البيعة لخليفة المسلمين ح4
البيعة لخليفة المسلمين ح4

الحمد لله رب العالمين, والصلاة والسلام على أشرف المرسلين, سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين, ومن تبعه وسار على دربه, واهتدى بهديه, واستن بسنته, ودعا بدعوته واقتفى أثره إلى يوم الدين, واجعلنا معهم واحشرنا في زمرتهم, برحمتك يا أرحم الراحمين.

0:00 0:00
Speed:
May 21, 2017

البيعة لخليفة المسلمين ح4

بسم الله الرحمن الرحيم

البيعة لخليفة المسلمين

ح4

الحمد لله رب العالمين, والصلاة والسلام على أشرف المرسلين, سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين, ومن تبعه وسار على دربه, واهتدى بهديه, واستن بسنته, ودعا بدعوته واقتفى أثره إلى يوم الدين, واجعلنا معهم واحشرنا في زمرتهم, برحمتك يا أرحم الراحمين.

اللهم لا سهل إلا َّ ما جعلته سهلا , وأنت إذا شئت جعلت الحزن سهلا . اللهم لا علم لنا إلا ما علمتنا إنك أنت العليم الحكيم.

ربِّ اشرح لي صدري, ويسِّر لي أمري, واحلل عقدة من لساني, يفقهوا قولي.

أحبتنا الكرام: أحييكم بتحية الإسلام, فالسلام عليكم ورحمة الله تعالى وبركاته وبعد:

كنا قد تحدثنا في الحلقة السابقة أنه بعد وَفـَاةِ النـَّبيِّ صلى الله عليه وسلم أظلمَتِ الدُنيـَا فِي عُـيُون الصَّحَابَةِ رَضِيَ اللهُ تعالى عَنهُمْ خاصة مع تزاحم الفروض عليهم  ومَعَ ذلكَ أحسَنـُوا التـَّصَرُّفَ, وأول ما انشغلوا به هو  تـَنصيبِ خـَليفـَةٍ لِـرَسُول ِ اللهِ  يَخـْـلـُـفـُهُ عَـليـهِ الصَّــلاة ُ وَالسَّــلامُ فِي رئاسَــةِ الدَّولـَـــةِ الإسلاميَّــةِ.

انشـَغـَلـُوا بمُبـَايَعَةِ الخـَليفـَةِ لأنـَّه الفرْضُ الأهَمُّ فِي إجمَاعِهمْ بَيـنَ تـِلكَ الفـُرُوض ِ كـُـلــِّهَا .

وفي هذه الحلقة سنبين كيف انتقلت الخلافة إلى أبي بكرٍ الصديق رضي الله عنه وأرضاه بعد وفاة النبي صلى الله عليه وسلم.

فـَعَـلى إثر ِ وَفـَاةِ الرَّسُول ِ صلى الله عليه وسلم اجتـَمَعَ نـَفـَرٌ كـَبيرٌ مِنَ الأنصَار ِ فِي سَـقـِيفـَةِ بـَنـِي سَاعِدَة َ لـِيُبـَايـِعُوا سَعدَ بنَ عُبـَادَة َ.

عَـلمَ أبُو بَكر ٍ الصديق بالأمْر ِ, فـَذهَبَ إليهمْ وَمَعَهُ عُمَرُ بنُ الخـَطـَّابِ وَأبُو عُـبيدَة َ عَامِـرُ بنُ الجَرَّاح ِ رضي الله عنهم أجمعين.

لـَمْ يُسَارع ِ الصِّديقُ رَضِيَ اللهُ عَنهُ لـِيَحتـَجـِزَ الخِلافـَة َ لِنفسِهِ, وَإنـَّمَا سَارَع َ لـِيَـكـُفَّ الفِتـنـَة َ وَلـِيَـكبَحَ جـِمَاحَ الطـَّائِفيـَّة حَيثُ وَقـَفَ مَنْ يـَقـُولُ: يَا لـََلأنصَار ِ! وَمَنْ يـَقـُولُ: يَا لـَـلمُهَاجـِرينَ!

لـقـَدْ سَـلــَـكَ الصِّديـقُ رَضِيَ اللهُ عَنهُ مَعَ المُسلمينَ الطـَّريقَ  الأمثـلَ لاختيـَار ِالخـَـليفـَةِ الذي يَستطيعُ أنْ يَملأ الفـَرَاغ َ الذي كانَ يَملؤهُ الرَّسُولُ صلى الله عليه وسلم. 

وَاجَهَ أبُو بَكر ٍ رَضِيَ اللهُ عَنهُ الجَمعَ المُحتـَشِدَ فِي أنـَاة. كـَانـَتْ كـَلِمَاتُ القـَوم ِ تـَتطـَايَرُ كالرَّصَاص ِالطـَّائِش ِ. كانَ نـَاسٌ مِنَ الأنصَار ِ يُحَرِّضُونَ الأنصَارَ عَـلى التـَّـشـَبـُّثِ بالخِلافـَةِ بأسلـُوبٍ جَادٍّ وَلاهِبٍ , وَكانَ هـُناكَ مُهَاجرُونَ يَرفـَعُونَ أصوَاتـَهُمُ الزَّاجـِرَة َ ضِدَّ رَغـبَةِ ذلكَ النـَّـفـَر ِ مِـنَ الأنصَار ِ. لـَقـَدْ فـَقـَدَ النـَّاسُ أكثــَرَ صَوَابهمْ بمَوتِ رَسُول ِ اللهِ صلى الله عليه وسلم فلمَّا أدَارُوا خـَوَاطِرَهُمْ حَولَ مَوضُوع ِ الخِلافـَةِ وَهُمْ فِي جَوِّ الكـَارثــَةِ لا يَزالـُونَ اضَّطرَبَتْ عَـليهمُ الأمُورُ وَاتـَّسَعَ نِطـَاقُ البـَـلبـَـلـَةِ وَالاهتيَاج ِ, فـَعَـلـَتِ الأصَوَاتُ وَاختـَـلـَط َ الكـَلامُ.

صَحـِـيحٌ أنَّ الصِّـدِّيــقَ سَيُـؤثـِـرُ المُهَََـاجـِـريــنَ بالخِلافـَةِ, وَلكنْ ليسَ لأنـَّهُمْ مُهَاجرُونَ أو قـُرَشِـيـُّونَ   بَـلْ لأنَّ الهجْرَة َ أعْطـَتـْهُمْ قـَصَبَ السَّبـق ِ فِي الإسلام ِ, فالهجْرَة ُ كانـَتْ نـِهَايَة ً لِمَرحَـلـَةِ العُسْرَةِ التي سُـلــِّط َ عَـليهمْ فِيهَا كـُـلُّ بَأس ِ قـُرَيش ٍ ليُـفـتـَنـُوا عَنْ دِينهمْ فمَا ازدَادُوا إلا َّ إيمَانا ً وَثبـَاتا ً, وَهَـذا هُوَ المِيزَانُ الذي يَزنُ الصِّديقُ بـِهِ النـَّاسَ. وَقـَدِ استـَـنـبـَطـَهُ مِـنْ كِتـَابِ اللهِ إذ يـَقـُولُ اللهُ تعَالى:

{وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ }التوبة 100

 ثـُمَّ سَيُؤثـِرُ المُهَاجرينَ بالخِلافـَةِ, أيضا ً لأنَّ النـَّـفـَرَ الذيــنَ طـَـلــَبُوا الخِــلافـَـة َ مِـنَ الأنصَــار ِ قــَـدْ حَرصُوا عَـلى أمر ٍ جَرَتْ سُنـَّة ُ الرَّسُول ِ صلى الله عليه وسلم ألا َّ يُمَكـِّنَ مِنهُ مَنْ يَطلـُـبُـهُ أو مَنْ يَحرصُ عَـليهِ، وَإنْ كانَ أحَبَّ النـَّاس ِ إليهِ وَهُوَ الولايَة.

وَإنَّ أبَا بَكر ٍ رَضِيَ اللهُ عَنهُ لـَيذكـُرُ ذلكَ اليَومَ الذي ذهَبَ فِيهِ العَـبَّاسُ عَمُّ النـَّبيِّ يَسألـُهُ أنْ يُوَلـِّـيَهُ ولايَة ً, فأجَابَهُ صلى الله عليه وسلم قائلا ً: »إنـَّا وَاللهِ لا نـُوَلـِّي هَذا الأمْرَ أحَدا ً يَسألـُهُ أو أحَدا ً يَحرصُ عَليهِ«. ذلكَ لأنَّ مَسؤوليَّة َ الحُـكمِ غـُرْمٌ لا غُـنـْـمٌ, وَتضحـِيَة ٌ لا تـَزكيَة ٌ, وَتكلـِيفٌ لا تـَشريفٌ, فإذا حَرصَ عَـليهَا أحَـدٌ فمَعنى ذلكَ أنـَّهُ لا يُـقـَـدِّرُ المَسؤوليـَّة َ التي تـَنتـَظِرُهُ عِندَهَا.

كانَ خـَطيبُ الأنصَار ِ قائما ً يـَتـَكـَـلـَّمُ, فشَهـِدَ  أنْ لا إلهَ إلا َّ اللهُ, وَأثنـَى عَـليهِ  بمَا هُوَ أهـلـُهُ,  ثـُمَّ قـَـالَ:

{أمَّا بَعدُ: فـَنـَحْنُ أنصَارُ اللهِ وَكتيبة ُ الإسلام ِ, وَأنتـُمْ مَعشَرَ المُهَاجرينَ رَهـْط ٌ قـَدِمُوا عَـلينـَا, فإذا هُمْ يُريدُونَ أنْ يَستأثـِرُوا بالأمر ِ عَلينـَا}!

هـَمَّ عُمَرُ رَضِيَ اللهُ عَنهُ لـِيَـتكـَـلـَّمَ فِي الحَشدِ الثــَّـائر ِ, وَلكنَّ أبَا بَكر ٍ أوْمَـأ إليهِ بـِيَـدَيهِ وَاستأذنـَهُ فِي أنْ يَـبدَأ هُـوَ الحَديثَ،

فقالَ أبُو بَـكر ٍ رَضِيَ اللهُ عَنهُ:{يَا مَعشَرَ الأنصَار ِ, إنـَّـكـُمْ لا تـَذكـُرُونَ فضْلا ً إلا َّ وَأنتـُمْ لـَهُ أهـلٌ, فأنتـُمْ أنصَارُ اللهِ وَرَسُولِهِ, وَكـَتيبَة ُ الإسلام ِ, وَلـَنْ يُعرَفَ هَذا الأمْرُ إلا َّ لهذا الحَيِّ مِنْ قـُرَيش ٍ, هُمْ أوسَط ُ العَرَبِ نـَسَبا ً وَدَارا ً}.

هَكذا بَدَأ الصِّديقُ رَضِيَ اللهُ عَنهُ قـَولـَهُ, ثـُمَّ رَاحَ الحَديثُ يَنسَابُ مِنْ قـَلبـِهِ, وَمَضَى يُدلِي برَأيهِ فيمَنْ يُرَشِّحُ لِلخلافـَةِ: قالَ أبُو بـَكر: {قـَدْ رَضيتُ لـَكـُمْ أحَدَ هَذين ِالرَّجُـلين ِ: عُمَرَ بنَ الخطـَّابِ، الرَّجُـلَ الذي أعَزَّ اللهُ بـِهِ الإسلامَ, وَأبي عُـبيدَة َ عَامِـرَ بنَ الجَرَّاح ِالذي وَصَفـَهُ الرَّسُولُ صلى الله عليه وسلم بأنـَّهُ أمِينُ هَذِهِ الأمَّةِ}.

وَاقـترَبَ مِنهُمَا أبُو بَـكر ٍ وَتـَوَسـَّطـَهُمَا وَرَفـَعَ ذراعَيهمَا بكلتي يَدَيهِ وَقالَ لِلنـَّاس ِ:{لـَقـدْ رَضيتُ أحَـدَ هَذين ِ الرَّجُـلين ِ: عُمَرَ وَأبي عُبيدَة َ}.

وَارتعَدَتْ يَدُ عُمَرَ رَضِيَ اللهُ عَنهُ كأنـَّمَا سَقـَطـَتْ عَـليهَا جَمْرَة ٌ مُـلتـَهـِبَة ٌ, وَغـَضَّ أبُو عُبيدَة َ عَينـََيهِ البَاكـِيـَتـَين ِ فِي حَيـَاءٍ شـَديدٍ، وَصَاحَ عُمَرُ بأعلـَى صَوتِهِ:{وَاللهِ لأنْ أقــَـدَّمَ فيُضَربَ عُـنـُقـِي ــ فِي غـَير ِ إثم ٍ ـ أحَبُّ إليَّ مِنْ أنْ أؤمَّرَ عَـلى قـَوم  ٍ فـِيهمْ أبُو بَكر ٍ}. 

فتحَدَّثَ رَجُـلٌ مِنَ الأنصَار ِ فقالَ قـَولا ً حَسِبَهُ فـَتحا ً جَديدا ً، وَحَلا ً حَاسِما ً لِلمُشكلـَةِ, قالَ: {منـَّا أميرٌ ومِنكـُمْ أميرٌ}! فقـالَ أبـُو بـَكر ٍالصِّـديقُ رَضِيَ اللهُ عَنهُ:

{هَيهَاتَ هَيهَاتَ، لا يَجتمِعُ  سَيفان ِ فِي غـِمدٍ وَاحِدٍ}! فقالَ الأنصَـاريُّ: {إذا ً لنـُعـِيدَنـَّهَا جَزعَة ً}! فـرَدَّ عَليـهِ عُمـَـرُ:{إذا ً نقتـُـلـُـكَ بـِسَيفـِكَ}.

ثـُمَّ تكلــَّمَ أبـُو عُبـَيدَة َ فقالَ: {يَا مَعشـَرَ الأنصَار ِ: كـُنتـُمْ أوَّلَ مَنْ آوَى وَنـَصَرَ، فـَلا تكـُونـُوا أوَّلَ مَنْ نـَكـَثَ وَغـَدَرَ}.

فهَدَأتْ سَوْرَة ُ الغـَضَبِ عِندَ الأنصَار ِ. وَهـُنـَا قالَ أبُو بَكر ٍ لِعُمَرَ: {ابسُط ْ يَدَكَ نـُبـَايـِعُ لـَـكَ}.

وَلكِـنَّ عُـمَـرَ رَضِيَ اللهُ عَنهُ خـَـلــَصَ مِنهَـا نـَجـِـيـَّا ً، إذ قــَالَ:  {بَـل إيَّـاكَ نـُبـَايـِعُ، فـَأنـتَ أفضـَـل مِنـِّي}.

قـَالَ أبـُو بَـكر ٍ: {أنتَ أقوَى مِنـِّي يـَا عُمَرُ}.

قـَالَ عُمَرُ: {إنَّ قـُـوَّتِـي لـَـكَ مَعَ فـَـضلِـكَ،لا يـَنبَغـِي لأحـَدٍ بَعدَ رَسُول ِ اللهِ أنْ يَكـُونَ فـَوقـَـكَ يَا    أبـَا بـَـكر ٍ، أنتَ صَاحِبُ الغـَار مَعَ رَسُول ِاللهِ صلى الله عليه وسلم وَثــَانِيَ اثنين ِ وَأمَّـرَكَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم حـِينَ اشتـَكـَى فـَصَـلــَّيتَ بالنـَّاس ِ، فأنتَ أحَـقُّ النـَّاس  ِ بهَذا الأمْر ِ}.    

فكانَ جَلالُ هَذا المَشهَدِ أبلـَغَ مِـنْ كـُـلِّ مَقال ٍ. فمَا كادَ عُمَرُ يُـلقـِي كـَـلِمـَـتـَهُ هَذِهِ وَيـَتـَقـَدَّمُ بَاسِطا ً يَمـِينـَهُ مُبايـِعا ً أبـَا بـَـكر ٍ حَتـَّى ازدَحَمَ الأنصَارُ، وَوَثــَبَ الجَمْعُ مِـنْ عِلـْيـَةِ الصَّحَابـَةِ يَبتـَدِرُونَ البَيعَة َ، وَكأنـَّمَا دَعَاهُمْ مِـنَ السَّمَاء ِ دَاع  ٍٍ, فـَكانـَتْ بَيعَة ُ الانعـِقـَادِ لأبي بـَكر ٍ بالخِلافـَةِ, فـَصَارَ بهذِهِ البَيعَةِ خـَليفـَة ً لِلمُسلمِينَ.

ثـُمَّ كانَ الغـَدُ، فجَـلــَسَ أبُو بـَكر ٍعَـلى المِنبَر ِ، وَتـَكـَـلــَّمَ عُمَرُ بَينَ يَديهِ يـَقـُولُ لِلنـَّاس ِ:

{إنَّ اللهَ قـَدْ جَمَعَ أمرَكـُمْ عَـلى خـَيركـُمْ. صَاحِبِ رَسُول اللهِ صلى الله عليه وسلم وَثانِيَ اثنين ِ إذ هُمَا فِي الغـَار ِ، وَأولـَى النـَّاس ِ بأمُوركـُمْ، فـَقـُومُوا فـَبَـايـِعـُوا}.

فكانتِ البَيعَة ُ العَامَّة ُ أي بَيعَة ُ الطـَّاعَةِ، وَغـَرَبَتْ شـَمْسُ ذلكَ اليَوم ِ، وَغـَرَبَتْ مَعَهَا كـُـلُّ الخِلافـَاتِ .

        إخوة الإيمان: نكتفي بهذا القدر في هذه الحلقة على أن نتابع معكم في الحلقة

القادمة إن شاء الله  بقية الحديث عن مبايعة أبي بكرٍ الصديق رضي الله عنه وأرضاه

بالخلافةِ حتى نهاية عهده بها، وإلى ذلك الحين أستودعكم الله، أستودع الله  دينكم وإيمانكم وخواتيم أعمالكم,

والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته.

More from null

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی" - قسمت پانزدهم

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی"

تهیه کننده: استاد محمد احمد النادی

قسمت پانزدهم

الحمدلله رب العالمین، و الصلاة و السلام علی امام المتقین، و سید المرسلین، مبعوث رحمت للعالمین، سیدنا محمد و علی آله و صحبه اجمعین، و اجعلنا معهم، و احشرنا فی زمرتهم برحمتک یا ارحم الراحمین.

شنوندگان گرامی، شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

السلام علیکم و رحمه الله و برکاته، و بعد: در این قسمت، تأملات خود را در کتاب: "از مؤلفه های روانشناسی اسلامی" ادامه می دهیم. و به منظور ساختن شخصیت اسلامی، با توجه به ذهنیت اسلامی و روانشناسی اسلامی، می گوییم و از خدا توفیق می طلبیم:

ای مسلمانان:

در قسمت گذشته گفتیم: برای مسلمان نیز سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند، همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند، و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و در این قسمت اضافه می کنیم و می گوییم: برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد، به دلیل حدیث ابوهریره که بخاری در الأدب المفرد و ابویعلی در مسندش و نسائی در الکنی و ابن عبدالبر در التمهید آورده اند، و عراقی گفته است: سند آن خوب است، و ابن حجر در تلخیص الحبیر گفته است: سند آن حسن است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "به همدیگر هدیه دهید تا یکدیگر را دوست داشته باشید".

و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد، به دلیل حدیث عایشه نزد بخاری که گفت: "رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هدیه را می پذیرفت و در مقابل آن پاداش می داد".

و حدیث ابن عمر نزد احمد و ابوداود و نسائی، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به خدا پناه برد، به او پناه دهید، و هر کس از شما به نام خدا چیزی خواست، به او بدهید، و هر کس از خدا طلب پناهندگی کرد، به او پناه دهید، و هر کس به شما احسانی کرد، به او پاداش دهید، و اگر نیافتید، برای او دعا کنید تا بدانید که به او پاداش داده اید".

و این بین برادران است، و هیچ ارتباطی با هدایای رعیت به حاکمان ندارد، زیرا آنها مانند رشوه حرام هستند، و از پاداش دادن این است که بگوید: خدا به تو جزای خیر دهد.

ترمذی از اسامه بن زید رضی الله عنهما روایت کرده و گفته است حسن صحیح است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به او احسانی شود و به کننده آن بگوید: "خدا به تو جزای خیر دهد" به درستی که در ستایش مبالغه کرده است". و ستایش شکر است، یعنی پاداش دادن، به ویژه از کسی که غیر از آن چیزی نمی یابد، به دلیل آنچه ابن حبان در صحیح خود از جابر بن عبدالله روایت کرده است، گفت: شنیدم که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس نیکی کند و جز ستایش برای او خیری نیابد، پس او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به باطل زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و با سند حسن نزد ترمذی از جابر بن عبدالله روایت شده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس عطایی کند و چیزی بیابد، باید آن را جبران کند، و اگر نیابد، باید او را ستایش کند، پس هر کس او را ستایش کند، او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به چیزی که به او داده نشده است زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و کفر ورزیدن به عطاء یعنی پنهان کردن و پوشاندن آن.

و با سند صحیح ابوداود و نسائی از انس روایت کرده اند که گفت: "مهاجرین گفتند ای رسول خدا، انصار همه پاداش را بردند، ما قومی را ندیدیم که بهتر از آنها در دادن چیزهای زیاد بذل و بخشش کنند، و نه بهتر از آنها در همدردی در چیزهای کم، و آنها مخارج ما را کفایت کردند، فرمود: آیا شما آنها را به خاطر آن ستایش نمی کنید و برای آنها دعا نمی کنید؟ گفتند: آری، فرمود: پس آن در مقابل آن است".

و شایسته است که مسلمان کم را مانند زیاد شکر کند، و از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند، به دلیل آنچه عبدالله بن احمد در زوائد خود با سند حسن از نعمان بن بشیر روایت کرده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس کم را شکر نکند، زیاد را شکر نکرده است، و هر کس از مردم تشکر نکند، خدا را شکر نکرده است، و سخن گفتن از نعمت خدا شکر است، و ترک آن کفر است، و جماعت رحمت است، و تفرقه عذاب است".

و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند، به دلیل آنچه بخاری از ابوموسی روایت کرده است، گفت: "پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نشسته بود که مردی آمد و سؤال کرد، یا نیازمندی حاجتی را طلب کرد، رو به ما کرد و فرمود: شفاعت کنید تا پاداش داده شوید و خداوند بر زبان پیامبرش آنچه را که می خواهد جاری کند".

و به دلیل آنچه مسلم از ابن عمر از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده است که فرمود: "هر کس برای برادر مسلمانش به صاحب قدرتی برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری واسطه شود، در روزی که قدم ها می لغزند، برای عبور از صراط یاری می شود".

و همچنین برای مسلمان مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، به دلیل آنچه ترمذی روایت کرده و گفته است این حدیث حسن است از ابودرداء از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم که فرمود: "هر کس از آبروی برادرش دفاع کند، خداوند در روز قیامت آتش را از صورتش دور می کند". و حدیث ابودرداء را احمد آورده و گفته است سندش حسن است، و هیثمی نیز همین را گفته است.

و آنچه اسحاق بن راهویه از اسماء بنت یزید روایت کرده است که گفت: شنیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، بر خدا حق است که او را از آتش آزاد کند".

و قضاعی در مسند الشهاب از انس آورده است، که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس در غیاب برادرش را یاری کند، خداوند او را در دنیا و آخرت یاری می کند". و قضاعی همچنین از عمران بن حصین با این اضافه آورده است: "و او توانایی یاری کردن او را دارد". و به دلیل آنچه ابوداود و بخاری در الأدب المفرد آورده اند، و زین عراقی گفته است: سندش حسن است از ابوهریره که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "مؤمن آینه مؤمن است، و مؤمن برادر مؤمن است، از هر کجا که او را ملاقات کند، زیان او را از او دفع می کند و از پشت سر از او محافظت می کند".

ای مسلمانان:

از طریق احادیث نبوی شریفی که در این قسمت و قسمت قبل وارد شده است، دانستید که برای کسی که برادری را در راه خدا دوست دارد، سنت است که او را از دوست داشتن خود آگاه کند و به او اطلاع دهد. و همچنین برای مسلمان سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند. همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند. و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد. و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد.

و شایسته است که مسلمان از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند. و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند. و همچنین برای او مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند. پس آیا به این احکام شرعی و سایر احکام اسلام پایبند باشیم؛ تا همانگونه باشیم که پروردگارمان دوست دارد و از آن راضی می شود، تا آنچه را که در ماست تغییر دهد، و احوال ما را اصلاح کند، و به خیر دنیا و آخرت دست یابیم؟!

شنوندگان گرامی: شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

در این قسمت به این مقدار بسنده می کنیم، به این امید که تأملات خود را در قسمت های آینده ان شاء الله تعالی تکمیل کنیم، تا آن زمان و تا زمانی که شما را ملاقات کنیم، شما را در پناه خدا و حفظ و امان او می گذاریم. از حسن توجه شما سپاسگزاریم و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

بدانید ای مسلمانان! - قسمت 15

بدانید ای مسلمانان!

قسمت 15

اینکه از دستگاههای دولت خلافت، یاری دهندگان هستند، و آنها وزیرانی هستند که خلیفه آنها را با خود منصوب می کند، تا در تحمل بارهای خلافت و انجام مسئولیت های آن به او کمک کنند، زیرا فراوانی بارهای خلافت، به ویژه هر چه دولت خلافت بزرگتر و گسترده تر شود، خلیفه به تنهایی از حمل آن ناتوان می شود و نیاز به کسی دارد که در حمل آن برای انجام مسئولیت هایش به او کمک کند، اما درست نیست که آنها را بدون قید و شرط وزیر بنامیم تا معنای وزیر در اسلام که به معنای معاون است، با معنای وزیر در نظام های عرفی کنونی بر اساس دموکراسی سرمایه داری سکولار یا سایر نظام هایی که در عصر حاضر شاهد آن هستیم، اشتباه نشود.