السياق السياسي لمحاولة أمريكا وأعوانها ربط حزب التحرير بأعمال تنظيم الدولة بالشام
September 11, 2015

السياق السياسي لمحاولة أمريكا وأعوانها ربط حزب التحرير بأعمال تنظيم الدولة بالشام

السياق السياسي لمحاولة أمريكا وأعوانها ربط حزب التحرير بأعمال تنظيم الدولة بالشام

نشرت صحيفة الرأي الكويتية بتاريخ 07/09/2015 على صفحتها الأولى تصريحا للشيخ عمر الحدوشي من المغرب قال فيه أن «تنظيم (داعش) يستقي أدبياته من كتب حزب التحرير الذي تأسس في مطلع الخمسينات في عدد من الدول الإسلامية بهدف إقامة الخلافة الإسلامية»، وقد تناقلت التصريح العديد من الصحف المغربية والدولية، ولأن هذا التصريح لا يثبت رواية ولا يصح دراية فإننا نقول للشيخ الحدوشي، وهو المهتم بالحديث وعلومه، اتق الله وإن كنت ناقلا فالصحة أو مدعيا فالدليل، ونرشده لأن يسأل شيخه الشيخ محمد بوخبزة عن حزب التحرير وأفكاره. ونذكره إن أجاب أن كلامه حمل على غير مقصده أن الإجمال في موطن البيان والتفصيل لا يليق بشيخ مثله. ونحيطه علما أنه إن كان تنظيم الدولة هدده بالقتل فإنه نفذ تهديده وأعدم الشاب مصطفى خيال من شباب حزب التحرير في سوريا بتهمة الردة.

إنه لمن المحزن أن يتكلم من يقدمه الناس ويتبعونه لعلمه كلاما لا يلقي له بالا وهو أولى الناس بالتحري والضبط ويكون سلفه في ادعائه، المحللة الأمريكية زينو بران التي افترت كذبا قبل عشر سنوات أن «حزب التحرير ليس منظمة إرهابية، ولكنه فعال في إرفاد الإرهابيين بأحزمة فكرية داعمة» ثم تبعتها وزارة الخارجية الأمريكية مدعية أنّ الحزب «قد يولّد بطريقة غير مباشرة دعما للإرهابيين، لكن لا يوجد هناك دليل على أنّه ارتكب أية أعمال إرهابية».

إن إبطال مثل هاته الادعاءات لا يحتاج لكثير بيان فثقافة حزب التحرير المتضمنة في كتبه متيسرة لكل باحث منصف وهي متوفرة على مواقعه الإعلامية، والتواصل بالمكاتب الإعلامية لحزب التحرير سهل ميسور لمن أراد السماع منه لا عنه. ويكفينا ردا أن تنظيم الدولة لم يستدل لأعماله بكتب حزب التحرير ولا بفتاوى أعلام حزب التحرير ومعلوم للقاصي والداني بمن يستدل التنظيم وشرعيوه.

لكن ما يحتاج لبيان وتوضيح هو السياق السياسي لهذه الافتراءات حتى لا يقع المسلمون في مكر أمريكا وأعوانها.

لقد قام حزب التحرير منذ سنة 1953 يعمل في الأمة وبين أبنائها لإنهاضهم من الانحطاط الذي وصلوا إليه ولإخراجهم من ضنك العيش الذي يعيشون فيه ولتحرير بلادهم من سيطرة المستعمر الكافر عسكريا وسياسيا واقتصاديا وثقافيا، وقد قالها من أول يوم «فَسَبِيْلُ نَهْضَتِنَا هُوَ سَبِيْلٌ وَاحِدٌ، وَهُوَ أَنْ نَسْتَأْنِفَ حَيَاةً إِسْلاَمِيَّةً. ولا سبيل إلى استئنافِ حياةٍ إسلاميَّة إلاَّ بِالدَّوْلَةِ الإِسْلاَمِيَّةِ».

ومنذ ذلك اليوم سار حزب التحرير في حمل الدعوة لاستئناف الحياة الإسلامية بإقامة دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة متأسيا في ذلك برسول الله ﷺ دون أن يحيد قيد شعرة عن طريقة رسول الله في جزئياتها وكلياتها. فحمل الدعوة في طريقها الفكري السياسي واتخذها طريقه الوحيد والأوحد فكان الحزب متميزا بفكرته الإسلامية الصافية النقية المتبلورة وبطريقته الشرعية في التغيير.

وبعد نصف قرن من العمل المتواصل انتشر حزب التحرير في القارات الأربع وأوجد لفكرة الخلافة رأيا عاما بين المسلمين وأصبحت مطلبا لهم، والحمد لله أولا وأخيرا فقد آن أوان الخلافة بإذن الله. فتحسست أمريكا زوال هيمنتها وسقوط عرشها فقادت حملة باسم الديمقراطية وحقوق الإنسان لهدم أفكار الإسلام في عقول المسلمين ونفوسهم وأعلنت الحرب على الإسلام والعاملين للإسلام باسم التطرف ومحاربة الإرهاب، فتصدى حزب التحرير والمخلصون في الأمة لهذه الحملة وأصدر الحزب كتيب "الحملة الأمريكية للقضاء على الإسلام" و"مفاهيم خطرة لضرب الإسلام وتركيز الحضارة الغربية" وقاد الصراع الفكري والكفاح السياسي لكشف مخططات أمريكا والغرب وإفشالها. ولما رأت أمريكا أنها فشلت في حربها وأن نقمة المسلمين عليها في ازدياد بسبب تدخلاتها العسكرية في بلاد المسلمين وأن بريق الحضارة الغربية يتهاوى في العقول والنفوس، غيرت وبدلت في أسلوبها وقررت دعم الإسلام المعتدل وإنشاء شبكات إسلامية معتدلة لتصوغ إسلاما جديدا بمقاس أمريكي لا يتعارض مع الحضارة الغربية ينظر للإسلام نظرة روحية كهنوتية وينادي بالدولة المدنية. وبموازاة هذه الأعمال من أمريكا كانت وكالات الاستخبارات ومراكز الدراسات تعد التقارير وتصدر التوصيات لصدِّ مدِّ حزب التحرير فخرجت بفكرة أن حزب التحرير ليس إرهابيا لكن فكره أرضية لإنبات الإرهاب، والحقيقة الساطعة أن حزب التحرير ليس إرهابيا فهو يحرم العمل المسلح لإقامة الخلافة تأسيا برسول الله عليه الصلاة والسلام، وفكره ليس أرضية لإنبات الإرهاب وإنما فكره أساس لإعادة ثقة الأمة في إسلامها وأحكامه ولانعتاقها وتحررها من نفوذ المستعمر الكافر.

فالخلافة التي يدعو لها حزب التحرير تقض مضاجع الغرب لأن إقامتها بداية استئناف الحياة الإسلامية وبداية نهاية الحضارة الغربية:

-      فحمل الدعوة للخلافة يعني اتخاذ العقيدة الإسلامية أساسا للحياة، وهذا يضادّ حضارة الغرب التي تتخذ عقيدة فصل الدين عن الحياة وجهة نظر في الحياة وأساسا للفكر والسلوك.

-      وحمل الدعوة للخلافة يعني نبذ الديمقراطية التي تجعل السلطان والسيادة للشعب، بينما السلطان في دولة الخلافة للأمة والسيادة للشرع.

-      وحمل الدعوة للخلافة يعني هدم النظام الاقتصادي الرأسمالي الاستغلالي وتطبيق النظام الاقتصادي الإسلامي الذي يسترجع ثروات الأمة من أيدي النهب الغربية.

-      وحمل الدعوة للخلافة يعني هدم حدود سايكس وبيكو وتوحيد بلاد المسلمين وإنهاء سيطرة المستعمر الكافر وتحكمه في بلاد المسلمين المقسمة.

هذه النقاط الأربع وحدها كافية ليدرك كل من تدبرها لماذا تُكنّ أمريكا العداء الشديد لحزب التحرير وتحاول أن تشوه فكرته ودعوته.

ولهذا لما قامت ثورات الربيع العربي وكسرت الشعوب الإسلامية حاجز الخوف ورفعت صوتها بالتغيير ومنحت ثقتها للحركات الإسلامية حبّاً في الإسلام وطلباً لتطبيقه والعيش بأحكامه، خشيت أمريكا من أن يتبلور سبيل النهضة الحقيقي عند الشعوب الثائرة فتقوم الدولة الإسلامية الحقيقية التي تزيل عرشها من الوجود، فالتفت أمريكا على هذه الثورات من خلال بعض الحركات الإسلامية التي رضيت بأن تتزيا بزي الإسلام المعتدل الذي حددت مقاسه أمريكا طمعا في أن تنال شيئا من عزة، ناسية أن العزة لله جميعا. لكن ثورة الشام كانت استثناء فقد أعلنت يوم انطلاقها أنها لله وجعلت إقامة الخلافة على منهاج النبوة مطلبا لها، ورغم محاولات أمريكا الالتفاف على الثورة من خلال الائتلاف العلماني وثوار الفنادق بتركيا لكنها فشلت فشلا ذريعا، فحاولت حرف الثوار في الخنادق من خلال المال السياسي الخليجي المشروط بإقامة دولة مدنية ذي مرجعية إسلامية ومحاربة التطرف والغلو، لكن هاته الأعمال لم تؤتِ ثمارها المرجوة وسارت ثورة الشام في مد متصاعد تحتضن فكرة الخلافة ودعاتها شباب حزب التحرير الذين حملوا الدعوة بدون انقطاع من ستينات القرن الماضي في سوريا رغم السجن والاضطهاد. وقد قال حزب التحرير / المغرب في بيان له بتاريخ 12/12/2012 بمناسبة انعقاد مؤتمر أصدقاء سوريا بمراكش أن الغاية من المؤتمر هي إجهاض مشروع الخلافة في سوريا، وكان ذلك قبل ظهور تنظيم الدولة على الساحة السورية وقبل إعلان تنظيم الدولة لخلافته الموهومة.

فالحرب على مشروع الخلافة انطلقت مع انطلاق الثورة في سوريا لكنها تكسرت على وعي أهل الشام، فما كان إلا أن يسرت أمريكا وحلفاؤها لتنظيم الدولة في العراق التمدد في المناطق السنية هناك والسيطرة عليها، فتملك التنظيم السلاح الأمريكي المتطور من الثكنات المهجورة وحصل على المليارات من البنوك وسيطر على آبار النفط. وقبل هذا كانت مطارات العالم تحت أعين الاستخبارات وبفتاوى النفير من المشايخ تنقل الشباب إلى تركيا ليتدفقوا إلى الداخل السوري. فقوي التنظيم بالمال والسلاح والرجال وكل ذلك على عين بصيرة من أمريكا وحلفائها وبرعاية الاستخبارات العالمية، فقام التنظيم بتنصيب أميره البغدادي خليفة للمسلمين وأعلن إقامة الخلافة الإسلامية في المناطق التي يسيطر عليها في العراق وسوريا. وقد أصدر الحزب حينها بيانا يعلن فيه موقفه من خلافة البغدادي وأوضح أن تنظيم الدولة هو تنظيم عسكري لا يرقى لأن يكون دولة بل دولة خلافة فلا أمن ولا أمان ولا بيعة من المسلمين أهل السلطان، وأن الأمر ظاهر للعيان ولا يحتاج الالتفات إليه ولكن ما ينبغي الالتفات إليه أن الغرب سيستغل الخلافة اللغو المعلنة لتشويه صورة الخلافة عند ضعاف النفوس. وكذلك كان فبعد أن قام تنظيم الدولة بعدة أعمال لا يقرها الشرع وتنفر منها الأنفس وحكم بردة بعض الأفراد والفصائل واستعمل السيف في رقابهم وهجّر نصارى العراق وقتل الأسرى وحرق بالنار، حشدت أمريكا حشودها بذريعة محاربة تنظيم الدولة لإجهاض ثورة الشام ولسان حالها ومقالها يقول للعالم انظروا هذه هي الخلافة التي ينادي بها المسلمون. لكن بعد سنة من إعلان الخلافة الوهمية تبين أن لا براميل بشار ولا طائرات أمريكا كسرت الثورة ولا أعمال تنظيم الدولة شوهت الخلافة ولن تشوهها بإذن الله لأن الناس لا يقيسون الخلافة بخلافة البغدادي وإنما يقيسونها بحكم النبوة وبخلافة الرحمة خلافة أبي بكر وعمر وعثمان وعلي رضي الله عنهم وخلافة العدل والرخاء لعمر بن عبد العزيز وبأيام العز في خلافة الأمويين والعباسيين والعثمانيين، ولأن مطلب أهل الشام خلافة راشدة على منهاج النبوة وليس أي خلافة وهم قبل هذا وبعده يطالبون بها لأنها فرض كالصلاة والصيام والزكاة، بل عدها الفقهاء تاج الفروض. ولأن بين أهل الشام حزباً عظيما أخذ على عاتقه كشف مخططات أمريكا والعمل على إفشالها.

لهذا كله وغيره تعمل أمريكا جاهدة على تشويه صورة حزب التحرير عند الناس وتعمل على ربطه بأعمال إجرامية صنعتها بيمينها عسى أن ينفضّ الناس عن حزب التحرير في الشام وفي العالم ولتعطي مبرراً للدول لقمع الحزب واعتقال شبابه، ظنا منها أنها بهذا تمنع أو تؤخر عودة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة لكن أنى لها ذلك.

هذا هو السياق السياسي لافتراءات أمريكا وأعوانها على حزب التحرير.

وإننا في حزب التحرير ننبه الأمة وعلماءها ووسائل الإعلام فيها إلى خطورة إشاعة هذه الأكاذيب وننصحهم بأن لا يكونوا أعوانا لأمريكا في محاولاتها لإجهاض نهضة المسلمين بإقامة دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة.

ونقول لأمريكا وأعوانها إن أعمال تنظيم الدولة لن تشوه بإذن الله الخلافة في النفوس وإن حزب التحرير بحفظ من الله عصيٌّ على التشويه كذلك، وإن الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة هي وعد الله وبشرى رسول الله قائمة لا محالة.

﴿وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ﴾

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

خليد جنان - المغرب

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi