً مطمئنةً بعد تطهيرها من رجس إخوان القردة والخنازير، ستسجد جباهنا ووجوهنا تلتهم الأرض المباركة خشوعًا، دموعنا تنهال حزنًا على ما فرطنا به في سابق الأيام وفرحًا بنصر الله لنا، ثم يقوم أميرٌ منكم يذكرنا أننا ما زلنا في أول الطريق، فالقرم لنا وبورما لنا وأفغانستان والشيشان والبلقان لنا وأفريقيا الوسطى والعليا والساحل وقرنها كلها لنا، والنيل من منبعه إلى مصبه وبلاده كلها لنا يا من زرعتم الشحناء والبغضاء بين أهله ليختصموا على ماء عذب شربوه سويًا وتوضأوا بمائه وتطهروا فلم نسمع يومًا أنهم تشاحنوا أو تخاصموا إلا في عهدكم المشؤوم، ويذكرنا أميركم قائلًا: فأهلكم هناك ينتظرون سنابك خيلكم وفرسانكم لتحريرها من رجس الأنجاس، فتسير الجيوش ترفع راية رسولها الكريم راية العُقاب مهللةً مكبرةً تطلب الموت في سبيل أن يحيا أهل الأرض بنور ربهم الذي تحملون مشاعله، فيسعد الناسُ كلُ الناسِ بعدل دولة الخلافة الإسلامية على منهاج النبوة، بعد أن أمعن الكفار في إذلال المسلمين في أرضهم وبلادهم، حتى تشرق الأرض بنور ربها ونضع لأعداء الله الكتاب الذي أحصينا فيه قبح صنائعهم وجرائمهم في حق أمتنا لنحاسبهم على كل ما اقترفوه بحقنا.


قلوبنا إليكم ترحل خمسًا كل يوم، فأنتم أملنا في أرض الحشد والرباط، لا نخشى عليكم إلا أن يفتنكم الأشرار بمكرهم، وإن كان مكرهم لِتزول منه الجبال، فاللهَ نسأل أن يمكر بهم، فقد توحدوا وتكالبوا عليكم من كل حدب وصوب، بعد أن أعلنتموها لله وبعد أن رفعتم راية رسول الله صلى الله عليه وسلم ، فتنادوا مصبحين؛ فها هو المعلم وزير خارجية سوريا يكرر تحذيره لكل دول الكفر المستعمرة أنه يحارب من يريدون عودة الخلافة الإسلامية، ليمدوه بالسلاح والعتاد، ومن خلفه لافروف وزير خارجية روسيا يكرر التحذير نفسه، كلهم في خندق واحد يحاربون الله ودينه ويخافون منكم أن تعيدوا الإسلام إلى واقع الحياة فتصبحوا أعزاء بدينكم ودولتكم على أرضكم، ورغم أننا على علم بأنكم تعلمون ذلك وأكثر منه إلا أن قلوبنا عليكم كقلب الأم على طفلها، لا سيما وأن حجم المكائد يزداد يومًا بعد يوم مما يبعث فينا القلق عليكم، فالغرب والشرق الكافر وأعوانهم داخل الشام وخارجها حين تكالبوا على ثورة الشام وثوارها تفننوا في حياكة المؤامرات والحيل السياسية للالتفاف على ثورتكم.


لقد تعامل أعداء الله والإسلام مع ثورتكم بطريقة مختلفة عن الثورات الأخرى، ففي تونس كانت مفاجأتهم فأوجدوا لهم طريقةً بواسطة أعوانهم فالتفوا على ثورتهم، وفي ليبيا أتظنون أنهم ساعدوا على الإطاحة بالقذافي ونظامه لأنهم كانوا يخشون على إخوانكم في ليبيا من أن يدمر عليهم القذافي مدينة بنغازي، فها هم يفعلون الشيء نفسه ويعيثون في كل ليبيا فسادًا عن طريق أعوانهم المأجورين، وفي مصر أيضًا أخذوا ثورة الشعب واحتضنوها احتضان الثعلب لفريسته، ثم وفي ليلةٍ ليلاء التهموها باسم إنقاذ البلد من الفوضى التي سيحدثها الإسلام، وفي اليمن أداروا ثورته فأجهضوها بحل لا يختلف عن المشكلة التي جاءت الثورة لحلها.


أما في الشام فكنتم أنتم المختلفون بأن كشفتم ألاعيبهم من البداية، وعرفتم أن هذه الدول تقف إلى جانب أسد هزيل لا يقوى على الوقوف أمامكم، ثم قررتم أن تكون ثورتكم لله وبالله فهتفتم "ما لنا غيرك يا الله" بعد أن رأيتم أن كل هذه الدول تدعم ذلك الأسد المتحنط في مكانه رعبًا وخوفًا، ولولا هذه الدول ما صمد بوجهكم، ثم بارك الله لكم الهمة والعزيمة بأن صمدتم أمام العالم كله بما أوتي من قوة جبارة، وها أنتم تلقنونه على الأرض وفي السياسة الدرس تلو الآخر، فهذه الدول كلها لن تسمح - إن استطاعت - بأن تعيدوا بناء دولة الخلافة الإسلامية من جديد لأن في هذا نهايتهم أيها الثوار نعم إن في هذا نهايتهم، وإن انتصاركم عليهم بإذن الله هو إعلان عن قيام دولة الخلافة العملاقة على منهاج النبوة.


إن في انتصاركم عليهم وقيام دولة الخلافة على منهاج النبوة، حلًا للأزمة اليمنية والليبية والتونسية والمصرية والعراقية والحبل على الجرار وبأسرع مما تتخيلون، من هنا ينبع قلقنا عليكم فحجم العمل الذي تقومون به كبير وكبيرٌ جدًا وحجم المكائد عليكم بحجم دولة ستسود الدنيا بأسرها، فالله الله يا أحباب رسول الله، أن تسددوا وتقاربوا وأن لا تتنازعوا فتفشلوا وتذهب ريحكم، قدِّروا للأمر قَدْرُه فإن خصمكم بدأ يلفظ أنفاسه الأخيرة وهو ساقط لا محالة، رغم كل هذا المكر ورغم كل هذا الضيق والتضييق علينا وعليكم، فإن الفرج آت عما قريب وإن تجارتنا هي الرابحة لأننا نتاجر مع الله ولله مهما ضاقت علينا الأرض بما رحبت، فهذه طبيعة الفرج والنصر لا يأتي إلا بعد أن يشتد الكرب ويضيق الحال وينعدم بصيص الأمل إلا بالله، ولله در الشافعي من فقيه حكيم بليغ حين قال:
ضَاقَتْ فَلَمَّا اسْتَحْكَمَتْ حَلَقَاتُها فُرِجَتْ وكُنتُ أَظُنُّها لا تُفْرَجُ


فالصعوبة في الأمر أيها الثوار الأحرار أننا نواجه أعداء الله الذين يمتازون بالمكر والخداع والغدر والخيانة، وأن لهم في بلادنا عملاء ومأجورين بذات الميزات يضربوننا بهم. ولكن سلاحنا هو أمضى فالله يدبر لنا ففيه نخاصم، ونقابل مكرهم بمكر الله بهم، نجعله في نحورهم ونستعيذ به من شرورهم، نطفئ بتدبير الله لنا كل نار يوقدونها، ومن يكن الله حليفه فهو نعم المولى ونعم النصير، وحسبكم أيها الأبطال أن الله وفقكم لإفشال أي مشروع للتسوية السياسية مع هذا النظام المجرم، على غرار ما جرى ويجري في ربوع بلادنا الأخرى، حسبكم أن النظام وأعوانه ومن وراءه يلهثون كالكلاب المسعورة وراء تسوية من ذلك النوع، والله إن هذا لنصر تحققونه على الأرض وفي السياسة، فأقدامكم قد ترسخت على الأرض في الوقت الذي تزلزلت أقدامهم مع أن العالم كله يساند هذا المأجور، فأصبح النصر بالنسبة لثورتكم هو صبر ساعة وثبات على بقائكم في خندق الله ورسوله، وحري بمن يجابه العالم مخلصًا من أجل الله ودينه أن يستخلفه الله في أرضه وأن يبدله بعد خوفه أمنًا، فهذا وعد من الله الذي لا يخلف الميعاد ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا ۚ وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ﴾.


غَضَبُ الإسلامِ آتٍ أيها الأشرارُ الفُجَّار، غضب شباب الإسلام آتٍ من كل الجهات لكي تضيق عليكم الأرض بما رحبت، آتٍ من الشيشان وأفغانستان والبلقان، آت من شبابنا في السند والهند ومن أقصى الشرق شماله وجنوبه، آتٍ من أفريقيا كلها حيث ظلمتم وسرقتم ونهبتم أيها المجرمون، آتٍ من شباب الإسلام في ليبيا الذين لا يعرفون الخوف إلا من الله، آتٍ من تونس التي لقنكم فيها شبابنا دروسًا في سياسة الإنسان للإنسان وفق منهج ربه، وقد حذركم لسان الخير فينا في تونس الأستاذ رضا بالحاج فقال لكم: إنَّنا شبابٌ مسلمٌ نُفَوِّضُ ربنا ولا نُفَاوِضُه، ولكنكم لا تفقهون، غضب الإسلام آتيكم من بين أيدكم ومن خلفكم آتيكم من شوارع أوروبا وأمريكا التي بدأ الإسلام سمةً بارزةً في حياتهما، وكم قدم المستشارون النصائح لكم لتُخَفِّفُوا من حدة إجرامكم بحق العزل من أبناء أمتنا ولكنكم لا تفقهون ولا تدرسون تاريخ الأمم، آتيكم من القوقاز ومن مهد الدولة العثمانية التي أجرمتم بحقها، آتٍ لكم ولعملائكم في وادي النيل وأرض الكنانة المتعطشة للإجهاز عليكم وعلى أزلامكم، وعيون هؤلاء الشباب كلها ترحل للشام كل يوم لينجز الشباب مهمتهم هناك فتنفجر ثورة على وجه الأرض كلها تكبر الله وتخلع كل أعدائه، ثورة تملأ الأرض في لحظة واحدة، تحاكي الله بطاعتها ودعائها بحكمها وعدلها بقوتها وقوة رجالها ونسائها، ثورة الرحماء على أهل الله الأشداء على أعدائه.


نحن لا نكتب إنشاءً أدبيًا، بل نحن نعد لتلك اللحظة إعداداً، نعد الرجال والنساء ونعد أمتنا لتتهيأ لتلك اللحظة التي ستشهد سقوط العروش الورقية، ويا للساقطين حينها من هول الخزي والعار عندما ينكشف أمام بسطاء الأمة كم كان صاحب الجلالة والفخامة والسمو أخرقَ وعبدًا ذليلًا طيعًا عند أرذل خلق الله، يا أصحاب الجلالة والفخامة والسمو المزيف لن تجدوا لكم يومها مكاناً في العالم يؤويكم، فستأتيكم أخبارنا تؤُزكم أزَّا، نعلم أنكم ستفرون ولكن إلى أين فأمريكا لن تكون أمريكا التي تعرفون، ولا حتى أوروبا ولا روسيا ولا الصين، ستجلسون تفكرون أين المفر فأسيادكم لم يعد يُسمع لهم رِكْزٌ، سنجلبكم مكبلين بأصفاد الذل والعار مطأطئي الرؤوس لا يكاد يرتد إليكم طرف، عندها ستلجأون إلى حمل المصاحف التي طالما حاربتموها، وعندها ربما تجدون قاضيًا كالعز بن عبد السلام يحكم ببيعكم في سوق النخاسة، هذا إذا قبل هذا السوق بضاعة كأمثالكم فأنتم ليس مثلكم إلا أنتم، آدميّو الشكل يخلو مضمونكم من أي خلق كريم أو مروءة أو إنسانية حتى تجاه أهلكم وبلادكم.


فيا خيل الله اركبي ويا أرض اشهدي ويا سماء أمطري ويا حملة الراية قوموا فاليوم يومكم والأرض أرضكم والبلاد بلادكم دينكم دينكم لحمكم ودمكم. ويا ثوار الشام أنجزوا وتقربوا إلى الله فعنده النصر وهو المانح له وهو المعز المذل فقلوبنا ترحل إليكم خمسًا كل يوم، تنام أعيننا ولا نجد طعمًا للحياة في النوم، فعلى أرضكم انتصر إسلامنا على الروم، وفي أرضكم وعلى أيديكم بإذن الله سنهزم الفرس والروم، مهما تكاثرت الغِربان والبُوم.


اللهم كن لأهلنا في الشام معيناً وبارك بثورتهم وأرهم الحق حقًا وارزقهم اتباعه وأرهم الباطل باطلًا وارزقهم اجتنابه، اللهم سدد رميهم وثبت الأرض من تحت أقدامهم، اللهم هيئ لأمتنا على أيديهم أمر رشد يعز فيه أهل طاعتك ويذل فيه أهل معصيتك ويسود فيه شرعك، اللهم ائذن للخلافة أن تعود ولشرعك أن يسود، وأنجز اللهم على أيديهم وعد نبيك صلى الله عليه وسلم  خلافة على منهاج النبوة. اللهم آمين.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
عبد الرؤوف بني عطا

More from null

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

هر کله چې موږ ته یو "نوی سمبول" وړاندې کیږي چې مسلمانی ریښې یا ختیځي بڼې لري، ډیری مسلمانان خوشحالیږي، او په داسې کافر نظام کې د "سیاسي نمایندګۍ" په نامه په یو وهم باندې هیلې جوړیږي چې اسلام د حکومت، عقیدې او شریعت په توګه نه مني.

موږ ټول هغه سخته خوشحالي یادوو چې په 2008 کې د اوباما په بریا سره د ډیری خلکو په احساساتو کې خپره شوه. هغه د کینیا زوی دی او یو مسلمان پلار لري! دلته ځینو فکر کاوه چې اسلام او مسلمانان د امریکایی نفوذ ته نږدې شوي، مګر اوباما د مسلمانانو لپاره ترټولو زیات ځورونکي ولسمشرانو څخه و، هغه لیبیا ویجاړه کړه، د سوریې په ناورین کې یې مرسته وکړه، او د خپلو الوتکو او سرتیرو سره یې افغانستان او عراق ته اور واچاوه، بلکې د خپلو وسیلو له لارې په یمن کې د وینو تویونکی و او د هغه دوره د امت په وړاندې د سیستماتیکې دښمنۍ دوام و.

نن ورځ دا صحنه تکراریږي، مګر په نویو نومونو سره. ځکه چې زوهران ممداني ته د یو مسلمان، مهاجر او ځوان په توګه ډیره پاملرنه کیږي، لکه څنګه چې هغه ژغورونکی وي! مګر لږ خلک د هغه سیاسي او فکري دریځونو ته ګوري. دا سړی د همجنس بازانو د سختو پلویانو څخه دی، د دوی په فعالیتونو کې برخه اخلي، او د دوی انحراف د بشري حقونو په توګه ګڼي!

دا څه ډول شرم دی چې خلک په هغه باندې هیلې لري؟! ایا دا د هماغه سیاسي او فکري ناکامۍ تکرار نه و چې امت پکې څو ځله ښکیل شوی دی؟! هو، ځکه چې دا په شکل سره ازمویل کیږي نه په جوهر سره! دا په موسکا سره غولیږي، او په عقیدې سره نه بلکې په احساساتو سره، په نومونو سره نه بلکې په مفاهیمو سره، او په سمبولونو سره نه بلکې په اصولو سره معامله کوي!

په شکلونو او نومونو باندې دا ډول لیوالتیا د مشروع سیاسي پوهاوي د نشتوالي پایله ده، ځکه چې اسلام په اصل، نوم یا نژاد نه اندازه کیږي، بلکې په بشپړ ډول د اسلام اصولو ته په ژمنتیا سره؛ د نظام، عقیدې او شریعت په توګه. او د هغه مسلمان لپاره هیڅ ارزښت نشته چې په اسلام حکومت نه کوي او نه یې نصرت کوي، بلکې کافر پانګوال نظام ته غاړه ږدي، او د "آزادۍ" په نوم کفر او انحراف ته توجیه ورکوي.

او ټول هغه مسلمانان دې پوه شي چې د هغه په ​​بریا خوشحاله شول او فکر یې کاوه چې دا د خیر تخم یا د پاڅون پیل دی، چې پاڅون د کفر له نظامونو څخه نه کیږي، نه د هغوی په وسایلو سره، نه د دوی د رایې ورکولو د صندوقونو له لارې، او نه د هغوی د اساسي قوانینو تر چت لاندې.

څوک چې ځان د دیموکراتیک نظام له لارې وړاندې کوي، د خپلو قوانینو د احترام قسم خوري، بیا د جنسي انحراف څخه دفاع کوي او هغه لمانځي، او هغه څه ته بلنه ورکوي چې خدای غصه کوي، هغه د اسلام نصرت کوونکی او د امت لپاره امید نه دی، بلکې د ښایسته کولو او نرمولو وسیله ده، او یو جعلي استازیتوب دی چې هیڅ ګټه نه رسوي.

په لویدیځ کې د ځینو هغو شخصیتونو لپاره چې اسلامي نومونه لري سیاسي بریاوې بلل کیږي، یوازې هغه ټوټې دي چې امت ته د تسکین په توګه وړاندې کیږي، ترڅو ورته وویل شي: وګورئ، زموږ د نظامونو له لارې بدلون ممکن دی.

 د دې "استازیتوب" حقیقت څه دی؟

لویدیځ د اسلام لپاره د حکومت دروازې نه خلاصوي، بلکې یوازې د هغو کسانو لپاره یې خلاصوي چې د دوی په ارزښتونو او افکارو کې ورسره یوځای کیږي. او هرڅوک چې د دوی نظام ته ننوځي باید د دوی اساسي قانون او وضعي قوانین ومني، او د اسلام له حکم څخه انکار وکړي، که هغه په دې راضي شي، هغه یو منل شوی ماډل کیږي، مګر ریښتینی مسلمان د دوی په وړاندې له خپلو ریښو څخه رد دی.

زهران ممداني څوک دی؟ او ولې دا وهم جوړیږي؟

هغه یو داسې شخص دی چې یو مسلمان نوم لري، مګر د اسلام د فطرت سره په بشپړه توګه مخالف یو منحرف اجنډا غوره کوي، د همجنس بازانو څخه ملاتړ کوي، او هغه څه ته وده ورکوي چې د "دوی حقونه" بلل کیږي، او هغه د دې څرګنده بیلګه ده چې څنګه لویدیځ خپل ماډلونه جوړوي: په نوم مسلمان، په عمل کې سیکولر، د لویدیځ لیبرال اجنډا ته خدمت کوي نور څه نه. بلکې د دې لپاره چې امت له خپلې اصلي لارې مشغول کړي، نو د دې پر ځای چې د اسلام او خلافت د دولت غوښتنه وکړي، د کفر په نظامونو کې د پارلماني څوکیو او پوستونو په اړه اندیښمن شي! او د دې پر ځای چې د فلسطین د آزادولو لپاره مخه کړي، د هغو کسانو په تمه دي چې د امریکا له کانګرس یا د اروپا له پارلمان څخه "د غزې دفاع" وکړي!

د دې حقیقت دا دی چې دا د ریښتیني بدلون د لارې تحریف دی، کوم چې د نبوت په طريقه د راشده خلافت تاسیس دی، چې د اسلام بیرغ اوچتوي، د خدای شریعت پلي کوي، او امت د یو خلیفه تر شا متحد کوي چې د هغه تر شا جنګیږي او له هغه څخه وېره کیږي.

نو په نومونو مه غولیږئ، او په هغه چا مه خوشحالیږئ چې تاسو ته په ظاهره منسوب وي او په محتوا کې ستاسو سره مخالفت لري، ځکه چې هرڅوک چې د سعید، علي یا زهران نوم لري زموږ د نبي محمد ﷺ په لاره نه دی.

او پوه شئ چې بدلون د کفر له پارلمانونو څخه نه راځي، بلکې د امت له لښکرو څخه راځي چې وخت یې رارسیدلی چې حرکت وکړي، او د هغوی له پوهو ځوانانو څخه چې شپه او ورځ د لویدیځ او د هغه د ملاتړو او په اسلامي او مسلمانو هیوادونو کې د خاینو پیروانو په سرونو د میز د اړولو لپاره کار کوي.

مسلمانان د دیموکراسۍ په ټاکنو او نه د لویدیځ د صندوقونو له لارې نه پاڅیږي، بلکې د اسلامي عقیدې پر بنسټ په ریښتیني پاڅون سره، د راشده خلافت د دولت په تاسیس سره چې اسلام ته خپل مقام بیرته ورکوي، مسلمانانو ته عزت ورکوي، او د دیموکراسۍ وهمونه ماتوي.

په نومونو مه غولیږئ، او خپلې هیلې په کفر په نظامونو کې په افرادو مه ځړئ، بلکې خپلې لویې پروژې ته وګرځئ: د اسلامي ژوند بیا پیل، دا یوازې د عزت، بریا او واک لار ده.

صحنه د پخوانیو غمونو یو سپکاوی تکرار دی: جعلي سمبولونه، لویدیځو نظامونو ته وفاداري، او د اسلام له لارې څخه انحراف. او هر څوک چې دې لارې ته لاسونه پړکوي، هغه امت ګمراه کوي. نو د خلافت پروژې ته راوګرځئ، او د اسلام دښمنانو ته اجازه مه ورکوئ چې ستاسو مشران او استازي جوړ کړي. عزت د دیموکراسۍ په چوکیو کې نه دی، بلکې د خلافت په تخت کې دی چې حزب التحریر ورته کار کوي او امت د دې فکري او سیاسي انحطاط څخه خبرداری ورکوي. موږ ته پرته د خلافت له دولت څخه بله خلاصی نشته، کوم چې اجازه نه ورکوي چې مسلمانان د هغه چا لخوا اداره شي چې د اسلام څخه پرته په بل دین باور لري، نه د هغه چا لخوا چې انحراف او ګمراهۍ ته جواز ورکوي، او نه د هغه چا لخوا چې خلکو ته د خدای له نازل شوي پرته بل څه قانون کوي.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

عبدالمحمود العامري – د یمن ولایت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ - د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ

د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

د الاهرام ویب پاڼې د ۲۰۲۵ کال د نومبر په ۴مه نېټه د سه شنبې په ورځ خبر ورکړ چې د مصر لومړي وزیر د قطر په پلازمېنه دوحه کې د ټولنیزې پراختیا په دویمه نړیواله غونډه کې د ولسمشر په استازیتوب په خپله وینا کې وویل چې مصر په خپلو ټولو بڼو او اړخونو کې د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره یوه هر اړخیزه تګلاره پلي کوي، چې "څو اړخیزه بې وزلي" هم پکې شامله ده.

له کلونو راهیسې، په مصر کې هېڅ رسمي وینا داسې عبارتونه نه لري لکه "د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره هر اړخیزه تګلاره" او "د مصر اقتصاد لپاره حقیقي پیل". چارواکي دا شعارونه په کنفرانسونو او غونډو کې تکراروي، چې د پانګونې پروژو، هوټلونو او تفریحي ځایونو ځلیدونکي انځورونه هم ورسره مل وي. خو واقعیت، لکه څنګه چې نړیوال راپورونه یې شاهدي ورکوي، بالکل توپیر لري. په مصر کې بې وزلي لا هم یوه پخه، بلکې مخ په زیاتیدونکې پدیده ده، سره له دې چې حکومت په پرله پسې توګه د ښه والي او پرمختګ ژمنه کوي.

د یونیسف، ایسکوا او د خوړو نړیوال پروګرام د ۲۰۲۴ او ۲۰۲۵ کلونو د راپورونو له مخې، نږدې یو له پنځو مصریانو څخه په څو اړخیزه بې وزلۍ کې ژوند کوي، په دې مانا چې دوی د ژوند له بنسټیزو اړخونو لکه تعلیم، روغتیا، کور، کار او خدماتو څخه بې برخې دي. همدارنګه، معلومات دا تاییدوي چې له ۴۹٪ څخه زیاتې کورنۍ د کافي خوړو په ترلاسه کولو کې له ستونزو سره مخ دي، دا یو ټکان ورکوونکی شمېر دی چې د ژوند د بحران ژورتیا منعکس کوي.

خو مالي بې وزلي، یعنې د ژوند د لګښتونو په پرتله د عاید کموالی، په تېزۍ سره زیات شوی، چې د انفلاسیون د پرله پسې څپو له امله د خلکو معاشونه، هڅې او سپما له منځه تللي دي، تر دې چې د مصریانو لویه برخه د دایمي کار کولو سره سره د مالي بې وزلۍ تر کرښې لاندې ده.

په داسې حال کې چې حکومت د "تکافل او کرامه" او "حياة كريمة" په څېر نوښتونو په اړه خبرې کوي، نړیوالې شمېرې ښيي چې دې پروګرامونو د بې وزلۍ جوړښت په بنسټیزه توګه نه دی بدل کړی، بلکې یوازې د لنډمهاله ارام بښونکو په څېر دي، لکه څاڅکي چې په دښته کې توی شي. د مصر کلیوالي سیمې چې د نفوس نیمایي برخه پکې ژوند کوي، لا هم د خدماتو د کمښت، د وړ کار د نشتوالي او د زیربناوو د خرابوالي له امله کړېږي. د ایسکوا راپور ټینګار کوي چې په کلیو کې بې برخېتوب په ښارونو کې څو چنده زیات دی، چې دا د شتمنۍ د ناسم ویش او پرله پسې بې پامۍ ښکارندویي کوي.

کله چې لومړی وزیر د هیواد له زوی څخه مننه کوي "چا چې له حکومت سره د اقتصادي سمون اقدامات زغملي"، نو په حقیقت کې هغه د هغو سیاستونو له امله د رښتینې کړاو شتون مني. خو دا اعتراف د کړنلارې د بدلون لامل نه ګرځي، بلکې د هماغې سرمایه دارۍ په لاره کې د لا زیات تګ لامل کیږي چې دا بحران یې رامنځته کړی دی.

هغه تش په نامه اصلاحات چې په ۲۰۱۶ کال کې د "تعویم" پروګرام، د سبسایډي د زیاتوالي او د مالیاتو د زیاتوالي سره پیل شول، اصلاح نه وه، بلکې د پورونو او کسر لګښت په بې وزلو بارول وو. په داسې حال کې چې چارواکي د "پیل" په اړه خبرې کوي، سترې پانګونې د لوکسو املاکو او سیاحتي پروژو په لور روانې دي چې د پانګوالو خدمت کوي، په داسې حال کې چې میلیونونه ځوانان د کار یا هستوګنې لپاره فرصتونه نه مومي. بلکې ډیری دا پروژې، لکه په مطروح کې د علم الروم سیمه چې پانګونه یې ۲۹ میلیارده ډالره اټکل شوې، د بهرنیو سرمایه دارۍ شراکتونه دي چې ځمکې او شتمنۍ ترلاسه کوي او هغه د پانګوالو لپاره د ګټې سرچینې ته بدلوي، نه د خلکو لپاره د رزق سرچینې ته.

نظام ځکه نه ناکامېږي چې فاسد دی، بلکې ځکه چې په یوه باطله فکري بنسټ روان دی چې هغه سرمایه داري نظام دی، کوم چې پیسې د دولت د ټولو سیاستونو محور ګرځوي. سرمایه داري په مطلقه توګه د مالکیت په ازادۍ ولاړه ده او اجازه ورکوي چې شتمني د هغه لږ شمېر خلکو په لاس کې راټوله شي چې د تولید وسیلې لري، په داسې حال کې چې اکثریت د مالیاتو، بیو او عمومي پورونو بار په غاړه اخلي.

له همدې امله، هغه څه چې د "ټولنیزې ساتنې پروګرامونه" بلل کیږي، یوازې د سرمایه دارۍ د وحشي څېرې د ښکلا کولو هڅه ده، او د یوه ظالم نظام عمر اوږدوي چې د بډایانو خیال ساتي او له بې وزلو څخه پیسې اخلي. د ناروغۍ د اصل په درملنې پر ځای؛ یعنې د شتمنۍ انحصار او په نړیوالو بنسټونو باندې د اقتصاد انحصار، یوازې د نقدي مرستو په ویش باندې بسنه کیږي، چې نه بې وزلي له منځه وړي او نه عزت ساتي.

سرپرستي په رعیت باندې د حاکم احسان نه دی، بلکې شرعي وجیبه ده، او هغه مسؤلیت دی چې الله تعالی به په دنیا او آخرت کې ترې پوښتنه کوي. هغه څه چې نن ورځ روان دي، د خلکو چارو ته قصدي بې پامي ده، او د پیسو نړیوال صندوق او نړیوال بانک څخه د مشروطو پورونو په ګټه د سرپرستۍ له وجیبې څخه لاس اخیستل دي.

دولت د بې وزله او بهرني پور ورکوونکي ترمنځ منځګړی ګرځېدلی، مالیات وضع کوي، سبسایډي کموي او عامه شتمنۍ پلوري ترڅو هغه لوی کسر ډک کړي چې پخپله سرمایه داري نظام جوړ کړی دی. په دې ټولو کې هغه شرعي مفاهیم غیر حاضر دي چې اقتصاد تنظیموي، لکه د سود حرامول، د عامو شتمنیو د افرادو لخوا د مالکیت منع کول، او د مسلمانانو له بیت المال څخه په رعیت باندې د نفقه کولو وجوب.

اسلام یو بشپړ اقتصادي نظام وړاندې کړی چې بې وزلي له خپلو ریښو څخه له منځه وړي، نه یوازې د نقدي مرستو یا ښکلاکوونکو پروژو سره. دا نظام په ثابتو شرعي بنسټونو ولاړ دی، چې تر ټولو مهم یې دا دي:

۱- د سود او سودي پورونو حرامول چې دولت سره تړلي او منابع یې له منځه وړي، د سود په له منځه تلو سره له نړیوالو بنسټونو څخه د اقتصاد انحصار له منځه ځي، او د امت مالي خپلواکي بېرته راګرځول کېږي.

۲- د ملکیتونو درې ډوله کول:

شخصي ملکیت: لکه کورونه، هټۍ او شخصي کروندې...

عامه ملکیت: په دې کې لویې شتمنۍ شاملې دي لکه تېل، ګاز، منرالونه او اوبه...

د دولت ملکیت: لکه د فیء ځمکې، رکاز او خراج...

په دې وېش سره عدالت ټینګېږي، ځکه چې لږ شمېر خلکو ته د امت د منابعو د انحصار کولو اجازه نه ورکول کېږي.

۳- د رعیت د هر فرد لپاره د کفایت ضمانت: دولت په خپله سرپرستۍ کې د هر انسان لپاره د خوراک، جامو او کور په څېر بنسټیزو اړتیاوو ضمانت کوي، که چیرې هغه د کار کولو توان ونلري، نو د بیت المال په هغه باندې نفقه کول واجب دي.

۴- زکات او لازمي نفقه: زکات احسان نه دی، بلکې فریضه ده، دولت یې راټولوي او د خپلو شرعي مصرفونو لپاره یې بې وزلو، مسکینانو او پورمندانو ته مصرفوي. دا د وېش یوه اغېزمنه وسیله ده چې پیسې په ټولنه کې د ژوند دورې ته بېرته راګرځوي.

د تولیدي کار هڅولو او د استحصال منع کولو، او په ریښتینو ګټورو پروژو کې د منابعو پانګونې ته هڅولو سره، لکه درنې او نظامي صنعتونه نه په قمار او لوکسو املاکو او فرضي پروژو کې. د دې تر څنګ د بیو تنظیم د حقیقي عرضې او تقاضا سره نه د احتکار او نه د تعویم سره.

یوازې د نبوت په منهج خلافت دی چې د دې احکامو په عملي کولو قادر دی، ځکه چې هغه د اسلامي عقیدې پر بنسټ جوړ شوی، او موخه یې د خلکو د چارو پالنه ده نه د هغوی د پیسو راټولول. د خلافت په سیوري کې، نه سود شته او نه مشروطه پورونه، او نه پردیو ته د عامو شتمنیو پلورل شته، بلکې منابع د امت د ګټو د ترلاسه کولو په موخه اداره کیږي، او بیت المال د دولتي منابعو، خراج، انفال او عامه ملکیت څخه د روغتیايي پاملرنې، تعلیم او عامه اسانتیاوو د تمویل مسؤلیت په غاړه اخلي.

خو د بې وزلو بنسټیزې اړتیاوې د هر فرد په توګه تضمین کیږي، نه د لنډمهاله صدقاتو له لارې بلکې د یوه تضمین شوي شرعي حق په توګه. له همدې امله په اسلام کې د بې وزلۍ سره مبارزه یو سیاسي شعار نه دی، بلکې د ژوند یو بشپړ نظام دی چې عدالت قایموي او ظلم منع کوي او شتمني خپلو مالکینو ته بېرته سپاري.

د رسمي وینا او ژوندي واقعیت ترمنځ لویه فاصله ده چې له هیچا څخه پټه نه ده. په داسې حال کې چې حکومت د خپلو "ستر" پروژو او "حقیقي پیل" په اړه سندرې وايي، میلیونونه مصریان د بې وزلۍ تر کرښې لاندې ژوند کوي، د لوړې بیې، بې روزګارۍ او د امید نشتوالي څخه کړېږي. حقیقت دا دی چې دا کړاو به تر هغه وخته پورې له منځه لاړ نشي تر څو چې مصر د سرمایه دارۍ په لاره روان وي، خپل اقتصاد سود خورو ته سپاري او د نړیوالو بنسټونو سیاستونو ته غاړه ږدي.

د مصر کړکېچونه او ستونزې انساني ستونزې دي نه مادي، او هغه شرعي احکام ورسره تړلي دي چې د اسلام پر بنسټ یې د چلند او درملنې څرنګوالی څرګندوي، او حل لارې د سترګو پټولو په پرتله اسانه دي، مګر هغه باوري ادارې ته اړتیا لري چې آزاده اراده ولري او وغواړي په سمه لاره ولاړ شي او په ریښتیا سره د مصر او د هغې د خلکو لپاره ښه وغواړي، او بیا دا اداره باید ټول هغه قراردادونه بیاکتنه کړي چې پخوا شوي او د ټولو هغو شرکتونو سره کیږي چې د هیواد شتمنۍ انحصاروي او څه چې د هغې عامه ملکیت دی، په ځانګړې توګه د ګاز، تېلو، سرو زرو او نورو منرالونو او شتمنیو د سپړلو شرکتونه، او دا ټول شرکتونه وباسي ځکه چې دوی په اصل کې استعماري شرکتونه دي چې د هیواد شتمنۍ لوټ کوي، او بیا یو نوی تړون جوړ کړي چې خلکو ته د هیواد په شتمنیو واک ورکړي او داسې شرکتونه جوړ یا په کرایه ونیسي چې د تیلو، ګازو، سرو زرو او نورو منرالونو له زیرمو څخه د شتمنیو په تولید بوخت وي او دا شتمنۍ بیا په خلکو وویشي، بیا به خلک د دې جوګه شي چې هغه مړې ځمکې وکري چې دولت به دوی ته د هغې د حق په توګه د ګټې اخیستنې توان ورکړي، او دوی به دا هم وکولی شي چې هغه څه جوړ کړي چې باید جوړ شي ترڅو د مصر اقتصاد لوړ کړي او د هغې خلکو ته کفایت وکړي، او دولت به دوی په دې لاره کې ملاتړ وکړي، او دا ټول تصور نه دی او نه د پیښېدو وړ نه دی او نه یوه پروژه ده چې موږ یې د تجربې لپاره وړاندې کوو چې بریالۍ شي یا ناکامه شي، بلکې دا شرعي احکام دي چې په دولت او رعیت لازم دي، نو دولت ته دا اجازه نشته چې د هیواد شتمنۍ چې د خلکو ملکیت دی په داسې پلمو ضایع کړي چې تړونونه یې منظور کړي او ملاتړ یې کړی او ظالمانه نړیوالو قوانینو یې ساتنه کوي، او نه ورته دا اجازه شته چې خلک ترې منع کړي بلکې باید هر هغه لاس پرې کړي چې د خلکو شتمنیو ته د لوټ په توګه اوږدېږي، دا هغه څه دي چې اسلام وړاندې کوي او باید پلي شي، مګر دا د اسلام د نورو نظامونو څخه جلا نه پلي کېږي بلکې دا یوازې د نبوت په منهج د خلافت د دولت له لارې پلي کېږي، دا هغه دولت دی چې د هغې غم او دعوت د تحریر ګوند په غاړه لري او مصر او د هغې خلک، ملت او پوځ ته د دې لپاره له هغه سره په ګډه کار کولو ته بلنه ورکوي، خدای دې د خپل لوري څخه فتحه ولیکي او موږ هغه په ​​داسې واقعیت کې وینو چې اسلام او د هغه خلک عزتمن کړي، ای الله ژر تر ژره.

﴿وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

د تحریر ګوند مرکزي مطبوعاتي دفتر لخوا لیکل شوی

سعید فضل

په مصر کې د تحریر ګوند د مطبوعاتي دفتر غړی