Trump, Tony Blair, Witkoff ve Kushner'in 20 Maddeden Oluşan Gazze Şeridi Önerisi Projesinin Boyutları
October 07, 2025

Trump, Tony Blair, Witkoff ve Kushner'in 20 Maddeden Oluşan Gazze Şeridi Önerisi Projesinin Boyutları

Trump, Tony Blair, Witkoff ve Kushner'in Önerisi Projesinin Boyutları

20 Maddeden Oluşan Gazze Şeridi

ABD Başkanı Donald Trump'a atfedilen Gazze planı, düşmanlıkların derhal durdurulması ve tüm esirlerin serbest bırakılması karşılığında Yahudi güçlerinin kademeli olarak geri çekilmesiyle başlayan çok aşamalı bir yol haritası sunuyor. Planın savaş sonrası vizyonu iki ana eksene dayanıyor: güvenlik ve geçiş yönetimi. Güvenlik düzeyinde plan, Hamas'ın tamamen silahsızlandırılmasını ve yönetmesinin engellenmesini, karşılığında şartlı af ve ayrılmak isteyen üyeleri için güvenli geçişin yanı sıra Gazze'nin radikalizmden arındırılmış bir bölgeye dönüştürülmesini öngörüyor. Yönetim düzeyinde ise sektörün yönetimini, yönetişim reformlarının uygulanmasını sağlamak için bizzat Trump başkanlığındaki yeni bir uluslararası kurum (Barış Konseyi) tarafından denetlenen, siyasi olmayan geçiş Filistinli teknokratlar komitesine devretmeyi öneriyor. Plan, zorla yerinden edilmeyi reddederek ve Filistinlilerin kendi kaderini tayin etmesi ve gelecekte devlet kurması için güvenilir bir yol açarak kapsamlı yardım akışı ve yeniden inşa için büyük bir ekonomik plan başlatma sözü veriyor. (Tüm maddeleri okumak için)

Bu, Trump, Tony Blair, Netanyahu, Kushner, Witkoff başkanlığındaki ve Sawiris ve diğerleri gibi milyarderleri getiren yeryüzü şeytanlarının bir planı. Arap ülkelerinin ve bazı İslam ülkelerinin yöneticilerinin onayıyla. Bu nedenle plan, bu haliyle açık ve net boyutlara sahip bir plan olarak kabul edilir:

  • Birinci Boyut: Güvenlik (Gazze'yi, direnişin silahsızlandırılması, tüneller de dahil olmak üzere askeri yeteneklerinin yok edilmesi, tüm askeri örgütlerin dağıtılması, kalmak isteyenlerin barış içinde bir arada yaşamayı kabul etmesi koşuluyla kalmasına izin verilmesi ve bu barış içinde bir arada yaşamayı reddedenlerin, yani barış içinde bir arada yaşamayı reddedenlerin gitmek istedikleri herhangi bir ülkeye güvenli bir geçit sağlanması ve bunu karşılamaya hazır olması koşuluyla, Yahudi varlığı ve yatırım şirketleri için bir tehdit oluşturan ve Yahudi ordusu için alternatif bir güç oluşturan herhangi bir koruma gücünden arındırmak, bu konuda genel af çıkarılması).
  • İkinci Boyut: En tehlikelisi olan zihinsel boyut: barış içinde bir arada yaşama ve aşırılığa, nefrete ve teröre çağıran fikirleri değiştirme programı oluşturmak, yani yozlaşma, sapkınlık ve eşcinsellik fikirlerini yayan, erdem fikirlerini ve İslam kavramlarını reddeden ve diğerlerini kabul eden eğitim kurumları ve organları kurmak.
  • Üçüncü Boyut: Askeri operasyonları durdurmak ve herhangi bir zaman çizelgesi koymadan kademeli olarak geri çekilmek, Yahudi varlığı güvenliğini ve varlığını tehdit eden bu tehlikenin varlığını hissederse bunu durdurma hakkını tamamen vermek, bu tahmin kendisi tarafından yapılır, bu önlem alma amaçlı olsa bile, kademeli geri çekilme sürecini siyasi ve askeri düzey tahmin eder ve bunun belirli bir ufku yoktur ve uzun sürebilir. Bu konuda bir yol haritası sundular, yani sektörü kıyı sektöründen, sonraki sektörden geri çekilmek için beş uzunlamasına sektöre böldüler, yani her sektör yaklaşık 1,5 kilometre derinliğinde.
  • Dördüncü Boyut: Bu teslimiyetçi ve yenilmişlik planı bu haliyle Yahudi varlığına savaşın başlangıcından bu yana sunduğu ve son iki yıldır gerçekleştirmekte başarısız olduğu ve bunu yapamaz olduğu tüm hedefleri veriyor, onu yenilgi havasından mutlak zafer havasına çıkarıyor ve onu bölgede rakipsiz bir efendi yapıyor, böylece zafer ilanlarının törenleriyle pekiştirilecek bir inanç boyutunu gerçekleştiriyor ve bu törenler Netanyahu ve ortaklarının itibarını artıracak ve aleyhinde dava açılan tüm davaları düşürecek, böylece işlediği tüm suçlardan sicili temizlenecek ve Yahudi varlığına uzanan el kesilecek ve buna gücümüz yeter, bu önünüzdeki canlı örnek, ayrıca onlara yardım etmek için el uzatan ve bunun için büyük ve yüksek bir bedel ödeyen Yemenli kardeşlerine bir darbe, böylece bundan sonra kendilerini adamak ve cihat fikrini yok etmek isteyen düşmanlarının karşısında yalnız bırakılacaklar ve bu plan suçlu rejimlere insanların boyunlarına bir kılıç verecek, çünkü bu rejimler sadece Gazze'ye özgü olmayan, tüm İslam bölgesini kapsayan ve kabul eden tüm ülkeleri bağlayan bu planı kabul ettiler.
  • Beşinci Boyut: Trump ve Witkoff'un Gazze'yi Orta Doğu Rivierası'na dönüştüreceği, eğlence projeleri, oteller, turizm ve yatırım tesisleri ile kıyılarından gaz çıkarılması ve gümrük vergilerinden muaf bir serbest ticaret bölgesinin tahsis edilmesi vizyonunu uygulamak.
  • Altıncı Boyut: Gazzelileri zorla yerinden etmemek, bunun için bir garanti olmamasına rağmen, yeniden inşa projesi sırasında müsait ve açık olmasıyla, onları barındıracak kamplar inşa edilmesi, gerekli hizmetlerle donatılması ve insani yardım getirilmesi, böylece sektör sakinleri bu yardımlarla yaşayacaklar ve dilencilik hayatının tadına bakacaklar ve acı çekecekler, böylece göç dürtüsü bu sefil, kötü ve insanlık dışı gerçeğe bağlı olacak ve hayvanların bile kabul etmediği, bu "gettolar"a giriş ve çıkış, her birine verilecek olan ve doğumundan o ana kadar her birinin tüm verilerinin yapılacağı güvenlik kartıyla mümkün olacak, böylece bu kamplar Trump ve Witkoff ve onların emlak şirketlerinin yatırım yapmayı planladığı büyük projeler için bir iş gücü deposu olacak.
  • Yedinci Boyut: Allah yolunda cihat kavramını ve toprak ve namus savunma kavramını yok etmek, bu şeytanların tasarladığı ve Arap şeytanlarının kendilerine yardım ettiği ve gece örülen bu plan, Orta Doğu bölgesi için bir yol haritası ve hayatta kalma ve var olma nedenlerinin tümünde Amerika ve Batı'ya genel olarak ve utanç ve rezalet sistemlerine, süresi dolmuş Sykes-Picot sistemlerine bağımlılığı ortaya çıkan, zayıf Yahudi varlığı için bir geçit olarak kabul edilir ve dünya çapında izole hale geldi ve treni uzun zaman önce başlayan normalleşme süreci Gazze'nin eşiğinde durdu ve sınırlarında çöktü ve feci bir şekilde başarısız oldu ve hayata ve hayatta kalmaya yalvarır hale geldi, bu uğursuz planla onu canlandırmak ve donmuş damarlarına hayat kanı pompalamak amaçlanıyor.
  • Bu kötü plan, içinde zayıf Yahudi varlığı da dahil olmak üzere, zayıflığı ve hayata, güce ve varoluş nedenlerine olan bağımlılığı ortaya çıkan tüm dünya ülkelerinin başaramadığını gerçekleştiriyor, Amerika ve Batı'ya genel olarak ve utanç ve rezalet sistemlerine, süresi dolmuş Sykes-Picot sistemlerine.
  • Sekizinci Boyut: Gelecek daha büyük ve bu planın uygulanmasıyla Witkoff'un hakkında şöyle dediği Sykes-Picot anlaşmasının perdesi kapanıyor: "Kurşun kalemlerle çizilen bu sınırların bir anlamı yok ve Yahudi varlığı umursamıyor ve onun için bir önemi yok." Bu, Amerika'nın bakış açısını konuşuyor ve varlığı Amerika'nın yerine koyuyor... Direnişin teslim belgesini imzalaması, silah bırakması ve Gazze'yi Amerika'ya teslim etmesiyle Sykes-Picot anlaşması sona erdi.
  • Olayların çarptığı ve büyük körler, Mustafa Kemal, Cemal Abdünnasır, Michel Aflak ve yöneticilerin sapkınları torunları tarafından oynanan milletin çıkarması gereken kaçınılmaz sonuç:

-     Filistin, denizden nehre kadar, üzerinde müzakere, uzlaşma, yumuşama ve işgalciyi tanıma caiz olmayan İslami bir topraktır ve bunu yapan dinine, Rabbine ve milletine haindir.

-     Cihatın her iki türü: def etme ve talep etme cihatı, sabit hükümlerdir, milletin tembelliği onları ortadan kaldırmaz, cehaleti onları küçümsemez ve terör ve suçla suçlayanların dininden ve inancından çıkabilecek daha büyük bir günahtır. Filistin'deki mücahitlerin saldıran ve gasp eden düşmanla mücadele ederek yaptıkları şey, tamamen doğrudur ve güçleri olduğu sürece buna sebat etmek vaciptir, çünkü Allah kimseye gücünün yeteceğinden fazlasını yüklemez ve Filistin ve Gazze'deki kardeşlerine yardım etmek ve desteklemek için emredildiği değişikliği yapmaya gücü yettiği sürece millet günahkardır, aksi takdirde günah ve açık bir kayıp içinde geri dönerler.

-     Filistin, İspanya, Portekiz ve büyüklerin gasp ettiği diğer İslami ülkeler gibi, milletin zayıf bir anında geri aldıkları gibi, İslami bir toprak olarak kalır ve mutlaka geri alınmalı ve gaspçı ondan uzaklaştırılmalıdır ve bu, ancak Allah'ın Elçisi'nin müjdelediği ve Rabbimizin mübarek ve yüce emrettiği ve milleti ona mecbur kıldığı ve aksi takdirde millet günahkar olduğu ve ümmetin sorumluluğu ancak ona çalışanlarla sona erdiği ve İslam devletini, nübüvvet yöntemi üzere Halifeliği kurarak mümkün olur.

Ey Müslümanlar: Sizi, size ne sahip olduğunuz dünyanın fayda sağlayacağı, ne de elde ettiğiniz ganimetlerin ve merkezlerin fayda sağlayacağı, takvalı olanlar ve nübüvvet yöntemi üzere ikinci Raşid Halifeliği kurarak İslam hayatına yeniden başlamak için çalışanlar için hazırlanmış gökler ve yerler kadar geniş bir cennetin önünde büyük bir günün azabından kurtaracak bu büyük görevi yerine getirmeye çağırıyor ve sizi yardım talep ediyoruz.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Bürosu İçin Yazan

Salim Ebu Subeytan

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi