قُلُوبُنا لِلشَّام وَثُوَارِها تَرْحَلُ خَمساً كَلَّ يَوْمْ
April 24, 2015

قُلُوبُنا لِلشَّام وَثُوَارِها تَرْحَلُ خَمساً كَلَّ يَوْمْ

قُلُوبُنا لِلشَّام وَثُوَارِها تَرْحَلُ خَمساً كَلَّ يَوْمْ
أَلسنتنا تلهج بصادق الدعاء "اللَّهم بارك لنا في شامنا وثورتها وثوارها"


ثورة الشام ثورة الأمَّة أو قُل أمُّ ثوراتها، تأبى إلا أن تتكسر على أرضها كل المؤامرات والمكائد والحيل والأحابيل السياسية الدولية والإقليمية والمحلية، ثورة الشام التي أفصحت عن نفسها بوضوح أنها لله وبالله وليس لها سندٌ أو معينٌ إلا الله فهتفت الحناجر "ما لنا غيرك يا الله"، فاشتد تكالبُ أعداءِ الله عليها فألقوا على رأس أهلها جحيم حممهم لتركع لهم الشام وثورتها وثوارها، فجُبْنُهم هو القيمة المثلى لرجولتهم وشجاعتهم، يضربون النساء والأطفال والبيوت الآمنة، ليركع ثوارها الأبطال ولكن هيهات لمن يثور لله وبالله، هيهات أن يركع إلا لله، فتلقوا الصفعة هذه المرة من أطفال وأشبال الثورة وأمهات رجالها، فكان لوقوف أشبال وأطفال الشام في وجه أعداء الله طعم مرٌّ مريرٌّ تجرعه هؤلاء المجرمون أصحاب براميل الموت وأذنابهم، فازداد غيظهم فَفَرُّوا ثانيةً إلى أحابيلهم السياسية ليصنعوا لهم مؤامراتٍ، في ظاهرها الرحمةُ وفي باطنها العذاب والخضوع والخنوع والمذلة، مع أن براميلهم لم تتوقف، وهيهات أيضًا لأي ائتلاف من صُنع هؤلاء الأشرار أن يؤلف بين قلوب أهل الشام ليصطفوا وراءه ليكون إمامهم يركع بهم لأعداء الله.


فلا الداعيةُ و"الخطيب" بالمسجد الأموي معاذ أعاذهم من استمرار ثورة الشام، ولا جورج صبرا أفلح معهم بتصبيرهم بأمل قبولهم بما يحوكون لهم من خطط ومؤامرات، ولا حتى شيخ العشيرة أحمد عاصي الجربا أسعفه نسبه أن يلتف حول ائتلافه الثوار فيهتفوا خلفه للعلمانية والدولة المدنية التي يرون فيها عودة إلى الجاهلية، وها هو هادي البحرة يحاول أن يهدي إلى أوحال بحرة ائتلافه من يشاء ممن هم عصيُّون عليه وعلى ائتلافه ومن وراءَهم.


نعم يا ثوار الشام الأشاوس، قلوبنا ترحل إليكم خمسًا كل يوم، فقد وضعتم أقدامكم على أول الطريق، في عقر دار الإسلام "الشام"، ومن على قمة جبل الشيخ ارفعوا الصوت عاليًا وقولوا لأعداء الله وأذنابهم خسئتم وخابت مساعيكم، فالشام لنا ونحن أهلها ورجالها، وليس هذا فحسب؛ فالأندلس لنا تنتظرنا نتوق لإعادة أمجادنا فيها، والقدس لنا سنصلي فيها عما قريب بإذن الله صلاةً جامعةً آمنةً مطمئنةً بعد تطهيرها من رجس إخوان القردة والخنازير، ستسجد جباهنا ووجوهنا تلتهم الأرض المباركة خشوعًا، دموعنا تنهال حزنًا على ما فرطنا به في سابق الأيام وفرحًا بنصر الله لنا، ثم يقوم أميرٌ منكم يذكرنا أننا ما زلنا في أول الطريق، فالقرم لنا وبورما لنا وأفغانستان والشيشان والبلقان لنا وأفريقيا الوسطى والعليا والساحل وقرنها كلها لنا، والنيل من منبعه إلى مصبه وبلاده كلها لنا يا من زرعتم الشحناء والبغضاء بين أهله ليختصموا على ماء عذب شربوه سويًا وتوضأوا بمائه وتطهروا فلم نسمع يومًا أنهم تشاحنوا أو تخاصموا إلا في عهدكم المشؤوم، ويذكرنا أميركم قائلًا: فأهلكم هناك ينتظرون سنابك خيلكم وفرسانكم لتحريرها من رجس الأنجاس، فتسير الجيوش ترفع راية رسولها الكريم راية العُقاب مهللةً مكبرةً تطلب الموت في سبيل أن يحيا أهل الأرض بنور ربهم الذي تحملون مشاعله، فيسعد الناسُ كلُ الناسِ بعدل دولة الخلافة الإسلامية على منهاج النبوة، بعد أن أمعن الكفار في إذلال المسلمين في أرضهم وبلادهم، حتى تشرق الأرض بنور ربها ونضع لأعداء الله الكتاب الذي أحصينا فيه قبح صنائعهم وجرائمهم في حق أمتنا لنحاسبهم على كل ما اقترفوه بحقنا.


قلوبنا إليكم ترحل خمسًا كل يوم، فأنتم أملنا في أرض الحشد والرباط، لا نخشى عليكم إلا أن يفتنكم الأشرار بمكرهم، وإن كان مكرهم لِتزول منه الجبال، فاللهَ نسأل أن يمكر بهم، فقد توحدوا وتكالبوا عليكم من كل حدب وصوب، بعد أن أعلنتموها لله وبعد أن رفعتم راية رسول الله صلى الله عليه وسلم ، فتنادوا مصبحين؛ فها هو المعلم وزير خارجية سوريا يكرر تحذيره لكل دول الكفر المستعمرة أنه يحارب من يريدون عودة الخلافة الإسلامية، ليمدوه بالسلاح والعتاد، ومن خلفه لافروف وزير خارجية روسيا يكرر التحذير نفسه، كلهم في خندق واحد يحاربون الله ودينه ويخافون منكم أن تعيدوا الإسلام إلى واقع الحياة فتصبحوا أعزاء بدينكم ودولتكم على أرضكم، ورغم أننا على علم بأنكم تعلمون ذلك وأكثر منه إلا أن قلوبنا عليكم كقلب الأم على طفلها، لا سيما وأن حجم المكائد يزداد يومًا بعد يوم مما يبعث فينا القلق عليكم، فالغرب والشرق الكافر وأعوانهم داخل الشام وخارجها حين تكالبوا على ثورة الشام وثوارها تفننوا في حياكة المؤامرات والحيل السياسية للالتفاف على ثورتكم.


لقد تعامل أعداء الله والإسلام مع ثورتكم بطريقة مختلفة عن الثورات الأخرى، ففي تونس كانت مفاجأتهم فأوجدوا لهم طريقةً بواسطة أعوانهم فالتفوا على ثورتهم، وفي ليبيا أتظنون أنهم ساعدوا على الإطاحة بالقذافي ونظامه لأنهم كانوا يخشون على إخوانكم في ليبيا من أن يدمر عليهم القذافي مدينة بنغازي، فها هم يفعلون الشيء نفسه ويعيثون في كل ليبيا فسادًا عن طريق أعوانهم المأجورين، وفي مصر أيضًا أخذوا ثورة الشعب واحتضنوها احتضان الثعلب لفريسته، ثم وفي ليلةٍ ليلاء التهموها باسم إنقاذ البلد من الفوضى التي سيحدثها الإسلام، وفي اليمن أداروا ثورته فأجهضوها بحل لا يختلف عن المشكلة التي جاءت الثورة لحلها.


أما في الشام فكنتم أنتم المختلفون بأن كشفتم ألاعيبهم من البداية، وعرفتم أن هذه الدول تقف إلى جانب أسد هزيل لا يقوى على الوقوف أمامكم، ثم قررتم أن تكون ثورتكم لله وبالله فهتفتم "ما لنا غيرك يا الله" بعد أن رأيتم أن كل هذه الدول تدعم ذلك الأسد المتحنط في مكانه رعبًا وخوفًا، ولولا هذه الدول ما صمد بوجهكم، ثم بارك الله لكم الهمة والعزيمة بأن صمدتم أمام العالم كله بما أوتي من قوة جبارة، وها أنتم تلقنونه على الأرض وفي السياسة الدرس تلو الآخر، فهذه الدول كلها لن تسمح - إن استطاعت - بأن تعيدوا بناء دولة الخلافة الإسلامية من جديد لأن في هذا نهايتهم أيها الثوار نعم إن في هذا نهايتهم، وإن انتصاركم عليهم بإذن الله هو إعلان عن قيام دولة الخلافة العملاقة على منهاج النبوة.


إن في انتصاركم عليهم وقيام دولة الخلافة على منهاج النبوة، حلًا للأزمة اليمنية والليبية والتونسية والمصرية والعراقية والحبل على الجرار وبأسرع مما تتخيلون، من هنا ينبع قلقنا عليكم فحجم العمل الذي تقومون به كبير وكبيرٌ جدًا وحجم المكائد عليكم بحجم دولة ستسود الدنيا بأسرها، فالله الله يا أحباب رسول الله، أن تسددوا وتقاربوا وأن لا تتنازعوا فتفشلوا وتذهب ريحكم، قدِّروا للأمر قَدْرُه فإن خصمكم بدأ يلفظ أنفاسه الأخيرة وهو ساقط لا محالة، رغم كل هذا المكر ورغم كل هذا الضيق والتضييق علينا وعليكم، فإن الفرج آت عما قريب وإن تجارتنا هي الرابحة لأننا نتاجر مع الله ولله مهما ضاقت علينا الأرض بما رحبت، فهذه طبيعة الفرج والنصر لا يأتي إلا بعد أن يشتد الكرب ويضيق الحال وينعدم بصيص الأمل إلا بالله، ولله در الشافعي من فقيه حكيم بليغ حين قال:
ضَاقَتْ فَلَمَّا اسْتَحْكَمَتْ حَلَقَاتُها فُرِجَتْ وكُنتُ أَظُنُّها لا تُفْرَجُ


فالصعوبة في الأمر أيها الثوار الأحرار أننا نواجه أعداء الله الذين يمتازون بالمكر والخداع والغدر والخيانة، وأن لهم في بلادنا عملاء ومأجورين بذات الميزات يضربوننا بهم. ولكن سلاحنا هو أمضى فالله يدبر لنا ففيه نخاصم، ونقابل مكرهم بمكر الله بهم، نجعله في نحورهم ونستعيذ به من شرورهم، نطفئ بتدبير الله لنا كل نار يوقدونها، ومن يكن الله حليفه فهو نعم المولى ونعم النصير، وحسبكم أيها الأبطال أن الله وفقكم لإفشال أي مشروع للتسوية السياسية مع هذا النظام المجرم، على غرار ما جرى ويجري في ربوع بلادنا الأخرى، حسبكم أن النظام وأعوانه ومن وراءه يلهثون كالكلاب المسعورة وراء تسوية من ذلك النوع، والله إن هذا لنصر تحققونه على الأرض وفي السياسة، فأقدامكم قد ترسخت على الأرض في الوقت الذي تزلزلت أقدامهم مع أن العالم كله يساند هذا المأجور، فأصبح النصر بالنسبة لثورتكم هو صبر ساعة وثبات على بقائكم في خندق الله ورسوله، وحري بمن يجابه العالم مخلصًا من أجل الله ودينه أن يستخلفه الله في أرضه وأن يبدله بعد خوفه أمنًا، فهذا وعد من الله الذي لا يخلف الميعاد ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا ۚ وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ﴾.


غَضَبُ الإسلامِ آتٍ أيها الأشرارُ الفُجَّار، غضب شباب الإسلام آتٍ من كل الجهات لكي تضيق عليكم الأرض بما رحبت، آتٍ من الشيشان وأفغانستان والبلقان، آت من شبابنا في السند والهند ومن أقصى الشرق شماله وجنوبه، آتٍ من أفريقيا كلها حيث ظلمتم وسرقتم ونهبتم أيها المجرمون، آتٍ من شباب الإسلام في ليبيا الذين لا يعرفون الخوف إلا من الله، آتٍ من تونس التي لقنكم فيها شبابنا دروسًا في سياسة الإنسان للإنسان وفق منهج ربه، وقد حذركم لسان الخير فينا في تونس الأستاذ رضا بالحاج فقال لكم: إنَّنا شبابٌ مسلمٌ نُفَوِّضُ ربنا ولا نُفَاوِضُه، ولكنكم لا تفقهون، غضب الإسلام آتيكم من بين أيدكم ومن خلفكم آتيكم من شوارع أوروبا وأمريكا التي بدأ الإسلام سمةً بارزةً في حياتهما، وكم قدم المستشارون النصائح لكم لتُخَفِّفُوا من حدة إجرامكم بحق العزل من أبناء أمتنا ولكنكم لا تفقهون ولا تدرسون تاريخ الأمم، آتيكم من القوقاز ومن مهد الدولة العثمانية التي أجرمتم بحقها، آتٍ لكم ولعملائكم في وادي النيل وأرض الكنانة المتعطشة للإجهاز عليكم وعلى أزلامكم، وعيون هؤلاء الشباب كلها ترحل للشام كل يوم لينجز الشباب مهمتهم هناك فتنفجر ثورة على وجه الأرض كلها تكبر الله وتخلع كل أعدائه، ثورة تملأ الأرض في لحظة واحدة، تحاكي الله بطاعتها ودعائها بحكمها وعدلها بقوتها وقوة رجالها ونسائها، ثورة الرحماء على أهل الله الأشداء على أعدائه.


نحن لا نكتب إنشاءً أدبيًا، بل نحن نعد لتلك اللحظة إعداداً، نعد الرجال والنساء ونعد أمتنا لتتهيأ لتلك اللحظة التي ستشهد سقوط العروش الورقية، ويا للساقطين حينها من هول الخزي والعار عندما ينكشف أمام بسطاء الأمة كم كان صاحب الجلالة والفخامة والسمو أخرقَ وعبدًا ذليلًا طيعًا عند أرذل خلق الله، يا أصحاب الجلالة والفخامة والسمو المزيف لن تجدوا لكم يومها مكاناً في العالم يؤويكم، فستأتيكم أخبارنا تؤُزكم أزَّا، نعلم أنكم ستفرون ولكن إلى أين فأمريكا لن تكون أمريكا التي تعرفون، ولا حتى أوروبا ولا روسيا ولا الصين، ستجلسون تفكرون أين المفر فأسيادكم لم يعد يُسمع لهم رِكْزٌ، سنجلبكم مكبلين بأصفاد الذل والعار مطأطئي الرؤوس لا يكاد يرتد إليكم طرف، عندها ستلجأون إلى حمل المصاحف التي طالما حاربتموها، وعندها ربما تجدون قاضيًا كالعز بن عبد السلام يحكم ببيعكم في سوق النخاسة، هذا إذا قبل هذا السوق بضاعة كأمثالكم فأنتم ليس مثلكم إلا أنتم، آدميّو الشكل يخلو مضمونكم من أي خلق كريم أو مروءة أو إنسانية حتى تجاه أهلكم وبلادكم.


فيا خيل الله اركبي ويا أرض اشهدي ويا سماء أمطري ويا حملة الراية قوموا فاليوم يومكم والأرض أرضكم والبلاد بلادكم دينكم دينكم لحمكم ودمكم. ويا ثوار الشام أنجزوا وتقربوا إلى الله فعنده النصر وهو المانح له وهو المعز المذل فقلوبنا ترحل إليكم خمسًا كل يوم، تنام أعيننا ولا نجد طعمًا للحياة في النوم، فعلى أرضكم انتصر إسلامنا على الروم، وفي أرضكم وعلى أيديكم بإذن الله سنهزم الفرس والروم، مهما تكاثرت الغِربان والبُوم.


اللهم كن لأهلنا في الشام معيناً وبارك بثورتهم وأرهم الحق حقًا وارزقهم اتباعه وأرهم الباطل باطلًا وارزقهم اجتنابه، اللهم سدد رميهم وثبت الأرض من تحت أقدامهم، اللهم هيئ لأمتنا على أيديهم أمر رشد يعز فيه أهل طاعتك ويذل فيه أهل معصيتك ويسود فيه شرعك، اللهم ائذن للخلافة أن تعود ولشرعك أن يسود، وأنجز اللهم على أيديهم وعد نبيك صلى الله عليه وسلم  خلافة على منهاج النبوة. اللهم آمين.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
عبد الرؤوف بني عطا

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi