بعثة الأمم المتحدة "اليونتامس" والتمهيد لاستعمار شامل للسودان حمدوك يتلقى الأوامر كأي عميل شاطر
November 23, 2020

بعثة الأمم المتحدة "اليونتامس" والتمهيد لاستعمار شامل للسودان حمدوك يتلقى الأوامر كأي عميل شاطر

بعثة الأمم المتحدة "اليونتامس" والتمهيد لاستعمار شامل للسودان
حمدوك يتلقى الأوامر كأي عميل شاطر


"أكّد رئيس مجلس الوزراء د. عبد الله حمدوك، استعداد السودان للتعاون الكامل مع بعثة الأمم المتحدة المتكاملة لدعم الانتقال بالبلاد (اليونتامس) عبر اللجنة الوطنية المنوط بها مهمة التعامل مع البعثة، والتنسيق مع الوزارات والمؤسسات السودانية ذات الاختصاص. وكان حمدوك، قد التقى اليوم بمكتبه بمجلس الوزراء القائم بأعمال بعثة الأمم المتحدة السيدة ستفني كوري، بحضور رئيس اللجنة الوطنية للتنسيق مع بعثة الأمم المتحدة السفير عمر الشيخ. وأوضح الشيخ، في تصريح صحفي أن اللقاء تناول مهام البعثة التي ستبدأ أعمالها في بداية شهر كانون الثاني/يناير المقبل، مُبيّــناً أن السيدة كوري أكدت خلال اللقاء استعداد الأمم المتحدة لتنفيذ الأهداف الاستراتيجية الأربعة التي جاءت في قرار مجلس الأمن رقم (2524) والمتعلقة بدعم التحول السياسي، والعمل نحو الحكم الديمقراطي، وترسيخ مفاهيم حقوق الإنسان، والمساعدة الفنيّة في عمليات الانتخابات وصنع الدستور، بالإضافة للمساعدة في تحقيق وبناء السلام الشامل، وحشد الموارد الإنمائية والاقتصادية لتنفيذ هذه الأهداف..." (موقع الشاهد، 2020/11/18م)


الشعب في السودان مطحون ومشغول في تحصيل لقمة عيشه، ويعاني من غلاء الأسعار والانفلات الأمني في غياب تام للحكومة الماضية في تنفيذ سياسات تركيع أهل السودان وإذلالهم وإهدار ثرواتهم في احتفالات للاستهلاك الإعلامي تفضح أن عناصر الحكومة ليس إلا أدوات وأرجوزات تحركها أياد خارجية، فلم يعد يخفى على أحد أن من يدير بلاد المسلمين ومنها السودان هي الدول الاستعمارية الغربية من خلال سفاراتها الخبيثة وبعثات ومنظمات ومراكز وقوات الأمم المتحدة المجرمة بمختلف مسمياتها. فلم تدخل الأمم المتحدة وقواتها إلى بلد إلا وأفسدت فيه ودمرته ونهبت ثرواته مستخدمة في ذلك غطاء "الحريات" و"حفظ السلام" و"حقوق الإنسان والمرأة والطفل" التي تظهر على الورق في شكل وعود جميلة وبراقة لتصبح على أرض الواقع حروبا ونزاعات وقتلاً وتشريداً واغتصاباً وفقراً وجهلاً. وبينما يروج الإعلام لأكاذيب الغرب الكافر المستعمر بالازدهار والنهضة والتنمية، تروج الأنظمة الحاكمة العميلة إلى أن جميع المشاكل ستحل وخاصة الوضع الاقتصادي عندما تستلم المنظمة زمام الأمور، إلا أنه لن يتغير أي شيء بل ستزداد المشاكل لأن الهدف من هذه المنظمة الكافرة التي أنشئت سنة 1945 هو ضمانها تحقيق مصالح الغرب وتثبيت هيمنة الدول الاستعمارية الكبرى، ويكفي أنه قد صيغ ميثاقها بشكل يُمكِّن هذه الدول من رقاب بقية الدول والشعوب. فالأمم المتحدة تنظر لأفريقيا نظرة دونية وأن أهلها لا يستحقون العيش، ناهيك عن العيش الكريم، وعلى أنهم مصدر الثروات ليس إلا! فالإنسان الأفريقي عندهم رخيص ومجرد عبد أسود متخلف وفي حاجة للإنسان الأبيض لإدارة شؤون بلده!! وبالإضافة إلى العنصرية البغيضة هناك الحرب الشرسة الأزلية بين الحق والباطل، بين الإسلام وبين الكفر، فالأمم المتحدة تحمل الحقد الصليبي الدفين على الإسلام والمسلمين والنظام الحاكم نظام عميل فتح لها الأبواب لتدخل بكل عنجهية وتتكرم على المسلمين بمساعدتهم والواقع أنها تنهب ثرواتهم وتعلمن البلاد، وهذا ما توعدت به المبعوثة وهددت بتنفيذه، حيث أعلنت عن أربعة أهداف وما خفي أعظم، تخدم مصالح الغرب الكافر المستعمر بالدرجة الأولى؛ وهي:


1- دعم التحول السياسي: أي ضمان دخول المسلمين في السودان في منظومة استعباد وقبول الاستعمار طواعية والسكوت على الحياة في محيط يتحكم فيه الكفار والابتعاد عن المطالبة بتطبيق السياسة الشرعية في الإسلام وإلا رفعت عليهم عصا الإرهاب والتطرف، فالبعثة ذات صلاحيات واسعة.


2- والعمل نحو الحكم الديمقراطي: ضمان سيطرة النظام العلماني الرأسمالي على البلاد والاحتكام لنظام الكفر والحكم بالدستور والقوانين العلمانية الوضعية ومنع عودة نظام الحكم في الإسلام أي نظام الخلافة الراشدة على منهاج النبوة التي علت أصوات المسلمين حول العالم بإقامتها. فالحقيقة أن البعثة تراقب "الانتقال" والمقصود أن "اليونتامس" مسؤولة عن التأكد من أن عملية علمنة السودان قد نجحت! وعليها متابعة عملية إجبار المسلمين على الانسلاخ عن دينهم وعلى تركهم العمل على تطبيق نظام الإسلام وعلى التنازل عن العيش في دولة ومجتمع يُحكم بالإسلام، وعليها التأكد من انبطاحهم لسيدهم الغربي بالكامل والانصياع له بالقوة العسكرية وقوة الغزو الثقافي الغربي من خلال المناهج التعليمية والإعلام والقوانين. فهذه هي "مواكبة" النظام العالمي الجديد الذي ينصاع له العالم أجمع. وقد رأينا سيطرة الأمم المتحدة على العالم خلال جائحة كورونا وفرضها لاستراتيجيات صحية عمت العالم! وكانت استراتيجيات مضرة لم تنفع في ظل تجاهل الوضع الصحي المختلف للبلاد كل على حدة. فلم تتكلم المنظمة عن تحسينات وإصلاحات اقتصادية وصحية حقيقية كتوفير الأدوية والبيئة النظيفة وتهيئة المستشفيات والمراكز الصحية بل كانت العملية عملية تجارية بحتة بين مساعدات وتبرعات من منظمة الصحة العالمية، التابعة للأمم المتحدة، للدول الفقيرة نهبتها الحكومات العميلة وكان المقابل مكاسب سياسة ومادية للدول الكبرى وللأمم المتحدة ومات ملايين الناس بالوباء بسبب سوء إدارة مقصود للأزمة الصحية كما الأزمات الاقتصادية والحروب بالوكالة المفتعلة حول العالم، فلم تحل المنظمة أي مشكلة حلاً حقيقياً بل هي تغض الطرف عن إبادة المسلمين حول العالم وهدم مساجدهم واحتلال أراضيهم المقدسة كفلسطين ودمار سوريا والعراق ومصر وليبيا واليمن وتونس ولبنان ومجازر المسلمين في الهند وكشمير والصين وروسيا و... وأينما ينظر المتابع يجد أن الأمم المتحدة وبإيعاز من أمريكا خصوصاً تتجاهل تماماً قضايا بلاد المسلمين المنكوبة بل هي السبب الأساسي في انحدار الأمة الإسلامية وتعمل ما في وسعها لإبقائها في ذيل الأمم، فدخول منظمة الأمم المتحدة والمنظمات المتفرعة عنها إلى أي بلد مسلم هو نذير شؤم، فعن أي ديمقراطية يتحدثون؟! وليس ببعيدة عنا المظاهرات العارمة التي انطلقت في 2020/6/10 في أنحاء السودان رفضاً للبعثة وتسليمها أمر المسلمين، فلم تكن هذه مطالب الثورة التي قامت فلم ينس الناس القمع الذي مارسه البشير عليهم لتمارسه الحكومة الانتقالية مرة أخرى باستدعاء بعثة "اليونتامس"، ولا ننسى أفعال أختها منظمة "اليوناميد" في دارفور حيث كان يتم تنفيذ الإبادة الجماعية بالرغم من انتشار قوات حفظ السلام للأمم المتحدة منذ سنة 2006م واندلاع القتال في 2003، ولا زال مستمراً حتى اليوم! بالإضافة إلى التهم الموجهة لعناصر قوات حفظ السلام الأفريقية باغتصاب مائتي فتاة من دارفور خلال سنوات وجودها، ونفتها الأمم المتحدة...! فالأمم المتحدة فشلت في حماية المدنيين وفشلت في إحلال السلام وفشلت في إعادة النازحين وحل مشكلة مخيمات اللجوء وفشلت في الإعمار، وهذا في دارفور فقط، فكيف ستنجح في حل مشاكل السودان؟! والفشل مقصود لاستدامة وجود الأمم المتحدة في الإقليم ونهب ثرواته وضمان اعتماد الناس على المعونات الأممية.


3- وترسيخ مفاهيم حقوق الإنسان، أي ترسيخ حقوق الإنسان من المفهوم الغربي ومن وجهة نظر العقيدة العلمانية التي تفصل الدين عن الحياة، وأفضل مثال "اتفاقية سيداو لإنهاء التمييز ضد المرأة" والهدف إقصاء أحكام الإسلام وهضم حقوق المرأة المسلمة التي عليها أن تنفق على نفسها بدلاً عن وليها وفتح أبواب الدعارة والإجهاض والشذوذ وتسهيل الطلاق وتسهيل تشتيت الأسر وتدميرها بإلغاء أحكام طاعة الزوج وولاية الأب وتفعيل إجراءات الزواج المدني بدلاً عن الزواج الشرعي وتسمية المولود باسم والدته وتحديد سن للزواج بحجة زواج القاصرات، بينما تفتح الأبواب على مصاريعها للعلاقات المحرمة بحجة حرية الشخصية والاستقلالية وتمكين المرأة وإلغاء قانون الأحوال الشخصية وما تبقى من قوانين تحتوي على أحكام شرعية. فحقوق الإنسان هي كرامة العيش ولن يتحقق ذلك ما دامت أمريكا وأوروبا وخاصة بريطانيا تتدخل في شؤون المسلمين وتنهب ثرواتهم من خلال صندوق النقد الدولي والبنك المركزي، فلماذا لا تتحدث المنظمات والسفارات عن صفوف الخبز الممتدة التي تقضي المرأة في السودان ليلها ونهارها، ولماذا لا يتحدثون عن أزمة الدواء وغلاء الأسعار وتصدع مباني المدارس على رؤوس الأطفال وغرق منازلهم بالسيول والأمطار بسبب انعدام البنية التحتية العصرية للبلاد؟! فالمشاكل الحقيقية التي تعاني منها المرأة في السودان ليست مشكلة بالنسبة للأمم المتحدة!


4- والمساعدة الفنيّة في عمليات الانتخابات وصنع الدستور، وهذا هو مربط الفرس، والمقصود مراقبة الانتخابات وتزييفها إن لزم للإيحاء للشعب وللعالم أن مطلب العلمانية هو رأي عام في السودان وضمان وصول عميل غربي جديد وخادم مطيع من بني جلدتنا ليشغل منصب الحكم جبراً عن المسلمين الذين لن يختاروا حاكمهم بمحض إرادتهم وإلا اختاروا من يحكمهم بالإسلام، وهذا ما يعمل الكفار على منعه، فهذه المنظمة قد أُنشئت خصيصاً لضمان عدم إقامة دولة قوية عزيزة تُمثل المسلمين وتحكم العالم بالإسلام كدولة الخلافة الإسلامية مرة أخرى.


5- أما المساعدة في تحقيق وبناء السلام الشامل، فالمقصود به تقسيم السلطة وتفتيت البلاد وضمان تمزيق وحدة الشعب وترسيخ حدود سايكس بيكو الاستعمارية بدلاً من دولة واحدة بدون حدود أو حواجز أو سدود، وتوحيد الأمة الإسلامية بخليفة واحد يُطبق الإسلام. ولقد لعبت الأمم المتحدة دوراً خطيراً في تمزيق السودان، فخلال التسعينات من القرن الماضي عندما انهزم التمرد بقيادة قرنق الصليبي في جنوب السودان أمام الجيش السوداني المسلم جاءت بعثة الأمم المتحدة بمؤامرة "شريان الحياة" لتمنح قرنق القوة ليقوم بهجوم يستعيد فيه بعض المناطق التي حررها الجيش، كما تبنت بعد ذلك مبادرة "الإيقاد" التي تضمنت حواراً ثنائياً ما بين النظام السابق والحركة الشعبية لتحرير السودان بدلاً من مبادرة أخرى مطروحة قدمتها مصر وليبيا لم تتضمن تقسيم السودان. فالمنظمة لا تعمل للبر والإحسان بل تنفذ أجندات سياسية استعمارية لتمزيق البلاد وإضعافها لتستفيد الدول الاستعمارية القائمة عليها.


6- وحشد الموارد الانمائية والاقتصادية لتنفيذ هذه الأهداف، أي نهب المزيد من ثروات أهل السودان وإفقارهم وتنفيذ أجندات تخدم مصالح الغرب الكافر المستعمر، يدفع ثمنها المسلمون من أموالهم وعلى حسابهم، يدفعون لقاتلهم ليقتلهم، يدفعون لمن استعبدهم ليحكمهم، يدفعون للكافر ليخرجهم عن دينهم، يدفعون للكفار لقبض مرتبات مهولة بملايين الدولار في بلدهم، ويدفعون لتوفير مئات الآلاف من الوظائف لجلاديهم بينما لا يجد ابن البلد قوت يومه!! لتُبدد آخر اليوم وكل يوم على الخمر والسُكر والعربدة والانحلال الذي يمارسه موظفو الأمم المتحدة والصرف ببذخ وتبديد أموال المسلمين، فالكافر يرى أنه حر يفعل ما يريد كما يريد ويتبع هواه والشيطان ولا يهمه أن يفسد في الأرض.


حسبنا الله ونعم الوكيل!


إن ما يمر بالأهل في السودان لهو بلاء عظيم كما تمر به سائر بلاد المسلمين، فهذا ما يدعو إليه حمدوك بل هذا ما تسعى لتنفيذه حكومة السودان العلمانية الانتقالية بشقيها المدني التابع لبريطانيا والعسكري التابع لأمريكا، وتُمهد لاستعمار جديد شامل! فهكذا هم حكام المسلمين أعداء لهم يحاربون الله ورسوله عليه الصلاة والسلام والمؤمنين. نسأل الله أن لا تقوم لهم قائمة وأن ينزل الله تعالى نصره ليزلزل به عروش الطواغيت المأجورين أذناب الكافرين وأن ينصر العاملين لإقامة الحكم بالإسلام ونهضة الأمة الإسلامية المتمثلة في الخلافة الراشدة على منهاج النبوة التي آن أوانها بإذن الله.


كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
غادة محمد حمدي – ولاية السودان

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi