إقامة الخلافة الراشدة هي المنقذ الوحيد للأزمات التي يواجهها العالم
March 06, 2021

إقامة الخلافة الراشدة هي المنقذ الوحيد للأزمات التي يواجهها العالم

إقامة الخلافة الراشدة هي المنقذ الوحيد للأزمات التي يواجهها العالم


أقام النبي ﷺ دولة الإسلام العظيمة، على مرتكزات مهمة تمثلت في الآتي:


1) مبدأ الإسلام العظيم عقيدة وشريعة، أفكاراً وأحكاماً.


2) رجال أكفاء مؤمنون بهذا المبدأ حاذقون لهذه الأفكار والأحكام.


3) قوة مادية تحمي هذا المبدأ وتدافع عنه.


4) رأي عام واعٍ على وجوب تطبيق هذا المبدأ وتسيير الحياة به.


لقد أسست هذه الركائز وساهمت بفعالية في بناء أعظم دولة في العالم، ترعى شؤون الناس وتحل مشاكلهم، وترفع الفقر والذل عنهم، وتقهر عدوهم، وتساوي بين غنيهم وفقيرهم.


هذه الركائز إذا اجتمعت كفيلة بإقامة دولة بالمواصفات نفسها في أي زمان ومكان، لأن دولة الإسلام ليست دولة ملائكية ولا إلهية وإنما هي دولة بشرية، أمرنا الله تعالى بإقامتها، ووضع لنا النبي ﷺ التطبيق العملي لكيفية إقامة هذه الدولة لتتبع خطاه والتأسي به. فقد كان ﷺ يحكم بالإسلام أمام الناس، ويأمرهم بالالتزام به امتثالا لقول الله تعالى: ﴿وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِمَآ أَنزَلَ اللّهُ﴾ وقوله تعالى: ﴿فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ﴾ وقوله تعالى: ﴿فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً﴾.


فقد كان النبي ﷺ يقضي بين المتخاصمين، ويستمع إلى المتنازعين، ويعاقب المجرمين، ويقسم الأموال إلى المحتاجين، ويتفقد المشاكل ويتصدى لعلاجها، وكان يستقبل الوفود، ويعقد الهدن والاتفاقيات، وكان ينظم ويقود الجيوش، ويدك الحصون، في تطبيق عملي لنظام الإسلام لا لشيء إلا لنتأسى به.


ومن الأمثلة القوية التي تبين وتؤكد التطبيق العملي لأفكار وأحكام الإسلام السياسية، والقيادة الرشيدة في إدارة شؤون الدولة الإسلامية:


1/ فقد كان النبي ﷺ حاسما في إقامة العدل بين الناس كانت على القريب أو الحبيب: فقال: «لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا».


2/ وعند دخوله المدينة بدأ بوضع دستور يحدد الحقوق والواجبات ليعرف كل ذي حق حقه، وحتى يضبط به يهود من التحايل والمكر المشهورين بهما.


3/ وفي الحروب كان يُرسل العُيون لاستطلاع الأخبار المهمّة عن المعارك، ففي معركة بدر أرسل دوريّةً استطلاعيةً لمراقبة عودة قافلة أبي سفيان، وقام بنفسه بالتأكُّد من قوّة قُريش، والمواضع التي تمركزوا فيها.


4/ وفي يومِ حُنين لم يَفِرّ ﷺ على الرغم من وجود عشرة من الصحابة معه فقط، ما يُؤكّد ثقته بربه، وقوّة توكُّلِهِ.


5/ وفي يومِ حُنينٍ كذلك أعطى المؤلّفة قُلوبهم الكثير من الغنائم، حيث جاء عن صفوان بن أُمية قوله: "ما زال رسول الله ﷺ يُعطيني من غنائم حُنين وهو أبغض الخلق إليّ، حتى ما خلق الله شيئاً أحبّ إليّ منه"، وبالمُقابل لم يُعطِ الأنصار منها؛ لِعلمه بِغِناهُم وإيمانهم العظيم الثابت.


6/ في الحديبية كان حريصاً على الصلح مع قريش ليتفرغ لقتال يهود خيبر الذين كانوا يحرضون العرب لصناعة حلف قوي للقضاء على الإسلام وأهله، فسمع النبي ﷺ بذلك فقرر أن يشق صف هذا الحلف المتآمر، فوقع اتفاق الحديبية في عمل سياسي متميز وراق.


وكان يستخدم الأساليب المباغتة والمفاجئة للأعداء يتضح ذلك:


أ‌) من خلال الصفوف في غزوة بدر.
ب‌) وحفر الخندق في غزوة الأحزاب؟
ت‌) وطبّق أُسلوب القتال في المُدن والأحراش في قتاله لبني النّضير وبني قُريظة وخيبر.
ث‌) واستخدم المنجنيق في حصار الطائف.
ج‌) واتّخذ مكاناً عالياً للمُراقبة في غزوة بدرٍ.
ح‌) وقسّم الجيش في غزوة الخندق.


كان ﷺ القائد الذي يساوي بينه بين وجُنُوده:


أ‌) فكان يُعرِّض نفسه للخطر دونهم.
ب‌) وفي غزوة بدرٍ كان يُشارِكُهم بالسير على الأقدام.
ت‌) وفي غزوة الخندق كان يحفر معهم، ويحمل التُراب على عاتِقِه، ويُشارِكُهُم الطعام.


7/ استشارة الرسول القائد لصحابته: كان النبي عليه الصلاة والسلام يستشير أصحابه بالرغم من أنه مُؤيّد بالوحي؛ وذلك ليُعلّمهم أهمية الشورى، وأنها في حقّهم أوْجب، فاستشارهم في معركة أُحدٍ وأخذ برأي الأغلبيّة في قِتال المُشركين خارج المدينة، أمّا الموقف الوحيد الذي لم يأخُذ فيه باستشارتهم فكان في صُلح الحُديبيّة؛ لأنه كان أمر من الله تعالى، اتضح ذلك بقوله لعمر: «أَنَا عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ، لَنْ أُخَالِفَ أَمْرَهُ وَلَنْ يُضَيِّعَنِي».


8/ الثبات على المبدأ وعدم الحيد عنه: برغم الضغوط والتهديدات، والإغراءات، التي وضعتها قريش ومنها: (..إن كنت تريد بما جئت به من هذا الأمر، مالاً جمعنا لك من أموالنا حتى تكون أكثرنا مالا، وإن كنت تريد به شرفا سودناك علينا حتى لا نقطع أمرا دونك...) فقال ﷺ: «وَاَللّهِ لَوْ وَضَعُوا الشّمْسَ فِي يَمِينِي، وَالْقَمَرَ فِي يَسَارِي عَلَى أَنْ أَتْرُكَ هَذَا الْأَمْرَ حَتّى يُظْهِرَهُ اللّهُ أَوْ أَهْلِكَ فِيهِ مَا تَرَكْتُهُ».


9/ حزمه في اتخاذ القرارات المصيرية: مثل ما صنع مع الشاعر الهجاء أبي عزة الجُمحي، وكان عفا عنه في بدر، فعاد في أحد وأسره، فأمر به وقُتل، وقال: (لا ترجع إلى مكة، فتمسح عارضيك، وتقول: خدعت محمدا مرتين، «لَا يُلْدَغُ الْمُؤْمِنُ مِنْ جُحْرٍ وَاحِدٍ مَرَّتَيْنِ».


هذه بعض الأمثلة فقط من هذه المواقف الكريمة، التي تمثلها الثروة الثقافية والفكرية والشرعية الثرة التي تركها النبي ﷺ، وكذا طبقها خلفاؤه الكرام من بعده.


إن الأمة اليوم قادرة على تطبيق هذا المنهج وعلى إقامة هذا النظام البديع بإقامة أعظم دولة عرفتها البشرية وهي دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة، ولن تستطع أي دولة في العالم أن تقف في وجهنا اليوم، وإن التحركات الكثيفة التي يقوم بها المبعوثون للدول الاستعمارية في بلادنا هي أصدق دليل على خشية هذه الدول التي استرقت الأمة عقوداً وعملت على تركيعها، حتى لا تقام في بلادنا دولة قوية عظيمة، والشواهد على ذلك كثيرة:


1/ وجود المشروع المبدئي الذي تدار به شؤون الدولة في كافة جوانب الحياة السياسية والاقتصادية والتعليمية حيث يتبنى حزب التحرير مشروع دستور من 191 مادة عبارة عن أحكام شرعية مستنبطة من الأدلة التفصيلية.


2/ الموقع الاستراتيجي للأمة الإسلامية.


3/ الثروات الضخمة التي تتمتع بها بلاد المسلمين.


4/ القوى البشرية الضخمة الغنية بأهل الكفاءة والقوة التي يمكنها أن تحمي الدولة وأن تديرها إدارة رشيدة وعميقة.


1- المشروع المبدئي - الثروة التشريعية والفكرية:


حيث قدم الإسلام للأمة تشريعات شملت كل جوانب الحياة السياسية والاقتصادية والاجتماعية، حددت لهم الحقوق والواجبات وكشفت لهم الأعداء، وحددت لهم كيفية إدارة شؤون حياتهم بشكل راق ومتميز.


2- الموقع الاستراتيجي: احتلت البلاد الاسلامية قلب العالم، وتشرف على العديد من البحار المهمة والمحيطات ومضايق ومنافذ مهمة وضرورية يحتاجها كل العالم. وهذا الموقع جعل الاستعمار بكل أنواعه يتصارع على اقتسامها بجميع الطرق واستغلال كل مواردها وإمكانياتها وإثارة المنازعات والشقاق.


3- تنوع الثروات ووفرتها منها:


أ- الثروة الزراعية:


وهي من أهم الثروات، فبلاد المسلمين تتمتع بمساحات زراعية شاسعة وخصبة، تجري فيها الأنهار بالإضافة إلى المياه الجوفية وتنوع الأقاليم المناخية التي تؤدي إلى تنوع المحاصيل.


ب- الثروة الحيوانية: من الإبل والماعز والأغنام والخيول والجمال ذات السنام والسنامين.


ج- الثروة النهرية والبحرية:


د- الثروة المعدنية: البترول والغاز والفوسفات والكروم، والكوبلت: من المعادن المهمة التي تستخدم في صنع آلات الطائرات وآلات صناعة الأسلحة الذَّرية. ومنها الحديد، والقصدير والمنغنيز والرصاص وأملاح الصوديوم والبوتاسيوم والكالسيوم والمغنيسيوم وغيرها.


هـ- الثروات الصناعية: ففي البلاد الاسلامية تتوفر مقومات صناعية لا غنى عنها مثل:


1- المواد الخام: معدنية وحيوانية وزراعية وغابية.


2- مصادر الطاقة: مثل الشمس والبترول والغاز الطبيعي والفحم الحجري ومساقط المياه لتوليد الكهرباء وطاقة الرياح وهناك الطاقة الحرارية حيث إن هذه المنطقة هي أكثر مناطق الأرض سخونة.


3- القوى البشرية والأيدي العاملة


4- وحدة الدين والعقيدة: مما سهل التواصل والتآلف ووحدة الأفكار والمفاهيم والمشاعر مما صنع مجتمعاً راقياً يرتكز في بنائه على العقيدة الإسلامية أساسا والحكم الشرعي مقياسا.


حيث تميزت الأمة بنسيج مجتمعي متميز لا نظير له ولا مثيل يقول النبي ﷺ: «مَثَلُ الْمُؤْمِنِينَ فِي تَوَادِّهِمْ وَتَرَاحُمِهِمْ وَتَعَاطُفِهِمْ مَثَلُ الْجَسَدِ إِذَا اشْتَكَى مِنْهُ عُضْوٌ تَدَاعَى لَهُ سَائِرُ الْجَسَدِ بِالسَّهَرِ وَالْحُمَّى»، «الْمُؤْمِنَ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا» صدق رسول الله ﷺ.


أمثلة تؤكد عظمة أحكام الإسلام في معالجة الناحية المالية والاقتصادية:


لقد قدم الإسلامُ نظاماً اقتصادياً راقياً ومتميزاً صنع استقراراً واطمئناناً وعالج المشاكل وحقق الرفاه الاقتصادي عندما طبق على المسلمين، وتتضح روعة هذا النظام في الآتي:


لقد فرَّق الإسلام بين علم الاقتصاد وبين النظام الاقتصادي: إن علم الاقتصاد يهتم بإنتاج الثروة وتحسينها، وهو علم يؤخذ من أي مكان.


أما النظام الاقتصادي: فهو كيفية امتلاك الثروة وكيفية توزيع الثروة للناس، وهنا يتدخل المبدأ ووجهة النظر، فلا يجوز أن يؤخذ النظام الاقتصادي إلا من العقيدة، وهنا تتضح الكارثة عندما طُبق على المسلمين الاقتصاد الرأسمالي الفاسد الذي أورث المسلمين الشقاء بأحكامه مثل الخصخصة، ورفع الدعم، وتحكم المستثمرين والرأسماليين...إلخ.


فقد حدد الإسلامُ من هو صاحب الثروة؟ وكيف تُملك الثروة؟ وكيف تنفق؟ وكيف تتم تنميتها؟ هذه كلها عبارة عن أحكام شرعية لا تؤخذ إلا من الإسلام، فالذي فرض الصلاة، هو الذي أوجب طريقة معينة لأخذ المال بالبيع أو التجارة أو الإجارة أو الشراكة، وحرم طريقة معينة لكسب المال مثل القروض الربوية أو القمار أو بيع الخمور أو عقود القمار...إلخ.


لذلك كان نظام الاقتصاد الإسلامي الذي تطبقه دولة الخلافة الراشدة عل منهاج النبوة متميزاً، ومن الأمثلة على ذلك:


أولاً: نظر الإسلام إلى المشكلة الاقتصادية بأنها فقر الأفراد وليس فقر البلاد، فعرَّف الإسلام المشكلة الاقتصادية بأنها: (توزيع الأموال والمنافع على جميع أفراد الرعية وتمكينهم من الانتفاع بها بتمكينهم من حيازتها ومن السعي له).


لذا أوجب الإسلام على الدولة أن تضمن إشباع جميع الحاجات الأساسية لجميع الأفراد فرداً فرداً إشباعاً كلياً وأن تضمن تمكين كل فرد منهم من إشباع الحاجات الكمالية على أرفع مستوى مستطاع. عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ ﷺ: «وَأَيُّمَا أَهْلُ عَرْصَةٍ أَصْبَحَ فِيهِمْ امْرُؤٌ جَائِعٌ فَقَدْ بَرِئَتْ مِنْهُمْ ذِمَّةُ اللَّهِ تَعَالَى» الإمام أحمد في مسنده


ثانياً: لقد جعل الإسلام الملكيات ثلاثة أنواع: الملكية الفردية والملكية العامة وملكية الدولة.


1) الملكية العامة هي: (إذن الشارع للجماعة بالاشتراك في الانتفاع بالعين) يقول النبي ﷺ: «النَّاسُ شُرَكَاءُ فِي ثَلَاثٍ: الْمَاءِ وَالْكَلَأِ وَالنَّارِ».


2) يجبر كل من ملك أرضاً على استغلالها ويُعطى المحتاج من بيت المال ما يمكنه من هذا الاستغلال وكل من يهمل الأرض ثلاث سنين من غير استغلال تؤخذ منه وتُعطى لغيره. (المادة 136).


3) يمنع تأجير الأرض للزراعة؛ فمن كانت له أرض فليزرعها أو ليمنحها أخاه.. أخرج البخاري عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: «مَنْ كَانَتْ لَهُ أَرْضٌ فَلْيَزْرَعْهَا أَوْ لِيَمْنَحْهَا أَخَاهُ فَإِنْ أَبَى فَلْيُمْسِكْ أَرْضَهُ».


4) تتحقق الملكية العامة في ثلاثة أشياء:


أ‌) كل ما هو من مرافق الجماعة كساحات البلد


ب‌) المعادن التي لا تنقطع


ت‌) الأشياء التي من طبيعتها تمنع اختصاص الفرد من حيازتها كالأنهار (المادة 137)


5/ لا يجوز للدولة أن تحول الملكية الفردية إلى ملكية عامة لأن الملكية العامة ثابتة في طبيعة المال لا برأي الدولة (139) من مشروع دستور دولة الخلافة.


6/ لكل فرد من أفراد الأمة حق الانتفاع بما هو داخل في الملكية العامة، ولا يجوز للدولة أن تأذن لأحد دون باقي الرعية بملكية الأملاك العامة أو استغلالها (المادة 140) من مشروع دستور دولة الخلافة.


7/ تمنع الدولة كل ما من شأنه أن يصنع غلاء الأسعار ويزيد من معاناة الناس لذا حرَّم الإسلام:


أ‌) فرض الضرائب غير المباشرة على السلع والخدمات. روى الإمام أحمد في مسنده وغيره، عن معقل بن يسار رضي الله عنه قال: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ: «يَقُولُ مَنْ دَخَلَ فِي شَيْءٍ مِنْ أَسْعَارِ الْمُسْلِمِينَ لِيُغْلِيَهُ عَلَيْهِمْ فَإِنَّ حَقّاً عَلَى اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنْ يُقْعِدَهُ بِعُظْمٍ مِنْ النَّارِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ».


ب‌) كما حرّم الإسلام أخذ الجمارك من أفراد الرعية:


أخرج الإمام مسلم في صحيحه عن المرأة الغامدية التي اعترفت بالزنا وهي محصنة، عن عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ، قال: فَيُقْبِلُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ بِحَجَرٍ فَرَمَى رَأْسَهَا فَتَنَضَّحَ الدَّمُ عَلَى وَجْهِ خَالِدٍ فَسَبَّهَا فَسَمِعَ نَبِيُّ اللَّهِ ﷺ سَبَّهُ إِيَّاهَا فَقَالَ مَهْلاً يَا خَالِدُ: «فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا صَاحِبُ مَكْسٍ لَغُفِرَ لَهُ» وصاحب المكس هو آخذ الجمارك.


8/ التجارة الخارجية تعتبر حسب تابعية التاجر لا حسب منشأ البضاعة؛ فالتجار الحربيون يمنعون من التجارة في بلادنا إلا بإذن خاص للتاجر أو المال. والتجار من الرعية يمنعون من إخراج ما تحتاجه البلاد من المواد التي من شأنها أن يتقوى بها العدو عسكرياً أو صناعياً أو اقتصادياً. يستثنى من هذه الأحكام البلد الذي بيننا وبين أهله حرب فعلية مثل كيان يهود فإنه يأخذ أحكام دار الحرب الفعلية في جميع العلاقات معه تجارية كانت أم غير تجارية (المادة 161) من مشروع دستور دولة الخلافة.


9/ نقود الدولة هي الذهب والفضة ولا يجوز أن يكون لها نقد غيرهما ويجوز أن تصدر الدولة بدل الذهب والفضة شيئاً آخر على شرط أن يكون له في خزانة الدولة ما يساويه من الذهب والفضة (المادة 167). واليوم على سبيل المثال إذا أعلنت الدول التي تنتج البترول بأنها ستبيع البترول بالذهب غدا سيصبح (الدولار) ورقة لا قيمة لها.


لذلك فإن الذي يقوي ويحمي الدولار هي الحكومات القائمة في بلادنا اليوم، فنحن لسنا بحاجة إلى الدولار، فنحن لدينا الثروات التي تحتاجها الدول الاستعمارية المتحكمة في العالم اليوم، فماذا إن رفضنا بيع الصمغ، أو اللحوم، إلا بالذهب فهل ستضطر الدول الاستعمارية إلى التعامل معنا بالذهب أم أنها ستستغني عن هذه السلع الاستراتيجية؟!


لذا هذا يؤكد أن الفقر في بلادنا مصطنع، وأن الاستفادة من هذه الثروات وتطبيق هذه الأحكام يحتاج إلى قرار سياسي، وهذا لا يمكن أن تقوم به إلا دولة تجعل السيادة لشرع الله تعالى، والقضية الأساسية عندها هي إرضاء الله تعالى، وأن رعاية شؤون رعيتها هو واجب كوجوب الصلاة والصيام، ولا توجد دولة تفعل ذلك إلا دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة.


والدعوة لإقامة هذه الدولة العظيمة تفرد بها حزب واحد في العالم منذ سقوط هذه الدولة العظيمة في عام 1342هـ، نعم، حزب واحد هو الرائد في الدعوة لإقامة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة، هو حزب التحرير، الذي بذل لهذه الدعوة الأرواح والمهج، والغالي والنفيس، يتعرض الحزب للمضايقات والاعتقالات، بل وفقد خيرة شبابه بالقتل والتعذيب.


- حزب التحرير هو الحزب السياسي الإسلامي الوحيد الذي لديه دستور كامل لدولة الخلافة القادمة مكون من 191 مادة تشمل كل جوانب الحياة السياسية والاقتصادية والاجتماعية، مستنبط من كتاب الله وسنة رسوله e، وما أرشدا إليه من إجماع الصحابة والقياس الشرعي، كما أوجد صورة واضحة للدولة التي يريد إقامتها مع الأمة، موضحاً كل صغيرة وكبيرة تتعلق بالحكم والسياسة والاقتصاد والاجتماع والتعليم وغيرها، في كتب تدرّس للشباب في حلقات مركزة، كما أنها متاحة للجميع للاطلاع عليها. وبذلك لا تبرأ ذمة أي مسلم اليوم إلا بالعمل مع حزب التحرير لإقامة الخلافة. إن حزب التحرير هو الرائد الذي لم يكذب أهله وهو الذي يمثل الأمة وتطلعاتها أفضل تمثيل، فهو عند الأمة معروف بصدقه وصراحته ونقائه فهو في قضية الإسلام لا يجامل أحدا ولا يداجي ولا يداهن ولا يتملق أحداً.

- حزب التحرير هو الحزب الوحيد الذي ليس له ارتباط بالدول الاستعمارية ولا بالسفارات الأجنبية، بل يعتبر الارتباط بهذه الكيانات خيانة لله ولرسوله وللمؤمنين، فلا يأخذ حزب التحرير تعليماته إلا من الإسلام وأحكامه العظيمة.


وما زال حزب التحرير برغم شدة القمع والبلاء، وفقد الأحباب والأعزاء، ثابتاً في دعوته لإقامة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة، يصنع الرجال الأكفاء المثقفين بأحكام دينهم، الواعين على قضية سياسة الدنيا بالإسلام.


حزب التحرير هو القادر على تحرير الأمة تحريراً حقيقياً بالإسلام، حيث يملك الحزب حشداً ضخماً من السياسيين رجال الدولة الواعين، ومثلهم من النساء، يستطيعون إدارة شؤون الدولة، إذا أقيمت اليوم، بقيادته الرشيدة وأميره العالم الجليل والسياسي المحنك، عطاء بن خليل أبو الرشتة لقيادة الأمة في إقامة الخلافة وقيادة الخلافة نحو التمكين في الأرض بإذن الله رب العالمين.


- فنحن ندعو المسلمين بقلب صادق وبرغبة حقيقية للتغيير أن ينضموا إلى مسيرة حزب التحرير، وينصروا هذه الدعوة الكريمة، بإقامة دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة فإقامتها فرض وواجب. يقول النبي ﷺ: «مَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً» أخرجه مسلم عن عبد الله بن عمر.


- وهي وعد وبشرى، يقول الله سبحانه: ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ﴾.


#أقيموا_الخلافة
#ReturnTheKhilafah
#YenidenHilafet
#خلافت_کو_قائم_کرو

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
محمد جامع (أبو أيمن)
مساعد الناطق الرسمي لحزب التحرير في ولاية السودان

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi