الشباب عماد التغيير وعلى أكتافهم تقوم الخلافة وتنهض الأمة الإسلامية
February 25, 2021

الشباب عماد التغيير وعلى أكتافهم تقوم الخلافة وتنهض الأمة الإسلامية

الشباب عماد التغيير وعلى أكتافهم تقوم الخلافة وتنهض الأمة الإسلامية


لماذا الحديث عن الشباب؟


لأن الشباب يمتلك الطاقة والقوة والحيوية والنشاط والهمة العالية، لأن الشباب هم الدرع الذي يقي الأمة من سهام الأعداء، وهم الصخرة التي تتحطم عليها أطماع وأحلام ومؤامرات الأعداء.


إن الذين حملوا لواء هذا الدين، وقادوا الجيوش، وفتحوا الأمصار، وجابوا مشارق الأرض ومغاربها، كانوا من الشباب المحب لدينه، الساعي لرفع رايته، وإعلاء كلمته. الشباب هم من نصروا رسول الله ﷺ الشباب هم الذين صنعوا الأحداث العظام في تاريخ الأمة الإسلامية هم الذين أوقفوا الحملات الصليبية وهجمات التتار وقطعوا دابر الكافرين فقد قام هذا الدين على أكتاف الشباب ويكفي قول رسول الله ﷺ: «أُوْصِيكُم بِالشُّبّانِ خَيراً، فَإِنَّهُم أرَقُّ أفئِدَةً، إنَّ اللَّهَ بَعَثَني بَشيراً ونَذيراً، فَحالَفَنِي الشُّبّانُ وخالَفَنِي الشُّيوخُ» فقد سطر لنا التاريخ أسماء قادة عظام من أبناء أمة الإسلام كتب التاريخ أسماءهم بمداد من نور بدءا بصحابة رسول الله.


واقع الشباب اليوم:


بالرغم من طاقات الشباب الهائلة وإمكانياتهم الجبارة إضافة إلى الثروات والموارد الطبيعية التي تزخر بها بلادهم، إلا أن واقع الأمة وشبابها لا ينسجم مع الإمكانيات الضخمة لهذه الأمة! ومن المعلوم بالضرورة أن أية أمة تمتلك طاقات بشرية وموارد حقيقية وتمتلك مبدأً صحيحاً، لا شك أن مثل هذه الأمة مؤهلة لقيادة العالم واقتعاد مكانة سامية بين الأمم، إلا أن الأمة الإسلامية بالرغم من مقوماتها تعاني الأمرين وترزح تحت وطأة الفقر والتعاسة ويهاجر شبابها ويخوضون البحار والمحيطات إلى بلاد الغرب رغم المخاطر، ويعيشون أوضاعاً بالغة السوء من بطالة وفقر مدقع مما دفع هولاء الشباب إلى الخروج في ثورات سميت بثورات الربيع العربي بحثاً عن التغيير الذي يغير واقع حياتهم. وقد استطاع فيها الشباب إسقاط حكام بعض البلاد الإسلامية إلا أن هذا الإسقاط لم يحدث تغييراً على مستوى الأوضاع الاقتصادية والاجتماعية والسياسية والأمنية بل ازدادت الأوضاع سوءاً؛ وذلك راجع إلى عدة أسباب:


1- إن الغرب الكافر العدو اللدود لهذه الأمة استطاع أن يلتف على الثورات ويعيد تدوير الأنظمة الفاسدة بوجوه جديدة عبر وكلائه الفكريين والسياسيين.


2- إن الثورات التي انتفضت ضد الظلم وأرادت التغيير الجذري لم تحسن إدراك فهم الواقع المزري بشكل عميق بحيث يؤدي هذا الإدراك إلى تشخيص الداء الذي تعاني منه الأمة وكشف حقيقة التدخلات الغربية السافرة في الشأن الداخلي للأمة، كما يتم كشف حجم النهب للثروات والموارد من الشركات الغربية تحت لافتة الاستثمار، فإن الخطوة الأولى لنجاح أية ثورة يتوقف على فهم الواقع بشكل عميق والتشخيص الواعي للمرض وإدراك من هو العدو ومن هو الصديق.


3- إن الثورات التي خرجت تنشد التغيير الجذري لم يكن لديها مشروع واضح المعالم يشكل بديلاً ناجعاً للأنظمة الفاسدة، وهذا العامل على وجه التحديد سهل على أعداء الثورة سرقة الجهود والتضحيات العظام التي قدمها الشباب بكل سهولة ويسر، ومن ثم تمت إعادة الشعوب إلى حظيرة الطغيان والاستبداد. والأنكى من ذلك أن معظم الشباب الثائر في البلاد الإسلامية وخاصة السودان قد كان لعامل المشاعر الطاغية أثر على حجب الفكر وبالتالي عدم تبني البديل والعلاج الناجع الذي ينبثق من عقيدة الإسلام العظيم، ولم يدرك شباب الثورة أن المشاعر وحدها غير كافية لنجاح الثورة بل لا بد من الفكر الذي يعتبر الركيزة الأساسية لتحصين الثورة من المخاطر والسرقات ويضمن إخراج سفينة الثورة إلى بر الأمان وتجنيبها العثرات في أوحال الأنظمة الوضعية الظالمة.


ما هي الضمانات لنجاح الثورة وتحقيق أهدافها؟


نقول إن الثورات في جميع البلاد الإسلامية لم تنته ولن تنتهي لأن الأسباب التي أدت إلى اشتعالها ما زالت قائمة والأوضاع الاقتصادية والأمنية ازدادت سوءاً أكثر من ذي قبل، وعلى سبيل المثال الأوضاع الاقتصادية في السودان صارت جحيماً لا يطاق، وإن أقل وصف يمكن أن يطلق على الحياة المعيشية هو المجاعة بمعنى الكلمة، أما الأوضاع الأمنية من تفلتات أمنية وظواهر السرقة والخطف والنهب في العاصمة فأمر يعاني منه جميع الناس، أضف إلى ذلك الاقتتال القبلي في أطراف البلاد، وكل هذا يؤكد عدم وجود الدولة. فالبلاد لا يوجد فيها دولة وتعيش حالة من الفراغ السياسي والأمني، فإن الوضع بهذا الشكل لا يمكن أن يستمر، وإن ثمة بوادر ثورة جديدة تلوح في الأفق القريب، فكان لا بد من تجاوز الأخطاء السابقة وتصحيح مسار الثورة وتجنيب الثورة القادمة العثرات وتحصينها من السرقة والاختطاف، فنقول في هذا الصدد إن أهم جرعات التحصين التي يمكن أن تقدم للثورة تتلخص في الآتي:


1- ضرورة إدراك فساد الواقع بشكل عميق، والحقيقة أن فساد الواقع يتمثل في تطبيق النظام الرأسمالي العلماني القائم على عقيدة فصل الدين عن الحياة، هذه العقيدة جعلت من البشر آلهة تعبد من دون الله، كما أن هذه العقيدة الباطلة عقلا وشرعا هي التي أشقت الناس بالضرائب والإتاوات وسلمت ثروات البلاد للشركات الرأسمالية الجشعة بإشراف الحكام الذين أذعنوا لروشتات صندوق النقد الدولي وإملاءات البنك الدولي، فلا بد من إدراك هذا الواقع ومعرفة أن أصل الداء الذي أقعد الأمة قرناً من الزمان يكمن في النظام الرأسمالي الفاسد وعمالة الحكام وانصياعهم لتعليمات الغرب.


2- ضرورة وجود مبدأ يرتكز على عقيدة الإسلام العظيم؛ ذلك أن الإسلام هو المبدأ الوحيد القادر على حل جميع مشاكل الأمة بل البشرية جمعاء؛ لأنه من لدن عليم خبير، والإسلام عقيدة تنبثق عنها سائر التشريعات والقوانين والأنظمة.


3- إن الإسلام لا يطبق إلا بدولته الخلافة على منهاج النبوة.


نماذج للشباب الذين قاموا بأعمال عظيمة في تاريخ الأمة:


زيد بن ثابت شهد غزوة الخندق وهو ابن 15 سنة وقد رده النبي ﷺ في غزوة بدر لصغر سنة، وعبد الله بن عمر رده النبي ﷺ في غزوة بدر وأحد لصغر سنه وشارك في غزوة الخندق وعمره 15 سنة، وأما علي بن أبي طالب فقد كان بطلا مغوارا وكان حامل لواء رسول الله ﷺ في كثير من المعارك والغزوات، وفي غزوة بدر بارز علي رضي الله عنه شيبة بن ربيعة وقتله، وها هو سعد بن أبي وقاص رضي الله عنه أول من رمى بسهم في الإسلام وكان عمره سبعة عشر عاما. وأسامة بن زيد رضي الله عنهما كان شاباً في السابعة عشرة من عمره أرسله النبي ﷺ على رأس جيش فيهم أبو بكر وعمر وعثمان رضي الله عنهم أجمعين.


كما أننا لا ننسى أن نتكلم عن القائد الشاب محمد بن القاسم الثقفي وهو أشهر الفاتحين في عصر بني أمية، فقد قاد الجيوش وهو ابن سبع عشرة سنة وفتح السند والهند ووصلت فتوحاته إلى مشارق الأرض ومغاربها. وكذلك قتيبة بن مسلم الذي فتح الصين وبلاد القوقاز وقاد الجيوش وعمره دون الثلاثين...


وهنا محمد الفاتح ذلك القائد العظيم فاتح القسطنطينية الذي ولد سنة 1432م ونشأ في بيت الخلافة حيث حرص والده على تربيته على أساس الإسلام وتربى على يد عدد من العلماء منهم آق شمس الدين الذي بذل جهداً في تعليم محمد الفاتح حتى أتم حفظ القرآن الكريم والكثير من الأحاديث والفقه، وكان يذكره بحديث رسول الله الذي بشر فيه النبي ﷺ بفتح القسطنطينية، وعندما تولى محمد الفاتح الخلافة وهو في سنه العشرين أظهر براعة في الحكم وسارع في إعداد جيشه وصمم مدفعا عملاقا استعدادا لفتح القسطنطينية، ثم أحكم سيطرته على مضيق البوسفور ليكون نقطة ارتكاز لحصار مدينة القسطنطينية، ثم قطع الإمداد عن المدينة حتى تمكن الجيش من اقتحامها ثم دخلها الخليفة محمد الفاتح ليكون أول خليفة يستطيع فتح المدينة بعد أن استعصت على المسلمين قرونا طويلة، وبذلك نال محمد الفاتح بشرى رسول الله ﷺ، فقد أخرج الإمام أحمد من حديث بشر الغنوي رضي الله عنه، قال رسول الله ﷺ: « لَتُفْتَحَنَّ الْقُسْطَنْطِينِيَّةُ، وَلَنِعْمَ الْأَمِيرُ أَمِيرُهَا، وَلَنِعْمَ الْجَيْشُ ذَلِكَ الْجَيْشُ» وكان ذلك في يوم الثلاثاء الموافق العشرين من جمادى الأولى سنة 857 هجرية ولقب بالفاتح.


وهنا نبذة قصيرة عن صحابي جليل هو مصعب بن عمير رضي الله عنه: فقد كان مصعب بن عمير من فضلاء الصحابة وخيارهم ومن السابقين إلى الإسلام، أسلم ورسول الله ﷺ في دار الأرقم، وكتم إسلامه خوفاً من أمه وقومه، وكان يذهب إلى رسول الله ﷺ سراً فبصر به عثمان بن طلحة يصلي، فأعلم أهله وأمه فأخذوه فحبسوه فلم يزل محبوساً إلى أن هاجر إلى أرض الحبشة وعاد منها إلى مكة، ثم أرسله النبي ﷺ إلى المدينة بعد العقبة الأولى، ليحمل الدعوة ويعلم الناس القرآن ويصلي بهم، فكان أول من أرسل إلى المدينة لحمل الدعوة وتغيير المجتمع، وقد انتفع به الناس فآمن على يديه كثير من كبار الصحابة كأسيد بن حضير وسعد بن معاذ وغيرهما، وقد استطاع في غضون عام واحد إيجاد رأي عام كاسح في المدينة، مهد إلى المرحلة الثالثة في الدعوة وهي استلام السلطة بطلب النصرة.


ومصعب بن عمير هو من أولئك الذين اشتروا الآخرة بالدنيا، فقد ترك النعيم الذي كان يتمتع به في الدنيا ليحظى بنعيم الآخرة. وقد كان أحسن شباب مكة لباساً وأطيبهم رائحة وأنعمهم جسماً، لكنه بعد إسلامه تغير حاله حتى قال سعد بن أبي وقاص "لقد رأيته جهد في الإسلام جهداً شديداً حتى قد رأيت جلده يتحشف كما يتحشف جلد الحية"، وروى الترمذي وغيره عن علي بن أبي طالب رضي الله عنه قال: إِنَّا لَجُلُوسٌ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ طَلَعَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ مَا عَلَيْهِ إِلَّا بُرْدَةٌ لَهُ مَرْقُوعَةٌ بِفَرْوٍ فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بَكَى لِلَّذِي كَانَ فِيهِ مِنْ النِّعْمَةِ وَالَّذِي هُوَ الْيَوْمَ فِيهِ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: «كَيْفَ بِكُمْ إِذَا غَدَا أَحَدُكُمْ فِي حُلَّةٍ وَرَاحَ فِي حُلَّةٍ وَوُضِعَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ صَحْفَةٌ وَرُفِعَتْ أُخْرَى وَسَتَرْتُمْ بُيُوتَكُمْ كَمَا تُسْتَرُ الْكَعْبَةُ؟» قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌ مِنَّا الْيَوْمَ، نَتَفَرَّغُ لِلْعِبَادَةِ وَنُكْفَى الْمُؤْنَةَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: «لَأَنْتُمْ الْيَوْمَ خَيْرٌ مِنْكُمْ يَوْمَئِذٍ».


حمل مصعب بن عمير اللواء يوم أحد، فلما جال المسلمون ثبت به مصعب، فأقبل أحد المشركين فضرب يده اليمنى فقطعها، ومصعب يقول: ﴿وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ﴾، وأخذ اللواء بيده اليسرى وحنا عليه فضرب يده اليسرى فقطعها، فحنا على اللواء وضمه بعضديه إلى صدره وهو يقول: ﴿وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ﴾، ثم حمل عليه الثالثة بالرمح فأنفذه وضربه في صدره ووقع مصعب وسقط اللواء، ومات مصعب بن عمير شهيداً يوم أحد وكفن في بردة إن غطي رأسه بدت رجلاه وإن غطيت رجلاه بدا رأسه! هذا هو مصعب أحد أبطال أمة الإسلام.


وقد من الله على البشرية جمعاء بالإسلام ديناً ومبدأً كاملاً ينظم جميع شؤون الحياة وقادراً على إخراج الناس من الظلم والشقاء إلى العدل والرفاه، وحزب التحرير يملك مشروعاً متكاملاً مستنبطاً من عقيدة الإسلام العظيم، وقد أعد مشروع دستور مكون من 191 مستنبط من كتاب الله وسنة رسوله ﷺ وما أرشدا إليه، كما أن الحزب وضع رؤية واضحة عن النظام الاقتصادي في الإسلام والنظام الاجتماعي وسياسة التعليم وأجهزة الدولة ونظام العقوبات وأحكام البينات وغيرها من الأفكار والأحكام التي تبناها الحزب... هذا المشروع المتكامل يحتاج من الأمة أن تتبناه وتسعى لإيجاده في واقع الحياة والدولة والمجتمع بالعمل لإقامة دولة الخلافة على منهاج النبوة.


ورسالة خاصة نبعثها إلى إخواننا من الشباب أن هلمَّ إلى معرفة الإسلام والوعي على أحكامه وثقافته عبر حلقات حزب التحرير حتى تكونوا أمثال مصعب بن عمير وسعد بن معاذ وأسيد بن حضير وغيرهم من أبطال الأمة الذين قادوا تغيير واقع الأمة في مراحل التاريخ المختلفة.


#أقيموا_الخلافة
#ReturnTheKhilafah
#YenidenHilafet
#خلافت_کو_قائم_کرو

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
الأستاذ أحمد أبكر – ولاية السودان

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi