يا "علي بن تميم"! علمانيتك رقبتها في حبل المشنقة
August 12, 2017

يا "علي بن تميم"! علمانيتك رقبتها في حبل المشنقة

يا "علي بن تميم"! علمانيتك رقبتها في حبل المشنقة

في تغريدة على موقع التواصل "التويتر" كتب "علي بن تميم" مدير عام شركة أبو ظبي للإعلام، ورئيس تحرير موقع 24 الإخباري ما نصه: "من يستحي من العلمانية فليذهب لينضم إلى داعش التي يمكن أن تخرجه من الظلمات إلى النور، ستظل العلمانية ملاذا للعقلاء في هذا الخراب والإرهاب...".

3424

وهذا تعليقي على التغريدة:

يا حضرة المدير "علي بن تميم"! لقد كانت الأمة لعقود خلت تُجَرُّ من ناصيتها جرّاً نحو المجهول وهي لا تدري ما يفعل بها، وتُدفع دفعاً نحو القومية والاشتراكية واللائكية دون إرادتها واختيارها. وكانت مع ذلك غير قادرة على التمييز بين دعوة الحق ودعوة الباطل، وتغلب عليها السطحية في التفكير. أما اليوم وقد تغيرت عقليتها عن عقلية ذاك الزمان وتحسن تفكيرها ودب فيها الوعي نوعا ما وتكشفت لها الحقائق، لم يعد من السهل أن يخرج عليها أمثالك ليستخفوا بها ويغالطوها.

وأما من أبى أن يتزحزح عن عقلية الخمسينات والستينات التي تجاوزها التاريخ وظن أن الأمة مثله لم تتزحزح عنها وخاطبها بخطابات تلك الحقبة المظلمة فإن الأمة تسخر منه وتحتقره وتزدريه وتستخف به وبطرحه.

فعن أي ملاذ وأي نور تتحدث يا سيد "علي بن تميم"؟! إن العلمانية الغربية هي الظلامية بعينها والإرهاب ذاته وهي التي تصنعه وتصدّره. وإني لأستغرب ممن يعيش تحت حذاء العلمانية أن يقوم في قومه مناديا: "أن يا قومي تشبثوا بالعلمانية ولا تفرطوا فيها". أهذه هي العقلانية في نظرك؟!

لا تحاول عبثا أن تقنع الأمة بهذه العلمانية المقيتة ولا تكن من المتخلفين عن مسيرتنا نحو الخلاص من هيمنة الغرب الاستعماري.

يا "علي بن تميم"! العلمانية التي تدعو إليها رقبتها اليوم في حبل المشنقة ورجلاها ترتعشان فوق المنصة الخشبية ويد الأمة على المقبض تنتظر ساعة الصفر لتحرك المقبض فتسقط الخشبة وتنتهي العلمانية.

وكالطفل الصغير الذي لا ينام في حضن أمه إلا بخرافة، دعني أروي لك بعجالة خرافة علمانيتك الفاشلة.

إن أول دولة علمانية عرفها المسلمون هي الدولة التركية التي أقامها سيئ الذكر مصطفى كمال على أنقاض الخلافة العثمانية، ثم تلتها دويلات هزيلة على أرض الإسلام، وجميع هذه الدول دون استثناء تطبق العلمانية بعدما أبعد الإسلام عن الحكم والحياة وتعطل العمل به في الشأن العام وفي الاقتصاد والتعليم والقضاء والسياسة الخارجية، فكانت الرأسمالية ولا زالت ليومنا هذا هي النظام المطبق على المسلمين. ومن يومها، أي من وقت فصل الدين عن السياسة، والأمة تعيش أسوأ أيام حياتها وأتعسها. فلم تعرف عزّاً ولا مجدا ولا نصرا ولا وحدة ولا تطورا ولا تنمية ولا ازدهارا اقتصاديا ولا رفاهية ولا أي تقدم في المجال العلمي والتكنولوجي والصناعي. فلا ابتكار ولا اختراع ولا صناعة ثقيلة فضلا عن الصناعة الحربية. وزد على ذلك حالات الفقر والبطالة والفساد المالي والمديونية، بالإضافة إلى الحروب الطاحنة والصراعات الطائفية والعمالة والخيانة وبيع الأوطان بما فيها من ثروات بثمن بخس للمستعمر الكافر. وأينما التفت قابلتك صور مفزعة عن الحياة القاتمة التي تعيشها الأمة منذ أن نشأت هذه الدول العلمانية، فالشعوب كلها تتقلب على جمر العلمانية وتطحنها آلة قمعها. فالبوليس السياسي وجهاز أمن الدولة والمخابرات بجميع أنواعها والشبيحة والبلطجية تعمل فيها عمل الوحوش الضارية. فهل من بعد حياة البؤس هذه والظلامية التي حلت بنا والقمع والترهيب والتجسس على كل ما يقال ويكتب وينشر ويذاع وتكميم الأفواه والمداهمات الليلية والسجون والمعتقلات، تأتي يا "علي" لتقول لنا ليس لكم من ملاذ تلوذون به إلا العلمانية، وليس لكم من نور يخرجكم من الظلامية إلا نور العلمانية؟! فمن ذا الذي جمد تفكيرك عليها حتى عدت لا ترى في الوجود غيرها ولا ترضى بالعيش إلا في ظلها رغم كل هذه المآسي والمفاسد التي خلفتها فينا؟!

كان الأولى بك يا أستاذ "علي بن تميم" وأنت تعيش في قلب هذه العلمانية النتنة وفرد من أفراد هذه الأمة التي تعاني من ويلاتها وجرمها وإرهابها، كان الأولى أن تدعو أمتك إلى التحرر منها، هذا لو كنت من العقلاء، لا أن تدعوها للتمسك بها والاحتماء بسقفها!!

وأما قولك: "من يستحي من العلمانية فليلحق بـ"داعش". فإننا يا سيدي نشأنا وترعرعنا وعشنا في رعب وترهيب أنظمة (داعشية) بامتياز. وعليه فأنت بهذا كأنك تقول لنا احموا أنفسكم بداعش الكبرى خير لكم من أن تأكلكم داعش الصغرى!!

فتنظيم الدولة يا سيد "علي" هو تنظيم أريد به تحطيم فكرة الخلافة وتشويه الإسلام والمسلمين، وهو في الوقت نفسه الورقة الأخيرة التي كان يعول عليها الغرب ليتدارك بها سقوط آخر معقل من معاقل العلمانية في سوريا كما صرح بذلك المجرم "بشار".

فالغرب المستعمر حينما هدم دولة الإسلام - الخلافة العثمانية - ظن أنه قد تخلص من الإسلام ونفوذه وهيمنته إلى الأبد، وأنه لن تقوم له قائمة من بعد أن دفنه تحت الثرى، لكن آماله خابت؛ ذلك أن الطامة التي حلت بالأمة جراء الأنظمة العلمانية كانت هي الحافز على بعث الروح في الإسلام من بعد ما كان جسدا بلا روح. فبدأت الأمة تتشوق إلى إسلامها وإلى مجدها وعزها وإلى العدل والانعتاق من التبعية، خاصة وأن ما يطبق عليها من أنظمة وقوانين وضعية لا يعبر عن قناعاتها ولا عن أفكارها ومفاهيمها ولا هو نابع عن عقيدتها وإنما فرضت عليها فرضا بالحديد والنار، وهكذا ظهرت ما تعرف بالصحوة الإسلامية. ولما تصاعدت هذه الصحوة ونمت تيقن الغرب ومعه الأنظمة العميلة أنه صار من الصعب القضاء عليها، ولذا بحث عن مخرج يخرجه من هذا المأزق وعن حل ينقذ به العلمانية من هذا الخطر الذي يحيط بها في بلاد المسلمين. فظهرت فكرة التعامل مع الإسلام المعتدل، أي الإسلام الوسطي، الذي لا يرى مانعا من تبني الديمقراطية كنظام عيش ويرضى بالدولة المدنية ويقبل بالاندماج في العلمانية، أو قل بالذوبان فيها. ثم جاءت فكرة التدرج في تطبيق الشريعة الإسلامية لتعطي متنفسا للإسلاميين فيسمح لهم بالمشاركة في الحكم تحت قبة العلمانيين أصحاب السيادة والقرار، وبذلك يسكت المطالبون بتطبيق الشريعة في انتظار ما سيأتي به التدرج. لكن كل هذه المخادعات والمكر والخبث ما أثر في الأمة، وظهر ذلك جليا بعد الربيع العربي؛ إذ ارتفعت الأصوات مطالبة بالخلافة على منهاج النبوة وسقوط العلمانية، كما رفعت الرايات المناقضة لرايات "سايكس بيكو". لهذا لم يبق للغرب العلماني من حيلة يحصّن بها العلمانية من ضربات الإسلاميين المتشددين حسب تعبيره إلا أن يبتكر خطة شيطانية ينسف بها الروح المعنوية للأمة ويردها عن غايتها ومطالبها، وهكذا ظهر السيناريو الجهنمي المرسوم لتنظيم الدولة الذي استغلت جرائمه وأعماله المفزعة والمرعبة والمخيفة، حتى يقال من بعد للعالم بأسره وللمسلمين خاصة هذه هي الخلافة التي يطالب بها المتشددون، وهكذا ستكون حياتكم في ظلها إن كتب لها البقاء ثم التوسع والانتشار! وهكذا هو الإسلام في أصله دين (تطرف وإرهاب) فلا يفرخ إلا (الإرهابيين والمتطرفين) الذين يعادون الحرية والعلم والتقدم وغير ذلك من المفردات التي نعرفها ونسمعها صباحا ومساء من وسائل الإعلام، وأظن موقعك الإخباري هو واحد منها.

لكن الأمة لم تسقط في هذا الفخ ولم تنطل عليها الخدعة وكشفت خطط الغرب ومؤامراته ولعنت من وضع هذا السيناريو وأخرجه ولعب فيه هذا الدور القذر، وهكذا فشلت الخطة في تحقيق غرضها، وما تخلت الأمة عن فكرة الخلافة وما تراجعت عنها، وها هي ما زالت مصرة عليها ومتعلقة بها وتأبى أن تبقى العلمانية هي الحاكمة والمتنفذة.

يا سيد "علي"! إن علمانيتك عاجزة على أن تخوض مع الأمة الصراع الفكري. وهي غير قادرة على أن تضمن بقاءها الأبدي في بلاد الإسلام، ولذلك هي تعول على قوتها المادية، أي العسكرية. فهي تخاطبنا بأسلحتها، وتحاورنا بقنابلها وصواريخها ومدافعها وطائراتها التي بدون طيار وأساطيلها الحربية وغواصاتها، وتجرب فينا صناعتها الحربية وتتفنن في قتلنا وتعذيبنا وتشريدنا وتخريب بلادنا بوحشية عجيبة وهمجية غريبة دون اعتبار لأي قيمة من القيم، كل ذلك لتبقى جاثمة علينا بقوة النيران الحارقة وليس بالفكر والسياسة لأنها تعلم أنها أوهن من خيوط العنكبوت في مواجهة المسلمين فكريا وسياسيا.

والسؤال يا سيد "علي" هل الذي يمطر البشرية بالقنابل النووية والفسفورية والجرثومية وغيرها صار في نظرك هو الملاذ للذين يبحثون عن السلم والأمان؟! فأي علمانية هذه؟ وما لك قابض عليها بالنواجذ وتدعوننا أن نلوذ بها؟ فهل هي قدرنا ولا يمكننا أن نتخلص منه رغم جحيمها وظلاميتها وإرهابها وخرابها؟!

يا "علي بن تميم"! إن البشرية جمعاء وليس المسلمون وحسب، لن يروا النور والعدل والأمن والأمان والرفاهية والازدهار والتحرر من العبودية إلا في ظل الإسلام ودولة الخلافة القادمة بإذن الله والتي نعمل لها ليلا ونهارا. فعالج نفسك ونقِّ دماغك من فيروس العلمانية وخذ لك فسحة زمنية تبحث فيها عن إسلامك في مصادره المعتبرة فتدرسه بتدبر وإمعان نظر وتوازي وتوازن وتقدر، ولا تجعل من سلوكيات وعثرات وأخطأء بعض المسلمين والجماعات الإسلامية حجة على الإسلام.

أسأل الله أن يرفع الغشاوة عمن لا زال يعيش في وهم العلمانية وأن يخلصنا منها ويحقق لنا وعده فنقيم دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة ليعز بها الإسلام والمسلمون وتسعد بها البشرية ونطوي بها صفحة العلمانية لتلحق بأخواتها من صفحات التاريخ الغابر، وتندثر الحضارة الغربية كما اندثرت من قبلها فارس وروما وبابل وأثينا، أما الإسلام فإنه القوة القادمة والمستقبل الواعد رغم أنف الكافرين والمضبوعين بحضارة الغرب.

قال تعالى في محكم تنزيله: ﴿يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ * هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ﴾ [التوبة: 32-33].

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

خالد العمراوي

More from null

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

هر کله چې موږ ته یو "نوی سمبول" وړاندې کیږي چې مسلمانی ریښې یا ختیځي بڼې لري، ډیری مسلمانان خوشحالیږي، او په داسې کافر نظام کې د "سیاسي نمایندګۍ" په نامه په یو وهم باندې هیلې جوړیږي چې اسلام د حکومت، عقیدې او شریعت په توګه نه مني.

موږ ټول هغه سخته خوشحالي یادوو چې په 2008 کې د اوباما په بریا سره د ډیری خلکو په احساساتو کې خپره شوه. هغه د کینیا زوی دی او یو مسلمان پلار لري! دلته ځینو فکر کاوه چې اسلام او مسلمانان د امریکایی نفوذ ته نږدې شوي، مګر اوباما د مسلمانانو لپاره ترټولو زیات ځورونکي ولسمشرانو څخه و، هغه لیبیا ویجاړه کړه، د سوریې په ناورین کې یې مرسته وکړه، او د خپلو الوتکو او سرتیرو سره یې افغانستان او عراق ته اور واچاوه، بلکې د خپلو وسیلو له لارې په یمن کې د وینو تویونکی و او د هغه دوره د امت په وړاندې د سیستماتیکې دښمنۍ دوام و.

نن ورځ دا صحنه تکراریږي، مګر په نویو نومونو سره. ځکه چې زوهران ممداني ته د یو مسلمان، مهاجر او ځوان په توګه ډیره پاملرنه کیږي، لکه څنګه چې هغه ژغورونکی وي! مګر لږ خلک د هغه سیاسي او فکري دریځونو ته ګوري. دا سړی د همجنس بازانو د سختو پلویانو څخه دی، د دوی په فعالیتونو کې برخه اخلي، او د دوی انحراف د بشري حقونو په توګه ګڼي!

دا څه ډول شرم دی چې خلک په هغه باندې هیلې لري؟! ایا دا د هماغه سیاسي او فکري ناکامۍ تکرار نه و چې امت پکې څو ځله ښکیل شوی دی؟! هو، ځکه چې دا په شکل سره ازمویل کیږي نه په جوهر سره! دا په موسکا سره غولیږي، او په عقیدې سره نه بلکې په احساساتو سره، په نومونو سره نه بلکې په مفاهیمو سره، او په سمبولونو سره نه بلکې په اصولو سره معامله کوي!

په شکلونو او نومونو باندې دا ډول لیوالتیا د مشروع سیاسي پوهاوي د نشتوالي پایله ده، ځکه چې اسلام په اصل، نوم یا نژاد نه اندازه کیږي، بلکې په بشپړ ډول د اسلام اصولو ته په ژمنتیا سره؛ د نظام، عقیدې او شریعت په توګه. او د هغه مسلمان لپاره هیڅ ارزښت نشته چې په اسلام حکومت نه کوي او نه یې نصرت کوي، بلکې کافر پانګوال نظام ته غاړه ږدي، او د "آزادۍ" په نوم کفر او انحراف ته توجیه ورکوي.

او ټول هغه مسلمانان دې پوه شي چې د هغه په ​​بریا خوشحاله شول او فکر یې کاوه چې دا د خیر تخم یا د پاڅون پیل دی، چې پاڅون د کفر له نظامونو څخه نه کیږي، نه د هغوی په وسایلو سره، نه د دوی د رایې ورکولو د صندوقونو له لارې، او نه د هغوی د اساسي قوانینو تر چت لاندې.

څوک چې ځان د دیموکراتیک نظام له لارې وړاندې کوي، د خپلو قوانینو د احترام قسم خوري، بیا د جنسي انحراف څخه دفاع کوي او هغه لمانځي، او هغه څه ته بلنه ورکوي چې خدای غصه کوي، هغه د اسلام نصرت کوونکی او د امت لپاره امید نه دی، بلکې د ښایسته کولو او نرمولو وسیله ده، او یو جعلي استازیتوب دی چې هیڅ ګټه نه رسوي.

په لویدیځ کې د ځینو هغو شخصیتونو لپاره چې اسلامي نومونه لري سیاسي بریاوې بلل کیږي، یوازې هغه ټوټې دي چې امت ته د تسکین په توګه وړاندې کیږي، ترڅو ورته وویل شي: وګورئ، زموږ د نظامونو له لارې بدلون ممکن دی.

 د دې "استازیتوب" حقیقت څه دی؟

لویدیځ د اسلام لپاره د حکومت دروازې نه خلاصوي، بلکې یوازې د هغو کسانو لپاره یې خلاصوي چې د دوی په ارزښتونو او افکارو کې ورسره یوځای کیږي. او هرڅوک چې د دوی نظام ته ننوځي باید د دوی اساسي قانون او وضعي قوانین ومني، او د اسلام له حکم څخه انکار وکړي، که هغه په دې راضي شي، هغه یو منل شوی ماډل کیږي، مګر ریښتینی مسلمان د دوی په وړاندې له خپلو ریښو څخه رد دی.

زهران ممداني څوک دی؟ او ولې دا وهم جوړیږي؟

هغه یو داسې شخص دی چې یو مسلمان نوم لري، مګر د اسلام د فطرت سره په بشپړه توګه مخالف یو منحرف اجنډا غوره کوي، د همجنس بازانو څخه ملاتړ کوي، او هغه څه ته وده ورکوي چې د "دوی حقونه" بلل کیږي، او هغه د دې څرګنده بیلګه ده چې څنګه لویدیځ خپل ماډلونه جوړوي: په نوم مسلمان، په عمل کې سیکولر، د لویدیځ لیبرال اجنډا ته خدمت کوي نور څه نه. بلکې د دې لپاره چې امت له خپلې اصلي لارې مشغول کړي، نو د دې پر ځای چې د اسلام او خلافت د دولت غوښتنه وکړي، د کفر په نظامونو کې د پارلماني څوکیو او پوستونو په اړه اندیښمن شي! او د دې پر ځای چې د فلسطین د آزادولو لپاره مخه کړي، د هغو کسانو په تمه دي چې د امریکا له کانګرس یا د اروپا له پارلمان څخه "د غزې دفاع" وکړي!

د دې حقیقت دا دی چې دا د ریښتیني بدلون د لارې تحریف دی، کوم چې د نبوت په طريقه د راشده خلافت تاسیس دی، چې د اسلام بیرغ اوچتوي، د خدای شریعت پلي کوي، او امت د یو خلیفه تر شا متحد کوي چې د هغه تر شا جنګیږي او له هغه څخه وېره کیږي.

نو په نومونو مه غولیږئ، او په هغه چا مه خوشحالیږئ چې تاسو ته په ظاهره منسوب وي او په محتوا کې ستاسو سره مخالفت لري، ځکه چې هرڅوک چې د سعید، علي یا زهران نوم لري زموږ د نبي محمد ﷺ په لاره نه دی.

او پوه شئ چې بدلون د کفر له پارلمانونو څخه نه راځي، بلکې د امت له لښکرو څخه راځي چې وخت یې رارسیدلی چې حرکت وکړي، او د هغوی له پوهو ځوانانو څخه چې شپه او ورځ د لویدیځ او د هغه د ملاتړو او په اسلامي او مسلمانو هیوادونو کې د خاینو پیروانو په سرونو د میز د اړولو لپاره کار کوي.

مسلمانان د دیموکراسۍ په ټاکنو او نه د لویدیځ د صندوقونو له لارې نه پاڅیږي، بلکې د اسلامي عقیدې پر بنسټ په ریښتیني پاڅون سره، د راشده خلافت د دولت په تاسیس سره چې اسلام ته خپل مقام بیرته ورکوي، مسلمانانو ته عزت ورکوي، او د دیموکراسۍ وهمونه ماتوي.

په نومونو مه غولیږئ، او خپلې هیلې په کفر په نظامونو کې په افرادو مه ځړئ، بلکې خپلې لویې پروژې ته وګرځئ: د اسلامي ژوند بیا پیل، دا یوازې د عزت، بریا او واک لار ده.

صحنه د پخوانیو غمونو یو سپکاوی تکرار دی: جعلي سمبولونه، لویدیځو نظامونو ته وفاداري، او د اسلام له لارې څخه انحراف. او هر څوک چې دې لارې ته لاسونه پړکوي، هغه امت ګمراه کوي. نو د خلافت پروژې ته راوګرځئ، او د اسلام دښمنانو ته اجازه مه ورکوئ چې ستاسو مشران او استازي جوړ کړي. عزت د دیموکراسۍ په چوکیو کې نه دی، بلکې د خلافت په تخت کې دی چې حزب التحریر ورته کار کوي او امت د دې فکري او سیاسي انحطاط څخه خبرداری ورکوي. موږ ته پرته د خلافت له دولت څخه بله خلاصی نشته، کوم چې اجازه نه ورکوي چې مسلمانان د هغه چا لخوا اداره شي چې د اسلام څخه پرته په بل دین باور لري، نه د هغه چا لخوا چې انحراف او ګمراهۍ ته جواز ورکوي، او نه د هغه چا لخوا چې خلکو ته د خدای له نازل شوي پرته بل څه قانون کوي.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

عبدالمحمود العامري – د یمن ولایت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ - د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ

د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

د الاهرام ویب پاڼې د ۲۰۲۵ کال د نومبر په ۴مه نېټه د سه شنبې په ورځ خبر ورکړ چې د مصر لومړي وزیر د قطر په پلازمېنه دوحه کې د ټولنیزې پراختیا په دویمه نړیواله غونډه کې د ولسمشر په استازیتوب په خپله وینا کې وویل چې مصر په خپلو ټولو بڼو او اړخونو کې د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره یوه هر اړخیزه تګلاره پلي کوي، چې "څو اړخیزه بې وزلي" هم پکې شامله ده.

له کلونو راهیسې، په مصر کې هېڅ رسمي وینا داسې عبارتونه نه لري لکه "د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره هر اړخیزه تګلاره" او "د مصر اقتصاد لپاره حقیقي پیل". چارواکي دا شعارونه په کنفرانسونو او غونډو کې تکراروي، چې د پانګونې پروژو، هوټلونو او تفریحي ځایونو ځلیدونکي انځورونه هم ورسره مل وي. خو واقعیت، لکه څنګه چې نړیوال راپورونه یې شاهدي ورکوي، بالکل توپیر لري. په مصر کې بې وزلي لا هم یوه پخه، بلکې مخ په زیاتیدونکې پدیده ده، سره له دې چې حکومت په پرله پسې توګه د ښه والي او پرمختګ ژمنه کوي.

د یونیسف، ایسکوا او د خوړو نړیوال پروګرام د ۲۰۲۴ او ۲۰۲۵ کلونو د راپورونو له مخې، نږدې یو له پنځو مصریانو څخه په څو اړخیزه بې وزلۍ کې ژوند کوي، په دې مانا چې دوی د ژوند له بنسټیزو اړخونو لکه تعلیم، روغتیا، کور، کار او خدماتو څخه بې برخې دي. همدارنګه، معلومات دا تاییدوي چې له ۴۹٪ څخه زیاتې کورنۍ د کافي خوړو په ترلاسه کولو کې له ستونزو سره مخ دي، دا یو ټکان ورکوونکی شمېر دی چې د ژوند د بحران ژورتیا منعکس کوي.

خو مالي بې وزلي، یعنې د ژوند د لګښتونو په پرتله د عاید کموالی، په تېزۍ سره زیات شوی، چې د انفلاسیون د پرله پسې څپو له امله د خلکو معاشونه، هڅې او سپما له منځه تللي دي، تر دې چې د مصریانو لویه برخه د دایمي کار کولو سره سره د مالي بې وزلۍ تر کرښې لاندې ده.

په داسې حال کې چې حکومت د "تکافل او کرامه" او "حياة كريمة" په څېر نوښتونو په اړه خبرې کوي، نړیوالې شمېرې ښيي چې دې پروګرامونو د بې وزلۍ جوړښت په بنسټیزه توګه نه دی بدل کړی، بلکې یوازې د لنډمهاله ارام بښونکو په څېر دي، لکه څاڅکي چې په دښته کې توی شي. د مصر کلیوالي سیمې چې د نفوس نیمایي برخه پکې ژوند کوي، لا هم د خدماتو د کمښت، د وړ کار د نشتوالي او د زیربناوو د خرابوالي له امله کړېږي. د ایسکوا راپور ټینګار کوي چې په کلیو کې بې برخېتوب په ښارونو کې څو چنده زیات دی، چې دا د شتمنۍ د ناسم ویش او پرله پسې بې پامۍ ښکارندویي کوي.

کله چې لومړی وزیر د هیواد له زوی څخه مننه کوي "چا چې له حکومت سره د اقتصادي سمون اقدامات زغملي"، نو په حقیقت کې هغه د هغو سیاستونو له امله د رښتینې کړاو شتون مني. خو دا اعتراف د کړنلارې د بدلون لامل نه ګرځي، بلکې د هماغې سرمایه دارۍ په لاره کې د لا زیات تګ لامل کیږي چې دا بحران یې رامنځته کړی دی.

هغه تش په نامه اصلاحات چې په ۲۰۱۶ کال کې د "تعویم" پروګرام، د سبسایډي د زیاتوالي او د مالیاتو د زیاتوالي سره پیل شول، اصلاح نه وه، بلکې د پورونو او کسر لګښت په بې وزلو بارول وو. په داسې حال کې چې چارواکي د "پیل" په اړه خبرې کوي، سترې پانګونې د لوکسو املاکو او سیاحتي پروژو په لور روانې دي چې د پانګوالو خدمت کوي، په داسې حال کې چې میلیونونه ځوانان د کار یا هستوګنې لپاره فرصتونه نه مومي. بلکې ډیری دا پروژې، لکه په مطروح کې د علم الروم سیمه چې پانګونه یې ۲۹ میلیارده ډالره اټکل شوې، د بهرنیو سرمایه دارۍ شراکتونه دي چې ځمکې او شتمنۍ ترلاسه کوي او هغه د پانګوالو لپاره د ګټې سرچینې ته بدلوي، نه د خلکو لپاره د رزق سرچینې ته.

نظام ځکه نه ناکامېږي چې فاسد دی، بلکې ځکه چې په یوه باطله فکري بنسټ روان دی چې هغه سرمایه داري نظام دی، کوم چې پیسې د دولت د ټولو سیاستونو محور ګرځوي. سرمایه داري په مطلقه توګه د مالکیت په ازادۍ ولاړه ده او اجازه ورکوي چې شتمني د هغه لږ شمېر خلکو په لاس کې راټوله شي چې د تولید وسیلې لري، په داسې حال کې چې اکثریت د مالیاتو، بیو او عمومي پورونو بار په غاړه اخلي.

له همدې امله، هغه څه چې د "ټولنیزې ساتنې پروګرامونه" بلل کیږي، یوازې د سرمایه دارۍ د وحشي څېرې د ښکلا کولو هڅه ده، او د یوه ظالم نظام عمر اوږدوي چې د بډایانو خیال ساتي او له بې وزلو څخه پیسې اخلي. د ناروغۍ د اصل په درملنې پر ځای؛ یعنې د شتمنۍ انحصار او په نړیوالو بنسټونو باندې د اقتصاد انحصار، یوازې د نقدي مرستو په ویش باندې بسنه کیږي، چې نه بې وزلي له منځه وړي او نه عزت ساتي.

سرپرستي په رعیت باندې د حاکم احسان نه دی، بلکې شرعي وجیبه ده، او هغه مسؤلیت دی چې الله تعالی به په دنیا او آخرت کې ترې پوښتنه کوي. هغه څه چې نن ورځ روان دي، د خلکو چارو ته قصدي بې پامي ده، او د پیسو نړیوال صندوق او نړیوال بانک څخه د مشروطو پورونو په ګټه د سرپرستۍ له وجیبې څخه لاس اخیستل دي.

دولت د بې وزله او بهرني پور ورکوونکي ترمنځ منځګړی ګرځېدلی، مالیات وضع کوي، سبسایډي کموي او عامه شتمنۍ پلوري ترڅو هغه لوی کسر ډک کړي چې پخپله سرمایه داري نظام جوړ کړی دی. په دې ټولو کې هغه شرعي مفاهیم غیر حاضر دي چې اقتصاد تنظیموي، لکه د سود حرامول، د عامو شتمنیو د افرادو لخوا د مالکیت منع کول، او د مسلمانانو له بیت المال څخه په رعیت باندې د نفقه کولو وجوب.

اسلام یو بشپړ اقتصادي نظام وړاندې کړی چې بې وزلي له خپلو ریښو څخه له منځه وړي، نه یوازې د نقدي مرستو یا ښکلاکوونکو پروژو سره. دا نظام په ثابتو شرعي بنسټونو ولاړ دی، چې تر ټولو مهم یې دا دي:

۱- د سود او سودي پورونو حرامول چې دولت سره تړلي او منابع یې له منځه وړي، د سود په له منځه تلو سره له نړیوالو بنسټونو څخه د اقتصاد انحصار له منځه ځي، او د امت مالي خپلواکي بېرته راګرځول کېږي.

۲- د ملکیتونو درې ډوله کول:

شخصي ملکیت: لکه کورونه، هټۍ او شخصي کروندې...

عامه ملکیت: په دې کې لویې شتمنۍ شاملې دي لکه تېل، ګاز، منرالونه او اوبه...

د دولت ملکیت: لکه د فیء ځمکې، رکاز او خراج...

په دې وېش سره عدالت ټینګېږي، ځکه چې لږ شمېر خلکو ته د امت د منابعو د انحصار کولو اجازه نه ورکول کېږي.

۳- د رعیت د هر فرد لپاره د کفایت ضمانت: دولت په خپله سرپرستۍ کې د هر انسان لپاره د خوراک، جامو او کور په څېر بنسټیزو اړتیاوو ضمانت کوي، که چیرې هغه د کار کولو توان ونلري، نو د بیت المال په هغه باندې نفقه کول واجب دي.

۴- زکات او لازمي نفقه: زکات احسان نه دی، بلکې فریضه ده، دولت یې راټولوي او د خپلو شرعي مصرفونو لپاره یې بې وزلو، مسکینانو او پورمندانو ته مصرفوي. دا د وېش یوه اغېزمنه وسیله ده چې پیسې په ټولنه کې د ژوند دورې ته بېرته راګرځوي.

د تولیدي کار هڅولو او د استحصال منع کولو، او په ریښتینو ګټورو پروژو کې د منابعو پانګونې ته هڅولو سره، لکه درنې او نظامي صنعتونه نه په قمار او لوکسو املاکو او فرضي پروژو کې. د دې تر څنګ د بیو تنظیم د حقیقي عرضې او تقاضا سره نه د احتکار او نه د تعویم سره.

یوازې د نبوت په منهج خلافت دی چې د دې احکامو په عملي کولو قادر دی، ځکه چې هغه د اسلامي عقیدې پر بنسټ جوړ شوی، او موخه یې د خلکو د چارو پالنه ده نه د هغوی د پیسو راټولول. د خلافت په سیوري کې، نه سود شته او نه مشروطه پورونه، او نه پردیو ته د عامو شتمنیو پلورل شته، بلکې منابع د امت د ګټو د ترلاسه کولو په موخه اداره کیږي، او بیت المال د دولتي منابعو، خراج، انفال او عامه ملکیت څخه د روغتیايي پاملرنې، تعلیم او عامه اسانتیاوو د تمویل مسؤلیت په غاړه اخلي.

خو د بې وزلو بنسټیزې اړتیاوې د هر فرد په توګه تضمین کیږي، نه د لنډمهاله صدقاتو له لارې بلکې د یوه تضمین شوي شرعي حق په توګه. له همدې امله په اسلام کې د بې وزلۍ سره مبارزه یو سیاسي شعار نه دی، بلکې د ژوند یو بشپړ نظام دی چې عدالت قایموي او ظلم منع کوي او شتمني خپلو مالکینو ته بېرته سپاري.

د رسمي وینا او ژوندي واقعیت ترمنځ لویه فاصله ده چې له هیچا څخه پټه نه ده. په داسې حال کې چې حکومت د خپلو "ستر" پروژو او "حقیقي پیل" په اړه سندرې وايي، میلیونونه مصریان د بې وزلۍ تر کرښې لاندې ژوند کوي، د لوړې بیې، بې روزګارۍ او د امید نشتوالي څخه کړېږي. حقیقت دا دی چې دا کړاو به تر هغه وخته پورې له منځه لاړ نشي تر څو چې مصر د سرمایه دارۍ په لاره روان وي، خپل اقتصاد سود خورو ته سپاري او د نړیوالو بنسټونو سیاستونو ته غاړه ږدي.

د مصر کړکېچونه او ستونزې انساني ستونزې دي نه مادي، او هغه شرعي احکام ورسره تړلي دي چې د اسلام پر بنسټ یې د چلند او درملنې څرنګوالی څرګندوي، او حل لارې د سترګو پټولو په پرتله اسانه دي، مګر هغه باوري ادارې ته اړتیا لري چې آزاده اراده ولري او وغواړي په سمه لاره ولاړ شي او په ریښتیا سره د مصر او د هغې د خلکو لپاره ښه وغواړي، او بیا دا اداره باید ټول هغه قراردادونه بیاکتنه کړي چې پخوا شوي او د ټولو هغو شرکتونو سره کیږي چې د هیواد شتمنۍ انحصاروي او څه چې د هغې عامه ملکیت دی، په ځانګړې توګه د ګاز، تېلو، سرو زرو او نورو منرالونو او شتمنیو د سپړلو شرکتونه، او دا ټول شرکتونه وباسي ځکه چې دوی په اصل کې استعماري شرکتونه دي چې د هیواد شتمنۍ لوټ کوي، او بیا یو نوی تړون جوړ کړي چې خلکو ته د هیواد په شتمنیو واک ورکړي او داسې شرکتونه جوړ یا په کرایه ونیسي چې د تیلو، ګازو، سرو زرو او نورو منرالونو له زیرمو څخه د شتمنیو په تولید بوخت وي او دا شتمنۍ بیا په خلکو وویشي، بیا به خلک د دې جوګه شي چې هغه مړې ځمکې وکري چې دولت به دوی ته د هغې د حق په توګه د ګټې اخیستنې توان ورکړي، او دوی به دا هم وکولی شي چې هغه څه جوړ کړي چې باید جوړ شي ترڅو د مصر اقتصاد لوړ کړي او د هغې خلکو ته کفایت وکړي، او دولت به دوی په دې لاره کې ملاتړ وکړي، او دا ټول تصور نه دی او نه د پیښېدو وړ نه دی او نه یوه پروژه ده چې موږ یې د تجربې لپاره وړاندې کوو چې بریالۍ شي یا ناکامه شي، بلکې دا شرعي احکام دي چې په دولت او رعیت لازم دي، نو دولت ته دا اجازه نشته چې د هیواد شتمنۍ چې د خلکو ملکیت دی په داسې پلمو ضایع کړي چې تړونونه یې منظور کړي او ملاتړ یې کړی او ظالمانه نړیوالو قوانینو یې ساتنه کوي، او نه ورته دا اجازه شته چې خلک ترې منع کړي بلکې باید هر هغه لاس پرې کړي چې د خلکو شتمنیو ته د لوټ په توګه اوږدېږي، دا هغه څه دي چې اسلام وړاندې کوي او باید پلي شي، مګر دا د اسلام د نورو نظامونو څخه جلا نه پلي کېږي بلکې دا یوازې د نبوت په منهج د خلافت د دولت له لارې پلي کېږي، دا هغه دولت دی چې د هغې غم او دعوت د تحریر ګوند په غاړه لري او مصر او د هغې خلک، ملت او پوځ ته د دې لپاره له هغه سره په ګډه کار کولو ته بلنه ورکوي، خدای دې د خپل لوري څخه فتحه ولیکي او موږ هغه په ​​داسې واقعیت کې وینو چې اسلام او د هغه خلک عزتمن کړي، ای الله ژر تر ژره.

﴿وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

د تحریر ګوند مرکزي مطبوعاتي دفتر لخوا لیکل شوی

سعید فضل

په مصر کې د تحریر ګوند د مطبوعاتي دفتر غړی