إرواء الصادي من نمير النظام الاقتصادي آية الافتتاح (ح2)
إرواء الصادي من نمير النظام الاقتصادي آية الافتتاح (ح2)

الحَمْدُ للهِ الذِي شَرَعَ لِلنَّاسِ أحكَامَ الرَّشَاد, وَحَذَّرَهُم سُبُلَ الفَسَاد, وَالصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى خَيرِ هَاد, المَبعُوثِ رَحمَةً لِلعِبَاد, الَّذِي جَاهَدَ فِي اللهِ حَقَّ الجِهَادِ, وَعَلَى آلِهِ وَأَصْحَابِهِ الأَطهَارِ الأمجَاد, الَّذِينَ طبَّقُوا نِظَامَ الِإسلامِ فِي الحُكْمِ وَالاجتِمَاعِ وَالسِّيَاسَةِ وَالاقتِصَاد, فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ, وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ يَومَ يَقُومُ الأَشْهَادُ يَومَ التَّنَاد, يَومَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ العِبَادِ.

0:00 0:00
Speed:
April 02, 2018

إرواء الصادي من نمير النظام الاقتصادي آية الافتتاح (ح2)

بسم الله الرحمن الرحيم

إرواء الصادي من نمير النظام الاقتصادي

آية الافتتاح (ح2)

إعداد وتنسيق

الأستاذ محمد أحمد النادي

الحَمْدُ للهِ الذِي شَرَعَ لِلنَّاسِ أحكَامَ الرَّشَاد, وَحَذَّرَهُم سُبُلَ الفَسَاد, وَالصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى خَيرِ هَاد, المَبعُوثِ رَحمَةً لِلعِبَاد, الَّذِي جَاهَدَ فِي اللهِ حَقَّ الجِهَادِ, وَعَلَى آلِهِ وَأَصْحَابِهِ الأَطهَارِ الأمجَاد, الَّذِينَ طبَّقُوا نِظَامَ الِإسلامِ فِي الحُكْمِ وَالاجتِمَاعِ وَالسِّيَاسَةِ وَالاقتِصَاد, فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ, وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ يَومَ يَقُومُ الأَشْهَادُ يَومَ التَّنَاد, يَومَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ العِبَادِ.

أيها المؤمنون:

السَّلامُ عَلَيكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ وَبَعدُ: نُتَابِعُ مَعَكُمْ سِلْسِلَةَ حَلْقَاتِ كِتَابِنَا إِروَاءُ الصَّادِي مِنْ نَمِيرِ النِّظَامِ الاقتِصَادِي وَمَعَ الحَلْقَةِ الثَّانِيَةِ نَعِيشُ وَإِيَّاكُمْ فِي ظِلالِ آيَةِ الافتِتَاحِ التِي افتَتَحَ بِهَا العَالِمُ تَقِيُّ الدِّينِ النَّبهَانِيُّ كِتَابَ النِّظَامِ الاقتِصَادِيِّ فِي الإِسلامِ, وَهِيَ قَولُهُ تَعَالَى: (وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَأَحْسِن كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ). (القصص 77)

للهِ دَرُّ هَذَا العَالِمِ الجَلِيلِ كَمْ كَانَ مُوَفَّقاً في اختِيَارِ هَذِهِ الآيَةِ الكَرِيمَةِ لِتَكُونَ آيَةَ الافتِتَاحِ التِي افتَتَحَ بِهَا كِتَابَهُ كِتَابَ النِّظَامِ الاقتِصَادِيِّ فِي الإِسلامِ! وَلَعَلَ سَائِلٍ يَسأَلُ: مَا عَلاقَةُ هَذِهِ الآيَةِ الكَرِيمَةِ بِالنَّظَامِ الاقتِصَادِيِّ؟

لِلإِجَابَةِ عَنْ هَذَا السُّؤَالِ نَقُولُ وَبِاللهِ التَّوفِيقُ: هَذِهِ الآيَةُ الكَرِيمَةُ هِيَ الآيَةُ السَّابِعَةُ وَالسَّبعُونَ مِنْ سُورَةِ القَصَصِ, وهِيَ خِطَابٌ مِنَ اللهِ تَعَالَى لِنَبِيِّهِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيهِ وَسَلَّمَ بِوَصفِهِ نَبِيًا وَبِوَصفِهِ حَاكِمًا, وَمَعلُومٌ أَنَّ خِطَابَ اللهِ لِنَبِيِّهِ هُوَ خِطَابٌ لأُمَّتِهِ مُنذُ أنْ بَعَثَهُ اللهُ نَبِيًا إِلَى يَومِ الدِّينِ, فَهِيَ خِطَابٌ لِكُلِّ المُؤمِنينَ بِهِ عَلَى مَرِّ العُصُورِ وَالأَزمَانِ! هِيَ خِطَابٌ لِلمُؤمِنِينَ بِصَرْفِ النَّظَرِ عَنْ أَلوَانِهِمْ وَلُغَاتِهِمْ وَجِنسِيَّاتِهِمْ وَمُستَوَيَاتِهِمْ سَوَاءٌ أَكَانُوا حُكَّامًا أَم مَحْكُومِينَ.

وَبِنَاءً عَلَى هَذَا التَّأصِيلِ وَهَذَا الفَهْمِ يُمكِنُنَا أَنْ نَقُولَ: لَمَّا كَانَ الاقتِصَادُ يَعنِي تَدبِيرَ شُؤُونِ المَالِ, وَلَمَّا كَانَ المَالُ هُوَ كُلُّ مَا يُتَمَوَّلُ للانتفاع بِهِ, وَلَمَّا كَانَ المَالُ كُلُّهُ مَالُ اللهِ, هُوَ مُعطِيهِ وَوَاهِبُهُ, وَهُوَ وَحْدَهُ الخَالِقُ الرَّازِقُ, وَهُوَ وَحْدَهُ الحَاكِمُ وَالمُشَرِّعُ, يُبَيِّنُ أَسبَابَ تَمَلُّكِ المَالِ وَسُبُلَ إِنفَاقِهِ, فَقَدْ وَرَدَتْ فِي الآيَةِ الكَرِيمَةِ ثَلاثُ كَلِمَاتٍ تَشمَلُ اقتِصَادَ العَالَمِ بِأَسْرِهِ مُنذُ أنْ خَلَقَ اللهُ الخَلْقَ إِلَى يَومِ الدِّينِ! فَمَا هِيَ هَذِهِ الكَلِمَاتُ الثَّلاثُ يَا تُرَى؟ إِنَّهَا قَولُ اللهِ المُنعِمِ المُتَفَضِّلِ: (فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ) فَهُوَ سُبْحَانَهُ خَالِقُ الخَلْقِ, وَمَالِكُ المُلْكِ, وَوَاهِبُ الرِّزقِ, وَصَدَقَ اللهُ العَظِيمُ حَيثُ قَالَ: (وَمَا بِكُمْ مِنْ نِعمَةٍ فَمِنَ اللهِ). (فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ) لَو حَاوَلْنَا تَفسِيرَهَا لاحتَجنَا إِلَى عَدَدٍ كَبِيرٍ مِنَ المُجَلَّدَاتِ؛ لأَنَّ "مَا" كَمَا يَقُولُ عُلَمَاءُ العَرَبِيَّة هِيَ اسمٌ مَوصُولٌ مِنْ أَلفَاظِ العُمُومِ, وَتَشمَلُ كُلَّ مَا سَخَّرَهُ اللهُ لِلإِنسَانِ, وَأنعَمَ بِهِ عَلَيهِ!  

إنَّ خيرَ مَنْ طبَّق قولَهُ تعالى: (وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ) بَعدَ رَسولِ اللهِ صلَّى اللهُ عليهِ وسَلَّمَ أبُو بَكْرٍ الصِّدِيقُ رَضِيَ اللهُ تَعَالَى عَنهُ, فَقَدْ وَهَبَهُ اللهُ عَقلاً مُفَكِّراً, وَأَعطَاهُ جِسمًا عَلَى البَلاءِ صَابرًا, وَأسبَغَ عَليهِ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً, فَمَنَحَهُ الصِّحةَ وَالعَافِيةَ, وَآتاهُ اللهُ مِنَ الأَبنَاءِ وَالبَنَاتِ مَا تَقرُّ بِهِ عَينُهُ, فَقَد آتَاهُ مِنَ الأبنَاءِ عَبدَ اللهِ, ومِنَ البناتِ أَسمَاءَ, وَآتاهُ مِنْ تَجَارَتِهِ الكَثِيرَ مِنَ المَالِ نَقداً, وَآتاهُ مِنَ المَالِ أغنَاماً كَثِيرةً بَارَكَ لَهُ فِيهَا, وَكَانَ لهُ راعٍ لِلأَغنَامِ يَعمَلُ عِندَهُ اسمُهُ "عَامِرُ بنُ فُهَيرَةَ", وَدَلِيلٌ قَصَّاصٌ لِلأَثَرِ, يَستَأجِرُهُ فِي أيِّ وَقْتٍ يَشَاءُ, اسمُه "عَبدُ اللهِ بنُ أُريقِط".

إنَّ كُلَّ مَا ذَكَرناهُ مِمَّا وَهَبهُ اللهُ وأعطاهُ لأَبِي بَكرٍ, دَاخِلٌ فِي مَعنَى "مَا" وَيَندَرِجُ تَحْتَ قَولِهِ تَعَالَى: (فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ). فَمَاذَا فَعَلَ أبُو بَكرٍ الصِّدِّيقُ بِمَا آتَاهُ اللهُ تَعَالَى؟ لَقَدْ سَخَّرَهَا جَمِيعُهَا فِي خِدمَةِ الدَّعوَةِ الإِسلاميَّة, فِي وَقْتٍ مِنْ أَشَدِّ الأَوقَاتِ خَطَرًا عَلَيهَا, وَفِي ظَرفٍ مِنْ أَصْعَبِ الظُّرُوفِ, أَلا وَهُوَ يَومُ الهِجرَةِ مِنْ مَكَّةَ المُكَرمَّةِ إِلَى المَدِينَةِ المُنوَّرَةِ, عَاصِمَةِ الدَّولَةِ الإِسلامِيَّةِ التِي أَرْسَى قَوَاعِدَهَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عليهِ وَسَلَّم. فَمَاذَا فَعَلَ مِنْ أجْلِ ذَلِكَ؟ لَقَدْ أَتَى بِمَالِهِ كُلِّهِ, وَوَضَعهُ أمَامَ رَسُولِ اللهِ, فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللهِ: «مَاذَا أبقَيتَ لأهلِكَ يَا أبَا بَكر؟» فَقَالَ أبو بكرٍ رضيَ اللهُ عنه: "أبقيتُ لهمُ اللهَ ورسولَه!". ممَّا جَعَلَ أَحَدَ شُعراءِ الكفَّار يُعرِّضُ بِهِ قَائِلاً:

أطَعنَا رَسُولَ اللهِ سِتِّينَ حُجَّـةً    فَمَا لِرَسُولِ اللهِ مَا لأبي بَكْـرِ!

أيورثُها بكراً إذا مَا مَاتَ بعدَهُ     تِلكَ لعَمري لَقاصِمَـةُ الظَّهرِ!

وَاشتَرَى رَاحِلَتَينِ: إِحْدَاهُمَا لِرَسُولِ اللهِ, وَالأُخرَى لَهُ؛ لِتُقِلاهُمَا أثناءَ الهِجْرَةِ فِي طَرِيقِهِمَا مِن مَكَّةَ إِلَى المَدِينَةِ. وَكَلَّفَ ابنَهُ "عَبدَ اللهِ" أنْ يَنقُلَ الأَخبَارَ مِنْ مَكَّةَ إِلَى الغَارِ حَيثُ كَانَ يَختَبِئُ مَعَ رَسُولِ اللهِ. وَكَلَّفَ ابنَتَهُ "أسمَاءَ" أنْ تَجْلِبَ الطَّعَامَ إِلَى الغَارِ لَهُ وَلِرَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيهِ وَسَلَّمَ. ثُمَّ استَأجَرَ الدَّلِيلَ "عبدَ اللهِ بنَ أُريقِط" لِيَدُلَّهُمَا عَلَى الطَّرِيقِ. وَكَلَّفَ رَاعِيَهُ "عَامِرَ بنَ فُهَيرَة" أنْ يَقُومَ بِطَمْسِ آثارِ الأقدَامِ لِيُضَلِّلَ المُشرِكِينَ الَّذِينَ يَبحَثُونَ عَنهُ.

وَكَانَ أبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللهُ عَنهُ يَفتَدِى رَسُولَ اللهِ بِنَفسِهِ, فيُعَرِّضُ نَفْسَهُ لِلخَطَرِ بَدَلاً مِنهُ, لِذَلِكَ رَأينَاهُ يَدْخُلُ الغَارَ قَبلَ رَسُولِ اللهِ, حَتَّى إِذَا كَانَ هُنالِكَ خَطرٌ يَتَهَدَّدُ مَنْ يَدْخُلُهُ, وَاجَهَهُ أبُو بَكْرٍ بِنَفسِهِ فِدَاءً لِرَسُولِ اللهِ! وَكَانَ مِنْ شِدَّةِ خَوفِهِ عَليهِ يَمْشِي عَنْ يَمينِهِ تَارَةً, وَعَنْ يَسَارِه تَارَةً أُخرَى, وَيَمشِي أمَامَهُ تَارةً, وَخَلْفَهُ تَارَةً أخرى. وَلمَّا سَأَلهُ رَسُولُ اللهِ عَنْ سَبَبِ ذَلِكَ قَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ, إِذَا أنَا مِتُّ, فإنَّما أنا رَجُلٌ وَاحِدٌ, وَإِذَا مِتَّ أنتَ مَاتَتِ الأُمَّةُ كُلُّهَا! لَيْسَ هَذَا فَحَسْبُ مَا قَدَّمَهُ أبُو بَكْرٍ, بَلِ اشتَرَى بِلالاً الحَبَشِيَّ رَضِيَ اللهُ عنهُ مِن سيِّدِه أميَّةَ بنِ خَلَفٍ, بِأَربَعِينَ إِوقِيَّةً مِنَ الذَّهَبِ, وَأعتَقَهُ لِوَجهِ اللهِ, حَتَّى قِيلَ: "إنَّ أبَا بَكْرٍ سيِّدُنا, وَأعتَقَ سيِّدَنا".

أرأيتُمْ كَيفَ يُمثِّلُ أبو بَكْرٍ نَمُوذَجًا رَائِعًا مِنْ نَمَاذِجِ التَّضحِيَةِ وَالفِدَاءِ! وَكَيفَ لا يَكُونُ كَذَلِكَ, وَقَدْ تَتَلْمَذَ فِي مَدرَسَةِ النُّبوَّةِ عَلَى يَدِ النبيِّ المُعلِّمِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيهِ وَسَلَّمَ؟ فَبِمِثْلِ هَؤُلاءِ الرِّجَالِ تَنهَضُ الأمةُ الإِسلامِيَّةِ! وَبِمِثلِ هَؤُلاءِ الرِّجَالِ تَتَسنَّمُ ذُرَى المَجْدِ, وتُصْبِحُ قَائِدَةً لِجَمِيعِ الأُمَمِ! وَبِمِثلِ هَؤُلاءِ الرِّجَالِ تَحْيَا حَيَاةَ العِزَّةِ وَالكَرَامَةِ! وَبِمِثلِ هَؤُلاءِ الرِّجَالِ تَنتَصِرُ عَلَى أعدَائِهَا! فَهَل عَقِمَتِ النِّساءُ أن يُنجِبنَ مِثلَ أبِي بَكْرٍ الصِّديق؟

الجَوَابُ كَلا وَألفُ كَلا, إنَّ هَذِهِ الأُمةُ الإِسلامِيَّةُ - وَللهِ الحَمْدُ وَالمنُّة - أمَّةٌ كَرِيمَةٌ مِعْطَاءَةٌ! وَهِيَ كَمَا وَصَفَهَا ربُّهَا وَخَالِقُهَا خَيرُ أمَّةٍ أُخرِجَتْ لِلنَّاسِ, مَا دامَتْ تأمُرُ بِالمَعرُوفِ, وَتَنهَى عَنِ المُنكر! وَهِيَ كَالغَيثِ لا يُدرَى أَولُهُ خَيرٌ أم آخرُهُ! «الخَيرُ فِيَّ وَفِي أمَّتِي إِلَى يَومِ القِيَامَةِ». كَمَا أخْبَرَ الصَّادِقُ المَصدُوقُ صَلَوَاتُ رَبِّي وَسَلامُهُ عَلَيهِ. وَهَا هِيَ أمَّةُ الإِسلامِ فِي جَميعِ أقطَارِ العَالَمِ قَد بَدَأتْ تَستَفِيقُ مِنْ سُبَاتِهَا, وَتَصْحُو مِنْ غَفَوَتِهَا, وَتُدرِكُ غَايَتَها, وَتَنفُضُ عَنهَا غُبَارَ الذُلِّ وَالمَهَانَةِ, مُحَطِّمَةً حَاجِزَ الخَوفِ مِنَ الحُكَّامِ الظَلَمَةِ, وتَنتَفِضُ ثَائِرةً فِي وُجُوهِهِم, مُطالبةً إِيَّاهُمْ بِالرَّحِيل, وَمُضَحِّيةً بِدِمَائِهَا وَأروَاحِهَا رَخيصَةً فِي سَبِيلِ اللهِ! اللَّهُمَّ أَعِزَّنَا بِالإِسلامِ, وَأعِزَّ الإِسلامَ بِنَا يَا عَزِيز, اللَّهُمَّ وَاكتُبْ لأُمَّةِ الإِسلامِ مِيثَاقَ عزَّةٍ وَتَمكِين, وَوَثِّقْ لَهَا عَهْدَ نَصرٍ وَعِزٍّ وَتأيِيد, وَاحفْظ بِحِفْظِكَ, وَاكلأ بِعَينِكَ التِي لا تَغفَلُ وَلا تَنامُ, واكنُفْ بِكَنَفِكَ, وَاحفَظْ بِرُكنِكَ الذي لا يُرام, مَنْ أرَادُوا وَسَعَوا وَبَذَلُوا وَجَهِدُوا لاستِقْدَامِ أيَّامِ اللهِ وَأولِيَاءِ اللهِ وَجُندِ اللهِ غَالِبينَ مُنتَصِرِينَ!

أيها المؤمنون:

نَكتَفي بِهذا القَدْرِ في هَذِه الحَلْقة, مَوعِدُنَا مَعَكُمْ في الحَلْقةِ القادِمَةِ إنْ شَاءَ اللهُ تَعَالَى, فَإِلَى ذَلِكَ الحِينِ وَإِلَى أَنْ نَلْقَاكُمْ وَدَائِماً, نَترُكُكُم في عنايةِ اللهِ وحفظِهِ وأمنِهِ, سَائِلِينَ الَمولَى تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَن يُعزَّنا بِالإسلام, وَأنْ يُعزَّ الإسلام بِنَا, وَأن يُكرِمَنا بِنَصرِه, وَأن يُقِرَّ أعيُننَا بِقيَامِ دَولَةِ الخِلافَةِ في القَريبِ العَاجِلِ, وَأَن يَجعَلَنا مِن جُنُودِهَا وَشُهُودِهَا وَشُهَدَائِها, إنهُ وَليُّ ذلكَ وَالقَادِرُ عَلَيهِ. نَشكُرُكُم, وَالسَّلامُ عَليكُم وَرَحمَةُ اللهِ وَبَركَاتُه.

More from null

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی" - قسمت پانزدهم

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی"

تهیه کننده: استاد محمد احمد النادی

قسمت پانزدهم

الحمدلله رب العالمین، و الصلاة و السلام علی امام المتقین، و سید المرسلین، مبعوث رحمت للعالمین، سیدنا محمد و علی آله و صحبه اجمعین، و اجعلنا معهم، و احشرنا فی زمرتهم برحمتک یا ارحم الراحمین.

شنوندگان گرامی، شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

السلام علیکم و رحمه الله و برکاته، و بعد: در این قسمت، تأملات خود را در کتاب: "از مؤلفه های روانشناسی اسلامی" ادامه می دهیم. و به منظور ساختن شخصیت اسلامی، با توجه به ذهنیت اسلامی و روانشناسی اسلامی، می گوییم و از خدا توفیق می طلبیم:

ای مسلمانان:

در قسمت گذشته گفتیم: برای مسلمان نیز سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند، همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند، و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و در این قسمت اضافه می کنیم و می گوییم: برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد، به دلیل حدیث ابوهریره که بخاری در الأدب المفرد و ابویعلی در مسندش و نسائی در الکنی و ابن عبدالبر در التمهید آورده اند، و عراقی گفته است: سند آن خوب است، و ابن حجر در تلخیص الحبیر گفته است: سند آن حسن است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "به همدیگر هدیه دهید تا یکدیگر را دوست داشته باشید".

و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد، به دلیل حدیث عایشه نزد بخاری که گفت: "رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هدیه را می پذیرفت و در مقابل آن پاداش می داد".

و حدیث ابن عمر نزد احمد و ابوداود و نسائی، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به خدا پناه برد، به او پناه دهید، و هر کس از شما به نام خدا چیزی خواست، به او بدهید، و هر کس از خدا طلب پناهندگی کرد، به او پناه دهید، و هر کس به شما احسانی کرد، به او پاداش دهید، و اگر نیافتید، برای او دعا کنید تا بدانید که به او پاداش داده اید".

و این بین برادران است، و هیچ ارتباطی با هدایای رعیت به حاکمان ندارد، زیرا آنها مانند رشوه حرام هستند، و از پاداش دادن این است که بگوید: خدا به تو جزای خیر دهد.

ترمذی از اسامه بن زید رضی الله عنهما روایت کرده و گفته است حسن صحیح است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به او احسانی شود و به کننده آن بگوید: "خدا به تو جزای خیر دهد" به درستی که در ستایش مبالغه کرده است". و ستایش شکر است، یعنی پاداش دادن، به ویژه از کسی که غیر از آن چیزی نمی یابد، به دلیل آنچه ابن حبان در صحیح خود از جابر بن عبدالله روایت کرده است، گفت: شنیدم که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس نیکی کند و جز ستایش برای او خیری نیابد، پس او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به باطل زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و با سند حسن نزد ترمذی از جابر بن عبدالله روایت شده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس عطایی کند و چیزی بیابد، باید آن را جبران کند، و اگر نیابد، باید او را ستایش کند، پس هر کس او را ستایش کند، او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به چیزی که به او داده نشده است زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و کفر ورزیدن به عطاء یعنی پنهان کردن و پوشاندن آن.

و با سند صحیح ابوداود و نسائی از انس روایت کرده اند که گفت: "مهاجرین گفتند ای رسول خدا، انصار همه پاداش را بردند، ما قومی را ندیدیم که بهتر از آنها در دادن چیزهای زیاد بذل و بخشش کنند، و نه بهتر از آنها در همدردی در چیزهای کم، و آنها مخارج ما را کفایت کردند، فرمود: آیا شما آنها را به خاطر آن ستایش نمی کنید و برای آنها دعا نمی کنید؟ گفتند: آری، فرمود: پس آن در مقابل آن است".

و شایسته است که مسلمان کم را مانند زیاد شکر کند، و از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند، به دلیل آنچه عبدالله بن احمد در زوائد خود با سند حسن از نعمان بن بشیر روایت کرده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس کم را شکر نکند، زیاد را شکر نکرده است، و هر کس از مردم تشکر نکند، خدا را شکر نکرده است، و سخن گفتن از نعمت خدا شکر است، و ترک آن کفر است، و جماعت رحمت است، و تفرقه عذاب است".

و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند، به دلیل آنچه بخاری از ابوموسی روایت کرده است، گفت: "پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نشسته بود که مردی آمد و سؤال کرد، یا نیازمندی حاجتی را طلب کرد، رو به ما کرد و فرمود: شفاعت کنید تا پاداش داده شوید و خداوند بر زبان پیامبرش آنچه را که می خواهد جاری کند".

و به دلیل آنچه مسلم از ابن عمر از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده است که فرمود: "هر کس برای برادر مسلمانش به صاحب قدرتی برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری واسطه شود، در روزی که قدم ها می لغزند، برای عبور از صراط یاری می شود".

و همچنین برای مسلمان مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، به دلیل آنچه ترمذی روایت کرده و گفته است این حدیث حسن است از ابودرداء از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم که فرمود: "هر کس از آبروی برادرش دفاع کند، خداوند در روز قیامت آتش را از صورتش دور می کند". و حدیث ابودرداء را احمد آورده و گفته است سندش حسن است، و هیثمی نیز همین را گفته است.

و آنچه اسحاق بن راهویه از اسماء بنت یزید روایت کرده است که گفت: شنیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، بر خدا حق است که او را از آتش آزاد کند".

و قضاعی در مسند الشهاب از انس آورده است، که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس در غیاب برادرش را یاری کند، خداوند او را در دنیا و آخرت یاری می کند". و قضاعی همچنین از عمران بن حصین با این اضافه آورده است: "و او توانایی یاری کردن او را دارد". و به دلیل آنچه ابوداود و بخاری در الأدب المفرد آورده اند، و زین عراقی گفته است: سندش حسن است از ابوهریره که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "مؤمن آینه مؤمن است، و مؤمن برادر مؤمن است، از هر کجا که او را ملاقات کند، زیان او را از او دفع می کند و از پشت سر از او محافظت می کند".

ای مسلمانان:

از طریق احادیث نبوی شریفی که در این قسمت و قسمت قبل وارد شده است، دانستید که برای کسی که برادری را در راه خدا دوست دارد، سنت است که او را از دوست داشتن خود آگاه کند و به او اطلاع دهد. و همچنین برای مسلمان سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند. همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند. و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد. و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد.

و شایسته است که مسلمان از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند. و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند. و همچنین برای او مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند. پس آیا به این احکام شرعی و سایر احکام اسلام پایبند باشیم؛ تا همانگونه باشیم که پروردگارمان دوست دارد و از آن راضی می شود، تا آنچه را که در ماست تغییر دهد، و احوال ما را اصلاح کند، و به خیر دنیا و آخرت دست یابیم؟!

شنوندگان گرامی: شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

در این قسمت به این مقدار بسنده می کنیم، به این امید که تأملات خود را در قسمت های آینده ان شاء الله تعالی تکمیل کنیم، تا آن زمان و تا زمانی که شما را ملاقات کنیم، شما را در پناه خدا و حفظ و امان او می گذاریم. از حسن توجه شما سپاسگزاریم و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

بدانید ای مسلمانان! - قسمت 15

بدانید ای مسلمانان!

قسمت 15

اینکه از دستگاههای دولت خلافت، یاری دهندگان هستند، و آنها وزیرانی هستند که خلیفه آنها را با خود منصوب می کند، تا در تحمل بارهای خلافت و انجام مسئولیت های آن به او کمک کنند، زیرا فراوانی بارهای خلافت، به ویژه هر چه دولت خلافت بزرگتر و گسترده تر شود، خلیفه به تنهایی از حمل آن ناتوان می شود و نیاز به کسی دارد که در حمل آن برای انجام مسئولیت هایش به او کمک کند، اما درست نیست که آنها را بدون قید و شرط وزیر بنامیم تا معنای وزیر در اسلام که به معنای معاون است، با معنای وزیر در نظام های عرفی کنونی بر اساس دموکراسی سرمایه داری سکولار یا سایر نظام هایی که در عصر حاضر شاهد آن هستیم، اشتباه نشود.