August 02, 2017

رسالة دعم للمسجد الأقصى

رسالة دعم للمسجد الأقصى

كتبتها: د. نسرين نواز

مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

29 تموز/يوليو 2017م

(مترجمة)

الإخوة والأخوات الأعزاء،

لو كان المسجد الحرام والكعبة في مكة المكرمة واقعين تحت الاحتلال، أو أن المسجد النبوي في المدينة المنورة حيث دفن رسولنا الحبيب e كان قد دنسه ونجسه المحتلون الأشرار، فماذا ستكون ردة فعلكم؟ لو كان أعداء الإسلام يمكنهم أن ينتهكوا ويغلقوا هذه الأماكن المقدسة متى شاؤوا، ويسعون إلى تدميرها، وممارسة سلطتهم عليها، وترويع وقتل المصلين،... ماذا سيكون ردكم؟ لا شك أننا لن نستريح حتى نزيل هذا الاحتلال!

حسناً أيها الإخوة والأخوات الأعزاء، في أيامنا هذه؛ إن ثالث مسجد من حيث القدسية لنا كمسلمين، وأول قبلة لنا، ومسرى رسول الله e، المسجد الأقصى يصرخ منادياً علينا نحن أمته لتحريره من براثن المحتلين الذين دنسوه ونجسوه وانتهكوا حرمته وروعوا وقتلوا المصلين فيه دون أن يعاقبوا على ذلك... فكيف سيكون ردنا؟؟؟

اليوم سيجتمع المسلمون من جميع أنحاء بريطانيا في مسيرة في لندن نظمها حزب التحرير في بريطانيا بعنوان "الوقوف والنضال والتضحية من أجل الأقصى". وقد نظمت أمام السفارة السعودية... وهي واحدة من الأنظمة الخائنة في العالم الإسلامي التي تخلت عن المسجد الأقصى والأرض المباركة فلسطين.

إن هذه المسيرة لديها رسالة بسيطة... هي استدعاء هذه الأمة الإسلامية الشريفة وجيوشها الضخمة لإقامة دولة الخلافة على منهاج النبوة والتي وحدها يمكنها أن تقتلع هذه الكتلة السرطانية الخبيثة من العالم الإسلامي وتحرير الأقصى، وإعادة الشرف والأمن إلى هذه الأرض المباركة.

الإخوة والأخوات الأعزاء، هل تعتقدون أنه لو كانت الخلافة على منهاج النبوة، وهي الحارس والدرع الحامي لهذه الأمة ولهذا الدين، والدولة التي توحد العالم الإسلامي، لو كانت حاضرةً اليوم، فهل سيجرؤ أعداء الإسلام حتى أن يحلموا باحتلال شبر واحد من هذه الأرض المباركة فلسطين؟؟؟ بالطبع لا؛ لن يجرؤواا!

هل تعتقدون أنه لو كان الجيش الإسلامي العظيم التابع لدولة الخلافة العظيمة خلف الأقصى وشعبه، هل سيجرؤ كيان يهود الجبان على أن يخطو خطوة واحدة في هذا المكان المقدس؟ بالطبع لا!

وهل تعتقدون أنه لو حكم هذه الأمة قائد ورع وتقي في دولة الخلافة؛ والذي من شأنه أن يسخر حياته من أجل دينه، والذي قد فهم حقا واجبه في حماية دم كل مؤمن، بدلا من حكام الخيانة والجبن الذين يحكمون اليوم في بلادنا، فهل ستجرؤ قوات أمن كيان يهود على إذلال أو إرهاب رجل واحد مسلم، أو امرأة، أو طفل؟ بالطبع لا!

في الواقع، لقد قال النبي e: «إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ» ولكن اليوم، وفي غياب هذا الدرع؛ دولة الخلافة الراشدة: فإن هذا الكيان المحتل الإرهابي يشجع على تدنيس وإغلاق الأقصى، والاعتداء على المصلين وقتلهم، بمن فيهم النساء المسلمات وأطفالهن، دون خوف من أي عقوبة. وكونهم قد أزالوا البوابات الإلكترونية عن أبوابه؛ فإن ذلك لا يغير شيئاً من حقيقة أن الأقصى لا يزال تحت ظلمة الاحتلال ولا يزال رهنا لأهواء محتليه الذين يشعرون بأنهم يستطيعون ممارسة سلطتهم عليه متى شاؤوا. كيف يجرؤون على مجرد التفكير في أن لهم الحق في أن يقرروا من يدخل هذا المسجد المقدس لعبادة الله سبحانه وتعالى أو من لا يدخله، أو أن لهم الحق في أداء طقوسهم الباطلة في أماكننا المقدسة، أو تنفيذ خططهم لتهويد القدس؟!

ففي شهر نيسان/أبريل من هذا العام، سمح للمتطرفين اليهود بممارسة طقوس يهودية تتضمن التضحية بخروف بالقرب من الأقصى - وهو عمل مرتبط ببناء هيكلهم المزعوم مكان الأقصى. وفي حزيران/يونيو من هذا العام، أعلن كيان يهود عن مشاريع بناء بمئات الملايين بهدف تشديد قبضته على المسجد الأقصى والقدس. كما أعلن عن خطط لإجبار المدارس الفلسطينية في القدس الشرقية على اعتماد منهجهم الذي يدرس التاريخ الصهيوني فقط ويمحو اتصال الشباب المسلم بالقدس، وذلك بتعليمهم أن لكيانهم الحق في المدينة. وفي شهر أيار/مايو، ذكر نتنياهو في خطاب بمناسبة ما يسمى بـ"يوم القدس" أن أرض المسجد الأقصى (أو ما أسماه جبل الهيكل) "سيظل دائما تحت السيادة الإسرائيلية".

وعلى الرغم من كل ذلك، فإن السلطة الفلسطينية العميلة لا تزال تعمل لحفظ أمن كيان يهود، إذ أبدت مستوى عالياً من الخيانة لمسلمي فلسطين، بما في ذلك تقوية الاحتلال من خلال اتفاقيات استسلامية، والدعوة إلى مزيد من المفاوضات والاتفاقات الخيانية مع هذا الكيان الإرهابي المتعصب الذي لا يفهم إلا لغة العنف والوحشية وجرف المنازل وسرقة الأراضي.

اليوم أيها الإخوة والأخوات، وفي ظل غياب دولة الخلافة النبيلة:

هذه الأمة يحكمها الحكام الرويبضات الذين تآمروا مع كيان يهود الإرهابي في جرائمه ضد المسلمين وضد هذا الدين، وكانوا بمثابة حماة خط المواجهة من خلال اتفاقاتهم وسياساتهم. ولم يحركوا ساكناً لحماية المسجد الأقصى والمؤمنين، بل حبسوا جيوشنا الإسلامية، ومنعوها من الزحف للدفاع عن هذا المسجد المبارك وعن فلسطين فضلاً عن إخوتهم وأخواتهم في جميع أنحاء العالم، والاستعانة بمصادر خارجية لتسيير جيوشنا للقتال في سبيل قضايا تحقق مصالح القوى الغربية بدلاً من نصرة دينهم.

إن الحكام الرويبضات - الذين بدلا من توجيه جيوشهم لتحرير الأقصى من براثن المحتلين الأشرار، اختاروا توجيه قنابلهم ورصاصاتهم ضد إخوتهم وأخواتهم المسلمين في سوريا والعراق واليمن وأفغانستان وباكستان وغيرها بناء على طلب من أسيادهم الغربيين - إن الشيء الوحيد الذي يقدسه أولئك الحكام الغادرون هو أنفسهم وعروشهم وأوامر أسيادهم في واشنطن ولندن وباريس.

أردوغان في تركيا على سبيل المثال... يتخوف من الإسلام ويدعو المسلمين لزيارة القدس للدفاع عن الأقصى، مع ذلك يمنع جيشه من زيارة القدس؛ الذي لديه فعلاً القدرة على تحرير الأقصى، ويرسله بدلاً من ذلك لقتل المسلمين في سوريا... أو سلمان وآل سعود الذين يسمون أنفسهم أمناء الأماكن المقدسة... ولكنهم يرسلون طائراتهم لقصف وتجويع أطفال اليمن، في حين يغسلون أيديهم من الدفاع عن ثالث أقدس موقع عتد المسلمين! أو روحاني رئيس إيران الذي يدعي أنه يحكم دولة تحكمها القوانين الإسلامية... ولكنه يستخدم جيشه ليس لتحرير القدس ولكن لدعم الجزار العلماني الفاسد بشار الأسد الذي شن حرباً على أهل سوريا!

لا حول ولا قوة إلا بالله!

إذن أيها الإخوة والأخوات، في غياب دولة الخلافة التي تحشد جيشها لحماية هذا الدين، وأماكننا المقدسة، فقد ترك لمسلمي فلسطين الشجعان حماية الأقصى، بما في ذلك النساء والأطفال المسلمين الشرفاء، الذين واجهوا جنود يهود الجبناء المسلحين والذين لا يملكون شيئا سوى إيمانهم وأصواتهم؛ فهم على استعداد للتضحية بحريتهم وحتى بحياتهم لحماية قدسية هذا المسجد.

إن أخواتنا العزيزات في ظل اليأس من حكامهن؛ وفي ظل غياب صلاح الدين أو المعتصم ومن أجل حماية دعوتهن، أخذن على عاتقهن الدفاع عن الأقصى وعن هذه الأرض المباركة. وقد تعرضن للإذلال والضرب والاعتقال والسجن والقتل من قبل كيان يهود الإرهابي. ومع ذلك لم يتم كسر عزيمة أخواتنا. لقد صدعن بالتكبيرات في مواجهة المضطهدين وأعداء الإسلام، فهن لا يخشين إلا الله ولن يتخلين أبدا عن دينهن كما فعل حكامهن. لقد أثبتن صدق إيمانهن كمؤمنات. الله أكبر!

ولكن كيف سنظهر لله أننا صادقون وثابتون على إيماننا؟ كيف سنبين لله سبحانه وتعالى أن الشهادة التي نطلبها ليست مجرد كلمة نعلنها بل إنها تعبر عن الإيمان بأننا على استعداد للوقوف والنضال والتضحية؟ كيف نستجيب عندما يطالبنا الأقصى بتحريره، ويستغيث بنا إخواننا وأخواتنا في فلسطين لتحرير أرضهم وحماية دمائهم؟

هل نجلس ونأمل بأن تحمي الأمم المتحدة والمجتمع الدولي المنهاران الأقصى وأن يضمنا بقاءه في يد المسلمين؟ إن الأمم المتحدة والمجتمع الدولي هم من أسس هذا الكيان الإجرامي وموّله وقوّاه، وأعطوه الضوء الأخضر لتشويه وذبح مسلمي غزة دون عقاب، وأقاموا جداراً من الصمت حول جرائمه البشعة... وذلك حتى عندما انتهكت مرارا وتكرارا الاتفاقيات والقوانين الخاصة بهم! كلا أيها الإخوة والأخوات؛ لا يمكننا أبدا الاعتماد على الأمم المتحدة أو أية حكومة أو هيئة أجنبية لحل هذه القضية.

إنه فقط الجيش المسلم الذي تحشده القيادة الإسلامية لدولة الخلافة من يمثل حقاً مصالح المسلمين وهذا الدين، وهو الذي سيقتلع كيان يهود الإرهابي وسيحرر ليس فقط الأقصى وفلسطين وإنما كل بلادنا الإسلامية من محتليها وحكامها الرويبضات. أيها الإخوة والأخوات ندعوكم إلى بذل كل ما في وسعكم من جهود لنشر هذه الدعوة لنقيم دولة الخلافة الراشدة بشكل عاجل، والأهم من ذلك لتحفيز كل من تعرفونهم في جيوش العالم الإسلامي للارتقاء إلى واجبهم الإسلامي للدفاع عن الأقصى وعن هذه الأمة، ولإعطاء النصرة لحزب التحرير لإقامة الخلافة وتطبيق نظام الله سبحانه وتعالى على أراضينا، حيث ستصبح القدس عاصمة دولة الخلافة بإذن الله!

أتوجه بكلماتي الآن إلى أبناء الجيوش المسلمة، قادة الإيمان الذين عهد إليهم واجب حماية هذه الأمة ودين الإسلام... لماذا تركتم الأقصى ليحميه العزل من رجال ونساء وأطفال فلسطين، في حين إن لديكم الدبابات والطائرات التي تمكنكم من تحرير هذا المسجد المبارك؛ مسرى النبي الحبيب ﷺ من المحتلين الأشرار؟ ألا تشعرون بالخزي لأنكم تخليتم عن واجب ثقيل وتركتموه على أكتاف إخوتكم العزل ليحملوه؟

كيف يمكنكم مشاهدتهم بصمت بينما تقوم قوات يهود بتدنيس أماكنكم المقدسة ويمدون أيديهم على أمهاتكم المسلمات وجداتكم وأخواتكم وبناتكم ويهينونهن بأشد الكلمات ويسفكون دماءهن؟! وكيف يمكنكم خدمة القيادات التي أعطت ظهرها لهذه الأمة وتخلت عنها، وهذا دين، ومنعتكم من إعطاء النصرة للإسلام؟!

كيف ستجيبون الله على كل هذا؟؟؟ عندما يسألكم أين كنتم عندما دُنِّس الأقصى؟ ألا تتوقون إلى كسب الشرف الذي ناله صلاح الدين الأيوبي العظيم لتحريره لهذه الأرض المباركة، وكسب الأجر العظيم لتحرير إخوتكم وأخواتكم من قمع المحتل؟! ثم تكسرون ولاءكم لهذه القيادات الجبانة التي شوهت أسماءكم ولم تجلب لكم شيئا سوى العار؟ ألا تقومون بواجبكم الإسلامي لتنالوا الشرف العظيم لتحرير الأقصى والدفاع عن أمتكم؟! وتقومون باقتلاع هذا النظام الصهيوني السرطاني من وجه العالم الإسلامي؟!

وتصبحون كالأنصار اليوم بإعطائكم النصرة لإقامة الخلافة على منهاج النبوة التي ستحشدكم للغاية التي أمركم ربكم بالالتزام بها - وهي أن تكونوا حماة المسلمين وأن تحموا دينكم، وتعيدوا الشرف لأسمائكم، مما يجعلكم أبطال شعبكم، ويحقق لكم الأجر والثواب الأكبر الذي لا يمكنكم تصوره في الآخرة!!!

أختم بالقول لإخوتنا وأخواتنا الشجعان في فلسطين الذين دافعوا عن الأقصى بلا شيء سوى أصواتهم وأجسادهم... أنتم تشكلون إلهاماً حقيقياً لهذه الأمة ومثالاً يحتذى به لنا جميعاً يبين كيف نكون حقاً عباداً لله عز وجل! إننا ندعو الله سبحانه وتعالى أن يبقيكم ثابتين ويثبتكم في كفاحكم من أجل هذا الدين، وأن لا يكون الوقت طويلا قبل أن تشهدوا النصر الذي تتوق إليه قلوبكم... فإن الله سبحانه وتعالى وعدنا بالنصر على هذا الأرض المباركة ولن يخلف الله وعده. يقول الله سبحانه وتعالى: ﴿وَاللّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَـكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ﴾ [يوسف: 21]

More from null

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

هر کله چې موږ ته یو "نوی سمبول" وړاندې کیږي چې مسلمانی ریښې یا ختیځي بڼې لري، ډیری مسلمانان خوشحالیږي، او په داسې کافر نظام کې د "سیاسي نمایندګۍ" په نامه په یو وهم باندې هیلې جوړیږي چې اسلام د حکومت، عقیدې او شریعت په توګه نه مني.

موږ ټول هغه سخته خوشحالي یادوو چې په 2008 کې د اوباما په بریا سره د ډیری خلکو په احساساتو کې خپره شوه. هغه د کینیا زوی دی او یو مسلمان پلار لري! دلته ځینو فکر کاوه چې اسلام او مسلمانان د امریکایی نفوذ ته نږدې شوي، مګر اوباما د مسلمانانو لپاره ترټولو زیات ځورونکي ولسمشرانو څخه و، هغه لیبیا ویجاړه کړه، د سوریې په ناورین کې یې مرسته وکړه، او د خپلو الوتکو او سرتیرو سره یې افغانستان او عراق ته اور واچاوه، بلکې د خپلو وسیلو له لارې په یمن کې د وینو تویونکی و او د هغه دوره د امت په وړاندې د سیستماتیکې دښمنۍ دوام و.

نن ورځ دا صحنه تکراریږي، مګر په نویو نومونو سره. ځکه چې زوهران ممداني ته د یو مسلمان، مهاجر او ځوان په توګه ډیره پاملرنه کیږي، لکه څنګه چې هغه ژغورونکی وي! مګر لږ خلک د هغه سیاسي او فکري دریځونو ته ګوري. دا سړی د همجنس بازانو د سختو پلویانو څخه دی، د دوی په فعالیتونو کې برخه اخلي، او د دوی انحراف د بشري حقونو په توګه ګڼي!

دا څه ډول شرم دی چې خلک په هغه باندې هیلې لري؟! ایا دا د هماغه سیاسي او فکري ناکامۍ تکرار نه و چې امت پکې څو ځله ښکیل شوی دی؟! هو، ځکه چې دا په شکل سره ازمویل کیږي نه په جوهر سره! دا په موسکا سره غولیږي، او په عقیدې سره نه بلکې په احساساتو سره، په نومونو سره نه بلکې په مفاهیمو سره، او په سمبولونو سره نه بلکې په اصولو سره معامله کوي!

په شکلونو او نومونو باندې دا ډول لیوالتیا د مشروع سیاسي پوهاوي د نشتوالي پایله ده، ځکه چې اسلام په اصل، نوم یا نژاد نه اندازه کیږي، بلکې په بشپړ ډول د اسلام اصولو ته په ژمنتیا سره؛ د نظام، عقیدې او شریعت په توګه. او د هغه مسلمان لپاره هیڅ ارزښت نشته چې په اسلام حکومت نه کوي او نه یې نصرت کوي، بلکې کافر پانګوال نظام ته غاړه ږدي، او د "آزادۍ" په نوم کفر او انحراف ته توجیه ورکوي.

او ټول هغه مسلمانان دې پوه شي چې د هغه په ​​بریا خوشحاله شول او فکر یې کاوه چې دا د خیر تخم یا د پاڅون پیل دی، چې پاڅون د کفر له نظامونو څخه نه کیږي، نه د هغوی په وسایلو سره، نه د دوی د رایې ورکولو د صندوقونو له لارې، او نه د هغوی د اساسي قوانینو تر چت لاندې.

څوک چې ځان د دیموکراتیک نظام له لارې وړاندې کوي، د خپلو قوانینو د احترام قسم خوري، بیا د جنسي انحراف څخه دفاع کوي او هغه لمانځي، او هغه څه ته بلنه ورکوي چې خدای غصه کوي، هغه د اسلام نصرت کوونکی او د امت لپاره امید نه دی، بلکې د ښایسته کولو او نرمولو وسیله ده، او یو جعلي استازیتوب دی چې هیڅ ګټه نه رسوي.

په لویدیځ کې د ځینو هغو شخصیتونو لپاره چې اسلامي نومونه لري سیاسي بریاوې بلل کیږي، یوازې هغه ټوټې دي چې امت ته د تسکین په توګه وړاندې کیږي، ترڅو ورته وویل شي: وګورئ، زموږ د نظامونو له لارې بدلون ممکن دی.

 د دې "استازیتوب" حقیقت څه دی؟

لویدیځ د اسلام لپاره د حکومت دروازې نه خلاصوي، بلکې یوازې د هغو کسانو لپاره یې خلاصوي چې د دوی په ارزښتونو او افکارو کې ورسره یوځای کیږي. او هرڅوک چې د دوی نظام ته ننوځي باید د دوی اساسي قانون او وضعي قوانین ومني، او د اسلام له حکم څخه انکار وکړي، که هغه په دې راضي شي، هغه یو منل شوی ماډل کیږي، مګر ریښتینی مسلمان د دوی په وړاندې له خپلو ریښو څخه رد دی.

زهران ممداني څوک دی؟ او ولې دا وهم جوړیږي؟

هغه یو داسې شخص دی چې یو مسلمان نوم لري، مګر د اسلام د فطرت سره په بشپړه توګه مخالف یو منحرف اجنډا غوره کوي، د همجنس بازانو څخه ملاتړ کوي، او هغه څه ته وده ورکوي چې د "دوی حقونه" بلل کیږي، او هغه د دې څرګنده بیلګه ده چې څنګه لویدیځ خپل ماډلونه جوړوي: په نوم مسلمان، په عمل کې سیکولر، د لویدیځ لیبرال اجنډا ته خدمت کوي نور څه نه. بلکې د دې لپاره چې امت له خپلې اصلي لارې مشغول کړي، نو د دې پر ځای چې د اسلام او خلافت د دولت غوښتنه وکړي، د کفر په نظامونو کې د پارلماني څوکیو او پوستونو په اړه اندیښمن شي! او د دې پر ځای چې د فلسطین د آزادولو لپاره مخه کړي، د هغو کسانو په تمه دي چې د امریکا له کانګرس یا د اروپا له پارلمان څخه "د غزې دفاع" وکړي!

د دې حقیقت دا دی چې دا د ریښتیني بدلون د لارې تحریف دی، کوم چې د نبوت په طريقه د راشده خلافت تاسیس دی، چې د اسلام بیرغ اوچتوي، د خدای شریعت پلي کوي، او امت د یو خلیفه تر شا متحد کوي چې د هغه تر شا جنګیږي او له هغه څخه وېره کیږي.

نو په نومونو مه غولیږئ، او په هغه چا مه خوشحالیږئ چې تاسو ته په ظاهره منسوب وي او په محتوا کې ستاسو سره مخالفت لري، ځکه چې هرڅوک چې د سعید، علي یا زهران نوم لري زموږ د نبي محمد ﷺ په لاره نه دی.

او پوه شئ چې بدلون د کفر له پارلمانونو څخه نه راځي، بلکې د امت له لښکرو څخه راځي چې وخت یې رارسیدلی چې حرکت وکړي، او د هغوی له پوهو ځوانانو څخه چې شپه او ورځ د لویدیځ او د هغه د ملاتړو او په اسلامي او مسلمانو هیوادونو کې د خاینو پیروانو په سرونو د میز د اړولو لپاره کار کوي.

مسلمانان د دیموکراسۍ په ټاکنو او نه د لویدیځ د صندوقونو له لارې نه پاڅیږي، بلکې د اسلامي عقیدې پر بنسټ په ریښتیني پاڅون سره، د راشده خلافت د دولت په تاسیس سره چې اسلام ته خپل مقام بیرته ورکوي، مسلمانانو ته عزت ورکوي، او د دیموکراسۍ وهمونه ماتوي.

په نومونو مه غولیږئ، او خپلې هیلې په کفر په نظامونو کې په افرادو مه ځړئ، بلکې خپلې لویې پروژې ته وګرځئ: د اسلامي ژوند بیا پیل، دا یوازې د عزت، بریا او واک لار ده.

صحنه د پخوانیو غمونو یو سپکاوی تکرار دی: جعلي سمبولونه، لویدیځو نظامونو ته وفاداري، او د اسلام له لارې څخه انحراف. او هر څوک چې دې لارې ته لاسونه پړکوي، هغه امت ګمراه کوي. نو د خلافت پروژې ته راوګرځئ، او د اسلام دښمنانو ته اجازه مه ورکوئ چې ستاسو مشران او استازي جوړ کړي. عزت د دیموکراسۍ په چوکیو کې نه دی، بلکې د خلافت په تخت کې دی چې حزب التحریر ورته کار کوي او امت د دې فکري او سیاسي انحطاط څخه خبرداری ورکوي. موږ ته پرته د خلافت له دولت څخه بله خلاصی نشته، کوم چې اجازه نه ورکوي چې مسلمانان د هغه چا لخوا اداره شي چې د اسلام څخه پرته په بل دین باور لري، نه د هغه چا لخوا چې انحراف او ګمراهۍ ته جواز ورکوي، او نه د هغه چا لخوا چې خلکو ته د خدای له نازل شوي پرته بل څه قانون کوي.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

عبدالمحمود العامري – د یمن ولایت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ - د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ

د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

د الاهرام ویب پاڼې د ۲۰۲۵ کال د نومبر په ۴مه نېټه د سه شنبې په ورځ خبر ورکړ چې د مصر لومړي وزیر د قطر په پلازمېنه دوحه کې د ټولنیزې پراختیا په دویمه نړیواله غونډه کې د ولسمشر په استازیتوب په خپله وینا کې وویل چې مصر په خپلو ټولو بڼو او اړخونو کې د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره یوه هر اړخیزه تګلاره پلي کوي، چې "څو اړخیزه بې وزلي" هم پکې شامله ده.

له کلونو راهیسې، په مصر کې هېڅ رسمي وینا داسې عبارتونه نه لري لکه "د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره هر اړخیزه تګلاره" او "د مصر اقتصاد لپاره حقیقي پیل". چارواکي دا شعارونه په کنفرانسونو او غونډو کې تکراروي، چې د پانګونې پروژو، هوټلونو او تفریحي ځایونو ځلیدونکي انځورونه هم ورسره مل وي. خو واقعیت، لکه څنګه چې نړیوال راپورونه یې شاهدي ورکوي، بالکل توپیر لري. په مصر کې بې وزلي لا هم یوه پخه، بلکې مخ په زیاتیدونکې پدیده ده، سره له دې چې حکومت په پرله پسې توګه د ښه والي او پرمختګ ژمنه کوي.

د یونیسف، ایسکوا او د خوړو نړیوال پروګرام د ۲۰۲۴ او ۲۰۲۵ کلونو د راپورونو له مخې، نږدې یو له پنځو مصریانو څخه په څو اړخیزه بې وزلۍ کې ژوند کوي، په دې مانا چې دوی د ژوند له بنسټیزو اړخونو لکه تعلیم، روغتیا، کور، کار او خدماتو څخه بې برخې دي. همدارنګه، معلومات دا تاییدوي چې له ۴۹٪ څخه زیاتې کورنۍ د کافي خوړو په ترلاسه کولو کې له ستونزو سره مخ دي، دا یو ټکان ورکوونکی شمېر دی چې د ژوند د بحران ژورتیا منعکس کوي.

خو مالي بې وزلي، یعنې د ژوند د لګښتونو په پرتله د عاید کموالی، په تېزۍ سره زیات شوی، چې د انفلاسیون د پرله پسې څپو له امله د خلکو معاشونه، هڅې او سپما له منځه تللي دي، تر دې چې د مصریانو لویه برخه د دایمي کار کولو سره سره د مالي بې وزلۍ تر کرښې لاندې ده.

په داسې حال کې چې حکومت د "تکافل او کرامه" او "حياة كريمة" په څېر نوښتونو په اړه خبرې کوي، نړیوالې شمېرې ښيي چې دې پروګرامونو د بې وزلۍ جوړښت په بنسټیزه توګه نه دی بدل کړی، بلکې یوازې د لنډمهاله ارام بښونکو په څېر دي، لکه څاڅکي چې په دښته کې توی شي. د مصر کلیوالي سیمې چې د نفوس نیمایي برخه پکې ژوند کوي، لا هم د خدماتو د کمښت، د وړ کار د نشتوالي او د زیربناوو د خرابوالي له امله کړېږي. د ایسکوا راپور ټینګار کوي چې په کلیو کې بې برخېتوب په ښارونو کې څو چنده زیات دی، چې دا د شتمنۍ د ناسم ویش او پرله پسې بې پامۍ ښکارندویي کوي.

کله چې لومړی وزیر د هیواد له زوی څخه مننه کوي "چا چې له حکومت سره د اقتصادي سمون اقدامات زغملي"، نو په حقیقت کې هغه د هغو سیاستونو له امله د رښتینې کړاو شتون مني. خو دا اعتراف د کړنلارې د بدلون لامل نه ګرځي، بلکې د هماغې سرمایه دارۍ په لاره کې د لا زیات تګ لامل کیږي چې دا بحران یې رامنځته کړی دی.

هغه تش په نامه اصلاحات چې په ۲۰۱۶ کال کې د "تعویم" پروګرام، د سبسایډي د زیاتوالي او د مالیاتو د زیاتوالي سره پیل شول، اصلاح نه وه، بلکې د پورونو او کسر لګښت په بې وزلو بارول وو. په داسې حال کې چې چارواکي د "پیل" په اړه خبرې کوي، سترې پانګونې د لوکسو املاکو او سیاحتي پروژو په لور روانې دي چې د پانګوالو خدمت کوي، په داسې حال کې چې میلیونونه ځوانان د کار یا هستوګنې لپاره فرصتونه نه مومي. بلکې ډیری دا پروژې، لکه په مطروح کې د علم الروم سیمه چې پانګونه یې ۲۹ میلیارده ډالره اټکل شوې، د بهرنیو سرمایه دارۍ شراکتونه دي چې ځمکې او شتمنۍ ترلاسه کوي او هغه د پانګوالو لپاره د ګټې سرچینې ته بدلوي، نه د خلکو لپاره د رزق سرچینې ته.

نظام ځکه نه ناکامېږي چې فاسد دی، بلکې ځکه چې په یوه باطله فکري بنسټ روان دی چې هغه سرمایه داري نظام دی، کوم چې پیسې د دولت د ټولو سیاستونو محور ګرځوي. سرمایه داري په مطلقه توګه د مالکیت په ازادۍ ولاړه ده او اجازه ورکوي چې شتمني د هغه لږ شمېر خلکو په لاس کې راټوله شي چې د تولید وسیلې لري، په داسې حال کې چې اکثریت د مالیاتو، بیو او عمومي پورونو بار په غاړه اخلي.

له همدې امله، هغه څه چې د "ټولنیزې ساتنې پروګرامونه" بلل کیږي، یوازې د سرمایه دارۍ د وحشي څېرې د ښکلا کولو هڅه ده، او د یوه ظالم نظام عمر اوږدوي چې د بډایانو خیال ساتي او له بې وزلو څخه پیسې اخلي. د ناروغۍ د اصل په درملنې پر ځای؛ یعنې د شتمنۍ انحصار او په نړیوالو بنسټونو باندې د اقتصاد انحصار، یوازې د نقدي مرستو په ویش باندې بسنه کیږي، چې نه بې وزلي له منځه وړي او نه عزت ساتي.

سرپرستي په رعیت باندې د حاکم احسان نه دی، بلکې شرعي وجیبه ده، او هغه مسؤلیت دی چې الله تعالی به په دنیا او آخرت کې ترې پوښتنه کوي. هغه څه چې نن ورځ روان دي، د خلکو چارو ته قصدي بې پامي ده، او د پیسو نړیوال صندوق او نړیوال بانک څخه د مشروطو پورونو په ګټه د سرپرستۍ له وجیبې څخه لاس اخیستل دي.

دولت د بې وزله او بهرني پور ورکوونکي ترمنځ منځګړی ګرځېدلی، مالیات وضع کوي، سبسایډي کموي او عامه شتمنۍ پلوري ترڅو هغه لوی کسر ډک کړي چې پخپله سرمایه داري نظام جوړ کړی دی. په دې ټولو کې هغه شرعي مفاهیم غیر حاضر دي چې اقتصاد تنظیموي، لکه د سود حرامول، د عامو شتمنیو د افرادو لخوا د مالکیت منع کول، او د مسلمانانو له بیت المال څخه په رعیت باندې د نفقه کولو وجوب.

اسلام یو بشپړ اقتصادي نظام وړاندې کړی چې بې وزلي له خپلو ریښو څخه له منځه وړي، نه یوازې د نقدي مرستو یا ښکلاکوونکو پروژو سره. دا نظام په ثابتو شرعي بنسټونو ولاړ دی، چې تر ټولو مهم یې دا دي:

۱- د سود او سودي پورونو حرامول چې دولت سره تړلي او منابع یې له منځه وړي، د سود په له منځه تلو سره له نړیوالو بنسټونو څخه د اقتصاد انحصار له منځه ځي، او د امت مالي خپلواکي بېرته راګرځول کېږي.

۲- د ملکیتونو درې ډوله کول:

شخصي ملکیت: لکه کورونه، هټۍ او شخصي کروندې...

عامه ملکیت: په دې کې لویې شتمنۍ شاملې دي لکه تېل، ګاز، منرالونه او اوبه...

د دولت ملکیت: لکه د فیء ځمکې، رکاز او خراج...

په دې وېش سره عدالت ټینګېږي، ځکه چې لږ شمېر خلکو ته د امت د منابعو د انحصار کولو اجازه نه ورکول کېږي.

۳- د رعیت د هر فرد لپاره د کفایت ضمانت: دولت په خپله سرپرستۍ کې د هر انسان لپاره د خوراک، جامو او کور په څېر بنسټیزو اړتیاوو ضمانت کوي، که چیرې هغه د کار کولو توان ونلري، نو د بیت المال په هغه باندې نفقه کول واجب دي.

۴- زکات او لازمي نفقه: زکات احسان نه دی، بلکې فریضه ده، دولت یې راټولوي او د خپلو شرعي مصرفونو لپاره یې بې وزلو، مسکینانو او پورمندانو ته مصرفوي. دا د وېش یوه اغېزمنه وسیله ده چې پیسې په ټولنه کې د ژوند دورې ته بېرته راګرځوي.

د تولیدي کار هڅولو او د استحصال منع کولو، او په ریښتینو ګټورو پروژو کې د منابعو پانګونې ته هڅولو سره، لکه درنې او نظامي صنعتونه نه په قمار او لوکسو املاکو او فرضي پروژو کې. د دې تر څنګ د بیو تنظیم د حقیقي عرضې او تقاضا سره نه د احتکار او نه د تعویم سره.

یوازې د نبوت په منهج خلافت دی چې د دې احکامو په عملي کولو قادر دی، ځکه چې هغه د اسلامي عقیدې پر بنسټ جوړ شوی، او موخه یې د خلکو د چارو پالنه ده نه د هغوی د پیسو راټولول. د خلافت په سیوري کې، نه سود شته او نه مشروطه پورونه، او نه پردیو ته د عامو شتمنیو پلورل شته، بلکې منابع د امت د ګټو د ترلاسه کولو په موخه اداره کیږي، او بیت المال د دولتي منابعو، خراج، انفال او عامه ملکیت څخه د روغتیايي پاملرنې، تعلیم او عامه اسانتیاوو د تمویل مسؤلیت په غاړه اخلي.

خو د بې وزلو بنسټیزې اړتیاوې د هر فرد په توګه تضمین کیږي، نه د لنډمهاله صدقاتو له لارې بلکې د یوه تضمین شوي شرعي حق په توګه. له همدې امله په اسلام کې د بې وزلۍ سره مبارزه یو سیاسي شعار نه دی، بلکې د ژوند یو بشپړ نظام دی چې عدالت قایموي او ظلم منع کوي او شتمني خپلو مالکینو ته بېرته سپاري.

د رسمي وینا او ژوندي واقعیت ترمنځ لویه فاصله ده چې له هیچا څخه پټه نه ده. په داسې حال کې چې حکومت د خپلو "ستر" پروژو او "حقیقي پیل" په اړه سندرې وايي، میلیونونه مصریان د بې وزلۍ تر کرښې لاندې ژوند کوي، د لوړې بیې، بې روزګارۍ او د امید نشتوالي څخه کړېږي. حقیقت دا دی چې دا کړاو به تر هغه وخته پورې له منځه لاړ نشي تر څو چې مصر د سرمایه دارۍ په لاره روان وي، خپل اقتصاد سود خورو ته سپاري او د نړیوالو بنسټونو سیاستونو ته غاړه ږدي.

د مصر کړکېچونه او ستونزې انساني ستونزې دي نه مادي، او هغه شرعي احکام ورسره تړلي دي چې د اسلام پر بنسټ یې د چلند او درملنې څرنګوالی څرګندوي، او حل لارې د سترګو پټولو په پرتله اسانه دي، مګر هغه باوري ادارې ته اړتیا لري چې آزاده اراده ولري او وغواړي په سمه لاره ولاړ شي او په ریښتیا سره د مصر او د هغې د خلکو لپاره ښه وغواړي، او بیا دا اداره باید ټول هغه قراردادونه بیاکتنه کړي چې پخوا شوي او د ټولو هغو شرکتونو سره کیږي چې د هیواد شتمنۍ انحصاروي او څه چې د هغې عامه ملکیت دی، په ځانګړې توګه د ګاز، تېلو، سرو زرو او نورو منرالونو او شتمنیو د سپړلو شرکتونه، او دا ټول شرکتونه وباسي ځکه چې دوی په اصل کې استعماري شرکتونه دي چې د هیواد شتمنۍ لوټ کوي، او بیا یو نوی تړون جوړ کړي چې خلکو ته د هیواد په شتمنیو واک ورکړي او داسې شرکتونه جوړ یا په کرایه ونیسي چې د تیلو، ګازو، سرو زرو او نورو منرالونو له زیرمو څخه د شتمنیو په تولید بوخت وي او دا شتمنۍ بیا په خلکو وویشي، بیا به خلک د دې جوګه شي چې هغه مړې ځمکې وکري چې دولت به دوی ته د هغې د حق په توګه د ګټې اخیستنې توان ورکړي، او دوی به دا هم وکولی شي چې هغه څه جوړ کړي چې باید جوړ شي ترڅو د مصر اقتصاد لوړ کړي او د هغې خلکو ته کفایت وکړي، او دولت به دوی په دې لاره کې ملاتړ وکړي، او دا ټول تصور نه دی او نه د پیښېدو وړ نه دی او نه یوه پروژه ده چې موږ یې د تجربې لپاره وړاندې کوو چې بریالۍ شي یا ناکامه شي، بلکې دا شرعي احکام دي چې په دولت او رعیت لازم دي، نو دولت ته دا اجازه نشته چې د هیواد شتمنۍ چې د خلکو ملکیت دی په داسې پلمو ضایع کړي چې تړونونه یې منظور کړي او ملاتړ یې کړی او ظالمانه نړیوالو قوانینو یې ساتنه کوي، او نه ورته دا اجازه شته چې خلک ترې منع کړي بلکې باید هر هغه لاس پرې کړي چې د خلکو شتمنیو ته د لوټ په توګه اوږدېږي، دا هغه څه دي چې اسلام وړاندې کوي او باید پلي شي، مګر دا د اسلام د نورو نظامونو څخه جلا نه پلي کېږي بلکې دا یوازې د نبوت په منهج د خلافت د دولت له لارې پلي کېږي، دا هغه دولت دی چې د هغې غم او دعوت د تحریر ګوند په غاړه لري او مصر او د هغې خلک، ملت او پوځ ته د دې لپاره له هغه سره په ګډه کار کولو ته بلنه ورکوي، خدای دې د خپل لوري څخه فتحه ولیکي او موږ هغه په ​​داسې واقعیت کې وینو چې اسلام او د هغه خلک عزتمن کړي، ای الله ژر تر ژره.

﴿وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

د تحریر ګوند مرکزي مطبوعاتي دفتر لخوا لیکل شوی

سعید فضل

په مصر کې د تحریر ګوند د مطبوعاتي دفتر غړی