تأملات في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية" الحلقة الثامنة والأربعون
تأملات في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية" الحلقة الثامنة والأربعون

الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على إمام المتقين، وسيد المرسلين، المبعوث رحمة للعالمين، سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين، واجعلنا معهم، واحشرنا في زمرتهم برحمتك يا أرحم الراحمين. ...

0:00 0:00
Speed:
July 17, 2021

تأملات في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية" الحلقة الثامنة والأربعون

تأملات في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية"

الحلقة الثامنة والأربعون

الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على إمام المتقين، وسيد المرسلين، المبعوث رحمة للعالمين، سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين، واجعلنا معهم، واحشرنا في زمرتهم برحمتك يا أرحم الراحمين.

أيها المسلمون:

السلام عليكم ورحمة الله وبركاته، وبعد: في هذه الحلقة نواصل تأملاتنا في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية". ومن أجل بناء الشخصية الإسلامية، مع العناية بالعقلية الإسلامية والنفسية الإسلامية، نقول وبالله التوفيق: موضوع حلقتنا لهذا اليوم هو "ثبات حاملي الدعوة من شباب حزب التحرير اقتداء بالنبي صلى الله عليه وسلم وصحابته الكرام".

في ولاية الأردن ضرب حاملو الدعوة من شباب حزب التحرير أروع الأمثلة في الثبات أمام السلطات الأمنية وأجهزة المخابرات العامة الذين أذاقوا الشباب أشد صنوف العذاب. نتابع معكم تتمة الموقف الثالث الذي وقفه أستاذي الفاضل يوسف أحمد السباتين رحمه الله تعالى وأسكنه فسيح جناته! يقول رحمه الله:

قال لي مدعي المحكمة العرفية العسكرية "فائق الغضبان": أنا متأسف. فقلت له: وماذا أفعل بأسفك؟ فقال: ما الذي تريده؟ قلت: ما أريده هو أن تقف يوم المحاكمة الموقف الذي يرضاه الله، ويحبه رسوله صلى الله عليه وسلم. قال: لأبذلن جهدي. ثم قال: كم عدد أفراد أسرتك؟ قلت: ستة نفر. فقال: ما ذنبهم؟ "يعني أني بعملي هذا أتركهم جوعى". قلت: الذنب ذنبك، وهذا هو السبب الذي يجعلكم جبناء إلى هذا الحد، فلا تقفون في وجه الظالم خوفا على الرزق، ألا تؤمنون أن الرزق بيد الله؟ {إن الله هو الرزاق ذو القوة المتين}.

ثم سألني عن فحوى الورقة الثالثة لأنها كانت مكتوبة بأرقام وحروف ورموز، ولا أحد يعرفها غيري. فلم أخبره بشيء وانتهى التحقيق، وعدت إلى السجن، وبعد مضي خمسة عشر يوما خرجنا من السجن بالكفالة ريثما نطلب إلى المحاكمة.

كنت أعمل في إحدى المدارس التابعة لوكالة الغوث. وإذا بمدير التعليم يبعث إلي يخبرني بأن علي غدا المثول أمام محكمة أمن الدولة. وبعد نهاية الدوام جاءني شرطي إلى البيت، وطلب مني أن أصحبه إلى المخفر. وهناك أخبرني رئيس المخفر بأن محاكمة أمام محكمة أمن الدولة ستجرى لي غدا، وسألني عن قضيتي فذكرت له أنني من حزب التحرير الذي يعمل لإقامة دولة الخلافة. وقلت له: إن دولتك تحارب الإسلام. وأخذت أحدثه عن حمل الدعوة فراق له ذلك. وقال: ما دمت جارا لنا، فلا تبخل علينا بالزيارة؟ وطلب مني زيادة في الحديث، وجمع جنود المخفر ليسمعوا، وقال: إن شاء الله تعود بريئا وتزورنا! 

وفي اليوم التالي ذهبت محفوظا برفقتهم إلى المحكمة. وأودعت أنا وصديقي قفص الاتهام. وكانت قاعة المحكمة غاصة بالمستمعين من المدنيين والعسكريين، وكانت المحكمة علنية. ولما بدأ المدعي العام "فائق الغضبان" يتلو ويعدد المبرزات التي ضبطت بحوزتي والتي مر ذكرها أثناء التحقيق. التفت إلى المستمعين، وكأن على رؤوسهم الطير، وقد بدا على وجوههم الوجوم. وصرت أتوقع أن أحكم ثلاث سنوات، فلما انتهى المدعي العام من تلاوة بياناته، سألني رئيس المحكمة: هل تريد مناقشة المدعي العام؟ قلت: نعم. ولكني لم أناقشه في مضمون المبرزات الثلاث، وما فيها من اتهامات الحكام. ولكني ناقشته في طلبه مني استنكار حزب التحرير فكان النقاش طبقا لما جرى بيننا أثناء التحقيق. ولما أجبت على موضوع الاستنكار من الناحية الشرعية أثرت على عواطف المستمعين، فوقف ضابط وقال: حرام والله أن يكون هذان متهمين! ولما انتهيت من الإجابة على موضوع الاستنكار من الناحية القانونية كنت ألاحظ أثناء النقاش أعضاء المحكمة يلتفت بعضهم إلى بعض مستغربين حسن الإجابة، والتلاعب بعواطف المستمعين. فقال الشاويش الذي يقود سيارة أعضاء المحكمة: لا بد من براءة المتهمين.

وتهللت وجوه المستمعين بالبشر. فانتهى النقاش، واختلى أعضاء المحكمة للتشاور في إصدار الحكم، وأثناء ذلك تقدم المدعي العام نحونا، وبشر صديقي بالبراءة، وأخبرني بأني سأحكم بثلاثة أشهر أو بشهر واحد، فغمرتني الفرحة! وتقدم أحد أعضاء اللجنة المحلية لمنطقة الخليل والتي كنت حينذاك نقيبها. وكان يريد أن يعرف ما يدور بيني وبين المدعي العام، فأشرت إليه أن يرجع إلى مكانه.

عاد القضاة إلى منصة المحكمة، وأعلن رئيسها براءة صديقي وإدانتي بالسجن شهرا أو استبداله بغرامة مالية قدرها خمسة عشر دينارا أردنيا، فصفق المستمعون هاتفين: يحيا العدل! والحقيقة لولا وعد المدعي العام لي أثناء التحقيق لكانت عقوبتي ثلاث سنوات حسب العادة. وخرج القضاة، وتقدم المدعي العام وقال لي: والله إن كل ما قلته صحيح! يعني بذلك قولي بأن حكام الأردن جواسيس ليهود! وأضاف قائلا: والله إني لأحب أن يكون كل الشباب مثلكم! ولكن العين بصيرة، واليد قصيرة! وقال لي: هات الخمسة عشر دينارا. فأخذها وأعطاها بدوره لعسكري ليدفعها، ويوافيني بالوصل النقدي حتى لا يعترضني أحد. ثم قال للجنود الذين أحضروني أن يتركوني وشأني. ولما عدت مررت بالمخفر وأخبرتهم ببراءتي، وتكررت زياراتي لهم، وفي كل مرة أحدثهم عن ضرورة العمل للتغيير!

أجل أيها المسلمون هكذا كان موقف حاملي الدعوة من شباب حزب التحرير، اقتداء برسول الله صلى الله عليه وسلم وصحابته الكرام! لم يكتفوا بالثبات على الحق أثناء حمل الدعوة، بل يطمحون إلى أن يكونوا ثابتين أيضا أمام الكفار في ساحات القتال، وفي ميادين الجهاد في سبيل الله! وقد صدق فيهم قول الشاعر:

قف دون رأيك في الحياة مجاهدا        إنما الحيـاة عقيـدة وجهـاد

والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته

محمد أحمد النادي

More from null

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی" - قسمت پانزدهم

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی"

تهیه کننده: استاد محمد احمد النادی

قسمت پانزدهم

الحمدلله رب العالمین، و الصلاة و السلام علی امام المتقین، و سید المرسلین، مبعوث رحمت للعالمین، سیدنا محمد و علی آله و صحبه اجمعین، و اجعلنا معهم، و احشرنا فی زمرتهم برحمتک یا ارحم الراحمین.

شنوندگان گرامی، شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

السلام علیکم و رحمه الله و برکاته، و بعد: در این قسمت، تأملات خود را در کتاب: "از مؤلفه های روانشناسی اسلامی" ادامه می دهیم. و به منظور ساختن شخصیت اسلامی، با توجه به ذهنیت اسلامی و روانشناسی اسلامی، می گوییم و از خدا توفیق می طلبیم:

ای مسلمانان:

در قسمت گذشته گفتیم: برای مسلمان نیز سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند، همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند، و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و در این قسمت اضافه می کنیم و می گوییم: برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد، به دلیل حدیث ابوهریره که بخاری در الأدب المفرد و ابویعلی در مسندش و نسائی در الکنی و ابن عبدالبر در التمهید آورده اند، و عراقی گفته است: سند آن خوب است، و ابن حجر در تلخیص الحبیر گفته است: سند آن حسن است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "به همدیگر هدیه دهید تا یکدیگر را دوست داشته باشید".

و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد، به دلیل حدیث عایشه نزد بخاری که گفت: "رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هدیه را می پذیرفت و در مقابل آن پاداش می داد".

و حدیث ابن عمر نزد احمد و ابوداود و نسائی، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به خدا پناه برد، به او پناه دهید، و هر کس از شما به نام خدا چیزی خواست، به او بدهید، و هر کس از خدا طلب پناهندگی کرد، به او پناه دهید، و هر کس به شما احسانی کرد، به او پاداش دهید، و اگر نیافتید، برای او دعا کنید تا بدانید که به او پاداش داده اید".

و این بین برادران است، و هیچ ارتباطی با هدایای رعیت به حاکمان ندارد، زیرا آنها مانند رشوه حرام هستند، و از پاداش دادن این است که بگوید: خدا به تو جزای خیر دهد.

ترمذی از اسامه بن زید رضی الله عنهما روایت کرده و گفته است حسن صحیح است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به او احسانی شود و به کننده آن بگوید: "خدا به تو جزای خیر دهد" به درستی که در ستایش مبالغه کرده است". و ستایش شکر است، یعنی پاداش دادن، به ویژه از کسی که غیر از آن چیزی نمی یابد، به دلیل آنچه ابن حبان در صحیح خود از جابر بن عبدالله روایت کرده است، گفت: شنیدم که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس نیکی کند و جز ستایش برای او خیری نیابد، پس او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به باطل زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و با سند حسن نزد ترمذی از جابر بن عبدالله روایت شده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس عطایی کند و چیزی بیابد، باید آن را جبران کند، و اگر نیابد، باید او را ستایش کند، پس هر کس او را ستایش کند، او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به چیزی که به او داده نشده است زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و کفر ورزیدن به عطاء یعنی پنهان کردن و پوشاندن آن.

و با سند صحیح ابوداود و نسائی از انس روایت کرده اند که گفت: "مهاجرین گفتند ای رسول خدا، انصار همه پاداش را بردند، ما قومی را ندیدیم که بهتر از آنها در دادن چیزهای زیاد بذل و بخشش کنند، و نه بهتر از آنها در همدردی در چیزهای کم، و آنها مخارج ما را کفایت کردند، فرمود: آیا شما آنها را به خاطر آن ستایش نمی کنید و برای آنها دعا نمی کنید؟ گفتند: آری، فرمود: پس آن در مقابل آن است".

و شایسته است که مسلمان کم را مانند زیاد شکر کند، و از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند، به دلیل آنچه عبدالله بن احمد در زوائد خود با سند حسن از نعمان بن بشیر روایت کرده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس کم را شکر نکند، زیاد را شکر نکرده است، و هر کس از مردم تشکر نکند، خدا را شکر نکرده است، و سخن گفتن از نعمت خدا شکر است، و ترک آن کفر است، و جماعت رحمت است، و تفرقه عذاب است".

و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند، به دلیل آنچه بخاری از ابوموسی روایت کرده است، گفت: "پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نشسته بود که مردی آمد و سؤال کرد، یا نیازمندی حاجتی را طلب کرد، رو به ما کرد و فرمود: شفاعت کنید تا پاداش داده شوید و خداوند بر زبان پیامبرش آنچه را که می خواهد جاری کند".

و به دلیل آنچه مسلم از ابن عمر از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده است که فرمود: "هر کس برای برادر مسلمانش به صاحب قدرتی برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری واسطه شود، در روزی که قدم ها می لغزند، برای عبور از صراط یاری می شود".

و همچنین برای مسلمان مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، به دلیل آنچه ترمذی روایت کرده و گفته است این حدیث حسن است از ابودرداء از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم که فرمود: "هر کس از آبروی برادرش دفاع کند، خداوند در روز قیامت آتش را از صورتش دور می کند". و حدیث ابودرداء را احمد آورده و گفته است سندش حسن است، و هیثمی نیز همین را گفته است.

و آنچه اسحاق بن راهویه از اسماء بنت یزید روایت کرده است که گفت: شنیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، بر خدا حق است که او را از آتش آزاد کند".

و قضاعی در مسند الشهاب از انس آورده است، که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس در غیاب برادرش را یاری کند، خداوند او را در دنیا و آخرت یاری می کند". و قضاعی همچنین از عمران بن حصین با این اضافه آورده است: "و او توانایی یاری کردن او را دارد". و به دلیل آنچه ابوداود و بخاری در الأدب المفرد آورده اند، و زین عراقی گفته است: سندش حسن است از ابوهریره که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "مؤمن آینه مؤمن است، و مؤمن برادر مؤمن است، از هر کجا که او را ملاقات کند، زیان او را از او دفع می کند و از پشت سر از او محافظت می کند".

ای مسلمانان:

از طریق احادیث نبوی شریفی که در این قسمت و قسمت قبل وارد شده است، دانستید که برای کسی که برادری را در راه خدا دوست دارد، سنت است که او را از دوست داشتن خود آگاه کند و به او اطلاع دهد. و همچنین برای مسلمان سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند. همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند. و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد. و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد.

و شایسته است که مسلمان از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند. و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند. و همچنین برای او مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند. پس آیا به این احکام شرعی و سایر احکام اسلام پایبند باشیم؛ تا همانگونه باشیم که پروردگارمان دوست دارد و از آن راضی می شود، تا آنچه را که در ماست تغییر دهد، و احوال ما را اصلاح کند، و به خیر دنیا و آخرت دست یابیم؟!

شنوندگان گرامی: شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

در این قسمت به این مقدار بسنده می کنیم، به این امید که تأملات خود را در قسمت های آینده ان شاء الله تعالی تکمیل کنیم، تا آن زمان و تا زمانی که شما را ملاقات کنیم، شما را در پناه خدا و حفظ و امان او می گذاریم. از حسن توجه شما سپاسگزاریم و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

بدانید ای مسلمانان! - قسمت 15

بدانید ای مسلمانان!

قسمت 15

اینکه از دستگاههای دولت خلافت، یاری دهندگان هستند، و آنها وزیرانی هستند که خلیفه آنها را با خود منصوب می کند، تا در تحمل بارهای خلافت و انجام مسئولیت های آن به او کمک کنند، زیرا فراوانی بارهای خلافت، به ویژه هر چه دولت خلافت بزرگتر و گسترده تر شود، خلیفه به تنهایی از حمل آن ناتوان می شود و نیاز به کسی دارد که در حمل آن برای انجام مسئولیت هایش به او کمک کند، اما درست نیست که آنها را بدون قید و شرط وزیر بنامیم تا معنای وزیر در اسلام که به معنای معاون است، با معنای وزیر در نظام های عرفی کنونی بر اساس دموکراسی سرمایه داری سکولار یا سایر نظام هایی که در عصر حاضر شاهد آن هستیم، اشتباه نشود.