الفرق بين علمانية الكماليين (الانقلابيين)، وعلمانية أردوغان!!!
July 25, 2016

الفرق بين علمانية الكماليين (الانقلابيين)، وعلمانية أردوغان!!!

الفرق بين علمانية الكماليين (الانقلابيين)، وعلمانية أردوغان!!!

منذ سقوط الخلافة العثمانية عام 1924م على يد عميل بريطانيا اليهودي المجرم مصطفى كمال وتركيا تحكم بالعلمانية!! وقد استطاع مصطفى كمال ومن خلفه بريطانيا إلغاء كل مظاهر الحياة الإسلامية في تركيا، وسار على نهجه في ذلك عصمت إينونو ومن جاء بعده، وقد حرصت بريطانيا على بقاء العلمانية في تركيا واستمرارها، فحاربت الإسلام هي وعملاؤها حرباً لا هوادة فيها، واتخذت من الجيش أداة بيدها وخطاً متقدماً لها لمنع عودة الإسلام إلى الحكم من جديد، وكانت قد حولته إلى مؤسسة غربية بيدها لضرب كل مظهر من مظاهر الإسلام في تركيا. وكانت قد تفردت بحكم تركيا لعشرات السنين من خلاله ثم بدأ صراعها على حكم تركيا مع أمريكا وكانت لها اليد الطولى حتى بعد وصول أردوغان إلى الحكم، لقد أدركت أمريكا أن علمانية الكماليين مرفوضة في تركيا فاستخدمت أمريكا خبث ودهاء بريطانيا الذي تستخدمه في دول أخرى لإيصال عملائها إلى سدة الحكم في تركيا، فقد تأكد لديها أن شعبية الكماليين في الحضيض بسبب مجاهرتهم بحرب الإسلام بشكل مكشوف وصارخ فقررت أن تُلبس عملاءها عباءة الإسلام ولكنها كلما أوصلت أحد عملائها إلى الحكم قام الجيش بعد فترة قصيرة من استلامه للحكم فانقلب عليها، فقررت أمريكا أن تستخدم إلى جانب سياسة الاحتواء التي جعلت الشارع في صف عملائها بسبب تظاهرهم بالمشاعر الإسلامية، أن تسندهم بقوة عسكرية؛ فاتخذت من سياسة التفجيرات طريقهً لتثبيت عملائها في الحكم، فأجبرت جنرالات الجيش الموالين للإنجليز بقبول وحدات مكافحة الإرهاب بعد سلسلة كبيرة ومتتالية من الانفجارات التي كانت أمريكا من ورائها في تركيا لإدخال وحدات مكافحة الإرهاب لتثبيت حكم أردوغان فقبل الجيش ذلك على مضض، فكان إدخالها وحدات مكافحة الإرهاب هي الخطوة الثانية في تثبيت حكم عميلها أردوغان بعد احتوائها للمد الإسلامي المتنامي في الشارع التركي عن طريق تزيين صورة عملائها بالعباءة الإسلامية، ثم كانت الخطوة الثالثة وهي اختراق الجيش وإحالة كبار جنرالاته إلى التقاعد بطريقة قانونية حسب القانون المعمول به في الجيش التركي منذ نشأة العلمانية فيها وتكوين مؤسستها العسكرية، فتقلص نفوذ بريطانيا شيئا فشيئا، ولما اقترب موعد مجلس الشورى العسكري والذي يعقد مرة واحدة في العام خاف بعض الجنرالات الموالين للإنجليز من إحالتهم إلى التقاعد أو إزاحتهم من مناصبهم فقاموا بالمغامرة بالانقلاب الفاشل بشكل غير مدروس فأدى إلى سفك الدماء والفوضى...

ورغم أن تركيا تحكم، كما قلنا، بالعلمانية منذ سقوط الخلافة العثمانية إلا أن الصراع على أشده بين أتباع العلمانية!!! فلماذا هذا الصراع بينهما وكلاهما طبق العلمانية على أهل تركيا؟؟ فهل هناك فرق بين علمانية أردوغان وعلمانية الكماليين؟

علمانية الكماليين (الانقلابيين):

علمانية الكماليين معناها إلغاء مظاهر الدين في جميع شؤون الحياة وعدم قبولها للتدين حتى على المستوى الفردي، فهي مرادفة للإلحاد، ومعناها أيضاً اللادينية، فهي تنكر الدين مطلقاً ولا تقبله في أي جزئية من شؤون الحياة وعداوتها للإسلام بشكل مكشوف وسافر، فهي تجاهر في حربها الشديدة العلنية على الإسلام والمسلمين، ولذلك كانت ردة الفعل تجاهها إيجابية بالنسبة للمسلمين، فقد اتخذها أهل تركيا مع أصحابها العلمانيين عدواً مبينا، فلم يوالِها إلا من كان على شاكلة العلمانيين وعددهم ليس كثيرا.

علمانية أردوغان (العلمانية الأمريكية):

أما أمريكا فبعد معرفتها لحقيقة أهل تركيا وأنهم مسلمون يحبون إسلامهم وهم على استعداد للتضحية من أجله في أي لحظة، أخرجت لهم علمانية هي أشد خبثا وأكثر دهاء من علمانية الإنجليز الذين هم أكثر الناس خبثا ودهاءً، وهي علمانية ألبستها ثوب الإسلام فقبلت المشاعر الإسلامية والسلوك الإسلامي ولكن فقط في حياة الفرد وسلوكه الشخصي خارج مؤسسات الدولة، وببساطة هي علمانية تقبل التدين الفردي أما في أنظمة الدولة والمجتمع فلا تقبل إلا العلمانية الخالصة، فعلمانية أمريكا التي يحكم بها أردوغان مقبولة حتى عند الإخوان المسلمين حلفاء أردوغان العلماني، بل إنه بسببها أصبح لديهم هو الإسلامي الذي يطبق الإسلام! وقد بالغ البعض في رفع مكانته إلى منزلة الفاروق رضي الله عنه وذلك بسبب بعض الكلمات التي يزينها بالألفاظ الإسلامية التي يطلقها ورفعه المصحف وتكراره وانتقاده منع الحجاب تزامنا مع إجراء أي انتخابات لرفع رصيده الشعبي للفوز بالأغلبية التي تمكنه هو وحزبه العلماني (حزب العدالة والتنمية) من الفوز بالأغلبية وتشكيل الحكومة بشكل منفرد.

فعلمانية أردوغان مغلفة بعباءة الإسلام، وهذا فقط هو الفرق بين علمانيته وعلمانية الانقلابيين؛ فعلمانيته مغلفة بعباءة الإسلام بينما علمانية الكماليين (الانقلابيين) سافرة عن وجهها القبيح في حربها على الإسلام والمسلمين جهاراً نهارا، ولهذا فهي مرفوضة عند المسلمين ليس في تركيا فقط بل في العالم الإسلامي كله، وقد برهن أهل تركيا الشجعان على ذلك فلم يخرجوا في وجه الانقلاب عندما أطلق أردوغان النداء الأول وطلب منهم الدفاع عن الديمقراطية، فهم يؤمنون بالإسلام وليس بالديمقراطية لكنهم عندما عرفوا برنامج الانقلابيين العلماني السافر والمجاهر بعدائه الشديد للإسلام خرجوا بقوة وشجاعة نادرة أذهلت العالم في مواجهة دبابات الانقلاب وهم يرددون الله أكبر، كما أن البعض منهم يظنون أن أردوغان يحكم بالإسلام وأن الكماليين انقلبوا عليه لهذا السبب خرجوا بتلك الشجاعة التي لم يمتلكها حكام تركيا فيقطعوا علاقتهم بالدول الاستعمارية وفي مقدمتها أمريكا وبريطانيا وفرنسا وروسيا وغيرها.

وعليه فعلمانية الكماليين لا يدافع عنها أحد، فهي نظام كفر وأتباعها أعداء للإسلام والمسلمين ولا داعيَ لنقدها ما دام المسلمون يدركون حقيقتها وأنها قوانين كفر، أما العلمانية التي تفت في عضد المسلمين فهي التي يحسن المسلمون الظن في أصحابها ويحسبون أنهم يحسنون صنعا ويتخذونهم أصدقاء وهم أعداء ويضعون ثقتهم فيهم فيقابلونهم بالخيانة والغدر، ولا أعظم من غدرة أمير عامة (حاكم) يظنون أنه يحكمهم بالإسلام وهو يحكمهم بقوانين الكفر ويوهمون أنفسهم أن دولتهم إسلامية، ولم يبق إلا توحيد بلاد المسلمين وإعلان الخلافة وهي في الحقيقة دولة مدنية ديمقراطية علمانية، ويظنون أنها ستنصر قضايا المسلمين في فلسطين والعراق وسوريا وغيرها، فإذا هي دولة تتحالف مع أعداء الإسلام في حلف الناتو وتقتل المسلمين في أفغانستان إلى جانب أصدقائهم الكفار، ولأن بعض المسلمين يظنون أن نظام أردوغان نظام إسلامي لأنه يتظاهر بالمشاعر الإسلامية وهو يحكم بالعلمانية كما يتظاهر الحوثي بالمسيرة القرآنية لجذب الأتباع وهو يحكم بالعلمانية أيضاً، فكان لا بد من إثبات علمانية أردوغان ليتخذ المسلمون منها نفس موقفهم الصحيح من علمانية الكماليين (الانقلابيين)، ولتكون تضحياتهم من أجل إقامة النظام الإسلامي الحقيقي المتمثل في الإسلام الذي تطبقه دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة.

نظام أردوغان علماني وليس إسلامياً وهذه الأدلة؛

1- نظام أردوغان جمهوري يحكم بقوانين وضعية من صنع البشر وتشريعاتهم وليست من القرآن والسنة، فهو يحكم بالعلمانية في جميع شؤون الدولة والمجتمع وفي جميع علاقات تركيا بغيرها من الدول، وهذا يجعل أردوغان هو رجل العلمانية الأول في تركيا بلا منازع وهو يفتخر بها كثيرا ويصف نفسه وحزبه بأنهم حماة العلمانية في تركيا ويقول بكل صراحة أنا علماني، والعجيب أن البعض يطلق عليه لقب إسلامي وهو معترف بعلمانيته ومعتز ومفتخر بها، والنظام الجمهوري هو نظام مستورد من الكفار ولا يمت للإسلام بصلة، ومعلوم عند المسلمين أن نظام الحكم في الإسلام هو فقط نظام الخلافة وليس نظاماً جمهورياً رئاسياً ولا نظاماً جمهورياً برلمانياً ولا نظاماً اتحادياً ولا نظاماً ملكياً ولا إمبراطورياً ولا بوليسياً.

2- دستور أردوغان علماني بنسبة 100% ولا توجد فيه مادة واحدة من الإسلام!!!

3- القسم يجب أن يكون بالله لأن الحلف بغير الله شرك. أما القسم في نظام أردوغان العلماني فهو بمبادئ العلمانية ومبادئ اليهودي مصطفى كمال!!!

4- أردوغان يوالي الكفار ودولهم الاستعمارية وعلى رأسها أمريكا وروسيا ودول أوروبا وكيان يهود ويحرص على إقامة علاقات جيدة معها ويد كل دولة منها ملطخة بدماء المسلمين، فأمريكا قتلت ملايين المسلمين في أفغانستان والعراق والصومال والشام وغيرها، وروسيا قتلت ملايين المسلمين في آسيا الوسطى وتقتل أهل الشام بصواريخها التي تخترق الأجواء التركية، وبعد أن أسقط الجيش طائرة تركية قبل أشهر وتوترت العلاقة بينهما سعى أردوغان إلى إعادتها كما كانت من قبل بإيعاز من أمريكا وذلك لتنفيذ الحلول الأمريكية المتعلقة بسوريا من قبل روسيا وتركيا.

5- أردوغان يحارب إلى جانب أصدقائه الكفار في حلف الناتو الذي يقتل المسلمين في أفغانستان وغيرها ويحارب الإسلام معهم تحت كذبتهم المفضوحة (مكافحة الإرهاب) بقيادة أمريكا في العراق والشام فيقتلون المسلمين ويدمرون بلادهم ومقدراتهم.

6- تظاهر أردوغان أنه مع ثورة الأمة في الشام وهو في الحقيقة يدعم المعارضة التي صنعتها أمريكا لتكون بديلة لعميلها بشار في حالة سقوطه، ولما لم تجد أمريكا البديل المناسب وبسبب رفض أهل الشام لجميع الحلول الأمريكية وإصرارهم منقطع النظير على رفض المعارضة وإسقاط نظام الطاغية وإقامة الخلافة أجبرت أمريكا النظام التركي بقيادة أردوغان على إجراء مصالحة مع روسيا ففعل، ومع نظام الأسد المجرم فتهاتف معه تلفونيا وهو في طريقه إلى المصالحة معه، وقد اتفقت روسيا وتركيا على محاربة (الإرهاب) في الشام!! وما هو الإرهاب في نظر كفار روسيا غير جميع المسلمين في الشام الذين يرفضون الانحناء لأمريكا وروسيا ويرفضون مشاريعهم الاستعمارية التي تسعى إلى تأبيد السيطرة عليهم ونهب ثرواتهم، والإرهابيون في نظر روسيا وأردوغان إذاً هم الثوار الصادقون الذين ثاروا على النظام البعثي الكافر لإزالته وإقامة الخلافة الراشدة التي تحكم بالإسلام مكانه، وتطرد الدول الاستعمارية من بلاد المسلمين وفي مقدمتهم أمريكا رأس الكفر وروسيا الملحدة ودول أوروبا الشريرة وغيرها، وهذا لا يرضي الكفار، ولما أصبحت أمريكا وروسيا وإيران في مأزق في سوريا كان لا بد من إنقاذهم عن طريق تركيا أردوغان لجذب المعارضة إلى المفاوضات من جديد لإنقاذ الطاغية بشار من السقوط حتى يستمر في قتل الآلاف من أهل الشام وتشريد الملايين منهم... فهل نظام أردوغان إسلامي، وهو يحكم بقوانين الكفر العلمانية ويتحالف مع الكفار في حربهم على الإسلام؟!

حقيقة نمو الاقتصاد التركي:

إن الترويج لنمو الاقتصاد التركي وأن تركيا في المرتبة السادسة من بين دول العالم المتقدمة اقتصاديا، وأنها قد أنهت جميع ديونها وأصبحت تقرض البنك الدولي!! فإن هذا كله من باب الكذب والخداع والتضليل وتزييف الحقائق وهي كذبة تملأ الآفاق، قال تعالى: ﴿فَنَجْعَل لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ﴾ [آل عمران: 61]

وكل ذلك لتلميع أمريكا لأردوغان ليحظى بشعبية كبيرة خاصة لدى الإسلاميين، فالاقتصاد هو المدخل الذي تدخل منه إلى قلوبهم فتصنع فيها مشاعر الحب والثقة حتى لا يفكروا هل يطبق الإسلام أم العلمانية!! فهل حقاً أن تركيا قد تخلصت من جميع ديونها؟؟

لا، فالحقيقة غير ذلك؛ فقد أعلنت وسائل إعلام تركية وعالمية أن تركيا قد تخلصت من جميع ديونها الخارجية عام 2012م وأن اقتصادها هو من أكثر اقتصاديات العالم نمواً، لكن هذا يخالف الحقيقة على الواقع ويتناقض مع المعطيات والأرقام المتوفرة من مصادر تعتمدها الحكومة التركية نفسها، والحقيقة أن الاقتصاد التركي كان قد نما ولو بشكل قسري بنسبة زادت عن 10% إلا أن هذا النمو عاد فانخفض خلال سنوات حتى أصبح عام 2014م 4%.

إن قيمة الديون الخارجية التركية 507 مليار دولار. أما ديونها الداخلية فحجمها غير معروف حسب تقرير البنك الدولي وأجهزة cia وهي تقترض من مؤسسات مالية داخلية لتغطية العجز الناتج عن الديون الخارجية عندما لا تستطيع إقناع البنوك العالمية بجدولة ديونها.

والاقتصاد التركي يعتمد كليا على أموال محرمة كالفوائد الربوية والاستثمارات السياحية التي تجعل النظام التركي يفتح سبل الفساد الأخلاقي كالملاهي والمراقص وفنادق الدعارة وشواطئ العراة وحماية الشاذين جنسيا بقوانين كفلها لهم الدستور العلماني الذي يحكم به أردوغان!!

وهذا كله يحرمه الإسلام تحريما قاطعاً. ولو كان النظام التركي إسلامياً كما يروج له المرجفون وخدام العلمانية والعلمانيون لما وُجد شيء من هذا!! ولو كان الاقتصاد قائما على أساس الإسلام بعيداً عن الأموال المحرمة، لتفوقت تركيا على جميع دول العالم حقيقة لا خداعاً.

والخلاصة:

إن هناك فرقاً واحداً بين علمانية الكماليين (الانقلابيين) أو ما تسمى العلمانية الأوروبية وبين علمانية أردوغان أو ما تسمى بالعلمانية الأمريكية، وهو أن علمانية الانقلابيين ترادف الإلحاد وتلغي جميع مظاهر التدين في جميع شؤون الحياة، وهذا استفزاز صارخ لمشاعر المسلمين فهي تعادي الإسلام بكل جرأة ووقاحة ودناءة، ولذلك فموقف المسلمين منها هو الرفض المطلق لها ولأتباعها، فقد أفل نجمها عند المسلمين والحمد لله رب العالمين.

أما علمانية أردوغان فهي تترك متنفساً صغيراً للأفراد للتعبير عن مشاعرهم الإسلامية في شؤون حياتهم الفردية أما في أنظمة الدولة والمجتمع فهي كعلمانية الكماليين سواء بسواء، فكلاهما تؤلّه البشر وتجعل الإنسان هو المشرع الذي يسن التشريعات ويحلل ويحرم، وهذا يتناقض مع القرآن، قال تعالى مبينا أن الله هو وحده المشرع الذي يحلل ويحرم ﴿إِنِ الْحُكْمُ إِلاَّ لِلّهِ أَمَرَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَـكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ﴾ [يوسف: 40]

والعلمانية بشقيها الأوروبي والأمريكي هي وراء جميع مشاكل البشر وسبب كل مشاكله وأزماته، وهي التي أوجدت كل الكوارث والمصائب والمحن والفتن والقلاقل والحروب والتفجيرات والاغتيالات في زماننا.

إن المخرج الوحيد للمسلمين وسائر البشر في العالم هو أن يطبق عليهم النظام الذي شرعه خالقهم فهو وحده الذي يعلم ما يصلح شؤون حياتهم قال تعالى: ﴿أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ﴾ [سورة الملك: 14] وهو النظام الوحيد الصحيح والمخرج للبشرية من ظلم الرأسمالية والعلمانية التي لا تنتهي مشاكلها، والطريقة لذلك هي إقامة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة بقيادة حزب التحرير التي تحل جميع المشاكل حلاً جذرياً فيسود العالم الأمن والأمان والهدوء والسعاده والاطمئنان.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

شايف الشرادي – اليمن

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi