تأملات قرآنية (27) الملك يوم القيامة لله الواحد القهار
تأملات قرآنية (27) الملك يوم القيامة لله الواحد القهار

إخواننا الكرام, أخواتنا الكريمات: أيها المؤمنون والمؤمنات: الصائمون والصائمات:

0:00 0:00
Speed:
May 19, 2020

تأملات قرآنية (27) الملك يوم القيامة لله الواحد القهار

تأملات قرآنية 27

الملك يوم القيامة لله الواحد القهار

إخواننا الكرام, أخواتنا الكريمات:

أيها المؤمنون والمؤمنات: الصائمون والصائمات:

أحبتنا الكرام :

نحييكم بأطيب تحية: السلام عليكم ورحمة الله وبركاته. الحمد لله القائل في محكم كتابه وهو أصدق القائلين: (كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِّيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ) والصلاة والسلام على رسول الله القائل: «إن الله يرفع بهذا الكتاب أقواما ويضع به آخرين». ثم أما بعد: فَتَعَالَوا معنا أحبتنا الكرام, وهلم بنا نحن وإياكم نتجه إلى مائدة القرآن الكريم نتأمل ونتدبر آياته جل وعلا عسى أن ينفعنا ويرفعنا بما فيه من الذكر الحكيم إلى أعلى الدرجات في جنات النعيم, إنه ولي ذلك والقادر عليه. ومع الآية 17 من سورة. يقول الله تعالى: ﴿يَوْمَ هُم بَارِزُونَ لَا يَخْفَىٰ عَلَى اللَّـهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّـهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ ﴿١٦﴾ الْيَوْمَ تُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ إِنَّ اللَّـهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ﴾. ﴿غافر ١٧﴾

قال نخبة من المفسرين في تفسيرهم الميسر: "يوم القيامة تظهر الخلائق أمام ربهم، لا يخفى على الله منهم ولا مِن أعمالهم التي عملوها في الدنيا شيء، يقول الله سبحانه: لمن الملك والتصرف في هذا اليوم؟ فيجيب نفسه: الملكُ لله المتفرد بأسمائه وصفاته وأفعاله، القهَّار الذي قهر جميع الخلائق بقدرته وعزته. اليوم تثاب كل نفس بما كسبت في الدنيا من خير وشر، لا ظلم لأحد اليوم بزيادة في سيئاته أو نقص من حسناته. إن الله سبحانه وتعالى سريع الحساب، فلا تستبطئوا ذلك اليوم؛ فإنه قريب".

معاشر المؤمنين والمؤمنات:

على حين غرة منا, ودون سابق إنذار، ظهر فيروس كورونا، فيروس لا يُعرف عنه شيء، من الصين أتى قادما كما يشاع, مُنطلقا نحو كل بقاع الأرض, قبل القيام بمحاصرته بشكل محكم اجتاح العالم بطريقة هستيرية سريعة مسببا الصدمة للعالم أجمع، الخوف والألم مما سببه من خسائر في الأرواح, وقبل أن يستفيق الناس من الصدمة، انتشر دون إعطائهم وقتًا كافيًا للاستعداد له، تسلل إلينا هذا الجندي الخفي من جنود الله - جل وعلا - بسرعة مذهلة, كيف تسلل بهذه السرعة؟ لا أحد يدري. الرعب يملأ العالم من الزائر الثقيل، المحمل بالمرض والموت لكل مكان يدخله ذلك الفيروس الشبح، ماذا فعل بنا؟ لقد أثر فينا فيروس كورونا بشكل كبير, قلب موازين حياتنا رأسا على عقب, ظلاله الثقيلة غطت كل مجالات حياتنا سواء منها السياسية، والاجتماعية، والاقتصادية، والدينية، والتعليمية والصحية, حتى وصل لعاداتنا اليومية, لم يترك مجالا إلا ووضع بصمته الثقيلة بداخله. أجبرنا على التغيير، نعم أجبرنا وهذه حقيقة، فرض نفسه علينا فرضا قاسيًا، وأذعنا له بكل طواعية, فلا بديل عن ذلك إلا الموت. فرض علينا طرقًا جديدةً للتواصل الإنساني بعد فرضه علينا ما سميناه بالتباعد الاجتماعي عمن حولنا, أفقدنا السلام النفسي والسكينة، وحل محله الخوف من  توقع الأسوأ، وانتظار الفرج من الله جل في علاه.

فيروس كورونا يفتك بالناس بلا رحمة, تماما كالتَّماس الكهربائي الذي إن أمسك بالإنسان قتله, أو يَكتُبَ اللهُ له النجاة حسب ما هو مُسَجَّلٌ في قدره المحتوم, فلا ضمانات بالنجاة منه لأحد مهما كانت منزلته وقدره بين الناس. لقد أتى هذا الجندي من جنود الله, حاملا معه شعار المساواة, غير مفرق بين أحد: لا بين الغني والفقير، ولا بين القوي والضعيف، ولا بين الخادم والمخدوم، ولا بين الرجل والمرأة, ولا بين الصغير والكبير, بل كل الناس متساوون, وكل الناس تحت الخطر واقعون. لا مناص لأحد. فأقوى دول العالم أمام طوفانه كأضعف دولة, جميع البشر يخشونه، لقد قلم كورونا أظافر جميع أفراد الجيوش, وهدد جميع الملوك، وأطاح بكل العروش, فلا أحد مصان، حتى أصحاب التكنولوجيا المتقدمة, والعلوم الحديثة, كلهم عجزت قدراتهم عن إيجاد الحلول، كل الناس يترقبون بخوف متسائلين عما هو قادم, فلا فرق, كلنا معرضون للخطر الداهم!! حتى الآن لا زالت الرؤيا ضبابية، الحلول غير متوافرة، هذا الفيروس المخيف أثبت أننا لا شيء أمام قدرة الله جل في علاه، أظهر لنا حقيقتنا الضعيفة، أحرجنا أمام أنفسنا. هزم العلم، وقهر العالم أجمع، وقف لنا بعصا غليظة, ضاربا بعرض الحائط كل السبل لمحاربته، أصبحت النظافة شغلنا الشاغل, فهي السبيل الوحيد المتبقي لنا للوقاية منه. حجرنا في بيوتنا، حوَّل لقاءاتنا الجميلة لمجرد لقاءات, وسلامات إلكترونيه عبر مواقع التواصل, وغرف المحادثة. أجلسنا على الإنترنت لساعات طويلة إما للعمل، أو للدراسة, أو لتبادل أطراف الحديث.

لقد قلب موازين حياتنا اليومية, ما هذا يا الله؟ أهو حُلْمٌ أم عِلمٌ؟ هل دخلنا نفق بداية النهاية؟ ما نعيشه اليوم، ليس حلمًا, بل واقعًا غريبًا مؤلماً، ملأ عقول كل الناس بالتساؤلات، أدخلهم دوامة التكهنات والاتهامات, وأيقظ نظرية المؤامرة القابعة في عقول الكثيرين منا، على اعتبار أنها السيناريو الأقرب للحقيقة. قد يحمل لنا القادم حقائق كثيرة لا نتوقعها. في حين أن الوقت الحاضر يمنحنا حقيقة وحيدة ثابتة في كل ما يحدث, ألا وهي أن الله تعالى هو وحده الشاهد الذي يعلم حقيقة ما حدث. وأيا كانت الأسباب التي تقف خلف ما حصل إلا أنه - سبحانه - أراد له أن يكون ويستمر لحكمة لا يعلمها إلا هو، فلا شيء يأتي من العبث وللعبث. من أصغر الشرر لأكبره، رغم كمية الضرر الكبيرة الواقعة على البشر, إلا أن وجوده يعني شيئًا مهمًا, ويكفي النظر فيما يحدث؛ لنرى الدروس والعبر مما يحدث حولنا. إن فيروس كورونا حول الإنسان من إنسان طاغٍ فاجرٍ سافكٍ للدماء, إلى إنسانٍ عاجزٍ, يقف بكل قوته, وأسلحته, وجبروته, عاجزًا عن فعل شيء، بل يتضرع إلى لله عز وجل أن يحميه من فيروس لا يراه، بعد أن عجز العلم حتى الآن عن محاربته، فكل الأبواب أغلقت, ولم يبق إلا باب الله سبحانه وتعالى، ورغم كل العلم الذي توصل إليه الإنسان، فلا يمكن أن يتحدى قدرة الله عز وجل في أصغر شيء يريد له أن يكون, فسبحان الله السائل, والمجيب في آن واحد: ﴿لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّـهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ﴾!!. هاهي كل العروش تتهاوى أمام فيروس صغير لا يرى بالعين، وهاهي الرؤوس تتمايل, فلا فرق بين أحد اليوم، كرونا قلب كل المقاييس، لا فرق بين عربي وعجمي, أو بين مسلم ونصراني، أو بين يهودي أو أي صاحب ديانة أخرى. لا الدين، لا الصحة، لا المال, ولا  حتى السلطة تستطيع أن تعصم الإنسان من المرض الذي قد يصل حد الموت. لا فرق اليوم بين قوة عظمى, وبلاد بلا حول لها ولا قوة، كل الأسلحة الفتاكة والجيوش القوية بلا حول ولا قوة أمام كورونا. وبالتدقيق قليلا سنرى، كيف أن كوكب الأرض اليوم يشهد تلاحمًا كبيرًا لمواجهة الفيروس لم نشهده من قبل. العالم كله يتكاتف لمواجهة الفيروس. الرعب والخوف يصيب جميع الناس، فلم ذلك التجبر الطاغي؟ والغطرسة التي ملأت الكرة الأرضية؟ الموت والظلم، وسفك الدماء في كل مكان؟ فكان لا بد من وقفة إنذار لكل ذلك من الله تعالى خالق البشر، كي يروا جزءًا صغيرًا من آياته علهم يتعظون. كورونا فتح عيوننا على عالم متوازن من خلق الله. فيروس كورونا جاء ليعلمنا الدرس الذي لا نريد استيعابه, وهو أن كل الناس رغم الفروق التي بينهم متساوون أمام عظمة الله. كلهم أبناء هذه الأرض, منها خلقوا, وعليها وجدوا, وإليها يعودون, ومنها يخرجون للبعث والنشور والحساب, ثم يكون مصيرهم إما إلى جنة عرضها السماوات والأرض, فيها النعيم المقيم, والسعادة الأبدية, وإما إلى نار تلظى, فيها العذاب الأليم, والشقاء الأبدي.

ولعل سائل يسأل: ما السبيل إلى الخلاص من هذا الكرب الذي نعيش, والمصيبة التي نحيا؟ نقول وبالله التوفيق: إذا أراد العالم كله والناس أجمعين الخلاص حقا, ما عليهم إن أرادوا أن يخرجوا من هذه المحنة, وهذا البلاء الذي أصابهم, وأرادوا الفوز بالجنة ونعيمها, والنجاة من النار وجحيمها, ما عليهم إلا أن يتوبوا إلى الله توبة نصوحا من كل الذنوب والآثام التي ارتكبوها, وأن يعلنوا الصلح مع الله تعالى, فيتكاتفوا جميعًا كما تكاتفوا لمواجهة فيروس كورونا, عليهم أن يتعاونوا على البر والتقوى؛ لجعل كلمة الله هي العليا, وكلمة الذين كفروا السفلى, وذلك بأن يعملوا لإيصال الإسلام إلى سدة الحكم كي تصبح حياتهم كما أراد الله, تحت ظل راية رسول الله صلى الله عليه وسلم, في دولة واحدة, دولة خلافة راشدة, تحكمهم بمنهج الله, ويطبق عليهم فيها شرع الله تعالى الذي هو في السماء إله وفي الأرض, إله, والذي له الخلق والأمر, وله ملك السموات والأرض, وله الحكم وإليه يرجعون.

معاشر المؤمنين والمؤمنات: ادعوا الله وأنتم موقنون بالإجابة:

اللهم اجعل شهر القرآن الكريم هذا, شهر عز ونصر وتمكين للإسلام والمسلمين بقيام دولة الخلافة الثانية على منهاج النبوة, واجعلنا اللهمَّ ممَّن يتدبرون آياتك, فيأتمرون بأمرك, وينتهون عن نهيك: يستمعون القول فيتبعون أحسنه, وَيَقدُرُونَكَ حَقَّ قَدْرك, ترضى عنهم, ويرضون عنك, واجعلنا اللهم ممن تقبلت منهم الصلاة والصيام, والدعاء والسجود والقيام, ومن عتقائك في هذا الشهر الكريم من النار, وأدخلنا الجنة مع الأبرار, وآخر دعوانا أن الحمد لله رب العالمين.

More from null

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی" - قسمت پانزدهم

تأملاتی در کتاب: "از مؤلفه‌های روانشناسی اسلامی"

تهیه کننده: استاد محمد احمد النادی

قسمت پانزدهم

الحمدلله رب العالمین، و الصلاة و السلام علی امام المتقین، و سید المرسلین، مبعوث رحمت للعالمین، سیدنا محمد و علی آله و صحبه اجمعین، و اجعلنا معهم، و احشرنا فی زمرتهم برحمتک یا ارحم الراحمین.

شنوندگان گرامی، شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

السلام علیکم و رحمه الله و برکاته، و بعد: در این قسمت، تأملات خود را در کتاب: "از مؤلفه های روانشناسی اسلامی" ادامه می دهیم. و به منظور ساختن شخصیت اسلامی، با توجه به ذهنیت اسلامی و روانشناسی اسلامی، می گوییم و از خدا توفیق می طلبیم:

ای مسلمانان:

در قسمت گذشته گفتیم: برای مسلمان نیز سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند، همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند، و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و در این قسمت اضافه می کنیم و می گوییم: برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد، به دلیل حدیث ابوهریره که بخاری در الأدب المفرد و ابویعلی در مسندش و نسائی در الکنی و ابن عبدالبر در التمهید آورده اند، و عراقی گفته است: سند آن خوب است، و ابن حجر در تلخیص الحبیر گفته است: سند آن حسن است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "به همدیگر هدیه دهید تا یکدیگر را دوست داشته باشید".

و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد، به دلیل حدیث عایشه نزد بخاری که گفت: "رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هدیه را می پذیرفت و در مقابل آن پاداش می داد".

و حدیث ابن عمر نزد احمد و ابوداود و نسائی، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به خدا پناه برد، به او پناه دهید، و هر کس از شما به نام خدا چیزی خواست، به او بدهید، و هر کس از خدا طلب پناهندگی کرد، به او پناه دهید، و هر کس به شما احسانی کرد، به او پاداش دهید، و اگر نیافتید، برای او دعا کنید تا بدانید که به او پاداش داده اید".

و این بین برادران است، و هیچ ارتباطی با هدایای رعیت به حاکمان ندارد، زیرا آنها مانند رشوه حرام هستند، و از پاداش دادن این است که بگوید: خدا به تو جزای خیر دهد.

ترمذی از اسامه بن زید رضی الله عنهما روایت کرده و گفته است حسن صحیح است، گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس به او احسانی شود و به کننده آن بگوید: "خدا به تو جزای خیر دهد" به درستی که در ستایش مبالغه کرده است". و ستایش شکر است، یعنی پاداش دادن، به ویژه از کسی که غیر از آن چیزی نمی یابد، به دلیل آنچه ابن حبان در صحیح خود از جابر بن عبدالله روایت کرده است، گفت: شنیدم که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس نیکی کند و جز ستایش برای او خیری نیابد، پس او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به باطل زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و با سند حسن نزد ترمذی از جابر بن عبدالله روایت شده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس عطایی کند و چیزی بیابد، باید آن را جبران کند، و اگر نیابد، باید او را ستایش کند، پس هر کس او را ستایش کند، او را شکر کرده است، و هر کس آن را پنهان کند، کفر ورزیده است، و هر کس به چیزی که به او داده نشده است زینت کند، مانند کسی است که دو لباس دروغ پوشیده است". و کفر ورزیدن به عطاء یعنی پنهان کردن و پوشاندن آن.

و با سند صحیح ابوداود و نسائی از انس روایت کرده اند که گفت: "مهاجرین گفتند ای رسول خدا، انصار همه پاداش را بردند، ما قومی را ندیدیم که بهتر از آنها در دادن چیزهای زیاد بذل و بخشش کنند، و نه بهتر از آنها در همدردی در چیزهای کم، و آنها مخارج ما را کفایت کردند، فرمود: آیا شما آنها را به خاطر آن ستایش نمی کنید و برای آنها دعا نمی کنید؟ گفتند: آری، فرمود: پس آن در مقابل آن است".

و شایسته است که مسلمان کم را مانند زیاد شکر کند، و از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند، به دلیل آنچه عبدالله بن احمد در زوائد خود با سند حسن از نعمان بن بشیر روایت کرده است که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس کم را شکر نکند، زیاد را شکر نکرده است، و هر کس از مردم تشکر نکند، خدا را شکر نکرده است، و سخن گفتن از نعمت خدا شکر است، و ترک آن کفر است، و جماعت رحمت است، و تفرقه عذاب است".

و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند، به دلیل آنچه بخاری از ابوموسی روایت کرده است، گفت: "پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نشسته بود که مردی آمد و سؤال کرد، یا نیازمندی حاجتی را طلب کرد، رو به ما کرد و فرمود: شفاعت کنید تا پاداش داده شوید و خداوند بر زبان پیامبرش آنچه را که می خواهد جاری کند".

و به دلیل آنچه مسلم از ابن عمر از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روایت کرده است که فرمود: "هر کس برای برادر مسلمانش به صاحب قدرتی برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری واسطه شود، در روزی که قدم ها می لغزند، برای عبور از صراط یاری می شود".

و همچنین برای مسلمان مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، به دلیل آنچه ترمذی روایت کرده و گفته است این حدیث حسن است از ابودرداء از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم که فرمود: "هر کس از آبروی برادرش دفاع کند، خداوند در روز قیامت آتش را از صورتش دور می کند". و حدیث ابودرداء را احمد آورده و گفته است سندش حسن است، و هیثمی نیز همین را گفته است.

و آنچه اسحاق بن راهویه از اسماء بنت یزید روایت کرده است که گفت: شنیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: "هر کس در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند، بر خدا حق است که او را از آتش آزاد کند".

و قضاعی در مسند الشهاب از انس آورده است، که گفت: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "هر کس در غیاب برادرش را یاری کند، خداوند او را در دنیا و آخرت یاری می کند". و قضاعی همچنین از عمران بن حصین با این اضافه آورده است: "و او توانایی یاری کردن او را دارد". و به دلیل آنچه ابوداود و بخاری در الأدب المفرد آورده اند، و زین عراقی گفته است: سندش حسن است از ابوهریره که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: "مؤمن آینه مؤمن است، و مؤمن برادر مؤمن است، از هر کجا که او را ملاقات کند، زیان او را از او دفع می کند و از پشت سر از او محافظت می کند".

ای مسلمانان:

از طریق احادیث نبوی شریفی که در این قسمت و قسمت قبل وارد شده است، دانستید که برای کسی که برادری را در راه خدا دوست دارد، سنت است که او را از دوست داشتن خود آگاه کند و به او اطلاع دهد. و همچنین برای مسلمان سنت است که برای برادرش در غیابش دعا کند. همانطور که برایش سنت است که از برادرش بخواهد که برایش دعا کند. و برای او سنت است که پس از دوست داشتن او، از او دیدار کند و با او بنشیند و با او پیوند برقرار کند و در راه خدا با او بذل و بخشش کند. و برای مسلمان مستحب است که با آنچه دوست دارد با برادرش ملاقات کند تا او را با این کار خوشحال کند. و برای مسلمان مستحب است که به برادرش هدیه دهد. و همچنین مستحب است که هدیه او را بپذیرد، و در مقابل آن پاداش دهد.

و شایسته است که مسلمان از مردمی که به او خیری می رسانند تشکر کند. و از سنت است که برای برادرش برای منفعت خیر یا آسان کردن دشواری شفاعت کند. و همچنین برای او مستحب است که در غیاب از آبروی برادرش دفاع کند. پس آیا به این احکام شرعی و سایر احکام اسلام پایبند باشیم؛ تا همانگونه باشیم که پروردگارمان دوست دارد و از آن راضی می شود، تا آنچه را که در ماست تغییر دهد، و احوال ما را اصلاح کند، و به خیر دنیا و آخرت دست یابیم؟!

شنوندگان گرامی: شنوندگان رادیو دفتر اطلاع رسانی حزب التحریر:

در این قسمت به این مقدار بسنده می کنیم، به این امید که تأملات خود را در قسمت های آینده ان شاء الله تعالی تکمیل کنیم، تا آن زمان و تا زمانی که شما را ملاقات کنیم، شما را در پناه خدا و حفظ و امان او می گذاریم. از حسن توجه شما سپاسگزاریم و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

بدانید ای مسلمانان! - قسمت 15

بدانید ای مسلمانان!

قسمت 15

اینکه از دستگاههای دولت خلافت، یاری دهندگان هستند، و آنها وزیرانی هستند که خلیفه آنها را با خود منصوب می کند، تا در تحمل بارهای خلافت و انجام مسئولیت های آن به او کمک کنند، زیرا فراوانی بارهای خلافت، به ویژه هر چه دولت خلافت بزرگتر و گسترده تر شود، خلیفه به تنهایی از حمل آن ناتوان می شود و نیاز به کسی دارد که در حمل آن برای انجام مسئولیت هایش به او کمک کند، اما درست نیست که آنها را بدون قید و شرط وزیر بنامیم تا معنای وزیر در اسلام که به معنای معاون است، با معنای وزیر در نظام های عرفی کنونی بر اساس دموکراسی سرمایه داری سکولار یا سایر نظام هایی که در عصر حاضر شاهد آن هستیم، اشتباه نشود.