حزب التحرير: حزب بصفات لإحداث تغيير حقيقي في بلاد المسلمين
March 06, 2021

حزب التحرير: حزب بصفات لإحداث تغيير حقيقي في بلاد المسلمين

حزب التحرير: حزب بصفات لإحداث تغيير حقيقي في بلاد المسلمين
(مترجم)


﴿فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدًى فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَى * وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكاً وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى﴾


على مدار المائة عام المنصرمة، لم تعرف بلاد المسلمين سوى الظلم والموت والدمار والعوز واليأس. لقد أصبح الذبح والاضطهاد والإهانة والمعاناة منسوجا في نسيج حياة الناس في المنطقة. كل هذا عبارة عن نتيجة مباشرة لفقدان دولة الخلافة في 28 رجب 1342، الموافق 3 آذار/مارس 1924م.


ومن أجل إنهاء هذه الدوامة التي لا هوادة فيها والمليئة باليأس، يجب أن يكون هناك حزب يجسد رؤية واضحة لإعادة الخلافة على منهاج النبوة. كما يجب أن تكون لديه الصفات المطلوبة لتحقيق هذا الهدف وإيجاد وإحداث تغيير حقيقي في بلاد المسلمين بل والعالم، حتى لا يبقى حلماً فارغاً على الورق. ستتناول هذه المقالة كيف أن حزب التحرير يمتلك الصفات الأساسية لتحقيق هذه الرؤية بإذن الله.


حزب التحرير هو حزب سياسي إسلامي، تأسس عام 1953 في فلسطين على يد السياسي والمفكر البارز الشيخ تقي الدين النبهاني رحمه الله بهدف استئناف الحياة الإسلامية بإقامة دولة الخلافة. ويمتد عمل الحزب الآن في عشرات الدول من الشرق الأوسط إلى أوروبا وآسيا وأفريقيا وأستراليا إلى أمريكا. وأعضاؤه من جنسيات وأعراق ومذاهب إسلامية مختلفة بما في ذلك السنة والشيعة، ومن جميع أطياف المجتمع - مثل الطلاب والمعلمين والعلماء والأطباء والعمال وربات البيوت والمحامين والعلماء والصحفيين وضباط الجيش - يعملون جميعاً بلا كلل من خلال النشاط السياسي المتفاني لتحقيق هدفه النبيل. وفيما يلي بعض السمات الرئيسية التي يجسدها حزب التحرير لتحويل رؤيته لتحقيق تغيير حقيقي في البلاد الإسلامية إلى واقع:


(1) أي حزب يسعى إلى تغيير حقيقي يجب أن يستند إلى الإسلام فقط


إن الصفة الأولى والأكثر حيوية التي يجب أن يمتلكها الحزب لإقامة الخلافة ورسم مستقبل ناجح لبلاد المسلمين هي ضمان والتأكد من أن هدفه وأفكاره واستراتيجيته للتغيير وأفعاله في كل التفاصيل مبنية على الإسلام وحده، هذا هو المقياس الحاسم للنجاح، كما قال الله تعالى: ﴿وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَأُوْلَـئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ﴾.


لقد تأسس حزب التحرير بناء على أمر الله هذا مع قناعة عميقة بأن النجاح في هذه الحياة وما بعدها يتحدد بالتمسك المطلق بأفكار الإسلام وقواعده وأحكامه وأن أي شيء آخر لا بد أن يفشل؛ كما رأينا بوضوح على مدى المائة عام الماضية منذ هدم الخلافة. كان مؤسسه، الشيخ تقي الدين النبهاني مجتهداً مطلقاً، عُرِف بين علماء عصره بتفوق علمه في الفقه الإسلامي. وقد أرسى عند أصول الحزب، وهي نقطة تتكرر في كتبه - وهي أن الفكر الإسلامي هو نواة الجماعة وروحها وسرها، وأن قوة الحزب لا تكمن في أعداده بل في نقاء ووضوح الأفكار والقواعد الإسلامية في ثقافته وفي أذهان أفراده الذين يحملون دعوته - محتضنين كلام الله سبحانه وتعالى، عندما يقول: ﴿وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَخْشَ اللَّهَ وَيَتَّقْهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ﴾.


ولا يمكن تحقيق النجاح بمجرد الدعوة إلى بعض المبادئ الإسلامية في الدساتير، أو الدعوة إلى تطبيق الشريعة تحت مظلة النظام الديمقراطي الكافر. بل إن النجاح الحقيقي يتطلب من الحزب أن يعتنق، كما يفعل حزب التحرير، النظام السياسي الإسلامي الفريد للخلافة القائم على منهاج النبوة، لأن هذا هو نموذج الحكم الذي حدده الله سبحانه وتعالى على أنه الطريقة الوحيدة المقبولة لتطبيق الشريعة، وأن أي شيء آخر، لن يؤدي إلا إلى إطالة الألم وتعميق جرح هذه الأمة.


(2) يجب أن يكون لدى أي حزب ناجح رؤية واضحة للتغيير


أما الصفة الثانية التي يجب أن يمتلكها أي حزب ناجح فهي رؤية واضحة للنظام الجديد الذي يسعى إلى بنائه وكيفية حله عملياً لمشاكل المجتمع بشكل تفصيلي. ولا يكفي مجرد تقديم بعض المبادئ الفضفاضة أو السياسات الغامضة أو الأهداف العامة لأنه لا يمكن لأي دولة أن تعمل على مثل هذا الأساس الضعيف. كما يجب أن يمتلك أي حزب ناجح التفاصيل الملموسة للمبادئ والسياسات والقوانين الخاصة بكيفية معالجته عملياً لمشاكل مثل الاضطهاد السياسي والفساد والفقر والبطالة والضرائب والجريمة وزيادة تفكك الأسرة وسوء الخدمات العامة وإساءة معاملة المرأة، وإساءة معاملة من ينتمون إلى الديانات الأخرى، وقضايا أخرى. ويجب أن يوفر برنامجاً تدريجياً لتغيير المجتمع والدولة، وأي شيء أدنى من ذلك يعني قيادة عمياء للأمة.


إن رؤية دولة الخلافة التي يقدمها حزب التحرير لا تستند إلى مبادئ فضفاضة أو سياسات غامضة أو أهداف عامة. بل إن نظامها في الحكم والاقتصاد والاجتماع والتعليم والقضاء، فضلاً عن سياستها الإعلامية والخارجية، قد تم تفصيله بشكل شامل في كتبه بشكل واسع، وتجسد في مشروع دستور دولة الخلافة الذي نشره وهو جاهز للتنفيذ الآن! وكل مادة من مواد دستوره تستند إلى أدلة إسلامية واضحة ولا مثيل لها في تفاصيلها. وفي الوقت نفسه، فإن ثقافته الواسعة لا تشرح فقط المؤسسات الفريدة في الخلافة، بل أيضاً كيف ستحل الدولة مشاكل العصر الراهن التي تعاني منها الأمة والعالم.


على سبيل المثال، يناقش كتاب "نظام الحكم في الإسلام" وكتاب "أجهزة دولة الخلافة في الحكم والإدارة" كيفية استبدال الهياكل السياسية الفاسدة الاستبدادية، وإيجاد حكم قائم على وصاية الأمة والمبادئ الإسلامية للمساءلة والشفافية وسيادة القانون وحاكم منتخب وقضاء نزيه. ويتناول كتاب "النظام الاقتصادي في الإسلام" وكتيب "نحو عالم آمن مطمئن في ظل النظام الاقتصادي الإسلامي" الحل الإسلامي للأزمة الاقتصادية التي تؤثر على دول العالم وكيفية تحويل النظم المالية غير الكفؤة والفقيرة المثقلة بالديون، إلى اقتصاد مزدهر. وتناقش نهج الخلافة في تحدي الفقر الجماعي والبطالة من خلال الأحكام الإسلامية مثل حظر التمويل القائم على الربا مقابل عقود تستند إلى المخاطرة المشتركة في الربح والخسارة؛ وحظر خصخصة الموارد الطبيعية مثل النفط والغاز والمياه بحيث يتقاسم جميع الناس منافعها وإيراداتها؛ وبناء نظام التعليم العام والرعاية الصحية من الدرجة الأولى؛ وهي الخدمات التي يعتبرها الإسلام أساسية وحيوية لرفاهية أي مجتمع وحق أساسي لكل فرد؛ ذكورا وإناثا، مسلمين وغير مسلمين.


(3) حزب قائم على الإخلاص والصدق دون أي مساومة


أما الصفة الثالثة التي يجب على الحزب التحلي بها لإقامة دولة الخلافة فهي الصدق والإخلاص في قضيته، وللأمة ولله سبحانه وتعالى، رافضاً التنازل عن مبادئه أو غايته. إن حزب التحرير معروف في العالم أجمع بأنه حزب لا يتزعزع في تمسكه بمبادئه الإسلامية وحازم في رفضه المساومة على قيمه الإسلامية بغض النظر عن المعارضة التي قد يواجهها لأفكاره وبياناته وأفعاله أو عواقبها على عمله أو أعضائه. وكحزب، لا يؤمن بكسب مكاسب اقتصادية قصيرة الأجل للشعب لكسب دعمه، بل بدعوة المسلمين إلى اعتناق الفكر والنظام الإسلامي الذي لن يحقق النجاح في هذه الحياة فحسب، بل أيضاً في الآخرة. وكحزب، لا يؤمن بقول ما يريد الشعب أن يسمعه من أجل كسب لعبة الشعبية، بل هو حزب ملتزم بقول الحقيقة وحماية هذه الأمة ودينها دائماً. ويشمل ذلك التحدث علناً ضد الأفكار والمشاعر غير الإسلامية السائدة داخل المجتمعات، أو الأفعال غير الإسلامية وحكم القادة الشعبيين، على الرغم من مخالفته للمشاعر العامة أو كسب غضب الأنظمة.


وذلك لأن حزب التحرير حزب لا يسعى إلى السلطة من أجل السلطة نفسها، بل من أجل تحقيق سلطان الإسلام. وإذا كان الإسلام لا ينحني، أو يخضع، أو ينكسر للضغط من أي شخص، فكذلك هذا الحزب الذي يعطي حياته لإقامة وحماية هذا الدين. ومنذ تأسيسه، واجه الحزب الترهيب والتهديد والإغراءات والقذف والعديد من العقبات الأخرى في حمل دعوته. ومع ذلك، فهي لم تحرفه عن هدفه الإسلامي ومبادئه ومساره حتى قيد أنملة. لقد واجه أعضاؤنا - ذكوراً وإناثاً - العديد من التحديات في حمل هذه الدعوة بما في ذلك طردهم من وظائفهم، وطردهم من الجامعة، وتلفيق الأكاذيب ضدهم لإجبارهم على ترك دعوتهم. كما عانوا أشد أنواع الاضطهاد وحشية، بما في ذلك التعرض للمضايقة والسجن والتعذيب والقتل بسبب أفكارهم على أيدي الأنظمة الحاكمة. لقد ملأ أعضاؤنا سجون مصر وتونس وسوريا والعراق والأردن وليبيا وآسيا الوسطى وفي جميع أنحاء البلاد الإسلامية في ظل الطواغيت العلمانيين الذين حاربوا ضد الدعوة إلى الإسلام. ففي ليبيا، عندما تحدى الحزب القذافي علناً لرفضه السنة قام هذا الطاغية الوحشي بإعدام 13 من أعضاء الحزب، وأعدم بعضهم علناً في مدارسهم وجامعاتهم أمام طلابهم ومدرسيهم وعائلاتهم وأطفالهم. وفي باكستان، وبنغلادش، وآسيا الوسطى، سجنت أجهزة الأمن العشرات من أعضاء الحزب ذكورا وإناثا. كما وتعرض العديد منهم للتعذيب الشديد، بما في ذلك الحرق والصعق بالكهرباء والضرب بالعصي والجلد بأسلاك معدنية وحتى الغليان بالماء حتى الموت.


ومع ذلك، وعلى الرغم من كل هذا، يواصل شباب الحزب هذه الدعوة بتفان بدون تزعزع. لماذا؟ لأنهم لا يسعون إلى الكسب الدنيوي المؤقت، ولا لمصلحة ذاتية، أو مجد شخصي أو تجميع ثروة؛ فهم يناضلون في هذه القضية بشكل نقي فقط في سبيل الله، ولا يسعون إلا إلى كسب الأجر من الله سبحانه وتعالى، ولأن كل عضو في هذا الحزب أقسم أن يكون حارساً أمينا لهذا الدين وهذه الأمة.


(4) يجب على أي حزب ناجح أن يفهم عالم السياسة بشكل صحيح


إن الصفة الرابعة التي يجب على الحزب أن يمتلكها لإقامة دولة الخلافة هي فهم واضح لمجال السياسة. لقد انخرط حزب التحرير في مجال السياسة الحقيقية منذ تأسيسه قبل أكثر من 7 عقود: السياسة الإسلامية التي لا تستند إلى الأكاذيب، التي تركز على الذات، والقسوة، والمفسدة في السياسة العلمانية التي ابتليت بها البلاد الإسلامية والبلاد غير الإسلامية، بل سياسة قائمة على الاهتمام الصادق بشؤون الأمة وفقاً للمبادئ والأحكام الإسلامية.


وكحزب سياسي إسلامي، كانت السياسة الغذاء والعمل اليومي للحزب وأعضائه منذ تأسيسه. لقد عاش شباب الحزب لعقود إلى جانب أبناء أمتهم، مستشعرين أفكارهم ومشاعرهم وإحباطاتهم، وتحملوا نفس القمع والفقر والمشاكل التي يعانونها. وعلى مدى عقود، طالبوا بإنهاء الاستعمار الغربي وتدخله في البلاد الإسلامية، ودافعوا عن مصالح الأمة، وحاسبوا حكام المسلمين على إهمالهم في إدارة شؤون شعوبهم وتواطؤهم مع الحكومات الأجنبية ضد الإسلام. وعلى مدى عقود، تبنى شباب الحزب القضايا السياسية والاقتصادية والاجتماعية والتعليمية والقضائية التي تمس الأمة، ورفعوا الحلول الإسلامية الواضحة، ودعوا حكام المسلمين إلى تطبيق الدين. وقد تم نشر عدد لا يحصى من البيانات الصحفية والمقالات وأشرطة الفيديو والكتيبات، وتم تنظيم العديد من الاحتجاجات والمحادثات والندوات والمؤتمرات وغيرها من الأحداث حول هذه الأمور في مختلف البلاد التي يوجد فيها الحزب، وفضح مؤامرات وأجندات الحكومات الاستعمارية ضد الإسلام والمسلمين، وتسليط الضوء على أسباب المشاكل التي تؤثر على المسلمين وبلادهم، وتوجيه الأمة في المسار السياسي الإسلامي الصحيح للتعامل مع جميع شؤونها.


وبالتالي فإن حزب التحرير هو حزب لديه الوعي السياسي والتفكير السياسي والخبرة السياسية لمعالجة شؤون المسلمين بشكل فعال.


(5) وجود استراتيجية واضحة وصحيحة لتحقيق تغيير حقيقي


وأخيراً، يجب أن يكون لدى الحزب الذي يسعى إلى إقامة الخلافة استراتيجية واضحة لكيفية تحقيق هذا الهدف. إن أي رؤية إسلامية تتطلب استراتيجية إسلامية للتغيير. لذلك حدد حزب التحرير طريقته لإقامة الخلافة بحسب سيرة النبي ﷺ ومنهجه، واقتداء بأسلوبه الفكري والسياسي في إقامة الدولة الإسلامية الأولى في المدينة المنورة. إن الجانب الفكري لطريقة حزب التحرير في إقامة الخلافة ينطوي على تحدي الأفكار غير الإسلامية في المجتمع مثل الرأسمالية والديمقراطية والعلمانية والقومية والاشتراكية والليبرالية من خلال تسليط الضوء على عيوبها ومخاطرها وإخفاقاتها، ودعوة الأمة إلى أن تحتضن بدلا منها أفكار وأحكام ونظام الله سبحانه. إن أي ثورة تتطلب أولاً إعداد قاعدة شعبية داعمة، وهذه العملية لتغيير الأفكار والمشاعر الجماعية للناس إلى أفكار ومشاعر قائمة على الإسلام والتي ستخلق تحولاً دائماً في المجتمع.


أما الجانب السياسي لطريقة حزب التحرير في التغيير فهو فضح مخططات المستعمرين ضد الإسلام وتحدي الأنظمة القمعية غير الإسلامية وحكم الأنظمة في البلاد الإسلامية والدعوة إلى إزالتها. ووفقاً لـسيرة الرسول ﷺ، فإن طريقة الحزب في إقامة الخلافة تتضمن أيضاً السعي إلى الحصول على الدعم المادي من ذوي القوة العسكرية. ومن


هنا ندعو من هم في جيوش المسلمين إلى إزالة هذه الأنظمة الفاسدة وغير الكفؤة والطاغية وإعطاء نصرتهم وولائهم لإقامة نظام الله وحمايته.


وبدلاً من الإصلاح التدريجي للنظام، يؤمن حزب التحرير إيماناً راسخاً بالتغيير الجذري والشامل، فهذه هي سنة النبي ﷺ الذي لم يقبل قيادة الدولة إلا عندما اطمأن من قدرته على الحكم بالإسلام وحده وعدم تقاسم السلطة مع الكفر بأي شكل من الأشكال. وعلاوة على ذلك، فإنه من المستحيل بناء منزل قوي ومستقر على أساس فاسد. بل نحن بحاجة إلى اقتلاع كل بقايا الأنظمة القديمة، وهدم أسس وركائز الأنظمة التي صنعها الإنسان والتي تعصف ببلادنا، وإرساء الأساس الفريد والمؤسسات والهيكل الفريد للخلافة في مكانها. والواقع أن الإصلاح التدريجي ليس سوى وهمٍ يحول دون حدوث تغيير حقيقي. بل إنه ببساطة يحافظ على الوضع الراهن كما رأينا على مدى عقود في مختلف البلاد التي حاولت فيها الحركات إحداث تغيير إسلامي في دولها من خلال التدرج والمشاركة في النظام الديمقراطي غير الإسلامي، الذي ثبت أنه غير مجد.


هذه ليست سوى بعض من الصفات التي يمتلكها حزب التحرير والتي تمكنه من قيادة الأمة في إقامة الخلافة بعون الله سبحانه وتعالى وتحقيق تغيير حقيقي في بلاد المسلمين. إنه حزب لا يكذب على أبنائه، ولن يخون ثقة الأمة الإسلامية، ويمثل أفضل ما يمثل مصالحه وتطلعاته. ولديه القدرة على تحرير البلاد الإسلامية والأمة الإسلامية كلها من حالة القمع الحالية التي تمر بها من خلال الإسلام.


أيها الإخوة والأخوات الأعزاء! ندعوكم إلى الاستجابة لأمر الله سبحانه وتعالى والانضمام إلى حزب التحرير لإقامة هذا النظام العظيم، دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة، النظام الذي يوحد بلاد المسلمين، ويقضي على الفساد والباطل والقهر، ويؤسس في مكانه فجراً جديداً للعدالة والكرامة لهذه الأمة، بل للإنسانية كلها.


﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ﴾


#أقيموا_الخلافة
#ReturnTheKhilafah
#YenidenHilafet
#خلافت_کو_قائم_کرو

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
الدكتورة نسرين نواز
مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi