August 02, 2017

رسالة دعم للمسجد الأقصى

رسالة دعم للمسجد الأقصى

كتبتها: د. نسرين نواز

مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

29 تموز/يوليو 2017م

(مترجمة)

الإخوة والأخوات الأعزاء،

لو كان المسجد الحرام والكعبة في مكة المكرمة واقعين تحت الاحتلال، أو أن المسجد النبوي في المدينة المنورة حيث دفن رسولنا الحبيب e كان قد دنسه ونجسه المحتلون الأشرار، فماذا ستكون ردة فعلكم؟ لو كان أعداء الإسلام يمكنهم أن ينتهكوا ويغلقوا هذه الأماكن المقدسة متى شاؤوا، ويسعون إلى تدميرها، وممارسة سلطتهم عليها، وترويع وقتل المصلين،... ماذا سيكون ردكم؟ لا شك أننا لن نستريح حتى نزيل هذا الاحتلال!

حسناً أيها الإخوة والأخوات الأعزاء، في أيامنا هذه؛ إن ثالث مسجد من حيث القدسية لنا كمسلمين، وأول قبلة لنا، ومسرى رسول الله e، المسجد الأقصى يصرخ منادياً علينا نحن أمته لتحريره من براثن المحتلين الذين دنسوه ونجسوه وانتهكوا حرمته وروعوا وقتلوا المصلين فيه دون أن يعاقبوا على ذلك... فكيف سيكون ردنا؟؟؟

اليوم سيجتمع المسلمون من جميع أنحاء بريطانيا في مسيرة في لندن نظمها حزب التحرير في بريطانيا بعنوان "الوقوف والنضال والتضحية من أجل الأقصى". وقد نظمت أمام السفارة السعودية... وهي واحدة من الأنظمة الخائنة في العالم الإسلامي التي تخلت عن المسجد الأقصى والأرض المباركة فلسطين.

إن هذه المسيرة لديها رسالة بسيطة... هي استدعاء هذه الأمة الإسلامية الشريفة وجيوشها الضخمة لإقامة دولة الخلافة على منهاج النبوة والتي وحدها يمكنها أن تقتلع هذه الكتلة السرطانية الخبيثة من العالم الإسلامي وتحرير الأقصى، وإعادة الشرف والأمن إلى هذه الأرض المباركة.

الإخوة والأخوات الأعزاء، هل تعتقدون أنه لو كانت الخلافة على منهاج النبوة، وهي الحارس والدرع الحامي لهذه الأمة ولهذا الدين، والدولة التي توحد العالم الإسلامي، لو كانت حاضرةً اليوم، فهل سيجرؤ أعداء الإسلام حتى أن يحلموا باحتلال شبر واحد من هذه الأرض المباركة فلسطين؟؟؟ بالطبع لا؛ لن يجرؤواا!

هل تعتقدون أنه لو كان الجيش الإسلامي العظيم التابع لدولة الخلافة العظيمة خلف الأقصى وشعبه، هل سيجرؤ كيان يهود الجبان على أن يخطو خطوة واحدة في هذا المكان المقدس؟ بالطبع لا!

وهل تعتقدون أنه لو حكم هذه الأمة قائد ورع وتقي في دولة الخلافة؛ والذي من شأنه أن يسخر حياته من أجل دينه، والذي قد فهم حقا واجبه في حماية دم كل مؤمن، بدلا من حكام الخيانة والجبن الذين يحكمون اليوم في بلادنا، فهل ستجرؤ قوات أمن كيان يهود على إذلال أو إرهاب رجل واحد مسلم، أو امرأة، أو طفل؟ بالطبع لا!

في الواقع، لقد قال النبي e: «إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ» ولكن اليوم، وفي غياب هذا الدرع؛ دولة الخلافة الراشدة: فإن هذا الكيان المحتل الإرهابي يشجع على تدنيس وإغلاق الأقصى، والاعتداء على المصلين وقتلهم، بمن فيهم النساء المسلمات وأطفالهن، دون خوف من أي عقوبة. وكونهم قد أزالوا البوابات الإلكترونية عن أبوابه؛ فإن ذلك لا يغير شيئاً من حقيقة أن الأقصى لا يزال تحت ظلمة الاحتلال ولا يزال رهنا لأهواء محتليه الذين يشعرون بأنهم يستطيعون ممارسة سلطتهم عليه متى شاؤوا. كيف يجرؤون على مجرد التفكير في أن لهم الحق في أن يقرروا من يدخل هذا المسجد المقدس لعبادة الله سبحانه وتعالى أو من لا يدخله، أو أن لهم الحق في أداء طقوسهم الباطلة في أماكننا المقدسة، أو تنفيذ خططهم لتهويد القدس؟!

ففي شهر نيسان/أبريل من هذا العام، سمح للمتطرفين اليهود بممارسة طقوس يهودية تتضمن التضحية بخروف بالقرب من الأقصى - وهو عمل مرتبط ببناء هيكلهم المزعوم مكان الأقصى. وفي حزيران/يونيو من هذا العام، أعلن كيان يهود عن مشاريع بناء بمئات الملايين بهدف تشديد قبضته على المسجد الأقصى والقدس. كما أعلن عن خطط لإجبار المدارس الفلسطينية في القدس الشرقية على اعتماد منهجهم الذي يدرس التاريخ الصهيوني فقط ويمحو اتصال الشباب المسلم بالقدس، وذلك بتعليمهم أن لكيانهم الحق في المدينة. وفي شهر أيار/مايو، ذكر نتنياهو في خطاب بمناسبة ما يسمى بـ"يوم القدس" أن أرض المسجد الأقصى (أو ما أسماه جبل الهيكل) "سيظل دائما تحت السيادة الإسرائيلية".

وعلى الرغم من كل ذلك، فإن السلطة الفلسطينية العميلة لا تزال تعمل لحفظ أمن كيان يهود، إذ أبدت مستوى عالياً من الخيانة لمسلمي فلسطين، بما في ذلك تقوية الاحتلال من خلال اتفاقيات استسلامية، والدعوة إلى مزيد من المفاوضات والاتفاقات الخيانية مع هذا الكيان الإرهابي المتعصب الذي لا يفهم إلا لغة العنف والوحشية وجرف المنازل وسرقة الأراضي.

اليوم أيها الإخوة والأخوات، وفي ظل غياب دولة الخلافة النبيلة:

هذه الأمة يحكمها الحكام الرويبضات الذين تآمروا مع كيان يهود الإرهابي في جرائمه ضد المسلمين وضد هذا الدين، وكانوا بمثابة حماة خط المواجهة من خلال اتفاقاتهم وسياساتهم. ولم يحركوا ساكناً لحماية المسجد الأقصى والمؤمنين، بل حبسوا جيوشنا الإسلامية، ومنعوها من الزحف للدفاع عن هذا المسجد المبارك وعن فلسطين فضلاً عن إخوتهم وأخواتهم في جميع أنحاء العالم، والاستعانة بمصادر خارجية لتسيير جيوشنا للقتال في سبيل قضايا تحقق مصالح القوى الغربية بدلاً من نصرة دينهم.

إن الحكام الرويبضات - الذين بدلا من توجيه جيوشهم لتحرير الأقصى من براثن المحتلين الأشرار، اختاروا توجيه قنابلهم ورصاصاتهم ضد إخوتهم وأخواتهم المسلمين في سوريا والعراق واليمن وأفغانستان وباكستان وغيرها بناء على طلب من أسيادهم الغربيين - إن الشيء الوحيد الذي يقدسه أولئك الحكام الغادرون هو أنفسهم وعروشهم وأوامر أسيادهم في واشنطن ولندن وباريس.

أردوغان في تركيا على سبيل المثال... يتخوف من الإسلام ويدعو المسلمين لزيارة القدس للدفاع عن الأقصى، مع ذلك يمنع جيشه من زيارة القدس؛ الذي لديه فعلاً القدرة على تحرير الأقصى، ويرسله بدلاً من ذلك لقتل المسلمين في سوريا... أو سلمان وآل سعود الذين يسمون أنفسهم أمناء الأماكن المقدسة... ولكنهم يرسلون طائراتهم لقصف وتجويع أطفال اليمن، في حين يغسلون أيديهم من الدفاع عن ثالث أقدس موقع عتد المسلمين! أو روحاني رئيس إيران الذي يدعي أنه يحكم دولة تحكمها القوانين الإسلامية... ولكنه يستخدم جيشه ليس لتحرير القدس ولكن لدعم الجزار العلماني الفاسد بشار الأسد الذي شن حرباً على أهل سوريا!

لا حول ولا قوة إلا بالله!

إذن أيها الإخوة والأخوات، في غياب دولة الخلافة التي تحشد جيشها لحماية هذا الدين، وأماكننا المقدسة، فقد ترك لمسلمي فلسطين الشجعان حماية الأقصى، بما في ذلك النساء والأطفال المسلمين الشرفاء، الذين واجهوا جنود يهود الجبناء المسلحين والذين لا يملكون شيئا سوى إيمانهم وأصواتهم؛ فهم على استعداد للتضحية بحريتهم وحتى بحياتهم لحماية قدسية هذا المسجد.

إن أخواتنا العزيزات في ظل اليأس من حكامهن؛ وفي ظل غياب صلاح الدين أو المعتصم ومن أجل حماية دعوتهن، أخذن على عاتقهن الدفاع عن الأقصى وعن هذه الأرض المباركة. وقد تعرضن للإذلال والضرب والاعتقال والسجن والقتل من قبل كيان يهود الإرهابي. ومع ذلك لم يتم كسر عزيمة أخواتنا. لقد صدعن بالتكبيرات في مواجهة المضطهدين وأعداء الإسلام، فهن لا يخشين إلا الله ولن يتخلين أبدا عن دينهن كما فعل حكامهن. لقد أثبتن صدق إيمانهن كمؤمنات. الله أكبر!

ولكن كيف سنظهر لله أننا صادقون وثابتون على إيماننا؟ كيف سنبين لله سبحانه وتعالى أن الشهادة التي نطلبها ليست مجرد كلمة نعلنها بل إنها تعبر عن الإيمان بأننا على استعداد للوقوف والنضال والتضحية؟ كيف نستجيب عندما يطالبنا الأقصى بتحريره، ويستغيث بنا إخواننا وأخواتنا في فلسطين لتحرير أرضهم وحماية دمائهم؟

هل نجلس ونأمل بأن تحمي الأمم المتحدة والمجتمع الدولي المنهاران الأقصى وأن يضمنا بقاءه في يد المسلمين؟ إن الأمم المتحدة والمجتمع الدولي هم من أسس هذا الكيان الإجرامي وموّله وقوّاه، وأعطوه الضوء الأخضر لتشويه وذبح مسلمي غزة دون عقاب، وأقاموا جداراً من الصمت حول جرائمه البشعة... وذلك حتى عندما انتهكت مرارا وتكرارا الاتفاقيات والقوانين الخاصة بهم! كلا أيها الإخوة والأخوات؛ لا يمكننا أبدا الاعتماد على الأمم المتحدة أو أية حكومة أو هيئة أجنبية لحل هذه القضية.

إنه فقط الجيش المسلم الذي تحشده القيادة الإسلامية لدولة الخلافة من يمثل حقاً مصالح المسلمين وهذا الدين، وهو الذي سيقتلع كيان يهود الإرهابي وسيحرر ليس فقط الأقصى وفلسطين وإنما كل بلادنا الإسلامية من محتليها وحكامها الرويبضات. أيها الإخوة والأخوات ندعوكم إلى بذل كل ما في وسعكم من جهود لنشر هذه الدعوة لنقيم دولة الخلافة الراشدة بشكل عاجل، والأهم من ذلك لتحفيز كل من تعرفونهم في جيوش العالم الإسلامي للارتقاء إلى واجبهم الإسلامي للدفاع عن الأقصى وعن هذه الأمة، ولإعطاء النصرة لحزب التحرير لإقامة الخلافة وتطبيق نظام الله سبحانه وتعالى على أراضينا، حيث ستصبح القدس عاصمة دولة الخلافة بإذن الله!

أتوجه بكلماتي الآن إلى أبناء الجيوش المسلمة، قادة الإيمان الذين عهد إليهم واجب حماية هذه الأمة ودين الإسلام... لماذا تركتم الأقصى ليحميه العزل من رجال ونساء وأطفال فلسطين، في حين إن لديكم الدبابات والطائرات التي تمكنكم من تحرير هذا المسجد المبارك؛ مسرى النبي الحبيب ﷺ من المحتلين الأشرار؟ ألا تشعرون بالخزي لأنكم تخليتم عن واجب ثقيل وتركتموه على أكتاف إخوتكم العزل ليحملوه؟

كيف يمكنكم مشاهدتهم بصمت بينما تقوم قوات يهود بتدنيس أماكنكم المقدسة ويمدون أيديهم على أمهاتكم المسلمات وجداتكم وأخواتكم وبناتكم ويهينونهن بأشد الكلمات ويسفكون دماءهن؟! وكيف يمكنكم خدمة القيادات التي أعطت ظهرها لهذه الأمة وتخلت عنها، وهذا دين، ومنعتكم من إعطاء النصرة للإسلام؟!

كيف ستجيبون الله على كل هذا؟؟؟ عندما يسألكم أين كنتم عندما دُنِّس الأقصى؟ ألا تتوقون إلى كسب الشرف الذي ناله صلاح الدين الأيوبي العظيم لتحريره لهذه الأرض المباركة، وكسب الأجر العظيم لتحرير إخوتكم وأخواتكم من قمع المحتل؟! ثم تكسرون ولاءكم لهذه القيادات الجبانة التي شوهت أسماءكم ولم تجلب لكم شيئا سوى العار؟ ألا تقومون بواجبكم الإسلامي لتنالوا الشرف العظيم لتحرير الأقصى والدفاع عن أمتكم؟! وتقومون باقتلاع هذا النظام الصهيوني السرطاني من وجه العالم الإسلامي؟!

وتصبحون كالأنصار اليوم بإعطائكم النصرة لإقامة الخلافة على منهاج النبوة التي ستحشدكم للغاية التي أمركم ربكم بالالتزام بها - وهي أن تكونوا حماة المسلمين وأن تحموا دينكم، وتعيدوا الشرف لأسمائكم، مما يجعلكم أبطال شعبكم، ويحقق لكم الأجر والثواب الأكبر الذي لا يمكنكم تصوره في الآخرة!!!

أختم بالقول لإخوتنا وأخواتنا الشجعان في فلسطين الذين دافعوا عن الأقصى بلا شيء سوى أصواتهم وأجسادهم... أنتم تشكلون إلهاماً حقيقياً لهذه الأمة ومثالاً يحتذى به لنا جميعاً يبين كيف نكون حقاً عباداً لله عز وجل! إننا ندعو الله سبحانه وتعالى أن يبقيكم ثابتين ويثبتكم في كفاحكم من أجل هذا الدين، وأن لا يكون الوقت طويلا قبل أن تشهدوا النصر الذي تتوق إليه قلوبكم... فإن الله سبحانه وتعالى وعدنا بالنصر على هذا الأرض المباركة ولن يخلف الله وعده. يقول الله سبحانه وتعالى: ﴿وَاللّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَـكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ﴾ [يوسف: 21]

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi