يا "علي بن تميم"! علمانيتك رقبتها في حبل المشنقة
August 12, 2017

يا "علي بن تميم"! علمانيتك رقبتها في حبل المشنقة

يا "علي بن تميم"! علمانيتك رقبتها في حبل المشنقة

في تغريدة على موقع التواصل "التويتر" كتب "علي بن تميم" مدير عام شركة أبو ظبي للإعلام، ورئيس تحرير موقع 24 الإخباري ما نصه: "من يستحي من العلمانية فليذهب لينضم إلى داعش التي يمكن أن تخرجه من الظلمات إلى النور، ستظل العلمانية ملاذا للعقلاء في هذا الخراب والإرهاب...".

3424

وهذا تعليقي على التغريدة:

يا حضرة المدير "علي بن تميم"! لقد كانت الأمة لعقود خلت تُجَرُّ من ناصيتها جرّاً نحو المجهول وهي لا تدري ما يفعل بها، وتُدفع دفعاً نحو القومية والاشتراكية واللائكية دون إرادتها واختيارها. وكانت مع ذلك غير قادرة على التمييز بين دعوة الحق ودعوة الباطل، وتغلب عليها السطحية في التفكير. أما اليوم وقد تغيرت عقليتها عن عقلية ذاك الزمان وتحسن تفكيرها ودب فيها الوعي نوعا ما وتكشفت لها الحقائق، لم يعد من السهل أن يخرج عليها أمثالك ليستخفوا بها ويغالطوها.

وأما من أبى أن يتزحزح عن عقلية الخمسينات والستينات التي تجاوزها التاريخ وظن أن الأمة مثله لم تتزحزح عنها وخاطبها بخطابات تلك الحقبة المظلمة فإن الأمة تسخر منه وتحتقره وتزدريه وتستخف به وبطرحه.

فعن أي ملاذ وأي نور تتحدث يا سيد "علي بن تميم"؟! إن العلمانية الغربية هي الظلامية بعينها والإرهاب ذاته وهي التي تصنعه وتصدّره. وإني لأستغرب ممن يعيش تحت حذاء العلمانية أن يقوم في قومه مناديا: "أن يا قومي تشبثوا بالعلمانية ولا تفرطوا فيها". أهذه هي العقلانية في نظرك؟!

لا تحاول عبثا أن تقنع الأمة بهذه العلمانية المقيتة ولا تكن من المتخلفين عن مسيرتنا نحو الخلاص من هيمنة الغرب الاستعماري.

يا "علي بن تميم"! العلمانية التي تدعو إليها رقبتها اليوم في حبل المشنقة ورجلاها ترتعشان فوق المنصة الخشبية ويد الأمة على المقبض تنتظر ساعة الصفر لتحرك المقبض فتسقط الخشبة وتنتهي العلمانية.

وكالطفل الصغير الذي لا ينام في حضن أمه إلا بخرافة، دعني أروي لك بعجالة خرافة علمانيتك الفاشلة.

إن أول دولة علمانية عرفها المسلمون هي الدولة التركية التي أقامها سيئ الذكر مصطفى كمال على أنقاض الخلافة العثمانية، ثم تلتها دويلات هزيلة على أرض الإسلام، وجميع هذه الدول دون استثناء تطبق العلمانية بعدما أبعد الإسلام عن الحكم والحياة وتعطل العمل به في الشأن العام وفي الاقتصاد والتعليم والقضاء والسياسة الخارجية، فكانت الرأسمالية ولا زالت ليومنا هذا هي النظام المطبق على المسلمين. ومن يومها، أي من وقت فصل الدين عن السياسة، والأمة تعيش أسوأ أيام حياتها وأتعسها. فلم تعرف عزّاً ولا مجدا ولا نصرا ولا وحدة ولا تطورا ولا تنمية ولا ازدهارا اقتصاديا ولا رفاهية ولا أي تقدم في المجال العلمي والتكنولوجي والصناعي. فلا ابتكار ولا اختراع ولا صناعة ثقيلة فضلا عن الصناعة الحربية. وزد على ذلك حالات الفقر والبطالة والفساد المالي والمديونية، بالإضافة إلى الحروب الطاحنة والصراعات الطائفية والعمالة والخيانة وبيع الأوطان بما فيها من ثروات بثمن بخس للمستعمر الكافر. وأينما التفت قابلتك صور مفزعة عن الحياة القاتمة التي تعيشها الأمة منذ أن نشأت هذه الدول العلمانية، فالشعوب كلها تتقلب على جمر العلمانية وتطحنها آلة قمعها. فالبوليس السياسي وجهاز أمن الدولة والمخابرات بجميع أنواعها والشبيحة والبلطجية تعمل فيها عمل الوحوش الضارية. فهل من بعد حياة البؤس هذه والظلامية التي حلت بنا والقمع والترهيب والتجسس على كل ما يقال ويكتب وينشر ويذاع وتكميم الأفواه والمداهمات الليلية والسجون والمعتقلات، تأتي يا "علي" لتقول لنا ليس لكم من ملاذ تلوذون به إلا العلمانية، وليس لكم من نور يخرجكم من الظلامية إلا نور العلمانية؟! فمن ذا الذي جمد تفكيرك عليها حتى عدت لا ترى في الوجود غيرها ولا ترضى بالعيش إلا في ظلها رغم كل هذه المآسي والمفاسد التي خلفتها فينا؟!

كان الأولى بك يا أستاذ "علي بن تميم" وأنت تعيش في قلب هذه العلمانية النتنة وفرد من أفراد هذه الأمة التي تعاني من ويلاتها وجرمها وإرهابها، كان الأولى أن تدعو أمتك إلى التحرر منها، هذا لو كنت من العقلاء، لا أن تدعوها للتمسك بها والاحتماء بسقفها!!

وأما قولك: "من يستحي من العلمانية فليلحق بـ"داعش". فإننا يا سيدي نشأنا وترعرعنا وعشنا في رعب وترهيب أنظمة (داعشية) بامتياز. وعليه فأنت بهذا كأنك تقول لنا احموا أنفسكم بداعش الكبرى خير لكم من أن تأكلكم داعش الصغرى!!

فتنظيم الدولة يا سيد "علي" هو تنظيم أريد به تحطيم فكرة الخلافة وتشويه الإسلام والمسلمين، وهو في الوقت نفسه الورقة الأخيرة التي كان يعول عليها الغرب ليتدارك بها سقوط آخر معقل من معاقل العلمانية في سوريا كما صرح بذلك المجرم "بشار".

فالغرب المستعمر حينما هدم دولة الإسلام - الخلافة العثمانية - ظن أنه قد تخلص من الإسلام ونفوذه وهيمنته إلى الأبد، وأنه لن تقوم له قائمة من بعد أن دفنه تحت الثرى، لكن آماله خابت؛ ذلك أن الطامة التي حلت بالأمة جراء الأنظمة العلمانية كانت هي الحافز على بعث الروح في الإسلام من بعد ما كان جسدا بلا روح. فبدأت الأمة تتشوق إلى إسلامها وإلى مجدها وعزها وإلى العدل والانعتاق من التبعية، خاصة وأن ما يطبق عليها من أنظمة وقوانين وضعية لا يعبر عن قناعاتها ولا عن أفكارها ومفاهيمها ولا هو نابع عن عقيدتها وإنما فرضت عليها فرضا بالحديد والنار، وهكذا ظهرت ما تعرف بالصحوة الإسلامية. ولما تصاعدت هذه الصحوة ونمت تيقن الغرب ومعه الأنظمة العميلة أنه صار من الصعب القضاء عليها، ولذا بحث عن مخرج يخرجه من هذا المأزق وعن حل ينقذ به العلمانية من هذا الخطر الذي يحيط بها في بلاد المسلمين. فظهرت فكرة التعامل مع الإسلام المعتدل، أي الإسلام الوسطي، الذي لا يرى مانعا من تبني الديمقراطية كنظام عيش ويرضى بالدولة المدنية ويقبل بالاندماج في العلمانية، أو قل بالذوبان فيها. ثم جاءت فكرة التدرج في تطبيق الشريعة الإسلامية لتعطي متنفسا للإسلاميين فيسمح لهم بالمشاركة في الحكم تحت قبة العلمانيين أصحاب السيادة والقرار، وبذلك يسكت المطالبون بتطبيق الشريعة في انتظار ما سيأتي به التدرج. لكن كل هذه المخادعات والمكر والخبث ما أثر في الأمة، وظهر ذلك جليا بعد الربيع العربي؛ إذ ارتفعت الأصوات مطالبة بالخلافة على منهاج النبوة وسقوط العلمانية، كما رفعت الرايات المناقضة لرايات "سايكس بيكو". لهذا لم يبق للغرب العلماني من حيلة يحصّن بها العلمانية من ضربات الإسلاميين المتشددين حسب تعبيره إلا أن يبتكر خطة شيطانية ينسف بها الروح المعنوية للأمة ويردها عن غايتها ومطالبها، وهكذا ظهر السيناريو الجهنمي المرسوم لتنظيم الدولة الذي استغلت جرائمه وأعماله المفزعة والمرعبة والمخيفة، حتى يقال من بعد للعالم بأسره وللمسلمين خاصة هذه هي الخلافة التي يطالب بها المتشددون، وهكذا ستكون حياتكم في ظلها إن كتب لها البقاء ثم التوسع والانتشار! وهكذا هو الإسلام في أصله دين (تطرف وإرهاب) فلا يفرخ إلا (الإرهابيين والمتطرفين) الذين يعادون الحرية والعلم والتقدم وغير ذلك من المفردات التي نعرفها ونسمعها صباحا ومساء من وسائل الإعلام، وأظن موقعك الإخباري هو واحد منها.

لكن الأمة لم تسقط في هذا الفخ ولم تنطل عليها الخدعة وكشفت خطط الغرب ومؤامراته ولعنت من وضع هذا السيناريو وأخرجه ولعب فيه هذا الدور القذر، وهكذا فشلت الخطة في تحقيق غرضها، وما تخلت الأمة عن فكرة الخلافة وما تراجعت عنها، وها هي ما زالت مصرة عليها ومتعلقة بها وتأبى أن تبقى العلمانية هي الحاكمة والمتنفذة.

يا سيد "علي"! إن علمانيتك عاجزة على أن تخوض مع الأمة الصراع الفكري. وهي غير قادرة على أن تضمن بقاءها الأبدي في بلاد الإسلام، ولذلك هي تعول على قوتها المادية، أي العسكرية. فهي تخاطبنا بأسلحتها، وتحاورنا بقنابلها وصواريخها ومدافعها وطائراتها التي بدون طيار وأساطيلها الحربية وغواصاتها، وتجرب فينا صناعتها الحربية وتتفنن في قتلنا وتعذيبنا وتشريدنا وتخريب بلادنا بوحشية عجيبة وهمجية غريبة دون اعتبار لأي قيمة من القيم، كل ذلك لتبقى جاثمة علينا بقوة النيران الحارقة وليس بالفكر والسياسة لأنها تعلم أنها أوهن من خيوط العنكبوت في مواجهة المسلمين فكريا وسياسيا.

والسؤال يا سيد "علي" هل الذي يمطر البشرية بالقنابل النووية والفسفورية والجرثومية وغيرها صار في نظرك هو الملاذ للذين يبحثون عن السلم والأمان؟! فأي علمانية هذه؟ وما لك قابض عليها بالنواجذ وتدعوننا أن نلوذ بها؟ فهل هي قدرنا ولا يمكننا أن نتخلص منه رغم جحيمها وظلاميتها وإرهابها وخرابها؟!

يا "علي بن تميم"! إن البشرية جمعاء وليس المسلمون وحسب، لن يروا النور والعدل والأمن والأمان والرفاهية والازدهار والتحرر من العبودية إلا في ظل الإسلام ودولة الخلافة القادمة بإذن الله والتي نعمل لها ليلا ونهارا. فعالج نفسك ونقِّ دماغك من فيروس العلمانية وخذ لك فسحة زمنية تبحث فيها عن إسلامك في مصادره المعتبرة فتدرسه بتدبر وإمعان نظر وتوازي وتوازن وتقدر، ولا تجعل من سلوكيات وعثرات وأخطأء بعض المسلمين والجماعات الإسلامية حجة على الإسلام.

أسأل الله أن يرفع الغشاوة عمن لا زال يعيش في وهم العلمانية وأن يخلصنا منها ويحقق لنا وعده فنقيم دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة ليعز بها الإسلام والمسلمون وتسعد بها البشرية ونطوي بها صفحة العلمانية لتلحق بأخواتها من صفحات التاريخ الغابر، وتندثر الحضارة الغربية كما اندثرت من قبلها فارس وروما وبابل وأثينا، أما الإسلام فإنه القوة القادمة والمستقبل الواعد رغم أنف الكافرين والمضبوعين بحضارة الغرب.

قال تعالى في محكم تنزيله: ﴿يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ * هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ﴾ [التوبة: 32-33].

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

خالد العمراوي

More from null

فریب نام ها را نخورید، اعتبار به مواضع است نه به نسب‌ها

فریب نام ها را نخورید، اعتبار به مواضع است نه به نسب‌ها

هر بار که "نماد جدیدی" با ریشه های مسلمان یا ویژگی های شرقی به ما ارائه می شود، بسیاری از مسلمانان هلهله می کنند و امیدها بر توهمی به نام "نمایندگی سیاسی" در یک نظام کافرانه استوار می شود که اسلام را نه به عنوان حکومت، نه به عنوان عقیده و نه به عنوان شریعت به رسمیت نمی شناسد.

همه ما شادی عظیمی را به یاد می آوریم که با پیروزی اوباما در سال 2008 احساسات بسیاری را فرا گرفت. او پسر کنیا است و پدرش مسلمان است! و در اینجا برخی توهم کردند که اسلام و مسلمانان به نفوذ آمریکا نزدیک شده اند، اما اوباما یکی از آزاردهنده ترین روسای جمهور برای مسلمانان بود، زیرا لیبی را ویران کرد و در فاجعه سوریه سهیم شد و افغانستان و عراق را با هواپیماها و سربازانش به آتش کشید، بلکه خونریز یمن از طریق ابزارهای خود بود و دوران او ادامه خصومت نظام مند علیه امت بود.

امروز این صحنه تکرار می شود، اما با نام های جدید. زوهران ممدانی به این دلیل مورد تجلیل قرار می گیرد که مسلمان، مهاجر و جوان است، انگار که او منجی است! اما فقط تعداد کمی به مواضع سیاسی و فکری او نگاه می کنند. این مرد از حامیان سرسخت همجنس‌بازان است و در فعالیت‌های آنها شرکت می‌کند و انحراف آنها را حقوق بشر می‌داند!

چه ننگی است که مردم به آن امید می بندند؟! آیا این تکرار همان شکست سیاسی و فکری نبود که امت بارها و بارها در آن افتاده است؟! بله، زیرا او شیفته ظاهر است نه ذات! با لبخندها فریب می خورد و با احساسات برخورد می کند نه با عقیده، و با نام ها نه با مفاهیم، و با نمادها نه با اصول!

این شیفتگی به شکل ها و نام ها نتیجه غیبت آگاهی سیاسی شرعی است، زیرا اسلام با اصل و نسب یا نام یا نژاد سنجیده نمی شود، بلکه با التزام به اصل اسلام به طور کامل؛ نظام، عقیده و شریعت. و هیچ ارزشی برای مسلمانی نیست که به اسلام حکومت نکند و از آن یاری ندهد، بلکه تابع نظام سرمایه داری کافر است و کفر و انحرافات را به نام "آزادی" توجیه می کند.

و تمام مسلمانانی که از پیروزی او خوشحال شدند و گمان کردند که او بذر خیر یا آغاز بیداری است، بدانند که بیداری از درون نظام های کفر، نه با ابزارهای آن، نه از طریق صندوق های رای آن، و نه زیر سقف قانون اساسی آن صورت نمی گیرد.

کسی که خود را از طریق نظام دموکراتیک ارائه می دهد و به احترام به قوانین آن سوگند یاد می کند، سپس از انحراف جنسی دفاع می کند و آن را جشن می گیرد و به چیزی که خدا را خشمگین می کند دعوت می کند، یاور اسلام و امید امت نیست، بلکه ابزاری برای صیقل دادن و رقیق کردن است، و نمایندگی دروغینی است که هیچ سود و زیانی ندارد.

آنچه که به اصطلاح موفقیت های سیاسی در غرب برای برخی از شخصیت ها با نام های اسلامی خوانده می شود، چیزی جز خرده هایی نیست که به عنوان مسکن برای امت ارائه می شود، تا به آنها گفته شود: ببینید، تغییر از طریق نظام های ما امکان پذیر است.

 حقیقت این "نمایندگی" چیست؟

غرب درهای حکومت را به روی اسلام باز نمی کند، بلکه فقط به روی کسانی باز می کند که با ارزش ها و افکار آن همخوانی داشته باشند. و هر کسی که وارد نظام آنها شود باید قانون اساسی آنها و قوانین عرفی آنها را بپذیرد و از حکومت اسلام چشم پوشی کند، اگر به این راضی شود، به یک الگوی قابل قبول تبدیل می شود، اما مسلمان واقعی، از ریشه مورد قبول آنها نیست.

زوهران ممدانی کیست؟ و چرا این توهم ساخته می شود؟

او فردی است که نام مسلمان دارد اما دستور کار منحرفی را اتخاذ می کند که کاملاً مخالف فطرت اسلام است، از حمایت از همجنس گرایان و ترویج آنچه "حقوق" آنها نامیده می شود، و او یک الگوی زنده برای چگونگی ساخت الگوهای خود توسط غرب است: مسلمان به نام، سکولار در عمل، خدمتگزار دستور کار لیبرالیسم غربی نه بیشتر. بلکه برای مشغول کردن امت از مسیر واقعی خود، به جای اینکه خواستار دولت اسلامی و خلافت شود، درگیر کرسی های پارلمانی و مناصب در نظام های کفر می شود! و به جای اینکه برای آزادی فلسطین رو کند، منتظر کسی می ماند که "از غزه" از داخل کنگره آمریکا یا پارلمان اروپا "دفاع کند"!

حقیقت این است که این تحریف مسیر تغییر واقعی است، که برپایی خلافت راشده بر منهج نبوت است، که پرچم اسلام را بالا می برد، شریعت خدا را برپا می کند و امت را پشت سر یک خلیفه متحد می کند که از پشت سرش می جنگند و از او تقوا می کنند.

پس فریب نام ها را نخورید و از کسانی که از نظر ظاهری به شما تعلق دارند و از نظر محتوایی با شما مخالفند، خوشحال نشوید، زیرا هر کس نام سعید یا علی یا زوهران را یدک می کشد در راه پیامبر ما محمد ﷺ نیست.

و بدانید که تغییر از داخل پارلمان های کفر نمی آید، بلکه از ارتش های امت می آید که زمان آن رسیده است که به حرکت درآیند، و از جوانان آگاه آن که شب و روز برای براندازی غرب و مزدوران و پیروان خائن آن در سرزمین های اسلام و مسلمانان تلاش می کنند.

مسلمانان از طریق انتخابات دموکراسی و نه از طریق صندوق های غرب به پا نخواهند خاست، بلکه با یک بیداری واقعی بر اساس عقیده اسلامی، با برپایی دولت خلافت راشده که جایگاه اسلام را باز می گرداند، عزت مسلمانان را باز می گرداند و توهمات دموکراسی را درهم می شکند.

فریب نام ها را نخورید و امید خود را به افراد در نظام های کفر نبندید، بلکه به پروژه بزرگ خود بازگردید: از سرگیری زندگی اسلامی، این تنها راه عزت و پیروزی و تمکین است.

صحنه تکرار خفت باری از مصیبت های قدیمی است: نمادهای جعلی، وفاداری به نظام های غربی، و انحراف از مسیر اسلام. و هر کس این مسیر را تشویق کند، امت را گمراه می کند. پس به پروژه خلافت بازگردید و اجازه ندهید دشمنان اسلام رهبران و نمایندگان شما را بسازند. عزت در کرسی های دموکراسی نیست، بلکه در منصب خلافت است که حزب التحریر برای آن تلاش می کند و امت را از این انحطاط فکری و سیاسی برحذر می دارد. پس هیچ نجاتی برای ما نیست جز با دولت خلافت، که اجازه نمی دهد کسانی که به دینی غیر از اسلام معتقدند بر مسلمانان حکومت کنند، نه کسانی که انحراف و انحراف را توجیه می کنند، و نه کسانی که برای مردم غیر از آنچه خدا نازل کرده است قانونگذاری می کنند.

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

عبدالمحمود العامری - ولایت یمن

مصر بین شعارهای دولتی و واقعیت تلخ  حقیقت کامل درباره فقر و سیاست‌های سرمایه‌داری

مصر بین شعارهای دولتی و واقعیت تلخ

حقیقت کامل درباره فقر و سیاست‌های سرمایه‌داری

درگاه الاهرام روز سه شنبه 4 نوامبر 2025 گزارش داد که نخست وزیر مصر در سخنانی که به نیابت از رئیس جمهور در دومین اجلاس جهانی توسعه اجتماعی در دوحه، پایتخت قطر، ایراد کرد، گفت که مصر رویکردی جامع برای ریشه کنی فقر در همه اشکال و ابعاد آن، از جمله "فقر چند بعدی" را اعمال می کند.

سال‌هاست که تقریباً هیچ سخنرانی رسمی در مصر خالی از عباراتی مانند «رویکردی جامع برای ریشه کنی فقر» و «شروع واقعی اقتصاد مصر» نیست. مقامات این شعارها را در کنفرانس‌ها و مناسبت‌ها تکرار می‌کنند و با تصاویری براق از پروژه‌های سرمایه‌گذاری، هتل‌ها و استراحتگاه‌ها همراه است. اما واقعیت، همانطور که گزارش های بین المللی گواه است، کاملاً متفاوت است. فقر در مصر همچنان یک پدیده ریشه دار است، بلکه با وجود وعده‌های مکرر دولت برای بهبود و نوسازی، رو به وخامت است.

بر اساس گزارش های یونیسف، اسکوا و برنامه جهانی غذا برای سال های 2024 و 2025، حدود یک نفر از هر پنج مصری در فقر چند بعدی زندگی می کنند، یعنی از بیش از یک جنبه از جنبه های اساسی زندگی مانند آموزش، بهداشت، مسکن، کار و خدمات محروم هستند. داده ها همچنین تأیید می کنند که بیش از 49٪ از خانواده ها در دسترسی به غذای کافی با مشکل مواجه هستند، که این رقم تکان دهنده ای است که عمق بحران معیشتی را منعکس می کند.

اما فقر مالی، یعنی کاهش درآمد در مقایسه با هزینه های زندگی، به شدت افزایش یافته است، در نتیجه امواج متوالی تورم که دستمزدها، تلاش ها و پس انداز مردم را خورده است، تا جایی که درصد زیادی از مصری ها علی رغم کار مداوم زیر خط فقر مالی هستند.

درحالی که دولت از ابتکاراتی مانند "تکافل و کرامه" و "زندگی کریمانه" صحبت می‌کند، آمارهای بین‌المللی نشان می‌دهد که این برنامه‌ها ساختار فقر را اساساً تغییر نداده‌اند، بلکه به مسکن‌های موقتی شبیه هستند که مانند قطره‌ای است که در صحرا ریخته می‌شود. روستا نشین مصر که بیش از نیمی از جمعیت را در خود جای داده است، همچنان از ضعف خدمات، فقدان فرصت‌های شغلی مناسب و فرسودگی زیرساخت‌ها رنج می‌برد. گزارش اسکوا تأیید می کند که محرومیت در روستا چندین برابر بیشتر از شهرها است که نشان دهنده توزیع ناعادلانه ثروت و غفلت مزمن از حاشیه ها است.

هنگامی که نخست وزیر از پسر وطن "که با دولت اقدامات اصلاحات اقتصادی را تحمل کرد" تشکر می کند، در واقع به وجود رنج واقعی ناشی از این سیاست ها اعتراف می کند. با این حال، این اعتراف با تغییری در رویکرد همراه نیست، بلکه ادامه حرکت در همان مسیر سرمایه‌داری است که باعث بحران شد.

اصلاحات ادعایی که در سال 2016 با برنامه "شناورسازی"، افزایش یارانه ها و افزایش مالیات ها آغاز شد، اصلاح نبود، بلکه تحمیل هزینه بدهی ها و کسری به فقرا بود. در حالی که مقامات از "شروع" صحبت می کنند، سرمایه گذاری های هنگفت به سمت املاک لوکس و پروژه های توریستی که در خدمت صاحبان سرمایه هستند، می رود، در حالی که میلیون ها جوان فرصتی برای کار یا مسکن پیدا نمی کنند. بلکه بسیاری از این پروژه‌ها، مانند منطقه علم الروم در مطروح که سرمایه‌گذاری آن 29 میلیارد دلار تخمین زده می‌شود، مشارکت‌های سرمایه‌داری خارجی هستند که زمین‌ها و ثروت‌ها را به دست می‌آورند و آن‌ها را به منبع سود برای سرمایه‌گذاران تبدیل می‌کنند، نه منبع درآمد برای مردم.

این نظام شکست می خورد نه تنها به این دلیل که فاسد است، بلکه به این دلیل که بر اساس یک ایده باطل یعنی نظام سرمایه داری عمل می کند، که پول را محور تمام سیاست های دولت قرار می دهد. سرمایه داری بر آزادی مطلق مالکیت استوار است و اجازه می دهد ثروت در دست اقلیتی که ابزار تولید را در اختیار دارند، انباشته شود، در حالی که اکثریت بار مالیات ها، قیمت ها و بدهی های عمومی را بر دوش می کشند.

به همین دلیل، تمام آنچه «برنامه‌های حمایت اجتماعی» نامیده می‌شود، تلاشی برای زیبا جلوه دادن چهره وحشی سرمایه‌داری و طولانی کردن عمر نظامی ناعادلانه است که به ثروتمندان اهمیت می‌دهد و از فقرا مالیات می‌گیرد. به جای درمان ریشه درد؛ یعنی انحصار ثروت و تبعیت اقتصاد از مؤسسات بین‌المللی، تنها به توزیع خرده‌ای از کمک‌های نقدی بسنده می‌شود که نه فقری را از بین می‌برد و نه عزتی را حفظ می‌کند.

مراقبت، لطفی از سوی حاکم به رعیت نیست، بلکه یک وظیفه شرعی و مسئولیتی است که خداوند در دنیا و آخرت او را به خاطر آن بازخواست خواهد کرد. آنچه امروز در حال وقوع است، غفلت عمدی از امور مردم و دست کشیدن از وظیفه مراقبت به نفع وام های مشروط از صندوق بین المللی پول و بانک جهانی است.

دولت واسطه ای بین فقیر و طلبکار خارجی شده است، مالیات وضع می کند، یارانه ها را کاهش می دهد و اموال عمومی را برای جبران کسری متورم که توسط خود نظام سرمایه داری ایجاد شده است، می فروشد. در این میان، مفاهیم شرعی که اقتصاد را تنظیم می کنند، مانند حرام بودن ربا، ممنوعیت تملک ثروت های عمومی توسط افراد و وجوب نفقه بر رعیت از بیت المال مسلمین، غایب است.

اسلام یک نظام اقتصادی یکپارچه ارائه کرده است که فقر را از ریشه درمان می کند، نه فقط با کمک های نقدی یا پروژه های زیبایی. این نظام بر مبانی شرعی ثابتی استوار است که مهمترین آنها عبارتند از:

1- حرام بودن ربا و بدهی های ربوی که دولت را مقید می کند و منابع آن را تحلیل می برد، با از بین رفتن ربا، وابستگی اقتصاد به مؤسسات بین المللی از بین می رود و حاکمیت مالی به امت باز می گردد.

2- قرار دادن مالکیت ها در سه نوع:

مالکیت فردی: مانند خانه ها، مغازه ها و مزارع خصوصی...

مالکیت عمومی: شامل ثروت های بزرگ مانند نفت، گاز، معادن و آب...

مالکیت دولت: مانند زمین های فیء، رکاز و خراج...

با این توزیع، عدالت محقق می شود، زیرا از انحصار منابع امت توسط گروهی اندک جلوگیری می شود.

3- تضمین کفایت برای هر فرد از رعیت: دولت نیازهای اساسی هر انسانی را در رعیت خود از خوراک، پوشاک و مسکن تامین می کند، اگر از کار ناتوان باشد، بیت المال باید از او انفاق کند.

4- زکات و انفاق اجباری: زکات احسان نیست بلکه فریضه است، دولت آن را جمع آوری می کند و در مصارف شرعی آن برای فقرا، مساکین و بدهکاران صرف می کند. این یک ابزار توزیع موثر است که پول را به چرخه زندگی در جامعه باز می گرداند.

همراه با تشویق به کار مولد و منع بهره کشی، و ترغیب به سرمایه گذاری منابع در پروژه های مفید واقعی مانند صنایع سنگین و نظامی، نه در سفته بازی ها، املاک لوکس و پروژه های خیالی. علاوه بر تنظیم قیمت ها با عرضه و تقاضای واقعی، نه با انحصار و نه با شناورسازی.

تنها دولت خلافت بر منهاج نبوت قادر به اجرای عملی این احکام است، زیرا بر اساس عقیده اسلامی بنا شده است و هدف آن مراقبت از امور مردم است نه جمع آوری اموال آنها. در سایه خلافت، نه ربا وجود دارد و نه وام های مشروط، و نه فروش ثروت های عمومی به خارجی ها، بلکه منابع به گونه ای اداره می شوند که مصلحت امت را تامین کند، و بیت المال تامین مالی مراقبت های بهداشتی، آموزش و پرورش و تاسیسات عمومی را از منابع دولت، خراج، انفال و مالکیت عمومی بر عهده می گیرد.

اما نیازهای اساسی فقرا، یکایک آنها تامین می شود، نه از طریق صدقات موقت، بلکه به عنوان یک حق شرعی تضمین شده. بنابراین، مبارزه با فقر در اسلام یک شعار سیاسی نیست، بلکه یک نظام زندگی یکپارچه است که عدالت را برقرار می کند، از ظلم جلوگیری می کند و ثروت را به صاحبانش باز می گرداند.

بین سخنان رسمی و واقعیت زندگی، فاصله بسیار زیادی وجود دارد که از دید هیچ کس پنهان نیست. در حالی که دولت از پروژه‌های «غول‌پیکر» و «آغاز واقعی» خود می‌خواند، میلیون‌ها مصری زیر خط فقر زندگی می‌کنند و از گرانی، بیکاری و ناامیدی رنج می‌برند. حقیقت این است که این رنج از بین نخواهد رفت تا زمانی که مصر در راه سرمایه‌داری گام بردارد، اقتصاد خود را به رباخواران تسلیم کند و تابع سیاست‌های مؤسسات بین‌المللی باشد.

بحران ها و مشکلات مصر، مشکلات انسانی هستند نه مادی، و احکام شرعی مربوط به آن، چگونگی برخورد و درمان آن بر اساس اسلام را نشان می دهد، و راه حل ها آسان تر از چشم پوشی هستند، اما نیاز به مدیریت مخلصانه ای دارند که اراده ای آزاد داشته باشد و بخواهد در مسیر درست گام بردارد و واقعاً خیر مصر و مردم آن را بخواهد، و در این صورت این مدیریت باید تمام قراردادهایی را که قبلاً منعقد شده و با تمام شرکت هایی که دارایی های کشور و آنچه از دارایی های عمومی آن است را در انحصار خود دارند و در راس آنها شرکت های اکتشاف گاز، نفت، طلا و سایر معادن و ثروت ها هستند، بازبینی کند و تمام این شرکت ها را اخراج کند زیرا آنها اصولا شرکت های استعماری غارتگر ثروت های کشور هستند، سپس پیمانی جدید تدوین کند که بر توانمندسازی مردم از ثروت های کشور استوار باشد و شرکت هایی را ایجاد یا اجاره کند که خود به تولید ثروت از منابع نفت، گاز، طلا و سایر معادن بپردازند و این ثروت ها را دوباره در بین مردم توزیع کنند، در این صورت مردم قادر خواهند بود زمین های موات را کشت کنند که دولت آنها را قادر می سازد از حق خود در آن بهره برداری کنند و همچنین قادر خواهند بود آنچه را که باید تولید کنند تا اقتصاد مصر را ارتقا دهند و نیازهای مردم آن را برآورده سازند و دولت در این راه از آنها حمایت خواهد کرد و تمام اینها ضرب المثل خیالی نیست و نه غیرممکن است و نه پروژه ای که برای آزمایش ارائه می دهیم که ممکن است موفق شود یا شکست بخورد، بلکه احکام شرعی لازم الاجرا برای دولت و رعیت است، پس دولت نمی تواند از ثروت های کشور که متعلق به مردم است به بهانه قراردادهایی که قوانین بین المللی ناعادلانه تصویب، تایید و حمایت می کند، چشم پوشی کند و نه می تواند مردم را از آن منع کند، بلکه باید هر دستی را که غارتگرانه به ثروت های مردم دراز می شود، قطع کند، این چیزی است که اسلام ارائه می دهد و باید اجرا شود، اما به طور جدا از سایر نظام های اسلام اجرا نمی شود، بلکه تنها از طریق دولت خلافت راشده بر منهاج نبوت اجرا می شود، این دولتی است که حزب التحریر دغدغه و دعوت به آن را دارد و از مصر و مردم آن، مردم و ارتش، می خواهد که با آن برای رسیدن به آن همکاری کنند، باشد که خداوند پیروزی را از جانب خود بنویسد و آن را واقعیتی ببینیم که اسلام و پیروانش را عزیز می دارد، خدایا هر چه زودتر.

﴿وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ﴾

نوشته شده برای دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر

سعید فضل

عضو دفتر رسانه ای حزب التحریر در ولایت مصر