(كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ) - حديث الصيام 21
(كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ) - حديث الصيام 21

يقول الحق سبحانه وتعالى: ﴿فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلاَّ مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ فَشَرِبُواْ مِنْهُ إِلاَّ قَلِيلاً مِّنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ قَالُواْ لاَ طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلاقُوا اللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ ۝ وَلَمَّا بَرَزُواْ لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُواْ رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ۝ فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُدُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاء وَلَوْلاَ دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ وَلَكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ ۝﴾ [البقرة: 249-251] ...

0:00 0:00
Speed:
May 03, 2020

(كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ) - حديث الصيام 21

حديث الصيام 21

﴿كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ﴾

يقول الحق سبحانه وتعالى: ﴿فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلاَّ مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ فَشَرِبُواْ مِنْهُ إِلاَّ قَلِيلاً مِّنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ قَالُواْ لاَ طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلاقُوا اللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ ۝ وَلَمَّا بَرَزُواْ لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُواْ رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ۝ فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُدُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاء وَلَوْلاَ دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الأَرْضُ وَلَكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ ۝﴾ [البقرة: 249-251]

الثورة السورية تدخل مرحلة ما قبل النصر إن شاء الله، فهذه قصة عظيمة يقصها الله علينا في القرآن، قصة بني إسرائيل مع طالوت حين سألوا نبيهم أن يبعث لهم ملكا، فوصف الله ذلك الملك طالوت بأنه أوتي بسطة في العلم، ولقد جلى القرآن لنا ذلك العلم في أمور أربعة في آيات البقرة؛ ثاني الأمرين كان الصبر، والله مع الصابرين، ربنا أفرغ علينا صبرا، وثالث الأمور هو الثبات، وثبت أقدامنا، ورابع الأمور كان الاستنصار بالله، فإن الله تعالى هو الناصر والنصير هو، ولا نصر إلا من عنده، وإن ينصركم الله فلا غالب لكم،

وأما أول الأمور الأربعة فهو طلب طالوت من الراغبين بالقتال معه ألا يشربوا مع ما كانوا به من عطش إلا غرفة باليد، غالبية الجيش شربت ولم تجاوز مع طالوت النهر للجهة الأخرى للقتال ﴿فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ﴾ فقط هو والذين آمنوا معه، ولا حاجة لهم بالغثاء، ولا بالمخذلين، ولا بالمتاجرين بقضية الشام، وثورتها، إذن أول موجبات النصر أن تصفي المقاتلين من العناصر التي لا تطيع الله ولا تأتمر بأمره ولا ترى النصر منه فتطلبه من العدو، وتتخذ من الكافرين من دون الله ورسوله والمؤمنين وليجة، وتتخذهم ناصرين، وتستمد من عملائهم أسباب الحياة وهي في الحقيقة أسباب الموت، سواء المال أو السلاح القادم من السعودية أو من قطر أو من الأردن أو من كل عميل لأمريكا، فإن من يتخذه سببا للحياة إنما يتخذه في الواقع سببا للموت، ولذلك كان طالوت فاصلا، فقال: ومن لم يطعمه فإنه مني!، لا حاجة لي بمن لا يطيع الله ولا يستنصر به، ولا حاجة لي بمن يخذل دين الله ويمضي في مخططات أعدائه فيفاوض في جنيف وفي الرياض وفي نيويورك، وفي غيرها، أخرجهم من الجيش ولم يصحبهم معه، ونحن لا حاجة لنا اليوم بأولئك المفاوضين، ولا بأولئك المخذلين، ولا بأولئك المستنصرين بغير الله، ثم كان من جاوز مع طالوت النهر فريقان، فلما جاوزه هو والذين آمنوا معه كان من آمن معه فريقان:

فريق قال لا طاقة لنا اليوم بجالوت وجنوده ومع ذلك كانوا في قوام الجيش، فقد صبروا ولم يشربوا إلا غرفة باليد، ولكنهم بشر يعتريهم ما يعتري البشر من الخوف أو من الرهبة ساعة لقاء العدو، وهذا درس بأننا ننتصر حتى ولو كنا بشرا يعترينا ما يعتري البشر، فنحزن وتمتلئ قلوبنا غيظا، ولكنهم مع ذلك لم يخذلوا، ولم ينحازوا لصف جالوت وجنوده، ولم يفاوضوهم، ولم يسمسروا على طالوت وجنوده، وفريق ممن كان مع طالوت قال كم من فئة قليلة غلبت فئة كثيرة وذلك لأنهم كانوا يدخلون المعركة ظانين لقاء الله بعدها أي الشهادة فنزل نصر الله على من أطاع الله وصبر، وثبت واستنصر بالله من كلا الفريقين، فتجلى بذلك علم طالوت.

أيها الأحباب:

الثورة السورية اليوم دخلت مفصلا مهما لتحقيق النصر، وهو تصفية الفصائل الخائنة لله ولرسوله ولدماء أهل الشام وأعراضهم الداخلة في الهدنة المشؤومة والداخلة في مفاوضات العار مع النظام الذي قتل أهل الشام ليصلوا معه إلى حلول أمريكية على رأسها استمرار علمانية الدولة وتبعيتها لأمريكا، أمثال هؤلاء في الثورة يؤخر نزول النصر؛ لذلك اقتضى الحال فضحهم على رؤوس الأشهاد ليتبرأ أهل الشام منهم ويبقى في ساحة الجهاد أولئك الذين يرفعون راية محمد r ويطلبون تحكيم شريعته. اللهم عجل النصر واجعل تدمير أمريكا وعملائها في تدبيرهم.

أيها الأحباب:

اعلموا أنه لن يقلب لأمريكا ظهر المجن إلا أهل الشام بعد استسلام أكثر فصائل ثورتها، أمريكا تعلم أن الأسد لا مستقبل له في حكم سوريا لأنه غير مقبول جماهيريا والوضع الذي نشأ عن ثورة خمسة أعوام غير الوضع قبل الثورة، قبل الثورة كان بالإمكان أن يحكم الأسد بالحديد والنار، كانت لديه دويلة وكان لديه جيش واستخبارات ودعم أمريكي. اليوم غاية ما تبقى له فرق قليلة إن ارتفع عنها دعم أمريكا وروسيا وإيران سقطت في ثوان، فلم يعد الأسد قادرا على القيام بالتحكم بالدولة ولن تستطيع أمريكا وروسيا دعمه للأبد وهم يعلمون ذلك صدر عنهم منذ شهرين تقريبا أنهم يخشون الخوض في مستقبل الأسد مخافة أن يرشح عن هذا تخليهم عنه مما يعني سقوطه في سويعات.

أمريكا جادة في الترويج للمفاوضين ليرشح عنهم نظام يحوي أسوأ ما في نظام الأسد من جيش ومؤسسات أمنية وأجهل وأغبى ما يملكه المعارضون ممن لا خبرة لهم بسياسة ولا بحكم فينتج كرزاي جديد تركبه أمريكا وربيبتها كيان يهود


لكن أمريكا وهي تعد هذا الكرزاي تواجه صعوبتين: الأولى تتمثل في نظام الأسد وهو يرفض التخلي عن السلطة، وبالتالي يشاكسها ويحرج المفاوضين المعدلين أمريكيا، وكلما طال العهد بلا مفاوضات حقيقية زاد حرجهم. والثانية تتمثل في إسناد هؤلاء المفاوضين العملاء بظهر وسند شعبي يظهرهم بمظهر الممثلين للشعب، سواء بمحاولة الكذب الإعلامي لإظهار أن لهم سند في الشعب، أو من خلال صب نيران الحقد على حلب وأهلها، وعلى سائر المدن حتى يطالب المفاوضون بإدراجها في الهدنة، ثم يظهرون بمظهر المنافح عن دماء أهلها، ومن ثم يتخلى أهل حلب وأهل الشام عن المقاتلين المجاهدين مخافة أن تصب عليهم حمم الحقد من جديد، فتزرع أمريكا الشرخ بين المجاهدين وبين سندهم وقوتهم وظهيرهم من الأمة، ولكن خاب مسعاهم.

تخلى هؤلاء المفاوضون عن خيار القتال إلا ما استكرههم عليه نظام الأسد وحقد روسيا، فالآن يقول فيهم الشعب كلمته وينبذهم حتى تضيق عليهم الأرض بما رحبت وتضيق عليهم أنفسهم، فلا يبتاع منهم ولا يتكلم معهم تماما كما قاطعت المدينة أولئك الثلاثة الذين خلفوا يوم تبوك حتى تضيق عليهم الأرض بما رحبت.

وتبقى الثورة مشتعلة من أراد القتال قاتل ومن أراد التظاهر ورفع الشعارات المناهضة للتفاوض الملتفة حول مشروع الخلافة الحقيقية لإقامتها في الشام الملتف حول راية رسول الله r الملتف على لا قائد لنا إلا محمد r، ثورة تنبذ وتعري المتفاوضين المتاجرين بدماء أهل الشام وأعراضهم حتى لا يبقى لهم سند ولا ظهر، حين ذلك تكون ثورة الشام قد دخلت مرحلة استحقاق النصر بإخلاصها لله ونصرها لدينه ونبذ من تخلى عنه، فتكون قد قلبت لأمريكا ظهر المجن وأفسدت عليها مؤامراتها.

والحمد لله رب العالمين

More from null

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی" - قسمت پانزدهم

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی"

تهیه کننده: استاد محمد احمد النادی

قسمت پانزدهم

الحمدلله رب العالمین، و الصلاة و السلام علی امام المتقین، و سید المرسلین، مبعوث رحمت للعالمین، سیدنا محمد و علی آله و صحبه اجمعین، و اجعلنا معهم، و احشرنا فی زمرتهم برحمتک یا ارحم الراحمین.

شنوندگان گرامی، شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

السلام علیکم و رحمه الله و برکاته، و بعد: در این قسمت، تأملات خود را در کتاب: "از مؤلفه های روانشناسی اسلامی" ادامه می دهیم. و به منظور ساختن شخصیت اسلامی، با توجه به ذهنیت اسلامی و روانشناسی اسلامی، می گوییم و از خدا توفیق می طلبیم:

ای مسلمانان:

در قسمت گذشته گفتیم: برای مسلمان نیز سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند، همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند، و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و در این قسمت اضافه می کنیم و می گوییم: برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد، به دلیل حدیث ابوهریره که بخاری در الأدب المفرد و ابویعلی در مسندش و نسائی در الکنی و ابن عبدالبر در التمهید آورده اند، و عراقی گفته است: سند آن خوب است، و ابن حجر در تلخیص الحبیر گفته است: سند آن حسن است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "به همدیگر هدیه دهید تا یکدیگر را دوست داشته باشید".

و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد، به دلیل حدیث عایشه نزد بخاری که گفت: "رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هدیه را می پذیرفت و در مقابل آن پاداش می داد".

و حدیث ابن عمر نزد احمد و ابوداود و نسائی، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به خدا پناه برد، به او پناه دهید، و هر کس از شما به نام خدا چیزی خواست، به او بدهید، و هر کس از خدا طلب پناهندگی کرد، به او پناه دهید، و هر کس به شما احسانی کرد، به او پاداش دهید، و اگر نیافتید، برای او دعا کنید تا بدانید که به او پاداش داده اید".

و این بین برادران است، و هیچ ارتباطی با هدایای رعیت به حاکمان ندارد، زیرا آنها مانند رشوه حرام هستند، و از پاداش دادن این است که بگوید: خدا به تو جزای خیر دهد.

ترمذی از اسامه بن زید رضی الله عنهما روایت کرده و گفته است حسن صحیح است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به او احسانی شود و به کننده آن بگوید: "خدا به تو جزای خیر دهد" به درستی که در ستایش مبالغه کرده است". و ستایش شکر است، یعنی پاداش دادن، به ویژه از کسی که غیر از آن چیزی نمی یابد، به دلیل آنچه ابن حبان در صحیح خود از جابر بن عبدالله روایت کرده است، گفت: شنیدم که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس نیکی کند و جز ستایش برای او خیری نیابد، پس او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به باطل زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و با سند حسن نزد ترمذی از جابر بن عبدالله روایت شده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس عطایی کند و چیزی بیابد، باید آن را جبران کند، و اگر نیابد، باید او را ستایش کند، پس هر کس او را ستایش کند، او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به چیزی که به او داده نشده است زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و کفر ورزیدن به عطاء یعنی پنهان کردن و پوشاندن آن.

و با سند صحیح ابوداود و نسائی از انس روایت کرده اند که گفت: "مهاجرین گفتند ای رسول خدا، انصار همه پاداش را بردند، ما قومی را ندیدیم که بهتر از آنها در دادن چیزهای زیاد بذل و بخشش کنند، و نه بهتر از آنها در همدردی در چیزهای کم، و آنها مخارج ما را کفایت کردند، فرمود: آیا شما آنها را به خاطر آن ستایش نمی کنید و برای آنها دعا نمی کنید؟ گفتند: آری، فرمود: پس آن در مقابل آن است".

و شایسته است که مسلمان کم را مانند زیاد شکر کند، و از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند، به دلیل آنچه عبدالله بن احمد در زوائد خود با سند حسن از نعمان بن بشیر روایت کرده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس کم را شکر نکند، زیاد را شکر نکرده است، و هر کس از مردم تشکر نکند، خدا را شکر نکرده است، و سخن گفتن از نعمت خدا شکر است، و ترک آن کفر است، و جماعت رحمت است، و تفرقه عذاب است".

و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند، به دلیل آنچه بخاری از ابوموسی روایت کرده است، گفت: "پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نشسته بود که مردی آمد و سؤال کرد، یا نیازمندی حاجتی را طلب کرد، رو به ما کرد و فرمود: شفاعت کنید تا پاداش داده شوید و خداوند بر زبان پیامبرش آنچه را که می خواهد جاری کند".

و به دلیل آنچه مسلم از ابن عمر از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده است که فرمود: "هر کس برای برادر مسلمانش به صاحب قدرتی برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری واسطه شود، در روزی که قدم ها می لغزند، برای عبور از صراط یاری می شود".

و همچنین برای مسلمان مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، به دلیل آنچه ترمذی روایت کرده و گفته است این حدیث حسن است از ابودرداء از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم که فرمود: "هر کس از آبروی برادرش دفاع کند، خداوند در روز قیامت آتش را از صورتش دور می کند". و حدیث ابودرداء را احمد آورده و گفته است سندش حسن است، و هیثمی نیز همین را گفته است.

و آنچه اسحاق بن راهویه از اسماء بنت یزید روایت کرده است که گفت: شنیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، بر خدا حق است که او را از آتش آزاد کند".

و قضاعی در مسند الشهاب از انس آورده است، که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس در غیاب برادرش را یاری کند، خداوند او را در دنیا و آخرت یاری می کند". و قضاعی همچنین از عمران بن حصین با این اضافه آورده است: "و او توانایی یاری کردن او را دارد". و به دلیل آنچه ابوداود و بخاری در الأدب المفرد آورده اند، و زین عراقی گفته است: سندش حسن است از ابوهریره که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "مؤمن آینه مؤمن است، و مؤمن برادر مؤمن است، از هر کجا که او را ملاقات کند، زیان او را از او دفع می کند و از پشت سر از او محافظت می کند".

ای مسلمانان:

از طریق احادیث نبوی شریفی که در این قسمت و قسمت قبل وارد شده است، دانستید که برای کسی که برادری را در راه خدا دوست دارد، سنت است که او را از دوست داشتن خود آگاه کند و به او اطلاع دهد. و همچنین برای مسلمان سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند. همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند. و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد. و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد.

و شایسته است که مسلمان از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند. و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند. و همچنین برای او مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند. پس آیا به این احکام شرعی و سایر احکام اسلام پایبند باشیم؛ تا همانگونه باشیم که پروردگارمان دوست دارد و از آن راضی می شود، تا آنچه را که در ماست تغییر دهد، و احوال ما را اصلاح کند، و به خیر دنیا و آخرت دست یابیم؟!

شنوندگان گرامی: شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

در این قسمت به این مقدار بسنده می کنیم، به این امید که تأملات خود را در قسمت های آینده ان شاء الله تعالی تکمیل کنیم، تا آن زمان و تا زمانی که شما را ملاقات کنیم، شما را در پناه خدا و حفظ و امان او می گذاریم. از حسن توجه شما سپاسگزاریم و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

بدانید ای مسلمانان! - قسمت 15

بدانید ای مسلمانان!

قسمت 15

اینکه از دستگاههای دولت خلافت، یاری دهندگان هستند، و آنها وزیرانی هستند که خلیفه آنها را با خود منصوب می کند، تا در تحمل بارهای خلافت و انجام مسئولیت های آن به او کمک کنند، زیرا فراوانی بارهای خلافت، به ویژه هر چه دولت خلافت بزرگتر و گسترده تر شود، خلیفه به تنهایی از حمل آن ناتوان می شود و نیاز به کسی دارد که در حمل آن برای انجام مسئولیت هایش به او کمک کند، اما درست نیست که آنها را بدون قید و شرط وزیر بنامیم تا معنای وزیر در اسلام که به معنای معاون است، با معنای وزیر در نظام های عرفی کنونی بر اساس دموکراسی سرمایه داری سکولار یا سایر نظام هایی که در عصر حاضر شاهد آن هستیم، اشتباه نشود.