أيها المسلمون:  لقد بلغ وعيد أمريكا منكم المبالغ، ما كانت تكيدكم بأكثر ما تريدون أن تكيدوا به أنفسكم  أتحاربون دينكم وتقتلون أبناءكم وإخوانكم؟!!
أيها المسلمون:  لقد بلغ وعيد أمريكا منكم المبالغ، ما كانت تكيدكم بأكثر ما تريدون أن تكيدوا به أنفسكم  أتحاربون دينكم وتقتلون أبناءكم وإخوانكم؟!!

سمعنا ورأينا جميعا ما كان من مؤتمر الرياض وما تمخض عنه من مقترحات لا تخرج عن الرؤية الأمريكية للحل في بلاد الشام، والذي يبقي على النظام وعلمانية الدولة وإن تغير الشخوص كما حدث من قبل في مصر وتونس وغيرهما، ورأينا جموع المشاركين من الداخل والخارج السوري بما في ذلك أزلام النظام الذين منحوا ما لم يمنح لمن لهثوا وراء المؤتمر وباعوا في طريقهم دماء إخوانهم الشهداء من أهل الشام،...

0:00 0:00
Speed:
December 21, 2015

أيها المسلمون: لقد بلغ وعيد أمريكا منكم المبالغ، ما كانت تكيدكم بأكثر ما تريدون أن تكيدوا به أنفسكم أتحاربون دينكم وتقتلون أبناءكم وإخوانكم؟!!

أيها المسلمون:

لقد بلغ وعيد أمريكا منكم المبالغ، ما كانت تكيدكم بأكثر ما تريدون أن تكيدوا به أنفسكم

أتحاربون دينكم وتقتلون أبناءكم وإخوانكم؟!!

سمعنا ورأينا جميعا ما كان من مؤتمر الرياض وما تمخض عنه من مقترحات لا تخرج عن الرؤية الأمريكية للحل في بلاد الشام، والذي يبقي على النظام وعلمانية الدولة وإن تغير الشخوص كما حدث من قبل في مصر وتونس وغيرهما، ورأينا جموع المشاركين من الداخل والخارج السوري بما في ذلك أزلام النظام الذين منحوا ما لم يمنح لمن لهثوا وراء المؤتمر وباعوا في طريقهم دماء إخوانهم الشهداء من أهل الشام، كل هذا تم تحت رعاية آل سعود وكلاء أمريكا للحل السياسي في بلاد الشام والذين بدأوا بدورهم ومن فورهم واستجابة لسيدهم الذي في البيت الأبيض، فشكلوا حلفا يضم أمثالهم من العبيد وأسموه حلفاً إسلامياً لمحاربة (الإسلام) أقصد الإرهاب، وكأني بهرقل أمريكا ينادي في العبيد كما فعل هرقل الروم يوم اليرموك أن دافعوا عن الصليب وحاربوا المخلصين وامنعوهم من إقامة الخلافة التي تهدد عروشكم وعروشنا وملككم وملكنا، وكأني بالعبيد يجتمعون كما اجتمع الغساسنة سابقا، محاربين للإسلام والمسلمين ومحاولين منع نور الله عز وجل، والله متم نوره ولو كره الكارهون، وكأني بأمريكا وقد تجسدت فيها قريش في عدائها للإسلام والمسلمين تخاطب الأمة فتقول لها كما فعلت قريش من قبل مع رأس النفاق ابن سلول، إنكم تريدون أن تقيموا دولة خلافة إسلامية على منهاج النبوة تقضي على نفوذنا وتقتلع عملاءنا وتنعتق به بلادكم من هيمنتنا وسيطرتنا ويتوقف بها نهبنا لثرواتكم وخيراتكم، فإما أن تقام في الشام دولة علمانية وتبقى تابعة خاضعة لنا وتحت وصايتنا ويبقى على رأسها عملاؤنا في نظام الأسد أو سنأتي إليكم نقتل مقاتلتكم ونستبيح نساءكم.

وإنني أرى العربان الآن يمتثلون أوامر السادة وقد جمعهم خوفهم على عروشهم وحقدهم على الإسلام والمسلمين وخشية عودتها خلافة على منهاج النبوة تحاسبهم وسادتهم على ما أجرموا في حق الأمة طوال عقود من الزمن، ظلوا فيها يرتعون في خيرات الأمة بلا حسيب ولا رقيب وكأنها تركة آبائهم وأجدادهم، وهي حق أصيل للأمة سنحاسبهم عليها قريبا إن شاء الله مع خليفة المسلمين القادم.

وإننا نقولها لهم ولجيوش الأمة التي تقاتل تحت رايتهم العمية دون نظر وتعقل، نقولها كما ردها رسول الله صلى الله عليه وسلم عندما بلغه استجابة ابن سلول ومشركي المدينة لكتاب مكة فخرجوا لقتال المسلمين فكان قوله العظيم لهم «لقد بلغ وعيد قريش منكم المبالغ، ما كانت تكيدكم بأكثر ما تريدون أن تكيدوا به أنفسكم، تريدون أن تقاتلوا أبناءكم وإخوانكم»‏، فلما سمعوا ذلك تفرقوا‏ عن ابن سلول، فما قولكم أيها الضباط والجنود في جيوش الأمة؟! وقد تفرق المشركون عبدة الأوثان ورفضوا قتل أبنائهم وإخوانهم، فكيف بكم تقتلون أبناءكم وإخوانكم وبني دينكم خدمة لمصالح أمريكا وحماية لعروش حكام عملاء خانوا الله ورسوله؟

أيها الضباط والجنود! إنكم أبناء هذه الأمة وعدّتها ودرع حمايتها، دوركم هو حماية الإسلام والمسلمين والذود عن مقدسات الأمة، وواجبكم الآن والذي لا ينفك من أعناقكم والذي به وحده تنعتق رقابكم، هو نصرتكم المستضعفين من أبناء الأمة وخاصة أهل الشام ونصرة ثورتهم وتمكينهم من تحقيق غايتهم وأهداف ثورتهم التي أعلنوها وسالت منهم الدماء الزكية في سبيلها؛ خلافة على منهاج النبوة، وأن ترفعوا معهم راية الإسلام راية رسول الله صلى الله عليه وسلم، لا أن تحاربوها وتحاربوهم وتنعتوهم وتنعتوا حاملي راية رسولكم بالإرهاب، وتسعوا لقتاله وإجباره على التخلي عن الإسلام ودولته وقبول العلمانية ودولتها، فانصروا الله ورسوله، وكونوا عونا لأولياء الله لا سلاحا مسلطا عليهم من قبل أعداء الأمة وأعدائكم.

أيها المسلمون! إن حكامكم كالدمى يحركهم الغرب الكافر كيفما شاء ووقتما شاء ولم يعد أمرهم يخفى على ذي عينين، فها هم في كل موقع وموقف يناقشون ويتابعون ما يدور ويدار ويحاك للأمة ويرتبون ما يقوم به العبيد، فهذا "مايكل رتني" المبعوث الخاص لأمريكا في ‏مؤتمر الرياض، تماما كما حضر روبرت فورد اجتماع الدوحة الذي تمخض عنه الائتلاف سابقاً، وكما ناقش جون كيري لاحقا في موسكو مستقبل بشار الأسد وعملية السلام في سوريا، حتى إننا لم نعد نرى العبيد ولا نشعر بوجودهم أمام تحركات سادتهم، وكأن بلادنا قد أصبحت مرتعا لهم وجزءًا من أملاكهم وكأن ثرواتنا حق من حقوقهم، وكأننا في مسرح للعرائس والدمى وقد أصبح محركو الدمى أمام المسرح حتى حجبوها عن رؤية المشاهدين. فها نحن نرى محركي المشهد أكثر مما نرى العبيد النواطير خدم الغرب الكافر والذين سيضحي بهم قريبا فاراً بنفسه لينجو من عقاب دولة الخلافة القادمة، ولا أرى له نجاة فلن تبقي الخلافة القادمة لهم دياراً.

أيها المسلمون! إن جيوش الأمة هم إخوانكم وأبناؤكم وعشيرتكم وأهليكم وهم منكم وأنتم منهم فكونوا لهم ناصحين على ألا تصيب أيديهم دم امرئ مسلم، وأن يكونوا نصراً للأمة وما يعيد لها عزها وكرامتها وسيادتها وينهي سنين تبعيتها للغرب الكافر، وهو مشروع الأمة المنبثق عن عقيدتها والموافق لفطرتها، والذي به تستأنف حياتها الإسلامية وتحكم بشرع ربها كاملا شاملا غير منقوص من خلال خلافة على منهاج النبوة، فليكونوا هم أنصاره وحماته كما كان أنصار الأمس سعد وأسعد وأسيد عسى الله أن يجعل حلفهم حلفا للأمة لا حلفا عليها فينقلبوا على أصحاب العروش والكروش المتخمة من أموال الأمة وأقواتها فيحطموا العروش ويقيموا على أنقاضها دولة واحدة تنعتق بها بلادنا من ربقة الغرب الكافر، وتجمع المسلمين في دولة واحدة خلافة على منهاج النبوة ترضي الله ورسوله وتقيم العدل في الأرض، فحرضوا أبناءكم في الجيوش على قطع حبالهم بالحكام الخونة ووصلها بمن يحملون مشروع الخلافة على منهاج النبوة العاملين لها واصلين ليلهم بنهارهم؛ إخوانكم في حزب التحرير؛ فهم وحدهم من يملكون القدرة والجاهزية على تطبيق الإسلام من فورهم بما لديهم من مشروع كامل لتطبيق الإسلام ومن الآن، ولكونهم الرائد الذي لا يكذب أهله فما كذبوا الأمة منذ نشأتهم إلى الآن بل يشهد تاريخهم على صدقهم مع الأمة ورعايتهم لشئونها وفضحهم لخونتها والمتآمرين عليها، ويشهد لهم التاريخ بوعيهم السياسي الفذ الذي يجعل منهم قادة وساسة قادرين على هزيمة الغرب الكافر في الصراع السياسي، ولا أدل على نجاحهم في هذا من فشل أمريكا في الشام وعدم قدرتها على سرقة ثورتها كما فعلت مع باقي الثورات، فأمريكا في مأزق شديد والشام ينطق بذلك ووعي أهل الشام والمخلصين من أبناء الأمة هناك يفشل كل مؤامرات أمريكا الواحدة تلو الأخرى، وقد أوشك الفجر على البزوغ وآن أوان الخلافة الثانية على منهاج النبوة، فاحرصوا على اللحاق بركبها ونيل شرف العمل مع العاملين لها فلن يستوي العاملون لها مع المصفقين لها حال قيامها، واسألوا الله فضل قيامها بكم ومعكم ورفع رايتها فهو والله عز الدنيا والآخرة.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ﴾

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عبد الله عبد الرحمن

عضو المكتب الإعلامي لحزب التحرير في ولاية مصر

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi