توجیه گر آنها نباشید!
دعوتی برای بازگشت شریعت به عنوان مرجع
این توجیه مستمر هر آنچه دولت جدید سوریه انجام میدهد توسط بسیاری از شیوخ و منتسبین به صحنه اسلامی، یاری رساندن به شرع خدا نیست، بلکه تطویع آن و تخریب اصول آن است، چه بدانند و چه ندانند. یاری رساندن به شرع خدا جز با قرار دادن آن به عنوان مرجع حاکم در همه امور و عدسی که واقعیت سوریه از طریق آن خوانده شود، نه برعکس، نیست.
بنابراین، واقعیت سوریه باید با درکی روشنگرانه و عمیق از تمام آنچه در آن است و عوامل خارجی و داخلی مرتبط با آن، بدون پیروی از هوی و هوس یا چشم پوشی از هر آشکار و پنهانی که بر آن تأثیر می گذارد، فهمیده شود.
سپس پس از آن، باید با انگیزه خشنودی خداوند سبحانه و تعالی در این موضع سرنوشت ساز در تاریخ امت اسلام مدرن پس از سقوط مجرم بشار، و پس از فداکاری های بزرگی که مردم شام در این راه انجام دادند، از متون شرعی برای قضاوت در مورد این واقعیت به طور کلی و جزئی، طبق قواعد اجتهاد شرعی، حرکت کرد.
و ما می بینیم که دولتمردان جدید سوریه اصطلاحات مدرن و سکولار صرف را جایگزین اصطلاحات شرعی کرده اند تا مواضع خود را توجیه کنند و برای مردم در داخل و خارج توضیح دهند، و این انحرافی بزرگ است که باید موضع شرعی در برابر آن اتخاذ شود و توجیه آن جایز نیست، زیرا در ترک شریعت و اصطلاحات و مفاهیم و احکام آن جز مفاسد بزرگی که امروز به سوریه می رسد نیست، همانطور که در زمین می بینیم، از جمله توانمندسازی آمریکا و رژیم یهود برای مباح دانستن سوریه با اشغال نظامی و فکری، و انتشار فتنه های طایفه ای، و ارتباط با نظام سرمایه داری جهانی که فقر را تثبیت می کند و فساد را گسترش می دهد و علیه اسلام و مسلمانان توطئه می کند، و مشارکت در منظومه عادی سازی عربی و منطقه ای که با خدا و رسولش و مومنان دشمنی می کند.
آنچه ما شاهد آن هستیم از اتخاذ ترکیه اردوغان به عنوان استاد توسط کسانی که در ادلب رهبران هیئت تحریرالشام بودند، و حرکت آنها بر اساس طرح های پروژه آمریکایی در سطح سوریه و منطقه و جهان، منکری بزرگ است که نباید ما را فریب دهد، همانطور که بسیاری قبلاً با اردوغان فریب خوردند، و بر هیچ کس پوشیده نیست که نظام او چه جنایاتی در حق انقلاب شام مرتکب شد، از جمله مهار تعداد زیادی از مجاهدین و گروه های مسلح و جلوگیری طولانی مدت از رویارویی مستقیم آنها با نظام بشار، و در حق فلسطین زمانی که با یهود عادی سازی کرد و زمانی که غزه را تنها گذاشت بدون یاری نظامی، همانطور که واجب است، بلکه آن را با عربده کشی ها و نوحه سرایی های فریبکارانه سیراب کرد!
و کسانی که تکیه بر کفار را توجیه می کنند، بدانند که دشمنان ما مشتاق تثبیت دولت جدید سوریه نیستند، بلکه مشتاق تثبیت نفوذ بین المللی استعماری در سوریه هستند، بنابراین مسلمان آگاه و صادقی که بر توده های امت تأثیر می گذارد و دغدغه آنها را دارد، باید به یاد داشته باشد که بازخواست حاکمان جدید سوریه و امر به معروف و نهی از منکر آنها در هر صورت از واجبات است، زیرا بازخواست جزء لاینفک تحکیم شریعت در واقعیت سوریه امروز است و نباید در آن سهل انگاری کرد، زیرا جایز نیست که شریعت را از خواندن صحنه سوریه دور نگه داشت، بلکه ما مسلمانان عدسی جز شریعت نداریم، و همچنین جایز نیست که در مورد ابعاد و پیامدهای آنچه دولت جدید سوریه از تسلیم شدن به دیکته های خارجی انجام می دهد، سطحی فکر کرد، زیرا این دیکته ها مانند هر روابط خارجی نیست، بلکه تثبیت سلطه غرب بر سرزمین های اسلام است.
اولویت اصلی قبل از پرداختن به سخن گفتن در مورد دولتمردان جدید سوریه به عنوان اشخاص، عقب راندن و مقابله با پروژه کفر قدیمی جدید در سوریه است، و این نیازمند یک پروژه اسلامی ریشه ای و عمیق است که بسیار فراتر از صرفاً سردادن شعارهایی است که برنامه عملی برای تحقق آنها در واقعیت وجود ندارد.
خداوند سبحانه و تعالی فرمود: ﴿آیا ندیدی کسانی را که گمان می کنند به آنچه بر تو نازل شده و آنچه پیش از تو نازل شده ایمان آورده اند، می خواهند داوری نزد طاغوت برند، در حالی که به آنان دستور داده شده که به آن کفر ورزند، و شیطان می خواهد آنان را به گمراهی دور و درازی اندازد * و هنگامی که به آنان گفته شود: «به سوی آنچه خدا نازل کرده و به سوی پیامبر بیایید»، منافقان را می بینی که از تو روی می گردانند * پس چگونه هنگامی که به سبب دستاوردشان مصیبتی به آنان رسد، نزد تو می آیند و به خدا سوگند می خورند که ما جز نیکی و توافق قصدی نداشتیم * آنان کسانی هستند که خدا می داند چه در دلهایشان هست، پس از آنان روی بگردان و پندشان ده و با آنان سخنی رسا در باره خودشان بگو * و هیچ پیامبری را نفرستادیم مگر آنکه به اذن خدا از او اطاعت شود، و اگر آنان هنگامی که به خود ستم کردند نزد تو می آمدند و از خدا آمرزش می خواستند و پیامبر برای آنان آمرزش می طلبید، قطعاً خدا را توبه پذیر مهربان می یافتند * نه، به پروردگارت سوگند که ایمان نمی آورند مگر آنکه تو را در آنچه میان آنان مورد اختلاف است داور قرار دهند، سپس در دلهایشان از حکمی که کرده ای احساس ناخوشایندی نکنند و کاملاً تسلیم شوند﴾ [نساء: 60-65].
نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر
صبا علی
