قوانينهم الوضعيّة ظالمة وضيعة  وأحكام الله وحدها القوانين العادلة الرّفيعة
August 14, 2017

قوانينهم الوضعيّة ظالمة وضيعة وأحكام الله وحدها القوانين العادلة الرّفيعة

قوانينهم الوضعيّة ظالمة وضيعة

وأحكام الله وحدها القوانين العادلة الرّفيعة

ذكرت (رويترز) أنّ لجنة بمجلس الشيوخ الأمريكيّ أقرّت مشروع قانون تتوقّف بموجبه مساعدات سنويّة قيمتها 300 مليون دولار تقدّمها أمريكا للسّلطة الفلسطينيّة إلاّ إذا أوقفت صرف ما وصفها مشرّعون بأنّها مبالغ ماليّة تكافئ الجرائم العنيفة. وصوّتت لجنة العلاقات الخارجيّة بمجلس الشّيوخ بأغلبيّة 17 صوتا مقابل أربعة لصالح مشروع القانون المعروف باسم تيلور فورس بعد أن قتل فلسطينيّ أمريكيّاً يبلغ من العمر 29 عاما (وهو خرّيج مثاليّ من "ويست بوينت" ومحارب سابق) طعنا حين كان في زيارة لكيان يهود العام الماضي. ويجب أن يقرّ مجلسا النّوّاب والشّيوخ بكامل أعضائهما مشروع القانون ليتحوّل إلى قانون.

وعلى هذا الأساس بدأ الكونغرس بدراسة قانون لمنع "السّلطة الفلسطينيّة" من التّحريض على العنف. التي - حسب زعمه - لطالما قدّمت لأسر الفلسطينيّين الذين يشنّون هجمات ضدّ يهود مكافآت ماليّة ترتبط بفترة بقائهم في سجون يهود، إلى جانب الأُسر التي يلقى أقرباؤها حتفهم خلال أعمال عنف ضدّ الأبرياء.

وعرج إلى أنّها قد برّرت هذه الممارسة بأنّها إن لم توفّر هذه المزايا فحركة "حماس" ستفعل. ولكنّه اعتبر أنّ هذه الحجّة واهية فكيف لها بكسب ميزة على خصمها الإسلاميّ الذي تتنافس معه على النّفوذ السّياسيّ وهي تعتمد سياسة تبرّر العنف؟!!

وفي حال تمّ تمرير القانون، يقول "ديفيد ماكوفسكي" مدير مشروع عمليّة السّلام في الشّرق الأوسط في معهد واشنطن وعضو في مجلس العلاقات الخارجيّة والمعهد الدّوليّ للدّراسات الاستراتيجية الذي مقرّه في لندن "سيحمل رسالة واضحة إلى "السّلطة الفلسطينيّة" مفادها أنّ ممارسة تقديم المزايا إلى الذين ينفّذون أعمال عنف ضدّ يهود أو أمريكيّين مقيتة وغير مقبولة."

هذا وتجدر الإشارة إلى أنّ أمريكا قدّمت اقتراحا رسميّا في 2010 إلى "مكتب المفوّض السّامي لحقوق الإنسان" لحثّ جميع الحكومات على "التّحدث علناً ضدّ عدم التّسامح، بما في ذلك الدّعوة إلى الكراهيّة القوميّة أو العنصريّة أو الدّينيّة التي تشكّل تحريضاً" - وعلى إدانة المسؤولين الحكوميّين الذين يمارسون ذلك.

"أعمال عنف ضدّ يهود أو أمريكييّن"؟؟ وماذا عن الأعمال التي يقوم بها كيان يهود ضدّ أهل فلسطين؟ بم تُنعَت؟ هل هي دفاع عن النّفس أم عن وجود "مفروض مرفوض"؟ ماذا عن الأعمال التي نفّذها الجنود الأمريكان في العراق؟ وفي أفغانستان؟ وفي سوريا؟ أم أنّ قانونهم "يكيل بمكيالين"؟!

لئن تضاربت مصالح الدّول العظمى فيما بينها فإنّها تتّحد للحفاظ على النّظام الذي يسيّرها؛ "النّظام الرّأسماليّ"، فتكون يداً من حديد تضرب من يهدّد كيانه، والإسلام هو النّظام الوحيد الذي بقي ينافسه والذي بانت ملامح عودته إلى الحياة بعد أن أقصي عنها منذ سقوط دولته سنة 1924م.

الحرب على الإسلام هي حرب صليبيّة يتفانى أعداؤه لقيادتها وإبراز قدرتهم على التّفنّن في اختيار الأسلحة الأكثر وحشيّة للنّيل من المدنييّن العزّل فطالت الأطفال والنّساء!! فأين قوانينهم تلك التي تندّد بالعنف أمام ما ألقي على الأبرياء من أبناء سوريا من قنابل عنقوديّة وبراميل متفجّرة أتت على الأخضر واليابس؟! إنّ قانونهم هذا يقضي بإدانة وذمّ من يتعرّض لأحد أبنائهم... وبالأمر القبيح المذموم يصفون ذلك وتسنّ القوانين التي بمقتضاها تسحب المساعدات الأمريكية للسلطة الفلسطينية بحجّة أنّها تصرف في دعم (الإرهاب) ومساعدة منفّذيه وأسرهم وإن كان المدان يدافع عن أرضه ومقدّساتها... فينعت بـ(الإرهابيّ) لأنّه يدافع عن أقصاه ويُبَرَّأ المغتصبُ اليهوديّ الذي يعتقل الأطفال ويروّعهم وينكّل بالنّساء ويقتل زهرات بدم بارد لا يأبه لأحد... أمّا إن كان هذا العنف موجّها نحو مجموعات مسلمة فالمقياس مختلف تماما فتُغدَق الأموالُ وتُسنَد جوائزُ نوبل للقائمين عليها وينفون ما يحدث من جرائم وينكرونه، كما أنكرت أونغ سان سو كاي رئيسة حكومة بورما وهي إحدى أشهر النّاشطات الحقوقيّات في العالم، وحائزة على جائزة نوبل للسّلام، أنكرت ما يجري في بلادها من انتهاكات وجرائم ضدّ الإنسانيّة ورفضت الرّدّ على هذه الاتهامات... فأين هم من هذا؟! أين قوانينهم ممّا يحدث للأبرياء من مسلمي الرّوهينجيا من إبادة وتطهير عرقيّ ومن ذبح للرضّع والأطفال بالسّكاكين في منازلهم خلال الحملات التي تقوم بها قوات الشّرطة والجيش هناك والتي تسمّى «مناطق عمليّات الإخلاء» والتي أدّت إلى مقتل المئات منذ 9 تشرين الأول/أكتوبر من العام الماضي؟؟

موتُ أمريكيٍّ أقام الدّنيا ولم يقعدها وسُنّ لأجله قانون، أمّا قتل المسلمين في أمريكا (2015/02/11 حادثة قتل الأمريكيّ كريج ستيفين هيكس لـ3 طلّاب مسلمين بدافع "كره الإسلام")، فلم يحرّك للرّئاسة الأمريكيّة ساكنا ممّا جعل حوادث العنف ضدّ المسلمين تزيد بشكل ملحوظ، وهو ما زاد في تنامي الإسلاموفوبيا خاصّة بعد تولّي ترامب الرّئاسة الأمريكيّة والذي صرّح في عديد من المناسبات بكرهه للإسلام الذي لا تنطبق عليه مواصفات الإسلام الأمريكيّ: خدوم مطيع معتدل وديع لا يختلف مع الحضارة الغربيّة ويتلاقح معها ويقبل بها بل ينصهر ويذوب فيها و... يتخلّى عن حضارته ومفاهيمه ليتعايش معها بسلام وأمان!...

لا يخفي هذا الرّئيس حقده على الإسلام الذي نعته بـ"المتطرّف" لأنّه يهدّد مصالحه وينادي بوحدة الأمّة وفكّ قيود الغرب عنها، فضمن الخطاب الذي ألقاه وخلال حفل أكّد بأنّه سيوحّد العالم بهدف "محو الإسلام المتطرّف من على وجه الأرض". (بي بي سي، 23 كانون الثاني/يناير 2017)

أمّا قتل المسلمين فلا حراك ولا تعليق عليه، وحادثة المسجد الأخيرة التي جدّت بولاية مينيسوتا الأمريكيّة تؤكّد تجاهل ترامب لهذه الأعمال، فلم يكلّف خاطرا للرّدّ على هذه الفاجعة ولزم الصّمت. قال سيباستيان غوركا، مسؤول الأمن القوميّ في البيت الأبيض "صمت ترامب يرتبط بعدم التّأكّد بعد، من وجود أسباب أيديولوجية وراء التّفجير". تلك هي السّياسة العالميّة اليوم في ظلّ هذا النّظام الرّأسماليّ الفاسد، عمل على تغوّل الحاكمين والقائمين عليها من أصحاب رؤوس الأموال ودولهم ليمتصّوا دماء الشّعوب وثرواتها. تراهم يهبّون لدمِ واحدٍ من رعاياهم حتّى يثبتوا لهم قدرتهم على حمايتهم فيضمنوا بذلك حبّهم ويحافظوا على مراكزهم، ويماطلون ويتملّصون ويصمتون إن تعلّق الأمر بدماء آلاف المسلمين.

حتّى إبادة شعب لا تحرّك لهؤلاء المشرّعين الذين يقودون العالم ساكنا!! فأين هم ممّا يحدث لأهلنا في سوريا (أكثر من 400 ألف قتيل من بينهم 25 ألف طفل وأكثر من 1200مجزرة)؟! أين هم ممّا يحدث في اليمن؟! أين هم ممّا تسعى إليه حكومة الهند حثيثا لجعل المسلمين أقلّيّة في إقليم كشمير؟! فـ"القوات الهندية ترتكب جرائم ضدّ الإنسانية أسفرت عن مقتل 15 مدنيًا خلال الأسبوع الماضي وحده". كما جاء على لسان نافيس زكريا المتحدّث باسم وزارة الخارجيّة الباكستانيّة في تقرير الوزارة الصحفيّ الأسبوعيّ.

 تسنّ القوانين وتمرّر لخدمة من يسودون العالم وتفصّل حسب مصالحهم ومنافعهم وتتغيّر بتغيّرها دون مراعاة للآخرين؛ إذ يقوم هذا النّظام العالميّ على تثبيت مصالح الدّول العظمى التي تمتصّ ثروات بلاد المسلمين بعد أن قسّمتها - ولا غرابة في ذلك - فمن قام بسنّها لا همّ له سوى الحفاظ على مكانته وتثبيت نفوذه وسيطرته.

لقد أدركت الولايات المتّحدة ودول أوروبّا، ومن يدور في فلكها من الدّول العميلة لها والخائنة لدينها ولأمّتها أنّ الأمّة بدأت تتحسّس طريق نجاتها وأنّ أعناقها اشرأبّت تنتظر عودة الإسلام إلى حياتها، وبهذه العودة ينهار صرح النّظام الرأسماليّ؛ لذلك تعمل جاهدة على الحيلولة دون وقوعه أو على الأقلّ تأخير ذلك.

تُسَنُّ القوانينُ لتدعم القويّ وتُضاعِف قوّته وإن كان في غنى عن هذه القوانين لأنّه يقتصّ ولا ينتظر قانونا يشرّع له أعماله... فها هو كيان يهود ينال من خصمه "أهل فلسطين" وممّن اعتدى على قطعانه وينال منه ويقوم بهدم منزله وينكّل بعائلته دون إذن، بل هو يقوم بالانتهاكات والاعتداءات غير آبه بقوانين دولية ولا مجلس أمن، وهل ينتظر غاصب ومحتلّ إذنا؟!... تمادى هذا الكيان في عنجهيّته وغطرسته وانتهاكاته لأنّه يعلم يقينا أنّه يعمل على قهر العدوّ اللّدود "الإسلام" للنّظام الرّأسماليّ السّائد، ولن يجد من القائمين عليه سوى التّأييد والدّعم و"الصّمت" على انتهاكاته.

هوان وأيّ هوان تعيشه الأمّة الإسلاميّة بعد أن أصبح أبناؤها كالأيتام. يموتون أفرادا وتقام فيهم عمليّات إبادة جماعيّة (بورما، والعراق، وسوريا، وكشمير،...) فلا دولة لهم مهابة ولا راعي يدافع عنهم ويذود عن دمائهم وأعراضهم وثرواتهم وأراضيهم ضدّ كفار يصنعون لهم المآسي ويغرقونهم في بحار من الدّماء غير مبالين ولا مكترثين.

لقد اجتمع على الأمّة الأعداء من الكفّار وساندهم حكّامها العملاء ووقفوا يحاربون الإسلام والمسلمين بحجّة الحرب على (الإرهاب) التي رفع رايتها الغرب الكافر ليغطّي حربه "الحقيقيّة على الإسلام"، وكان لعلمائها - إلا من رحم ربّي - الدّور الكبير في دعم هذه الهجمة الشّرسة بتضليل الأمّة وحرفها عن المسار ومعرفة عدوّها وعدوّ دينها. هؤلاء العلماء الذين صمتوا عن مناداة الجيوش ودعوتها للدّفاع عن الشّعوب وعن أراضيها وعن مقدّساتها... صمتوا عن إطلاق نداء عاجل لتحرير المسجد الأقصى من نجس يهود ولإغاثة أبناء سوريا من بطش طاغيتهم... لنجدة أبناء اليمن الذين يعانون الجوع والمرض والخوف في ظلّ حرب دائرة بين الطّوائف يؤجّج نيرانها الغربُ الكافر ويستمتع بمشاهدة الضّحايا والموتى بدم بارد...

هل يعقل أن تعدم أمّة الإسلام رجالا غيورين رشيدين يقودون الجيوش لتحريرها من الغرب وفكّ قيوده عنها؟!

أيعقل أن لا تلد هذه الأمّة من الفحول والشجعان والقادة المبرزين أمثال صلاح الدّين وبيبرس ممّن شهدت لهم ميادين الوغى وملاحم البطولة؟!

هل يعقل أن يبقى أبناء الأمّة من علماء وجنود وضبّاط مكمّمي الأفواه صامتين مكتوفي الأيدي وحرائر الأقصى يستغثن ويصرخن "ومعتصماه"... ثمّ يذدن عنه بعزم الرّجال ولم يلبّ النّداء أحد من الرّجال؟!

هل يعقل أن يقتَّل أبناءُ خير أمّة وتُنتَهك أعراضُها وحرماتُها ولا حراك؟!!

هل عدمت النّخوة والغيرة على الإسلام ليبقى أعداؤه يجولون في أراضيه يتبخترون متكبّرين؟

ألا يحرّك ما يحدث للأمّة نخوة الجيوش ويُغلي الدّماء في عروقها لتهبّ هبّة رجل واحد يزيل الهوان والذلّ عنها ويعيد عزّتها ومجدها؟!

إنّ اليقين بنصر الله وتمكينه ووعده الذي سيتمّه بإذنه هو ما سيحرّك المخلصين من أبناء الأمّة ليخلّصوها من براثن الوحوش التي تنهش جسدها، فبعد سواد اللّيل ينبلج الصّبح وبعد العسر يأتي اليسر وبعد الضّيق ثمّة المخرج. ووعد الله حقّ...

﴿فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلَا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لَا يُوقِنُونَ﴾ [الرّوم: 60]

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التّحرير

زينة الصّامت

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi