الشباب عماد التغيير وعلى أكتافهم تقوم الخلافة وتنهض الأمة الإسلامية
February 25, 2021

الشباب عماد التغيير وعلى أكتافهم تقوم الخلافة وتنهض الأمة الإسلامية

الشباب عماد التغيير وعلى أكتافهم تقوم الخلافة وتنهض الأمة الإسلامية


لماذا الحديث عن الشباب؟


لأن الشباب يمتلك الطاقة والقوة والحيوية والنشاط والهمة العالية، لأن الشباب هم الدرع الذي يقي الأمة من سهام الأعداء، وهم الصخرة التي تتحطم عليها أطماع وأحلام ومؤامرات الأعداء.


إن الذين حملوا لواء هذا الدين، وقادوا الجيوش، وفتحوا الأمصار، وجابوا مشارق الأرض ومغاربها، كانوا من الشباب المحب لدينه، الساعي لرفع رايته، وإعلاء كلمته. الشباب هم من نصروا رسول الله ﷺ الشباب هم الذين صنعوا الأحداث العظام في تاريخ الأمة الإسلامية هم الذين أوقفوا الحملات الصليبية وهجمات التتار وقطعوا دابر الكافرين فقد قام هذا الدين على أكتاف الشباب ويكفي قول رسول الله ﷺ: «أُوْصِيكُم بِالشُّبّانِ خَيراً، فَإِنَّهُم أرَقُّ أفئِدَةً، إنَّ اللَّهَ بَعَثَني بَشيراً ونَذيراً، فَحالَفَنِي الشُّبّانُ وخالَفَنِي الشُّيوخُ» فقد سطر لنا التاريخ أسماء قادة عظام من أبناء أمة الإسلام كتب التاريخ أسماءهم بمداد من نور بدءا بصحابة رسول الله.


واقع الشباب اليوم:


بالرغم من طاقات الشباب الهائلة وإمكانياتهم الجبارة إضافة إلى الثروات والموارد الطبيعية التي تزخر بها بلادهم، إلا أن واقع الأمة وشبابها لا ينسجم مع الإمكانيات الضخمة لهذه الأمة! ومن المعلوم بالضرورة أن أية أمة تمتلك طاقات بشرية وموارد حقيقية وتمتلك مبدأً صحيحاً، لا شك أن مثل هذه الأمة مؤهلة لقيادة العالم واقتعاد مكانة سامية بين الأمم، إلا أن الأمة الإسلامية بالرغم من مقوماتها تعاني الأمرين وترزح تحت وطأة الفقر والتعاسة ويهاجر شبابها ويخوضون البحار والمحيطات إلى بلاد الغرب رغم المخاطر، ويعيشون أوضاعاً بالغة السوء من بطالة وفقر مدقع مما دفع هولاء الشباب إلى الخروج في ثورات سميت بثورات الربيع العربي بحثاً عن التغيير الذي يغير واقع حياتهم. وقد استطاع فيها الشباب إسقاط حكام بعض البلاد الإسلامية إلا أن هذا الإسقاط لم يحدث تغييراً على مستوى الأوضاع الاقتصادية والاجتماعية والسياسية والأمنية بل ازدادت الأوضاع سوءاً؛ وذلك راجع إلى عدة أسباب:


1- إن الغرب الكافر العدو اللدود لهذه الأمة استطاع أن يلتف على الثورات ويعيد تدوير الأنظمة الفاسدة بوجوه جديدة عبر وكلائه الفكريين والسياسيين.


2- إن الثورات التي انتفضت ضد الظلم وأرادت التغيير الجذري لم تحسن إدراك فهم الواقع المزري بشكل عميق بحيث يؤدي هذا الإدراك إلى تشخيص الداء الذي تعاني منه الأمة وكشف حقيقة التدخلات الغربية السافرة في الشأن الداخلي للأمة، كما يتم كشف حجم النهب للثروات والموارد من الشركات الغربية تحت لافتة الاستثمار، فإن الخطوة الأولى لنجاح أية ثورة يتوقف على فهم الواقع بشكل عميق والتشخيص الواعي للمرض وإدراك من هو العدو ومن هو الصديق.


3- إن الثورات التي خرجت تنشد التغيير الجذري لم يكن لديها مشروع واضح المعالم يشكل بديلاً ناجعاً للأنظمة الفاسدة، وهذا العامل على وجه التحديد سهل على أعداء الثورة سرقة الجهود والتضحيات العظام التي قدمها الشباب بكل سهولة ويسر، ومن ثم تمت إعادة الشعوب إلى حظيرة الطغيان والاستبداد. والأنكى من ذلك أن معظم الشباب الثائر في البلاد الإسلامية وخاصة السودان قد كان لعامل المشاعر الطاغية أثر على حجب الفكر وبالتالي عدم تبني البديل والعلاج الناجع الذي ينبثق من عقيدة الإسلام العظيم، ولم يدرك شباب الثورة أن المشاعر وحدها غير كافية لنجاح الثورة بل لا بد من الفكر الذي يعتبر الركيزة الأساسية لتحصين الثورة من المخاطر والسرقات ويضمن إخراج سفينة الثورة إلى بر الأمان وتجنيبها العثرات في أوحال الأنظمة الوضعية الظالمة.


ما هي الضمانات لنجاح الثورة وتحقيق أهدافها؟


نقول إن الثورات في جميع البلاد الإسلامية لم تنته ولن تنتهي لأن الأسباب التي أدت إلى اشتعالها ما زالت قائمة والأوضاع الاقتصادية والأمنية ازدادت سوءاً أكثر من ذي قبل، وعلى سبيل المثال الأوضاع الاقتصادية في السودان صارت جحيماً لا يطاق، وإن أقل وصف يمكن أن يطلق على الحياة المعيشية هو المجاعة بمعنى الكلمة، أما الأوضاع الأمنية من تفلتات أمنية وظواهر السرقة والخطف والنهب في العاصمة فأمر يعاني منه جميع الناس، أضف إلى ذلك الاقتتال القبلي في أطراف البلاد، وكل هذا يؤكد عدم وجود الدولة. فالبلاد لا يوجد فيها دولة وتعيش حالة من الفراغ السياسي والأمني، فإن الوضع بهذا الشكل لا يمكن أن يستمر، وإن ثمة بوادر ثورة جديدة تلوح في الأفق القريب، فكان لا بد من تجاوز الأخطاء السابقة وتصحيح مسار الثورة وتجنيب الثورة القادمة العثرات وتحصينها من السرقة والاختطاف، فنقول في هذا الصدد إن أهم جرعات التحصين التي يمكن أن تقدم للثورة تتلخص في الآتي:


1- ضرورة إدراك فساد الواقع بشكل عميق، والحقيقة أن فساد الواقع يتمثل في تطبيق النظام الرأسمالي العلماني القائم على عقيدة فصل الدين عن الحياة، هذه العقيدة جعلت من البشر آلهة تعبد من دون الله، كما أن هذه العقيدة الباطلة عقلا وشرعا هي التي أشقت الناس بالضرائب والإتاوات وسلمت ثروات البلاد للشركات الرأسمالية الجشعة بإشراف الحكام الذين أذعنوا لروشتات صندوق النقد الدولي وإملاءات البنك الدولي، فلا بد من إدراك هذا الواقع ومعرفة أن أصل الداء الذي أقعد الأمة قرناً من الزمان يكمن في النظام الرأسمالي الفاسد وعمالة الحكام وانصياعهم لتعليمات الغرب.


2- ضرورة وجود مبدأ يرتكز على عقيدة الإسلام العظيم؛ ذلك أن الإسلام هو المبدأ الوحيد القادر على حل جميع مشاكل الأمة بل البشرية جمعاء؛ لأنه من لدن عليم خبير، والإسلام عقيدة تنبثق عنها سائر التشريعات والقوانين والأنظمة.


3- إن الإسلام لا يطبق إلا بدولته الخلافة على منهاج النبوة.


نماذج للشباب الذين قاموا بأعمال عظيمة في تاريخ الأمة:


زيد بن ثابت شهد غزوة الخندق وهو ابن 15 سنة وقد رده النبي ﷺ في غزوة بدر لصغر سنة، وعبد الله بن عمر رده النبي ﷺ في غزوة بدر وأحد لصغر سنه وشارك في غزوة الخندق وعمره 15 سنة، وأما علي بن أبي طالب فقد كان بطلا مغوارا وكان حامل لواء رسول الله ﷺ في كثير من المعارك والغزوات، وفي غزوة بدر بارز علي رضي الله عنه شيبة بن ربيعة وقتله، وها هو سعد بن أبي وقاص رضي الله عنه أول من رمى بسهم في الإسلام وكان عمره سبعة عشر عاما. وأسامة بن زيد رضي الله عنهما كان شاباً في السابعة عشرة من عمره أرسله النبي ﷺ على رأس جيش فيهم أبو بكر وعمر وعثمان رضي الله عنهم أجمعين.


كما أننا لا ننسى أن نتكلم عن القائد الشاب محمد بن القاسم الثقفي وهو أشهر الفاتحين في عصر بني أمية، فقد قاد الجيوش وهو ابن سبع عشرة سنة وفتح السند والهند ووصلت فتوحاته إلى مشارق الأرض ومغاربها. وكذلك قتيبة بن مسلم الذي فتح الصين وبلاد القوقاز وقاد الجيوش وعمره دون الثلاثين...


وهنا محمد الفاتح ذلك القائد العظيم فاتح القسطنطينية الذي ولد سنة 1432م ونشأ في بيت الخلافة حيث حرص والده على تربيته على أساس الإسلام وتربى على يد عدد من العلماء منهم آق شمس الدين الذي بذل جهداً في تعليم محمد الفاتح حتى أتم حفظ القرآن الكريم والكثير من الأحاديث والفقه، وكان يذكره بحديث رسول الله الذي بشر فيه النبي ﷺ بفتح القسطنطينية، وعندما تولى محمد الفاتح الخلافة وهو في سنه العشرين أظهر براعة في الحكم وسارع في إعداد جيشه وصمم مدفعا عملاقا استعدادا لفتح القسطنطينية، ثم أحكم سيطرته على مضيق البوسفور ليكون نقطة ارتكاز لحصار مدينة القسطنطينية، ثم قطع الإمداد عن المدينة حتى تمكن الجيش من اقتحامها ثم دخلها الخليفة محمد الفاتح ليكون أول خليفة يستطيع فتح المدينة بعد أن استعصت على المسلمين قرونا طويلة، وبذلك نال محمد الفاتح بشرى رسول الله ﷺ، فقد أخرج الإمام أحمد من حديث بشر الغنوي رضي الله عنه، قال رسول الله ﷺ: « لَتُفْتَحَنَّ الْقُسْطَنْطِينِيَّةُ، وَلَنِعْمَ الْأَمِيرُ أَمِيرُهَا، وَلَنِعْمَ الْجَيْشُ ذَلِكَ الْجَيْشُ» وكان ذلك في يوم الثلاثاء الموافق العشرين من جمادى الأولى سنة 857 هجرية ولقب بالفاتح.


وهنا نبذة قصيرة عن صحابي جليل هو مصعب بن عمير رضي الله عنه: فقد كان مصعب بن عمير من فضلاء الصحابة وخيارهم ومن السابقين إلى الإسلام، أسلم ورسول الله ﷺ في دار الأرقم، وكتم إسلامه خوفاً من أمه وقومه، وكان يذهب إلى رسول الله ﷺ سراً فبصر به عثمان بن طلحة يصلي، فأعلم أهله وأمه فأخذوه فحبسوه فلم يزل محبوساً إلى أن هاجر إلى أرض الحبشة وعاد منها إلى مكة، ثم أرسله النبي ﷺ إلى المدينة بعد العقبة الأولى، ليحمل الدعوة ويعلم الناس القرآن ويصلي بهم، فكان أول من أرسل إلى المدينة لحمل الدعوة وتغيير المجتمع، وقد انتفع به الناس فآمن على يديه كثير من كبار الصحابة كأسيد بن حضير وسعد بن معاذ وغيرهما، وقد استطاع في غضون عام واحد إيجاد رأي عام كاسح في المدينة، مهد إلى المرحلة الثالثة في الدعوة وهي استلام السلطة بطلب النصرة.


ومصعب بن عمير هو من أولئك الذين اشتروا الآخرة بالدنيا، فقد ترك النعيم الذي كان يتمتع به في الدنيا ليحظى بنعيم الآخرة. وقد كان أحسن شباب مكة لباساً وأطيبهم رائحة وأنعمهم جسماً، لكنه بعد إسلامه تغير حاله حتى قال سعد بن أبي وقاص "لقد رأيته جهد في الإسلام جهداً شديداً حتى قد رأيت جلده يتحشف كما يتحشف جلد الحية"، وروى الترمذي وغيره عن علي بن أبي طالب رضي الله عنه قال: إِنَّا لَجُلُوسٌ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ طَلَعَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ مَا عَلَيْهِ إِلَّا بُرْدَةٌ لَهُ مَرْقُوعَةٌ بِفَرْوٍ فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بَكَى لِلَّذِي كَانَ فِيهِ مِنْ النِّعْمَةِ وَالَّذِي هُوَ الْيَوْمَ فِيهِ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: «كَيْفَ بِكُمْ إِذَا غَدَا أَحَدُكُمْ فِي حُلَّةٍ وَرَاحَ فِي حُلَّةٍ وَوُضِعَتْ بَيْنَ يَدَيْهِ صَحْفَةٌ وَرُفِعَتْ أُخْرَى وَسَتَرْتُمْ بُيُوتَكُمْ كَمَا تُسْتَرُ الْكَعْبَةُ؟» قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌ مِنَّا الْيَوْمَ، نَتَفَرَّغُ لِلْعِبَادَةِ وَنُكْفَى الْمُؤْنَةَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: «لَأَنْتُمْ الْيَوْمَ خَيْرٌ مِنْكُمْ يَوْمَئِذٍ».


حمل مصعب بن عمير اللواء يوم أحد، فلما جال المسلمون ثبت به مصعب، فأقبل أحد المشركين فضرب يده اليمنى فقطعها، ومصعب يقول: ﴿وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ﴾، وأخذ اللواء بيده اليسرى وحنا عليه فضرب يده اليسرى فقطعها، فحنا على اللواء وضمه بعضديه إلى صدره وهو يقول: ﴿وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ﴾، ثم حمل عليه الثالثة بالرمح فأنفذه وضربه في صدره ووقع مصعب وسقط اللواء، ومات مصعب بن عمير شهيداً يوم أحد وكفن في بردة إن غطي رأسه بدت رجلاه وإن غطيت رجلاه بدا رأسه! هذا هو مصعب أحد أبطال أمة الإسلام.


وقد من الله على البشرية جمعاء بالإسلام ديناً ومبدأً كاملاً ينظم جميع شؤون الحياة وقادراً على إخراج الناس من الظلم والشقاء إلى العدل والرفاه، وحزب التحرير يملك مشروعاً متكاملاً مستنبطاً من عقيدة الإسلام العظيم، وقد أعد مشروع دستور مكون من 191 مستنبط من كتاب الله وسنة رسوله ﷺ وما أرشدا إليه، كما أن الحزب وضع رؤية واضحة عن النظام الاقتصادي في الإسلام والنظام الاجتماعي وسياسة التعليم وأجهزة الدولة ونظام العقوبات وأحكام البينات وغيرها من الأفكار والأحكام التي تبناها الحزب... هذا المشروع المتكامل يحتاج من الأمة أن تتبناه وتسعى لإيجاده في واقع الحياة والدولة والمجتمع بالعمل لإقامة دولة الخلافة على منهاج النبوة.


ورسالة خاصة نبعثها إلى إخواننا من الشباب أن هلمَّ إلى معرفة الإسلام والوعي على أحكامه وثقافته عبر حلقات حزب التحرير حتى تكونوا أمثال مصعب بن عمير وسعد بن معاذ وأسيد بن حضير وغيرهم من أبطال الأمة الذين قادوا تغيير واقع الأمة في مراحل التاريخ المختلفة.


#أقيموا_الخلافة
#ReturnTheKhilafah
#YenidenHilafet
#خلافت_کو_قائم_کرو

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
الأستاذ أحمد أبكر – ولاية السودان

More from null

فریب نام ها را نخورید، اعتبار به مواضع است نه به نسب‌ها

فریب نام ها را نخورید، اعتبار به مواضع است نه به نسب‌ها

هر بار که "نماد جدیدی" با ریشه های مسلمان یا ویژگی های شرقی به ما ارائه می شود، بسیاری از مسلمانان هلهله می کنند و امیدها بر توهمی به نام "نمایندگی سیاسی" در یک نظام کافرانه استوار می شود که اسلام را نه به عنوان حکومت، نه به عنوان عقیده و نه به عنوان شریعت به رسمیت نمی شناسد.

همه ما شادی عظیمی را به یاد می آوریم که با پیروزی اوباما در سال 2008 احساسات بسیاری را فرا گرفت. او پسر کنیا است و پدرش مسلمان است! و در اینجا برخی توهم کردند که اسلام و مسلمانان به نفوذ آمریکا نزدیک شده اند، اما اوباما یکی از آزاردهنده ترین روسای جمهور برای مسلمانان بود، زیرا لیبی را ویران کرد و در فاجعه سوریه سهیم شد و افغانستان و عراق را با هواپیماها و سربازانش به آتش کشید، بلکه خونریز یمن از طریق ابزارهای خود بود و دوران او ادامه خصومت نظام مند علیه امت بود.

امروز این صحنه تکرار می شود، اما با نام های جدید. زوهران ممدانی به این دلیل مورد تجلیل قرار می گیرد که مسلمان، مهاجر و جوان است، انگار که او منجی است! اما فقط تعداد کمی به مواضع سیاسی و فکری او نگاه می کنند. این مرد از حامیان سرسخت همجنس‌بازان است و در فعالیت‌های آنها شرکت می‌کند و انحراف آنها را حقوق بشر می‌داند!

چه ننگی است که مردم به آن امید می بندند؟! آیا این تکرار همان شکست سیاسی و فکری نبود که امت بارها و بارها در آن افتاده است؟! بله، زیرا او شیفته ظاهر است نه ذات! با لبخندها فریب می خورد و با احساسات برخورد می کند نه با عقیده، و با نام ها نه با مفاهیم، و با نمادها نه با اصول!

این شیفتگی به شکل ها و نام ها نتیجه غیبت آگاهی سیاسی شرعی است، زیرا اسلام با اصل و نسب یا نام یا نژاد سنجیده نمی شود، بلکه با التزام به اصل اسلام به طور کامل؛ نظام، عقیده و شریعت. و هیچ ارزشی برای مسلمانی نیست که به اسلام حکومت نکند و از آن یاری ندهد، بلکه تابع نظام سرمایه داری کافر است و کفر و انحرافات را به نام "آزادی" توجیه می کند.

و تمام مسلمانانی که از پیروزی او خوشحال شدند و گمان کردند که او بذر خیر یا آغاز بیداری است، بدانند که بیداری از درون نظام های کفر، نه با ابزارهای آن، نه از طریق صندوق های رای آن، و نه زیر سقف قانون اساسی آن صورت نمی گیرد.

کسی که خود را از طریق نظام دموکراتیک ارائه می دهد و به احترام به قوانین آن سوگند یاد می کند، سپس از انحراف جنسی دفاع می کند و آن را جشن می گیرد و به چیزی که خدا را خشمگین می کند دعوت می کند، یاور اسلام و امید امت نیست، بلکه ابزاری برای صیقل دادن و رقیق کردن است، و نمایندگی دروغینی است که هیچ سود و زیانی ندارد.

آنچه که به اصطلاح موفقیت های سیاسی در غرب برای برخی از شخصیت ها با نام های اسلامی خوانده می شود، چیزی جز خرده هایی نیست که به عنوان مسکن برای امت ارائه می شود، تا به آنها گفته شود: ببینید، تغییر از طریق نظام های ما امکان پذیر است.

 حقیقت این "نمایندگی" چیست؟

غرب درهای حکومت را به روی اسلام باز نمی کند، بلکه فقط به روی کسانی باز می کند که با ارزش ها و افکار آن همخوانی داشته باشند. و هر کسی که وارد نظام آنها شود باید قانون اساسی آنها و قوانین عرفی آنها را بپذیرد و از حکومت اسلام چشم پوشی کند، اگر به این راضی شود، به یک الگوی قابل قبول تبدیل می شود، اما مسلمان واقعی، از ریشه مورد قبول آنها نیست.

زوهران ممدانی کیست؟ و چرا این توهم ساخته می شود؟

او فردی است که نام مسلمان دارد اما دستور کار منحرفی را اتخاذ می کند که کاملاً مخالف فطرت اسلام است، از حمایت از همجنس گرایان و ترویج آنچه "حقوق" آنها نامیده می شود، و او یک الگوی زنده برای چگونگی ساخت الگوهای خود توسط غرب است: مسلمان به نام، سکولار در عمل، خدمتگزار دستور کار لیبرالیسم غربی نه بیشتر. بلکه برای مشغول کردن امت از مسیر واقعی خود، به جای اینکه خواستار دولت اسلامی و خلافت شود، درگیر کرسی های پارلمانی و مناصب در نظام های کفر می شود! و به جای اینکه برای آزادی فلسطین رو کند، منتظر کسی می ماند که "از غزه" از داخل کنگره آمریکا یا پارلمان اروپا "دفاع کند"!

حقیقت این است که این تحریف مسیر تغییر واقعی است، که برپایی خلافت راشده بر منهج نبوت است، که پرچم اسلام را بالا می برد، شریعت خدا را برپا می کند و امت را پشت سر یک خلیفه متحد می کند که از پشت سرش می جنگند و از او تقوا می کنند.

پس فریب نام ها را نخورید و از کسانی که از نظر ظاهری به شما تعلق دارند و از نظر محتوایی با شما مخالفند، خوشحال نشوید، زیرا هر کس نام سعید یا علی یا زوهران را یدک می کشد در راه پیامبر ما محمد ﷺ نیست.

و بدانید که تغییر از داخل پارلمان های کفر نمی آید، بلکه از ارتش های امت می آید که زمان آن رسیده است که به حرکت درآیند، و از جوانان آگاه آن که شب و روز برای براندازی غرب و مزدوران و پیروان خائن آن در سرزمین های اسلام و مسلمانان تلاش می کنند.

مسلمانان از طریق انتخابات دموکراسی و نه از طریق صندوق های غرب به پا نخواهند خاست، بلکه با یک بیداری واقعی بر اساس عقیده اسلامی، با برپایی دولت خلافت راشده که جایگاه اسلام را باز می گرداند، عزت مسلمانان را باز می گرداند و توهمات دموکراسی را درهم می شکند.

فریب نام ها را نخورید و امید خود را به افراد در نظام های کفر نبندید، بلکه به پروژه بزرگ خود بازگردید: از سرگیری زندگی اسلامی، این تنها راه عزت و پیروزی و تمکین است.

صحنه تکرار خفت باری از مصیبت های قدیمی است: نمادهای جعلی، وفاداری به نظام های غربی، و انحراف از مسیر اسلام. و هر کس این مسیر را تشویق کند، امت را گمراه می کند. پس به پروژه خلافت بازگردید و اجازه ندهید دشمنان اسلام رهبران و نمایندگان شما را بسازند. عزت در کرسی های دموکراسی نیست، بلکه در منصب خلافت است که حزب التحریر برای آن تلاش می کند و امت را از این انحطاط فکری و سیاسی برحذر می دارد. پس هیچ نجاتی برای ما نیست جز با دولت خلافت، که اجازه نمی دهد کسانی که به دینی غیر از اسلام معتقدند بر مسلمانان حکومت کنند، نه کسانی که انحراف و انحراف را توجیه می کنند، و نه کسانی که برای مردم غیر از آنچه خدا نازل کرده است قانونگذاری می کنند.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

عبدالمحمود العامری - ولایت یمن

مصر بین شعارهای دولتی و واقعیت تلخ  حقیقت کامل درباره فقر و سیاست‌های سرمایه‌داری

مصر بین شعارهای دولتی و واقعیت تلخ

حقیقت کامل درباره فقر و سیاست‌های سرمایه‌داری

درگاه الاهرام روز سه شنبه 4 نوامبر 2025 گزارش داد که نخست وزیر مصر در سخنانی که به نیابت از رئیس جمهور در دومین اجلاس جهانی توسعه اجتماعی در دوحه، پایتخت قطر، ایراد کرد، گفت که مصر رویکردی جامع برای ریشه کنی فقر در همه اشکال و ابعاد آن، از جمله "فقر چند بعدی" را اعمال می کند.

سال‌هاست که تقریباً هیچ سخنرانی رسمی در مصر خالی از عباراتی مانند «رویکردی جامع برای ریشه کنی فقر» و «شروع واقعی اقتصاد مصر» نیست. مقامات این شعارها را در کنفرانس‌ها و مناسبت‌ها تکرار می‌کنند و با تصاویری براق از پروژه‌های سرمایه‌گذاری، هتل‌ها و استراحتگاه‌ها همراه است. اما واقعیت، همانطور که گزارش های بین المللی گواه است، کاملاً متفاوت است. فقر در مصر همچنان یک پدیده ریشه دار است، بلکه با وجود وعده‌های مکرر دولت برای بهبود و نوسازی، رو به وخامت است.

بر اساس گزارش های یونیسف، اسکوا و برنامه جهانی غذا برای سال های 2024 و 2025، حدود یک نفر از هر پنج مصری در فقر چند بعدی زندگی می کنند، یعنی از بیش از یک جنبه از جنبه های اساسی زندگی مانند آموزش، بهداشت، مسکن، کار و خدمات محروم هستند. داده ها همچنین تأیید می کنند که بیش از 49٪ از خانواده ها در دسترسی به غذای کافی با مشکل مواجه هستند، که این رقم تکان دهنده ای است که عمق بحران معیشتی را منعکس می کند.

اما فقر مالی، یعنی کاهش درآمد در مقایسه با هزینه های زندگی، به شدت افزایش یافته است، در نتیجه امواج متوالی تورم که دستمزدها، تلاش ها و پس انداز مردم را خورده است، تا جایی که درصد زیادی از مصری ها علی رغم کار مداوم زیر خط فقر مالی هستند.

درحالی که دولت از ابتکاراتی مانند "تکافل و کرامه" و "زندگی کریمانه" صحبت می‌کند، آمارهای بین‌المللی نشان می‌دهد که این برنامه‌ها ساختار فقر را اساساً تغییر نداده‌اند، بلکه به مسکن‌های موقتی شبیه هستند که مانند قطره‌ای است که در صحرا ریخته می‌شود. روستا نشین مصر که بیش از نیمی از جمعیت را در خود جای داده است، همچنان از ضعف خدمات، فقدان فرصت‌های شغلی مناسب و فرسودگی زیرساخت‌ها رنج می‌برد. گزارش اسکوا تأیید می کند که محرومیت در روستا چندین برابر بیشتر از شهرها است که نشان دهنده توزیع ناعادلانه ثروت و غفلت مزمن از حاشیه ها است.

هنگامی که نخست وزیر از پسر وطن "که با دولت اقدامات اصلاحات اقتصادی را تحمل کرد" تشکر می کند، در واقع به وجود رنج واقعی ناشی از این سیاست ها اعتراف می کند. با این حال، این اعتراف با تغییری در رویکرد همراه نیست، بلکه ادامه حرکت در همان مسیر سرمایه‌داری است که باعث بحران شد.

اصلاحات ادعایی که در سال 2016 با برنامه "شناورسازی"، افزایش یارانه ها و افزایش مالیات ها آغاز شد، اصلاح نبود، بلکه تحمیل هزینه بدهی ها و کسری به فقرا بود. در حالی که مقامات از "شروع" صحبت می کنند، سرمایه گذاری های هنگفت به سمت املاک لوکس و پروژه های توریستی که در خدمت صاحبان سرمایه هستند، می رود، در حالی که میلیون ها جوان فرصتی برای کار یا مسکن پیدا نمی کنند. بلکه بسیاری از این پروژه‌ها، مانند منطقه علم الروم در مطروح که سرمایه‌گذاری آن 29 میلیارد دلار تخمین زده می‌شود، مشارکت‌های سرمایه‌داری خارجی هستند که زمین‌ها و ثروت‌ها را به دست می‌آورند و آن‌ها را به منبع سود برای سرمایه‌گذاران تبدیل می‌کنند، نه منبع درآمد برای مردم.

این نظام شکست می خورد نه تنها به این دلیل که فاسد است، بلکه به این دلیل که بر اساس یک ایده باطل یعنی نظام سرمایه داری عمل می کند، که پول را محور تمام سیاست های دولت قرار می دهد. سرمایه داری بر آزادی مطلق مالکیت استوار است و اجازه می دهد ثروت در دست اقلیتی که ابزار تولید را در اختیار دارند، انباشته شود، در حالی که اکثریت بار مالیات ها، قیمت ها و بدهی های عمومی را بر دوش می کشند.

به همین دلیل، تمام آنچه «برنامه‌های حمایت اجتماعی» نامیده می‌شود، تلاشی برای زیبا جلوه دادن چهره وحشی سرمایه‌داری و طولانی کردن عمر نظامی ناعادلانه است که به ثروتمندان اهمیت می‌دهد و از فقرا مالیات می‌گیرد. به جای درمان ریشه درد؛ یعنی انحصار ثروت و تبعیت اقتصاد از مؤسسات بین‌المللی، تنها به توزیع خرده‌ای از کمک‌های نقدی بسنده می‌شود که نه فقری را از بین می‌برد و نه عزتی را حفظ می‌کند.

مراقبت، لطفی از سوی حاکم به رعیت نیست، بلکه یک وظیفه شرعی و مسئولیتی است که خداوند در دنیا و آخرت او را به خاطر آن بازخواست خواهد کرد. آنچه امروز در حال وقوع است، غفلت عمدی از امور مردم و دست کشیدن از وظیفه مراقبت به نفع وام های مشروط از صندوق بین المللی پول و بانک جهانی است.

دولت واسطه ای بین فقیر و طلبکار خارجی شده است، مالیات وضع می کند، یارانه ها را کاهش می دهد و اموال عمومی را برای جبران کسری متورم که توسط خود نظام سرمایه داری ایجاد شده است، می فروشد. در این میان، مفاهیم شرعی که اقتصاد را تنظیم می کنند، مانند حرام بودن ربا، ممنوعیت تملک ثروت های عمومی توسط افراد و وجوب نفقه بر رعیت از بیت المال مسلمین، غایب است.

اسلام یک نظام اقتصادی یکپارچه ارائه کرده است که فقر را از ریشه درمان می کند، نه فقط با کمک های نقدی یا پروژه های زیبایی. این نظام بر مبانی شرعی ثابتی استوار است که مهمترین آنها عبارتند از:

1- حرام بودن ربا و بدهی های ربوی که دولت را مقید می کند و منابع آن را تحلیل می برد، با از بین رفتن ربا، وابستگی اقتصاد به مؤسسات بین المللی از بین می رود و حاکمیت مالی به امت باز می گردد.

2- قرار دادن مالکیت ها در سه نوع:

مالکیت فردی: مانند خانه ها، مغازه ها و مزارع خصوصی...

مالکیت عمومی: شامل ثروت های بزرگ مانند نفت، گاز، معادن و آب...

مالکیت دولت: مانند زمین های فیء، رکاز و خراج...

با این توزیع، عدالت محقق می شود، زیرا از انحصار منابع امت توسط گروهی اندک جلوگیری می شود.

3- تضمین کفایت برای هر فرد از رعیت: دولت نیازهای اساسی هر انسانی را در رعیت خود از خوراک، پوشاک و مسکن تامین می کند، اگر از کار ناتوان باشد، بیت المال باید از او انفاق کند.

4- زکات و انفاق اجباری: زکات احسان نیست بلکه فریضه است، دولت آن را جمع آوری می کند و در مصارف شرعی آن برای فقرا، مساکین و بدهکاران صرف می کند. این یک ابزار توزیع موثر است که پول را به چرخه زندگی در جامعه باز می گرداند.

همراه با تشویق به کار مولد و منع بهره کشی، و ترغیب به سرمایه گذاری منابع در پروژه های مفید واقعی مانند صنایع سنگین و نظامی، نه در سفته بازی ها، املاک لوکس و پروژه های خیالی. علاوه بر تنظیم قیمت ها با عرضه و تقاضای واقعی، نه با انحصار و نه با شناورسازی.

تنها دولت خلافت بر منهاج نبوت قادر به اجرای عملی این احکام است، زیرا بر اساس عقیده اسلامی بنا شده است و هدف آن مراقبت از امور مردم است نه جمع آوری اموال آنها. در سایه خلافت، نه ربا وجود دارد و نه وام های مشروط، و نه فروش ثروت های عمومی به خارجی ها، بلکه منابع به گونه ای اداره می شوند که مصلحت امت را تامین کند، و بیت المال تامین مالی مراقبت های بهداشتی، آموزش و پرورش و تاسیسات عمومی را از منابع دولت، خراج، انفال و مالکیت عمومی بر عهده می گیرد.

اما نیازهای اساسی فقرا، یکایک آنها تامین می شود، نه از طریق صدقات موقت، بلکه به عنوان یک حق شرعی تضمین شده. بنابراین، مبارزه با فقر در اسلام یک شعار سیاسی نیست، بلکه یک نظام زندگی یکپارچه است که عدالت را برقرار می کند، از ظلم جلوگیری می کند و ثروت را به صاحبانش باز می گرداند.

بین سخنان رسمی و واقعیت زندگی، فاصله بسیار زیادی وجود دارد که از دید هیچ کس پنهان نیست. در حالی که دولت از پروژه‌های «غول‌پیکر» و «آغاز واقعی» خود می‌خواند، میلیون‌ها مصری زیر خط فقر زندگی می‌کنند و از گرانی، بیکاری و ناامیدی رنج می‌برند. حقیقت این است که این رنج از بین نخواهد رفت تا زمانی که مصر در راه سرمایه‌داری گام بردارد، اقتصاد خود را به رباخواران تسلیم کند و تابع سیاست‌های مؤسسات بین‌المللی باشد.

بحران ها و مشکلات مصر، مشکلات انسانی هستند نه مادی، و احکام شرعی مربوط به آن، چگونگی برخورد و درمان آن بر اساس اسلام را نشان می دهد، و راه حل ها آسان تر از چشم پوشی هستند، اما نیاز به مدیریت مخلصانه ای دارند که اراده ای آزاد داشته باشد و بخواهد در مسیر درست گام بردارد و واقعاً خیر مصر و مردم آن را بخواهد، و در این صورت این مدیریت باید تمام قراردادهایی را که قبلاً منعقد شده و با تمام شرکت هایی که دارایی های کشور و آنچه از دارایی های عمومی آن است را در انحصار خود دارند و در راس آنها شرکت های اکتشاف گاز، نفت، طلا و سایر معادن و ثروت ها هستند، بازبینی کند و تمام این شرکت ها را اخراج کند زیرا آنها اصولا شرکت های استعماری غارتگر ثروت های کشور هستند، سپس پیمانی جدید تدوین کند که بر توانمندسازی مردم از ثروت های کشور استوار باشد و شرکت هایی را ایجاد یا اجاره کند که خود به تولید ثروت از منابع نفت، گاز، طلا و سایر معادن بپردازند و این ثروت ها را دوباره در بین مردم توزیع کنند، در این صورت مردم قادر خواهند بود زمین های موات را کشت کنند که دولت آنها را قادر می سازد از حق خود در آن بهره برداری کنند و همچنین قادر خواهند بود آنچه را که باید تولید کنند تا اقتصاد مصر را ارتقا دهند و نیازهای مردم آن را برآورده سازند و دولت در این راه از آنها حمایت خواهد کرد و تمام اینها ضرب المثل خیالی نیست و نه غیرممکن است و نه پروژه ای که برای آزمایش ارائه می دهیم که ممکن است موفق شود یا شکست بخورد، بلکه احکام شرعی لازم الاجرا برای دولت و رعیت است، پس دولت نمی تواند از ثروت های کشور که متعلق به مردم است به بهانه قراردادهایی که قوانین بین المللی ناعادلانه تصویب، تایید و حمایت می کند، چشم پوشی کند و نه می تواند مردم را از آن منع کند، بلکه باید هر دستی را که غارتگرانه به ثروت های مردم دراز می شود، قطع کند، این چیزی است که اسلام ارائه می دهد و باید اجرا شود، اما به طور جدا از سایر نظام های اسلام اجرا نمی شود، بلکه تنها از طریق دولت خلافت راشده بر منهاج نبوت اجرا می شود، این دولتی است که حزب التحریر دغدغه و دعوت به آن را دارد و از مصر و مردم آن، مردم و ارتش، می خواهد که با آن برای رسیدن به آن همکاری کنند، باشد که خداوند پیروزی را از جانب خود بنویسد و آن را واقعیتی ببینیم که اسلام و پیروانش را عزیز می دارد، خدایا هر چه زودتر.

﴿وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

نوشته شده برای دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

سعید فضل

عضو دفتر رسانه ای حزب التحریر در ولایت مصر