الحملة العنيفة التي شنتها رئيسة مكتب معايير التعليم وخدمات الأطفال "الأوفستيد"  ضد الفتيات في المرحلة الابتدائية حول ارتداء الحجاب هي بمثابة حصان طروادة للقضاء على الإسلام لدى الشباب المسلم
February 10, 2018

الحملة العنيفة التي شنتها رئيسة مكتب معايير التعليم وخدمات الأطفال "الأوفستيد" ضد الفتيات في المرحلة الابتدائية حول ارتداء الحجاب هي بمثابة حصان طروادة للقضاء على الإسلام لدى الشباب المسلم

الحملة العنيفة التي شنتها رئيسة مكتب معايير التعليم وخدمات الأطفال "الأوفستيد"

ضد الفتيات في المرحلة الابتدائية حول ارتداء الحجاب هي بمثابة حصان طروادة للقضاء على الإسلام لدى الشباب المسلم

(مترجم)

المتدينون المتطرفون يستخدمون المدارس من أجل تحريف هدف التعليم بشكل فعال... فهم تحت ذريعة الاعتقاد الديني يستخدمون المؤسسات التعليمية القانونية وغير القانونية لتضييق آفاق الشباب وللعزل والفصل، وفي أسوأ الحالات للوصول إلى العقول التي يمكن دمجها مع الأيديولوجية المتطرفة... إن حرية الاعتقاد في المجال الخاص هو أمر بالغ الأهمية، ولكن في مدارسنا يقع على عاتقنا معالجة أولئك الذين يفسدون القيم البريطانية الأساسية أو المساواة أمام القانون".

هذه هي كلمات أماندا سبيلمان رئيسة أوفستيد (هيئة الحكومة البريطانية التي تقوم بتفتيش وتنظيم المدارس في بريطانيا) والتي ألقتها ضمن خطاب في مؤتمر التعليم في كنيسة إنجلترا في 1 شباط/فبراير والذي حضره مختلف مدراء المدارس الدينية. قد يسأل البعض هل كانت تشير إلى "المتدينين المتطرفين" الذين يدرسون الأطفال أيديولوجية إرهابية في المدارس، أو الدعوة إلى الأفكار التي تزرع الكراهية والانقسام في المجتمعات، أو ربما نشر الأفكار التي تجعل من المسلمين رهباناً في المجتمعات؟

لا! ولكن كان الأمر يتعلق بالآباء المسلمين الذين أعربوا عن تأييدهم القوي لحق بناتهم في ارتداء الحجاب في مدرستهن الابتدائية.

وجاءت اتهامات سبيلمان في اليوم نفسه الذي أعربت فيه علناً ​​عن تأييدها لمدير مدرسة سانت ستيفن الابتدائية في نيوهام بشرق لندن الذي حاول منع الفتيات دون سن الثامنة من ارتداء الحجاب في هذه المدرسة الحكومية التي يغلب عليها الطابع الإسلامي. وبعد ذلك، ألغى حكام المدرسة قرار مدير المدرسة وذلك بسبب معارضة شديدة من الآباء ورؤساء المجتمع المحلي.

وفي كلمتها في المؤتمر دعت أيضا مدراء المدارس إلى استخدام "الليبرالية القسرية" عند وضع السياسات والدفاع عن القرارات التي يتخذونها بدلاً من الخوف من التسبب في ارتكاب جريمة، وأنه "يجب على المدارس - من خلال هدفها الصحيح المتمثل في تعزيز التسامح - ألا تتخلى عن الممارسة الأصولية الصعبة التي تظهر في مدارسها أو مجتمعاتها". كما ذكرت رئيسة المكتب أن "مدراء المدارس يجب أن يكون لهم الحق في وضع سياسات الزي المدرسي بالطريقة التي يرونها مناسبة، وذلك من أجل تعزيز التماسك" و"يجب ألا يسمحوا بالضغوطات التي يقوم بها بعض عناصر المجتمعات المدرسية من خلال إملاء سياسة المدرسة"، مشيرةً بشكل واضح إلى الآباء المسلمين الذين وقفوا ضد حظر الحجاب في مدرسة بناتهم.

وفي تشرين الثاني/نوفمبر الماضي، أمرت سبيلمان مفتشيها بالمدارس في إنجلترا باستجواب الفتيات المسلمات في المدارس الابتدائية اللواتي يرتدين الحجاب لسبب تبنيهن لباسهن، بحجة أن هذه الخطوة كانت بسبب "أن وجود بيئة ترتدي فيها فتيات المدارس الابتدائية الحجاب ستفسر على أنها تحديد جنسية معينة للفتيات الصغيرات". وقد لقي إعلانها احتجاجا من أكثر من 1000 من الأكاديميين والمعلمين والعلماء الدينيين الذين اتهموا أوفستيد بـ"التمييز والاستجابة العنصرية في تأسيسها". وفي كانون الثاني/يناير، وفقاً لـ"الجارديان"، نوقشت خلال اجتماع بين أوفستيد وممثلين عن المدارس الدينية سياسة جديدة من شأنها أن تعاقب المدارس التي يتبين أن الآباء قد تأثروا فيها بالأنظمة الموحدة. وسيتم تخفيض مستوى المدرسة وتصنيف قيادتها ومديريها على أنها غير كافية.

وردا على حملة أوفستيد الصليبية ضد مختلف المعتقدات والممارسات الإسلامية، بما في ذلك الفتيات المسلمات في المقام الأول اللواتي يرتدين الحجاب، يجب أخذ النقاط التالية بعين الاعتبار:

1- في الوقت الذي تواجه فيه بريطانيا أزمة تثقيفية هائلة يهين فيها المدرسون المهنة، حيث يتدهور الانضباط في الفصول الدراسية، وحيث يترك نصف التلاميذ في إنجلترا المدرسة الابتدائية غير قادرين على القراءة والكتابة بشكل سليم؛ وفي الوقت الذي تؤثر فيه مستويات الوباء من البلطجة والمرض العقلي وانخفاض تقدير الذات والجريمة بالسكين وبيئة من فرط الجنسية - على حياة الملايين من الشباب في هذا البلد... هو قول مبالغ فيه أن رئيسة أوفستيد ينبغي أن ترى أنه من المناسب تركيز وقتها واهتمامها، ومفتشيها على نسبة صغيرة من الأطفال في المدارس الابتدائية الذين يرتدون الحجاب... خاصة بالنظر إلى أن المدرسة في نيوهام التي سعت لتنفيذ حظر الحجاب والتي دعمتها، تم تصنيفها على أنها متفوقة من أوفستيد وهي أفضل مدرسة في إنجلترا. ومن الواضح أن ارتداء الحجاب لم "يضيق عقول وآفاق هؤلاء التلاميذ الصغار أو يؤثر على قدرتهم على التعلم بأي شكل من الأشكال على الإطلاق". وبالتالي فإن تركيزها على جعل هذه المسألة البسيطة قضية مهمة في حين إن نظام التعليم في بريطانيا ينهار بأجزائه، هو انعكاس لحقيقة أن جدول أعمال الحكومة البريطانية الحثيث والمكثف لـ"نزع الإسلام" من الأطفال والشباب المسلمين باستخدام شتى أسلحة الدولة، هو بوضوح أولوية في نظرها. إن "نزع الإسلام" هو نفسه الذي يستهدف التطرف من خلال السياسات التي يجري تنفيذها في المدارس والتي تستند إلى الأماكن التي يتم فيها الإبلاغ عن الأطفال على أنهم (إرهابيون) محتملون بسبب معتقداتهم وآرائهم الإسلامية. إنها الأجندة نفسها التي ترتكز على استجابة "أوفستيد" للقبضة الحديدية على "مؤامرة حصان طروادة" المزيفة في مدارس بيرمنغهام ذات الأغلبية المسلمة، حيث وصفت المدارس التي كانت في الأصل مصنفة بأنها غير كفء لأنها لم تقدم تعليماً جنسياً كافياً مما أدى إلى تثبيط الفتيان والفتيات عن التواصل مع بعضهم بعضا. هذا هو نفس جدول أعمال استجواب المفتشين التابعين لأوفستيد للأطفال المسلمين حول آرائهم حول المثلية الجنسية. وهذا هو نفس جدول الأعمال الذي أدى بأوفستيد إلى مهاجمة مدرسة الهجرة للمسلمين في بيرمنغهام لفصل طلابها من الذكور والإناث، واتهمها بأنها تمييزية، والتي أسفرت عن حكم المحكمة بأن المدارس المختلطة في بريطانيا لم يعد بإمكانها فصل الأولاد والفتيات. هذا هو برنامج "الأخ الأكبر" المتطفل ضد المسلمين، وليس المعتقدات والممارسات الإسلامية، التي "تحرف بشكل فعال الغرض من التعليم" و"إغراء العقول المتشبعة بالأيديولوجية المتطرفة"!

2- أوفستيد التي ترأس قفل المدارس والمعلمون الذين يرفضون اتباع هذا النهج الاستبدادي كنتيجة عكسية، استخدموا "القوة الليبرالية" للتعامل مع الممارسات الدينية الحساسة لطلابهم، فضلاً عن اللغة المثيرة للإنذار والاستفزاز من قبل سبيلمان نحو المعتقدات والممارسات الإسلامية الأساسية بهدف ترهيب الآباء المسلمين وأطفالهم من إبراز هويتهم الإسلامية، فضلاً عن خلق الخوف في المجتمع بأكمله تجاه الإسلام لحشد الدعم لسياساتهم المناهضة للإسلام.

3- إن الحجة القائلة بأن الفتيات المسلمات تحت سن البلوغ غير ملزمات بارتداء الحجاب، التي تستخدم لتبرير حظر الحجاب في المدارس الابتدائية، هي حجة واهية ومضللة! ما يقولونه حقاً هو أن الفتيات المسلمات الشابات لا ينبغي أن يكون لهن الحق في التعرف على جذورهن الإسلامية في المدرسة؛ وأن الآباء المسلمين لا ينبغي أن يكون لهم الحق في إيجاد المعتقدات والممارسات الإسلامية في أطفالهم من سن مبكرة؛ وهذا بالإضافة لاعتبارهم في الأساس أن اللباس الإسلامي يحط من قدر النساء. إننا كما الآباء والمعلمين والجالية المسلمة ندرك أن بناتنا المسلمات يعشن في مجتمع حيث يواجهن ضغوطا كبيرة في المعايير الاجتماعية من أصدقائهن وغيرهم من حولهن، وحيث يقال لهن باستمرار إن اللباس الإسلامي هو متخلف وقبيح وقمعي، وما هو جميل بالنسبة لهم ما يرونه من الصور والموضات من المطربين والممثلين والممثلات في وسائل الإعلام. لذلك، نحن نفهم أنه من أجل أن نجعل بناتنا المسلمات يعتدن على ارتداء اللباس الإسلامي ويشعرن بالثقة بارتدائه يجب أن تبدأ بارتدائه الفتاة قبل سن البلوغ حيث يصبح واجبا إسلاميا عليها.

ومن الواضح أن منع بناتنا من ارتداء الحجاب في المدارس الابتدائية وسيلة لمنع الآباء المسلمين من تحقيق هذا الهدف. وبما أنهن أمهات المستقبل من الأمة المسلمة، التي سوف ترفع الجيل الإسلامي في هذا البلد، يمكن للمرء أن يفهم لماذا استهداف الهوية الإسلامية لبناتنا سيكون أولوية واضحة لتلك الحكومات العلمانية المتطرفة والسياسيين والمؤسسات التي تسعى إلى إلغاء إسلامية الجالية المسلمة في بريطانيا.

4- الذين يفتقرون الاعتقاد يظنون أن سبيلمان يمكن أن تلمح إلى أن المعتقدات والممارسات الإسلامية يمكن أن تسبب العزلة وعدم التلاحم والتماسك بين الجاليات مع التجاهل التام للدور الذي تلعبه تصريحاتها المسببة للإزعاج والمثيرة للقلق في إثارة الشكوك والكراهية وحتى العنف بين مختلف الطوائف. هذا هو السرد المشوه نفسه ضد الإسلام الذي يتبعه متطرفو اليمين المتطرف لتغذية المناهضة للمسلمين والكراهية لهم. وتعليقات سبيلمان المهينة بشأن الحجاب على سبيل المثال، ستضيف التحيز والعداء الكبير لما تواجهه النساء المسلمات اللائي يرتدين اللباس الإسلامي حاليا في بريطانيا. ووردت ادعاءات استفزازية غير مؤكدة لرئيسة أوفستيد بأن "المتطرفين الدينيين يستخدمون المدارس للقضاء على الغرض من التعليم" جاء في الأسبوع نفسه الذي حكم فيه على دارين أوزبورن بالسجن لمدة 43 عاماً لقيادة سيارته نحو حشد من المصلين المسلمين بالقرب من شمال لندن في المسجد، مما أسفر عن مقتل واحد وإصابة العديد من الآخرين. ويبدو أنه أصبح متطرفاً في غضون أسابيع بسبب المواد المناهضة للمسلمين التي تعرض على شاشة التلفزيون والتي يمكن الوصول إليها عبر الإنترنت. ومن المؤكد أن قضيته يجب أن تكون تذكيراً صارخاً لأولئك الذين في مواقع المسؤولية والتأثير في هذا البلد بسبب التأثير الخطير لتصريحاتهم غير المسؤولة مثل وضع علامات على المعتقدات الإسلامية الأساسية بأنها "ممارسات أصولية"، وهذا التأثير على الأفراد يمكنه أن يشعل فتيل الانقسام والعنف بين الجاليات.

5- ومن المضحك أن رئيسة أوفستيد يمكن أن تدعي أن ارتداء الحجاب يمكن أن ينظر إليه على أنه يضفي الطابع الجنسي على الفتيات الصغيرات، في حين تعطى دروس "الجنس والعلاقة" التي تعرض الأطفال الصغار للأفكار والصور الجنسية وتجردهم من براءتهم في المدارس الابتدائية في جميع أنحاء البلاد! وعلاوة على ذلك، في حين يتعرض الأطفال والشباب في بريطانيا لثقافة فرط الحركة على التلفزيون والموسيقى وعلى شبكة الإنترنت وفي الحياة العامة، وبينما الفتيات الصغيرات يستهدفن جنسياً من قبل صناعات الإعلان والجمال والترفيه بسبب الاحتفالات الليبرالية والحريات الجنسية، إلا أنه من الغريب وغير المسؤول أن تقوم مؤسسة حكومية بالتركيز على اللباس الديني المرتبط بالتواضع بدلاً من معالجة الأسباب الحقيقية لتغذية الفتيات والأطفال الصغار بالثقافة الجنسية. وفي الواقع، فإنه في إطار مجتمع مفرط التحيز فإن رمز التواضع "سيفسر على أنه يضفي الطابع الجنسي على الفتيات الصغيرات"، وعلاوة على ذلك فإن فكرة أن الحجاب مرتبط بالنظرة الجنسية للبنات أو النساء هو مفهوم له جذوره في التفكير الاستعماري. ومن المؤكد أن هذه الروايات المتخلفة لا يمكن أن يكون لها مكان في الفصول الدراسية والسياسات المدرسية في بريطانيا الحديثة.

6- إننا نعيش في وقت تواجه فيه الفتيات الصغيرات ضغوطا هائلة لتتلاءم مع الصور التي تبثها وسائط الإعلام من جمال وحجم الجسم الذي يشوه تقديرهن وثقتهن ويساهم بشكل كبير في إيجاد وباء اضطرابات الأكل بين الشباب. ومن المؤكد أن المشاركين في التعليم الذين لديهم اهتمام حقيقي برفاهية الفتيات الصغيرات ينبغي أن يركزوا جهودهم على معالجة هذه المشكلة المنهكة بدلاً من مهاجمة الزي المدرسي الذي يستند إلى وجهة نظر تدفع الفتيات والنساء بعيداً عن الهوس وتبني داخلها الثقة لرفض الضغط لمتابعة الموكب.

7- إن الادعاء بأن حظر الحجاب في المدارس الابتدائية هو وسيلة لحماية الفتيات "العديدات" اللواتي يجبرن على ارتداء الزي، أو أن الأطفال في هذا السن ليس لديهم القدرة على تكوين قناعاتهم الدينية الخاصة، وبالتالي يجب أن يكون الآباء هم من فرض الحجاب عليهن، هو مناقضة بحتة ولا يستند على الإطلاق إلى أي أدلة تجريبية. وهو يحوي صدى للجنة ستاسي في فرنسا التي شكلتها الحكومة الفرنسية لدراسة ما إذا كان يجب فرض حظر على الحجاب في المدارس الفرنسية. وأيدت اللجنة هذا الحظر على أساس التأكيد على أن أغلبية الفتيات اللائي يرتدين الحجاب يجبرن على القيام بذلك. ومع ذلك، فقد فشلوا في الاستماع إلى شهادة واحدة من هؤلاء الفتيات اللواتي طردن.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

الدكتورة نسرين نواز

مدير القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi