قوانينهم الوضعيّة ظالمة وضيعة  وأحكام الله وحدها القوانين العادلة الرّفيعة
August 14, 2017

قوانينهم الوضعيّة ظالمة وضيعة وأحكام الله وحدها القوانين العادلة الرّفيعة

قوانينهم الوضعيّة ظالمة وضيعة

وأحكام الله وحدها القوانين العادلة الرّفيعة

ذكرت (رويترز) أنّ لجنة بمجلس الشيوخ الأمريكيّ أقرّت مشروع قانون تتوقّف بموجبه مساعدات سنويّة قيمتها 300 مليون دولار تقدّمها أمريكا للسّلطة الفلسطينيّة إلاّ إذا أوقفت صرف ما وصفها مشرّعون بأنّها مبالغ ماليّة تكافئ الجرائم العنيفة. وصوّتت لجنة العلاقات الخارجيّة بمجلس الشّيوخ بأغلبيّة 17 صوتا مقابل أربعة لصالح مشروع القانون المعروف باسم تيلور فورس بعد أن قتل فلسطينيّ أمريكيّاً يبلغ من العمر 29 عاما (وهو خرّيج مثاليّ من "ويست بوينت" ومحارب سابق) طعنا حين كان في زيارة لكيان يهود العام الماضي. ويجب أن يقرّ مجلسا النّوّاب والشّيوخ بكامل أعضائهما مشروع القانون ليتحوّل إلى قانون.

وعلى هذا الأساس بدأ الكونغرس بدراسة قانون لمنع "السّلطة الفلسطينيّة" من التّحريض على العنف. التي - حسب زعمه - لطالما قدّمت لأسر الفلسطينيّين الذين يشنّون هجمات ضدّ يهود مكافآت ماليّة ترتبط بفترة بقائهم في سجون يهود، إلى جانب الأُسر التي يلقى أقرباؤها حتفهم خلال أعمال عنف ضدّ الأبرياء.

وعرج إلى أنّها قد برّرت هذه الممارسة بأنّها إن لم توفّر هذه المزايا فحركة "حماس" ستفعل. ولكنّه اعتبر أنّ هذه الحجّة واهية فكيف لها بكسب ميزة على خصمها الإسلاميّ الذي تتنافس معه على النّفوذ السّياسيّ وهي تعتمد سياسة تبرّر العنف؟!!

وفي حال تمّ تمرير القانون، يقول "ديفيد ماكوفسكي" مدير مشروع عمليّة السّلام في الشّرق الأوسط في معهد واشنطن وعضو في مجلس العلاقات الخارجيّة والمعهد الدّوليّ للدّراسات الاستراتيجية الذي مقرّه في لندن "سيحمل رسالة واضحة إلى "السّلطة الفلسطينيّة" مفادها أنّ ممارسة تقديم المزايا إلى الذين ينفّذون أعمال عنف ضدّ يهود أو أمريكيّين مقيتة وغير مقبولة."

هذا وتجدر الإشارة إلى أنّ أمريكا قدّمت اقتراحا رسميّا في 2010 إلى "مكتب المفوّض السّامي لحقوق الإنسان" لحثّ جميع الحكومات على "التّحدث علناً ضدّ عدم التّسامح، بما في ذلك الدّعوة إلى الكراهيّة القوميّة أو العنصريّة أو الدّينيّة التي تشكّل تحريضاً" - وعلى إدانة المسؤولين الحكوميّين الذين يمارسون ذلك.

"أعمال عنف ضدّ يهود أو أمريكييّن"؟؟ وماذا عن الأعمال التي يقوم بها كيان يهود ضدّ أهل فلسطين؟ بم تُنعَت؟ هل هي دفاع عن النّفس أم عن وجود "مفروض مرفوض"؟ ماذا عن الأعمال التي نفّذها الجنود الأمريكان في العراق؟ وفي أفغانستان؟ وفي سوريا؟ أم أنّ قانونهم "يكيل بمكيالين"؟!

لئن تضاربت مصالح الدّول العظمى فيما بينها فإنّها تتّحد للحفاظ على النّظام الذي يسيّرها؛ "النّظام الرّأسماليّ"، فتكون يداً من حديد تضرب من يهدّد كيانه، والإسلام هو النّظام الوحيد الذي بقي ينافسه والذي بانت ملامح عودته إلى الحياة بعد أن أقصي عنها منذ سقوط دولته سنة 1924م.

الحرب على الإسلام هي حرب صليبيّة يتفانى أعداؤه لقيادتها وإبراز قدرتهم على التّفنّن في اختيار الأسلحة الأكثر وحشيّة للنّيل من المدنييّن العزّل فطالت الأطفال والنّساء!! فأين قوانينهم تلك التي تندّد بالعنف أمام ما ألقي على الأبرياء من أبناء سوريا من قنابل عنقوديّة وبراميل متفجّرة أتت على الأخضر واليابس؟! إنّ قانونهم هذا يقضي بإدانة وذمّ من يتعرّض لأحد أبنائهم... وبالأمر القبيح المذموم يصفون ذلك وتسنّ القوانين التي بمقتضاها تسحب المساعدات الأمريكية للسلطة الفلسطينية بحجّة أنّها تصرف في دعم (الإرهاب) ومساعدة منفّذيه وأسرهم وإن كان المدان يدافع عن أرضه ومقدّساتها... فينعت بـ(الإرهابيّ) لأنّه يدافع عن أقصاه ويُبَرَّأ المغتصبُ اليهوديّ الذي يعتقل الأطفال ويروّعهم وينكّل بالنّساء ويقتل زهرات بدم بارد لا يأبه لأحد... أمّا إن كان هذا العنف موجّها نحو مجموعات مسلمة فالمقياس مختلف تماما فتُغدَق الأموالُ وتُسنَد جوائزُ نوبل للقائمين عليها وينفون ما يحدث من جرائم وينكرونه، كما أنكرت أونغ سان سو كاي رئيسة حكومة بورما وهي إحدى أشهر النّاشطات الحقوقيّات في العالم، وحائزة على جائزة نوبل للسّلام، أنكرت ما يجري في بلادها من انتهاكات وجرائم ضدّ الإنسانيّة ورفضت الرّدّ على هذه الاتهامات... فأين هم من هذا؟! أين قوانينهم ممّا يحدث للأبرياء من مسلمي الرّوهينجيا من إبادة وتطهير عرقيّ ومن ذبح للرضّع والأطفال بالسّكاكين في منازلهم خلال الحملات التي تقوم بها قوات الشّرطة والجيش هناك والتي تسمّى «مناطق عمليّات الإخلاء» والتي أدّت إلى مقتل المئات منذ 9 تشرين الأول/أكتوبر من العام الماضي؟؟

موتُ أمريكيٍّ أقام الدّنيا ولم يقعدها وسُنّ لأجله قانون، أمّا قتل المسلمين في أمريكا (2015/02/11 حادثة قتل الأمريكيّ كريج ستيفين هيكس لـ3 طلّاب مسلمين بدافع "كره الإسلام")، فلم يحرّك للرّئاسة الأمريكيّة ساكنا ممّا جعل حوادث العنف ضدّ المسلمين تزيد بشكل ملحوظ، وهو ما زاد في تنامي الإسلاموفوبيا خاصّة بعد تولّي ترامب الرّئاسة الأمريكيّة والذي صرّح في عديد من المناسبات بكرهه للإسلام الذي لا تنطبق عليه مواصفات الإسلام الأمريكيّ: خدوم مطيع معتدل وديع لا يختلف مع الحضارة الغربيّة ويتلاقح معها ويقبل بها بل ينصهر ويذوب فيها و... يتخلّى عن حضارته ومفاهيمه ليتعايش معها بسلام وأمان!...

لا يخفي هذا الرّئيس حقده على الإسلام الذي نعته بـ"المتطرّف" لأنّه يهدّد مصالحه وينادي بوحدة الأمّة وفكّ قيود الغرب عنها، فضمن الخطاب الذي ألقاه وخلال حفل أكّد بأنّه سيوحّد العالم بهدف "محو الإسلام المتطرّف من على وجه الأرض". (بي بي سي، 23 كانون الثاني/يناير 2017)

أمّا قتل المسلمين فلا حراك ولا تعليق عليه، وحادثة المسجد الأخيرة التي جدّت بولاية مينيسوتا الأمريكيّة تؤكّد تجاهل ترامب لهذه الأعمال، فلم يكلّف خاطرا للرّدّ على هذه الفاجعة ولزم الصّمت. قال سيباستيان غوركا، مسؤول الأمن القوميّ في البيت الأبيض "صمت ترامب يرتبط بعدم التّأكّد بعد، من وجود أسباب أيديولوجية وراء التّفجير". تلك هي السّياسة العالميّة اليوم في ظلّ هذا النّظام الرّأسماليّ الفاسد، عمل على تغوّل الحاكمين والقائمين عليها من أصحاب رؤوس الأموال ودولهم ليمتصّوا دماء الشّعوب وثرواتها. تراهم يهبّون لدمِ واحدٍ من رعاياهم حتّى يثبتوا لهم قدرتهم على حمايتهم فيضمنوا بذلك حبّهم ويحافظوا على مراكزهم، ويماطلون ويتملّصون ويصمتون إن تعلّق الأمر بدماء آلاف المسلمين.

حتّى إبادة شعب لا تحرّك لهؤلاء المشرّعين الذين يقودون العالم ساكنا!! فأين هم ممّا يحدث لأهلنا في سوريا (أكثر من 400 ألف قتيل من بينهم 25 ألف طفل وأكثر من 1200مجزرة)؟! أين هم ممّا يحدث في اليمن؟! أين هم ممّا تسعى إليه حكومة الهند حثيثا لجعل المسلمين أقلّيّة في إقليم كشمير؟! فـ"القوات الهندية ترتكب جرائم ضدّ الإنسانية أسفرت عن مقتل 15 مدنيًا خلال الأسبوع الماضي وحده". كما جاء على لسان نافيس زكريا المتحدّث باسم وزارة الخارجيّة الباكستانيّة في تقرير الوزارة الصحفيّ الأسبوعيّ.

 تسنّ القوانين وتمرّر لخدمة من يسودون العالم وتفصّل حسب مصالحهم ومنافعهم وتتغيّر بتغيّرها دون مراعاة للآخرين؛ إذ يقوم هذا النّظام العالميّ على تثبيت مصالح الدّول العظمى التي تمتصّ ثروات بلاد المسلمين بعد أن قسّمتها - ولا غرابة في ذلك - فمن قام بسنّها لا همّ له سوى الحفاظ على مكانته وتثبيت نفوذه وسيطرته.

لقد أدركت الولايات المتّحدة ودول أوروبّا، ومن يدور في فلكها من الدّول العميلة لها والخائنة لدينها ولأمّتها أنّ الأمّة بدأت تتحسّس طريق نجاتها وأنّ أعناقها اشرأبّت تنتظر عودة الإسلام إلى حياتها، وبهذه العودة ينهار صرح النّظام الرأسماليّ؛ لذلك تعمل جاهدة على الحيلولة دون وقوعه أو على الأقلّ تأخير ذلك.

تُسَنُّ القوانينُ لتدعم القويّ وتُضاعِف قوّته وإن كان في غنى عن هذه القوانين لأنّه يقتصّ ولا ينتظر قانونا يشرّع له أعماله... فها هو كيان يهود ينال من خصمه "أهل فلسطين" وممّن اعتدى على قطعانه وينال منه ويقوم بهدم منزله وينكّل بعائلته دون إذن، بل هو يقوم بالانتهاكات والاعتداءات غير آبه بقوانين دولية ولا مجلس أمن، وهل ينتظر غاصب ومحتلّ إذنا؟!... تمادى هذا الكيان في عنجهيّته وغطرسته وانتهاكاته لأنّه يعلم يقينا أنّه يعمل على قهر العدوّ اللّدود "الإسلام" للنّظام الرّأسماليّ السّائد، ولن يجد من القائمين عليه سوى التّأييد والدّعم و"الصّمت" على انتهاكاته.

هوان وأيّ هوان تعيشه الأمّة الإسلاميّة بعد أن أصبح أبناؤها كالأيتام. يموتون أفرادا وتقام فيهم عمليّات إبادة جماعيّة (بورما، والعراق، وسوريا، وكشمير،...) فلا دولة لهم مهابة ولا راعي يدافع عنهم ويذود عن دمائهم وأعراضهم وثرواتهم وأراضيهم ضدّ كفار يصنعون لهم المآسي ويغرقونهم في بحار من الدّماء غير مبالين ولا مكترثين.

لقد اجتمع على الأمّة الأعداء من الكفّار وساندهم حكّامها العملاء ووقفوا يحاربون الإسلام والمسلمين بحجّة الحرب على (الإرهاب) التي رفع رايتها الغرب الكافر ليغطّي حربه "الحقيقيّة على الإسلام"، وكان لعلمائها - إلا من رحم ربّي - الدّور الكبير في دعم هذه الهجمة الشّرسة بتضليل الأمّة وحرفها عن المسار ومعرفة عدوّها وعدوّ دينها. هؤلاء العلماء الذين صمتوا عن مناداة الجيوش ودعوتها للدّفاع عن الشّعوب وعن أراضيها وعن مقدّساتها... صمتوا عن إطلاق نداء عاجل لتحرير المسجد الأقصى من نجس يهود ولإغاثة أبناء سوريا من بطش طاغيتهم... لنجدة أبناء اليمن الذين يعانون الجوع والمرض والخوف في ظلّ حرب دائرة بين الطّوائف يؤجّج نيرانها الغربُ الكافر ويستمتع بمشاهدة الضّحايا والموتى بدم بارد...

هل يعقل أن تعدم أمّة الإسلام رجالا غيورين رشيدين يقودون الجيوش لتحريرها من الغرب وفكّ قيوده عنها؟!

أيعقل أن لا تلد هذه الأمّة من الفحول والشجعان والقادة المبرزين أمثال صلاح الدّين وبيبرس ممّن شهدت لهم ميادين الوغى وملاحم البطولة؟!

هل يعقل أن يبقى أبناء الأمّة من علماء وجنود وضبّاط مكمّمي الأفواه صامتين مكتوفي الأيدي وحرائر الأقصى يستغثن ويصرخن "ومعتصماه"... ثمّ يذدن عنه بعزم الرّجال ولم يلبّ النّداء أحد من الرّجال؟!

هل يعقل أن يقتَّل أبناءُ خير أمّة وتُنتَهك أعراضُها وحرماتُها ولا حراك؟!!

هل عدمت النّخوة والغيرة على الإسلام ليبقى أعداؤه يجولون في أراضيه يتبخترون متكبّرين؟

ألا يحرّك ما يحدث للأمّة نخوة الجيوش ويُغلي الدّماء في عروقها لتهبّ هبّة رجل واحد يزيل الهوان والذلّ عنها ويعيد عزّتها ومجدها؟!

إنّ اليقين بنصر الله وتمكينه ووعده الذي سيتمّه بإذنه هو ما سيحرّك المخلصين من أبناء الأمّة ليخلّصوها من براثن الوحوش التي تنهش جسدها، فبعد سواد اللّيل ينبلج الصّبح وبعد العسر يأتي اليسر وبعد الضّيق ثمّة المخرج. ووعد الله حقّ...

﴿فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلَا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لَا يُوقِنُونَ﴾ [الرّوم: 60]

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التّحرير

زينة الصّامت

More from null

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

هر کله چې موږ ته یو "نوی سمبول" وړاندې کیږي چې مسلمانی ریښې یا ختیځي بڼې لري، ډیری مسلمانان خوشحالیږي، او په داسې کافر نظام کې د "سیاسي نمایندګۍ" په نامه په یو وهم باندې هیلې جوړیږي چې اسلام د حکومت، عقیدې او شریعت په توګه نه مني.

موږ ټول هغه سخته خوشحالي یادوو چې په 2008 کې د اوباما په بریا سره د ډیری خلکو په احساساتو کې خپره شوه. هغه د کینیا زوی دی او یو مسلمان پلار لري! دلته ځینو فکر کاوه چې اسلام او مسلمانان د امریکایی نفوذ ته نږدې شوي، مګر اوباما د مسلمانانو لپاره ترټولو زیات ځورونکي ولسمشرانو څخه و، هغه لیبیا ویجاړه کړه، د سوریې په ناورین کې یې مرسته وکړه، او د خپلو الوتکو او سرتیرو سره یې افغانستان او عراق ته اور واچاوه، بلکې د خپلو وسیلو له لارې په یمن کې د وینو تویونکی و او د هغه دوره د امت په وړاندې د سیستماتیکې دښمنۍ دوام و.

نن ورځ دا صحنه تکراریږي، مګر په نویو نومونو سره. ځکه چې زوهران ممداني ته د یو مسلمان، مهاجر او ځوان په توګه ډیره پاملرنه کیږي، لکه څنګه چې هغه ژغورونکی وي! مګر لږ خلک د هغه سیاسي او فکري دریځونو ته ګوري. دا سړی د همجنس بازانو د سختو پلویانو څخه دی، د دوی په فعالیتونو کې برخه اخلي، او د دوی انحراف د بشري حقونو په توګه ګڼي!

دا څه ډول شرم دی چې خلک په هغه باندې هیلې لري؟! ایا دا د هماغه سیاسي او فکري ناکامۍ تکرار نه و چې امت پکې څو ځله ښکیل شوی دی؟! هو، ځکه چې دا په شکل سره ازمویل کیږي نه په جوهر سره! دا په موسکا سره غولیږي، او په عقیدې سره نه بلکې په احساساتو سره، په نومونو سره نه بلکې په مفاهیمو سره، او په سمبولونو سره نه بلکې په اصولو سره معامله کوي!

په شکلونو او نومونو باندې دا ډول لیوالتیا د مشروع سیاسي پوهاوي د نشتوالي پایله ده، ځکه چې اسلام په اصل، نوم یا نژاد نه اندازه کیږي، بلکې په بشپړ ډول د اسلام اصولو ته په ژمنتیا سره؛ د نظام، عقیدې او شریعت په توګه. او د هغه مسلمان لپاره هیڅ ارزښت نشته چې په اسلام حکومت نه کوي او نه یې نصرت کوي، بلکې کافر پانګوال نظام ته غاړه ږدي، او د "آزادۍ" په نوم کفر او انحراف ته توجیه ورکوي.

او ټول هغه مسلمانان دې پوه شي چې د هغه په ​​بریا خوشحاله شول او فکر یې کاوه چې دا د خیر تخم یا د پاڅون پیل دی، چې پاڅون د کفر له نظامونو څخه نه کیږي، نه د هغوی په وسایلو سره، نه د دوی د رایې ورکولو د صندوقونو له لارې، او نه د هغوی د اساسي قوانینو تر چت لاندې.

څوک چې ځان د دیموکراتیک نظام له لارې وړاندې کوي، د خپلو قوانینو د احترام قسم خوري، بیا د جنسي انحراف څخه دفاع کوي او هغه لمانځي، او هغه څه ته بلنه ورکوي چې خدای غصه کوي، هغه د اسلام نصرت کوونکی او د امت لپاره امید نه دی، بلکې د ښایسته کولو او نرمولو وسیله ده، او یو جعلي استازیتوب دی چې هیڅ ګټه نه رسوي.

په لویدیځ کې د ځینو هغو شخصیتونو لپاره چې اسلامي نومونه لري سیاسي بریاوې بلل کیږي، یوازې هغه ټوټې دي چې امت ته د تسکین په توګه وړاندې کیږي، ترڅو ورته وویل شي: وګورئ، زموږ د نظامونو له لارې بدلون ممکن دی.

 د دې "استازیتوب" حقیقت څه دی؟

لویدیځ د اسلام لپاره د حکومت دروازې نه خلاصوي، بلکې یوازې د هغو کسانو لپاره یې خلاصوي چې د دوی په ارزښتونو او افکارو کې ورسره یوځای کیږي. او هرڅوک چې د دوی نظام ته ننوځي باید د دوی اساسي قانون او وضعي قوانین ومني، او د اسلام له حکم څخه انکار وکړي، که هغه په دې راضي شي، هغه یو منل شوی ماډل کیږي، مګر ریښتینی مسلمان د دوی په وړاندې له خپلو ریښو څخه رد دی.

زهران ممداني څوک دی؟ او ولې دا وهم جوړیږي؟

هغه یو داسې شخص دی چې یو مسلمان نوم لري، مګر د اسلام د فطرت سره په بشپړه توګه مخالف یو منحرف اجنډا غوره کوي، د همجنس بازانو څخه ملاتړ کوي، او هغه څه ته وده ورکوي چې د "دوی حقونه" بلل کیږي، او هغه د دې څرګنده بیلګه ده چې څنګه لویدیځ خپل ماډلونه جوړوي: په نوم مسلمان، په عمل کې سیکولر، د لویدیځ لیبرال اجنډا ته خدمت کوي نور څه نه. بلکې د دې لپاره چې امت له خپلې اصلي لارې مشغول کړي، نو د دې پر ځای چې د اسلام او خلافت د دولت غوښتنه وکړي، د کفر په نظامونو کې د پارلماني څوکیو او پوستونو په اړه اندیښمن شي! او د دې پر ځای چې د فلسطین د آزادولو لپاره مخه کړي، د هغو کسانو په تمه دي چې د امریکا له کانګرس یا د اروپا له پارلمان څخه "د غزې دفاع" وکړي!

د دې حقیقت دا دی چې دا د ریښتیني بدلون د لارې تحریف دی، کوم چې د نبوت په طريقه د راشده خلافت تاسیس دی، چې د اسلام بیرغ اوچتوي، د خدای شریعت پلي کوي، او امت د یو خلیفه تر شا متحد کوي چې د هغه تر شا جنګیږي او له هغه څخه وېره کیږي.

نو په نومونو مه غولیږئ، او په هغه چا مه خوشحالیږئ چې تاسو ته په ظاهره منسوب وي او په محتوا کې ستاسو سره مخالفت لري، ځکه چې هرڅوک چې د سعید، علي یا زهران نوم لري زموږ د نبي محمد ﷺ په لاره نه دی.

او پوه شئ چې بدلون د کفر له پارلمانونو څخه نه راځي، بلکې د امت له لښکرو څخه راځي چې وخت یې رارسیدلی چې حرکت وکړي، او د هغوی له پوهو ځوانانو څخه چې شپه او ورځ د لویدیځ او د هغه د ملاتړو او په اسلامي او مسلمانو هیوادونو کې د خاینو پیروانو په سرونو د میز د اړولو لپاره کار کوي.

مسلمانان د دیموکراسۍ په ټاکنو او نه د لویدیځ د صندوقونو له لارې نه پاڅیږي، بلکې د اسلامي عقیدې پر بنسټ په ریښتیني پاڅون سره، د راشده خلافت د دولت په تاسیس سره چې اسلام ته خپل مقام بیرته ورکوي، مسلمانانو ته عزت ورکوي، او د دیموکراسۍ وهمونه ماتوي.

په نومونو مه غولیږئ، او خپلې هیلې په کفر په نظامونو کې په افرادو مه ځړئ، بلکې خپلې لویې پروژې ته وګرځئ: د اسلامي ژوند بیا پیل، دا یوازې د عزت، بریا او واک لار ده.

صحنه د پخوانیو غمونو یو سپکاوی تکرار دی: جعلي سمبولونه، لویدیځو نظامونو ته وفاداري، او د اسلام له لارې څخه انحراف. او هر څوک چې دې لارې ته لاسونه پړکوي، هغه امت ګمراه کوي. نو د خلافت پروژې ته راوګرځئ، او د اسلام دښمنانو ته اجازه مه ورکوئ چې ستاسو مشران او استازي جوړ کړي. عزت د دیموکراسۍ په چوکیو کې نه دی، بلکې د خلافت په تخت کې دی چې حزب التحریر ورته کار کوي او امت د دې فکري او سیاسي انحطاط څخه خبرداری ورکوي. موږ ته پرته د خلافت له دولت څخه بله خلاصی نشته، کوم چې اجازه نه ورکوي چې مسلمانان د هغه چا لخوا اداره شي چې د اسلام څخه پرته په بل دین باور لري، نه د هغه چا لخوا چې انحراف او ګمراهۍ ته جواز ورکوي، او نه د هغه چا لخوا چې خلکو ته د خدای له نازل شوي پرته بل څه قانون کوي.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

عبدالمحمود العامري – د یمن ولایت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ - د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ

د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

د الاهرام ویب پاڼې د ۲۰۲۵ کال د نومبر په ۴مه نېټه د سه شنبې په ورځ خبر ورکړ چې د مصر لومړي وزیر د قطر په پلازمېنه دوحه کې د ټولنیزې پراختیا په دویمه نړیواله غونډه کې د ولسمشر په استازیتوب په خپله وینا کې وویل چې مصر په خپلو ټولو بڼو او اړخونو کې د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره یوه هر اړخیزه تګلاره پلي کوي، چې "څو اړخیزه بې وزلي" هم پکې شامله ده.

له کلونو راهیسې، په مصر کې هېڅ رسمي وینا داسې عبارتونه نه لري لکه "د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره هر اړخیزه تګلاره" او "د مصر اقتصاد لپاره حقیقي پیل". چارواکي دا شعارونه په کنفرانسونو او غونډو کې تکراروي، چې د پانګونې پروژو، هوټلونو او تفریحي ځایونو ځلیدونکي انځورونه هم ورسره مل وي. خو واقعیت، لکه څنګه چې نړیوال راپورونه یې شاهدي ورکوي، بالکل توپیر لري. په مصر کې بې وزلي لا هم یوه پخه، بلکې مخ په زیاتیدونکې پدیده ده، سره له دې چې حکومت په پرله پسې توګه د ښه والي او پرمختګ ژمنه کوي.

د یونیسف، ایسکوا او د خوړو نړیوال پروګرام د ۲۰۲۴ او ۲۰۲۵ کلونو د راپورونو له مخې، نږدې یو له پنځو مصریانو څخه په څو اړخیزه بې وزلۍ کې ژوند کوي، په دې مانا چې دوی د ژوند له بنسټیزو اړخونو لکه تعلیم، روغتیا، کور، کار او خدماتو څخه بې برخې دي. همدارنګه، معلومات دا تاییدوي چې له ۴۹٪ څخه زیاتې کورنۍ د کافي خوړو په ترلاسه کولو کې له ستونزو سره مخ دي، دا یو ټکان ورکوونکی شمېر دی چې د ژوند د بحران ژورتیا منعکس کوي.

خو مالي بې وزلي، یعنې د ژوند د لګښتونو په پرتله د عاید کموالی، په تېزۍ سره زیات شوی، چې د انفلاسیون د پرله پسې څپو له امله د خلکو معاشونه، هڅې او سپما له منځه تللي دي، تر دې چې د مصریانو لویه برخه د دایمي کار کولو سره سره د مالي بې وزلۍ تر کرښې لاندې ده.

په داسې حال کې چې حکومت د "تکافل او کرامه" او "حياة كريمة" په څېر نوښتونو په اړه خبرې کوي، نړیوالې شمېرې ښيي چې دې پروګرامونو د بې وزلۍ جوړښت په بنسټیزه توګه نه دی بدل کړی، بلکې یوازې د لنډمهاله ارام بښونکو په څېر دي، لکه څاڅکي چې په دښته کې توی شي. د مصر کلیوالي سیمې چې د نفوس نیمایي برخه پکې ژوند کوي، لا هم د خدماتو د کمښت، د وړ کار د نشتوالي او د زیربناوو د خرابوالي له امله کړېږي. د ایسکوا راپور ټینګار کوي چې په کلیو کې بې برخېتوب په ښارونو کې څو چنده زیات دی، چې دا د شتمنۍ د ناسم ویش او پرله پسې بې پامۍ ښکارندویي کوي.

کله چې لومړی وزیر د هیواد له زوی څخه مننه کوي "چا چې له حکومت سره د اقتصادي سمون اقدامات زغملي"، نو په حقیقت کې هغه د هغو سیاستونو له امله د رښتینې کړاو شتون مني. خو دا اعتراف د کړنلارې د بدلون لامل نه ګرځي، بلکې د هماغې سرمایه دارۍ په لاره کې د لا زیات تګ لامل کیږي چې دا بحران یې رامنځته کړی دی.

هغه تش په نامه اصلاحات چې په ۲۰۱۶ کال کې د "تعویم" پروګرام، د سبسایډي د زیاتوالي او د مالیاتو د زیاتوالي سره پیل شول، اصلاح نه وه، بلکې د پورونو او کسر لګښت په بې وزلو بارول وو. په داسې حال کې چې چارواکي د "پیل" په اړه خبرې کوي، سترې پانګونې د لوکسو املاکو او سیاحتي پروژو په لور روانې دي چې د پانګوالو خدمت کوي، په داسې حال کې چې میلیونونه ځوانان د کار یا هستوګنې لپاره فرصتونه نه مومي. بلکې ډیری دا پروژې، لکه په مطروح کې د علم الروم سیمه چې پانګونه یې ۲۹ میلیارده ډالره اټکل شوې، د بهرنیو سرمایه دارۍ شراکتونه دي چې ځمکې او شتمنۍ ترلاسه کوي او هغه د پانګوالو لپاره د ګټې سرچینې ته بدلوي، نه د خلکو لپاره د رزق سرچینې ته.

نظام ځکه نه ناکامېږي چې فاسد دی، بلکې ځکه چې په یوه باطله فکري بنسټ روان دی چې هغه سرمایه داري نظام دی، کوم چې پیسې د دولت د ټولو سیاستونو محور ګرځوي. سرمایه داري په مطلقه توګه د مالکیت په ازادۍ ولاړه ده او اجازه ورکوي چې شتمني د هغه لږ شمېر خلکو په لاس کې راټوله شي چې د تولید وسیلې لري، په داسې حال کې چې اکثریت د مالیاتو، بیو او عمومي پورونو بار په غاړه اخلي.

له همدې امله، هغه څه چې د "ټولنیزې ساتنې پروګرامونه" بلل کیږي، یوازې د سرمایه دارۍ د وحشي څېرې د ښکلا کولو هڅه ده، او د یوه ظالم نظام عمر اوږدوي چې د بډایانو خیال ساتي او له بې وزلو څخه پیسې اخلي. د ناروغۍ د اصل په درملنې پر ځای؛ یعنې د شتمنۍ انحصار او په نړیوالو بنسټونو باندې د اقتصاد انحصار، یوازې د نقدي مرستو په ویش باندې بسنه کیږي، چې نه بې وزلي له منځه وړي او نه عزت ساتي.

سرپرستي په رعیت باندې د حاکم احسان نه دی، بلکې شرعي وجیبه ده، او هغه مسؤلیت دی چې الله تعالی به په دنیا او آخرت کې ترې پوښتنه کوي. هغه څه چې نن ورځ روان دي، د خلکو چارو ته قصدي بې پامي ده، او د پیسو نړیوال صندوق او نړیوال بانک څخه د مشروطو پورونو په ګټه د سرپرستۍ له وجیبې څخه لاس اخیستل دي.

دولت د بې وزله او بهرني پور ورکوونکي ترمنځ منځګړی ګرځېدلی، مالیات وضع کوي، سبسایډي کموي او عامه شتمنۍ پلوري ترڅو هغه لوی کسر ډک کړي چې پخپله سرمایه داري نظام جوړ کړی دی. په دې ټولو کې هغه شرعي مفاهیم غیر حاضر دي چې اقتصاد تنظیموي، لکه د سود حرامول، د عامو شتمنیو د افرادو لخوا د مالکیت منع کول، او د مسلمانانو له بیت المال څخه په رعیت باندې د نفقه کولو وجوب.

اسلام یو بشپړ اقتصادي نظام وړاندې کړی چې بې وزلي له خپلو ریښو څخه له منځه وړي، نه یوازې د نقدي مرستو یا ښکلاکوونکو پروژو سره. دا نظام په ثابتو شرعي بنسټونو ولاړ دی، چې تر ټولو مهم یې دا دي:

۱- د سود او سودي پورونو حرامول چې دولت سره تړلي او منابع یې له منځه وړي، د سود په له منځه تلو سره له نړیوالو بنسټونو څخه د اقتصاد انحصار له منځه ځي، او د امت مالي خپلواکي بېرته راګرځول کېږي.

۲- د ملکیتونو درې ډوله کول:

شخصي ملکیت: لکه کورونه، هټۍ او شخصي کروندې...

عامه ملکیت: په دې کې لویې شتمنۍ شاملې دي لکه تېل، ګاز، منرالونه او اوبه...

د دولت ملکیت: لکه د فیء ځمکې، رکاز او خراج...

په دې وېش سره عدالت ټینګېږي، ځکه چې لږ شمېر خلکو ته د امت د منابعو د انحصار کولو اجازه نه ورکول کېږي.

۳- د رعیت د هر فرد لپاره د کفایت ضمانت: دولت په خپله سرپرستۍ کې د هر انسان لپاره د خوراک، جامو او کور په څېر بنسټیزو اړتیاوو ضمانت کوي، که چیرې هغه د کار کولو توان ونلري، نو د بیت المال په هغه باندې نفقه کول واجب دي.

۴- زکات او لازمي نفقه: زکات احسان نه دی، بلکې فریضه ده، دولت یې راټولوي او د خپلو شرعي مصرفونو لپاره یې بې وزلو، مسکینانو او پورمندانو ته مصرفوي. دا د وېش یوه اغېزمنه وسیله ده چې پیسې په ټولنه کې د ژوند دورې ته بېرته راګرځوي.

د تولیدي کار هڅولو او د استحصال منع کولو، او په ریښتینو ګټورو پروژو کې د منابعو پانګونې ته هڅولو سره، لکه درنې او نظامي صنعتونه نه په قمار او لوکسو املاکو او فرضي پروژو کې. د دې تر څنګ د بیو تنظیم د حقیقي عرضې او تقاضا سره نه د احتکار او نه د تعویم سره.

یوازې د نبوت په منهج خلافت دی چې د دې احکامو په عملي کولو قادر دی، ځکه چې هغه د اسلامي عقیدې پر بنسټ جوړ شوی، او موخه یې د خلکو د چارو پالنه ده نه د هغوی د پیسو راټولول. د خلافت په سیوري کې، نه سود شته او نه مشروطه پورونه، او نه پردیو ته د عامو شتمنیو پلورل شته، بلکې منابع د امت د ګټو د ترلاسه کولو په موخه اداره کیږي، او بیت المال د دولتي منابعو، خراج، انفال او عامه ملکیت څخه د روغتیايي پاملرنې، تعلیم او عامه اسانتیاوو د تمویل مسؤلیت په غاړه اخلي.

خو د بې وزلو بنسټیزې اړتیاوې د هر فرد په توګه تضمین کیږي، نه د لنډمهاله صدقاتو له لارې بلکې د یوه تضمین شوي شرعي حق په توګه. له همدې امله په اسلام کې د بې وزلۍ سره مبارزه یو سیاسي شعار نه دی، بلکې د ژوند یو بشپړ نظام دی چې عدالت قایموي او ظلم منع کوي او شتمني خپلو مالکینو ته بېرته سپاري.

د رسمي وینا او ژوندي واقعیت ترمنځ لویه فاصله ده چې له هیچا څخه پټه نه ده. په داسې حال کې چې حکومت د خپلو "ستر" پروژو او "حقیقي پیل" په اړه سندرې وايي، میلیونونه مصریان د بې وزلۍ تر کرښې لاندې ژوند کوي، د لوړې بیې، بې روزګارۍ او د امید نشتوالي څخه کړېږي. حقیقت دا دی چې دا کړاو به تر هغه وخته پورې له منځه لاړ نشي تر څو چې مصر د سرمایه دارۍ په لاره روان وي، خپل اقتصاد سود خورو ته سپاري او د نړیوالو بنسټونو سیاستونو ته غاړه ږدي.

د مصر کړکېچونه او ستونزې انساني ستونزې دي نه مادي، او هغه شرعي احکام ورسره تړلي دي چې د اسلام پر بنسټ یې د چلند او درملنې څرنګوالی څرګندوي، او حل لارې د سترګو پټولو په پرتله اسانه دي، مګر هغه باوري ادارې ته اړتیا لري چې آزاده اراده ولري او وغواړي په سمه لاره ولاړ شي او په ریښتیا سره د مصر او د هغې د خلکو لپاره ښه وغواړي، او بیا دا اداره باید ټول هغه قراردادونه بیاکتنه کړي چې پخوا شوي او د ټولو هغو شرکتونو سره کیږي چې د هیواد شتمنۍ انحصاروي او څه چې د هغې عامه ملکیت دی، په ځانګړې توګه د ګاز، تېلو، سرو زرو او نورو منرالونو او شتمنیو د سپړلو شرکتونه، او دا ټول شرکتونه وباسي ځکه چې دوی په اصل کې استعماري شرکتونه دي چې د هیواد شتمنۍ لوټ کوي، او بیا یو نوی تړون جوړ کړي چې خلکو ته د هیواد په شتمنیو واک ورکړي او داسې شرکتونه جوړ یا په کرایه ونیسي چې د تیلو، ګازو، سرو زرو او نورو منرالونو له زیرمو څخه د شتمنیو په تولید بوخت وي او دا شتمنۍ بیا په خلکو وویشي، بیا به خلک د دې جوګه شي چې هغه مړې ځمکې وکري چې دولت به دوی ته د هغې د حق په توګه د ګټې اخیستنې توان ورکړي، او دوی به دا هم وکولی شي چې هغه څه جوړ کړي چې باید جوړ شي ترڅو د مصر اقتصاد لوړ کړي او د هغې خلکو ته کفایت وکړي، او دولت به دوی په دې لاره کې ملاتړ وکړي، او دا ټول تصور نه دی او نه د پیښېدو وړ نه دی او نه یوه پروژه ده چې موږ یې د تجربې لپاره وړاندې کوو چې بریالۍ شي یا ناکامه شي، بلکې دا شرعي احکام دي چې په دولت او رعیت لازم دي، نو دولت ته دا اجازه نشته چې د هیواد شتمنۍ چې د خلکو ملکیت دی په داسې پلمو ضایع کړي چې تړونونه یې منظور کړي او ملاتړ یې کړی او ظالمانه نړیوالو قوانینو یې ساتنه کوي، او نه ورته دا اجازه شته چې خلک ترې منع کړي بلکې باید هر هغه لاس پرې کړي چې د خلکو شتمنیو ته د لوټ په توګه اوږدېږي، دا هغه څه دي چې اسلام وړاندې کوي او باید پلي شي، مګر دا د اسلام د نورو نظامونو څخه جلا نه پلي کېږي بلکې دا یوازې د نبوت په منهج د خلافت د دولت له لارې پلي کېږي، دا هغه دولت دی چې د هغې غم او دعوت د تحریر ګوند په غاړه لري او مصر او د هغې خلک، ملت او پوځ ته د دې لپاره له هغه سره په ګډه کار کولو ته بلنه ورکوي، خدای دې د خپل لوري څخه فتحه ولیکي او موږ هغه په ​​داسې واقعیت کې وینو چې اسلام او د هغه خلک عزتمن کړي، ای الله ژر تر ژره.

﴿وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

د تحریر ګوند مرکزي مطبوعاتي دفتر لخوا لیکل شوی

سعید فضل

په مصر کې د تحریر ګوند د مطبوعاتي دفتر غړی