مع الكتاب: كيف ننتصر؟
April 16, 2023

مع الكتاب: كيف ننتصر؟

مع الكتاب: كيف ننتصر؟

قال تعالى: ﴿بِآيَاتِنَا أَنتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغَالِبُونَ﴾، آية عظيمة في سورة القصص يبين الله عز وجل فيها لموسى وأخيه هارون عليهما السلام، أن الغلبة والنصر سيكونان لهما لا محالة، نعم سيغلبان وينتصران لا محالة على فرعون وملئه وجيشه. وهنا يتبادر للذهن، ولكن كيف؟ كيف سينتصر رجلان أعزلان لا يملكان شيئا يذكر من أسباب النصر المادية من عدة وعتاد واستعداد وجنود ومنجنيق وغيرها من سبل العدة المادية؟ كيف سينتصران ويغلبان فرعون وملأه وجيشه الجرار وجنده الكثيرين وآلته الحربية وثرواته التي لا تنضب؟

تجيب الآية الكريمة على هذا التساؤل وتلك الحيرة بكلمة واحدة فقط ﴿بِآيَاتِنَا﴾، نعم كلمة واحدة فقط يتلخص فيها سبب النصر، كلمة واحدة، ﴿بِآيَاتِنَا﴾ تلك الكلمة التي من شأنها أن تجعل النصر حليف الضعفاء والمضطهدين والمظلومين، بآيات الله عز وجل يعز الذليل، ويقوى الضعيف، وينتصر المغلوب، ويتبدل الحال من ضعف وهوان ومن ذل وعبودية، ومن فقر وضنك، ومن جهل وتردٍّ، يتبدل الحال بكلمة واحدة إلى عز وقوة وغلبة وأنفة وارتقاء وإنشاء، وتطور ورخاء، واستقلال وقرار وسيادة وعمار... نعم بآيات الله يحصل كل ذلك. فالتزام المؤمنين في كل عصر بآيات الله عز وجل يؤدي إلى نتيجة نوعية فورية مؤثرة تحير العقلاء وتدهش المتابعين والمراقبين.

بكلمة واحدة فقط ﴿بِآيَاتِنَا﴾ اختصرت الآية العديد من البحوث ورسالات الدكتوراة التي ينسجها الأخصائيون، اختصرت كثيرا من الأطروحات التي يقدمها الاقتصاديون والخبراء وعلماء الاجتماع، وعلماء النفس وعلماء التكنوقراط في كل العالم من أجل المنافسة من أجل الحصول على مقعد الدولة الأولى في العالم قوة وعلما واقتصادا واجتماعا ... بآيات الله أيها المؤمنون ستحصلون على كل ذلك، إن أنتم التزمتم بها سيتحقق لكم كل ذلك وأكثر، بل وستكونون المفلحين في دار القرار أيضا يوم القيامة، ﴿بِآيَاتِنَا﴾ ستكونون أصحاب الدنيا والآخرة، هذا وعد من رب العزة القادر على كل ذلك.

بكلمة واحدة فقط ﴿بِآيَاتِنَا﴾ حل لكل المشاكل التي أعيت الحكومات الفاشلة في دولنا، ﴿بِآيَاتِنَا﴾ حل لكل المعضلات الاقتصادية التي نعاني منها، ﴿بِآيَاتِنَا﴾ حل للتخلص من العبودية لدول الاستعمار، ﴿بِآيَاتِنَا﴾ حل لتحرير فلسطين وكل بلاد المسلمين المحتلة، ﴿بِآيَاتِنَا﴾ حل للتخلص من تسلط البنك الدولي وصندوق النقد العالمي ومؤسسات الأمم المتحدة الظالمة الجائرة المستغلة لثروات المسلمين وجهدهم وعرقهم، ﴿بِآيَاتِنَا﴾ سبيل للتخلص من عملاء الغرب من حكام المسلمين الذين يمعنون في تقسيم الأمة وتمزيقها في أكثر من خمسين كياناً وطنياً هزيلاً، ﴿بِآيَاتِنَا﴾ خلاص من حدود سايكس بيكو ومن الجوازات والتأشيرات التي فرضها علينا الاستعمار بعد هدم دولة الخلافة العثمانية 1924م، ﴿بِآيَاتِنَا﴾ يمكننا نحن المسلمين أن نستعيد خلافتنا التي هدمها الغرب. نعم، كل شيء يحل بكلمة واحدة مذكورة في الآية؛ ﴿بِآيَاتِنَا﴾.

لقد كانت هذه الكلمة سببا لانتصار موسى وهارون عليهما السلام وبني إسرائيل على فرعون وجيشه وجنده وملئه، وبهذه الكلمة انتصر رسول الله ﷺ وصحبه الكرام على أكبر إمبراطوريات العالم؛ الفرس والروم، وبهذه الكلمة نستطيع اليوم أن نستعيد خلافتنا ونرجع أسياداً في هذه الدنيا من جديد. نعم بآيات ربنا يمكننا فعل كل ذلك. ونحن مؤمنون بذلك والله تعالى يؤكد ذلك في أكثر من موضع في كتابه الكريم، لا يتسع المقام لذكرها كلها ولكن نذكر منها واحدة ﴿وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَاراً﴾ فآيات الله عز وجل شفاء لهمومنا وحل لكل مشاكلنا وقضايانا على الصعيد الفردي وعلى صعيد الأمة، وفي الوقت نفسه هي حلول مريحة ففيها رحمة وهداية، وهذا دلالة على أن الشقاء والضلال هما في ترك هذه الآيات وترك كتاب الله والتولي عنه والعياذ بالله.

ولذا على من ينشد التغيير الصحيح ومن يرنو للحصول على الغلبة والنصر أن يتوجه بكل طاقته وعزمه إلى هذه الآيات لتدله وتهديه وتقوده للنصر والغلبة والتغيير الصحيح، عليه أن لا يتوجه لطلب الحلول من أمريكا وبريطانيا وفرنسا وروسيا وغيرهم، عليه أن لا يتوجه إلى الأمم المتحدة ومجلس الأمن، عليه أن لا يتوجه لطلب القروض من البنك الدولي وصندوق النقد العالمي، تلك القروض الربوية التي تكبل العباد والبلاد للدول الكبرى وتزيد من تبعية البلدان للدول الكبرى المستعمرة، بل عليه أن يتوجه إلى آيات الله ليجد الحل والرحمة معا، ليجد الطمأنينة والحلول الميسرة، نعم عليه أن يتوجه إلى كتاب الله ليجد الحلول والمعالجات.

على السائرين في طريق التغيير، وعلى الثائرين على حكوماتهم وأنظمتهم أن يتسلحوا بآيات الله ليجدوا الحلول الصحيحة لإيصال ثوراتهم إلى المكان المطلوب، فليست القضية إبدال عميل بعميل وحكومة بحكومة أخرى ويبقى الفساد والبلاد على حالهما، وإنما المطلوب هو تغيير الحكومات والأنظمة والدستور كله بآيات الله عز وجل، المطلوب تحرير البلاد والعباد من دساتير الغرب وقوانينه التي هي حبال الغرب التي يسيطر بها وبحكام بلادنا علينا وعلى بلادنا وعلى كل شرايين الحياة فيها، المطلوب أن نتحرر من هذه الدساتير الغربية ومن تلك الأنظمة ومن أولئك الحكام واستبدال آيات الله وشرعه بهذه الدساتير. وبذلك فقط يكون النصر والغلبة لنا، نعم بتلك الكلمة التي قالها الله لموسى وهارون ﴿بِآيَاتِنَا﴾.

لقد وضع حزب التحرير يده على مكمن المشكلة منذ عام 1953 وكان ذلك بعد دراسة واستقراء لآيات الله وسنة نبيه، وحدد أن مشكلتنا تكمن في غياب الإسلام عن الحكم وفي غياب دولة الخلافة وفي غياب الخليفة. إذ كيف ستكون آيات الله فاعلة ومطبقة ونافذة إذا لم تكن هناك دولة تتبناها وتطبقها وتحملها رسالة للعالمين؟ ولهذا كله بين الحزب في ثقافته أن غايته استئناف الحياة الإسلامية من جديد بإقامة الخلافة إذ بدونها لن نستطيع تفعيل وتطبيق آيات الله في الحياة بالصورة الصحيحة التي أوجبها الله على المسلمين، والتي بها تتم هداية غير المسلمين ونشر الدعوة وحملها لهم.

﴿بِآيَاتِنَا﴾ انطلق حزب التحرير يدعو الأمة بكل أطيافها: جيوشها وعامتها وعلمائها ومفكريها وسياسييها وخطبائها، فكلهم معنيون لأنهم مسلمون ولأنهم يتوجب عليهم تغيير حال الأمة والعودة بأمتهم إلى آيات الله التي تدعو إلى الوحدة في دار عز، وتطبيق شرع الله وآياته لتحل مشاكل المسلمين الواحدة تلو الأخرى.

لم يبلغ حزب التحرير غايته بعد بإقامة دولة الخلافة الراشدة القادمة قريبا بإذن الله، لم يتمكن بعد من إقامتها، ليس من أجل الوصول للحكم، بل من أجل إيصال آيات الله ودستور الإسلام للحكم، لم يتمكن حزب التحرير إلى الآن من بلوغ هذا الهدف وهو يسعى بجد ودون كلل ولا ملل لبلوغه بإذن الله.

ومن المعلوم أن هناك جهوداً مضادة لعمل حزب التحرير وغايته من جهة أعداء الله الكفرة وأدواتهم حكام المسلمين، وبعض علماء السلطان، وأصحاب الأقلام المسمومة من الكتاب والمفكرين، فهؤلاء هدفهم منع حزب التحرير من إيصال آيات الله عز وجل للحكم.

وهناك، للأسف، الكثير من علماء المسلمين وشباب المسلمين الذين ما زالوا متخلفين عن الركب، وقرروا الوقوف على الحياد وآثروا التفرج والترقب، واختاروا النأي بأنفسهم عن هذا الصراع الذي يخوضه حزب التحرير وشبابه وعلماؤه مع أعداء الله وحكام المسلمين!

إن هذا الصراع مستمر حتى يتمكن الحزب من إيصال آيات الله إلى الحكم لتكون دستور الأمة الجديد بإذن الله قريبا في دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة، فهذه الدعوة ستنتصر، لأنها انطلقت من كتاب الله عز وجل وآياته، وتعمل على هديها، وغايتها هي إيصالها إلى الحكم لتتفعل وتطبق على مستوى الدولة، ولذا فهذه الدعوة حتما ستنتصر لأن الآية وعدت بالنصر لمن يتشبث ويتمسك بآيات الله، قال تعالى: ﴿بِآيَاتِنَا أَنتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغَالِبُونَ﴾.

يا من تتخلفون عن ركب هذا الصراع، يا من تبطئون عن اللحاق بدعوة الخلافة التي يقودها حزب التحرير: أسرعوا باللحاق بهذا الركب فتكونوا ممن عمل وسعى لإيصال آيات الله لسدة الحكم وعمل وسعى لاستئناف الحياة الإسلامية بإقامة الخلافة، وعمل وسعى لتحقيق مراد الله، فليس من سعى لإيجاد دولة الإسلام كمن سيعيش في ظل هذه الدولة دون جهد وسعي وتضحية لإيجادها، فهل من الممكن أن يكون أجر المهاجرين والأنصار رضي الله عنهم كأجر غيرهم من المسلمين الذين لم يبنوا ويشاركوا ويسعوا لإقامة الدولة الإسلامية الأولى في المدينة؟ وهل سيكون أجر العاملين اليوم لإقامة الخلافة القادمة الثانية على منهاج النبوة نفس أجر من حصل عليها بكل أريحية بعد إقامتها؟ ليس الأمر كذلك، فالله تعالى يقول في كتابه الكريم: ﴿لَا يَسْتَوِي مِنكُم مَّنْ أَنفَقَ مِن قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَ أُولَٰئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِّنَ الَّذِينَ أَنفَقُوا مِن بَعْدُ وَقَاتَلُوا﴾ والرسول ﷺ يقول: «مَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً» إذ كيف يعيش المسلم ويموت ولم يعمل لتحقيق مراد الله بأن يكون للمسلمين دولة وخليفة، وتطبق أحكام الشرع وتنفذ قوانين الله عز وجل؟! فالأمر ليس على الخيار، بل لا بد لكل المسلمين أن يهتموا ويسعوا ويجدّوا لتحقيق هذا الأمر الجلل الذي هو تاج الفروض والذي يرتبط به العمل بكتاب الله وسنة نبيه وتطبيق شرع الله الذي سيؤدي بنا إلى الغلبة والنصر لا محالة.

اللهم لا تحرمنا أجر العمل لنصرة دينك لبلوغ الخلافة ولتحكيم آياتك لنحصل بها على النصر الذي وعدتنا به، اللهم اجعل لنا سهما في هذه الدعوة ولا تجعلنا ممن يتخلفون ويتقاعسون عنها وعن نصرتها وعن هذا الصراع لنصرة دينك، اللهم هيئ وعجل باستئناف الحياة الإسلامية بإقامة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. فرج ممدوح

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi