تأملات قرآنية (19) وعد الله للمؤمنين بالاستخلاف والتمكين
تأملات قرآنية (19) وعد الله للمؤمنين بالاستخلاف والتمكين

إخواننا الكرام, أخواتنا الكريمات: أيها المؤمنون والمؤمنات: الصائمون والصائمات: مستمعينا الكرام مستمعي إذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير: نحييكم بأطيب تحية: السلام عليكم ورحمة الله وبركاته. الحمد لله القائل في محكم كتابه وهو أصدق القائلين: (كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِّيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ)

0:00 0:00
Speed:
May 11, 2020

تأملات قرآنية (19) وعد الله للمؤمنين بالاستخلاف والتمكين

تأملات قرآنية (19)
وعد الله للمؤمنين بالاستخلاف والتمكين


إخواننا الكرام, أخواتنا الكريمات:


أيها المؤمنون والمؤمنات: الصائمون والصائمات:


مستمعينا الكرام مستمعي إذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير:


نحييكم بأطيب تحية: السلام عليكم ورحمة الله وبركاته. الحمد لله القائل في محكم كتابه وهو أصدق القائلين: (كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِّيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ) والصلاة والسلام على رسول الله القائل: "إن الله يرفع بهذا الكتاب أقواما ويضع به آخرين". ثم أما بعد: فتعالوا معنا أحبتنا الكرام, وهلم بنا نحن وإياكم نتجه إلى مائدة القرآن الكريم نتأمل ونتدبر آياته جل وعلا عسى أن ينفعنا ويرفعنا بما فيه من الذكر الحكيم إلى أعلى الدرجات في جنات النعيم, إنه ولي ذلك والقادر عليه. ومع الآية الخامسة والخمسين من سورة النور قال الله تعالى: ﴿وَعَدَ اللَّـهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئًا وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَأُولَـٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ﴾. ﴿ النور ٥٥﴾


قال نخبة من المفسرين: "وعد الله بالنصر الذين آمنوا منكم وعملوا الأعمال الصالحة، بأن يورثهم أرض المشركين، ويجعلهم خلفاء فيها، مثلما فعل مع أسلافهم من المؤمنين بالله ورسله، وأن يجعل دينهم الذي ارتضاه لهم- وهو الإسلام- دينًا عزيزًا مكينًا، وأن يبدل حالهم من الخوف إلى الأمن، إذا عبدوا الله وحده، واستقاموا على طاعته، ولم يشركوا معه شيئًا، ومن كفر بعد ذلك الاستخلاف والأمن والتمكين والسلطنة التامة، وجحد نِعَم الله، فأولئك هم الخارجون عن طاعة الله".


معاشر المؤمنين والمؤمنات:


إن إقامة دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة وعد من الله تعالى وبشارة من رسول الله صلى الله عليه وسلم. أما الوعد ففي الآية الخامسة والخمسين من سورة النور والمعروفة عند المفسرين بآية الاستخلاف. الوعد من الله تعالى الذي لا يخلف الميعاد للذين أمنوا وعملوا الصالحات الذي يعبدونه ولا يشركون به شيئا, وعدهم بالاستخلاف في الأرض, والتمكين لدين الإسلام, وأن يبدل خوفهم أمنا. ويلحظ أهل اللغة في هذه الآية الكريمة مؤكدات هذا الوعد التي قرنها الله تعالى به في ثلاث كلمات فقال: (لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ) وقال: (وَلَيُمَكِّنَنَّ) وقال: (وَلَيُبَدِّلَنَّهُم) كل كلمة منها مؤكدة بمؤكدين اثنين: (لام التوكيد) في أول الفعل, و(نون التوكيد الثقيلة) في آخره مما يؤكد أن هذه الأفعال ستقع حتمًا.


وأما البشرى ففي الحديث الذي رواه الإمام أحمد في مسنده عن حذيفة بن اليمان رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «تكون النبوة فيكم ما شاء الله أن تكون، ثم يرفعها إذا شاء أن يرفعها، ثم تكون خلافة راشدة على منهاج النبوة، فتكون ما شاء الله أن تكون، ثم يرفعها إذا شاء أن يرفعها، ثم تكون ملكاً عاضًا، فيكون ما شاء الله أن يكون، ثم يرفعها إذا شاء أن يرفعها، ثم تكون ملكاً جبرياً، فتكون ما شاء الله أن تكون، ثم يرفعها إذا شاء أن يرفعها، ثم تكون خلافة على منهاج النبوة» ثم سكت.


هذا الحديث النبوي الشريف يعده أهل الحديث من دلائل صدق نبوة نبينا محمد عليه الصلاة والسلام, ويستدلون على ذلك بأن هذا الحديث قد اشتمل على خمسة أحداث تشكل خمسة أخماس وهي: (عهد النبوة, وعهد الخلافة الراشدة, وعهد الملك العاض, وعهد الملك الجبري, وعهد الخلافة على منهاج النبوة) أخبر نبينا صلى الله عليه وسلم صحابته الكرام أن العهود الأربعة بعد عهد النبوة ستقع في عالم الغيب بعد لحاقه صلى الله عليه وسلم بالرفيق الأعلى, يقول علماء الحديث: أربعة أخماس هذا الحديث قد تحققت, ووقعت فعلا وهي: (عهد النبوة, وعهد الخلافة الراشدة, وعهد الملك العاض, وعهد الملك الجبري), ولم يبق إلا الخمس الخامس والأخير, ألا وهو (عهد الخلافة على منهاج النبوة), وهذا العهد قادم لا محالة. هذا يعني أن الخلافة ستعود رغم ما يفعله أهل الكفر والضلال من ذبح للمسلمين في كل مكان. هكذا آل حالنا في غياب دولة الخلافة: فنحن في غيابها ... في غياب من يذود عنا... في غياب أمنا الرءوم... في غياب سيف حقنا الذي كان بتاراً على رقاب وأعناق أعداء الله ... أيتامٌ على مآدب اللئام.


معاشر المؤمنين والمؤمنات:


رغم كل هذا الليل ستعود الخلافة بإذن الله, على أيدي الشرفاء، على أيدي الأتقياء، على أيدي الضعفاء، رغم أنف كل قوى البطش والغطرسة في الأرض, فإن الله سبحانه وتعالى بالغ أمره, والله تعالى قد وعد, ووعده الحق, وقد قال نبيه صلى الله عليه وسلم, وقوله قول صدق، ونحن على يقين بأن الله سبحانه يمحص المسلمين؛ ليعلم الذين صبروا, ويعلم الذين عملوا, ويعلم الذين تخاذلوا وتنازلوا وفرطوا بحقوق الأمة, علماً بأن الله سبحانه وتعالى يعلمهم منذ الأزل, لكنه سبحانه يريد إقامة الحجة عليهم, ويريد أن يظهرهم للناس, ويريد أن يميز الخبيث من الطيب ليهلك من هلك عن بينة, ويحيا من حيَّ عن بينة! وستكون دولتكم دولة الخلافة, دولة كبرى بإذن الله، دولة عزة كما كانت، بل ستكون أكبر وأقوى مما كانت بإذن الله العظيم, لأن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «لقد زوى الله لي الأرض فنظرت مشارقها ومغاربها وسيبلغ ملك أمتي ما زوي لي منها».


وقد زويت الأرض كلها للنبي صلى الله عليه وسلم؛ لأنه قال: «زوى لي الأرض». فهذا يعني أن الدولة القادمة ستمتد في الكرة كلها, من مشارقها إلى مغاربها ومن شمالها إلى جنوبها لتحكم روما، بإذن الله بالإسلام بعد أن تفتحها جيوش الفتح القادمة, وتفتح أيضاً لندن وباريس, رغم بطش الكفار, ورغم كبرهم وظلمهم وقوتهم التي أغرتهم وأعمت أبصارهم، وأما بلاد الأمريكان الذين يعتبرون أرض المسلمين مزرعةً لهم ستهاجمهم يوماً من الأيام جيوش الخلافة التي لا يريدونها أن تعود.


معاشر المؤمنين والمؤمنات:


أجل إن دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة ستقام, وما علينا إلا أن نجدَّ في العمل, ونجدَّ في المسير، وما عليكم إلاَّ أن تضعوا أيديكم في أيدي العاملين الصادقين المخلصين, السائرين على طريق النبي محمد صلى الله عليه وسلم, ليعود لنا عزنا من جديد، ولتعود لنا كرامتنا، وليعود لنا مجدنا التليد الذي اغتاله كفار الأرض. واعلموا أيها الإخوة أن أجر العاملين في هذه الأيام أجر عظيم وأجر كبير. فقد قال عمر رضي الله عنه: «كنا جلوسا عند رسول الله صلى الله عليه وسلم حيث قال: أنبئوني من هم أعظم أهل الإيمان إيماناً؟ قلنا: الملائكة، قال: هم كذلك وقد أنزلهم الله هذه المنزلة، قلنا: إذن الشهداء الذين استشهدوا مع الأنبياء. قال: هم كذلك، فقد أنزلهم الله منـزلة الشهادة. قلنا: فمن؟ قال: أقوام في أصلاب الرجال يأتون بعدي، يؤمنون بي ولم يروني، ويصدقون بي ولم يروني، يأتون إلى الورق المعلق, فيقبلون عليه يتعلمونه ويعلمونه الناس، هؤلاء هم أعظم أهل الإيمان إيماناً». أو كما قال صلى الله عليه وسلم. هؤلاء هم أعظم أهل الإيمان إيماناً، هؤلاء الذين يغبطهم الأنبياء الملائكة يوم القيامة من شدة حب الله لهم لأنهم قبضوا على دينهم كالقابض على الجمر، لأنهم صبروا، تحملوا الأذى في سبيل الله، تحملوا أن ينفوا من الأرض، أن يقتلوا، أن يسجنوا، أن يعذبوا وهم أهل فكر وهم أهل رأي على طريق محمد صلى الله عليه وسلم. وستكون لهم الغلبة بإذن الله ويكون لهم النصر وتكون على أيديهم عزة وشرف عظيم يحققه الله الذي لا إله إلا هو.
معاشر المؤمنين والمؤمنات: ادعوا الله وأنتم موقنون بالإجابة:


اللهم اجعل شهر القرآن الكريم هذا, شهر عز ونصر وتمكين للإسلام والمسلمين بقيام دولة الخلافة الثانية على منهاج النبوة, واجعلنا اللهمَّ ممَّن يتدبرون آياتك, فيأتمرون بأمرك, وينتهون عن نهيك: يستمعون القول فيتبعون أحسنه, وَيَقْدُرُونَكَ حَقَّ قَدِرك, ترضى عنهم, ويرضون عنك, واجعلنا اللهم ممن تقبلت منهم الصلاة والصيام, والدعاء والسجود والقيام, ومن عتقائك في هذا الشهر الكريم من النار, وأدخلنا الجنة مع الأبرار, وآخر دعوانا أن الحمد لله رب العالمين.

More from null

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی" - قسمت پانزدهم

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی"

تهیه کننده: استاد محمد احمد النادی

قسمت پانزدهم

الحمدلله رب العالمین، و الصلاة و السلام علی امام المتقین، و سید المرسلین، مبعوث رحمت للعالمین، سیدنا محمد و علی آله و صحبه اجمعین، و اجعلنا معهم، و احشرنا فی زمرتهم برحمتک یا ارحم الراحمین.

شنوندگان گرامی، شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

السلام علیکم و رحمه الله و برکاته، و بعد: در این قسمت، تأملات خود را در کتاب: "از مؤلفه های روانشناسی اسلامی" ادامه می دهیم. و به منظور ساختن شخصیت اسلامی، با توجه به ذهنیت اسلامی و روانشناسی اسلامی، می گوییم و از خدا توفیق می طلبیم:

ای مسلمانان:

در قسمت گذشته گفتیم: برای مسلمان نیز سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند، همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند، و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و در این قسمت اضافه می کنیم و می گوییم: برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد، به دلیل حدیث ابوهریره که بخاری در الأدب المفرد و ابویعلی در مسندش و نسائی در الکنی و ابن عبدالبر در التمهید آورده اند، و عراقی گفته است: سند آن خوب است، و ابن حجر در تلخیص الحبیر گفته است: سند آن حسن است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "به همدیگر هدیه دهید تا یکدیگر را دوست داشته باشید".

و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد، به دلیل حدیث عایشه نزد بخاری که گفت: "رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هدیه را می پذیرفت و در مقابل آن پاداش می داد".

و حدیث ابن عمر نزد احمد و ابوداود و نسائی، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به خدا پناه برد، به او پناه دهید، و هر کس از شما به نام خدا چیزی خواست، به او بدهید، و هر کس از خدا طلب پناهندگی کرد، به او پناه دهید، و هر کس به شما احسانی کرد، به او پاداش دهید، و اگر نیافتید، برای او دعا کنید تا بدانید که به او پاداش داده اید".

و این بین برادران است، و هیچ ارتباطی با هدایای رعیت به حاکمان ندارد، زیرا آنها مانند رشوه حرام هستند، و از پاداش دادن این است که بگوید: خدا به تو جزای خیر دهد.

ترمذی از اسامه بن زید رضی الله عنهما روایت کرده و گفته است حسن صحیح است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به او احسانی شود و به کننده آن بگوید: "خدا به تو جزای خیر دهد" به درستی که در ستایش مبالغه کرده است". و ستایش شکر است، یعنی پاداش دادن، به ویژه از کسی که غیر از آن چیزی نمی یابد، به دلیل آنچه ابن حبان در صحیح خود از جابر بن عبدالله روایت کرده است، گفت: شنیدم که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس نیکی کند و جز ستایش برای او خیری نیابد، پس او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به باطل زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و با سند حسن نزد ترمذی از جابر بن عبدالله روایت شده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس عطایی کند و چیزی بیابد، باید آن را جبران کند، و اگر نیابد، باید او را ستایش کند، پس هر کس او را ستایش کند، او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به چیزی که به او داده نشده است زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و کفر ورزیدن به عطاء یعنی پنهان کردن و پوشاندن آن.

و با سند صحیح ابوداود و نسائی از انس روایت کرده اند که گفت: "مهاجرین گفتند ای رسول خدا، انصار همه پاداش را بردند، ما قومی را ندیدیم که بهتر از آنها در دادن چیزهای زیاد بذل و بخشش کنند، و نه بهتر از آنها در همدردی در چیزهای کم، و آنها مخارج ما را کفایت کردند، فرمود: آیا شما آنها را به خاطر آن ستایش نمی کنید و برای آنها دعا نمی کنید؟ گفتند: آری، فرمود: پس آن در مقابل آن است".

و شایسته است که مسلمان کم را مانند زیاد شکر کند، و از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند، به دلیل آنچه عبدالله بن احمد در زوائد خود با سند حسن از نعمان بن بشیر روایت کرده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس کم را شکر نکند، زیاد را شکر نکرده است، و هر کس از مردم تشکر نکند، خدا را شکر نکرده است، و سخن گفتن از نعمت خدا شکر است، و ترک آن کفر است، و جماعت رحمت است، و تفرقه عذاب است".

و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند، به دلیل آنچه بخاری از ابوموسی روایت کرده است، گفت: "پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نشسته بود که مردی آمد و سؤال کرد، یا نیازمندی حاجتی را طلب کرد، رو به ما کرد و فرمود: شفاعت کنید تا پاداش داده شوید و خداوند بر زبان پیامبرش آنچه را که می خواهد جاری کند".

و به دلیل آنچه مسلم از ابن عمر از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده است که فرمود: "هر کس برای برادر مسلمانش به صاحب قدرتی برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری واسطه شود، در روزی که قدم ها می لغزند، برای عبور از صراط یاری می شود".

و همچنین برای مسلمان مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، به دلیل آنچه ترمذی روایت کرده و گفته است این حدیث حسن است از ابودرداء از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم که فرمود: "هر کس از آبروی برادرش دفاع کند، خداوند در روز قیامت آتش را از صورتش دور می کند". و حدیث ابودرداء را احمد آورده و گفته است سندش حسن است، و هیثمی نیز همین را گفته است.

و آنچه اسحاق بن راهویه از اسماء بنت یزید روایت کرده است که گفت: شنیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، بر خدا حق است که او را از آتش آزاد کند".

و قضاعی در مسند الشهاب از انس آورده است، که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس در غیاب برادرش را یاری کند، خداوند او را در دنیا و آخرت یاری می کند". و قضاعی همچنین از عمران بن حصین با این اضافه آورده است: "و او توانایی یاری کردن او را دارد". و به دلیل آنچه ابوداود و بخاری در الأدب المفرد آورده اند، و زین عراقی گفته است: سندش حسن است از ابوهریره که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "مؤمن آینه مؤمن است، و مؤمن برادر مؤمن است، از هر کجا که او را ملاقات کند، زیان او را از او دفع می کند و از پشت سر از او محافظت می کند".

ای مسلمانان:

از طریق احادیث نبوی شریفی که در این قسمت و قسمت قبل وارد شده است، دانستید که برای کسی که برادری را در راه خدا دوست دارد، سنت است که او را از دوست داشتن خود آگاه کند و به او اطلاع دهد. و همچنین برای مسلمان سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند. همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند. و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد. و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد.

و شایسته است که مسلمان از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند. و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند. و همچنین برای او مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند. پس آیا به این احکام شرعی و سایر احکام اسلام پایبند باشیم؛ تا همانگونه باشیم که پروردگارمان دوست دارد و از آن راضی می شود، تا آنچه را که در ماست تغییر دهد، و احوال ما را اصلاح کند، و به خیر دنیا و آخرت دست یابیم؟!

شنوندگان گرامی: شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

در این قسمت به این مقدار بسنده می کنیم، به این امید که تأملات خود را در قسمت های آینده ان شاء الله تعالی تکمیل کنیم، تا آن زمان و تا زمانی که شما را ملاقات کنیم، شما را در پناه خدا و حفظ و امان او می گذاریم. از حسن توجه شما سپاسگزاریم و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

بدانید ای مسلمانان! - قسمت 15

بدانید ای مسلمانان!

قسمت 15

اینکه از دستگاههای دولت خلافت، یاری دهندگان هستند، و آنها وزیرانی هستند که خلیفه آنها را با خود منصوب می کند، تا در تحمل بارهای خلافت و انجام مسئولیت های آن به او کمک کنند، زیرا فراوانی بارهای خلافت، به ویژه هر چه دولت خلافت بزرگتر و گسترده تر شود، خلیفه به تنهایی از حمل آن ناتوان می شود و نیاز به کسی دارد که در حمل آن برای انجام مسئولیت هایش به او کمک کند، اما درست نیست که آنها را بدون قید و شرط وزیر بنامیم تا معنای وزیر در اسلام که به معنای معاون است، با معنای وزیر در نظام های عرفی کنونی بر اساس دموکراسی سرمایه داری سکولار یا سایر نظام هایی که در عصر حاضر شاهد آن هستیم، اشتباه نشود.