كيف تتحرر يا أقصى من براثن يهود؟
July 24, 2017

كيف تتحرر يا أقصى من براثن يهود؟

كيف تتحرر يا أقصى من براثن يهود؟

يدمي القلب ويحرقه ما وصل إليه عالمنا الإسلامي وكأنه ما كان له تاريخ مشرق مشرف سطرته آلاف الكتب والمؤلفات وشهد لهذا العالم البعيد قبل القريب والعدو قبل الحبيب للإسلام ودولته؛ عقيدة مقنعة للعقل متبلورة فيه وموافقة للفطرة، ونظام جدير بأن يعالج مشاكل الحياة، ودولة حكمت بحكم رسول الله e صانت الحجر والشجر والبشر بمختلف عقائدهم وقومياتهم وطوائفهم وجنسياتهم وألوانهم، كانت أبعد ما تكون عن العنصرية أو المذهبية أو الطائفية؛ فكان الناس سواسية لا فرق بين عجميهم وبين عربيهم إلا بالتقوى، كونهم بشراً خلقهم خالق وأمرهم بالعدل والإحسان والموعظة الحسنة، فكانت حقا مثالا يحتذى به. نعم أقولها بالفم الملآن: يدمي القلب ما أصاب هذا العالم المترامي الأطراف من ضعف وهوان وذلة وصغار بعد أن كان يهابه الغرب الصليبي وترتعد له فرائصه. فما يحدث للمسلمين في كل مكان من اضطهاد وقتل وحرق في كشمير وفي بورما تعذيب حتى الموت، قطع للرؤوس وضرب بالحجارة على الرؤوس وحرق للأجساد... حتى الرضع لم يسلموا من حقد دفين ملأ قلوب البوذيين؛ فقد مورس على هؤلاء الرضع التعذيب بالكهرباء حتى الموت، أي حقد هذا وأي دين هذا وأي حيوانية وبهائمية هذه...؟؟؟

وما يحدث في الشام ليس ببعيد فما يحدث من إبادة جماعية للمسلمين على يد فرعون العصر طاغية سوريا وأعوانه أمريكا وإيران وحزبها وتركيا وروسيا ليدل دلالة واضحة على الحقد على الإسلام والعمل على حربه وإبادة أهله، أما أوزبيكستان وروسيا فحدث ولا حرج عن التعذيب والقتل؛ فكان ثباتهم وإيمانهم أعظم من القتل ذاته، إيمان الجبال الراسيات، وما يحدث في تركيا ومصر وإندونيسيا وبنغلاديش من تعسف وحظر للإسلام ودعاته ﴿وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَن يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ﴾. أما الخليج وما أدراك ما الخليج فذل وجبن وخنوع وانبطاح للغرب وصل إلى سقف دفع الأتاوات التي بلغت 450 ملياراً رغم ما تعانيه دولهم من بطالة وفقر وفساد... وإن ما خفي أعظم، هذا كله من أجل حماية أمريكا لهم ولعروشهم، هذا وقد تبجح بذلك ترامب بكل وقاحة وخسة، وقد كان الأولى أن تدفع هذه المبالغ لشعوبهم الفقيرة أو الباطلة عن العمل أو إلى بلادهم التي تعاني العجز في الميزانية، فأي حال وصلنا لها؟!!

وأخيرا ما أقدم عليه أجبن خلق الله يهود من تدنيس للحرم القدسي واحتلاله واعتداء وقتل للمسلمين هناك وآخرها تركيب بوابات إلكترونية بهدف إذلال وإخضاع مسلمي فلسطين لهم. ترد هذه الأخبار وتجري هذه الأحداث بشكل مستمر وعلى فترات، وكلما حدث اعتداء على المسجد الأقصى تطل علينا الأقلام بكتابات من هنا وهناك وتخرج المظاهرات وتتعالى الأصوات والشعارات والأناشيد وتدمع المقل لما أصاب المسجد الأسير وتنفض الجيوب تبرعا ودعما ونصرة له، فهل أجدت هذه كلها نفعا؟ وهل حررت أقصانا الجريح؟ فلو كانت هذه كلها مجدية لحُرر الأقصى ودحر كيان يهود ولكنه لم يحدث. إذا فلماذا نعمي أبصارنا ونصم آذاننا عن الحقيقة ونستغشي ثيابنا ونصر على المهدئات بدلا من المنجيات؟

والسؤال المطروح كيف تتحرر يا أقصانا من براثن يهود؟؟؟

إن الحكام باعوا الأقصى ليس من اليوم بل منذ زمن بعيد لكيان يهود، فهم المنافقون فاحذرهم فهم العملاء فاحذرهم، فهم الخون فاحذرهم، ولا خير فيهم؛ حقيقة جلية يعلمها الطفل قبل الكبير. إن الأحزاب التي تظلها أنظمة بلاد المسلمين وتسبح الحاكم وتقدسه وتلجم فاها عن قول الحق من أجل مصالحها الدنيوية لن تحرر الأقصى ولن تحرر الأمة من عبوديتها للغرب طالما أنها أبواق لحكام المسلمين أذناب الغرب الكافر. أما ما تسمى نفسها حركات المقاومة فقواعدها مخلصة تبغي التحرير رغم أنها سطحية في تفكيرها، وهذا لا يكفي فلا بد من الإخلاص والوعي حتى تؤتي الثمرة أكلها ويكون التحرير، وهذا بخلاف قياداتها الذين يتخبطون هنا وهناك يمنة ويسرة فتغدق عليهم الأموال من كل حدب وصوب؛ من إيران إلى تركيا إلى سوريا إلى قطر إلى السعودية إلى مصر إلى الخليج... فتصبح رهينة بيد هذه الدول المأجورة والعميلة تنفذ أجندتها التي هي أبعد ما تكون عن التحرير وطريقه، فإذا كانت هذه الدول مأجورة وتابعة وعميلة فهل تبغي التحرير؟ وهل التحرير يكون بالدعم بالأموال؟ فإذا كان كذلك فلماذا لا تتحرر البلاد المحتلة ومنها فلسطين وأقصانا الحبيب؟ أم أن التحرير يكون بالجيوش والدماء والسلاح؟ وهذا هو قانون الله وسننه التي سنها في الكون فقد قال عز من قائل: ﴿وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّكُمْ﴾. ويتبادر للذهن تساؤل، كيف تلتقي هذه الحركات، حركات المقاومة مثل حماس والجهاد وحزب إيران وغيرها من الحركات، مع أهداف حكام المسلمين عملاء الغرب؟؟؟ أليست هذه مفارقة عجبية غريبة؟! وخاصة أن هذه الحركات توصلت إلى هدن واتفاقيات سرية مخزية بينها وبين كيان يهود كما فعل ذلك حزب إيران مع كيان يهود وأوقف الحرب الأخيرة في عام 2006م، أما حماس فقد توصلت إلى وثيقة الاعتراف بحدود يهود عام 1967م. فأي مبدئية هذه؟ وأي تنازل هذا؟ وصدق من قال (ما بني على باطل فهو باطل).

وعندما يجري الحديث مع أبناء الأمة تحس بالمشاعر الملتهبة والقلوب التي تتمزق شوقا ولهفة للقاء يهود فتتشرف بالاستشهاد دفاعا وبسالة من أجل الأقصى بدلا من دخولهم في حرب فتنة يقتتل الأخ مع أخيه خدمة للحكام عملاء الغرب الكافر من هذا الجانب أو ذاك، ونجد هذه المشاعر بعد مدة سرعان ما تبرد لأن دافعها كان الحماس والثورة دون الوعي والإدراك على مفاتيح الحل التي تغذي دائما شعلة العمل والتحرك نحو التحرير الحقيقي والتي تتمثل بالإيمان بالمبدأ وهو الفكرة الكلية عن الكون والإنسان والحياة وما قبلها وما بعدها وعن علاقة ما قبلها بما بعدها؛ (عقيدة) هي لا إله إلا الله محمد رسول الله، وكذلك الطريقة التي تتمثل بالكيفية كيفية حمل الدعوة والجهاد وكيفية الحفاظ على المبدأ وكيفية حمله وتنفيذه وكيفية تنفيذ أحكام الإسلام، وهي خطوات عملية واقعية ليست خيالاً أو خرافات أو أوهاماً. ومن هنا نقول إن التحرير الحقيقي للأقصى وبلاد المسلمين يتم بالتغيير الحقيقي وليس بالمظاهرات والمسيرات التي تقود الشعوب وليس بتبرعاتها وكذلك ليس بالشعارات والهتافات وكذلك ليس بالاتباع الأعمى للأشخاص أو الجماعات، بل باتباع الحق أينما وجد وأينما كان، أي اتباع الشرع وإنزاله على الواقع بعد فهمه والذي يفضي للتحرير.

يا أبناء الأمة! تتحدثون أن السبب المعيق للتحرير هو الحكام! والقضية أكبر من ذلك فقد تجرأ حكام المسلمين على العباد والبلاد بعد أن تجرؤوا على الله ببعدهم عنه وحكمهم بالطاغوت ﴿أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُواْ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُواْ إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُواْ أَن يَكْفُرُواْ بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلاَلاً بَعِيدًا﴾. وعدم حكمهم بشرعه وتسليمهم البلاد للغرب الكافر فعاثوا في الأرض فسادا في كل شيء وفي كل نظام؛ في الأخلاق وفي النظام الاقتصادي والسياسي والاجتماعي والقضائي والتعليمي والعسكري...، ويضغطون على شعوبهم فلا حق في التعبير ولا حق في العيش الكريم ولا أمن اقتصادي ولا أمن غذائي ولا أمن صحي ولا أمن حضاري وثقافي، حتى التعليم يتدخل فيه الغرب. فهل قمنا بإزالة هذا المعيق حكام المسلمين؟ وهل أخذنا بالأسباب وهي سنة من سنن الله في الحياة؟ قال تعالى: ﴿وَقُلِ اعْمَلُواْ فَسَيَرَى اللّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ﴾، ﴿إِنَّ اللَّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ﴾.

إن التحرير لا يكون إلا بـ:

1- الوعي على أحكام الإسلام (أحكام الشرع في الاقتصاد والحكم والقضاء والمعاملات...) وهو واجب وفرض لكي نعبد الله بحق وبعلم، وبدون الوعي نعبد الله على جهل وهذا مغضب لله يستحق سخطه، والتعلم كذلك بهدف تعليم الغير فتعليم الغير فرض فرضه الله على كل مسلم ﴿كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ﴾ حتى يسود في العالم العلم بأحكام الله التي تنير لنا الطريق في حياتنا وتجنبنا من كل شر ومكروه فنستحق رضا الله علينا وجنته، وهذا ما فعله رسول الأمة صلى الله عليه وعلى آله وسلم حينما علم أصحابه رضوان الله عليهم ثم علم أصحابه عامة الناس عقيدة الإسلام وأحكامه في أول دور من أدوار التغيير، دور التثقيف بثقافة الإسلام.

2- الإدراك والوعي على الواقع السياسي، أي كشف مخططات الغرب وعملائه من الحكام والعمل على إحباط هذه المخططات والمؤامرات والرد عليها. فكشفها وفضحها هو إحباط لمشاريع الغرب وخططه في هزيمة المسلمين ومن ثم العمل على عمل مشاريع تصد مشاريع هذا الغرب الحاقد، وهذا يمثله توعية المسلمين وتدريبهم وخوضهم غمار التغيير فيكونون جند من جند الله وهذا واجب وفرض، فقد كان رسول الله يكشف مشاريع قريش فكان يرسل العيون ليعرف كم يذبحون من الإبل وليس القصد كم يأكلون وكم يشربون فالمعنى أبعد وأعمق لأنه بمعرفته لعدد الإبل يعرف كم عدد الذين يأكلون أي معرفة كم عدد أعدائه أي كشف قوة العدو. أي لا بد أن نكشف كم هي قوة العدو العسكرية والاقتصادية وكل جوانب القوة التي عنده حتى نستطيع مواجهتها وهذا يمثل جانباً مضيئا في خطط الرسول e العسكرية.

3- نشر هذا الوعي الشرعي والسياسي للأمة وهو واجب كي يزداد سواد الأمة المستنيرة والواعية ولكي لا تنطلي عليها الحيل والمؤامرات فتقع صريعة غفلة، فتوعى هذه الأمة بجميع فئاتها وشرائحها مدنيين وعسكريين وبشكل خاص العسكريين لحملهم على إزالة حكام الضرار وتنصيب من يحكم بكتاب الله وسنة رسوله e بدلا عنهم. وهذا ما فعله صلى الله عليه وعلى آله وسلم حينما استعان بعد الله سبحانه بالأوس والخزرج (الأنصار) وأقام الدولة ثم سعى إلى ضم البلاد المجاورة لها لدولة الإسلام. فكان علاجه علاجا ناجعا منطلقا من شرع الله، ومن حل ليس بمؤقت ومن غير استجداء أو ضعف، نعم كان حلا نابعا من أمة آمنت برسول الله وبفكر الإسلام وبحله وبنظامه فعاشت بهذا الفكر وماتت عليه. وهذا ما ينطق به لسان حالنا أن التحرير يكون بإقامة دولة في أي قطر صالح لذلك من أقطار المسلمين ومن ثم تضم البلاد الأخرى لهذا القطر ليكون بذلك تحريرا ليس للأقصى فقط وليس لفلسطين وحدها، بل لكل البلاد التي احتلها الغرب الكافر عسكريا واقتصاديا وسياسيا وثقافيا... لكل بلاد المسلمين من براثن يهود ونصارى.

أيتها الأمة الكريمة! فلتتحركي بالإسلام الذي أعزك الله به وأذلك بدونه ﴿نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ﴾، فلتتحركوا أيها العسكريون ويا أقارب وأصحاب العسكريين للتغيير الفكري الذي يغير القناعات ويغير الأعمال فتكون أعمالاً مباركة ترضي الله ورسوله وتحقق نصرا لله ورسوله، نصرا مؤزرا يعيد الأمجاد والفتوحات ويعيد للأمة بهجتها وهيبتها وتعيد البلاد والعباد إلى بوتقة الإسلام وتزيل تسلطا وقتلا وذبحا وتعذيبا للإسلام والمسلمين. ولتكن سيرتكم سيرة الأوائل ممن احتضنوا الإسلام وأحبوه وحافظوا عليه خير حفاظ ونشروه خير نشر وكانت أعينهم رقيبة عليه وعلى كل من يتربص به الدوائر من الكفار عليهم دائرة السوء، ولتكن أعمالكم أعمالاً مباركة بعد أن كانت هباء منثورا، أعمالا كانت لدنيا فانية لجاه أو منصب أو مال زائل، وليكن عملكم لله وبالله وعلى الله التكلان، فتستحقوا نصر الله، وهذا لا يكون إلا للمؤمنين المتقين المخلصين العاملين الراشدين الواعين. نسأل الله أن نكون أمثالهم وأن يعزنا بعد ذلة ويرشدنا إلى الصواب بعد ضلال إنه سميع قريب مجيب الدعاء ﴿إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ﴾.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

أبو أحمد العامري – اليمن

#الأقصى_يستصرخ_الجيوش

#Aqsa_calls_armie

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi