تأملات في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية" الحلقة السابعة والتسعون
تأملات في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية" الحلقة السابعة والتسعون

الحمد لله رب العالمين والصلاة والسلام على إمام المتقين وسيد المرسلين المبعوث رحمة للعالمين سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين واجعلنا معهم واحشرنا في زمرتهم برحمتك يا أرحم الراحمين. أيها المسلمون: السلام عليكم ورحمة الله وبركاته وبعد: في هذه الحلقة نواصل تأملاتنا في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية".

0:00 0:00
Speed:
September 04, 2021

تأملات في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية" الحلقة السابعة والتسعون


تأملات في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية"
الحلقة السابعة والتسعون


الحمد لله رب العالمين والصلاة والسلام على إمام المتقين وسيد المرسلين المبعوث رحمة للعالمين سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين واجعلنا معهم واحشرنا في زمرتهم برحمتك يا أرحم الراحمين.


أيها المسلمون:


السلام عليكم ورحمة الله وبركاته وبعد: في هذه الحلقة نواصل تأملاتنا في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية". ومن أجل بناء الشخصية الإسلامية مع العناية بالعقلية الإسلامية والنفسية الإسلامية نقول وبالله التوفيق:


قلنا في الحلقة السابقة: "ولا يقاس التسميع على الرياء في إبطال العمل؛ لأن العمل الذي يخالطه الرياء يعد كأنه لم يقع فهو باطل بينما العمل الذي كان خالصا لله ثم تبعه التسميع يعد أنه وقع صحيحا فلا تقاس القربة التي وقعت صحيحة على القربة التي وقعت باطلة".


ونحن بحمد الله في حزب التحرير نقوم بأعمال كثيرة نقصد بها القربة إلى الله جل في علاه، ونخفيها خشية الوقوع في معصية الرياء والتسميع ولكننا - والله أعلم بإيماننا ونوايانا وهو وحده الذي يتولى السرائر- نجد أنفسنا رغما عنا مضطرين إلى أن نصرح بالأعمال التي قمنا بها وذلك بعد القيام بها بفترة طويلة لا من أجل الرياء ولا من أجل التسميع بل من أجل إتمام العمل الذي كنا قد بدأناه منذ زمن بعيد وحان قطاف ثمره وآن أوان ظهوره وإظهاره للأمة التي اكتوت بنار الأنظمة الوضعية وعانت وما زالت تعاني الأمرين وهي تتلمس طريقها نحو العزة لنقول لها وللعالم أجمعين: من هنا الدرب أيها التائهون! وهذه هي سبيل الخلاص! هذه هي طريق النجاة فاسلكوها! وحتى لا نغرق في التخيلات؛ ولكي نكون بعيدين كل البعد عن الأوهام؛ سأدخل مباشرة في الموضوع الذي سأحدثكم عنه. يقولون: رب ضارة نافعة فلقد كانت فترة اعتقالي عام ثلاثة وثمانين وتسعمائة وألف ميلادية وسجني في واحد من سجون الظالمين في ولاية الأردن من أعظم نعم الله علي تعلمت خلالها الكثير من الأمور المتعلقة بحمل الدعوة ووقفت على بعض الحقائق. أذكر لكم منها حقيقة عشتها واقعا محسوسا.


لقد اعتدى رئيس الوزراء آنذاك مضر بدران على أملاك بعض شيوخ العشائر من بني حسن فسلب أموالهم واغتصب أراضيهم فما كان منهم إلا أن ثاروا ضده وحصلت اشتباكات مسلحة بينه وبينهم فما كان منه إلا أن زج بهم في غياهب السجون وكان نصيبهم أن أدخلوا عندنا وبوصفنا حزبا سياسيا يستفيد من الأحداث ويوظفها في خدمة الدعوة، فقد دعوناهم إلى وليمة فاستجابوا بحمد الله لسببين اثنين: بسبب معرفتهم المسبقة للحزب الذي كان يديم الاتصال بهم من أجل إعطاء نصرتهم له وبسبب وجود واحد منهم معنا كان قد سجن على قضية أخلاقية ثم تاب وصلح حاله.


وبينما هم على مأدبة الغداء وشباب الحزب قائمون على إكرامهم وفي خدمتهم إذ سمعوا خبر اعتقال خمسين من أعضاء حزب التحرير في تونس وكلهم من كبار العسكريين والطيارين والأطباء والمهندسين سمعوه من إذاعة وراديو مونت كارلو عبر جهاز صغير جدا بحجم نصف الكف تقريبا عندها قال قائلهم والمتحدث بلسانهم، وقد كان لبقا ذكيا: والله يا شباب حزب التحرير، نحن في حيرة من أمرنا! ثم سكت، فقال له المحاور من شباب الحزب: ولم الحيرة يا أخانا؟ قال الشيخ: حقا إننا لفي حيرة من أمرنا، لأننا لا ندري هل نهنئكم بهذا الخبر أم نعزيكم به؟ نهنئكم لأنكم تستحقون التهنئة! فها هي نتائج جهودكم التي بذلتموها في حمل الدعوة قد ظهرت وبرزت حتى وصلت إلى بلاد المغرب العربي! أو هل نعزيكم في مصابكم لأن اعتقال خمسين من أعضائكم ومناصريكم مصاب جلل وعظيم يستوجب منا أن نعزيكم بهم أحر التعازي!


ولم يقف الأمر عند هذا الحد، بل إن هؤلاء الشيوخ رفضوا تلبية دعوة أعضاء الحزب الشيوعي لتناول طعام الوليمة التي أعدوها في اليوم التالي إكراما لهم، لأن أعضاء الحزب الشيوعي الذين كانوا مسجونين معنا، لما رأوا بأم أعينهم العمل السياسي الذي قام به شباب حزب التحرير، أحبوا أن يقلدوهم، فأعدوا لهم وليمة كبيرة ودعوهم إليها فرفضوا دعوتهم. فما كان من أعضاء الحزب الشيوعي إلا أن ازدادوا إصرارا على أن يلبي شيوخ العشائر دعوتهم فيحضروا لتناول طعام الغداء معهم وفي مهجعهم. لكن الشيوخ كانوا أشد إصرارا منهم! فرفضوا دعوتهم رفضا قاطعا، ولما سألهم أحد الشيوعيين عن سبب رفضهم فقال لهم: لماذا لبيتم دعوة شباب حزب التحرير، ورفضتم تلبية دعوتنا؟ فأجابهم الناطق باسمهم: لأن حزب التحرير يدعوننا إلى التخلص من الأنظمة الوضعية الكافرة، ليقيم على أنقاضها دولة الخلافة على أساس الإسلام الذي هو ديننا وعقيدتنا، فماذا تريدون منا؟ أتريدون أن نستبدل الصرمة بالحذاء؟ والمعنى: أتريدون منا أن نستبدل دولة كافرة بدولة أخرى كافرة؟ وتلو قول الله جل في علاه: {أفنجعل المسلمين كالمجرمين ما لكم كيف تحكمون}.


والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته
محمد أحمد النادي

More from null

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی" - قسمت پانزدهم

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی"

تهیه کننده: استاد محمد احمد النادی

قسمت پانزدهم

الحمدلله رب العالمین، و الصلاة و السلام علی امام المتقین، و سید المرسلین، مبعوث رحمت للعالمین، سیدنا محمد و علی آله و صحبه اجمعین، و اجعلنا معهم، و احشرنا فی زمرتهم برحمتک یا ارحم الراحمین.

شنوندگان گرامی، شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

السلام علیکم و رحمه الله و برکاته، و بعد: در این قسمت، تأملات خود را در کتاب: "از مؤلفه های روانشناسی اسلامی" ادامه می دهیم. و به منظور ساختن شخصیت اسلامی، با توجه به ذهنیت اسلامی و روانشناسی اسلامی، می گوییم و از خدا توفیق می طلبیم:

ای مسلمانان:

در قسمت گذشته گفتیم: برای مسلمان نیز سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند، همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند، و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و در این قسمت اضافه می کنیم و می گوییم: برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد، به دلیل حدیث ابوهریره که بخاری در الأدب المفرد و ابویعلی در مسندش و نسائی در الکنی و ابن عبدالبر در التمهید آورده اند، و عراقی گفته است: سند آن خوب است، و ابن حجر در تلخیص الحبیر گفته است: سند آن حسن است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "به همدیگر هدیه دهید تا یکدیگر را دوست داشته باشید".

و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد، به دلیل حدیث عایشه نزد بخاری که گفت: "رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هدیه را می پذیرفت و در مقابل آن پاداش می داد".

و حدیث ابن عمر نزد احمد و ابوداود و نسائی، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به خدا پناه برد، به او پناه دهید، و هر کس از شما به نام خدا چیزی خواست، به او بدهید، و هر کس از خدا طلب پناهندگی کرد، به او پناه دهید، و هر کس به شما احسانی کرد، به او پاداش دهید، و اگر نیافتید، برای او دعا کنید تا بدانید که به او پاداش داده اید".

و این بین برادران است، و هیچ ارتباطی با هدایای رعیت به حاکمان ندارد، زیرا آنها مانند رشوه حرام هستند، و از پاداش دادن این است که بگوید: خدا به تو جزای خیر دهد.

ترمذی از اسامه بن زید رضی الله عنهما روایت کرده و گفته است حسن صحیح است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به او احسانی شود و به کننده آن بگوید: "خدا به تو جزای خیر دهد" به درستی که در ستایش مبالغه کرده است". و ستایش شکر است، یعنی پاداش دادن، به ویژه از کسی که غیر از آن چیزی نمی یابد، به دلیل آنچه ابن حبان در صحیح خود از جابر بن عبدالله روایت کرده است، گفت: شنیدم که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس نیکی کند و جز ستایش برای او خیری نیابد، پس او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به باطل زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و با سند حسن نزد ترمذی از جابر بن عبدالله روایت شده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس عطایی کند و چیزی بیابد، باید آن را جبران کند، و اگر نیابد، باید او را ستایش کند، پس هر کس او را ستایش کند، او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به چیزی که به او داده نشده است زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و کفر ورزیدن به عطاء یعنی پنهان کردن و پوشاندن آن.

و با سند صحیح ابوداود و نسائی از انس روایت کرده اند که گفت: "مهاجرین گفتند ای رسول خدا، انصار همه پاداش را بردند، ما قومی را ندیدیم که بهتر از آنها در دادن چیزهای زیاد بذل و بخشش کنند، و نه بهتر از آنها در همدردی در چیزهای کم، و آنها مخارج ما را کفایت کردند، فرمود: آیا شما آنها را به خاطر آن ستایش نمی کنید و برای آنها دعا نمی کنید؟ گفتند: آری، فرمود: پس آن در مقابل آن است".

و شایسته است که مسلمان کم را مانند زیاد شکر کند، و از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند، به دلیل آنچه عبدالله بن احمد در زوائد خود با سند حسن از نعمان بن بشیر روایت کرده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس کم را شکر نکند، زیاد را شکر نکرده است، و هر کس از مردم تشکر نکند، خدا را شکر نکرده است، و سخن گفتن از نعمت خدا شکر است، و ترک آن کفر است، و جماعت رحمت است، و تفرقه عذاب است".

و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند، به دلیل آنچه بخاری از ابوموسی روایت کرده است، گفت: "پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نشسته بود که مردی آمد و سؤال کرد، یا نیازمندی حاجتی را طلب کرد، رو به ما کرد و فرمود: شفاعت کنید تا پاداش داده شوید و خداوند بر زبان پیامبرش آنچه را که می خواهد جاری کند".

و به دلیل آنچه مسلم از ابن عمر از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده است که فرمود: "هر کس برای برادر مسلمانش به صاحب قدرتی برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری واسطه شود، در روزی که قدم ها می لغزند، برای عبور از صراط یاری می شود".

و همچنین برای مسلمان مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، به دلیل آنچه ترمذی روایت کرده و گفته است این حدیث حسن است از ابودرداء از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم که فرمود: "هر کس از آبروی برادرش دفاع کند، خداوند در روز قیامت آتش را از صورتش دور می کند". و حدیث ابودرداء را احمد آورده و گفته است سندش حسن است، و هیثمی نیز همین را گفته است.

و آنچه اسحاق بن راهویه از اسماء بنت یزید روایت کرده است که گفت: شنیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، بر خدا حق است که او را از آتش آزاد کند".

و قضاعی در مسند الشهاب از انس آورده است، که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس در غیاب برادرش را یاری کند، خداوند او را در دنیا و آخرت یاری می کند". و قضاعی همچنین از عمران بن حصین با این اضافه آورده است: "و او توانایی یاری کردن او را دارد". و به دلیل آنچه ابوداود و بخاری در الأدب المفرد آورده اند، و زین عراقی گفته است: سندش حسن است از ابوهریره که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "مؤمن آینه مؤمن است، و مؤمن برادر مؤمن است، از هر کجا که او را ملاقات کند، زیان او را از او دفع می کند و از پشت سر از او محافظت می کند".

ای مسلمانان:

از طریق احادیث نبوی شریفی که در این قسمت و قسمت قبل وارد شده است، دانستید که برای کسی که برادری را در راه خدا دوست دارد، سنت است که او را از دوست داشتن خود آگاه کند و به او اطلاع دهد. و همچنین برای مسلمان سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند. همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند. و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد. و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد.

و شایسته است که مسلمان از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند. و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند. و همچنین برای او مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند. پس آیا به این احکام شرعی و سایر احکام اسلام پایبند باشیم؛ تا همانگونه باشیم که پروردگارمان دوست دارد و از آن راضی می شود، تا آنچه را که در ماست تغییر دهد، و احوال ما را اصلاح کند، و به خیر دنیا و آخرت دست یابیم؟!

شنوندگان گرامی: شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

در این قسمت به این مقدار بسنده می کنیم، به این امید که تأملات خود را در قسمت های آینده ان شاء الله تعالی تکمیل کنیم، تا آن زمان و تا زمانی که شما را ملاقات کنیم، شما را در پناه خدا و حفظ و امان او می گذاریم. از حسن توجه شما سپاسگزاریم و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

بدانید ای مسلمانان! - قسمت 15

بدانید ای مسلمانان!

قسمت 15

اینکه از دستگاههای دولت خلافت، یاری دهندگان هستند، و آنها وزیرانی هستند که خلیفه آنها را با خود منصوب می کند، تا در تحمل بارهای خلافت و انجام مسئولیت های آن به او کمک کنند، زیرا فراوانی بارهای خلافت، به ویژه هر چه دولت خلافت بزرگتر و گسترده تر شود، خلیفه به تنهایی از حمل آن ناتوان می شود و نیاز به کسی دارد که در حمل آن برای انجام مسئولیت هایش به او کمک کند، اما درست نیست که آنها را بدون قید و شرط وزیر بنامیم تا معنای وزیر در اسلام که به معنای معاون است، با معنای وزیر در نظام های عرفی کنونی بر اساس دموکراسی سرمایه داری سکولار یا سایر نظام هایی که در عصر حاضر شاهد آن هستیم، اشتباه نشود.