لا يهنأ العالم إلا بتطبيق نظام الإسلام
April 25, 2019

لا يهنأ العالم إلا بتطبيق نظام الإسلام

سلسلة مجموعة خطب


(3)


لا يهنأ العالم إلا بتطبيق نظام الإسلام


إعداد: عبد الرحمن العامري – ولاية اليمن


إن الحمد لله مالك السماوات والأرض، مخرج الحي من الميت ومخرج الميت من الحي، ومحي العظام بعد رميم، وفالق الحب والنوى، ومولج النهار من الليل ومولج الليل من النهار، الواهب الواجد الماجد الأحد الفرد الصمد... فنشهد ألا إله إلا الله وأن محمدا رسول الله، أرسله بالهدى ودين الحق ليظهره على الدين كله وكله كره الكافرون، ولو كره المشركون، المصطفى المجتبى المنتقى المختار محمد بن عبد الله صلوات ربي وسلامه عليه، الذي وجده عائلا فأغنى، ويتيما فآوى، وضالا فهدى، الذي بلغ الأمانة ونصح الأمة وكشف الله به الغمة وجاهد في الله حق جهاده حتى أتاه اليقين... يا أيها الذين آمنوا صلوا عليه وسلموا تسليما، اللهم صل على سيدنا محمد وعلى آله وصحبه ومن سار على هديه إلى يوم الدين وبعد،


يقول رب العزة في جليل كتابه ﴿وَأَن لَّوِ اسْتَقَامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَاهُم﴾ ويقول سبحانه: ﴿ومن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً * وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ وَمَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً﴾ ويقول تعالى: ﴿وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَأَحْسِن كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ﴾ ويقول عز وجل: ﴿قَالَ اجْعَلْنِي عَلَىٰ خَزَائِنِ الْأَرْضِ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ﴾.


أيها المسلمون العابدون الزاهدون الحامدون الراكعون الساجدون، خلق الله الأرض وما عليها من جن وإنس وحيوان وثروات في البحر واليابس والهواء وأسبغ عليكم نعمه ظاهرة وباطنة وسخرها لكم انتفاعا وانقيادا وطاعة واستسلاما وعبادة له، قال تعالى: ﴿وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ﴾ نعم عبادة الله فإن أدرك هذا العبد الهدف من العبادة وهو إدراك صلة العبد بالله حين القيام بأي عمل يقوم به كانت عبادته حق عبادة يستحق بها دخوله الجنة، وإن لم يدرك هذه الصلة كانت حياته كالجماد لا معنى لها، يعيث في الحياة فسادا فيهلك الحرث والنسل، والله لا يحب الفساد. قال تعالى: ﴿ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُم بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ﴾ ولنتتبع المفردات التي وردت في الآيات الكريمات السابقات (استقاموا – يتق – ابتغ الدار الآخرة – حفيظ عليم – بما كسبت أيدي الناس – لعلهم يرجعون)، فجل هذه الآيات تتحدث عن منهج عظيم لو اتقينا الله فيه ونشرناه وأقمناه في الأرض لن يظهر هذا الفساد الذي تحدث عنه رب العباد في البر والبحر، ولن نذوق العذاب في الدنيا ومن ثم الآخرة، فقد قال تعالى عز وجل في سورة المائدة آية 66 ﴿وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِم مِّن رَّبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم مِّنْهُمْ أُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ﴾ ونلاحظ من مجمل الآيات أن الله يأمرنا بتنفيذ شرعه وتطبيق أحكامه فتكون العاقبة الرضا في الدنيا والآخرة. أخرج ابن ماجه والبيهقي عن عبد الله بن عمر رضي الله عنه قال: أقبل علينا رسول الله e فقال: «يَا مَعْشَرَ الْمُهَاجِرِينَ، خَمْسٌ إِذَا ابْتُلِيتُمْ بِهِنَّ وَأَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ تُدْرِكُوهُنَّ؛ لَمْ تَظْهَرْ الْفَاحِشَةُ فِي قَوْمٍ قَطُّ حَتَّى يُعْلِنُوا بِهَا إِلَّا فَشَا فِيهِمْ الطَّاعُونُ وَالْأَوْجَاعُ الَّتِي لَمْ تَكُنْ مَضَتْ فِي أَسْلَافِهِمْ الَّذِينَ مَضَوْا، وَلَمْ يَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ إِلَّا أُخِذُوا بِالسِّنِينَ وَشِدَّةِ الْمَئُونَةِ وَجَوْرِ السُّلْطَانِ عَلَيْهِمْ، وَلَمْ يَمْنَعُوا زَكَاةَ أَمْوَالِهِمْ إِلَّا مُنِعُوا الْقَطْرَ مِنْ السَّمَاءِ وَلَوْلَا الْبَهَائِمُ لَمْ يُمْطَرُوا، وَلَمْ يَنْقُضُوا عَهْدَ اللَّهِ وَعَهْدَ رَسُولِهِ إِلَّا سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ فَأَخَذُوا بَعْضَ مَا فِي أَيْدِيهِمْ، وَمَا لَمْ تَحْكُمْ أَئِمَّتُهُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ وَيَتَخَيَّرُوا مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ». وهذا هو حالنا أيها المسلمون اليوم؛ تبرج النساء وظهور الفواحش وعلانيتها وتفشي الأمراض الجنسية والجسدية، والتطفيف في الميزان كأهل مكة، وظهور الفقر والحاجة والعوز، وتسلط الحكام وبطشهم للرعية وسومهم لهم أشد العذاب والضنك وتبعيتهم لحكام الغرب، ومنع الزكاة وأين هي؟ فأين الدولة التي تحكم بالإسلام وتجبي الزكاة بحق وتوزعه على الأصناف الثمانية التي وردت في القرآن؟ فكانت النتيجة منعنا الغيث والقطر من السماء، أما نقض العهد مع الله فهو واضح وماثل أمامكم أيها المؤمنون، فأين الإسلام وأين دولته؟ فهي غير موجودة فلم لا يعمل لإيجادها طالما أنها غائبة وبغيابها نستحق غضب الله لأن بغيابها يغيب شرع الله فكيف يرضى الله عنا إذا؟ فإن استمرينا على نقض هذا العهد استمر الحال كما هو عليه بل سيزداد سوءا ويزداد تسلط دول الغرب علينا أمريكا وبريطانيا وفرنسا على أمة المليار، فيزيد القتل ويستعر ويزداد نهب أموالنا ونزداد فقرا على فقرنا، وما إن تتخير الأئمة بين كتاب الله وأهوائهم إلا جعل بأسنا بيننا شديداً، فها هو الاقتتال بين المسلمين في كل مكان؛ في اليمن والعراق وسوريا ومصر... وفي كل مكان. إن الأزمة التي تمر بها الأمة الإسلامية اليوم بل العالم قاطبة ليست أزمة اقتصاد فالمال والثروة موجودة في الأرض، قال تعالى في سورة الأنعام 99 ﴿وَهُوَ الَّذِي أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَأَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِراً نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبّاً مُّتَرَاكِباً وَمِنَ النَّخْلِ مِن طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَجَنَّاتٍ مِّنْ أَعْنَابٍ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهاً وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ انظُرُوا إِلَىٰ ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَيَنْعِهِ إِنَّ فِي ذَٰلِكُمْ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ﴾ فالمال مال الله وهو وافر وكثير، ولكن الأزمة هي أزمة انعدام قانون الله في الأرض والذي بدونه نستحق غضب الله وسخطه وسيادة قانون البشر والهوى وتنحي شرع الله وقانونه الذي به تحيا العقول والنفوس وتحيا به الأرض ومن عليها، فحياة العقول والنفوس تكون بإعمارها بالأفكار التي تصلحها وهي أحكام الله وشرعه، فتؤمن بهذه الأفكار وتنفذها في معترك حياتها وواقعها، فتعيش الرضا والهناءة والحياة الكريمة... وبمعزل عن أفكار وأحكام الإنسان الناقصة والعاجزة والمحتاجة للكمال وهو الله، قال تعالى: ﴿أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ﴾.


وكذلك تتمثل بإشراب النفوس بالطاعات من تهجد وصيام وصدقة ودعاء وأمر بمعروف ونهي عن منكر ودعوة الناس لأحكام الإسلام. إن الأزمة الاقتصادية تكمن في أمرين اثنين: الأول في تنمية الاقتصاد وهذا لا يكون إلا وفق أحكام الإسلام، فالإسلام حث وحض على زيادة المال وتكثيره وإنمائه ولكن بالطريقة الشرعية، أما الأمر الثاني فهو في كيفية توزيع المال، وقد وجه الإسلام الإنسان المسلم كيف ينمي ماله وكيف يستثمره ويوزعه وكيف يصرفه بالوجه الشرعي من خلال دولته التي تحكم بنظام الإسلام، وهذا يسمى النظام الاقتصادي، وهذا خاضع أيضا لأحكام الإسلام. إن ما تعانيه الأمة من فقر وجوع وضياع للحقوق وإهمال الواجبات والغش والقمار والربا والتدليس في البيع والاحتكار والتسعير وكنز المال من ذهب وفضة لهو جراء تطبيق المبدأ الرأسمالي القائم على عقيدة فصل الدين وقوانين الله عن الحياة (العلمانية) والتي أذاقت العالم وليس المسلمين فقط لباس الخوف والجوع والفقر والعنف والتشرد وضيق النفس والكبت والجهد والشقاء والبلاء... فما نراه اليوم من هذه النتائج ما هي إلا من جراء تطبيق هذه الأحكام الرأسمالية الجائرة، ولننظر إلى واقعنا اليوم؛ فانظر أمامك ستجد البنوك الربوية القائمة على أساس الربا التي شن عليها رب العزة حربا، فأنت لا تحارب أمريكا ولا روسيا ولا فرنسا ولا الصين بل الله عز وجل، قال تعالى: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَذَرُوا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبَا إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ * فَإِن لَّمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِن تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوسُ أَمْوَالِكُمْ لَا تَظْلِمُونَ وَلَا تُظْلَمُونَ﴾ فهل هناك أعظم من حرب الله اليوم بالسنين أي القحط والديون الكثيرة والزنا والمعازف والخمور والمخدرات، وفي الأمم السابقة الصيحة والريح والخسف والغرق والطوفان... نسأل الله السلامة في ديننا ودنيانا. ولننظر إلى هذه الشركات اليوم فهي شركات رأسمالية تخالف الإسلام، فهي شركات مساهمة وجمعيات تعاونية وشركات تأمين وجلها يخالف شروط الشركة في الإسلام. وانظر إلى أحكام الإجارة وأحكام الأجير، فهو مهضوم الحق من جراء القانون الرأسمالي الجائر. وانظر إلى الضرائب التي تفرض بغير وجه حق، قال رسول الله e: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ صَاحِبُ مَكْسٍ»، وانظر لقوانين العمل الرأسمالية وليس الإسلامية والتي تخالف أحكام الإسلام من حيث نوع العمل والوقت والأجرة والجهد وكيف تقدر أجرة الأجير. وانظر إلى أحكام الصيد في البر والبحر وما هو الجائز منها وما هو المحرم منها وما هو الممنوع، فهي مربوطة بأحكام شرعية وليست رأسمالية عشوائية، نعم أحكام إسلامية تضمن حق الصيادين وتلحق المصلحة وليس الضرر للجميع، وانظر إلى المساقاة في الزراعة وأحكامها وكذلك الركاز وأحكامه وهو الآثار والذهب وما هو ثمين ومركوز في باطن الأرض، فأين حكم الإسلام فيها؟ وأين الذي يطبقها؟ لقد غاب حكم الإسلام عن واقعنا وحكمنا بأحكام الجور الرأسمالية الذي يعاني فيه الغرب عينه من عقيدته ونظامه الفاسد، فأين مبدأ الإسلام المتمثل بالعقيدة والنظام والذي ينقذنا مما نحن فيه من مآس؟ وكيف سيعالج الإسلام هذه المشاكل؟ نورد العلاج في الخطبة الثانية أثابنا وأثابكم الله. قال تعالى: ﴿فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّاراً. يُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرَاراً. وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوَالٍ وَبَنِينَ وَيَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَيَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهَاراً﴾ فاستغفروا الله لي ولكم ولسائر المسلمين فاستغفروه إنه هو الغفور الرحيم...
___________________


الخطبة الثانية


الحمد لله وكفى وصلاة وسلاما على خير البشر محمد الصادق الأمين e وبعد،


إن الإسلام العظيم وهو العقيدة التي ينبثق عنها نظام للحياة في كل زاوية من زواياها في الاقتصاد والحكم والاجتماع والتعليم والقضاء والصحة والإسكان والجيش وغيرها، نجد الإبداع من رب الكون فهو البديع، قال تعالى: ﴿الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِيناً﴾ ومن هذه الزوايا الجانب الاقتصادي فقد كان للنظام الاقتصادي دور عظيم في كيفية إسعاد الناس في مكة وانتشالهم من حالة الغش في الميزان والربا والقمار، وكذلك إسعاد الناس اليوم من واقع الاقتصاد الرأسمالي. فالإسلام صالح لكل زمان ومكان؛ فهو يوضح كيفية توزيع المال بحق وبعدل حيث كلٌ يأخذ حقه فقد قسم الإسلام الملكية لثلاثة أنواع:


1- الملكية الخاصة: وهي ملكية الأفراد من بيت وعقار وأرض وغيرها مما أجاز الشرع للفرد بحيازته.


2- الملكية العامة: وهي ملكية الأمة وهي: أ- مرافق الجماعة التي لا تستغني عنها في حياتها مثل الماء والأنهار والكهرباء والكلأ والنار. ب- الأعيان التي من طبيعتها تمنع اختصاص الفرد بتملكها كالطرق والبحار والأنهار والبحيرات والخلجان والقنوات (قناة السويس) والمساجد والقطارات والترام وأعمدة الكهرباء وأنابيب المياه. ج- المعدن العد، وهي المعادن التي لا تنقطع والكثيرة مثل الملح.


3- ملكية الدولة: كل عين كأرض وبناء تعلق كحق لعامة المسلمين وغير داخلة في الملكية العامة مثل الصحاري والجبال وشواطئ البحار وموات الأرض والبطائح والصوافي.


أما حالنا اليوم فقد اختلطت الملكيات الثلاث بما يستحق غضب الله، وإلا فكل منها له حدوده وخصوصيته. فالنفط والديزل والكهرباء والهواء والبحار ملكية عامة اغتصبتها الدولة وأصبحت لها وهذا يخالف أحكام الإسلام، فلا يجوز لها أن تتملكه، ولا يجوز كذلك لأي فرد أو مسؤول أن يتملكه؛ كون هذه الملكية لهم مخالفة للشرع، فملكية الدولة واسعة فهي في الأنفال والغنائم والفيء والخمس والخراج والجزية وأموال الغلول من الحكام والأموال الحرام من الرشوة وأموال التسلط والغرامات ومال المرتدين والضرائب، فهذه كلها أموال الأصل أن ترد إلى أموال الدولة فتغنيها وتبعدها عن العوز والحاجة. أما الزكاة فأين هي والتي تعين في حل مشاكل ثمانية أصناف من الفقراء والمساكين والعاملين والبقية...


إن الواجب الذي يعمل له المسلمون اليوم هو إعادة المجد والعزة للإسلام والمسلمين بإقامة دولة المسلمين وذلك بالعهد والميثاق مع الله والعمل بشرعه وإعادة هذا الإسلام للحياة واستئنافه، وذلك بنشر أحكام الإسلام في كل نواحي الحياة وتوعية المسلمين بعد جهل وبيان كيف أن الإسلام هو البلسم الشافي للأمة والمخرج لها، فبدونه يبقى الحال على ما هو عليه ابتغاء رضا الله تعالى أولا وثانيا رفاهة ورغد العيش للأمة، وهذا لا يكون إلا بتطبيق الإسلام كاملا وذلك بعد إقامة دولته في قطر ما ثم السعي إلى ضم الأقطار الأخرى لذلك القطر المرتكَز، كما فعل رسول الأمة صلوات ربي وسلامه عليه...


يا أيها الذين آمنوا صلوا عليه تسليما كثيرا، اللهم ردنا إليك ردا جميلا، اللهم إنك رحمن رحيم غفور ودود قوي متين لطيف حنان منان، نسألك بأسمائك الحسنى وصفاتك العلى أن ترحم أمة محمد وتهديها إلى ما تحبه وترضاه وتهيئ لها أمر رشد؛ دولة تحكم بكتابك وتطبق سنة نبيك، تحكم بالإسلام العظيم، دولة توحد بها المسلمين بعد تفرق وتلم بها شعث الأمة اللهم آمين، وتطبق الإسلام وتوجد العدل وتوزع المال وتحثوه حثوا، دولة كريمة رحيمة تنشر رحمة الإسلام للعالم فتخرجهم من الظلمات إلى النور، اللهم ارحمنا فوق الأرض وتحت الأرض ويوم العرض عليك، اللهم قنا عذاب النار واجمعنا بحبيبك وخليلك وصفيك محمد e بالفردوس الأعلى آمين اللهم آمين، إن الله يأمركم بثلاث وينهاكم عن ثلاث؛ إن الله يأمركم بالعدل والإحسان وإيتاء ذي القربى وينهاكم عن الفحشاء والمنكر والبغي يعظكم لعلكم تذكرون وأقم الصلاة...

More from null

فریب نام ها را نخورید، اعتبار به مواضع است نه به نسب‌ها

فریب نام ها را نخورید، اعتبار به مواضع است نه به نسب‌ها

هر بار که "نماد جدیدی" با ریشه های مسلمان یا ویژگی های شرقی به ما ارائه می شود، بسیاری از مسلمانان هلهله می کنند و امیدها بر توهمی به نام "نمایندگی سیاسی" در یک نظام کافرانه استوار می شود که اسلام را نه به عنوان حکومت، نه به عنوان عقیده و نه به عنوان شریعت به رسمیت نمی شناسد.

همه ما شادی عظیمی را به یاد می آوریم که با پیروزی اوباما در سال 2008 احساسات بسیاری را فرا گرفت. او پسر کنیا است و پدرش مسلمان است! و در اینجا برخی توهم کردند که اسلام و مسلمانان به نفوذ آمریکا نزدیک شده اند، اما اوباما یکی از آزاردهنده ترین روسای جمهور برای مسلمانان بود، زیرا لیبی را ویران کرد و در فاجعه سوریه سهیم شد و افغانستان و عراق را با هواپیماها و سربازانش به آتش کشید، بلکه خونریز یمن از طریق ابزارهای خود بود و دوران او ادامه خصومت نظام مند علیه امت بود.

امروز این صحنه تکرار می شود، اما با نام های جدید. زوهران ممدانی به این دلیل مورد تجلیل قرار می گیرد که مسلمان، مهاجر و جوان است، انگار که او منجی است! اما فقط تعداد کمی به مواضع سیاسی و فکری او نگاه می کنند. این مرد از حامیان سرسخت همجنس‌بازان است و در فعالیت‌های آنها شرکت می‌کند و انحراف آنها را حقوق بشر می‌داند!

چه ننگی است که مردم به آن امید می بندند؟! آیا این تکرار همان شکست سیاسی و فکری نبود که امت بارها و بارها در آن افتاده است؟! بله، زیرا او شیفته ظاهر است نه ذات! با لبخندها فریب می خورد و با احساسات برخورد می کند نه با عقیده، و با نام ها نه با مفاهیم، و با نمادها نه با اصول!

این شیفتگی به شکل ها و نام ها نتیجه غیبت آگاهی سیاسی شرعی است، زیرا اسلام با اصل و نسب یا نام یا نژاد سنجیده نمی شود، بلکه با التزام به اصل اسلام به طور کامل؛ نظام، عقیده و شریعت. و هیچ ارزشی برای مسلمانی نیست که به اسلام حکومت نکند و از آن یاری ندهد، بلکه تابع نظام سرمایه داری کافر است و کفر و انحرافات را به نام "آزادی" توجیه می کند.

و تمام مسلمانانی که از پیروزی او خوشحال شدند و گمان کردند که او بذر خیر یا آغاز بیداری است، بدانند که بیداری از درون نظام های کفر، نه با ابزارهای آن، نه از طریق صندوق های رای آن، و نه زیر سقف قانون اساسی آن صورت نمی گیرد.

کسی که خود را از طریق نظام دموکراتیک ارائه می دهد و به احترام به قوانین آن سوگند یاد می کند، سپس از انحراف جنسی دفاع می کند و آن را جشن می گیرد و به چیزی که خدا را خشمگین می کند دعوت می کند، یاور اسلام و امید امت نیست، بلکه ابزاری برای صیقل دادن و رقیق کردن است، و نمایندگی دروغینی است که هیچ سود و زیانی ندارد.

آنچه که به اصطلاح موفقیت های سیاسی در غرب برای برخی از شخصیت ها با نام های اسلامی خوانده می شود، چیزی جز خرده هایی نیست که به عنوان مسکن برای امت ارائه می شود، تا به آنها گفته شود: ببینید، تغییر از طریق نظام های ما امکان پذیر است.

 حقیقت این "نمایندگی" چیست؟

غرب درهای حکومت را به روی اسلام باز نمی کند، بلکه فقط به روی کسانی باز می کند که با ارزش ها و افکار آن همخوانی داشته باشند. و هر کسی که وارد نظام آنها شود باید قانون اساسی آنها و قوانین عرفی آنها را بپذیرد و از حکومت اسلام چشم پوشی کند، اگر به این راضی شود، به یک الگوی قابل قبول تبدیل می شود، اما مسلمان واقعی، از ریشه مورد قبول آنها نیست.

زوهران ممدانی کیست؟ و چرا این توهم ساخته می شود؟

او فردی است که نام مسلمان دارد اما دستور کار منحرفی را اتخاذ می کند که کاملاً مخالف فطرت اسلام است، از حمایت از همجنس گرایان و ترویج آنچه "حقوق" آنها نامیده می شود، و او یک الگوی زنده برای چگونگی ساخت الگوهای خود توسط غرب است: مسلمان به نام، سکولار در عمل، خدمتگزار دستور کار لیبرالیسم غربی نه بیشتر. بلکه برای مشغول کردن امت از مسیر واقعی خود، به جای اینکه خواستار دولت اسلامی و خلافت شود، درگیر کرسی های پارلمانی و مناصب در نظام های کفر می شود! و به جای اینکه برای آزادی فلسطین رو کند، منتظر کسی می ماند که "از غزه" از داخل کنگره آمریکا یا پارلمان اروپا "دفاع کند"!

حقیقت این است که این تحریف مسیر تغییر واقعی است، که برپایی خلافت راشده بر منهج نبوت است، که پرچم اسلام را بالا می برد، شریعت خدا را برپا می کند و امت را پشت سر یک خلیفه متحد می کند که از پشت سرش می جنگند و از او تقوا می کنند.

پس فریب نام ها را نخورید و از کسانی که از نظر ظاهری به شما تعلق دارند و از نظر محتوایی با شما مخالفند، خوشحال نشوید، زیرا هر کس نام سعید یا علی یا زوهران را یدک می کشد در راه پیامبر ما محمد ﷺ نیست.

و بدانید که تغییر از داخل پارلمان های کفر نمی آید، بلکه از ارتش های امت می آید که زمان آن رسیده است که به حرکت درآیند، و از جوانان آگاه آن که شب و روز برای براندازی غرب و مزدوران و پیروان خائن آن در سرزمین های اسلام و مسلمانان تلاش می کنند.

مسلمانان از طریق انتخابات دموکراسی و نه از طریق صندوق های غرب به پا نخواهند خاست، بلکه با یک بیداری واقعی بر اساس عقیده اسلامی، با برپایی دولت خلافت راشده که جایگاه اسلام را باز می گرداند، عزت مسلمانان را باز می گرداند و توهمات دموکراسی را درهم می شکند.

فریب نام ها را نخورید و امید خود را به افراد در نظام های کفر نبندید، بلکه به پروژه بزرگ خود بازگردید: از سرگیری زندگی اسلامی، این تنها راه عزت و پیروزی و تمکین است.

صحنه تکرار خفت باری از مصیبت های قدیمی است: نمادهای جعلی، وفاداری به نظام های غربی، و انحراف از مسیر اسلام. و هر کس این مسیر را تشویق کند، امت را گمراه می کند. پس به پروژه خلافت بازگردید و اجازه ندهید دشمنان اسلام رهبران و نمایندگان شما را بسازند. عزت در کرسی های دموکراسی نیست، بلکه در منصب خلافت است که حزب التحریر برای آن تلاش می کند و امت را از این انحطاط فکری و سیاسی برحذر می دارد. پس هیچ نجاتی برای ما نیست جز با دولت خلافت، که اجازه نمی دهد کسانی که به دینی غیر از اسلام معتقدند بر مسلمانان حکومت کنند، نه کسانی که انحراف و انحراف را توجیه می کنند، و نه کسانی که برای مردم غیر از آنچه خدا نازل کرده است قانونگذاری می کنند.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

عبدالمحمود العامری - ولایت یمن

مصر بین شعارهای دولتی و واقعیت تلخ  حقیقت کامل درباره فقر و سیاست‌های سرمایه‌داری

مصر بین شعارهای دولتی و واقعیت تلخ

حقیقت کامل درباره فقر و سیاست‌های سرمایه‌داری

درگاه الاهرام روز سه شنبه 4 نوامبر 2025 گزارش داد که نخست وزیر مصر در سخنانی که به نیابت از رئیس جمهور در دومین اجلاس جهانی توسعه اجتماعی در دوحه، پایتخت قطر، ایراد کرد، گفت که مصر رویکردی جامع برای ریشه کنی فقر در همه اشکال و ابعاد آن، از جمله "فقر چند بعدی" را اعمال می کند.

سال‌هاست که تقریباً هیچ سخنرانی رسمی در مصر خالی از عباراتی مانند «رویکردی جامع برای ریشه کنی فقر» و «شروع واقعی اقتصاد مصر» نیست. مقامات این شعارها را در کنفرانس‌ها و مناسبت‌ها تکرار می‌کنند و با تصاویری براق از پروژه‌های سرمایه‌گذاری، هتل‌ها و استراحتگاه‌ها همراه است. اما واقعیت، همانطور که گزارش های بین المللی گواه است، کاملاً متفاوت است. فقر در مصر همچنان یک پدیده ریشه دار است، بلکه با وجود وعده‌های مکرر دولت برای بهبود و نوسازی، رو به وخامت است.

بر اساس گزارش های یونیسف، اسکوا و برنامه جهانی غذا برای سال های 2024 و 2025، حدود یک نفر از هر پنج مصری در فقر چند بعدی زندگی می کنند، یعنی از بیش از یک جنبه از جنبه های اساسی زندگی مانند آموزش، بهداشت، مسکن، کار و خدمات محروم هستند. داده ها همچنین تأیید می کنند که بیش از 49٪ از خانواده ها در دسترسی به غذای کافی با مشکل مواجه هستند، که این رقم تکان دهنده ای است که عمق بحران معیشتی را منعکس می کند.

اما فقر مالی، یعنی کاهش درآمد در مقایسه با هزینه های زندگی، به شدت افزایش یافته است، در نتیجه امواج متوالی تورم که دستمزدها، تلاش ها و پس انداز مردم را خورده است، تا جایی که درصد زیادی از مصری ها علی رغم کار مداوم زیر خط فقر مالی هستند.

درحالی که دولت از ابتکاراتی مانند "تکافل و کرامه" و "زندگی کریمانه" صحبت می‌کند، آمارهای بین‌المللی نشان می‌دهد که این برنامه‌ها ساختار فقر را اساساً تغییر نداده‌اند، بلکه به مسکن‌های موقتی شبیه هستند که مانند قطره‌ای است که در صحرا ریخته می‌شود. روستا نشین مصر که بیش از نیمی از جمعیت را در خود جای داده است، همچنان از ضعف خدمات، فقدان فرصت‌های شغلی مناسب و فرسودگی زیرساخت‌ها رنج می‌برد. گزارش اسکوا تأیید می کند که محرومیت در روستا چندین برابر بیشتر از شهرها است که نشان دهنده توزیع ناعادلانه ثروت و غفلت مزمن از حاشیه ها است.

هنگامی که نخست وزیر از پسر وطن "که با دولت اقدامات اصلاحات اقتصادی را تحمل کرد" تشکر می کند، در واقع به وجود رنج واقعی ناشی از این سیاست ها اعتراف می کند. با این حال، این اعتراف با تغییری در رویکرد همراه نیست، بلکه ادامه حرکت در همان مسیر سرمایه‌داری است که باعث بحران شد.

اصلاحات ادعایی که در سال 2016 با برنامه "شناورسازی"، افزایش یارانه ها و افزایش مالیات ها آغاز شد، اصلاح نبود، بلکه تحمیل هزینه بدهی ها و کسری به فقرا بود. در حالی که مقامات از "شروع" صحبت می کنند، سرمایه گذاری های هنگفت به سمت املاک لوکس و پروژه های توریستی که در خدمت صاحبان سرمایه هستند، می رود، در حالی که میلیون ها جوان فرصتی برای کار یا مسکن پیدا نمی کنند. بلکه بسیاری از این پروژه‌ها، مانند منطقه علم الروم در مطروح که سرمایه‌گذاری آن 29 میلیارد دلار تخمین زده می‌شود، مشارکت‌های سرمایه‌داری خارجی هستند که زمین‌ها و ثروت‌ها را به دست می‌آورند و آن‌ها را به منبع سود برای سرمایه‌گذاران تبدیل می‌کنند، نه منبع درآمد برای مردم.

این نظام شکست می خورد نه تنها به این دلیل که فاسد است، بلکه به این دلیل که بر اساس یک ایده باطل یعنی نظام سرمایه داری عمل می کند، که پول را محور تمام سیاست های دولت قرار می دهد. سرمایه داری بر آزادی مطلق مالکیت استوار است و اجازه می دهد ثروت در دست اقلیتی که ابزار تولید را در اختیار دارند، انباشته شود، در حالی که اکثریت بار مالیات ها، قیمت ها و بدهی های عمومی را بر دوش می کشند.

به همین دلیل، تمام آنچه «برنامه‌های حمایت اجتماعی» نامیده می‌شود، تلاشی برای زیبا جلوه دادن چهره وحشی سرمایه‌داری و طولانی کردن عمر نظامی ناعادلانه است که به ثروتمندان اهمیت می‌دهد و از فقرا مالیات می‌گیرد. به جای درمان ریشه درد؛ یعنی انحصار ثروت و تبعیت اقتصاد از مؤسسات بین‌المللی، تنها به توزیع خرده‌ای از کمک‌های نقدی بسنده می‌شود که نه فقری را از بین می‌برد و نه عزتی را حفظ می‌کند.

مراقبت، لطفی از سوی حاکم به رعیت نیست، بلکه یک وظیفه شرعی و مسئولیتی است که خداوند در دنیا و آخرت او را به خاطر آن بازخواست خواهد کرد. آنچه امروز در حال وقوع است، غفلت عمدی از امور مردم و دست کشیدن از وظیفه مراقبت به نفع وام های مشروط از صندوق بین المللی پول و بانک جهانی است.

دولت واسطه ای بین فقیر و طلبکار خارجی شده است، مالیات وضع می کند، یارانه ها را کاهش می دهد و اموال عمومی را برای جبران کسری متورم که توسط خود نظام سرمایه داری ایجاد شده است، می فروشد. در این میان، مفاهیم شرعی که اقتصاد را تنظیم می کنند، مانند حرام بودن ربا، ممنوعیت تملک ثروت های عمومی توسط افراد و وجوب نفقه بر رعیت از بیت المال مسلمین، غایب است.

اسلام یک نظام اقتصادی یکپارچه ارائه کرده است که فقر را از ریشه درمان می کند، نه فقط با کمک های نقدی یا پروژه های زیبایی. این نظام بر مبانی شرعی ثابتی استوار است که مهمترین آنها عبارتند از:

1- حرام بودن ربا و بدهی های ربوی که دولت را مقید می کند و منابع آن را تحلیل می برد، با از بین رفتن ربا، وابستگی اقتصاد به مؤسسات بین المللی از بین می رود و حاکمیت مالی به امت باز می گردد.

2- قرار دادن مالکیت ها در سه نوع:

مالکیت فردی: مانند خانه ها، مغازه ها و مزارع خصوصی...

مالکیت عمومی: شامل ثروت های بزرگ مانند نفت، گاز، معادن و آب...

مالکیت دولت: مانند زمین های فیء، رکاز و خراج...

با این توزیع، عدالت محقق می شود، زیرا از انحصار منابع امت توسط گروهی اندک جلوگیری می شود.

3- تضمین کفایت برای هر فرد از رعیت: دولت نیازهای اساسی هر انسانی را در رعیت خود از خوراک، پوشاک و مسکن تامین می کند، اگر از کار ناتوان باشد، بیت المال باید از او انفاق کند.

4- زکات و انفاق اجباری: زکات احسان نیست بلکه فریضه است، دولت آن را جمع آوری می کند و در مصارف شرعی آن برای فقرا، مساکین و بدهکاران صرف می کند. این یک ابزار توزیع موثر است که پول را به چرخه زندگی در جامعه باز می گرداند.

همراه با تشویق به کار مولد و منع بهره کشی، و ترغیب به سرمایه گذاری منابع در پروژه های مفید واقعی مانند صنایع سنگین و نظامی، نه در سفته بازی ها، املاک لوکس و پروژه های خیالی. علاوه بر تنظیم قیمت ها با عرضه و تقاضای واقعی، نه با انحصار و نه با شناورسازی.

تنها دولت خلافت بر منهاج نبوت قادر به اجرای عملی این احکام است، زیرا بر اساس عقیده اسلامی بنا شده است و هدف آن مراقبت از امور مردم است نه جمع آوری اموال آنها. در سایه خلافت، نه ربا وجود دارد و نه وام های مشروط، و نه فروش ثروت های عمومی به خارجی ها، بلکه منابع به گونه ای اداره می شوند که مصلحت امت را تامین کند، و بیت المال تامین مالی مراقبت های بهداشتی، آموزش و پرورش و تاسیسات عمومی را از منابع دولت، خراج، انفال و مالکیت عمومی بر عهده می گیرد.

اما نیازهای اساسی فقرا، یکایک آنها تامین می شود، نه از طریق صدقات موقت، بلکه به عنوان یک حق شرعی تضمین شده. بنابراین، مبارزه با فقر در اسلام یک شعار سیاسی نیست، بلکه یک نظام زندگی یکپارچه است که عدالت را برقرار می کند، از ظلم جلوگیری می کند و ثروت را به صاحبانش باز می گرداند.

بین سخنان رسمی و واقعیت زندگی، فاصله بسیار زیادی وجود دارد که از دید هیچ کس پنهان نیست. در حالی که دولت از پروژه‌های «غول‌پیکر» و «آغاز واقعی» خود می‌خواند، میلیون‌ها مصری زیر خط فقر زندگی می‌کنند و از گرانی، بیکاری و ناامیدی رنج می‌برند. حقیقت این است که این رنج از بین نخواهد رفت تا زمانی که مصر در راه سرمایه‌داری گام بردارد، اقتصاد خود را به رباخواران تسلیم کند و تابع سیاست‌های مؤسسات بین‌المللی باشد.

بحران ها و مشکلات مصر، مشکلات انسانی هستند نه مادی، و احکام شرعی مربوط به آن، چگونگی برخورد و درمان آن بر اساس اسلام را نشان می دهد، و راه حل ها آسان تر از چشم پوشی هستند، اما نیاز به مدیریت مخلصانه ای دارند که اراده ای آزاد داشته باشد و بخواهد در مسیر درست گام بردارد و واقعاً خیر مصر و مردم آن را بخواهد، و در این صورت این مدیریت باید تمام قراردادهایی را که قبلاً منعقد شده و با تمام شرکت هایی که دارایی های کشور و آنچه از دارایی های عمومی آن است را در انحصار خود دارند و در راس آنها شرکت های اکتشاف گاز، نفت، طلا و سایر معادن و ثروت ها هستند، بازبینی کند و تمام این شرکت ها را اخراج کند زیرا آنها اصولا شرکت های استعماری غارتگر ثروت های کشور هستند، سپس پیمانی جدید تدوین کند که بر توانمندسازی مردم از ثروت های کشور استوار باشد و شرکت هایی را ایجاد یا اجاره کند که خود به تولید ثروت از منابع نفت، گاز، طلا و سایر معادن بپردازند و این ثروت ها را دوباره در بین مردم توزیع کنند، در این صورت مردم قادر خواهند بود زمین های موات را کشت کنند که دولت آنها را قادر می سازد از حق خود در آن بهره برداری کنند و همچنین قادر خواهند بود آنچه را که باید تولید کنند تا اقتصاد مصر را ارتقا دهند و نیازهای مردم آن را برآورده سازند و دولت در این راه از آنها حمایت خواهد کرد و تمام اینها ضرب المثل خیالی نیست و نه غیرممکن است و نه پروژه ای که برای آزمایش ارائه می دهیم که ممکن است موفق شود یا شکست بخورد، بلکه احکام شرعی لازم الاجرا برای دولت و رعیت است، پس دولت نمی تواند از ثروت های کشور که متعلق به مردم است به بهانه قراردادهایی که قوانین بین المللی ناعادلانه تصویب، تایید و حمایت می کند، چشم پوشی کند و نه می تواند مردم را از آن منع کند، بلکه باید هر دستی را که غارتگرانه به ثروت های مردم دراز می شود، قطع کند، این چیزی است که اسلام ارائه می دهد و باید اجرا شود، اما به طور جدا از سایر نظام های اسلام اجرا نمی شود، بلکه تنها از طریق دولت خلافت راشده بر منهاج نبوت اجرا می شود، این دولتی است که حزب التحریر دغدغه و دعوت به آن را دارد و از مصر و مردم آن، مردم و ارتش، می خواهد که با آن برای رسیدن به آن همکاری کنند، باشد که خداوند پیروزی را از جانب خود بنویسد و آن را واقعیتی ببینیم که اسلام و پیروانش را عزیز می دارد، خدایا هر چه زودتر.

﴿وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

نوشته شده برای دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

سعید فضل

عضو دفتر رسانه ای حزب التحریر در ولایت مصر