Ezilen Fas Halkına ve İsyan Eden Gençlere: Farkında Olmanız Gereken Hayati Meseleler!
October 04, 2025

Ezilen Fas Halkına ve İsyan Eden Gençlere: Farkında Olmanız Gereken Hayati Meseleler!

Ezilen Fas Halkına ve İsyan Eden Gençlere

Farkında Olmanız Gereken Hayati Meseleler!

Sistem zulmüne ve baskısına karşı isyan eden gençlik, sizler değişimin enerjisi ve bunun için çalışanların umudusunuz. Canlılığınızın tehlikeli olması ve enerjilerinizin temel önemi nedeniyle, hareketinizi çarpıtmak, hareketinizi kontrol altına almak ve enerjilerinizi ve çabalarınızı felç etmek isteyen pusudaki kişilerin ve baskın gelen hırsız çetesinin de hedefisiniz.

İyi kullandığınız ve ustalaştığınız teknoloji araçlarının iki ucu keskin bir kılıç olduğunu bilin. Ekranın arkasında bir köşede, size nasihat eden, güvenilir bir akıl sayfası ve duvarı var, onu dinleyin ve ondan ders çıkarın. Başka bir köşede ve arkasında ise, etkileşiminizi ve tepkinizi istismar eden, taşlanmış bir şeytan aklının sayfası ve duvarı var, ondan sakının ve onu dinlemeyin.

Uyanıklık ve farkındalık, amaçlı ve üretken hareketin ilk adımlarıdır.

Ülkenin isyan eden gençleri, sistemin, düzeninin ve baskın gelen hırsız çetesinin yol açtığı yozlaşmadan etkilenenler için, isyanınızın yalnızca birikmiş duyguları boşaltmaya, enerjileri harcamaya, başa dönmeye, felaketin ömrünü yenilemeye ve çetenin iktidarını uzatmaya dönüşmemesi için farkında olunması gereken bazı şeyler var.

1- Ülkenin ve sizin, hatta bir ümmetin felaketine yol açan krizin gerçekliğinin farkında olmak gerekir.

Kriz, ister ülkenin iç ve dış siyasetinde, ister ekonomisinde, toplumunda, kültüründe, eğitiminde, tıbbında, medyasında, yargısında ve yönetiminde (yasalar, kanunlar, politikalar, kurumlar, cihazlar, yönetici, hükümet, siyasi ortam ve yöneticiler..) uygulanan bir yönetim sistemi ve sistemler krizidir. Bu, sömürgecilik tarafından geride bırakılan ve çıkarlarınız pahasına sömürgeciliğin çıkarlarını gerçekleştirmek için sömürgecilik araçları tarafından yönetilen kapsamlı bir sistem krizidir.

Bu nedenle mesele, Fas'taki baskın gelen hırsız çetesinin bir yönetim sistemi haline getirdiği sömürgeci sistem meselesidir. Bu nedenle mesele, yozlaşma ve araçları belirtileri ve sonuçları olsa da, sadece şurada veya burada bir yozlaşmadan çok daha ötedir.

2- Krizin köklü olması ve tüm sistemle ilgili olması, hareketinizin ve çabanızın hedef ve amacının doğru bir şekilde belirlenmesini gerektirir.

Bazı yönlerini yamamak yerine, uygulanan yozlaşmış sömürgeci kapitalist sistemi değiştirmeyi hedeflemelidir. Orijinal fikri yapısı bozuk olduğundan, yamanamaz olduğunu bilerek. Hedefiniz ve dikkatinizin merkezi köklü değişim olmalı ve çabalarınız yamamaya değil, değişime odaklanmalıdır. Bu kısmi talepler zaman kaybı ve çabaların boşa gitmesidir. Sistem, birçok kısmi talebi yükseltti ve bunları karşıladığını iddia etti (2011 Anayasası'nın değiştirilmesi ve köleliğin ve boşaltmanın İslamcı hükümeti olan Benkiran hükümetinin getirilmesi). İşte koşulların kötüleşmesine, durumun kötüye gitmesine ve krizin onlarca yıldır kötüleşmesine tanık oluyorsunuz, ardı ardına nesiller tükendi!

3- Sistemin yozlaşması köklü bir alternatif gerektirir ve burası krizinizi çözmek için köklü bir alternatif vizyonunuzun olmadığı en büyük çıkmazdır.

 Bu çözüm ancak köklü olabilir ve siyaset, yönetim, ekonomi, toplum, eğitim, yargı, medya, yönetim ve yaşam, toplum ve devletin tüm sistemleri konularını kapsayan kapsamlı bir fikri yasama sistemiyle olabilir. Ve bu sistem, sefaletinizin ve mutsuzluğunuzun nedeni olan Batı kapitalist sisteminin zıttı olacaktır.

Gençler: Sizler her şeyden önce ve son olarak İslam gençlersiniz, Allah'a, Kitabı'na ve Peygamberi'ne ﷺ inanıyorsunuz ve İslam'ın hayat sistemi ve her şeyi bilen, bilge ve uzman olan Rabbinizden bir vahiy olduğuna inanıyorsunuz. Bu inanç, İslam'ın yasal sisteminin ve sistemlerinin, İslam'ın adaletinin, merhametinin ve refahının gerçekliğinden yararlanıp krizinizi yok edene kadar yaşamlarınız üzerindeki hakimiyetinin bir tercümesi olmadan nasıl olabilir?! ﴿Kim benim yoluma uyarsa, ne sapar ne de mutsuz olur﴾.

Bu nedenle büyük İslami medeniyet projesi, özlem duymanız, ona sarılmanız ve gerçekliğinin farkında olmanız gereken alternatiftir ve her şeyden önce, derinliklerini araştırmak için ömürlerini tüketen proje sahiplerine rehberlik etmek, onları dinlemek ve taşıdıkları büyük İslam projesi üzerine düşünmek gerekir. İslami medeniyet projeniz olmadan coşkunuz, heyecanınız ve enerjiniz sadece bir vadideki bir çığlık ve külde bir nefes gibidir!

4- Hareketinizin pusulasını çarpıtarak kriz içindeki yozlaşmış siyasi ortamdan ve krizi döndürmek ve yönetmek için sırayla gelen kölelik partilerinden, sömürgeci politikaları başka acımasız yüzlerle yeniden üretme tehlikesine karşı dikkatli olun, bakan değişikliği, hükümet değişikliği veya yozlaşmış sistemi koruyan ve onu yok etmeyen anayasa değişiklikleriyle!

Kriz sisteminin cinsinden olan içi boş sloganlara karşı dikkatli olun, Batı demokrasisini ve insan haklarını ve ahlaksız özgürlüklerini yeniden pazarlayın. Batı'daki demokrasi ve devletlerinin ülkenizi işgal eden, tüm bu yıkım ve harabeyi geride bırakan ve sizi yerel hırsız çetesine emanet edenler olduğunu bilerek. Batı'nın insan haklarına gelince, Gazze'nin soykırımı sarsıcı bir kanıttır. Özgürlüklere gelince, rızai ilişkiler adı altında zina, ahlaksızlık, uyuşturucu ve sarhoşluk, düşük sanat ve uyuşturucu eğlencesidir. Tüm bu aşağılık özgürlükler, hırsızların servetinizi yağmalamasından ve hayatınızın cehenneminden uzaklaşmanız için sizi sefalet bataklığına batırmak içindir!

5- Genel olarak Fas halkı ve özellikle gençleri için: Hareketinizi harekete geçirmek için sahte, sanal bir liderlik veya liderlikler üretme tuzağına ve hilesine karşı dikkatli olun, bu aslında gerginliğinizi gidermek için bir yöntem, hareketinizi sınırlamak, kontrol altına almak ve sonunda onu yok etmek için bir araçtır!

Fas'ta olan, sistemin onlarca yıllık zulmü, baskısı, yolsuzluğu ve çirkin politikaları nedeniyle tüm ülke halkının kapsamlı bir hareketidir. Bütün ezilen insanların, yaşlı genç, kadın erkek hareketine gözlerini kapatmak, 1997 ile 2012 arasında doğan ve sömürgecilik tarafından Z kuşağı (Latin harfi) olarak sınıflandırılan, akıllı telefonlar ve sosyal medya kuşağı, Batılı sömürge sınıflandırmasına göre çeşitlilik gösteren genç bir yaş grubuna ışık tutarak bir aldatmaca ve kötü bir tuzaktır.

İşte ey ülke halkı ve ey ülke gençliği, aldatmanın yattığı yer burasıdır. Musibetiniz bir nesilden daha büyüktür, hele ki teknoloji araçlarına ve yöntemlerine tepki gösteren ve sömürgeciliğin standartlarına göre sınıflandırılan gençler sorunu olmaktan çok daha büyüktür. Ülke halkının hareketini "Z kuşağı 212" hareketi olarak adlandırılan şeyle sınırlandırmak, Fas halkının, bütün Fas halkının hareketini küçültmek, insanların şikayetlerini küçümsemek ve marjinal taleplerle sınırlamak için kötü bir girişimdir. Ülkenin büyük şehirlerinin tamamı yalnızca bazı gençlerine indirilen zulüm için değil, babalardan önce oğullara inen zulüm için ve herkesi tükettiği için isyan etti, tüm halka yapılan bir zulümdür. Bu nedenle mesele, ateşiyle tüm ülke halkının yandığı, herkesi fakirleştiren, ezen ve zulmeden yozlaşmış bir yönetim sistemi meselesidir.

İşsizlik, boşta kalma, yoksulluk, eğitimin ve tıbbın yozlaşması, tüm yaşam olanaklarının olmaması, yaşam pahalılığının aşırılığı, vergilerin canavarlığı ve insanların parasının stadyumlara ve eğlence yerlerine harcanması, ardından bitmeyen zulüm ve baskı, bunlar ülke halkının, bütün ülke halkının felaketleridir ve sömürgecilik tarafından "Z" kuşağı olarak sınıflandırılan bir yaş grubunun bir neslinin payına düşen bir şey değildir ve kimse onlarla paylaşmaz, bu musibeti küçültmektir ve bu küçültmenin amacı, hareketin pusulasını çarpıtarak ve sonunda onu yok ederek insanların yaşadığı korkunç zulmün depolanmasından kaynaklanan gerginliği boşaltmaktır.

Siyasi bir mücadele geçmişi, vizyonu ve projesi olmadan aniden mantar gibi biten hazır, sanal, ambalajlanmış liderlere karşı dikkatli olun!

Baskın gelen hırsız çetesi, yağmalamalarında ve hırsızlıklarında dişleriyle tutunmakta, çare bulmaktan yoksun değiller ve elleri aldatmacadan boş değil.

İsyan eden Fas gençliği! Sizler büyük İslam tohumunun ekimsiniz, sizler vahyin hamurundansınız ve gökyüzünün suyundansınız, sizler bütün insanlığa alemlerin Rabbi olan İslam ile önderlik ve öncülük etmek için çıkarılmış en hayırlı ümmettensiniz. Sizler en köklü ve en şerefli insanlarsınız, çünkü nesebiniz büyük İslam'dır ve bu yeterli bir nesepdir. Bu nedenle Batı'nın sınıflandırmanızdaki ve küçültmenizdeki, hatta sizi cömert ümmetiniz olan ana kucağınızdan ayırmanızdaki aşağılamalarına güvenmeyin ve bunun da ötesinde, Batı'nın sizi istediği gibi, İslamınızın gücünden sıyrılmayın, sadece önemsiz bir Latin harf kodu ve ihmal edilmiş 212 sayısı olun. Sizler sömürgeciliğin istediği gibi Z kuşağı değilsiniz, aksine İslamınızın sizin için istediği gibi İslam gençliğisiniz, din olarak en büyüğü, medeniyet olarak en köklüsü, kültür olarak en yükseği, tarih olarak en görkemlisi ve şan olarak en yücesi. Sizler Rabbinizin sizi adlandırdığı Müslümanlarsınız ve bu yeterlidir!

Gençler! Kesin ve net bir söz; Batı'nın ve onun işlevsel sistemlerinin cehaletine bir alternatif olarak İslami medeniyet projenizdir ve bundan başka her şey uçurumun dibi ve felaketinizin ve hayatınızın cehenneminin devamıdır.

Bu nedenle yüce ve değerli sahabelerinizden olan seleflerinizin en hayırlı halefi olun ve yeryüzünde bu dinin emrini ilk önce tesis eden Peygamberiniz ﷺ sahabeler neslinden sonraki en hayırlı nesiller olun, Allah'ın kullarının Allah'ın şeriatıyla yönetmesi için onu yeryüzüne geri getiren ilk kişi olma onuru size ait olsun. ﴿Çalışanlar bunun için çalışsın﴾, ﴿Rekabet edenler bunda rekabet etsin﴾.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi için yazan

Munaci Muhammed

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi