يا "علي بن تميم"! علمانيتك رقبتها في حبل المشنقة
August 12, 2017

يا "علي بن تميم"! علمانيتك رقبتها في حبل المشنقة

يا "علي بن تميم"! علمانيتك رقبتها في حبل المشنقة

في تغريدة على موقع التواصل "التويتر" كتب "علي بن تميم" مدير عام شركة أبو ظبي للإعلام، ورئيس تحرير موقع 24 الإخباري ما نصه: "من يستحي من العلمانية فليذهب لينضم إلى داعش التي يمكن أن تخرجه من الظلمات إلى النور، ستظل العلمانية ملاذا للعقلاء في هذا الخراب والإرهاب...".

3424

وهذا تعليقي على التغريدة:

يا حضرة المدير "علي بن تميم"! لقد كانت الأمة لعقود خلت تُجَرُّ من ناصيتها جرّاً نحو المجهول وهي لا تدري ما يفعل بها، وتُدفع دفعاً نحو القومية والاشتراكية واللائكية دون إرادتها واختيارها. وكانت مع ذلك غير قادرة على التمييز بين دعوة الحق ودعوة الباطل، وتغلب عليها السطحية في التفكير. أما اليوم وقد تغيرت عقليتها عن عقلية ذاك الزمان وتحسن تفكيرها ودب فيها الوعي نوعا ما وتكشفت لها الحقائق، لم يعد من السهل أن يخرج عليها أمثالك ليستخفوا بها ويغالطوها.

وأما من أبى أن يتزحزح عن عقلية الخمسينات والستينات التي تجاوزها التاريخ وظن أن الأمة مثله لم تتزحزح عنها وخاطبها بخطابات تلك الحقبة المظلمة فإن الأمة تسخر منه وتحتقره وتزدريه وتستخف به وبطرحه.

فعن أي ملاذ وأي نور تتحدث يا سيد "علي بن تميم"؟! إن العلمانية الغربية هي الظلامية بعينها والإرهاب ذاته وهي التي تصنعه وتصدّره. وإني لأستغرب ممن يعيش تحت حذاء العلمانية أن يقوم في قومه مناديا: "أن يا قومي تشبثوا بالعلمانية ولا تفرطوا فيها". أهذه هي العقلانية في نظرك؟!

لا تحاول عبثا أن تقنع الأمة بهذه العلمانية المقيتة ولا تكن من المتخلفين عن مسيرتنا نحو الخلاص من هيمنة الغرب الاستعماري.

يا "علي بن تميم"! العلمانية التي تدعو إليها رقبتها اليوم في حبل المشنقة ورجلاها ترتعشان فوق المنصة الخشبية ويد الأمة على المقبض تنتظر ساعة الصفر لتحرك المقبض فتسقط الخشبة وتنتهي العلمانية.

وكالطفل الصغير الذي لا ينام في حضن أمه إلا بخرافة، دعني أروي لك بعجالة خرافة علمانيتك الفاشلة.

إن أول دولة علمانية عرفها المسلمون هي الدولة التركية التي أقامها سيئ الذكر مصطفى كمال على أنقاض الخلافة العثمانية، ثم تلتها دويلات هزيلة على أرض الإسلام، وجميع هذه الدول دون استثناء تطبق العلمانية بعدما أبعد الإسلام عن الحكم والحياة وتعطل العمل به في الشأن العام وفي الاقتصاد والتعليم والقضاء والسياسة الخارجية، فكانت الرأسمالية ولا زالت ليومنا هذا هي النظام المطبق على المسلمين. ومن يومها، أي من وقت فصل الدين عن السياسة، والأمة تعيش أسوأ أيام حياتها وأتعسها. فلم تعرف عزّاً ولا مجدا ولا نصرا ولا وحدة ولا تطورا ولا تنمية ولا ازدهارا اقتصاديا ولا رفاهية ولا أي تقدم في المجال العلمي والتكنولوجي والصناعي. فلا ابتكار ولا اختراع ولا صناعة ثقيلة فضلا عن الصناعة الحربية. وزد على ذلك حالات الفقر والبطالة والفساد المالي والمديونية، بالإضافة إلى الحروب الطاحنة والصراعات الطائفية والعمالة والخيانة وبيع الأوطان بما فيها من ثروات بثمن بخس للمستعمر الكافر. وأينما التفت قابلتك صور مفزعة عن الحياة القاتمة التي تعيشها الأمة منذ أن نشأت هذه الدول العلمانية، فالشعوب كلها تتقلب على جمر العلمانية وتطحنها آلة قمعها. فالبوليس السياسي وجهاز أمن الدولة والمخابرات بجميع أنواعها والشبيحة والبلطجية تعمل فيها عمل الوحوش الضارية. فهل من بعد حياة البؤس هذه والظلامية التي حلت بنا والقمع والترهيب والتجسس على كل ما يقال ويكتب وينشر ويذاع وتكميم الأفواه والمداهمات الليلية والسجون والمعتقلات، تأتي يا "علي" لتقول لنا ليس لكم من ملاذ تلوذون به إلا العلمانية، وليس لكم من نور يخرجكم من الظلامية إلا نور العلمانية؟! فمن ذا الذي جمد تفكيرك عليها حتى عدت لا ترى في الوجود غيرها ولا ترضى بالعيش إلا في ظلها رغم كل هذه المآسي والمفاسد التي خلفتها فينا؟!

كان الأولى بك يا أستاذ "علي بن تميم" وأنت تعيش في قلب هذه العلمانية النتنة وفرد من أفراد هذه الأمة التي تعاني من ويلاتها وجرمها وإرهابها، كان الأولى أن تدعو أمتك إلى التحرر منها، هذا لو كنت من العقلاء، لا أن تدعوها للتمسك بها والاحتماء بسقفها!!

وأما قولك: "من يستحي من العلمانية فليلحق بـ"داعش". فإننا يا سيدي نشأنا وترعرعنا وعشنا في رعب وترهيب أنظمة (داعشية) بامتياز. وعليه فأنت بهذا كأنك تقول لنا احموا أنفسكم بداعش الكبرى خير لكم من أن تأكلكم داعش الصغرى!!

فتنظيم الدولة يا سيد "علي" هو تنظيم أريد به تحطيم فكرة الخلافة وتشويه الإسلام والمسلمين، وهو في الوقت نفسه الورقة الأخيرة التي كان يعول عليها الغرب ليتدارك بها سقوط آخر معقل من معاقل العلمانية في سوريا كما صرح بذلك المجرم "بشار".

فالغرب المستعمر حينما هدم دولة الإسلام - الخلافة العثمانية - ظن أنه قد تخلص من الإسلام ونفوذه وهيمنته إلى الأبد، وأنه لن تقوم له قائمة من بعد أن دفنه تحت الثرى، لكن آماله خابت؛ ذلك أن الطامة التي حلت بالأمة جراء الأنظمة العلمانية كانت هي الحافز على بعث الروح في الإسلام من بعد ما كان جسدا بلا روح. فبدأت الأمة تتشوق إلى إسلامها وإلى مجدها وعزها وإلى العدل والانعتاق من التبعية، خاصة وأن ما يطبق عليها من أنظمة وقوانين وضعية لا يعبر عن قناعاتها ولا عن أفكارها ومفاهيمها ولا هو نابع عن عقيدتها وإنما فرضت عليها فرضا بالحديد والنار، وهكذا ظهرت ما تعرف بالصحوة الإسلامية. ولما تصاعدت هذه الصحوة ونمت تيقن الغرب ومعه الأنظمة العميلة أنه صار من الصعب القضاء عليها، ولذا بحث عن مخرج يخرجه من هذا المأزق وعن حل ينقذ به العلمانية من هذا الخطر الذي يحيط بها في بلاد المسلمين. فظهرت فكرة التعامل مع الإسلام المعتدل، أي الإسلام الوسطي، الذي لا يرى مانعا من تبني الديمقراطية كنظام عيش ويرضى بالدولة المدنية ويقبل بالاندماج في العلمانية، أو قل بالذوبان فيها. ثم جاءت فكرة التدرج في تطبيق الشريعة الإسلامية لتعطي متنفسا للإسلاميين فيسمح لهم بالمشاركة في الحكم تحت قبة العلمانيين أصحاب السيادة والقرار، وبذلك يسكت المطالبون بتطبيق الشريعة في انتظار ما سيأتي به التدرج. لكن كل هذه المخادعات والمكر والخبث ما أثر في الأمة، وظهر ذلك جليا بعد الربيع العربي؛ إذ ارتفعت الأصوات مطالبة بالخلافة على منهاج النبوة وسقوط العلمانية، كما رفعت الرايات المناقضة لرايات "سايكس بيكو". لهذا لم يبق للغرب العلماني من حيلة يحصّن بها العلمانية من ضربات الإسلاميين المتشددين حسب تعبيره إلا أن يبتكر خطة شيطانية ينسف بها الروح المعنوية للأمة ويردها عن غايتها ومطالبها، وهكذا ظهر السيناريو الجهنمي المرسوم لتنظيم الدولة الذي استغلت جرائمه وأعماله المفزعة والمرعبة والمخيفة، حتى يقال من بعد للعالم بأسره وللمسلمين خاصة هذه هي الخلافة التي يطالب بها المتشددون، وهكذا ستكون حياتكم في ظلها إن كتب لها البقاء ثم التوسع والانتشار! وهكذا هو الإسلام في أصله دين (تطرف وإرهاب) فلا يفرخ إلا (الإرهابيين والمتطرفين) الذين يعادون الحرية والعلم والتقدم وغير ذلك من المفردات التي نعرفها ونسمعها صباحا ومساء من وسائل الإعلام، وأظن موقعك الإخباري هو واحد منها.

لكن الأمة لم تسقط في هذا الفخ ولم تنطل عليها الخدعة وكشفت خطط الغرب ومؤامراته ولعنت من وضع هذا السيناريو وأخرجه ولعب فيه هذا الدور القذر، وهكذا فشلت الخطة في تحقيق غرضها، وما تخلت الأمة عن فكرة الخلافة وما تراجعت عنها، وها هي ما زالت مصرة عليها ومتعلقة بها وتأبى أن تبقى العلمانية هي الحاكمة والمتنفذة.

يا سيد "علي"! إن علمانيتك عاجزة على أن تخوض مع الأمة الصراع الفكري. وهي غير قادرة على أن تضمن بقاءها الأبدي في بلاد الإسلام، ولذلك هي تعول على قوتها المادية، أي العسكرية. فهي تخاطبنا بأسلحتها، وتحاورنا بقنابلها وصواريخها ومدافعها وطائراتها التي بدون طيار وأساطيلها الحربية وغواصاتها، وتجرب فينا صناعتها الحربية وتتفنن في قتلنا وتعذيبنا وتشريدنا وتخريب بلادنا بوحشية عجيبة وهمجية غريبة دون اعتبار لأي قيمة من القيم، كل ذلك لتبقى جاثمة علينا بقوة النيران الحارقة وليس بالفكر والسياسة لأنها تعلم أنها أوهن من خيوط العنكبوت في مواجهة المسلمين فكريا وسياسيا.

والسؤال يا سيد "علي" هل الذي يمطر البشرية بالقنابل النووية والفسفورية والجرثومية وغيرها صار في نظرك هو الملاذ للذين يبحثون عن السلم والأمان؟! فأي علمانية هذه؟ وما لك قابض عليها بالنواجذ وتدعوننا أن نلوذ بها؟ فهل هي قدرنا ولا يمكننا أن نتخلص منه رغم جحيمها وظلاميتها وإرهابها وخرابها؟!

يا "علي بن تميم"! إن البشرية جمعاء وليس المسلمون وحسب، لن يروا النور والعدل والأمن والأمان والرفاهية والازدهار والتحرر من العبودية إلا في ظل الإسلام ودولة الخلافة القادمة بإذن الله والتي نعمل لها ليلا ونهارا. فعالج نفسك ونقِّ دماغك من فيروس العلمانية وخذ لك فسحة زمنية تبحث فيها عن إسلامك في مصادره المعتبرة فتدرسه بتدبر وإمعان نظر وتوازي وتوازن وتقدر، ولا تجعل من سلوكيات وعثرات وأخطأء بعض المسلمين والجماعات الإسلامية حجة على الإسلام.

أسأل الله أن يرفع الغشاوة عمن لا زال يعيش في وهم العلمانية وأن يخلصنا منها ويحقق لنا وعده فنقيم دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة ليعز بها الإسلام والمسلمون وتسعد بها البشرية ونطوي بها صفحة العلمانية لتلحق بأخواتها من صفحات التاريخ الغابر، وتندثر الحضارة الغربية كما اندثرت من قبلها فارس وروما وبابل وأثينا، أما الإسلام فإنه القوة القادمة والمستقبل الواعد رغم أنف الكافرين والمضبوعين بحضارة الغرب.

قال تعالى في محكم تنزيله: ﴿يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ * هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ﴾ [التوبة: 32-33].

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

خالد العمراوي

More from null

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

İsimlere Kanmayın, Önemli Olan Soylar Değil, Tavırlardır

Ne zaman bize Müslüman kökenli veya doğulu özelliklere sahip "yeni bir sembol" sunulsa, birçok Müslüman tezahürat yapıyor ve İslam'ı ne bir yönetim, ne bir inanç, ne de bir şeriat olarak tanımayan kafir bir sistemde "siyasi temsil" adı verilen bir yanılsama üzerine umutlar inşa ediliyor.

Hepimiz, 2008'de Obama'nın zaferinden sonra birçok kişinin duygularını saran büyük coşkuyu hatırlıyoruz. O, bir Kenya'lının oğlu ve Müslüman bir babası var! İşte burada bazıları, İslam'ın ve Müslümanların Amerikan nüfuzuna yakınlaştığını sandı, ancak Obama, Müslümanlara en çok zarar veren başkanlardan biriydi: Libya'yı yok etti, Suriye'deki trajediye katkıda bulundu, Afganistan ve Irak'ı uçakları ve askerleriyle ateşe verdi, hatta Yemen'deki kan dökücü de kendi araçları aracılığıyla oldu ve onun dönemi, ümmete karşı sistematik bir düşmanlığın devamıydı.

Bugün sahne tekrarlanıyor, ancak yeni isimlerle. Zühran Memdani, Müslüman, göçmen ve genç olduğu için kutlanıyor, sanki o kurtarıcıymış gibi! Ancak çok azı onun siyasi ve fikri duruşlarına bakıyor. Bu adam, eşcinsellerin güçlü destekçilerinden biri, etkinliklerine katılıyor ve sapkınlıklarını insan hakları olarak görüyor!

İnsanların umut bağladığı bu ne rezalet?! Ümmetin defalarca düştüğü aynı siyasi ve fikri hayal kırıklığının tekrarı değil miydi?! Evet, çünkü şekle değil öze tutuluyor! Gülücüklere kanıyor, akıl yerine duyguyla, isimlerle değil kavramlarla, sembollerle değil ilkelerle hareket ediyor!

Şekillere ve isimlere duyulan bu hayranlık, meşru siyasi bilincin yokluğunun bir sonucudur, çünkü İslam, köken, isim veya ırk ile değil, İslam'ın bir sistem, inanç ve şeriat olarak bütününe bağlılıkla ölçülür. İslam'la hükmetmeyen ve ona yardım etmeyen, aksine kafir kapitalist sisteme boyun eğen ve küfrü ve sapkınlıkları "özgürlük" adı altında meşrulaştıran bir Müslümanın değeri yoktur.

Onun zaferine sevinen ve onun bir hayır tohumu veya bir uyanışın başlangıcı olduğunu düşünen tüm Müslümanlar bilsinler ki, uyanış küfür sistemlerinin içinden, araçlarıyla, seçim sandıkları aracılığıyla veya anayasalarının çatısı altında olmaz.

Kendisini demokratik sistem aracılığıyla sunan, yasalarına saygı göstermeye yemin eden, sonra da cinsel sapkınlığı savunan ve kutlayan, Allah'ı gazaplandıran şeylere çağıran, İslam'ın yardımcısı veya ümmetin umudu değil, cilalama, sulandırma ve hiçbir işe yaramayan sahte bir temsildir.

Batı'da bazı İslami isimli şahsiyetlerin sözde siyasi başarıları, ümmete sunulan yatıştırıcılardan başka bir şey değildir, onlara denilmesi için: Bakın, sistemlerimiz aracılığıyla değişim mümkün.

 Peki bu "temsilin" gerçeği nedir?

Batı, yönetim kapılarını İslam'a açmıyor, sadece kendi değerleri ve fikirleriyle bütünleşenlere açıyor. Ve sistemlerine giren herkes, anayasalarını ve pozitif yasalarını kabul etmek ve İslam'ın hükümlerini inkar etmek zorundadır. Bunu kabul ederse, kabul edilebilir bir model haline gelir. Ama gerçek Müslüman, onların nezdinde kökünden reddedilir.

Peki Zühran Memdani kimdir? Ve neden bu yanılsama yaratılıyor?

O, Müslüman bir isim taşıyan ancak İslam'ın fıtratına tamamen aykırı sapkın bir gündemi, örneğin eşcinselleri desteklemek ve sözde "haklarını" teşvik etmek gibi, benimsemiş bir kişidir. O, Batı'nın modellerini nasıl yarattığının canlı bir örneğidir: İsimde Müslüman, fiiliyatta laik, Batı liberalizminin gündemine hizmet eden, başka bir şey değil. Hatta ümmeti gerçek yolundan saptırmak için, İslam devleti ve hilafet talep etmek yerine, küfür sistemlerindeki parlamento koltukları ve makamlarla meşgul olsun! Filistin'i kurtarmaya yönelmek yerine, Amerikan Kongresi veya Avrupa Parlamentosu içinden "Gazze'yi savunacak" birini beklesin!

İşin aslı, bunun gerçek değişim yolunun çarpıtılması olduğudur. O da, İslam'ın bayrağını yükselten, Allah'ın şeriatını uygulayan ve arkasında savaşılan ve korunulan tek bir halife etrafında ümmeti birleştiren, peygamberlik metodu üzerine kurulmuş Raşid Halifeliği'dir.

İsimlere aldanmayın ve şeklen size ait olup da içerik olarak size muhalif olanlara sevinmeyin. Said, Ali veya Zühran ismini taşıyan herkes Peygamberimiz Muhammed ﷺ'in yolunda değildir.

Bilin ki değişim küfür parlamentolarının içinden değil, hareket etme zamanı gelmiş olan ümmetin ordularından ve Batı'nın ve İslam ülkelerindeki hain yardımcılarının ve takipçilerinin başlarına masayı devirmek için gece gündüz çalışan bilinçli gençlerinden gelir.

Müslümanlar, demokrasinin seçimleriyle veya Batı'nın sandıkları aracılığıyla değil, İslam inancına dayalı gerçek bir uyanışla, İslam'a itibarını, Müslümanlara izzetini geri kazandıran ve demokrasinin yanılsamalarını yıkan Raşid Halifeliği'nin kurulmasıyla kalkınacaklardır.

İsimlere aldanmayın ve umutlarınızı kafir sistemlerindeki bireylere bağlamayın, bilakis büyük projenize geri dönün: İslami hayatın yeniden başlatılması. Zira izzetin, zaferin ve gücün yolu yalnızca budur.

Sahne, eski trajedilerin aşağılayıcı bir tekrarıdır: Sahte semboller, Batı sistemlerine bağlılık ve İslam yolundan sapma. Bu yolu alkışlayan herkes, ümmeti saptırıyor demektir. Halifelik projesine geri dönün ve İslam düşmanlarının sizin için liderlerinizi ve temsilcilerinizi yaratmasına izin vermeyin. İzzet, demokrasinin koltuklarında değil, Hizb-ut Tahrir'in üzerinde çalıştığı ve ümmeti bu fikri ve siyasi düşüşe karşı uyardığı Halifeliğin zirvesindedir. Kurtuluşumuz ancak, Müslümanların İslam'dan başka bir dine inananlar tarafından yönetilmesine, sapkınlığı ve sapmayı meşrulaştıranlara veya insanlar için Allah'ın indirdiğinden başkasını yasalaştıranlara izin vermeyen Halifelik devletiyle mümkündür.

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi Radyosu için yazılmıştır.

Abdül Mahmud el-Amiri – Yemen Vilayeti

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında: Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

Mısır, Hükümet Sloganları ve Acı Gerçek Arasında

Yoksulluk ve Kapitalist Politikalar Hakkındaki Tüm Gerçekler

El-Ahram kapısı Salı günü 4 Kasım 2025'te, Mısır Başbakanı'nın Katar'ın başkenti Doha'daki İkinci Küresel Sosyal Kalkınma Zirvesi'nde Cumhurbaşkanı adına yaptığı konuşmada Mısır'ın her türlü ve boyutta yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım uyguladığını ve buna "çok boyutlu yoksulluk" da dahil olduğunu söylediğini bildirdi.

Mısır'da yıllardır resmi bir konuşma, "yoksulluğu ortadan kaldırmak için kapsamlı bir yaklaşım" ve "Mısır ekonomisinin gerçek başlangıcı" gibi ifadelerden yoksun değil. Yetkililer bu sloganları konferanslarda ve etkinliklerde, yatırım projelerinin, otellerin ve tatil köylerinin göz alıcı görüntüleri eşliğinde tekrarlıyor. Ancak uluslararası raporların tanık olduğu gibi gerçeklik tamamen farklı. Mısır'daki yoksulluk, hükümetin iyileşme ve kalkınma vaatlerine rağmen köklü, hatta kötüleşen bir olgu olmaya devam ediyor.

UNICEF, ESCWA ve Dünya Gıda Programı'nın 2024 ve 2025 raporlarına göre, her beş Mısırlıdan yaklaşık biri çok boyutlu yoksulluk içinde yaşıyor, yani eğitim, sağlık, barınma, iş ve hizmetler gibi temel yaşam alanlarının birden fazlasından mahrum. Veriler ayrıca hanelerin %49'undan fazlasının yeterli yiyecek bulmakta zorlandığını doğruluyor; bu da yaşam krizinin derinliğini yansıtan şok edici bir rakam.

Mali yoksulluk, yani gelirin yaşam maliyetlerine kıyasla düşük olması, insanların ücretlerini, çabalarını ve tasarruflarını yiyip bitiren ardışık enflasyon dalgalarının bir sonucu olarak keskin bir şekilde arttı ve birçok Mısırlı, sürekli çalışmalarına rağmen mali yoksulluk sınırının altında kaldı.

Hükümet "Takaful ve Karama" ve "Haysiyetli Yaşam" gibi girişimlerden bahsederken, uluslararası rakamlar bu programların yoksulluğun yapısını kökten değiştirmediğini, ancak çöle dökülen bir damlaya benzeyen geçici yatıştırıcılarla sınırlı kaldığını ortaya koyuyor. Nüfusun yarısından fazlasının yaşadığı Mısır kırsalı, zayıf hizmetlerden, uygun iş fırsatlarının olmamasından ve yıpranmış altyapıdan muzdarip olmaya devam ediyor. ESCWA raporu, kırsal kesimdeki yoksunluğun şehirlerdekinin kat kat üzerinde olduğunu ve bunun da servetin kötü dağılımına ve çevre bölgelere yönelik kronik ihmale işaret ettiğini doğruluyor.

Başbakan, "ekonomik reform önlemlerine hükümetle birlikte katlanan" vatandaşlara teşekkür ettiğinde, aslında bu politikaların neden olduğu gerçek bir ızdırap olduğunu kabul etmiş oluyor. Ancak bu itirafı, yaklaşımda bir değişiklik izlemiyor, aksine krize neden olan aynı kapitalist yolda yürümeye devam ediyor.

2016 yılında "dalgalanma", sübvansiyonların kaldırılması ve vergilerin artırılması programıyla başlayan sözde reform, bir reform değil, borçların ve açığın maliyetini yoksullara yüklemekti. Yetkililer "başlangıçtan" bahsederken, büyük yatırımlar sermaye sahiplerine hizmet eden lüks gayrimenkullere ve turizm projelerine yöneliyor, milyonlarca genç ise iş veya barınma fırsatı bulamıyor. Hatta bu projelerin çoğu, yatırımları 29 milyar dolar olarak tahmin edilen Matruh'taki Alam el-Rum bölgesi gibi, arazileri ve servetleri ele geçiren ve bunları yatırımcılar için bir kâr kaynağına dönüştüren yabancı kapitalist ortaklıklardır, insanların geçim kaynağı değil.

Sistem sadece yolsuz olduğu için değil, aynı zamanda devletin tüm politikalarının eksenini para yapan yanlış bir entelektüel temele, kapitalist sisteme dayandığı için başarısız oluyor. Kapitalizm, mutlak mülkiyet özgürlüğüne dayanır ve servetin üretim araçlarına sahip olan azınlığın elinde birikmesine izin verirken, çoğunluk vergilerin, fiyatların ve kamu borcunun yükünü taşır.

Bu nedenle, "sosyal koruma programları" olarak adlandırılan her şey, kapitalizmin vahşi yüzünü güzelleştirmek ve zenginleri gözeten ve fakirlerden toplayan adaletsiz bir sistemin ömrünü uzatmak için bir girişimdir. Hastalığın kökenini, yani servet tekelini ve ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığını tedavi etmek yerine, ne yoksulluğu ortadan kaldıran ne de onuru koruyan nakit yardımlarından oluşan kırıntıları dağıtmakla yetiniliyor.

Bakım, hükümdarın tebaasına bir lütfu değil, meşru bir yükümlülük ve Allah'ın onu dünyada ve ahirette hesaba çekeceği bir sorumluluktur. Bugün olan ise, insanların işlerine kasıtlı olarak ihmal etmek ve Uluslararası Para Fonu ve Dünya Bankası'ndan gelen şartlı krediler lehine bakım yükümlülüğünü terk etmektir.

Devlet, fakir ve yabancı alacaklı arasında bir aracı haline geldi; vergileri dayatıyor, sübvansiyonları azaltıyor ve sistemi yaratan kapitalist sistemin kendisi tarafından yaratılan şişirilmiş bir açığı kapatmak için kamu mallarını satıyor. Bütün bunlarda, faizi yasaklamak, kamu servetlerinin bireyler tarafından sahiplenmesini önlemek ve Müslümanların hazinesinden tebaaya harcama yapma zorunluluğu gibi ekonomiyi düzenleyen yasal kavramlar ortadan kayboluyor.

İslam, yoksulluğu sadece nakdi destek veya estetik projelerle değil, kökünden tedavi eden entegre bir ekonomik sistem sunmuştur. Bu sistem, en önemlileri aşağıdaki olan sabit yasal temellere dayanmaktadır:

1- Devleti engelleyen ve kaynaklarını tüketen faiz ve faizli borçların yasaklanması, faizin ortadan kalkmasıyla ekonominin uluslararası kurumlara bağımlılığı ortadan kalkacak ve ulusun mali egemenliği yeniden sağlanacaktır.

2- Mülkiyetin üç türe ayrılması:

Bireysel mülkiyet: Evler, dükkanlar ve özel çiftlikler gibi...

Kamu mülkiyeti: Petrol, gaz, mineraller ve su gibi büyük servetleri içerir...

Devlet mülkiyeti: Fey, Rükaz ve Haraç arazileri gibi...

Bu dağılımla adalet sağlanır, çünkü az sayıda kişinin ulusun kaynaklarını tekelleştirmesi engellenir.

3- Tebaadan her bireyin yeterliliğinin sağlanması: Devlet, bakımındaki her insanın yiyecek, giyecek ve barınma gibi temel ihtiyaçlarını garanti eder. Çalışamazsa, hazine ona harcama yapmak zorundadır.

4- Zekat ve zorunlu harcama: Zekat bir iyilik değil, bir farzdır. Devlet tarafından toplanır ve yoksullar, muhtaçlar ve borçlular için meşru kullanımlarına harcanır. Toplumdaki yaşam döngüsüne para iade eden etkili bir dağıtım aracıdır.

Üretken çalışmayı teşvik etmenin ve sömürüyü önlemenin yanı sıra, kaynakları spekülasyonlar, lüks gayrimenkuller ve hayali projeler yerine ağır ve askeri endüstriler gibi gerçek faydalı projelere yatırmaya teşvik etmek. Ayrıca, fiyatları tekelleşme veya dalgalanma ile değil, gerçek arz ve taleple kontrol etmek.

Peygamberlik metodu üzerine hilafet devleti, bu hükümleri pratikte uygulayabilen tek devlettir, çünkü İslam inancı temeli üzerine kurulmuştur ve amacı insanların parasını toplamak değil, işlerine bakmaktır. Hilafet altında, faiz veya şartlı kredi yoktur ve kamu servetleri yabancılara satılmaz, aksine kaynaklar ulusun çıkarına olacak şekilde yönetilir ve hazine sağlık hizmetleri, eğitim ve kamu hizmetlerini devlet kaynaklarından, haraçtan, ganimetten ve kamu mülkiyetinden finanse eder.

Fakirlerin temel ihtiyaçları ise geçici sadakalar yoluyla değil, garanti edilen yasal bir hak olarak tek tek karşılanır. Bu nedenle, İslam'da yoksullukla mücadele siyasi bir slogan değil, adaleti tesis eden, zulmü engelleyen ve serveti sahiplerine iade eden entegre bir yaşam sistemidir.

Resmi söylem ile yaşanan gerçeklik arasında, kimsenin gözünden kaçmayan muazzam bir mesafe var. Hükümet "dev" projeleri ve "gerçek başlangıç" ile övünürken, milyonlarca Mısırlı yoksulluk sınırının altında yaşıyor, yüksek fiyatlardan, işsizlikten ve umutsuzluktan muzdarip. Gerçek şu ki, Mısır ekonomisini tefecilere teslim ettiği ve uluslararası kurumların politikalarına tabi olduğu kapitalizm yolunda ilerlediği sürece bu ızdırap ortadan kalkmayacak.

Mısır'ın krizleri ve sorunları maddi değil insani sorunlardır ve onlarla nasıl başa çıkılacağını ve İslam'a göre nasıl tedavi edileceğini gösteren yasal hükümleri içerir. Çözümler göz yummaktan daha kolaydır, ancak doğru yolda yürümek ve Mısır ve halkı için gerçekten iyilik istemek için özgür bir iradeye sahip dürüst bir yönetim gerektirir. O zaman bu yönetim, daha önce yapılan ve ülke varlıklarını tekelleştiren tüm şirketlerle, özellikle de gaz, petrol ve altın arama şirketleri ve diğer mineraller ve servetlerle yapılan tüm sözleşmeleri gözden geçirmelidir ve bu şirketleri kovmalıdır, çünkü bunlar zaten ülkenin servetlerini yağmalayan sömürgeci şirketlerdir, ardından insanların ülkenin servetlerinden yararlanmasını sağlamaya ve petrol, gaz, altın ve diğer maden kaynaklarından servet üretimi yapan şirketler kurmaya veya kiralamaya ve bu servetleri yeniden insanlara dağıtmaya dayanan yeni bir sözleşme formüle eder, o zaman insanlar devletin kullanmalarını sağlayacağı ölü toprakları haklarıyla ekebilecekler ve ayrıca Mısır ekonomisini yükseltmek ve halkına yetmek için yapılması gerekenleri yapabilecekler ve devlet bu konuda onları destekleyecektir ve tüm bunlar bir hayalden ibaret değildir, olması imkansız değildir ve başarılı veya başarısız olabilecek bir proje değildir, aksine devlet ve tebaa için zorunlu olan yasal hükümlerdir, bu nedenle devletin, onayladığı ve desteklediği ve adil olmayan uluslararası yasalarla koruduğu sözleşmeler bahanesiyle insanların malı olan ülke servetlerini harcamasına ve insanların onlardan mahrum bırakmasına izin verilmez, aksine insanların servetlerini yağmalayarak uzanan her eli kesmesi gerekir, İslam bunu sunar ve uygulanması gerekir, ancak İslam'ın diğer sistemlerinden bağımsız olarak uygulanmaz, aksine sadece peygamberlik metodu üzerine Raşidi Hilafet devleti aracılığıyla uygulanır, bu devletin yükünü ve davetini Hizb-ut Tahrir taşır ve Mısır'ı ve halkını, halkı ve ordusuyla birlikte onun için çalışmaya çağırır, umarım Allah fetih kapısını açar da onu İslam'ı ve halkını aziz eden bir gerçeklik olarak görürüz, Allah'ım acele et, erteleme.

﴿Eğer o ülkelerin halkı iman etselerdi ve sakınsalardı, üzerlerine gökten ve yerden nice bereketler açardık.﴾

Hizb-ut Tahrir Merkezi İletişim Ofisi tarafından yazılmıştır

Said Fadl

Mısır Vilayeti Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu Üyesi