غليان قِدر التغيير في البلاد الإسلامية يبعث الذعر في أوصال ماكرون رئيس فرنسا
October 07, 2020

غليان قِدر التغيير في البلاد الإسلامية يبعث الذعر في أوصال ماكرون رئيس فرنسا

غليان قِدر التغيير في البلاد الإسلامية يبعث الذعر في أوصال ماكرون رئيس فرنسا

لا يا ماكرون لا تُخفِ عنا ذعرك بمثل هذا الهراء...

فأنت في حالة من الذعر أفقدتك توازنك لما يبشرك به المستقبل من سقوط للغالب وصعودٍ للمغلوب فلم تجد ما تقوله لتخفي به هذا الذعر من صعود الإسلام إلا هذه الكلمات التي يكذبها الواقع وتكذبها الدراسات والتقارير التي تقول عكس ما تزعم، وتبين أن الإسلام في تصاعد مستمر وأن سرعة انتشاره في العالم مدهشة ومزعجة لأعدائه.

فالعملاق الإسلامي يا ماكرون في حالة تمدد ونشاط متواصل مما يوحي لكل متابع صاحب نظر أن المستقبل سيكون من حظ الحضارة الإسلامية، بعكس الحضارة الغربية التي يؤكد أتباعها أنها آيلة إلى زوال.

فحضارتك يا ماكرون هي التي تعيش اليوم الأزمات الحادة؛ وليس لها من حل ولا علاج؛ لأن الداء القاتل الذي يسري فيها هو من إفرازات بذور المبدأ الرأسمالي الذي تقوم عليه حضارتكم. فهي تتآكل وتتفتت يوما بعد يوم لتتحول إلى غبار تذروه عواصف رياح التغيير؛ فلا يبقى منها بعد ذلك من ذكر إلا ما ترويه كتب التاريخ كما تروي لك تاريخ آبائك الرومان.

أنت مذعور يا ماكرون لأنك ترى قِدر التغيير في البلاد الإسلامية يغلي، وأن الطبخة قاربت على النضج، لكنك غفلت عن الوقود الذي تحتها والذي يقوّي من غليانها، ولذلك جعلت من نفسك الوقود الذي يزيد في غليانها.

ففي القدر يا ماكرون مشروع التغيير الذي يفزعك؛ المشروع الإسلامي بجميع أركانه ومكوناته، المشروع الحضاري الذي سيغير طعم الحياة من طعمٍ مرّ المذاق بسبب الحضارة الغربية إلى طعم حلو المذاق بفضل الحضارة الإسلامية.

والوقود الذي تحت القدر هو الحطب والبنزين، أما الحطب فهم حكام المسلمين من العرب والعجم؛ أي أولئك الطواغيت الذين فرضتموهم علينا بالقوة ليكونوا خلفا لكم في استعبادنا بعد رحيلكم عن ديارنا، ويواصلون ما بدأتم به وينفذون ما تأمرونهم بتنفيذه، وتدفعونهم دفعا جنونيا ليقفوا في وجوهنا بالحديد والنار ليصدونا عن ديننا وشريعتنا، فهم الوقود الذي يلهب النار تحت قدر التغيير بسبب ظلمهم وجبروتهم وجرمهم واضطهادهم لنا.

وأما البنزين الذي يشعل الحطب فهو أنتم حكام الدول الاستعمارية وأحزابكم المعادية للإسلام والمسلمين وإعلامكم الفاسد الذي لا شغل له إلا الطعن في الإسلام وتنفير الناس منه. فأنتم كما هو حالكم، كلما رأيتم النار هدأت تحت القدر سكبتم عليها المزيد من البنزين لتلتهب أكثر فأكثر.

نعم أنتم يا ماكرون من يرفع في درجة غليان القدر بهجومكم المتواصل علينا، فأنتم تحتلون بلادنا وتقتلوننا وتشردوننا وتغتصبون بناتنا ونساءنا وتدمرون عمراننا وتسيئون لرسولنا وتحرقون قرآننا وتشوهون إسلامنا وتتهموننا بالإرهاب والتطرف والتعصب وتحاربوننا في كل شيء حتى في أبسط مظهر من مظاهر الإسلام. وها إنك اليوم تزيد النار التهاباً تحت القدر بكلماتك هذه التي ارتفع بها الغليان حتى فاحت رائحتها في أرجاء البلاد الإسلامية وجاءتك منه الردود المفحمة.

فقد رفعت في غليان القدر يا ماكرون من حيث لا تدري، وهكذا يفعل أشباهك قيصر روسيا بوتين وإمبراطور أمريكا ترامب وهم لا يدرون.

إن مرآتك يا ماكرون تعكس لنا ملامح الذعر على وجهك، فأنت مذعور لأنك تعيش أزمة سياسية واقتصادية واجتماعية رغم أن دولتك الاستعمارية ما زالت ليوم الناس هذا تهيمن على مستعمراتها القديمة وتنهب خيراتها وتستنزف ثرواتها دون انقطاع ومع ذلك شعبك يشكو الأوجاع السياسية والاقتصادية ويتلوى من صعوبة العيش فما بالك لو وقف العملاق الإسلامي على قدميه وافتك منكم قيادة العالم وقطع عنكم سبل نهب خيرات الشعوب المستضعفة وأعاد إليها ما أخذتموه منها بقوة البندقية والمدفع... كيف ستكون حياتكم عندئذ؟!

حتما إن كابوس القرون الوسطى زمن القحط والفقر والجهل والتخلف يحلق بصوره المفزعة فوق رأسك وتفكر في ما كشفه سلفك شيراك حينما قال بكل صراحة: "على الفرنسيين أن يعلموا أن ما في جيوبهم من أموال هو بفضل ما ننهبه من خيرات أفريقيا"؛ لهذا أنت مذعور إذ كيف ستكون حياتكم لو عادت بكم الأيام إلى تلك الحقبة الفارقة بيننا وبينكم حينما كانت الحضارة الإسلامية في أوج ازدهارها؛ وشعاع نورها يبدد ظلمات أوروبا في زمن القرون الوسطى. فقد كنا كما تعلم متقدمين في شتى ميادين العلم الذي ورثتموه عنا، وكنا مبدعين في جميع الفنون، بينما أنتم كنتم تسبحون في بحر من ظلمات الجهل والأمية ولا تعيشون إلا على الخرافات والأساطير؛ حتى إنكم بسبب جهلكم كنتم تحرقون مرضاكم لاعتقادكم أن الجن والشياطين قد تلبست بهم!

يا ماكرون إن كنت تظن أنكم قد انتصرتم على الإسلام وطويتم صفحته إلى الأبد فإنك واهم، ولعل انتصاركم المؤقت على جيل ضعيف من المسلمين هو الذي بعث فيك هذا الوهم.

فعليك أن تفرق بين الإسلام كحضارة ومبدأ حياة وبين المسلمين كأمة بشرية تصيب وتخطئ وتقوى وتضعف.

فالإسلام لم يهزم قط منذ أن خرج إلى الناس، فهو المبدأ الصحيح الذي ما استطاعت كل المذاهب الفكرية والفلسفية أن تتفوق عليه، وهو الدين القويم الذي يقنع العقل ويطمئن القلب، ولا دين ولا عقيدة في الدنيا تضاهيه وتنافسه في حججه المقنعة للعقل وبراهينه الدامغة للباطل. فهو الدين الذي يبعث الحياة في الناس، فإن من فشل عندكم في العثور على السعادة وتعس ووقف على عتبة اليأس وفكر في الانتحار - رغم المال والشهرة - إذا ما اكتشف الإسلام عادت إليه الحياة بربيعها وزهو ألوانها وعبق زهورها. ولك في ذلك أدلة كثيرة على ارتفاع نسبة المقبلين على الإسلام في شعوبكم وبخاصة في صفوف النساء رغم محاولاتكم اليائسة في إقناعهن أن الإسلام يضطهد المرأة. هذا من حيث الإسلام كعقيدة ونظام حياة، فإنكم لن تنتصرون عليه البتة.

أما بالنسبة إلى المسلمين فتلك سنة الله في البشر وفي تعاقب الأجيال بعضها وراء بعض. فكلما كان للإسلام جيل قوي يحفظ بيضته ويذود عن دياره ويتوسع في فتوحاته خنستم وانكفأتم وابتعدتم عن حياضه. وإذا ما خلفه جيل ضعيف تحركتم وتدافعتم وهاجمتموه وانتصرتم عليه إلى حين أن يبعث الله عليكم جيلا آخر ذا قوة وبأس ليعيدكم من حيث أتيتم ويطهر الديار من دنسكم وينسيكم وساوس الشيطان.

وفتش في تاريخ أجدادك الصليبيين وانظر متى انتصروا على المسلمين واقتحموا عليهم حصونهم واحتلوا بلادهم واستولوا على بيت المقدس؛ ثم انظر متى خرجوا منها أذلاء منتكسي الرؤوس يجرون وراءهم أذيال الهزيمة والخيبة، وانظر كذلك في تاريخ المغول مع المسلمين مع أي جيل استطاعوا السيطرة على العالم الإسلامي وقهر المسلمين؛ ومع أي جيل خرجوا مدحورين مقهورين؟ وهكذا هي الأجيال عبر التاريخ تتأرجح بين القوة والضعف، ولعل من نافلة القول تذكيرك بأيام العزة والقوة وما جاء فيها من أخباركم وقت استنجادكم بخليفة المسلمين ليفك أسر ملككم الذي وقع في قبضة أعدائكم ويعيده إلى عرشه، فلبى الخليفة طلبكم وزاد على ذلك فأعطاكم امتيازات لم يعطها لأي شعب أوروبي من قبلكم، وها أنتم اليوم تردون علينا هذا الجميل بالقنابل والصواريخ والغازات السامة!!

وعليه فإن انتصاركم علينا اليوم ليس هو إلا بسبب ضعف الجيل الذي سبقنا بالإضافة إلى مساعدة الخونة من الداخل الذين مكنوكم من إسقاط دولتنا (الخلافة العثمانية)، وها إنك ترى اليوم ميلاد جيل جديد يسعى لإقامة الخلافة مرة ثانية بعد ضياع الأولى.

فاعلم يا ماكرون أنه ما دام الإسلام موجودا - وإن لم تكن له دولة - فإنه كفيل ببعث أجيال وأجيال؛ فكلما سقط جيل خلفه جيل آخر لينهض بالأمة من بعد سقوطها، وسيستمر الأمر كذلك إلى نهاية الحياة. فلا يذهب بك الوهم بعيدا ولا تَغُصْ في أحلامك الزائفة التي تصور لك المستحيل.

فسنعيد يا ماكرون مجدنا وعزتنا وقيادتنا للعالم بإذن الله، وتلك الأيام نداولها بين الناس. والخلاصة بعد هذا كله أنت المذعور والمأزوم وليس نحن كما تزعم.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

خالد العمراوي

More from null

فریب نام ها را نخورید، اعتبار به مواضع است نه به نسب‌ها

فریب نام ها را نخورید، اعتبار به مواضع است نه به نسب‌ها

هر بار که "نماد جدیدی" با ریشه های مسلمان یا ویژگی های شرقی به ما ارائه می شود، بسیاری از مسلمانان هلهله می کنند و امیدها بر توهمی به نام "نمایندگی سیاسی" در یک نظام کافرانه استوار می شود که اسلام را نه به عنوان حکومت، نه به عنوان عقیده و نه به عنوان شریعت به رسمیت نمی شناسد.

همه ما شادی عظیمی را به یاد می آوریم که با پیروزی اوباما در سال 2008 احساسات بسیاری را فرا گرفت. او پسر کنیا است و پدرش مسلمان است! و در اینجا برخی توهم کردند که اسلام و مسلمانان به نفوذ آمریکا نزدیک شده اند، اما اوباما یکی از آزاردهنده ترین روسای جمهور برای مسلمانان بود، زیرا لیبی را ویران کرد و در فاجعه سوریه سهیم شد و افغانستان و عراق را با هواپیماها و سربازانش به آتش کشید، بلکه خونریز یمن از طریق ابزارهای خود بود و دوران او ادامه خصومت نظام مند علیه امت بود.

امروز این صحنه تکرار می شود، اما با نام های جدید. زوهران ممدانی به این دلیل مورد تجلیل قرار می گیرد که مسلمان، مهاجر و جوان است، انگار که او منجی است! اما فقط تعداد کمی به مواضع سیاسی و فکری او نگاه می کنند. این مرد از حامیان سرسخت همجنس‌بازان است و در فعالیت‌های آنها شرکت می‌کند و انحراف آنها را حقوق بشر می‌داند!

چه ننگی است که مردم به آن امید می بندند؟! آیا این تکرار همان شکست سیاسی و فکری نبود که امت بارها و بارها در آن افتاده است؟! بله، زیرا او شیفته ظاهر است نه ذات! با لبخندها فریب می خورد و با احساسات برخورد می کند نه با عقیده، و با نام ها نه با مفاهیم، و با نمادها نه با اصول!

این شیفتگی به شکل ها و نام ها نتیجه غیبت آگاهی سیاسی شرعی است، زیرا اسلام با اصل و نسب یا نام یا نژاد سنجیده نمی شود، بلکه با التزام به اصل اسلام به طور کامل؛ نظام، عقیده و شریعت. و هیچ ارزشی برای مسلمانی نیست که به اسلام حکومت نکند و از آن یاری ندهد، بلکه تابع نظام سرمایه داری کافر است و کفر و انحرافات را به نام "آزادی" توجیه می کند.

و تمام مسلمانانی که از پیروزی او خوشحال شدند و گمان کردند که او بذر خیر یا آغاز بیداری است، بدانند که بیداری از درون نظام های کفر، نه با ابزارهای آن، نه از طریق صندوق های رای آن، و نه زیر سقف قانون اساسی آن صورت نمی گیرد.

کسی که خود را از طریق نظام دموکراتیک ارائه می دهد و به احترام به قوانین آن سوگند یاد می کند، سپس از انحراف جنسی دفاع می کند و آن را جشن می گیرد و به چیزی که خدا را خشمگین می کند دعوت می کند، یاور اسلام و امید امت نیست، بلکه ابزاری برای صیقل دادن و رقیق کردن است، و نمایندگی دروغینی است که هیچ سود و زیانی ندارد.

آنچه که به اصطلاح موفقیت های سیاسی در غرب برای برخی از شخصیت ها با نام های اسلامی خوانده می شود، چیزی جز خرده هایی نیست که به عنوان مسکن برای امت ارائه می شود، تا به آنها گفته شود: ببینید، تغییر از طریق نظام های ما امکان پذیر است.

 حقیقت این "نمایندگی" چیست؟

غرب درهای حکومت را به روی اسلام باز نمی کند، بلکه فقط به روی کسانی باز می کند که با ارزش ها و افکار آن همخوانی داشته باشند. و هر کسی که وارد نظام آنها شود باید قانون اساسی آنها و قوانین عرفی آنها را بپذیرد و از حکومت اسلام چشم پوشی کند، اگر به این راضی شود، به یک الگوی قابل قبول تبدیل می شود، اما مسلمان واقعی، از ریشه مورد قبول آنها نیست.

زوهران ممدانی کیست؟ و چرا این توهم ساخته می شود؟

او فردی است که نام مسلمان دارد اما دستور کار منحرفی را اتخاذ می کند که کاملاً مخالف فطرت اسلام است، از حمایت از همجنس گرایان و ترویج آنچه "حقوق" آنها نامیده می شود، و او یک الگوی زنده برای چگونگی ساخت الگوهای خود توسط غرب است: مسلمان به نام، سکولار در عمل، خدمتگزار دستور کار لیبرالیسم غربی نه بیشتر. بلکه برای مشغول کردن امت از مسیر واقعی خود، به جای اینکه خواستار دولت اسلامی و خلافت شود، درگیر کرسی های پارلمانی و مناصب در نظام های کفر می شود! و به جای اینکه برای آزادی فلسطین رو کند، منتظر کسی می ماند که "از غزه" از داخل کنگره آمریکا یا پارلمان اروپا "دفاع کند"!

حقیقت این است که این تحریف مسیر تغییر واقعی است، که برپایی خلافت راشده بر منهج نبوت است، که پرچم اسلام را بالا می برد، شریعت خدا را برپا می کند و امت را پشت سر یک خلیفه متحد می کند که از پشت سرش می جنگند و از او تقوا می کنند.

پس فریب نام ها را نخورید و از کسانی که از نظر ظاهری به شما تعلق دارند و از نظر محتوایی با شما مخالفند، خوشحال نشوید، زیرا هر کس نام سعید یا علی یا زوهران را یدک می کشد در راه پیامبر ما محمد ﷺ نیست.

و بدانید که تغییر از داخل پارلمان های کفر نمی آید، بلکه از ارتش های امت می آید که زمان آن رسیده است که به حرکت درآیند، و از جوانان آگاه آن که شب و روز برای براندازی غرب و مزدوران و پیروان خائن آن در سرزمین های اسلام و مسلمانان تلاش می کنند.

مسلمانان از طریق انتخابات دموکراسی و نه از طریق صندوق های غرب به پا نخواهند خاست، بلکه با یک بیداری واقعی بر اساس عقیده اسلامی، با برپایی دولت خلافت راشده که جایگاه اسلام را باز می گرداند، عزت مسلمانان را باز می گرداند و توهمات دموکراسی را درهم می شکند.

فریب نام ها را نخورید و امید خود را به افراد در نظام های کفر نبندید، بلکه به پروژه بزرگ خود بازگردید: از سرگیری زندگی اسلامی، این تنها راه عزت و پیروزی و تمکین است.

صحنه تکرار خفت باری از مصیبت های قدیمی است: نمادهای جعلی، وفاداری به نظام های غربی، و انحراف از مسیر اسلام. و هر کس این مسیر را تشویق کند، امت را گمراه می کند. پس به پروژه خلافت بازگردید و اجازه ندهید دشمنان اسلام رهبران و نمایندگان شما را بسازند. عزت در کرسی های دموکراسی نیست، بلکه در منصب خلافت است که حزب التحریر برای آن تلاش می کند و امت را از این انحطاط فکری و سیاسی برحذر می دارد. پس هیچ نجاتی برای ما نیست جز با دولت خلافت، که اجازه نمی دهد کسانی که به دینی غیر از اسلام معتقدند بر مسلمانان حکومت کنند، نه کسانی که انحراف و انحراف را توجیه می کنند، و نه کسانی که برای مردم غیر از آنچه خدا نازل کرده است قانونگذاری می کنند.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

عبدالمحمود العامری - ولایت یمن

مصر بین شعارهای دولتی و واقعیت تلخ  حقیقت کامل درباره فقر و سیاست‌های سرمایه‌داری

مصر بین شعارهای دولتی و واقعیت تلخ

حقیقت کامل درباره فقر و سیاست‌های سرمایه‌داری

درگاه الاهرام روز سه شنبه 4 نوامبر 2025 گزارش داد که نخست وزیر مصر در سخنانی که به نیابت از رئیس جمهور در دومین اجلاس جهانی توسعه اجتماعی در دوحه، پایتخت قطر، ایراد کرد، گفت که مصر رویکردی جامع برای ریشه کنی فقر در همه اشکال و ابعاد آن، از جمله "فقر چند بعدی" را اعمال می کند.

سال‌هاست که تقریباً هیچ سخنرانی رسمی در مصر خالی از عباراتی مانند «رویکردی جامع برای ریشه کنی فقر» و «شروع واقعی اقتصاد مصر» نیست. مقامات این شعارها را در کنفرانس‌ها و مناسبت‌ها تکرار می‌کنند و با تصاویری براق از پروژه‌های سرمایه‌گذاری، هتل‌ها و استراحتگاه‌ها همراه است. اما واقعیت، همانطور که گزارش های بین المللی گواه است، کاملاً متفاوت است. فقر در مصر همچنان یک پدیده ریشه دار است، بلکه با وجود وعده‌های مکرر دولت برای بهبود و نوسازی، رو به وخامت است.

بر اساس گزارش های یونیسف، اسکوا و برنامه جهانی غذا برای سال های 2024 و 2025، حدود یک نفر از هر پنج مصری در فقر چند بعدی زندگی می کنند، یعنی از بیش از یک جنبه از جنبه های اساسی زندگی مانند آموزش، بهداشت، مسکن، کار و خدمات محروم هستند. داده ها همچنین تأیید می کنند که بیش از 49٪ از خانواده ها در دسترسی به غذای کافی با مشکل مواجه هستند، که این رقم تکان دهنده ای است که عمق بحران معیشتی را منعکس می کند.

اما فقر مالی، یعنی کاهش درآمد در مقایسه با هزینه های زندگی، به شدت افزایش یافته است، در نتیجه امواج متوالی تورم که دستمزدها، تلاش ها و پس انداز مردم را خورده است، تا جایی که درصد زیادی از مصری ها علی رغم کار مداوم زیر خط فقر مالی هستند.

درحالی که دولت از ابتکاراتی مانند "تکافل و کرامه" و "زندگی کریمانه" صحبت می‌کند، آمارهای بین‌المللی نشان می‌دهد که این برنامه‌ها ساختار فقر را اساساً تغییر نداده‌اند، بلکه به مسکن‌های موقتی شبیه هستند که مانند قطره‌ای است که در صحرا ریخته می‌شود. روستا نشین مصر که بیش از نیمی از جمعیت را در خود جای داده است، همچنان از ضعف خدمات، فقدان فرصت‌های شغلی مناسب و فرسودگی زیرساخت‌ها رنج می‌برد. گزارش اسکوا تأیید می کند که محرومیت در روستا چندین برابر بیشتر از شهرها است که نشان دهنده توزیع ناعادلانه ثروت و غفلت مزمن از حاشیه ها است.

هنگامی که نخست وزیر از پسر وطن "که با دولت اقدامات اصلاحات اقتصادی را تحمل کرد" تشکر می کند، در واقع به وجود رنج واقعی ناشی از این سیاست ها اعتراف می کند. با این حال، این اعتراف با تغییری در رویکرد همراه نیست، بلکه ادامه حرکت در همان مسیر سرمایه‌داری است که باعث بحران شد.

اصلاحات ادعایی که در سال 2016 با برنامه "شناورسازی"، افزایش یارانه ها و افزایش مالیات ها آغاز شد، اصلاح نبود، بلکه تحمیل هزینه بدهی ها و کسری به فقرا بود. در حالی که مقامات از "شروع" صحبت می کنند، سرمایه گذاری های هنگفت به سمت املاک لوکس و پروژه های توریستی که در خدمت صاحبان سرمایه هستند، می رود، در حالی که میلیون ها جوان فرصتی برای کار یا مسکن پیدا نمی کنند. بلکه بسیاری از این پروژه‌ها، مانند منطقه علم الروم در مطروح که سرمایه‌گذاری آن 29 میلیارد دلار تخمین زده می‌شود، مشارکت‌های سرمایه‌داری خارجی هستند که زمین‌ها و ثروت‌ها را به دست می‌آورند و آن‌ها را به منبع سود برای سرمایه‌گذاران تبدیل می‌کنند، نه منبع درآمد برای مردم.

این نظام شکست می خورد نه تنها به این دلیل که فاسد است، بلکه به این دلیل که بر اساس یک ایده باطل یعنی نظام سرمایه داری عمل می کند، که پول را محور تمام سیاست های دولت قرار می دهد. سرمایه داری بر آزادی مطلق مالکیت استوار است و اجازه می دهد ثروت در دست اقلیتی که ابزار تولید را در اختیار دارند، انباشته شود، در حالی که اکثریت بار مالیات ها، قیمت ها و بدهی های عمومی را بر دوش می کشند.

به همین دلیل، تمام آنچه «برنامه‌های حمایت اجتماعی» نامیده می‌شود، تلاشی برای زیبا جلوه دادن چهره وحشی سرمایه‌داری و طولانی کردن عمر نظامی ناعادلانه است که به ثروتمندان اهمیت می‌دهد و از فقرا مالیات می‌گیرد. به جای درمان ریشه درد؛ یعنی انحصار ثروت و تبعیت اقتصاد از مؤسسات بین‌المللی، تنها به توزیع خرده‌ای از کمک‌های نقدی بسنده می‌شود که نه فقری را از بین می‌برد و نه عزتی را حفظ می‌کند.

مراقبت، لطفی از سوی حاکم به رعیت نیست، بلکه یک وظیفه شرعی و مسئولیتی است که خداوند در دنیا و آخرت او را به خاطر آن بازخواست خواهد کرد. آنچه امروز در حال وقوع است، غفلت عمدی از امور مردم و دست کشیدن از وظیفه مراقبت به نفع وام های مشروط از صندوق بین المللی پول و بانک جهانی است.

دولت واسطه ای بین فقیر و طلبکار خارجی شده است، مالیات وضع می کند، یارانه ها را کاهش می دهد و اموال عمومی را برای جبران کسری متورم که توسط خود نظام سرمایه داری ایجاد شده است، می فروشد. در این میان، مفاهیم شرعی که اقتصاد را تنظیم می کنند، مانند حرام بودن ربا، ممنوعیت تملک ثروت های عمومی توسط افراد و وجوب نفقه بر رعیت از بیت المال مسلمین، غایب است.

اسلام یک نظام اقتصادی یکپارچه ارائه کرده است که فقر را از ریشه درمان می کند، نه فقط با کمک های نقدی یا پروژه های زیبایی. این نظام بر مبانی شرعی ثابتی استوار است که مهمترین آنها عبارتند از:

1- حرام بودن ربا و بدهی های ربوی که دولت را مقید می کند و منابع آن را تحلیل می برد، با از بین رفتن ربا، وابستگی اقتصاد به مؤسسات بین المللی از بین می رود و حاکمیت مالی به امت باز می گردد.

2- قرار دادن مالکیت ها در سه نوع:

مالکیت فردی: مانند خانه ها، مغازه ها و مزارع خصوصی...

مالکیت عمومی: شامل ثروت های بزرگ مانند نفت، گاز، معادن و آب...

مالکیت دولت: مانند زمین های فیء، رکاز و خراج...

با این توزیع، عدالت محقق می شود، زیرا از انحصار منابع امت توسط گروهی اندک جلوگیری می شود.

3- تضمین کفایت برای هر فرد از رعیت: دولت نیازهای اساسی هر انسانی را در رعیت خود از خوراک، پوشاک و مسکن تامین می کند، اگر از کار ناتوان باشد، بیت المال باید از او انفاق کند.

4- زکات و انفاق اجباری: زکات احسان نیست بلکه فریضه است، دولت آن را جمع آوری می کند و در مصارف شرعی آن برای فقرا، مساکین و بدهکاران صرف می کند. این یک ابزار توزیع موثر است که پول را به چرخه زندگی در جامعه باز می گرداند.

همراه با تشویق به کار مولد و منع بهره کشی، و ترغیب به سرمایه گذاری منابع در پروژه های مفید واقعی مانند صنایع سنگین و نظامی، نه در سفته بازی ها، املاک لوکس و پروژه های خیالی. علاوه بر تنظیم قیمت ها با عرضه و تقاضای واقعی، نه با انحصار و نه با شناورسازی.

تنها دولت خلافت بر منهاج نبوت قادر به اجرای عملی این احکام است، زیرا بر اساس عقیده اسلامی بنا شده است و هدف آن مراقبت از امور مردم است نه جمع آوری اموال آنها. در سایه خلافت، نه ربا وجود دارد و نه وام های مشروط، و نه فروش ثروت های عمومی به خارجی ها، بلکه منابع به گونه ای اداره می شوند که مصلحت امت را تامین کند، و بیت المال تامین مالی مراقبت های بهداشتی، آموزش و پرورش و تاسیسات عمومی را از منابع دولت، خراج، انفال و مالکیت عمومی بر عهده می گیرد.

اما نیازهای اساسی فقرا، یکایک آنها تامین می شود، نه از طریق صدقات موقت، بلکه به عنوان یک حق شرعی تضمین شده. بنابراین، مبارزه با فقر در اسلام یک شعار سیاسی نیست، بلکه یک نظام زندگی یکپارچه است که عدالت را برقرار می کند، از ظلم جلوگیری می کند و ثروت را به صاحبانش باز می گرداند.

بین سخنان رسمی و واقعیت زندگی، فاصله بسیار زیادی وجود دارد که از دید هیچ کس پنهان نیست. در حالی که دولت از پروژه‌های «غول‌پیکر» و «آغاز واقعی» خود می‌خواند، میلیون‌ها مصری زیر خط فقر زندگی می‌کنند و از گرانی، بیکاری و ناامیدی رنج می‌برند. حقیقت این است که این رنج از بین نخواهد رفت تا زمانی که مصر در راه سرمایه‌داری گام بردارد، اقتصاد خود را به رباخواران تسلیم کند و تابع سیاست‌های مؤسسات بین‌المللی باشد.

بحران ها و مشکلات مصر، مشکلات انسانی هستند نه مادی، و احکام شرعی مربوط به آن، چگونگی برخورد و درمان آن بر اساس اسلام را نشان می دهد، و راه حل ها آسان تر از چشم پوشی هستند، اما نیاز به مدیریت مخلصانه ای دارند که اراده ای آزاد داشته باشد و بخواهد در مسیر درست گام بردارد و واقعاً خیر مصر و مردم آن را بخواهد، و در این صورت این مدیریت باید تمام قراردادهایی را که قبلاً منعقد شده و با تمام شرکت هایی که دارایی های کشور و آنچه از دارایی های عمومی آن است را در انحصار خود دارند و در راس آنها شرکت های اکتشاف گاز، نفت، طلا و سایر معادن و ثروت ها هستند، بازبینی کند و تمام این شرکت ها را اخراج کند زیرا آنها اصولا شرکت های استعماری غارتگر ثروت های کشور هستند، سپس پیمانی جدید تدوین کند که بر توانمندسازی مردم از ثروت های کشور استوار باشد و شرکت هایی را ایجاد یا اجاره کند که خود به تولید ثروت از منابع نفت، گاز، طلا و سایر معادن بپردازند و این ثروت ها را دوباره در بین مردم توزیع کنند، در این صورت مردم قادر خواهند بود زمین های موات را کشت کنند که دولت آنها را قادر می سازد از حق خود در آن بهره برداری کنند و همچنین قادر خواهند بود آنچه را که باید تولید کنند تا اقتصاد مصر را ارتقا دهند و نیازهای مردم آن را برآورده سازند و دولت در این راه از آنها حمایت خواهد کرد و تمام اینها ضرب المثل خیالی نیست و نه غیرممکن است و نه پروژه ای که برای آزمایش ارائه می دهیم که ممکن است موفق شود یا شکست بخورد، بلکه احکام شرعی لازم الاجرا برای دولت و رعیت است، پس دولت نمی تواند از ثروت های کشور که متعلق به مردم است به بهانه قراردادهایی که قوانین بین المللی ناعادلانه تصویب، تایید و حمایت می کند، چشم پوشی کند و نه می تواند مردم را از آن منع کند، بلکه باید هر دستی را که غارتگرانه به ثروت های مردم دراز می شود، قطع کند، این چیزی است که اسلام ارائه می دهد و باید اجرا شود، اما به طور جدا از سایر نظام های اسلام اجرا نمی شود، بلکه تنها از طریق دولت خلافت راشده بر منهاج نبوت اجرا می شود، این دولتی است که حزب التحریر دغدغه و دعوت به آن را دارد و از مصر و مردم آن، مردم و ارتش، می خواهد که با آن برای رسیدن به آن همکاری کنند، باشد که خداوند پیروزی را از جانب خود بنویسد و آن را واقعیتی ببینیم که اسلام و پیروانش را عزیز می دارد، خدایا هر چه زودتر.

﴿وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

نوشته شده برای دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

سعید فضل

عضو دفتر رسانه ای حزب التحریر در ولایت مصر