تأملات في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية" إعداد الأستاذ محمد أحمد النادي الحلقة الثانية والعشرون
تأملات في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية" إعداد الأستاذ محمد أحمد النادي الحلقة الثانية والعشرون

أجمعين, واجعلنا معهم, واحشرنا في زمرتهم برحمتك يا أرحم الراحمين. ...

0:00 0:00
Speed:
June 21, 2021

تأملات في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية" إعداد الأستاذ محمد أحمد النادي الحلقة الثانية والعشرون

بسم الله الرحمن الرحيم

تأملات في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية"

إعداد الأستاذ محمد أحمد النادي

الحلقة الثانية والعشرون

الحمد لله رب العالمين, والصلاة والسلام على إمام المتقين, وسيد المرسلين, المبعوث رحمة للعالمين, سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين, واجعلنا معهم, واحشرنا في زمرتهم برحمتك يا أرحم الراحمين.

أيها المسلمون:

أحبتنا الكرام:

السلام عليكم ورحمة الله وبركاته, وبعد: في هذه الحلقة نواصل تأملاتنا في كتاب: "من مقومات النفسية الإسلامية". ومن أجل بناء الشخصية الإسلامية, مع العناية بالعقلية الإسلامية والنفسية الإسلامية, نقول وبالله التوفيق:

قلنا في الحلقة السابقة: إن الأمة الإسلامية التي أنجبت أبا بكر وعمر وعثمان وعليا وخالدا وأبا عبيدة والقعقاع وصلاح الدين وغيرهم من قادة الفتح العظماء الذين سطروا التاريخ المجيد لهذه الأمة, لا زالت بحمد الله قادرة على إن تنجب قادة عظماء أمثالهم! وقدمنا لكم أنموذجا واحدا من هذه الشخصيات, وفي هذه الحلقة نقدم لكم أنموذجا آخر!

أيها المسلمون:

في الثمانينات من القرن الماضي كان الملك حسين ملك الأردن قد فتح باب التطوع للقتال مع الجيش العراقي في حربه مع إيران, فما كان من حزب التحرير إلا أن أصدر نشرة عنوانها: "التطوع للعراق حرام شرعا" وجاءت التعليمات من قيادة الحزب أن توزع هذه النشرة توزيعا كفاحيا, أي بشكل علني في الأماكن المزدحمة, وفي رابعة النهار, وبادر شباب الحزب إلى تنفيذ التعليمات على الوجه المطلوب, فقامت أجهزة المخابرات في ولاية الأردن باعتقال عدد منهم. وكنت أيامها شابا في الثلاثين من عمري وحديث عهد بالدعوة, فالتقيت بهم في السجن أثناء فترة اعتقالي, وتعرفت إليهم, وتعلمت من مواقفهم الكثير من الدروس والعبر, وكان من بين هؤلاء المعتقلين رجل في الخامسة والخمسين من عمره, يعاني من خمسة أمراض هي: الضغط, والسكري, والقرحة المعدية, والنقرص, والتهاب الحلق المزمن.

قال المحقق: كي تخرج من عندنا لا بد من أن تفعل أمرين اثنين: الأول: أن تعطينا معلومات كاملة عن الحزب وكيفية انضمامك إليه, والثاني:أن تعلن استنكارك وبراءتك من هذا الحزب المحظور وغير المشروع. قال أبو جابر: إنكم أنتم أيها العاملون في أجهزة المخابرات جبناء, وسأثبت لكم بالدليل القاطع أنكم جبناء.

قال المحقق: - مستهزئا - لقد صرت فيلسوف زمانك! قال أبو جابر: أنا لست فيلسوفا, وإنما أنا حامل دعوة, أدعو لإقامة دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة, التي ستقوم قريبا إن شاء الله تعالى. قال المحقق: ما الذي يجعلك واثقا إلى هذا الحد؟ قال أبو جابر: الخلافة وعد الله, وبشارة رسول الله صلى الله عليه وسلم. والله سبحانه وتعالى لا يخلف الميعاد, ورسوله صلى الله عليه وسلم لا ينطق عن الهوى, بل هو وحي يوحى. قال المحقق: ما شأنكم أنتم والخلافة الراشدة هذه؟ لماذا لا تستريحون, وتدعوننا نستريح؟

قال أبو جابر: إقامة الخلافة فرض أوجبه الله, والأدلة على ذلك من الكتاب والسنة, وأراد أبو جابر أن يسترسل في حديثه, إلا أن المحقق قاطعه. قال المحقق: أين تظن نفسك؟ هل تريد إعطائي حلقة من حلقات الحزب؟

أيها المسلمون:

وهنا تذكر أبو جابر قول الله جل في علاه: {يا صاحبي السجن أأر‌باب متفر‌قون خير‌ أم الله الواحد القهار‌}. فقال: أيها المحقق: من أفضل في نظرك أربع وخمسون دويلة هزيلة ليس لها أي وزن في الموقف الدولي, أم دولة الخلافة الواحدة القوية التي تستمد قوتها من ربها الواحد القوي, وتكون هي الدولة الأولى في العالم؟! قال المحقق: دعنا من كلامك, وأجب عن الأسئلة الموجهة إليك. قال أبو جابر: قلت إنكم جبناء, وسأثبت لكم أنكم جبناء! قال المحقق: عدنا إلى الفلسفة مرة أخرى! قال أبو جابر: قلت لك إني لست فيلسوفا ولا دخل لي بالفلسفة!

قال المحقق: هيا أيها الفصيح هات ما عندك! قال أبو جابر: عندما يضعف شاب من شباب الحزب حديث العهد بالدعوة, فيعطيكم المعلومات التي تريدونها, ويعلن براءته واستنكاره من الحزب, فإنكم سرعان ما توافقون على نشر إعلانه في الصحف الرسمية للدولة. فإن لم تكونوا جبناء, وكانت عندكم الجرأة والشجاعة فائتوني بورقة وقلم لأنني أريد أن أعلن الآن براءتي واستنكاري, وأريدكم أن توافقوا على نشرها حرفيا بالنص الذي أكتبه لكم, فإن فعلتم ذلك فأنتم شجعان, وإلا فأنتم جبناء كما قلت لكم, وبعدها إن لم تعجبكم براءتي واستنكاري قوموا بإعدامي واشنقوني من هنا, وأشار بيده إلى حلقه! قال المحقق: هاك الورقة والقلم لنرى ما ستكتب!

أيها المسلمون:

ويأخذ أبو جابر الورقة والقلم ويكتب:

"بسم الله الرحمن الرحيم أنا المدعو محمود جابر والملقب بأبي جابر, عضو من أعضاء حزب التحرير, أعمل لاستئناف الحياة الإسلامية بإقامة دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة, أعلن استنكاري وبراءتي من تعطيل شرع الله, والحكم بغير ما أنزل الله, وأعلن استنكاري وبراءتي من كل ما يغضب الله تعالى كالبنوك الربوية, والخمارات المفتوحة بترخيص من قبل الدولة, وأعلن استنكاري وبراءتي من الجسور المفتوحة مع يهود, ومن الجلوس معهم على طاولة الصلح والمفاوضات, وأعلن استنكاري وبراءتي ممن يحاربون حملة الدعوة, ويصدون عن سبيل الله ويبغونها عوجا وهم بالآخر‌ة كافر‌ون, أعلن استنكاري وبراءتي من كل ذلك, وأعلن ولائي لله رب العالمين, ولرسوله ولكتابه, ولجماعة المؤمنين".

فهل توافقون على نشر هذه البراءة, وهذا الاستنكار؟

قال المحقق: احتفظ بأفكارك لنفسك! فنحن لا نسمح بنشر مثل هذه الأفكار. قال أبو جابر: أرأيتم كيف أنكم جبناء, تخافون من مجرد الكلام! قال المحقق: - مهددا - قل كلاما على قدرك ومستواك! هل أنت على قدر ومستوى هذا الكلام الذي تقوله, وتتلفظ به؟

قال أبو جابر: أجل, أنا أتحمل مسئولية كل حرف أتلفظ به!

قال المحقق: لنرى ذلك! وأوعز للعسكر أن يذهبوا بأبي جابر إلى ساحة التعذيب, وقام الجلاوزة والجلادون بتعذيبه تعذيبا شديدا مؤلما, وهو يتلو تحت سياطهم قول الله تعالى: {إن الذين فتنوا المؤمنين والمؤمنات ثم لم يتوبوا فلهم عذاب جهنم ولهم عذاب الحر‌يق}. وظل هذا الشيخ الجليل صابرا على هذا التعذيب المؤلم, دون أن ينالوا منه معلومة واحدة تضر بأي عضو من أعضاء الحزب, إلى أن انتهى به المقام في السجن بضع سنين! فما رأيكم أيها المؤمنون بهذه الشخصية, وهذا الأنموذج, وهذا البناء للعقلية, والنفسية؟ ألا يشبه شخصيات الصحابة رضي الله عنهم؟

أحبتنا الكرام:

نكتفي بهذا القدر في هذه الحلقة, على أن نكمل تأملاتنا في الحلقات القادمة إن شاء الله تعالى, فإلى ذلك الحين وإلى أن نلقاكم, نترككم في عناية الله وحفظه وأمنه. نشكركم والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته.

More from null

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی" - قسمت پانزدهم

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی"

تهیه کننده: استاد محمد احمد النادی

قسمت پانزدهم

الحمدلله رب العالمین، و الصلاة و السلام علی امام المتقین، و سید المرسلین، مبعوث رحمت للعالمین، سیدنا محمد و علی آله و صحبه اجمعین، و اجعلنا معهم، و احشرنا فی زمرتهم برحمتک یا ارحم الراحمین.

شنوندگان گرامی، شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

السلام علیکم و رحمه الله و برکاته، و بعد: در این قسمت، تأملات خود را در کتاب: "از مؤلفه های روانشناسی اسلامی" ادامه می دهیم. و به منظور ساختن شخصیت اسلامی، با توجه به ذهنیت اسلامی و روانشناسی اسلامی، می گوییم و از خدا توفیق می طلبیم:

ای مسلمانان:

در قسمت گذشته گفتیم: برای مسلمان نیز سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند، همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند، و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و در این قسمت اضافه می کنیم و می گوییم: برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد، به دلیل حدیث ابوهریره که بخاری در الأدب المفرد و ابویعلی در مسندش و نسائی در الکنی و ابن عبدالبر در التمهید آورده اند، و عراقی گفته است: سند آن خوب است، و ابن حجر در تلخیص الحبیر گفته است: سند آن حسن است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "به همدیگر هدیه دهید تا یکدیگر را دوست داشته باشید".

و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد، به دلیل حدیث عایشه نزد بخاری که گفت: "رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هدیه را می پذیرفت و در مقابل آن پاداش می داد".

و حدیث ابن عمر نزد احمد و ابوداود و نسائی، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به خدا پناه برد، به او پناه دهید، و هر کس از شما به نام خدا چیزی خواست، به او بدهید، و هر کس از خدا طلب پناهندگی کرد، به او پناه دهید، و هر کس به شما احسانی کرد، به او پاداش دهید، و اگر نیافتید، برای او دعا کنید تا بدانید که به او پاداش داده اید".

و این بین برادران است، و هیچ ارتباطی با هدایای رعیت به حاکمان ندارد، زیرا آنها مانند رشوه حرام هستند، و از پاداش دادن این است که بگوید: خدا به تو جزای خیر دهد.

ترمذی از اسامه بن زید رضی الله عنهما روایت کرده و گفته است حسن صحیح است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به او احسانی شود و به کننده آن بگوید: "خدا به تو جزای خیر دهد" به درستی که در ستایش مبالغه کرده است". و ستایش شکر است، یعنی پاداش دادن، به ویژه از کسی که غیر از آن چیزی نمی یابد، به دلیل آنچه ابن حبان در صحیح خود از جابر بن عبدالله روایت کرده است، گفت: شنیدم که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس نیکی کند و جز ستایش برای او خیری نیابد، پس او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به باطل زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و با سند حسن نزد ترمذی از جابر بن عبدالله روایت شده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس عطایی کند و چیزی بیابد، باید آن را جبران کند، و اگر نیابد، باید او را ستایش کند، پس هر کس او را ستایش کند، او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به چیزی که به او داده نشده است زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و کفر ورزیدن به عطاء یعنی پنهان کردن و پوشاندن آن.

و با سند صحیح ابوداود و نسائی از انس روایت کرده اند که گفت: "مهاجرین گفتند ای رسول خدا، انصار همه پاداش را بردند، ما قومی را ندیدیم که بهتر از آنها در دادن چیزهای زیاد بذل و بخشش کنند، و نه بهتر از آنها در همدردی در چیزهای کم، و آنها مخارج ما را کفایت کردند، فرمود: آیا شما آنها را به خاطر آن ستایش نمی کنید و برای آنها دعا نمی کنید؟ گفتند: آری، فرمود: پس آن در مقابل آن است".

و شایسته است که مسلمان کم را مانند زیاد شکر کند، و از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند، به دلیل آنچه عبدالله بن احمد در زوائد خود با سند حسن از نعمان بن بشیر روایت کرده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس کم را شکر نکند، زیاد را شکر نکرده است، و هر کس از مردم تشکر نکند، خدا را شکر نکرده است، و سخن گفتن از نعمت خدا شکر است، و ترک آن کفر است، و جماعت رحمت است، و تفرقه عذاب است".

و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند، به دلیل آنچه بخاری از ابوموسی روایت کرده است، گفت: "پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نشسته بود که مردی آمد و سؤال کرد، یا نیازمندی حاجتی را طلب کرد، رو به ما کرد و فرمود: شفاعت کنید تا پاداش داده شوید و خداوند بر زبان پیامبرش آنچه را که می خواهد جاری کند".

و به دلیل آنچه مسلم از ابن عمر از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده است که فرمود: "هر کس برای برادر مسلمانش به صاحب قدرتی برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری واسطه شود، در روزی که قدم ها می لغزند، برای عبور از صراط یاری می شود".

و همچنین برای مسلمان مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، به دلیل آنچه ترمذی روایت کرده و گفته است این حدیث حسن است از ابودرداء از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم که فرمود: "هر کس از آبروی برادرش دفاع کند، خداوند در روز قیامت آتش را از صورتش دور می کند". و حدیث ابودرداء را احمد آورده و گفته است سندش حسن است، و هیثمی نیز همین را گفته است.

و آنچه اسحاق بن راهویه از اسماء بنت یزید روایت کرده است که گفت: شنیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، بر خدا حق است که او را از آتش آزاد کند".

و قضاعی در مسند الشهاب از انس آورده است، که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس در غیاب برادرش را یاری کند، خداوند او را در دنیا و آخرت یاری می کند". و قضاعی همچنین از عمران بن حصین با این اضافه آورده است: "و او توانایی یاری کردن او را دارد". و به دلیل آنچه ابوداود و بخاری در الأدب المفرد آورده اند، و زین عراقی گفته است: سندش حسن است از ابوهریره که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "مؤمن آینه مؤمن است، و مؤمن برادر مؤمن است، از هر کجا که او را ملاقات کند، زیان او را از او دفع می کند و از پشت سر از او محافظت می کند".

ای مسلمانان:

از طریق احادیث نبوی شریفی که در این قسمت و قسمت قبل وارد شده است، دانستید که برای کسی که برادری را در راه خدا دوست دارد، سنت است که او را از دوست داشتن خود آگاه کند و به او اطلاع دهد. و همچنین برای مسلمان سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند. همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند. و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد. و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد.

و شایسته است که مسلمان از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند. و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند. و همچنین برای او مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند. پس آیا به این احکام شرعی و سایر احکام اسلام پایبند باشیم؛ تا همانگونه باشیم که پروردگارمان دوست دارد و از آن راضی می شود، تا آنچه را که در ماست تغییر دهد، و احوال ما را اصلاح کند، و به خیر دنیا و آخرت دست یابیم؟!

شنوندگان گرامی: شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

در این قسمت به این مقدار بسنده می کنیم، به این امید که تأملات خود را در قسمت های آینده ان شاء الله تعالی تکمیل کنیم، تا آن زمان و تا زمانی که شما را ملاقات کنیم، شما را در پناه خدا و حفظ و امان او می گذاریم. از حسن توجه شما سپاسگزاریم و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

بدانید ای مسلمانان! - قسمت 15

بدانید ای مسلمانان!

قسمت 15

اینکه از دستگاههای دولت خلافت، یاری دهندگان هستند، و آنها وزیرانی هستند که خلیفه آنها را با خود منصوب می کند، تا در تحمل بارهای خلافت و انجام مسئولیت های آن به او کمک کنند، زیرا فراوانی بارهای خلافت، به ویژه هر چه دولت خلافت بزرگتر و گسترده تر شود، خلیفه به تنهایی از حمل آن ناتوان می شود و نیاز به کسی دارد که در حمل آن برای انجام مسئولیت هایش به او کمک کند، اما درست نیست که آنها را بدون قید و شرط وزیر بنامیم تا معنای وزیر در اسلام که به معنای معاون است، با معنای وزیر در نظام های عرفی کنونی بر اساس دموکراسی سرمایه داری سکولار یا سایر نظام هایی که در عصر حاضر شاهد آن هستیم، اشتباه نشود.