بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح113) مشروع الدستور - العمل الأصلي للدولة
بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح113) مشروع الدستور - العمل الأصلي للدولة

الحَمْدُ للهِ ذِي الطَّولِ وَالإِنْعَامْ, وَالفَضْلِ وَالإِكرَامْ, وَالرُّكْنِ الَّذِي لا يُضَامْ, وَالعِزَّةِ الَّتِي لا تُرَامْ, والصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَيرِ الأنَامِ, خَاتَمِ الرُّسُلِ العِظَامْ, وَآلِهِ وَصَحْبِهِ وَأتبَاعِهِ الكِرَامْ, الَّذِينَ طَبَّقُوا نِظَامَ الإِسلامْ, وَالتَزَمُوا بِأحْكَامِهِ أيَّمَا التِزَامْ, فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ, وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ, وثَبِّتنَا إِلَى أنْ نَلقَاكَ يَومَ تَزِلُّ الأقدَامُ يَومَ الزِّحَامْ. ...

0:00 0:00
Speed:
October 20, 2024

بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح113) مشروع الدستور - العمل الأصلي للدولة

بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام

 (ح113) مشروع الدستور - العمل الأصلي للدولة

الحَمْدُ للهِ ذِي الطَّولِ وَالإِنْعَامْ, وَالفَضْلِ وَالإِكرَامْ, وَالرُّكْنِ الَّذِي لا يُضَامْ, وَالعِزَّةِ الَّتِي لا تُرَامْ, والصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَيرِ الأنَامِ, خَاتَمِ الرُّسُلِ العِظَامْ, وَآلِهِ وَصَحْبِهِ وَأتبَاعِهِ الكِرَامْ, الَّذِينَ طَبَّقُوا نِظَامَ الإِسلامْ, وَالتَزَمُوا بِأحْكَامِهِ أيَّمَا التِزَامْ, فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ, وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ, وثَبِّتنَا إِلَى أنْ نَلقَاكَ يَومَ تَزِلُّ الأقدَامُ يَومَ الزِّحَامْ. 

أيها المؤمنون:

السَّلامُ عَلَيكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ وَبَعدُ: نُتَابِعُ مَعَكُمْ سِلْسِلَةَ حَلْقَاتِ كِتَابِنا "بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام" وَمَعَ الحَلْقَةِ الثَّالِثَةَ عَشْرَةَ بَعدَ المِائَةِ, وَعُنوَانُهَا: "مَشرُوعُ الدُّستُورِ - نِظَامُ الحُكْمِ". نَتَأمَّلُ فِيهَا مَا جَاءَ فِي الصَّفحَةِ الرَّابِعَةِ وَالتِّسعِينَ مِنْ كِتَابِ "نظامُ الإسلام" لِلعَالِمِ والـمُفَكِّرِ السِّيَاسِيِّ الشَّيخِ تَقِيِّ الدِّينِ النَّبهَانِيِّ. يَقُولُ رَحِمَهُ اللهُ:

المادة 11 - حَمْلُ الدَّعْوَةِ الإِسلَامِيَّةِ هُوَ العَمَلُ الأَصْلِيُّ لِلدَّولَةِ.

وَنَقُولُ رَاجِينَ مِنَ اللهِ عَفْوَهُ وَمَغْفِرَتَهُ وَرِضْوَانَهُ وَجَنَّتَهُ: أعَدَّ الشَّيخُ تَقِيُّ الدِّينِ النَّبهَانِيُّ هُوَ وَإِخوَانُهُ العُلَمَاءُ فِي حِزْبِ التَّحرِيرِ دُستُورَ الدَوْلَةِ الإِسْلامِيَّةِ حَتَّى يَدرُسَهُ الـمُسلِمُونَ وَهُمْ يَعْمَلُونَ لإِقَامَتِهَا, وَهَا هُوَ يُوَاصِلُ عَرْضَهُ عَلَيهِمْ, وَهَذِهِ هي الـمَادَّةَ الحَادِيَةَ عَشْرَةَ, وَإِلَيكُمْ أَدِلَّتَهَا مِنْ خِلَالِ النُّقَاطِ الآتِيَةِ: 

  1. وُضِعَتْ هَذِهِ الـمَادَّةُ لِأَنَّ حَمْلَ الدَّعْوَةِ الإِسلَامِيَّةِ كَمَا هُوَ فَرْضٌ عَلَى الـمُسلِمِينَ هُوَ كَذَلِكَ فَرضٌ عَلَى الدَّولَةِ الإِسلَامِيَّةِ. وَهُوَ وَإِنْ كَانَ جُزْءاً مِنْ تَطبِيقِ الشَّرعِ فِي العَلَاقَاتِ، وَحُكْماً مِنْ أَحْكَامِهِ، وَيَجِبُ أَنْ تُطَبِّقَهُ الدَّولَةُ كَمَا يُطَبِّقُهُ الفَردُ، إِلَّا أَنَّهُ يُعتَبَرُ الأَسَاسَ الَّذِي تَقُومُ عَلَيهِ عَلَاقَاتُهَا مَعَ الدُّوَلِ الأُخرَى، أَيْ هُوَ الأَسَاسُ الَّذِي تُبنَى عَلَيهِ سِيَاسَةُ الدَّولَةِ الخَارِجِيَّةُ كُلُّهَا، وَمِنْ هِنَا كَانَ حَمْلُ الدَّعوَةِ الإِسلَامِيَّةِ هُوَ العَمَلَ الأَصْلِيَّ لِلدَّولَةِ.
  2. وَالدَّلِيلُ عَلَى أَنَّ حَمْلَ الدَّعْوَةِ فَرْضُ قَولُهُ تَعَالَى: (وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَذَا القُرءَانُ لِأُنذِرَكُمْ بِهِ وَمَنْ بَلَغَ). (الأنعام 19) أَيْ وَلِأُنذِرَ مَنْ بَلَغَهُ. فَالإِنذَارُ هُوَ لَكُمْ, وَهُوَ كَذَلِكَ إِنْذَارٌ لِمَنْ تَـقُـومُـونَ بِتَبلِيغِهِ إِيَّاهُ، فَهُوَ دَعْوَةٌ لَـهُمْ بِأَنْ يُبَلِّغُوهُ عَنِ الرَّسُولِ r، يَعنِي أَنَّهُ لَيسَ إِنذَاراً لَكُمْ فَحَسْبُ، بَلْ هُوَ إِنذَارٌ لَكُمْ, وَلِكُلِّ مَنْ يَـبْـلُـغُـهُ، أَيْ بَلِّـغُـوهُ. وَمِنْ أَدِلَّتِهَا قَـولُـهُ r: «نَضَّرَ اللَّهُ عَبْداً سَمِعَ مَقَالَتِي فَحَفِظَهَا وَوَعَاهَا وَأَدَّاهَا، فَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ غَيْرِ فَقِيهٍ، وَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ». (مُسنَدُ الشَّافِعِيِّ عَنْ عَبدِ اللهِ بْنِ مَسعُودٍ).
  3. وَمِنْ أَدِلَّتِهَا قَولُهُ تَعَالَى: (وَلْتَكُنْ مِنكُمْ أُمَّةٌ يَدعُونَ إِلَى الخَيرِ). (آل عمران 104) وَالخَيرُ هُنَا هُوَ الإِسلَامُ. وَمِنْ أَدِلَّتِهَا قَولُهُ تَعَالَى: (وَمَنْ أَحْسَنُ قَولًا مِمَّنْ دَعَا إِلَى اللهِ). (فصلت 33) أَيْ لَا أَحَدَ أَحْسَنُ قَولاً مِمَّنْ دَعَا إِلَى دِينِ اللهِ.
  4. فَهَذِهِ كُلُّهَا نُصُوصٌ تَدُلُّ عَلَى أَنَّ حَمْلَ الدَّعْوَةِ فَرضٌ، وَهِيَ عَامَّةٌ تَشْمَلُ الـمُسلِمِينَ, وَتَشْمَلُ الدَّولَةَ الإِسلَامِيَّةَ.
  5. أَمَّا كَونُ حَمْلِ هَذِهِ الدَّعْوَةِ يَجِبُ أَنْ يَكُونَ العَمَلَ الأَصلِيَّ لِلدَّولَةِ، فَإِنَّ الدَّلِيلَ عَلَيهِ قَولُ الرَّسُولِ r وَفِعْلُهُ، فَإِنَّهُ r يَقُولُ: «أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَيُؤْمِنُوا بِي وَبِمَا جِئْتُ بِهِ، فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا، وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ». (مُتَّفَقٌ عَلَيهِ مِنْ طَرِيقِ ابنِ عُمَرَ وَاللَّفْظُ لِـمُسلِمٍ).
  6. وَأَخْرَجَ البُخَارِيُّ مِنْ طَرِيقِ عُرْوَةَ بنِ الجَعْدِ عَنِ النَّبِيِّ r قَالَ: «الْخَيْلُ مَعْقُودٌ فِي نَوَاصِيهَا الْخَيْرُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ» وَالخَيلُ كِنَايَةٌ عَنِ استِمْرَارِ وُجُوبِ الجِهَادِ، وَحَيثُ لَـمْ تُقَيَّدْ بِكَونِ الأَمِيرِ بَرًا أَو فَاجِرًا، فَإِنَّهَا تَدُلُّ أَيضًا عَلَى استِمْرَارِ الجِهَادِ مَعَ البَرِّ وَالفَاجِرِ مَا دَامَ مُسْلِمًا.
  7. وَقَدِ استَدَلَّ بِهَذَا الحَدِيثِ البُخَارِيُّ عَلَى كَونِ الجِهَادِ مَاضِياً مَعَ البَرِّ وَالفَاجِرِ حَيثُ أَفْرَدَ بَاباً بِهَذَا العُنوَانِ: "بَابُ الجِهَادِ مَاضٍ مَعَ البَرِّ وَالفَاجِرِ لِقَولِ النَّبِيِّ r: «الْخَيْلُ مَعْقُودٌ فِي نَوَاصِيهَا الْخَيْرُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ». وَقَدِ استَدَلَّ بِهِ كَذَلِكَ الإِمَامُ أَحْمَدُ عَلَى نَحْوِ مَا استَدَلَّ بِهِ البُخَارِيُّ. وَكَذَلِكَ أَخْرَجَ سَعِيدُ بنُ مَنصُور مِنْ طَرِيقِ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ r: «وَالْجِهَادُ مَاضٍ مُنْذُ بَعَثَنِي اللَّهُ إِلَى أَنْ يُقَاتِلَ آخِرُ أُمَّتِي الدَّجَّالَ، لا يُبْطِلُهُ جَوْرُ جَائِرٍ وَلا عَدْلُ عَادِلٍ».
  8. وَالحَدِيثُ أَخرَجَهُ أَبُو دَاوُدَ أيضاً وَسَكَتَ عَنهُ الـمُنذِرِيُّ. فَكَونُهُ أَمَرَ بِالِقتَالِ حَتَّى يَقُولَ مَنْ يُقَاتِلُهُمْ: "لَا إِلَه إِلَّا اللهُ محمد رَسُولُ اللهِ" دَلِيلٌ عَلَى وُجُوبِ حَمْلِ الدَّعْوَةِ عَلَى الدَّولَةِ.
  9. وَكَونُ هَذَا الحَمْلِ، وَهُوَ الجِهَادُ، مَاضِياً إِلَى أَنْ يُقَاتِلَ آخِرُ الأُمَّةِ الدَّجَّالَ دَلِيلٌ عَلَى أَنَّهُ عَمَلُ الدَّولَةِ الدَّائِمُ الَّذِي لَا يَحِلُّ أَنْ يَنقَطِعَ فِي حَالَةٍ مِنَ الحَالَاتِ، وَبِذَلِكَ يَدُلُّ الحَدِيثَانِ مَعاً عَلَى أَنَّ حَمْلَ الدَّعْوَةِ عَمَلٌ دَائِمٌ لَا يَنقَطِعُ؛ فَهُوَ إِذَنْ العَمَلُ الأَصْلِيُّ؛ لِأَنَّ العَمَلَ الأَصْلِيَّ هُوَ الَّذِي يَستَمِرُّ القِيَامُ بِهِ فِي جَمِيعِ الحَالَاتِ مِنْ غَيرِ انقِطَاعٍ. ثُمَّ إِنَّ الرَّسُولَ r كَانَ فِي جِهَادٍ دَائِمٍ مُنذُ أَنِ استَقَرَّ بِالـمَدِينَةِ إِلَى أَنِ التَحَقَ بِالرَّفِيقِ الأَعْلَى، وَكَانَ الجِهَادُ هُوَ عَمَلَهُ الأَصْلِيَّ.
  10. وَجَاءَ الخُلَفَاءُ الرَّاشِدُونَ مِنْ بَعدِهِ فَاستَمَرَّ عَمَلُهُمُ الأَصْلِيُّ هُوَ الجِهَاد. فَالدَّولَةُ الَّتِي أَقَامَهَا الرَّسُولُ r وَهُوَ يَرأَسُها كَانَ عَمَلَهَا الأَصْلِيَّ هُوَ الجِهَادُ. وَالدَّولَةُ بَعدَ وَفَاةِ الرَّسُولِ r حِينَ تَوَلَّاهَا خُلَفَاؤُهُ مِنَ الصَّحَابَةِ رِضْوَانُ اللهِ عَلَيهِمْ كَانَ عَمَلَهَا الأَصْلِيَّ هُوَ الجِهَادُ؛ وَعَلَى ذَلِكَ فَإِنَّ دَلِيلَ كَونِ حَمْلِ الدَّعْوَةِ الإِسلَامِيَّةِ عَمَلَ الدَّولَةِ الأَصْلِيَّ هُوَ السُّنَّةُ, وَإِجْمَاعُ الصَّحَابَةِ.
  11. وَأَيضاً فَإِنَّ الرَّسُولَ r كَانَ يَقُومُ بِتَبلِيغِ الدَّعْوَةِ مُنذُ بَعَثَهُ اللهُ نَبِيّاً إِلَى أَنِ التَحَقَ بِالرَّفِيقِ الأَعْلَى وَكَانَ فِي الـمَدِينَةِ هُوَ رَئِيسَ الدَّولَةِ، وَمُنذُ أَنِ استَقَرَّ فِي الـمَدِينَةِ جَعَلَ عَلَاقَتَهُ الخَارِجِيَّةِ العَمَلَ الأَصْلِيَّ, وَشَغَلَ الدَّولَةَ كُلَّهَا بِهَا، بَينَ الغَزَوَاتِ وَّالسَّرَايَا, وَتَنَطُّسِ الأَخْبَارِ (أَيْ تدَقِيقُ النَّظَرِ فِي الأُمُورِ, وَاستِقْصَاءُ عِلْمِهَا), وَعَقْدُ الـمُعَاهَدَاتِ، وَكُلُّهَا كَانَتْ مِنْ أَجْلِ تَبلِيغِ الإِسلَامِ وَحَمْلِ دَعْوَتِهِ لِلنَّاسِ.
  12. وَحِينَ أَحَسَّ بِقُوَّةِ الدَّولَةِ وَقُدْرَتِهَا عَلى القِيَامِ بِحَمْلِ الدَّعْوَة ِدَولِيّاً بَعَثَ فِي وَقْتٍ وَاحِدٍ اثْنَي عَشَرَ رَسُولاً إِلَى اثنَي عَشَرَ مَلِكاً يَدعُوهُمْ إِلَى الإِسلَامِ، وَمِنهُمْ مَلِكَا فَارِسَ وَالرُّومِ: كِسْرَى وَقَيصَرَ.
  13. أَخْرَجَ مُسلِمٌ عَنْ أَنَسِ بنِ مَالِكٍ t «أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ r كَتَبَ إِلَى كِسْرَى وَإِلَى قَيْصَرَ وَإِلَى النَّجَاشِيِّ وَإِلَى كُلِّ جَبَّارٍ يَدْعُوهُمْ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى».
  14. وَحِينَ اطْمَأَنَّ إِلَى قُوَّةِ الدَّولَةِ فِي الجَزِيرَةِ العَرَبِيَّةِ وَسَيرِ الدَّعْوَةِ بَينَ العَرَبِ وَدُخُولِ النَّاسِ فِي دِينِ اللهِ أَفْوَاجاً، تَطَلَّعَ إِلَى غَزْوِ الرُّومِ، فَكَانَتْ مَعرَكَةُ مُؤْتَةَ ثُمَّ مَعرَكَةُ تَبُوكَ. وَهَذَا أَيضاً دَلِيلٌ عَلَى أَنَّ حَمْلَ الدَّعْوَةِ الإِسلَامِيَّةِ فَرضٌ عَلَى الدَّولَةِ, وَعَلَى أَنَّهَا العَمَلُ الأَصْلِيُّ لَهَا.

أيها المؤمنون:

نَكتَفي بِهذا القَدْرِ في هَذِه الحَلْقة, وَلِلحَدِيثِ بَقِيَّةٌ, مَوعِدُنَا مَعَكُمْ في الحَلْقةِ القادِمَةِ إنْ شَاءَ اللهُ تَعَالَى, فَإِلَى ذَلِكَ الحِينِ وَإِلَى أَنْ نَلْقَاكُمْ وَدَائِماً, نَترُكُكُم في عنايةِ اللهِ وحفظِهِ وأمنِهِ, سَائِلِينَ الْمَولَى تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَن يُعزَّنا بِالإسلام, وَأنْ يُعزَّ الإسلام بِنَا, وَأن يُكرِمَنا بِنَصرِه, وَأن يُقِرَّ أعيُننَا بِقيَامِ دَولَةِ الخِلافَةِ الرَّاشِدَةِ الثَّانِيَةِ عَلَىْ مِنْهَاْجِ النُّبُوَّةِ في القَريبِ العَاجِلِ, وَأَن يَجعَلَنا مِن جُنُودِهَا وَشُهُودِهَا وَشُهَدَائِها, إنهُ وَليُّ ذلكَ وَالقَادِرُ عَلَيهِ. نَشكُرُكُم, وَالسَّلامُ عَليكُم وَرَحمَةُ اللهِ وَبَركَاتُه.

Boloogh21 10 2024

More from null

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی" - قسمت پانزدهم

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی"

تهیه کننده: استاد محمد احمد النادی

قسمت پانزدهم

الحمدلله رب العالمین، و الصلاة و السلام علی امام المتقین، و سید المرسلین، مبعوث رحمت للعالمین، سیدنا محمد و علی آله و صحبه اجمعین، و اجعلنا معهم، و احشرنا فی زمرتهم برحمتک یا ارحم الراحمین.

شنوندگان گرامی، شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

السلام علیکم و رحمه الله و برکاته، و بعد: در این قسمت، تأملات خود را در کتاب: "از مؤلفه های روانشناسی اسلامی" ادامه می دهیم. و به منظور ساختن شخصیت اسلامی، با توجه به ذهنیت اسلامی و روانشناسی اسلامی، می گوییم و از خدا توفیق می طلبیم:

ای مسلمانان:

در قسمت گذشته گفتیم: برای مسلمان نیز سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند، همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند، و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و در این قسمت اضافه می کنیم و می گوییم: برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد، به دلیل حدیث ابوهریره که بخاری در الأدب المفرد و ابویعلی در مسندش و نسائی در الکنی و ابن عبدالبر در التمهید آورده اند، و عراقی گفته است: سند آن خوب است، و ابن حجر در تلخیص الحبیر گفته است: سند آن حسن است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "به همدیگر هدیه دهید تا یکدیگر را دوست داشته باشید".

و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد، به دلیل حدیث عایشه نزد بخاری که گفت: "رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هدیه را می پذیرفت و در مقابل آن پاداش می داد".

و حدیث ابن عمر نزد احمد و ابوداود و نسائی، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به خدا پناه برد، به او پناه دهید، و هر کس از شما به نام خدا چیزی خواست، به او بدهید، و هر کس از خدا طلب پناهندگی کرد، به او پناه دهید، و هر کس به شما احسانی کرد، به او پاداش دهید، و اگر نیافتید، برای او دعا کنید تا بدانید که به او پاداش داده اید".

و این بین برادران است، و هیچ ارتباطی با هدایای رعیت به حاکمان ندارد، زیرا آنها مانند رشوه حرام هستند، و از پاداش دادن این است که بگوید: خدا به تو جزای خیر دهد.

ترمذی از اسامه بن زید رضی الله عنهما روایت کرده و گفته است حسن صحیح است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به او احسانی شود و به کننده آن بگوید: "خدا به تو جزای خیر دهد" به درستی که در ستایش مبالغه کرده است". و ستایش شکر است، یعنی پاداش دادن، به ویژه از کسی که غیر از آن چیزی نمی یابد، به دلیل آنچه ابن حبان در صحیح خود از جابر بن عبدالله روایت کرده است، گفت: شنیدم که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس نیکی کند و جز ستایش برای او خیری نیابد، پس او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به باطل زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و با سند حسن نزد ترمذی از جابر بن عبدالله روایت شده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس عطایی کند و چیزی بیابد، باید آن را جبران کند، و اگر نیابد، باید او را ستایش کند، پس هر کس او را ستایش کند، او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به چیزی که به او داده نشده است زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و کفر ورزیدن به عطاء یعنی پنهان کردن و پوشاندن آن.

و با سند صحیح ابوداود و نسائی از انس روایت کرده اند که گفت: "مهاجرین گفتند ای رسول خدا، انصار همه پاداش را بردند، ما قومی را ندیدیم که بهتر از آنها در دادن چیزهای زیاد بذل و بخشش کنند، و نه بهتر از آنها در همدردی در چیزهای کم، و آنها مخارج ما را کفایت کردند، فرمود: آیا شما آنها را به خاطر آن ستایش نمی کنید و برای آنها دعا نمی کنید؟ گفتند: آری، فرمود: پس آن در مقابل آن است".

و شایسته است که مسلمان کم را مانند زیاد شکر کند، و از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند، به دلیل آنچه عبدالله بن احمد در زوائد خود با سند حسن از نعمان بن بشیر روایت کرده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس کم را شکر نکند، زیاد را شکر نکرده است، و هر کس از مردم تشکر نکند، خدا را شکر نکرده است، و سخن گفتن از نعمت خدا شکر است، و ترک آن کفر است، و جماعت رحمت است، و تفرقه عذاب است".

و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند، به دلیل آنچه بخاری از ابوموسی روایت کرده است، گفت: "پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نشسته بود که مردی آمد و سؤال کرد، یا نیازمندی حاجتی را طلب کرد، رو به ما کرد و فرمود: شفاعت کنید تا پاداش داده شوید و خداوند بر زبان پیامبرش آنچه را که می خواهد جاری کند".

و به دلیل آنچه مسلم از ابن عمر از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده است که فرمود: "هر کس برای برادر مسلمانش به صاحب قدرتی برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری واسطه شود، در روزی که قدم ها می لغزند، برای عبور از صراط یاری می شود".

و همچنین برای مسلمان مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، به دلیل آنچه ترمذی روایت کرده و گفته است این حدیث حسن است از ابودرداء از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم که فرمود: "هر کس از آبروی برادرش دفاع کند، خداوند در روز قیامت آتش را از صورتش دور می کند". و حدیث ابودرداء را احمد آورده و گفته است سندش حسن است، و هیثمی نیز همین را گفته است.

و آنچه اسحاق بن راهویه از اسماء بنت یزید روایت کرده است که گفت: شنیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، بر خدا حق است که او را از آتش آزاد کند".

و قضاعی در مسند الشهاب از انس آورده است، که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس در غیاب برادرش را یاری کند، خداوند او را در دنیا و آخرت یاری می کند". و قضاعی همچنین از عمران بن حصین با این اضافه آورده است: "و او توانایی یاری کردن او را دارد". و به دلیل آنچه ابوداود و بخاری در الأدب المفرد آورده اند، و زین عراقی گفته است: سندش حسن است از ابوهریره که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "مؤمن آینه مؤمن است، و مؤمن برادر مؤمن است، از هر کجا که او را ملاقات کند، زیان او را از او دفع می کند و از پشت سر از او محافظت می کند".

ای مسلمانان:

از طریق احادیث نبوی شریفی که در این قسمت و قسمت قبل وارد شده است، دانستید که برای کسی که برادری را در راه خدا دوست دارد، سنت است که او را از دوست داشتن خود آگاه کند و به او اطلاع دهد. و همچنین برای مسلمان سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند. همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند. و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد. و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد.

و شایسته است که مسلمان از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند. و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند. و همچنین برای او مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند. پس آیا به این احکام شرعی و سایر احکام اسلام پایبند باشیم؛ تا همانگونه باشیم که پروردگارمان دوست دارد و از آن راضی می شود، تا آنچه را که در ماست تغییر دهد، و احوال ما را اصلاح کند، و به خیر دنیا و آخرت دست یابیم؟!

شنوندگان گرامی: شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

در این قسمت به این مقدار بسنده می کنیم، به این امید که تأملات خود را در قسمت های آینده ان شاء الله تعالی تکمیل کنیم، تا آن زمان و تا زمانی که شما را ملاقات کنیم، شما را در پناه خدا و حفظ و امان او می گذاریم. از حسن توجه شما سپاسگزاریم و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

بدانید ای مسلمانان! - قسمت 15

بدانید ای مسلمانان!

قسمت 15

اینکه از دستگاههای دولت خلافت، یاری دهندگان هستند، و آنها وزیرانی هستند که خلیفه آنها را با خود منصوب می کند، تا در تحمل بارهای خلافت و انجام مسئولیت های آن به او کمک کنند، زیرا فراوانی بارهای خلافت، به ویژه هر چه دولت خلافت بزرگتر و گسترده تر شود، خلیفه به تنهایی از حمل آن ناتوان می شود و نیاز به کسی دارد که در حمل آن برای انجام مسئولیت هایش به او کمک کند، اما درست نیست که آنها را بدون قید و شرط وزیر بنامیم تا معنای وزیر در اسلام که به معنای معاون است، با معنای وزیر در نظام های عرفی کنونی بر اساس دموکراسی سرمایه داری سکولار یا سایر نظام هایی که در عصر حاضر شاهد آن هستیم، اشتباه نشود.