من هم الصقور ومن هم الدواجن؟
من هم الصقور ومن هم الدواجن؟

وقفت الدجاجة أمام الصقر وقالت له: "لماذا تطير عاليا وتسكن في الأعالي؟ ألا ترى أن عددكم قليل؟ تعال معنا وادخل القن... فهناك من يطعمنا ولا نتعب أنفسنا بالطيران، ولا يوجد ذئب يهددنا"!!!

0:00 0:00
Speed:
July 17, 2017

من هم الصقور ومن هم الدواجن؟

من هم الصقور ومن هم الدواجن؟

وقفت الدجاجة أمام الصقر وقالت له: "لماذا تطير عاليا وتسكن في الأعالي؟ ألا ترى أن عددكم قليل؟ تعال معنا وادخل القن... فهناك من يطعمنا ولا نتعب أنفسنا بالطيران، ولا يوجد ذئب يهددنا"!!!

ضحك الصقر من كلامها كثيرا ثم قال: "عندما تحلقين عاليا ستشعرين بنشوة العزة والكرامة والشموخ... وعندما تسكنين الأعالي سيحسدك الذين يسكنون الوادي... وعندما تأكلين ما تتعبين بالحصول عليه ستجدين حلاوة الجهد والكد وستعلمين معنى الحياة... ألا ترين أن من يطعمك من بقايا طعامه يذبح فراخك، ويأخذ بيضك، ويحبسك طوال الوقت بحجة الذئب؟!"

فضحكت الدجاجة لكلامه وقالت: "إنك تتكلم بكلام غير مفهوم مثل: النشوة - العزة - الكرامة - الشموخ - الحياة.. أظنك جننت أو في طريقك إلى الجنون".

فقال لها الصقر: "أنا أفهم ما تقولين، لأنك ولدت في القفص وعشت فيه، ولن تفهمي ما أقول إلا بعد أن تخرجي من هذا السجن وتتحرري من الذي رباك على هذا المنطق!!" (منقول بتصرف)

هذا الحوار الخيالي بين الصقر والدجاجة يصور لنا الواقع كما هو عليه في دنيا البشر. فالدجاجة وهي من الدواجن تصور لك معنى التدجين، وتعطيك فكرة عن منطق الذين مورس عليهم التدجين. فهؤلاء الذين عاشوا لعقود تحت التدجين يصعب عليهم فهم منطق الصقور، ولن يفقهوه أبدا حتى يتخلصوا من التدجين ويحلقوا عاليا مع الصقور الحرة.

ففي دنيا البشر تجد أشخاصا يحسبون أنفسهم صقورا حرة وهم في الحقيقة مثل الدواجن راضين بالعيش في الأقفاص. بل قل كم من شعب في دنيا البشر يرى نفسه شعبا أبيّا ينشد العلا وهو في الحقيقة شعب يساق سوق الأنعام بالعصا، فلا ترى لهم نخوة ولا عزة ولا كرامة.

وقد تجد في دنيا البشر من يقول لك عن نفسه إني أنا الليث والضرغام وعند الاختبار حين الابتلاء والمحن يخرس لسانه وتراه من شدة الخوف يرقص ارتجافا مثل الأرنب المذعور.

ويأبى الجميع في دنيا البشر أن تشبههم بالدواجن ويفخرون إذا ما شبهتهم بالصقور. لكن هل نصدق الدجاجة إن زعمت أنها الصقر والنسر والعقاب، وهل نكذب الصقر ونحط من شأنه فنجعله دجاجة؟

ففي دنيا البشر ليس للمرء إلا ما اختاره لنفسه، ولا ينفعه اللسان إن قال عن نفسه إني أنا الفارس المغوار وأنا الحر لا العبد المستكين، فلسان الحال يغني عن لسان المقال، ولكل شخص شواهد ذاتية تدل على حقيقته فإن كانت مقالته تنطبق على حاله فقد صدق وإن كانت لا تنطبق فقد كذب. لأن الصقور الحرة لا تحتاج لمن يدل الناس عن حقيقتها، والطيور الدواجن لا يمكنها أن تخفي حالها عن الناس. فإما أن نكون من الصقور الحرة وإما أن نكون مثل الدجاج من الدواجن.

والسبيل الوحيد لمعرفة حالنا هو أن ينظر كل منا في أحواله وأحوال من يخالط وأحوال الشعب الذي ينتمي إليه. أي علينا أن ننظر في الإنسان وأفكاره ومشاعره وقناعاته وسلوكه وعلى ماذا وطّن نفسه. وننظر كذلك في الشعوب وما هي عليه.

وبالنظر والتدبر فيما سيلي سيعلم كل منا حقيقة أمره، وإن كان نزيها سيحكم على نفسه بنفسه إن كان من الصقور الحرة أم من الدواجن الأليفة.

- أولا: عليك أن تنظر في المنهج الذي اخترته لنفسك. فإن كنت قد اخترت المنهج الذي حدده لك الله واتبعت الكتاب والسنة في كل كبيرة وصغيرة واتخذت الإسلام مبدأ لك، وسعيت اليوم لإيجاده في واقع الحياة بعد هذا الغياب الطويل، وأبيت أن تركع للأنظمة الوضعية القائمة وضحيت بنفسك ومالك وولدك من أجل نصرة الإسلام وعزة المسلمين، وقاومت هيمنة الدول الاستعمارية الكافرة المتحكمة فينا عن طريق عملائها، وكافحتهم وكشفت مؤامراتهم وخططهم. فاعلم أن عملية التدجين قد فشلت معك وأنك صقر من الصقور الحرة تحلق في الأعالي لتهيمن بإسلامك على كل المبادئ الوضعية. لأن الله يقول: ﴿هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ﴾ [التوبة: 33]. ويقول سبحانه: ﴿وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ﴾ [المنافقون: 8]. ويقول سبحانه: ﴿وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا﴾ [النساء: 141].

- أما إذا اخترت المنهج الوضعي الذي وضعه الإنسان العاجز والناقص والمحتاج صاحب العقل المحدود، واستوردت من الغرب الكافر أفكاره ومفاهيمه الوضعية وقيدت نفسك بها في جميع شؤون حياتك أو في بعضها، ودعوت لها وسعيت في سبيلها لتكون هي النافذة والحاكمة في الحياة، مثل الديمقراطية والاشتراكية، وجعلت من نفسك لسان دفاع عنها، وركعت لها ولمن يطبقها عليك، وقاومت من يتصدى لها ويحاربها... فاعلم أن عملية التدجين لم تفشل معك وأنك صرت من الدواجن الأليفة.

- ثانيا: إن كنت ترى نفسك فردا من أفراد هذه الأمة الخيرة صاحبة الرسالة المحمدية، وترى أنك مكلف بحمل هذه الرسالة إلى العالم لنشر الإسلام في ربوعه، وأنك لا تعترف بالحدود التي سجنوك بداخلها وفصلوك بها عن أمتك، وتعمل على إزالتها لتوحد العالم الإسلامي من جديد... فاعلم أنك صقر حر طليق تأبى العيش في الأقفاص التي وضعوك فيها.

- أما إن كنت راضياً بتقسيمات "سايكس وبيكو" ومعتزا بالرقعة التي سجنوك بداخلها، وتفخر برفع الخرقة التي صمموها لك، وطغت عليك مشاعر الوطنية وتردد بنشوة مع الناعقين النشيد الوطني، وتحافظ على الحدود القائمة وتقاتل في سبيل بقائها، وتعتبر أبناء أمتك وإخوانك في الأوطان الأخرى أجانب عنك، وتعاديهم وتشارك في العدوان عليهم باسم الوطنية والدفاع عن الوطن... فإن كانت هكذا مشاعرك وقناعتك فاعلم أنك من الدواجن راض بالسجن الذي سجنوك فيه والقفص الذي وضعوك فيه.

- ثالثا: إن كنت تعلم أن ما فوق الأرض وما تحتها هو الرزق الذي ساقه الله إليك، وأن لك الحق في تملكه حسب أحكام التملك وأنواع الملكية، وأن الثروات التي تحت يد الأمة لا يجوز لغيرها من الدول الاستعمارية أن تنهبها منها بغير وجه حق، وأنك تعمل على رفع يد هذه الدول الرأسمالية الجشعة عن ثرواتك واقتصادك، وتدرك أن مشكلة الفقر والبطالة سببها هيمنة الدول الرأسمالية على خيرات العالم، وتعمل على تحريك الأمة لتقف في وجه هذا النهب والاستنزاف للثروات، وتدرك في الوقت نفسه أن الثروات الموجودة على أرض الإسلام من بترول وغاز وملح وفوسفات وغيرها هي حق للأمة بأكملها وليست حقا لبعض الأقطار والرقع الجغرافية التي حددتها مسطرة الخبيثين الإنجليزي والفرنسي "سايكس وبيكو". فإن كنت على هذه الدرجة من الوعي فاعلم أنك من الصقور الحرة لا تقيدك قيود ولا تحرمك حدود من رزق الله.

- أما إن كنت ترى أن العميل الخائن الذي يحكمك كريم معك بما يرميه إليك من بقايا الفتات وفاضل الطعام وثرواتك يفوت فيها لأعدائك وأعداء الأمة، وكنت كذلك تنكر على من يقول لك إن الثروات الموجودة في الأقطار الأخرى من بلاد الإسلام هي ملك لجميع المسلمين أينما كانوا وتستهجن منه هذا القول وتستغربه، وكنت من المقتنعين بكلام الحكام الفاسدين وتصدقهم في كذبهم بأن البلاد فقيرة ولا توجد بها ثروات وتسانده في بعث مشاريع الاستثمار الأجنبي على أرضك، وتسعد بالحصول على وظيفة في هذه الشركات التي تستخدم أبناء بلدك كالعبيد في تنمية ثوراتها، فاعلم أن حالك كحال الدواجن التي تُرمى لها الفضلات وبقايا موائد الأسياد. والله سبحانه يقول: ﴿قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آَمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا خَالِصَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الْآَيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ﴾ [الأعراف: 32]. ويقول سبحانه: ﴿هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِي مَنَاكِبِهَا وَكُلُوا مِنْ رِزْقِهِ وَإِلَيْهِ النُّشُورُ﴾ [الملك: 15].

- رابعا: إن كنت ترى أنك جزء لا يتجزأ من جسد هذه الأمة العزيزة، وترى أن من نطق بالشهادتين هو أخ لك في الدين، وأن أمتك أمة واحدة على اختلاف أعراقها وأجناسها وأنسابها وألوانها وألسنتها، وأن المؤمنين إخوة، لقوله تعالى: ﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ﴾ [الحجرات: 10]. وتعمل على مقاومة الأفكار التي تمزق جسد الأمة إلى شعوب متفرقة وقوميات متنازعة، وتدوس بقدمك على كل نعرة من نعرات الجاهلية سواء أكانت قبلية أو طائفية لما رواه ابن حبان في صحيحه عن أبي بن كعب أنه قال: "رأَيْتُ أُبيًّا رأى رجلًا تعزَّى بعزاءِ الجاهليَّةِ فأعَضَّه ولم يَكْنِ ثمَّ قال: قد أرى في أنفسِكم - أو في نفسِك - إنِّي لم أستطِعْ إذا سمِعْتُها ألَّا أقولَها سمِعْتُ رسولَ اللهِ ﷺ يقولُ: «مَنْ تَعَزَّى بِعَزَاءِ الْجَاهِلِيَّةِ، فَأَعِضُّوهُ، وَلَاتَكْنُوا». وكما جاء في سنن أبي داود عن أبي هريرة أنه قال: قال رسول الله ﷺ: «إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ أَذْهَبَ عَنْكُمْ عُبِّيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ، وَفَخْرَهَا بِالْآبَاءِ مُؤْمِنٌ تَقِيٌّ، وَفَاجِرٌ شَقِيٌّ، أَنْتُمْ بَنُو آدَمَ وَآدَمُ مِنْ تُرَابٍ، لَيَدَعَنَّ رِجَالٌ فَخْرَهُمْ بِأَقْوَامٍ، إِنَّمَا هُمْ فَحْمٌ مِنْ فَحْمِ جَهَنَّمَ، أَوْ لَيَكُونُنَّ أَهْوَنَ عَلَى اللَّهِ مِنَ الْجِعْلَانِ الَّتِي تَدْفَعُ بِأَنْفِهَا النَّتِنَ». إن كنت تتبع هذا الخط وتفتخر بانتمائك لأمة الإسلام فأنت الحر الأبي المعافى من داء الجاهلية.

- أما إن كنت مصابا بداء الجاهلية، وتنخرك ديدانها حتى عفنتك بعفن العصبية الجاهلية، فعدت تفتخر بوطنك أو بقوميتك، وترى في انتمائك إلى التراب هويتك وفي شجرة نسلك عرقك، وتبغض كل من لا ينتمي إلى وطنك ولا ينحدر من سلالتك وعرقك، وتطالب بالانفصال والحكم الذاتي، وتأبى أن تتحدث بلغة القرآن وتخير عليه اللسان الأعجمي القبلي، فاعلم أن الكافر المستعمر الذي دخل عليك بهذه النعرات الخبيثة قد نجح في خطته معك وها قد أثمرت فيك، فصرت تبغض أمتك وعدت تنادي في البلاد متفاخرا: - أنا العربي - أنا الكردي - أنا الأمازيغي - أنا الطوراني - أنا الفارسي - أنا السعودي - أنا الخليجي - أنا الجزائري -... ونراك حين المناوشات المفتعلة والفتن المصطنعة تهرع إلى جنسك وعرقك وقفصك كما يهرع كل مخلوق أبكم غير عاقل إلى فصيلته وجنسه ووكره وحفرته وجحره وعشه.

- خامسا: إن كنت تعلم أن الإسلام جاء ليحررك من العبودية ويعيد لك كرامتك كإنسان حر، وتعلم أن لا سيادة لأحد عليك إلا سيادة الشرع، وأن السلطان يعود إليك، وأنت الذي تختار من يحكمك بمنهج الله ويطبق عليك أحكام الكتاب والسنة، وأنك تأبى الظلم والاضطهاد وكتم الأفواه، وأنك لا تخشى إلا الله ولا تركن للظالمين لقوله تعالى: ﴿وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ﴾ [هود: 113]. وكنت مستعدا أن تضحي بنفسك لإزالة أنظمة الكفر وهدم عروش الحكام الطواغيت وتعمل لاستئناف الحياة الإسلامية وإقامة الخلافة على منهاج النبوة، وأن عصا البوليس لا تردعك ولا تردك عن الحق، وأن ظلمة السجون لا تخيفك، وحبال المشانق لا تثنيك عن الشهادة في سبيل عزة الإسلام والمسلمين، وأن الحياة لا طعم لها إلا إذا كان الإسلام وحده هو لونها، وترى أن البشرية في حاجة لك لتخرجها من الظلمات إلى النور، فاعلم وتأكد أنك الصقر الحر تحلق في الفضاء وتنشد العلا.

- أما إن كنت ترى في الديكتاتور الذي يحكمك بالحديد والنار، ويطبق عليك شرعة الكفار، وترى كذلك ظلمه وجوره وتكميمه للأفواه ومنعه للأرزاق، وتراه كيف يراقبك بأجهزة مخابراته ورجال مباحثه، وكيف يترصد حركاتك وسكناتك، وتراه يحرم عليك الاشتغال بالسياسة، ويمنعك من محاسبته ومحاسبة موظفيه في السلطة، ويقطع لسانك إن تكلمت ويكسر قلمك إن كتبت، وترى زبانيته يقتحمون بيتك ويأخذون أبناءك من حجرك ويودعونهم في السجون، وترى موالاته للكفار الاستعماريين واتخاذه البطانة منهم، ويسمح لهم ببناء قواعدهم العسكرية على أرضك ويرخص لهم فتح أوكار التجسس عليك، ويعطيهم ما لا يعطيك، ومع ذلك تعتبره حامي حمى الوطن وتبرر مظالمه وتؤوّل حكمه بالكفر وتبحث له عن الأعذار وتقول هو مولاي الذي يحرسني من الذئاب، وولي أمري الذي أمرني ربي بطاعته، وتدعو له بطول العمر وطول البقاء على عرش الملك... فاعلم أنك من الدواجن، وأن منطقك لا يختلف عن منطق الدجاجة في حوارها مع الصقر.

هذه الخمسة التي ذكرتها لك تكفيك لتعرف واقعك وحالك وتعلم إن كنت من الصقور أم من الدواجن!

 ودعوني أقولها بصراحة: إن كلماتي هذه ستكون بردا وسلاما على الصقور الحرة، وستكون مزعجة ومستفزة للبعض وغير مفهومة عند البعض الآخر، ولعلها تكون محفزة لطرف آخر، وأي شخص شعر بالقلق منها ولم تعجبه فليسأل نفسه لماذا؟.

ونصيحتي في النهاية ﴿لِمَنْ كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌ﴾ [ق: 37]. خلص نفسك من التدجين الثقافي والإعلامي والاجتماعي والاقتصادي والسياسي، وخلص نفسك كذلك من تدجين تجار الدين شيوخ السلاطين الذين احتكروا المنابر والفضائيات، خلص نفسك وعُدْ إلى أمتك ولا تُعِنْ عليها الظلمة بسيرك معهم وسكوتك عنهم. فإن أعرضت عن نصحي وأدبرت عنه فلا أجد لك كلاما آخر أبلغ من كلام الله عز وجل في قوله تعالى: ﴿وَمَا يَسْتَوِي الْأَحْيَاءُ وَلَا الْأَمْوَاتُ إِنَّ اللَّهَ يُسْمِعُ مَنْ يَشَاءُ وَمَا أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ * إِنْ أَنْتَ إِلَّا نَذِيرٌ﴾ [فاطر: 22-23].

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

خالد العمراوي

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi