إثم القعود عن العمل لإقامة الخلافة - أبو الصادق
إثم القعود عن العمل لإقامة الخلافة - أبو الصادق

   الحمد لله رب العالمين والصلاة والسلام على أشرف الأنبياء والمرسلين سيدنا محمد وعلى آله وصحبه ومن تبعهم بإحسان إلى يوم الدين. ...

0:00 0:00
Speed:
March 09, 2020

إثم القعود عن العمل لإقامة الخلافة - أبو الصادق

بسم الله الرحمن الرحيم

الحمد لله رب العالمين والصلاة والسلام على أشرف الأنبياء والمرسلين سيدنا محمد وعلى آله وصحبه ومن تبعهم بإحسان إلى يوم الدين.

إثم القعود عن العمل لإقامة الخلافة

        أيها الأخوة المسلمون: ابتليت أمتكم بحكام حكموها بعد أن جزأها الكفار ونصبهم عليها, ثم تتابع تنصيبه لمن لحقهم, فالسابق واللاحق في الجريمة سواء, وقد اشترط الكفار فيمن ينصبونه, أن يحارب الخلافة أو الحكم بما أنزل الله حربا لا هوادة فيها, فلا تجدون بلدا من بلدانكم إلا وسجونها لا تخلوا ممن يعملون لإيجاد الخلافة التي هدمها الكفار وهؤلاء الكفار والحكام يحرصون حرصا شديدا على عدم عودتها.

        أيها الأخوة المسلمون: إن من يضع الخلافة وراء ظهره ولا يعمل لها, فإنه يكون قد عصى الله ورسوله, فالأدلة التي توجب العمل لأقامتها مستفيضة جدا, بل إنها جعلت ميتة المسلم الذي لا يعمل لأقامتها ميتة جاهلية, وفق الحديث الشريف الذي أخرجه مسلم من طريق عبد الله بن عمر رضي الله عنهما أنه قال: ((ومن مات وليس في عنقه بيعة مات ميتة جاهلية)).

 فالإثم الذي يترتب على كل قاعد عن العمل لإقامة الخلافة هو إثم عظيم, أما الحاكم الذي يركن إليه هذا القاعد, ولم يعمل لإزالته, فإن إثمه وعذابه أشد بكثير لأنه لا يحكم بما أنزل الله, ويوالي الكفار ويلقي إليهم بالمودة, طالبا لنفسه العزة منهم, فهو المنافق، كعبد الله بن أبي بن سلول الذي أعد الله لهم عذابا أليما, قال سبحانه وتعالى: ((يا أيها الذين آمنوا لا تتخذوا اليهود والنصارى أولياء بعضهم أولياء بعض ومن يتولهم منكم فإنه منهم إن الله لا يهدي القوم الظالمين)) وقال: ((بشر المنافقين بأن لهم عذابا أليما الذين يتخذون الكافرين أولياء من دون المؤمنين, أيبتغون عندهم العزة, فإن العزة لله جميعا)).

        لقد توعد الله الحاكم الذي لا يحكم بما أنزل الله, وتوعد المسلم القاعد عن العمل لإيجاد الخليفة الذي يحكم بما أنزل الله, توعدهم بالعذاب الأليم, فالحاكم الذي لا يحكم بما أنزل الله وهو ينكر الإسلام فقد وصفته آيات الله بالكفر ((ومن لم يحكم بما أنزل الله فأولئك هم الكافرون)) أما الحاكم الذي لا يحكم بما أنزل الله ولكنه لا ينكر الإسلام, فقد وصفته الآيات بالفسق والظلم, ((ومن لم يحكم بما أنزل الله فأولئك هم الظالمون))  ((ومن لم يحكم بما أنزل الله فأولئك هم الفاسقون)).

    هذا واقعكم أيها المسلمون فتبصروه قبل أن تلاقوا ربكم, وقد فرطتم بأعظم فرض فرضه الله عليكم, ولقد أقبل على هذا الموضوع،  موضوع الخلافة، بعضكم ولكنهم لم يبلغوا حد الكفاية, ولو أنهم قد أقبلوا بعشرات الآلاف أو يزيدون في بعض بلاد المسلمين ليعملوا مع حزب التحرير, ما يدل على أن الخلافة أصبحت قضية المسلمين العملية, وليس من الناحية الفكرية كما كانت قبل سنين.

        أيها الأخوة المسلمون: إن هم حزب التحرير الذي يعمل له منذ أول يوم وجد فيه, هو استئناف الحياة الإسلامية في الأرض بإقامة الخلافة على منهاج النبوة, وهو همه الحقيقي الذي لن يتحول عنه, لأنه الفرض العظيم, الذي اتخذه هذا الحزب طريقا له, سلكها رسول الله صلى الله عليه وسلم, والله تعالى أمرنا بها حين قال: ((ولتكن منكم أمة يدعون إلى الخير ويأمرون بالمعروف وينهون عن المنكر وأولئك هم المفلحون))، فحزب التحرير والحمد لله أدرك طريقه, فهي ليست من عنده, إنما هي طريق محمد صلى الله عليه وسلم, الذي لا ينطق عن الهوى, وهو لا يسعى إلى الخيال كما يظن الذين استحوذ عليهم الشيطان فأنساهم أنفسهم, بل اعتقد أفراده اعتقادا جازما بأن إقامة الخلافة حقيقة واقعة بإذن الله, أما دليلها في القرآن والحديث, القرآن بآية وعد الله سبحانه وتعالى للذين آمنوا وعملوا الصالحات بالاستخلاف في الأرض كما استخلف الذين من قبلهم إذ يقول: ((وعد الله الذين آمنوا وعملوا الصالحات ليستخلفهم في الأرض كما استخلف الذين من قبلهم وليمكنن لهم دينهم الذي ارتضى لهم وليبدلنهم من بعد خوفهم أمنا يعبدونني لا يشركون بي شيئا, ومن كفر بعد ذلك فأولئك هم الفاسقون).

        وأما الحديث، يقول الرسول صلى الله عليه وسلم: (تكون النبوة فيكم ما شاء الله أن تكون، ثم يرفعها إذا شاء أن يرفعها ثم تكون خلافة على منهاج النبوة فتكون ما شاء الله أن تكون، ثم يرفعها إذا شاء أن يرفعها، ثم تكون ملكا عاضاً فتكون ما شاء الله أن تكون ثم يرفعها إذا شاء أن يرفعها ثم تكون ملكا جبرية فتكون ما شاء الله أن تكون ثم يرفعها إذا شاء أن يرفعها ثم تكون خلافة على منهاج النبوة) ثم سكت. أخرجه أحمد من طريق حذيفة.

        أيها الأخوة المسلمون: إن كيد الشيطان كان ضعيفا فكيف بأوليائه الذين كشفهم الله لنا، ومؤامراتهم وأحبط أعمالهم، ونجزم أنه سوف لا يكون لهم شأن عند قيام الخلافة فالأمة أدركت خيانة الحكام وعظمة كيد الكفار, فلن تتخلى عن إسلامها وتتبعهم، إن أولئك العملاء سيختفون طوعا أو كرها فلن يجد الأعداء حينها خائنا يفتح لهم مغاليق البلاد الإسلامية ليدخلوها دون عتاد.

        أيها المسلمون الذين آثروا القعود عن العمل، إنكم قد ركنتم إلى الحكام الذين يعيثون في الأرض الفساد, فيذبحون ويعتقلون ويجوّعون ويسرقون الخيرات، فاعلموا أنكم مهما طال بكم العمر فإنكم ستدسون في التراب وتتركون ما خول الله لكم وراء ظهوركم، يقول سبحانه: (ولقد جئتمونا فرادى كما خلقناكم أول مرة وتركتم ما خولناكم وراء ظهوركم وما نرى معكم شفعاءكم الذين زعمتم أنهم فيكم شركاء لقد تقطع بينكم وضل عنكم ما كنتم تزعمون)، فانظروا إلى من كان قبلكم, لمن آلت ثروته؟ التي كان يخشى بطش الحاكم على نفسه وعليها، قال سبحانه: (كم تركوا من جنات وعيون * وزروع ومقام كريم * ونعمة كانوا فيها فاكهين * كذلك وأورثناها قوما آخرين * فما بكت عليهم السماء والأرض وما كانوا منظرين)

        إنكم لتسألن عن هذا القعود، ولتسألن عن سكوتكم عن الحكام الذين عطلوا الحكم بما أنزل الله، وتركوا الجهاد في سبيل الله، ووالوا أعداء الله، وأضاعوا كثيرا من بلاد المسلمين وأنتم تنظرون، سواء أكانت فلسطين أم كشمير أم قبرص أم تيمور الشرقية، أم تقطيع أوصال العراق وأفغانستان أم فصل جنوب السودان, أم ما يحدث من مجازر في الصومال والشيشان.......، فأنتم بهذا القعود والسكوت، ساهمتم بالقتل والتشريد والتهجير.

       فقد أوردت الإحصائيات أن 80% من مهاجري العالم من المسلمين، ومع ذلك لا تتوبون ولا تتذكرون, يقول سبحانه تعالى: (أولا يرون أنهم يفتنون في كل عام مرة أو مرتين، ثم لا يتوبون ولا هم يذكرون)

       فاستجيبوا لربكم أيها المسلمون واعملوا مع حزب التحرير لإعادة الخلافة التي هدمها الكفار، فإن لم  تستجيبوا فإنكم لن تضروا الله شيئا ولن تحولوا دون قيام الخلافة، فهي قائمة بإذن الله, بوعده سبحانه, وبشرى رسوله صلى الله عليه وسلم.

(والله غالب على أمره ولكن أكثر الناس لا يعلمون)

والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته

أبو الصادق

More from null

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی" - قسمت پانزدهم

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی"

تهیه کننده: استاد محمد احمد النادی

قسمت پانزدهم

الحمدلله رب العالمین، و الصلاة و السلام علی امام المتقین، و سید المرسلین، مبعوث رحمت للعالمین، سیدنا محمد و علی آله و صحبه اجمعین، و اجعلنا معهم، و احشرنا فی زمرتهم برحمتک یا ارحم الراحمین.

شنوندگان گرامی، شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

السلام علیکم و رحمه الله و برکاته، و بعد: در این قسمت، تأملات خود را در کتاب: "از مؤلفه های روانشناسی اسلامی" ادامه می دهیم. و به منظور ساختن شخصیت اسلامی، با توجه به ذهنیت اسلامی و روانشناسی اسلامی، می گوییم و از خدا توفیق می طلبیم:

ای مسلمانان:

در قسمت گذشته گفتیم: برای مسلمان نیز سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند، همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند، و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و در این قسمت اضافه می کنیم و می گوییم: برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد، به دلیل حدیث ابوهریره که بخاری در الأدب المفرد و ابویعلی در مسندش و نسائی در الکنی و ابن عبدالبر در التمهید آورده اند، و عراقی گفته است: سند آن خوب است، و ابن حجر در تلخیص الحبیر گفته است: سند آن حسن است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "به همدیگر هدیه دهید تا یکدیگر را دوست داشته باشید".

و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد، به دلیل حدیث عایشه نزد بخاری که گفت: "رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هدیه را می پذیرفت و در مقابل آن پاداش می داد".

و حدیث ابن عمر نزد احمد و ابوداود و نسائی، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به خدا پناه برد، به او پناه دهید، و هر کس از شما به نام خدا چیزی خواست، به او بدهید، و هر کس از خدا طلب پناهندگی کرد، به او پناه دهید، و هر کس به شما احسانی کرد، به او پاداش دهید، و اگر نیافتید، برای او دعا کنید تا بدانید که به او پاداش داده اید".

و این بین برادران است، و هیچ ارتباطی با هدایای رعیت به حاکمان ندارد، زیرا آنها مانند رشوه حرام هستند، و از پاداش دادن این است که بگوید: خدا به تو جزای خیر دهد.

ترمذی از اسامه بن زید رضی الله عنهما روایت کرده و گفته است حسن صحیح است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به او احسانی شود و به کننده آن بگوید: "خدا به تو جزای خیر دهد" به درستی که در ستایش مبالغه کرده است". و ستایش شکر است، یعنی پاداش دادن، به ویژه از کسی که غیر از آن چیزی نمی یابد، به دلیل آنچه ابن حبان در صحیح خود از جابر بن عبدالله روایت کرده است، گفت: شنیدم که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس نیکی کند و جز ستایش برای او خیری نیابد، پس او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به باطل زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و با سند حسن نزد ترمذی از جابر بن عبدالله روایت شده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس عطایی کند و چیزی بیابد، باید آن را جبران کند، و اگر نیابد، باید او را ستایش کند، پس هر کس او را ستایش کند، او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به چیزی که به او داده نشده است زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و کفر ورزیدن به عطاء یعنی پنهان کردن و پوشاندن آن.

و با سند صحیح ابوداود و نسائی از انس روایت کرده اند که گفت: "مهاجرین گفتند ای رسول خدا، انصار همه پاداش را بردند، ما قومی را ندیدیم که بهتر از آنها در دادن چیزهای زیاد بذل و بخشش کنند، و نه بهتر از آنها در همدردی در چیزهای کم، و آنها مخارج ما را کفایت کردند، فرمود: آیا شما آنها را به خاطر آن ستایش نمی کنید و برای آنها دعا نمی کنید؟ گفتند: آری، فرمود: پس آن در مقابل آن است".

و شایسته است که مسلمان کم را مانند زیاد شکر کند، و از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند، به دلیل آنچه عبدالله بن احمد در زوائد خود با سند حسن از نعمان بن بشیر روایت کرده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس کم را شکر نکند، زیاد را شکر نکرده است، و هر کس از مردم تشکر نکند، خدا را شکر نکرده است، و سخن گفتن از نعمت خدا شکر است، و ترک آن کفر است، و جماعت رحمت است، و تفرقه عذاب است".

و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند، به دلیل آنچه بخاری از ابوموسی روایت کرده است، گفت: "پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نشسته بود که مردی آمد و سؤال کرد، یا نیازمندی حاجتی را طلب کرد، رو به ما کرد و فرمود: شفاعت کنید تا پاداش داده شوید و خداوند بر زبان پیامبرش آنچه را که می خواهد جاری کند".

و به دلیل آنچه مسلم از ابن عمر از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده است که فرمود: "هر کس برای برادر مسلمانش به صاحب قدرتی برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری واسطه شود، در روزی که قدم ها می لغزند، برای عبور از صراط یاری می شود".

و همچنین برای مسلمان مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، به دلیل آنچه ترمذی روایت کرده و گفته است این حدیث حسن است از ابودرداء از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم که فرمود: "هر کس از آبروی برادرش دفاع کند، خداوند در روز قیامت آتش را از صورتش دور می کند". و حدیث ابودرداء را احمد آورده و گفته است سندش حسن است، و هیثمی نیز همین را گفته است.

و آنچه اسحاق بن راهویه از اسماء بنت یزید روایت کرده است که گفت: شنیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، بر خدا حق است که او را از آتش آزاد کند".

و قضاعی در مسند الشهاب از انس آورده است، که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس در غیاب برادرش را یاری کند، خداوند او را در دنیا و آخرت یاری می کند". و قضاعی همچنین از عمران بن حصین با این اضافه آورده است: "و او توانایی یاری کردن او را دارد". و به دلیل آنچه ابوداود و بخاری در الأدب المفرد آورده اند، و زین عراقی گفته است: سندش حسن است از ابوهریره که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "مؤمن آینه مؤمن است، و مؤمن برادر مؤمن است، از هر کجا که او را ملاقات کند، زیان او را از او دفع می کند و از پشت سر از او محافظت می کند".

ای مسلمانان:

از طریق احادیث نبوی شریفی که در این قسمت و قسمت قبل وارد شده است، دانستید که برای کسی که برادری را در راه خدا دوست دارد، سنت است که او را از دوست داشتن خود آگاه کند و به او اطلاع دهد. و همچنین برای مسلمان سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند. همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند. و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد. و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد.

و شایسته است که مسلمان از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند. و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند. و همچنین برای او مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند. پس آیا به این احکام شرعی و سایر احکام اسلام پایبند باشیم؛ تا همانگونه باشیم که پروردگارمان دوست دارد و از آن راضی می شود، تا آنچه را که در ماست تغییر دهد، و احوال ما را اصلاح کند، و به خیر دنیا و آخرت دست یابیم؟!

شنوندگان گرامی: شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

در این قسمت به این مقدار بسنده می کنیم، به این امید که تأملات خود را در قسمت های آینده ان شاء الله تعالی تکمیل کنیم، تا آن زمان و تا زمانی که شما را ملاقات کنیم، شما را در پناه خدا و حفظ و امان او می گذاریم. از حسن توجه شما سپاسگزاریم و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

بدانید ای مسلمانان! - قسمت 15

بدانید ای مسلمانان!

قسمت 15

اینکه از دستگاههای دولت خلافت، یاری دهندگان هستند، و آنها وزیرانی هستند که خلیفه آنها را با خود منصوب می کند، تا در تحمل بارهای خلافت و انجام مسئولیت های آن به او کمک کنند، زیرا فراوانی بارهای خلافت، به ویژه هر چه دولت خلافت بزرگتر و گسترده تر شود، خلیفه به تنهایی از حمل آن ناتوان می شود و نیاز به کسی دارد که در حمل آن برای انجام مسئولیت هایش به او کمک کند، اما درست نیست که آنها را بدون قید و شرط وزیر بنامیم تا معنای وزیر در اسلام که به معنای معاون است، با معنای وزیر در نظام های عرفی کنونی بر اساس دموکراسی سرمایه داری سکولار یا سایر نظام هایی که در عصر حاضر شاهد آن هستیم، اشتباه نشود.