خوف الغرب من عودة الخلافة الراشدة
March 13, 2021

خوف الغرب من عودة الخلافة الراشدة

خوف الغرب من عودة الخلافة الراشدة


إن الغرب الكافر الذي هدم دولة الخلافة والتي مرَّ عليها قرن من الزمن، ها هو الغرب نفسه يرتجف خوفاً من عودتها خلافة راشدة على منهاج النبوة، وأبلغ دليل على ذلك الخوف، ما يقوله قادتهم، وما يصرحون به من أقوال وما يقومون به من أعمال؛ أما الأقوال التي تدل على مدى خوفهم ورعبهم من عودتها فكثيرة لا تحصى ولا تعد؛ منها تصريحات بوتين رئيس روسيا الذي قال في تصريح له في لقاء في التلفزيون الروسي الرسمي في حلقة أجاب من خلالها على 50 سؤالاً اختيرت من بين مليوني اتصال هاتفي من سكان روسيا قال: "إن الإرهاب الدولي قد أعلن الحرب على روسيا بهدف اقتطاع أجزاء من أراضيها وتأسيس خلافة إسلامية فيها". قال هذا الكلام بتاريخ كانون أول/ديسمبر سنة 2002م. أما التصريح الثاني فقد نشر موقع مفكرة الإسلام أواخر سنة 2002م الخبر التالي: جهاز الاستخبارات الألماني يحذر من قيام الخلافة، وقد كشف الجهاز في تقرير مطول عن قيام رئيس جهاز الاستخبارات الألماني بجولة في عدد من الدول العربية وقد بدأها بمنطقة الخليج، والتقى خلالها بقادة عدد كبير من أجهزة الاستخبارات العربية، وكان ملف العراق والأصولية الإسلامية هما أبرز الموضوعات بالنسبة للرجل الذي يرأس واحداً من أنشط أجهزة الاستخبارات الدولية. وفي شأن الأصولية الإسلامية يقول: "إن محللي الاستخبارات الألمانية يتوقعون أن يشن الألوف من أنصار الحركات الإسلامية في أوزبيكستان وطاجيكستان وقرغيزيا هجوماً واسعاً هدفه إقامة دولة الخلافة في المنطقة". وزاد قائلاً: "إن المسؤولين الألمان يولون توقعات جهاز الاستخبارات قدراً كبيراً من الثقة والمصداقية". أما التصريح الثالث فقد كان لهنري كيسنجر في خطاب ألقاه في الهند بتاريخ السادس من تشرين الثاني/نوفمبر من العام 2004م في مؤتمر هندوسات تايمز الثاني للقادة، حيث قال: "إن التهديدات ليست آتية من الإرهاب كالذي شهدناه في 11 أيلول/سبتمبر، ولكن التهديد الأكبر آت من الإسلام الأصولي المتطرف الذي يعمل على تقويض الإسلام المعتدل المناقض لما يراه الأصوليون في مسألة الخلافة الإسلامية"، وقال كيسنجر أيضاً: "إن العدو الرئيسي لنا هو الشريحة الأصولية الناشطة في الإسلام التي تريد في آن واحد قلب المجتمعات الإسلامية المعتدلة وكل المجتمعات الأخرى التي تعتبرها عائقاً أمام إقامة الخلافة". مجلة النيوزويك في عددها الثامن من تشرين الثاني/نوفمبر عام 2004م. وأيضاً فقد صرح توني بلير رئيس وزراء بريطانيا الأسبق في 7/16 من العام 2005م أمام المؤتمر العام لحزب العمال قال: "إننا نجابه حركة تسعى إلى إزالة "إسرائيل" وإلى إخراج الغرب من العالم الإسلامي وإلى إقامة دولة إسلامية واحدة تحكم بالشريعة الإسلامية في العالم الإسلامي عن طريق إقامة الخلافة لكل الأمة الإسلامية". وقد صرح الرجل كذلك في أيلول/سبتمبر من العام 2005م، قائلاً: "إن خروجنا من العراق الآن سيؤدي إلى ظهور الخلافة في الشرق الأوسط". ويقول وزير الدفاع الأمريكي الأسبق رامسفيلد في تعليق له حول مستقبل العراق، وكان ذلك في جامعة جون هوبكنز في 2005/12/5م: "ستكون العراق بمثابة القاعدة للخلافة الإسلامية الجديدة التي ستمتد لتشمل الشرق الأوسط وتهدد الحكومات الشرعية في أوروبا وأفريقيا وآسيا"، وأيضاً فقد ذكرت جريدة مليات التركية في 2005/12/13م أن "أصحاب الصلاحية في إدارة الرئيس بوش باتوا يتداولون كلمة الخلافة في الآونة الأخيرة كالعلكة"، وفي 2005/9/5م عاد جورج بوش ليتحدث عن الخلافة فقال "إنهم، أي المسلمين، يسعون إلى إقامة دولتهم الفاضلة الخلافة الإسلامية حيث يحكم الجميع من خلال هذه الأيدولوجية، ويشتمل نظام الخلافة الإسلامية على جميع الأراضي الإسلامية الحالية". وفي مؤتمر صحفي في البيت الأبيض في 2006/10/11م تحدث فيه بوش فقال: "يريدوننا أن نغادر ويريدون أن يقلبوا الحكومات ويريدون أن يبسطوا خلافة إسلامية، هذه الأيديولوجية التي ليس لديها مبدأ الحرية الطبيعي في معتقداتها". وقد نشر موقع أخبار البيت الأبيض بتاريخ 2006/10/20م عن جورج بوش قوله: "إن هؤلاء المتطرفين يريدون إقامة دولة الخلافة كدولة حكم". وأيضاً من آخر التصريحات فقد كان لفلاديمير بوتين رئيس وزراء روسيا لموقع روسيا اليوم في العام 2018م عندما سئل عن سبب تدخلهم في سوريا قال: "لولا أننا تدخلنا في سوريا لأصبحت دمشق عاصمة الخلافة الإسلامية"...


وهذا كله إنما هو غيض من فيض من تصريحات قادة الكفر والتي لا يتسع المجال لذكرها، وهذه التصريحات تدل على مدى خوفهم، وحقدهم تجاه الإسلام والخلافة، وأيضاً فإنهم قاموا بأعمال كثيرة جداً في بلاد المسلمين كان الغرض منها هو تأخير قيام الخلافة؛ فقد تدخل الغرب الكافر بقواعده العسكرية في بلاد الخليج ومنها الحجاز في المنطقة الشرقية وأيضا في قطر قاعدة (العديد)، وفي البحرين وفي العراق وفي تركيا (إنجرليك)، وكل هذه القواعد الغرض منها هو ضرب أي تحرك مخلص لإقامة الخلافة في المنطقة العربية والإسلامية. وأيضاً فقد استعمر الغرب بعض البلاد الإسلامية استعماراً عسكرياً مباشراً كالعراق مثلاً وأفغانستان اللتين دمرتهما بالكامل ونهبت ثرواتهما وقتلت أهلهما ودمرت كل المشاريع الحيوية فيهما سواء الصناعية والزراعية، ودمرت قدراتهما العسكرية والاقتصادية وغيرها، وتركت العراق يعاني أهله الفقر والجوع والمرض والطائفية والحروب والفساد، وأصبح بلداً مدمراً ومحطماً بالكامل.


وعندما قامت ثورات الربيع العربي وحتى لا تكلل هذه الثورات بقيام الخلافة الراشدة فقد تدخلت الدول الغربية لحرف مسار تلك الثورات عن مسارها الصحيح، وقد جن جنون الغرب من هذه الثورات، وتدخلت كل الدوائر الغربية والمخابرات بقضها وقضيضها، واستطاعت أن تحرف هذه الثورات عن طريق العملاء، وعن طريق الدعم المادي، ولأن الثورات لم يكن لها مشروع سياسي واضح ولم تكن لها قيادة سياسية واضحة، فقد سهّل ذلك حرفها. ولما كانت المشاعر الإسلامية طاغية على ثورات الربيع العربي فقد عمدت الدول الغربية إلى القيام بأعمال القصد منها قتل هذه المشاعر الإسلامية حتى لا تكون وقوداً لثورة جديدة يصحبها مشروع سياسي من عقيدة الإسلام، وقد رأينا ما حصل في مصر والسودان بعد الثورات التي حصلت فيهما، ففي مصر تمت ملاحقة المسلمين في دينهم وبيوتهم ومشاعرهم ودمائهم وأبنائهم، وتم قتلهم والزج بهم في غياهب السجون وشيطنة الإسلام وأحكامه وتشويه صورته كما حصل بعد انقلاب السيسي المجرم في مصر، وفي السودان أيضاً بعد مجيء الحكومة الانتقالية، فمنذ اليوم الأول عمدت الحكومة الانتقالية وحاضنتها السياسية إلى شيطنة الإسلام وأحكامه، وملاحقته وتجريمه كما صرح عدد كبير منهم بذلك، وتمت ملاحقة جميع القوانين ذات الصبغة الإسلامية ونشر مفاهيم الحريات والانحلال الاخلاقي، عن طريق الحكومة ووزرائها، وعن طريق حملة إعلامية مكثفة من قبل الإعلام، وما يسمى بالنشطاء السياسيين، وكل هذه الأعمال السياسية القذرة كان الغرض منها قتل المشاعر الإسلامية في نفوس المسلمين من أهل هذه البلاد. وأيضاً فقد حصلت تلك الملاحقات للمشاعر الإسلامية في عدد من البلاد الإسلامية ومنها بلاد الحجاز، ورأينا كيف أن سلمان وابنه عميلي أمريكا كيف أنهم لاحقوا القوانين ذات الصبغة الإسلامية، ولاحقوا العلماء والدعاة وسجنوهم وعذبوهم، وتم نشر الفوضى والانحلال الاخلاقي، وقتل المشاعر الإسلامية عند الناس، وقد انتشرت البارات وصالات الرقص والقمار والدعارة في بلاد الحجاز، وصارت أمراً شبه مألوف، وكل هذه الأعمال وغيرها كان الغرض منها هو القضاء على ما تبقى من المشاعر الإسلامية عند الأمة، حتى لا تكون محركاً لثورة جديدة تتوج بخلافة إسلامية لأن هذه المشاعر الإسلامية إذا ما تم تزويدها بمفاهيم صحيحة، ومشروع سياسي واضح فسوف تؤدي هذه المشاعر الإسلامية إلى عمل منتج يقلب الطاولة على الجميع.


وهذه هي أبرز الأعمال السياسية التي قام بها الغرب الكافر، ولا زال، في بلاد المسلمين للحيلولة دون عودة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة.


لماذا يخاف الغرب من عودة الخلافة الإسلامية؟ لأن الحديث عن الخلافة من وجهة نظر الدول الغربية هو انتهاء سيطرتها على العالم بأكمله واستعمارها له، وحرمان هذه الدول الغربية الاستعمارية من جميع ثروات الشعوب، ومنها الشعوب الإسلامية التي تشكل ثرواتها أكثر من 80% من ثروات العالم ومنها منابع النفط، ومناجم الذهب في الشرق الأوسط والخليج وأفريقيا وآسيا، وأنت تتحدث كذلك عن مشروع حضاري قوي الأوتاد صلب الشكيمة يمثل تحدياً عالمياً للحضارة الغربية بل بديلاً أصيلاً لها، أي أنك تتحدث عن نظام عالمي جديد، وعن نموذج مبدئي بديل لليبرالية والعلمانية الغربية، وإذا تحدثت عن الخلافة فأنت تتحدث عن طرد جميع شركات الدول الغربية في العالم، هذه الشركات المجرمة التي تسيطر على الشعوب وتنهب ثرواتها وخيراتها لمصلحة هذه الدول الغربية، وإذا تحدثت عن الخلافة فإنك تتحدث عن إنهاء سيطرة الرأسماليين المجرمين على العالم، وإذا تحدثت عن الخلافة فإنك تتحدث عن إنهاء سيطرة أمريكا عن التحكم في العالم وفي النظام العالمي، وأيضاً فأنت تتحدث عن طرد القواعد العسكرية الغربية بجيوشها من البلاد الإسلامية، ومن غيرها من البلدان الضعيفة، وإذا تحدثت عن الخلافة فإنك تتحدث عن إيقاف تصدير النفط والغاز الطبيعي والذهب والمنتجات الزراعية والصناعية والحيوانية، وكل الموارد الطبيعية التي تذهب إلى الدول الغربية، والتي تمتلئ بها جيوب وبطون الرأسماليين في تلك الدول الاستعمارية التي تنهب جميع ثرواتنا صباح مساء بتواطؤ تام من الحكام العملاء في بلادنا، وإذا تحدثت عن الخلافة فإنك تتحدث عن إنهاء سيطرة الدولار واليورو على الاقتصاد في العالم، وعن القضاء على شركات المال والسندات والاقتصاد الوهمي، وإذا تحدثت عن الخلافة فإنك تتحدث عن إنهاء سيطرة النظام الرأسمالي المجرم على العالم، وسيطرة الديمقراطية على البشر، وإذا تحدثت عن الخلافة فإنك تتحدث عن إسقاط حكام المسلمين العملاء، وعن إسقاط كل الوسط السياسي العميل المرتبط بالغرب، وإنهاء الثقافة الغربية في البلاد الإسلامية وإنهاء جميع مشاريع الغرب السياسية والعسكرية والاقتصادية والفكرية فيها، وإذا تحدثت عن الخلافة فأنت تتحدث عن إنهاء هذه التقسيمات الوطنية التي أوجدها الكافر، وعن إزالة جميع هذه الأنظمة العميلة وإزالة جميع هذه الحدود القطرية بين المسلمين، وإذا تحدثت عن الخلافة فأنت تتحدث عن كابوس يقض مضاجع الغرب، وبات يؤرقهم في نومهم ويقظتهم، وأنت تتحدث عن دولة عظمى، عن دولة إسلامية عالمية كما يصرح بذلك زعماء الغرب وأنها ستغطي جميع أراضي الإسلام الحالية والماضية لتمتد من أوروبا إلى شمال أفريقيا، وإلى الشرق الأوسط وإلى جنوب شرق ووسط آسيا مما يجعلها أهلاً لتولي قيادة العالم من جديد، وإذا تحدثت عن الخلافة فأنت تتحدث عن تطبيق الشريعة الإسلامية وجعل العقيدة الإسلامية أساساً للحياة وأساساً لكل فكر ولكل تشريع ولكل عمل، وتتحدث عن توحيد بلاد المسلمين وإنهاء هذا التشتت والتشرذم، وقلع النفوذ الاستعماري من هذه البلاد، وإزالة جميع أشكال الهيمنة الاستعمارية سواء السياسية بإزالة الأنظمة والتشريعات والأحكام المطبقة على أمتنا بواسطة العملاء، وإذا تحدثت عن الخلافة فأنت تتحدث عن الجهاد، وعن القتال، وعن إزالة كيان يهود من الأقصى، وعن عودة الانتصارات العسكرية، وعن بدر، وعن مؤتة، وعن معركة حطين، وعين جالوت، وعن الفتوحات الإسلامية لأن الغرب الكافر يعلم أن الخلافة الإسلامية ستضيف إلى الصراع الفكري والسياسي الصراع المادي، وستقاتل الغرب عسكرياً لأنها ستوحد مقدرات المسلمين المادية والعسكرية، وستقودهم مجتمعين إلى قتال الغرب الكافر في ميدان المعارك والقتال، وسيكون القتال تحت راية واحدة؛ راية لا إله إلا الله، وإذا كان الغرب الكافر يقاتل جماعات متفرقة من المسلمين في البلاد الإسلامية في الصومال وأفغانستان والعراق، وكيف أن هذه الجماعات قد هزمت أمريكا في معارك كثيرة كمعركة الفلوجة التي قتل فيها عدد كبير من جنود الاحتلال الأمريكي ومعارك الرمادي ومعارك الموصل تلك المدينة الصامدة التي لقّنت المحتل دروساً قاسية لن ينساها أبداً، حتى إن عدداً كبيراً من جنود المارينز أصيبوا بالجنون والأمراض النفسية والتبول اللاإرادي لبعضهم نتيجة للخوف والهلع ومبلغ الذعر الذي أصابهم نتيجة لصمود المجاهدين في تلك البلاد، وما قصة القناص العراقي الذي أقض مضاجع تلك الدول الغربية، وعلى رأسها أمريكا وكيف أنه قتل المئات من جنودهم وأدخل الرعب في قلوب البقية منهم، وكيف أنهم عجزوا عن الإمساك به وقتاً طويلاً لدرجة أنهم أصبحوا يتحدثون عنه في كل المحافل، وكيف أنه أقض مضاجعهم فكيف إذا تم توحيد كل جيوش المسلمين في العالم الإسلامي، وتم تحريكها وتحريك كل السفن والبوارج الحربية والمقاتلات والدبابات إلى ملاقاة العدو؟ فهل تستطيع تلك الدول الغربية مواجهة كل هذه القوة العسكرية؟ قطعاً لا. ولأن الغرب الكافر يعلم أن الخلافة عندما تقوم لن تقاتله في الشرق الأوسط وتخرجه منه فحسب، وإنما ستقاتله في أرضه، ولأن الخلافة بعدما تطبق الإسلام في داخل البلاد الإسلامية سوف تحمله إلى هذا الغرب بالدعوة والجهاد، وسوف تفتح بلاده وتزيل حكامه، وتزيل حضارته من الوجود إلى مزبلة التاريخ، وستخرج تلك الشعوب المستضعفة في كل العالم من جور الرأسمالية وظلمها وعسفها، وستملأ الأرض عدلاً وقسطاً بعد أن ملأها الغرب ورأسماليته جوراً وفسقاً، وقضت فيها على كل فضيلة، ونشرت فيها كل رذيلة، وستنسيهم وساوس الشيطان، وستحاسبهم على ما اقترفت أيديهم وكل الجرائم التي ارتكبوها في حق البشرية، وفي حق الأمة الإسلامية، والتي لم يسلم منها مسلم وطالت البشر والحجر والشجر، فهذه هي الخلافة، ولذلك يخاف منها الغرب الكافر، ويعمد على وضع كل العراقيل لتأخير قيامها، والحيلولة دون عودتها راشدة على منهاج النبوة.


ولكن أنّى لهم ذلك فإنا قد عقدنا العزم على إعادتها بإذن الله عز وجل، وإنا قد أحرقنا كل السفن والمراكب ولن نعود أدراجنا حتى نرفع راية العقاب خفاقة في كل مكان، وعلى تلك الربى، ونعيد مجدنا تليداً وتاريخاً مجيداً.


#أقيموا_الخلافة
#ReturnTheKhilafah
#YenidenHilafet
#خلافت_کو_قائم_کرو

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
الأستاذ فضل الله علي – ولاية السودان

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi