يا حكام مصر! لا طاعة لكم ولا شرعية ولو تعلقتم بأستار الكعبة والله أحق أن تخشوه قبل ثورة الكنانة القادمة
December 15, 2015

يا حكام مصر! لا طاعة لكم ولا شرعية ولو تعلقتم بأستار الكعبة والله أحق أن تخشوه قبل ثورة الكنانة القادمة

يا حكام مصر! لا طاعة لكم ولا شرعية ولو تعلقتم بأستار الكعبة

والله أحق أن تخشوه قبل ثورة الكنانة القادمة

نقل موقع مصر الإخبارية الإلكتروني الجمعة 2015/12/11م، دعوة خطيب مسجد الحسين بالقاهرة إلى طاعة الرئيس المصري، وقوله إن "طاعة ولي الأمر من طاعة الله"، وقال الخطيب، في خطبة الجمعة، "إن الفتن تجر وبالا على الأمة، تجر فرقة وشتاتا، تجر كسادا في الحياة وفسادا في الأجواء، تجر توقفا لعجلة التنمية"، وأضاف "أن من عوامل تحقيق الأمن وتفعيل الاستقرار في أرض الله عامة وفي الأوطان خاصة أن يطيع المواطنون أولياء الأمور خاصة ولي الأمر الأكبر"، في إشارة صريحة منه إلى السيسي، واستطرد "أن يطيعوه أن يتبعوه وأن يؤيدوه وأن يدعموه وأن ينصروه شريطة أن يكون سلوكه في إطار ما يرضي الله"، يأتي هذا بعد قرار وزير الأوقاف، محمد مختار جمعة، بتعميم خطبة الجمعة "بضرورة السمع والطاعة لولي الأمر، وأنها في طاعة الله"، ويشار إلى أن العديد من الأصوات في مصر، دعت في الأيام الأخيرة، إلى الخروج والتظاهر في الذكرى الخامسة لثورة 25 يناير.

عجبا لمن يصعدون منبر رسول الله ﷺ كيف لا تنالهم منه رهبة وهم يلبسون الحق بالباطل مدلسين على أمة الحبيب ومصورين الحق باطلا والباطل حقا!! والأدهى والأمرّ أنهم ينطقون ويتكلمون بعلمانية فجة واضحة تفصل الدين عن الحياة وتحصره في الجانب الكهنوتي، ولا تلجأ إليه إلا فيما يخدم ما ترمي إليه وما تطوع به عوام الناس، في محاولة لإعطاء شرعية لمن لا شرعية لهم وتثبيت عروش نخر فيها السوس واعوجت قوائمها، فها نحن نرى ونسمع تعميم الخطب وإلزام خطباء الكنانة بالحديث عن طاعة ولي الأمر وتجريم من يعارضه أو يثور عليه!

وسمعنا بعضهم يسوق أدلة وجوب طاعة ولي الأمر منزلا إياها على شخص الرئيس المصري، متجاهلا كيفية انعقاد ولاية الأمر ومتى وأين وعلى من تكون وبماذا وكيف يحكم؟!!! ومتناسيا كل أحاديث محاسبة الحكام على أساس الإسلام ووجوب أمرهم بالمعروف ونهيهم عن المنكر وأطرهم على الحق أطرا، الأمر الذي جعل «أعظم الجهاد كلمة حق عند ذي سلطان جائر»، وجعل «سيد الشهداء حمزة ورجل قام إلى إمام جائر فأمره ونهاه فقتله» كما أخبر ﷺ.

 كل هذا جزء من أساليب التصدي لثورة الكنانة المرعبة القادمة ومع تصاعد الدعوات لانتفاضة قادمة في ذكرى ثورة يناير التي تثير خوفهم خاصة مع تفاقم المشكلات وفساد وفشل كل حلول الدولة لها، مما يعني أن الثورة قادمة لا محالة، وستبتلع الأخضر واليابس ولو فعلوا ما فعلوا وجندوا من جندوا وتمترسوا بمن تمترسوا بهم. وكان الأولى بحاكم مصر وعلمائها ومفكريها ووعاظها أن تكون خشيتهم من الله، لا من يناير وثواره، وأن تكون خشيتهم من حساب الله لهم على ما فعلوا برعاياهم قبل خشيتهم من حساب رعيتهم لهم على تقصيرهم وإهمالهم حقوقها.

يا علماء مصر ووعاظها ومفكريها! إنكم ورثة النبوة وورثة العلم وأهل المنابر، تسمعكم الأمة وتصغي لكم، فلا تضلوها ولا تكونوا سببا في تركيعها لعدوها وعملائه النواطير من حكام بلادنا، بل يجب أن تكونوا معبرين عنها حاملين همَّها مطالبين بما يصلح أحوالها ومتبنين قضاياها؛ فدوركم لا أن تدعوهم لطاعة حكام لا شرعية لهم إلا بشرعية الحديد والنار، بل دوركم وواجبكم الذي لا يغادر أعناقكم هو تحريض أهل الكنانة شعبا وجيشا على خلع هؤلاء الحكام لا طاعتهم، وإقامة الخلافة على منهاج النبوة واحتضان العاملين المخلصين لذلك الواصلين ليلهم بنهارهم في سبيله من إخوانكم وأبنائكم في حزب التحرير وتبني مشروع الدولة الكامل الذي يحملون لكم، وما يملكون من جاهزية كاملة لتطبيق الإسلام من فورهم.

يا علماء الكنانة الكرام! إنكم تعلمون كما نعلم أن الحاكم الشرعي واجب الطاعة هو الحاكم الذي يصل إلى الحكم ببيعة شرعية صحيحة، وعلى أن يحكم الأمة بالإسلام لا بأحكام الكفر العلمانية التي تُحكم بها الكنانة، ويجب أن تكون رئاسته عامة لجميع المسلمين لا رئاسة لدولة قطرية، وهو وحده من يتبنى الأحكام الشرعية ويسنها دستورا وقوانين فهو محكوم بالشرع ومطبِّق له على الرعية في الداخل وحامل له إلى العالم بالدعوة والجهاد، وتعلمون أن ولي الأمر الشرعي يحكم في دار إسلام، أي دار يحكمها الإسلام وأمانها بأمان الإسلام ولو كان غالب أهلها من غير المسلمين، لا داراً تحكمها العلمانية وأمانها بغير أمان الإسلام ولو كان غالب أهلها من المسلمين.

نعم يا علماء الكنانة، هذا ما تعلمون ونعلم أنكم تعلمون ويعلم الله أنكم تعلمون، فلا تخونوا الله ورسوله ولا تكتموا ما أنزل الله من البينات والهدى، ولا تصطفوا في صف الكفر وأهله فتسقطوا مع الساقطين إلى جهنم والعياذ بالله، ولا تساهموا معهم في تضليل وتثبيط همم أهل الكنانة، واعلموا أن وعد الله متحقق لا محالة، سواء عملتم له وشاركتم فيه أم لم تشاركوا، فلا أقل من أن لا تكونوا حربا على أهلكم وإخوانكم، ولا أقل من أن تكونوا عونا للأمة لا عونا عليها، ولا تذهبن بكم خشيتكم وخشية حكام الكنانة من الثورة القادمة بعيدا عن خشية الله وخشية قيامته التي لا نعلم أوانها، فما بالكم لو كانت قبل ثورة يناير، كيف تلقون ربكم وبماذا تجيبون إذا سألكم عن دينه وشرعه الذي تعلمون وتُعلّمون؟!

أما أنتم يا حكام الكنانة، فخوفكم من الثورة القادمة وتجييشكم أهل الكنانة ضدها لن يمنع حدوثها ولن يؤخر طوفان الأمة القادم الذي سيبتلعكم جميعا وسيقيمها خلافة على منهاج النبوة على أنقاض عروشكم، وقد كان أولى بكم أن تخافوا الله عز وجل وعقابه على ما فعلتم في أهل الكنانة أكثر من خوفكم ثورتهم، وأن تعملوا على ما يكفر عنكم سيئاتكم ويمحو سوءاتكم قبل أن يأتيكم يوم لا مرد له من الله، واعلموا أن وعد الله متحقق لا محالة ولو حاربتموه كل حربكم وبكل سلاح لديكم ولو فعلتم وسادتكم الأفاعيل، فوعد الله نافذ لا محالة وثورة الكنانة قادمة، وربتكم أمريكا لن تدعمكم طول الوقت ولن تكون قادرة على دعمكم كما فعلت مع غيركم ومعكم في السابق، وفوق هذا لن تستطيع أن تستمر وإياكم في خداع أهل الكنانة وسرقة طموحهم في عيش كريم يحلمون به، ولن تكون بأمريكا قوة على مجابهة دولة الخلافة القادمة ولا محاولة حربها على العلن، وستسارع إلى التخلي عنكم لتنجو بنفسها من عقاب دولة الخلافة لها على جرمها في حق أهل الكنانة والأمة، فالخيار الآن خياركم وفي أيديكم؛ فإما أن تعودوا لأمتكم وتعلنوا لها توبتكم وأوبتكم وندمكم وأسفكم على جرمكم في حقها وتسألوا الله المغفرة عليها، وإلا فسينالكم ما سيطول سادتكم في الغرب الكافر وأكثر، ولن يمنعكم مانع من عقاب الخليفة القادم في الدنيا والقصاص منكم على فعالكم في حق الكنانة وما سفكتم فيها من دم طاهر زكي.

وخطابنا لكم أهلنا في الكنانة وجيشها خاصة: أن اخلعوا كل طاعة لهؤلاء الحكام الرويبضات الجبناء الذين يرتعبون من أي حراك لكم كما يرتعب سادتهم في الغرب، ولتستمر ثورتكم وليكن مطلبها ما يعيد لكم الكرامة المسلوبة ورغد العيش الذي تحلمون به، والذي لا يتحقق إلا بخلافة على منهاج النبوة تنهي هيمنة أمريكا وعسكرها على الكنانة وأهلها، ولتضعوا ثوابتكم من الآن ولتلحقوا بأهل الشام في ثوابت ثورتهم التي وضعت أمريكا في مأزق عظيم ولتكن غايتكم الكبرى:

  1. إسقاط النظام بكل أركانه ورموزه
  2. الانعتاق والتحرر من دول الغرب الكافر واقتلاع نفوذها من أرض الكنانة وطرد شركاتها الناهبة لخيرات الكنانة وثرواتها
  3. إقامة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة

بهذا فقط يا أهل الكنانة وجيشها تتحقق لكم الكرامة والعزة وتعود الكنانة لسابق عهدها حامية الإسلام والمسلمين، ومخزن سلاح الأمة ومنبع جندها، وبهذا تستحقون أن تكونوا خير أجناد الأرض يا جند الكنانة يا من كنتم درع الأمة وحماتها وتكسرت أمامكم وعلى أعتابكم هجمات كادت تودي بالأمة، فأجمعوا أمركم وأطيعوا ربكم وأعيدوا تاريخكم الناصع المشرف، واخلعوا أيديكم من حكام هم نواطير للغرب الكافر عليكم وعلى بلادكم، واقطعوا ما بينكم وبينهم من حبال، وصِلوا حبالكم وضعوا أيديكم مع المخلصين من أبناء الأمة من إخوانكم العاملين لإقامة الخلافة الذين تعرفون والحاملين همَّ الأمة كما تحملون وتعلمون، فبهم وبكم تعود للكنانة وللأمة قوتها وتعتلي عرش سيادتها وتعلي راية الإسلام خفاقة من جديد، وتتحقق بكم بشرى رسول الله ﷺ وتكون لكم العزة في الدنيا والكرامة في الآخرة.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ﴾

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عبد الله عبد الرحمن

عضو المكتب الإعلامي لحزب التحرير في ولاية مصر

More from null

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

په نومونو مه غوليږئ، ځکه عبرت په دریځونو کې دی نه په نسبونو کې

هر کله چې موږ ته یو "نوی سمبول" وړاندې کیږي چې مسلمانی ریښې یا ختیځي بڼې لري، ډیری مسلمانان خوشحالیږي، او په داسې کافر نظام کې د "سیاسي نمایندګۍ" په نامه په یو وهم باندې هیلې جوړیږي چې اسلام د حکومت، عقیدې او شریعت په توګه نه مني.

موږ ټول هغه سخته خوشحالي یادوو چې په 2008 کې د اوباما په بریا سره د ډیری خلکو په احساساتو کې خپره شوه. هغه د کینیا زوی دی او یو مسلمان پلار لري! دلته ځینو فکر کاوه چې اسلام او مسلمانان د امریکایی نفوذ ته نږدې شوي، مګر اوباما د مسلمانانو لپاره ترټولو زیات ځورونکي ولسمشرانو څخه و، هغه لیبیا ویجاړه کړه، د سوریې په ناورین کې یې مرسته وکړه، او د خپلو الوتکو او سرتیرو سره یې افغانستان او عراق ته اور واچاوه، بلکې د خپلو وسیلو له لارې په یمن کې د وینو تویونکی و او د هغه دوره د امت په وړاندې د سیستماتیکې دښمنۍ دوام و.

نن ورځ دا صحنه تکراریږي، مګر په نویو نومونو سره. ځکه چې زوهران ممداني ته د یو مسلمان، مهاجر او ځوان په توګه ډیره پاملرنه کیږي، لکه څنګه چې هغه ژغورونکی وي! مګر لږ خلک د هغه سیاسي او فکري دریځونو ته ګوري. دا سړی د همجنس بازانو د سختو پلویانو څخه دی، د دوی په فعالیتونو کې برخه اخلي، او د دوی انحراف د بشري حقونو په توګه ګڼي!

دا څه ډول شرم دی چې خلک په هغه باندې هیلې لري؟! ایا دا د هماغه سیاسي او فکري ناکامۍ تکرار نه و چې امت پکې څو ځله ښکیل شوی دی؟! هو، ځکه چې دا په شکل سره ازمویل کیږي نه په جوهر سره! دا په موسکا سره غولیږي، او په عقیدې سره نه بلکې په احساساتو سره، په نومونو سره نه بلکې په مفاهیمو سره، او په سمبولونو سره نه بلکې په اصولو سره معامله کوي!

په شکلونو او نومونو باندې دا ډول لیوالتیا د مشروع سیاسي پوهاوي د نشتوالي پایله ده، ځکه چې اسلام په اصل، نوم یا نژاد نه اندازه کیږي، بلکې په بشپړ ډول د اسلام اصولو ته په ژمنتیا سره؛ د نظام، عقیدې او شریعت په توګه. او د هغه مسلمان لپاره هیڅ ارزښت نشته چې په اسلام حکومت نه کوي او نه یې نصرت کوي، بلکې کافر پانګوال نظام ته غاړه ږدي، او د "آزادۍ" په نوم کفر او انحراف ته توجیه ورکوي.

او ټول هغه مسلمانان دې پوه شي چې د هغه په ​​بریا خوشحاله شول او فکر یې کاوه چې دا د خیر تخم یا د پاڅون پیل دی، چې پاڅون د کفر له نظامونو څخه نه کیږي، نه د هغوی په وسایلو سره، نه د دوی د رایې ورکولو د صندوقونو له لارې، او نه د هغوی د اساسي قوانینو تر چت لاندې.

څوک چې ځان د دیموکراتیک نظام له لارې وړاندې کوي، د خپلو قوانینو د احترام قسم خوري، بیا د جنسي انحراف څخه دفاع کوي او هغه لمانځي، او هغه څه ته بلنه ورکوي چې خدای غصه کوي، هغه د اسلام نصرت کوونکی او د امت لپاره امید نه دی، بلکې د ښایسته کولو او نرمولو وسیله ده، او یو جعلي استازیتوب دی چې هیڅ ګټه نه رسوي.

په لویدیځ کې د ځینو هغو شخصیتونو لپاره چې اسلامي نومونه لري سیاسي بریاوې بلل کیږي، یوازې هغه ټوټې دي چې امت ته د تسکین په توګه وړاندې کیږي، ترڅو ورته وویل شي: وګورئ، زموږ د نظامونو له لارې بدلون ممکن دی.

 د دې "استازیتوب" حقیقت څه دی؟

لویدیځ د اسلام لپاره د حکومت دروازې نه خلاصوي، بلکې یوازې د هغو کسانو لپاره یې خلاصوي چې د دوی په ارزښتونو او افکارو کې ورسره یوځای کیږي. او هرڅوک چې د دوی نظام ته ننوځي باید د دوی اساسي قانون او وضعي قوانین ومني، او د اسلام له حکم څخه انکار وکړي، که هغه په دې راضي شي، هغه یو منل شوی ماډل کیږي، مګر ریښتینی مسلمان د دوی په وړاندې له خپلو ریښو څخه رد دی.

زهران ممداني څوک دی؟ او ولې دا وهم جوړیږي؟

هغه یو داسې شخص دی چې یو مسلمان نوم لري، مګر د اسلام د فطرت سره په بشپړه توګه مخالف یو منحرف اجنډا غوره کوي، د همجنس بازانو څخه ملاتړ کوي، او هغه څه ته وده ورکوي چې د "دوی حقونه" بلل کیږي، او هغه د دې څرګنده بیلګه ده چې څنګه لویدیځ خپل ماډلونه جوړوي: په نوم مسلمان، په عمل کې سیکولر، د لویدیځ لیبرال اجنډا ته خدمت کوي نور څه نه. بلکې د دې لپاره چې امت له خپلې اصلي لارې مشغول کړي، نو د دې پر ځای چې د اسلام او خلافت د دولت غوښتنه وکړي، د کفر په نظامونو کې د پارلماني څوکیو او پوستونو په اړه اندیښمن شي! او د دې پر ځای چې د فلسطین د آزادولو لپاره مخه کړي، د هغو کسانو په تمه دي چې د امریکا له کانګرس یا د اروپا له پارلمان څخه "د غزې دفاع" وکړي!

د دې حقیقت دا دی چې دا د ریښتیني بدلون د لارې تحریف دی، کوم چې د نبوت په طريقه د راشده خلافت تاسیس دی، چې د اسلام بیرغ اوچتوي، د خدای شریعت پلي کوي، او امت د یو خلیفه تر شا متحد کوي چې د هغه تر شا جنګیږي او له هغه څخه وېره کیږي.

نو په نومونو مه غولیږئ، او په هغه چا مه خوشحالیږئ چې تاسو ته په ظاهره منسوب وي او په محتوا کې ستاسو سره مخالفت لري، ځکه چې هرڅوک چې د سعید، علي یا زهران نوم لري زموږ د نبي محمد ﷺ په لاره نه دی.

او پوه شئ چې بدلون د کفر له پارلمانونو څخه نه راځي، بلکې د امت له لښکرو څخه راځي چې وخت یې رارسیدلی چې حرکت وکړي، او د هغوی له پوهو ځوانانو څخه چې شپه او ورځ د لویدیځ او د هغه د ملاتړو او په اسلامي او مسلمانو هیوادونو کې د خاینو پیروانو په سرونو د میز د اړولو لپاره کار کوي.

مسلمانان د دیموکراسۍ په ټاکنو او نه د لویدیځ د صندوقونو له لارې نه پاڅیږي، بلکې د اسلامي عقیدې پر بنسټ په ریښتیني پاڅون سره، د راشده خلافت د دولت په تاسیس سره چې اسلام ته خپل مقام بیرته ورکوي، مسلمانانو ته عزت ورکوي، او د دیموکراسۍ وهمونه ماتوي.

په نومونو مه غولیږئ، او خپلې هیلې په کفر په نظامونو کې په افرادو مه ځړئ، بلکې خپلې لویې پروژې ته وګرځئ: د اسلامي ژوند بیا پیل، دا یوازې د عزت، بریا او واک لار ده.

صحنه د پخوانیو غمونو یو سپکاوی تکرار دی: جعلي سمبولونه، لویدیځو نظامونو ته وفاداري، او د اسلام له لارې څخه انحراف. او هر څوک چې دې لارې ته لاسونه پړکوي، هغه امت ګمراه کوي. نو د خلافت پروژې ته راوګرځئ، او د اسلام دښمنانو ته اجازه مه ورکوئ چې ستاسو مشران او استازي جوړ کړي. عزت د دیموکراسۍ په چوکیو کې نه دی، بلکې د خلافت په تخت کې دی چې حزب التحریر ورته کار کوي او امت د دې فکري او سیاسي انحطاط څخه خبرداری ورکوي. موږ ته پرته د خلافت له دولت څخه بله خلاصی نشته، کوم چې اجازه نه ورکوي چې مسلمانان د هغه چا لخوا اداره شي چې د اسلام څخه پرته په بل دین باور لري، نه د هغه چا لخوا چې انحراف او ګمراهۍ ته جواز ورکوي، او نه د هغه چا لخوا چې خلکو ته د خدای له نازل شوي پرته بل څه قانون کوي.

دا لیکنه د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره ده

عبدالمحمود العامري – د یمن ولایت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ - د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

مصر د حکومتي شعارونو او تریخ واقعیت ترمنځ

د بې وزلۍ، او سرمایه دارۍ سیاستونو په اړه بشپړ حقیقت

د الاهرام ویب پاڼې د ۲۰۲۵ کال د نومبر په ۴مه نېټه د سه شنبې په ورځ خبر ورکړ چې د مصر لومړي وزیر د قطر په پلازمېنه دوحه کې د ټولنیزې پراختیا په دویمه نړیواله غونډه کې د ولسمشر په استازیتوب په خپله وینا کې وویل چې مصر په خپلو ټولو بڼو او اړخونو کې د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره یوه هر اړخیزه تګلاره پلي کوي، چې "څو اړخیزه بې وزلي" هم پکې شامله ده.

له کلونو راهیسې، په مصر کې هېڅ رسمي وینا داسې عبارتونه نه لري لکه "د بې وزلۍ د له منځه وړلو لپاره هر اړخیزه تګلاره" او "د مصر اقتصاد لپاره حقیقي پیل". چارواکي دا شعارونه په کنفرانسونو او غونډو کې تکراروي، چې د پانګونې پروژو، هوټلونو او تفریحي ځایونو ځلیدونکي انځورونه هم ورسره مل وي. خو واقعیت، لکه څنګه چې نړیوال راپورونه یې شاهدي ورکوي، بالکل توپیر لري. په مصر کې بې وزلي لا هم یوه پخه، بلکې مخ په زیاتیدونکې پدیده ده، سره له دې چې حکومت په پرله پسې توګه د ښه والي او پرمختګ ژمنه کوي.

د یونیسف، ایسکوا او د خوړو نړیوال پروګرام د ۲۰۲۴ او ۲۰۲۵ کلونو د راپورونو له مخې، نږدې یو له پنځو مصریانو څخه په څو اړخیزه بې وزلۍ کې ژوند کوي، په دې مانا چې دوی د ژوند له بنسټیزو اړخونو لکه تعلیم، روغتیا، کور، کار او خدماتو څخه بې برخې دي. همدارنګه، معلومات دا تاییدوي چې له ۴۹٪ څخه زیاتې کورنۍ د کافي خوړو په ترلاسه کولو کې له ستونزو سره مخ دي، دا یو ټکان ورکوونکی شمېر دی چې د ژوند د بحران ژورتیا منعکس کوي.

خو مالي بې وزلي، یعنې د ژوند د لګښتونو په پرتله د عاید کموالی، په تېزۍ سره زیات شوی، چې د انفلاسیون د پرله پسې څپو له امله د خلکو معاشونه، هڅې او سپما له منځه تللي دي، تر دې چې د مصریانو لویه برخه د دایمي کار کولو سره سره د مالي بې وزلۍ تر کرښې لاندې ده.

په داسې حال کې چې حکومت د "تکافل او کرامه" او "حياة كريمة" په څېر نوښتونو په اړه خبرې کوي، نړیوالې شمېرې ښيي چې دې پروګرامونو د بې وزلۍ جوړښت په بنسټیزه توګه نه دی بدل کړی، بلکې یوازې د لنډمهاله ارام بښونکو په څېر دي، لکه څاڅکي چې په دښته کې توی شي. د مصر کلیوالي سیمې چې د نفوس نیمایي برخه پکې ژوند کوي، لا هم د خدماتو د کمښت، د وړ کار د نشتوالي او د زیربناوو د خرابوالي له امله کړېږي. د ایسکوا راپور ټینګار کوي چې په کلیو کې بې برخېتوب په ښارونو کې څو چنده زیات دی، چې دا د شتمنۍ د ناسم ویش او پرله پسې بې پامۍ ښکارندویي کوي.

کله چې لومړی وزیر د هیواد له زوی څخه مننه کوي "چا چې له حکومت سره د اقتصادي سمون اقدامات زغملي"، نو په حقیقت کې هغه د هغو سیاستونو له امله د رښتینې کړاو شتون مني. خو دا اعتراف د کړنلارې د بدلون لامل نه ګرځي، بلکې د هماغې سرمایه دارۍ په لاره کې د لا زیات تګ لامل کیږي چې دا بحران یې رامنځته کړی دی.

هغه تش په نامه اصلاحات چې په ۲۰۱۶ کال کې د "تعویم" پروګرام، د سبسایډي د زیاتوالي او د مالیاتو د زیاتوالي سره پیل شول، اصلاح نه وه، بلکې د پورونو او کسر لګښت په بې وزلو بارول وو. په داسې حال کې چې چارواکي د "پیل" په اړه خبرې کوي، سترې پانګونې د لوکسو املاکو او سیاحتي پروژو په لور روانې دي چې د پانګوالو خدمت کوي، په داسې حال کې چې میلیونونه ځوانان د کار یا هستوګنې لپاره فرصتونه نه مومي. بلکې ډیری دا پروژې، لکه په مطروح کې د علم الروم سیمه چې پانګونه یې ۲۹ میلیارده ډالره اټکل شوې، د بهرنیو سرمایه دارۍ شراکتونه دي چې ځمکې او شتمنۍ ترلاسه کوي او هغه د پانګوالو لپاره د ګټې سرچینې ته بدلوي، نه د خلکو لپاره د رزق سرچینې ته.

نظام ځکه نه ناکامېږي چې فاسد دی، بلکې ځکه چې په یوه باطله فکري بنسټ روان دی چې هغه سرمایه داري نظام دی، کوم چې پیسې د دولت د ټولو سیاستونو محور ګرځوي. سرمایه داري په مطلقه توګه د مالکیت په ازادۍ ولاړه ده او اجازه ورکوي چې شتمني د هغه لږ شمېر خلکو په لاس کې راټوله شي چې د تولید وسیلې لري، په داسې حال کې چې اکثریت د مالیاتو، بیو او عمومي پورونو بار په غاړه اخلي.

له همدې امله، هغه څه چې د "ټولنیزې ساتنې پروګرامونه" بلل کیږي، یوازې د سرمایه دارۍ د وحشي څېرې د ښکلا کولو هڅه ده، او د یوه ظالم نظام عمر اوږدوي چې د بډایانو خیال ساتي او له بې وزلو څخه پیسې اخلي. د ناروغۍ د اصل په درملنې پر ځای؛ یعنې د شتمنۍ انحصار او په نړیوالو بنسټونو باندې د اقتصاد انحصار، یوازې د نقدي مرستو په ویش باندې بسنه کیږي، چې نه بې وزلي له منځه وړي او نه عزت ساتي.

سرپرستي په رعیت باندې د حاکم احسان نه دی، بلکې شرعي وجیبه ده، او هغه مسؤلیت دی چې الله تعالی به په دنیا او آخرت کې ترې پوښتنه کوي. هغه څه چې نن ورځ روان دي، د خلکو چارو ته قصدي بې پامي ده، او د پیسو نړیوال صندوق او نړیوال بانک څخه د مشروطو پورونو په ګټه د سرپرستۍ له وجیبې څخه لاس اخیستل دي.

دولت د بې وزله او بهرني پور ورکوونکي ترمنځ منځګړی ګرځېدلی، مالیات وضع کوي، سبسایډي کموي او عامه شتمنۍ پلوري ترڅو هغه لوی کسر ډک کړي چې پخپله سرمایه داري نظام جوړ کړی دی. په دې ټولو کې هغه شرعي مفاهیم غیر حاضر دي چې اقتصاد تنظیموي، لکه د سود حرامول، د عامو شتمنیو د افرادو لخوا د مالکیت منع کول، او د مسلمانانو له بیت المال څخه په رعیت باندې د نفقه کولو وجوب.

اسلام یو بشپړ اقتصادي نظام وړاندې کړی چې بې وزلي له خپلو ریښو څخه له منځه وړي، نه یوازې د نقدي مرستو یا ښکلاکوونکو پروژو سره. دا نظام په ثابتو شرعي بنسټونو ولاړ دی، چې تر ټولو مهم یې دا دي:

۱- د سود او سودي پورونو حرامول چې دولت سره تړلي او منابع یې له منځه وړي، د سود په له منځه تلو سره له نړیوالو بنسټونو څخه د اقتصاد انحصار له منځه ځي، او د امت مالي خپلواکي بېرته راګرځول کېږي.

۲- د ملکیتونو درې ډوله کول:

شخصي ملکیت: لکه کورونه، هټۍ او شخصي کروندې...

عامه ملکیت: په دې کې لویې شتمنۍ شاملې دي لکه تېل، ګاز، منرالونه او اوبه...

د دولت ملکیت: لکه د فیء ځمکې، رکاز او خراج...

په دې وېش سره عدالت ټینګېږي، ځکه چې لږ شمېر خلکو ته د امت د منابعو د انحصار کولو اجازه نه ورکول کېږي.

۳- د رعیت د هر فرد لپاره د کفایت ضمانت: دولت په خپله سرپرستۍ کې د هر انسان لپاره د خوراک، جامو او کور په څېر بنسټیزو اړتیاوو ضمانت کوي، که چیرې هغه د کار کولو توان ونلري، نو د بیت المال په هغه باندې نفقه کول واجب دي.

۴- زکات او لازمي نفقه: زکات احسان نه دی، بلکې فریضه ده، دولت یې راټولوي او د خپلو شرعي مصرفونو لپاره یې بې وزلو، مسکینانو او پورمندانو ته مصرفوي. دا د وېش یوه اغېزمنه وسیله ده چې پیسې په ټولنه کې د ژوند دورې ته بېرته راګرځوي.

د تولیدي کار هڅولو او د استحصال منع کولو، او په ریښتینو ګټورو پروژو کې د منابعو پانګونې ته هڅولو سره، لکه درنې او نظامي صنعتونه نه په قمار او لوکسو املاکو او فرضي پروژو کې. د دې تر څنګ د بیو تنظیم د حقیقي عرضې او تقاضا سره نه د احتکار او نه د تعویم سره.

یوازې د نبوت په منهج خلافت دی چې د دې احکامو په عملي کولو قادر دی، ځکه چې هغه د اسلامي عقیدې پر بنسټ جوړ شوی، او موخه یې د خلکو د چارو پالنه ده نه د هغوی د پیسو راټولول. د خلافت په سیوري کې، نه سود شته او نه مشروطه پورونه، او نه پردیو ته د عامو شتمنیو پلورل شته، بلکې منابع د امت د ګټو د ترلاسه کولو په موخه اداره کیږي، او بیت المال د دولتي منابعو، خراج، انفال او عامه ملکیت څخه د روغتیايي پاملرنې، تعلیم او عامه اسانتیاوو د تمویل مسؤلیت په غاړه اخلي.

خو د بې وزلو بنسټیزې اړتیاوې د هر فرد په توګه تضمین کیږي، نه د لنډمهاله صدقاتو له لارې بلکې د یوه تضمین شوي شرعي حق په توګه. له همدې امله په اسلام کې د بې وزلۍ سره مبارزه یو سیاسي شعار نه دی، بلکې د ژوند یو بشپړ نظام دی چې عدالت قایموي او ظلم منع کوي او شتمني خپلو مالکینو ته بېرته سپاري.

د رسمي وینا او ژوندي واقعیت ترمنځ لویه فاصله ده چې له هیچا څخه پټه نه ده. په داسې حال کې چې حکومت د خپلو "ستر" پروژو او "حقیقي پیل" په اړه سندرې وايي، میلیونونه مصریان د بې وزلۍ تر کرښې لاندې ژوند کوي، د لوړې بیې، بې روزګارۍ او د امید نشتوالي څخه کړېږي. حقیقت دا دی چې دا کړاو به تر هغه وخته پورې له منځه لاړ نشي تر څو چې مصر د سرمایه دارۍ په لاره روان وي، خپل اقتصاد سود خورو ته سپاري او د نړیوالو بنسټونو سیاستونو ته غاړه ږدي.

د مصر کړکېچونه او ستونزې انساني ستونزې دي نه مادي، او هغه شرعي احکام ورسره تړلي دي چې د اسلام پر بنسټ یې د چلند او درملنې څرنګوالی څرګندوي، او حل لارې د سترګو پټولو په پرتله اسانه دي، مګر هغه باوري ادارې ته اړتیا لري چې آزاده اراده ولري او وغواړي په سمه لاره ولاړ شي او په ریښتیا سره د مصر او د هغې د خلکو لپاره ښه وغواړي، او بیا دا اداره باید ټول هغه قراردادونه بیاکتنه کړي چې پخوا شوي او د ټولو هغو شرکتونو سره کیږي چې د هیواد شتمنۍ انحصاروي او څه چې د هغې عامه ملکیت دی، په ځانګړې توګه د ګاز، تېلو، سرو زرو او نورو منرالونو او شتمنیو د سپړلو شرکتونه، او دا ټول شرکتونه وباسي ځکه چې دوی په اصل کې استعماري شرکتونه دي چې د هیواد شتمنۍ لوټ کوي، او بیا یو نوی تړون جوړ کړي چې خلکو ته د هیواد په شتمنیو واک ورکړي او داسې شرکتونه جوړ یا په کرایه ونیسي چې د تیلو، ګازو، سرو زرو او نورو منرالونو له زیرمو څخه د شتمنیو په تولید بوخت وي او دا شتمنۍ بیا په خلکو وویشي، بیا به خلک د دې جوګه شي چې هغه مړې ځمکې وکري چې دولت به دوی ته د هغې د حق په توګه د ګټې اخیستنې توان ورکړي، او دوی به دا هم وکولی شي چې هغه څه جوړ کړي چې باید جوړ شي ترڅو د مصر اقتصاد لوړ کړي او د هغې خلکو ته کفایت وکړي، او دولت به دوی په دې لاره کې ملاتړ وکړي، او دا ټول تصور نه دی او نه د پیښېدو وړ نه دی او نه یوه پروژه ده چې موږ یې د تجربې لپاره وړاندې کوو چې بریالۍ شي یا ناکامه شي، بلکې دا شرعي احکام دي چې په دولت او رعیت لازم دي، نو دولت ته دا اجازه نشته چې د هیواد شتمنۍ چې د خلکو ملکیت دی په داسې پلمو ضایع کړي چې تړونونه یې منظور کړي او ملاتړ یې کړی او ظالمانه نړیوالو قوانینو یې ساتنه کوي، او نه ورته دا اجازه شته چې خلک ترې منع کړي بلکې باید هر هغه لاس پرې کړي چې د خلکو شتمنیو ته د لوټ په توګه اوږدېږي، دا هغه څه دي چې اسلام وړاندې کوي او باید پلي شي، مګر دا د اسلام د نورو نظامونو څخه جلا نه پلي کېږي بلکې دا یوازې د نبوت په منهج د خلافت د دولت له لارې پلي کېږي، دا هغه دولت دی چې د هغې غم او دعوت د تحریر ګوند په غاړه لري او مصر او د هغې خلک، ملت او پوځ ته د دې لپاره له هغه سره په ګډه کار کولو ته بلنه ورکوي، خدای دې د خپل لوري څخه فتحه ولیکي او موږ هغه په ​​داسې واقعیت کې وینو چې اسلام او د هغه خلک عزتمن کړي، ای الله ژر تر ژره.

﴿وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

د تحریر ګوند مرکزي مطبوعاتي دفتر لخوا لیکل شوی

سعید فضل

په مصر کې د تحریر ګوند د مطبوعاتي دفتر غړی