رد مدير الإذاعة على قناة أمة واحدة بخصوص: هل نطلب من اليهود الخروج صلحا؟
October 07, 2010

رد مدير الإذاعة على قناة أمة واحدة بخصوص: هل نطلب من اليهود الخروج صلحا؟

رد مدير الإذاعة على قناة أمة واحدة بخصوص: هل نطلب من اليهود الخروج صلحا؟

بسم الله الرحمن الرحيم والصلاة والسلام على سيد المرسلين وإمام المتقين وبعد,

قال الله تعالى في محكم كتابه في حق اليهود: (وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ).

وقال رسول الله صلى الله عليه وسلم فيما رواه مسلم في صحيحه عن أبي هريرة: أن رسول الله-صلى الله عليه وسلم- قال: «لا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يُقَاتِلَ الْمُسْلِمُونَ الْيَهُودَ فَيَقْتُلُهُمْ الْمُسْلِمُونَ حَتَّى يَخْتَبِئَ الْيَهُودِيُّ مِنْ وَرَاءِ الْحَجَرِ وَالشَّجَرِ فَيَقُولُ الْحَجَرُ أَوْ الشَّجَرُ يَا مُسْلِمُ يَا عَبْدَ اللَّهِ هَذَا يَهُودِيٌّ خَلْفِي فَتَعَالَ فَاقْتُلْهُ إِلَّا الْغَرْقَدَ فَإِنَّهُ مِنْ شَجَرِ الْيَهُودِ».

إن من أفظع المؤامرات التي تحاك ضد أبناء الأمة الإسلامية منذ عقود, محاولة إعطاء صبغة شرعية وحق تاريخي ليهود في أرض الإسراء والمعراج، وذلك من خلال فتح قنوات واتصالات ومؤتمرات تفاوضية، هدفها الأول والأخير حماية كيان يهود, وتامين استقراره واستمراره, وشاركت بهذه المؤامرات أنظمةٌ قمعيةٌ جاثمةٌ على صدور المسلمين, ولم تسلم جماعاتٌ علمانية وحركات يسارية وتحررية وحركات مقاومة وحركات إسلامية وغيرها من محاولات زجِّها في دربِ الخيانةِ المسمى مفاوضات، فتغيرت المسميات على مقاييس الحركات، فأصبح من مفرداتهم السياسية مصطلح سلام مؤقت أو هدنة دائمة أو مؤقتة, وتفاوض صلح, وتفاوض سلام, وتفاوض انسحاب كلي أو جزئي, وغيرها من هذه المفردات التي وإن كان يقول بعض السائرين في هذا الطريق أن لهم نوايا حسنة, إلا أن النوايا المجردة لا تكفي في هذا المقام، بل المطلوب هو التحقق من الأحكام الشرعية المتعلقة بكيفية التعامل مع المحتل الغاصب المستعمر.

إن مجرد التخاطب مع دولة يهود كدولة، وطلب التفاوض معها، أو طلب الصلح معها مهما كان مضمونه، هو اعتراف بدولتها القائمة على أرض المسلمين التي اغتصبتها، فدولة يهود ليست دولة قائمة على أرض لها حتى يجوز التفاوض معها في صلح أو نحوه كما فعل رسول الله ﷺ مع قريش، حيث كانت قريش حينها قائمة على أرض لها لم يفتحها المسلمون بعد، فلم تكن تحتل أرضاً للمسلمين، لكن دولة يهود ليست كذلك، فهي قائمة على أرض إسلامية احتلتها، لذلك فأي مخاطبة لها كدولة أو مفاوضة معها هو اعتراف بكيانها في فلسطين، وهذه جريمة وإثم كبير.

هذا من ناحية، ومن ناحية أخرى فإن تحرير فلسطين، وغيرها من بلاد المسلمين المحتلة، لا يكون إلا من خلال الجيوش الجرارة, وسنابك الخيل المجاهدة، وبذل الغالي والنفيس في تحريرها، وإراقة الدماء في سبيل الله لإنقاذها.

هكذا هو في كتاب الله القوي العزيز (يَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَابِ)...

وهكذا هو في حديث رسول الله ﷺ «حتى يقاتل المسلمون اليهود، فيقتلهم المسلمون»...

هكذا تُحرر فلسطين، بضربات الجيوش الإسلامية، وليس بنداءٍ من قناة فضائية! حتى وإن كان صاحب القناة ذا نيةٍ حسنة! فإن النوايا الحسنة لا تكفي للقيام بالأعمال والتلبس بها, أفلم يقل الله عز وجل (وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ)؟ وهل يكون الإعداد لقتال يهود بإرسال برقيات تطالبهم بالصلح؟!!!!

كيف نحقق وعد رسول الله صلى الله عليه وسلم بقتال يهود حتى ينطق الحجر والشجر؟!!! أنحقق ذلك بمطالبتهم بفتح بابٍ للصلح والتفاوض!!! أم يكون ذلك بتحريض الجيوش المسلمة للخروج من ثكناتها وبذل الأرواح والمهج في سبيل تحريرها؟!

ثم هل سياسة الدول وتدابيرها تتوقف على الأفراد والعامة ووسائل الإعلام والفضائيات, أو هي ترتكز على أهل القوة والحكم والنصرة, أهل القرار, والمتحكمين بعناصر قوة الدولة, الفاعلين فيها والقادرين على التغيير فيها، حكاماً وجيوشاً وأهل منعة؟ ومن ثَمَّ إقامة الخلافة، وقيادة الخليفة لجيوش المسلمين «إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ» متفق عليه، فيقضي على كيان يهود بضربات تنسيهم وساوس الشيطان، ويشرَّد بهم من خلفهم!

إن الحالة السياسية السائدة إعلامياً, هي محاولة فرض الرؤى الغربية على جميع فئات الشعوب المسلمة, وفرض رؤى التفاوض والتصالح, ومحاولة جعله رأياً عاماً لدى المسلمين, وخياراً وحيداً لهم.

وبغض النظر عن المطالب الجزئية والكلية من وراء التفاوض والصلح، إلا إن الغاية للغرب تتركز على قبول المسلمين بمبدأ التفاوض والصلح, وذلك من أجل تغييب أحكام الجهاد والقتال, ليتسنى للغرب أن يحدد الوعاء السياسي والقالب التفاوضي والأطراف اللاعبة فيه. وبهذا يصبح الجهاد نسياً منسيا, وأحكام جهاد الدفع والقتال تبقى في أمهات الكتب وعلى الرفوف.

وإنه من كياسة المؤمن، أن لا يقع فريسة لهذه الأساليب الخبيثة، وإن كانت نيته حسنة، كونه بهذا ينزلق إلى ما يريده الغرب، سواء أكان فردا أم جماعة أم مؤسسة أم قناة فضائية أم حزباً سياسياً، فانزلاقه يوصله إلى الارتماء بأحضان الغرب ومؤامراته، عالماً بذلك أم جاهلا.

إن مطالبة دولة يهود بالتفاوض والصلح, على الرغم من عدم جدواها عملياً, وحرمتها شرعياً, فإنها تكونُ وصمةً لا تنفك عن صاحبها، وهي تجعله في خندق المتفاوضين المنبطحين للخطط السياسية الغربية... ولا يقولن قائل إننا نعرض عليهم أن يخرجوا من بلادنا صلحاً، مع أخذ كل حقوقنا، لا يقولن قائل هذا القول، فهو أبعد ما يكون عن التفكير السليم والقول الفصل، بل هو أقرب إلى سذاجة الفكر والقول الهزل!، فهل سمع أحد أو رأى محتلاً عبر التاريخ خرج من أرض احتلها برسالة توجه إليه من فرد أعزل لا دولة له ولا جيش؟!!

وفي الختام، فإني أتوجه إليك ناصحاً، من باب «الدِّينُ النَّصِيحَةُ...» متفق عليه:

إن اسم قناتك "أمة واحدة" وهو اسم عظيم، يحتاج صاحبه إلى فقه في أحكام الإسلام، ووعي في السياسة الشرعية، في كيفية رعاية شئون الأمة... فتدبر كتاب الله سبحانه وسنة رسوله ﷺ، وانظر طريقة الرسول ﷺ في إقامة الدولة الإسلامية الأولى وانهج نهجه، والتزم طريقته ولا تتجاوزها، وكن كيِّساً فَطِناً، فالمسلم ليس خباً ولا الخب يخدعه... اطلب العلم من مظانه الصحيحة، والتمس الحق من مصادره النقية الصافية، وكن مع أهل الحق ترشد بإذن الله.

لقد أرشدناك خلال اتصالاتنا بك فقلت إن منهجك مختلف، وأضفت أن بينك وبيننا بوناً شاسعاً!

يا سبحان الله! كيف تسمي قناتك الفضائية "أمة واحدة" وتعمل للخلافة... وفي الوقت نفسه تجد نفسك بعيداً عن الحزب الذي يعمل للخلافة وللأمة الواحدة، وتقول إن بوناً شاسعاً بينك وبين هؤلاء العاملين للخلافة بفكر مستقيم، ووعيٍ سياسيٍ قويم، وطريقة جلية واضحة، متسنِّمين خطى رسول الله في مسيرته لإقامة الدولة الإسلامية الأولى؟!كيف؟ كيف؟

يا أخي إن الذي دفعنا إلى تلك الاتصالات وذلك الإرشاد ليس هو لمصلحة دنيوية لنا، فإن حزب التحرير غنيٌّ بالمسلمين الذين يُقْبلون عليه، وليس فقيراً لمن يقول إنَّ بينه وبين الحزب بوناً شاسعاً! فإننا نتجه بقلوبنا إلى الله وليس إلى أحدٍ سواه، إنما الذي دفعنا لتلك الاتصالات وذلك الإرشاد هو حرص منا عليك، خشية أن تُخدع من أعداء الإسلام والمسلمين، أو تقع في حبائلهم، وذلك لعدم وضوح الفكرة والطريقة المستنبطتين من الأدلة الشرعية، ولضعف الوعي على الأوضاع السياسية، فقد لاحظنا عليك أموراً لا تستقيم:

1- فأنت تقول إنك ضد آل سعود، وإنهم يدركون أنك الأخطر عليهم، ومع ذلك فعنوانك معروف لهم، وأنت تدير وكالة شركة سيارات واضحة المكان والعنوان! فكيف يتركونك إذن تعمل ضدهم، إلا أن يكون لهم غرض؟!

2- وأنت تقول إن الصين تدعم مشروعك... فكيف تدعم الصين مشروعاً إسلامياً "أمة واحدة"، وخلافة راشدة، وهي تبطش بالمسلمين في تركستان الشرقية بطشاً شديداً، إلا أن يكون الأمر على غير ما يظهر لك؟!

3- ثم ثالثة الأثافي هذه الاستشارة التي تعرضها في قناتك بأن ترسل إلى دولة يهود، أشد الناس عداوة، مغتصبي أرض الإسراء والمعراج، ترسل لهم نداء ليخرجوا من فلسطين صلحاً!! فكيف لرجلٍ أعزل، لا دولة له ولا جيش، يوجه نداء إلى دولة يهود المدججة بالسلاح، القائمة على الغصب والعدوان... يقول لها: اخرجي من فلسطين صلحاً!

كل هذا دفعنا إلى الاتصال بك ونصحك وإرشادك إلى ما فيه خيرك وخير المسلمين وخيرنا أجمعين.

نسأل الله سبحانه أن يهدينا أجمعين إلى أرشد أمرنا (وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ).

والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته

أخوكم

مدير إذاعة المكتب الإعلامي لحزب التحرير

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi