على المعالي نربي أطفالنا لا على الصغائر ضمن حملة "الأسرة: التحديات والمعالجات الإسلامية"
على المعالي نربي أطفالنا لا على الصغائر ضمن حملة "الأسرة: التحديات والمعالجات الإسلامية"

روي أن ابن شهاب الزهري رحمه الله كان يشجع الأولاد الصغار ويقول لهم: "لا تحتقروا أنفسكم لحداثة أسنانكم فإن عمر بن الخطاب رضي الله عنه كان إذا نزل به الأمر المعضل دعا الفتيان فاستشارهم يتبع حدة عقولهم". [حلية الأولياء + سنن البيهقي الكبرى] وعن الحسين بن علي رضي الله عنهما أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ مَعَالِيَ الأُمُورِ وَأَشْرَافَهَا وَيَكْرَهُ سَفْسَافَهَا» [صحيح الجامع الصغير].

0:00 0:00
Speed:
October 18, 2018

على المعالي نربي أطفالنا لا على الصغائر ضمن حملة "الأسرة: التحديات والمعالجات الإسلامية"

على المعالي نربي أطفالنا لا على الصغائر

ضمن حملة "الأسرة: التحديات والمعالجات الإسلامية"

روي أن ابن شهاب الزهري رحمه الله كان يشجع الأولاد الصغار ويقول لهم: "لا تحتقروا أنفسكم لحداثة أسنانكم فإن عمر بن الخطاب رضي الله عنه كان إذا نزل به الأمر المعضل دعا الفتيان فاستشارهم يتبع حدة عقولهم". [حلية الأولياء + سنن البيهقي الكبرى] وعن الحسين بن علي رضي الله عنهما أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ مَعَالِيَ الأُمُورِ وَأَشْرَافَهَا وَيَكْرَهُ سَفْسَافَهَا» [صحيح الجامع الصغير].

يُعاني المسلمون فوق الويلات والنكبات التي تنصب على رؤوسهم صبح مساء، محاولات اختطاف أطفالهم في بلاد الغرب خاصة من أوساط المهاجرين الذين لا يملكون أوراق إقامة رسمية من المسلمين في بلاد كالسويد والنرويج. وقد حصلت حوادث عدة موثقة بالفيديوهات منها اختطاف جهاز السوسيال السويدي لطفلة من أسرة سورية. هذه العمليات الإجرامية فوق كونها معاداة صارخة للمسلمين، فهي إشارة قوية على قلق الأوروبيين من انخفاض نسبة الأطفال والشباب في القارة العجوز، ودلالة صارخة يفقهها كل حيٍّ على أهمية الأطفال في تكوين المجتمعات بل بنائها.

وفي مسند الإمام أحمد في حديث طويل قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «أَلَا وَإِنِّي فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ أَنْظُرُكُمْ، وَإِنِّي مُكَاثِرٌ بكُمْ الْأُمَمَ، فَلَا تُسَوِّدُوا وَجْهِي». إن التكاثر والإنجاب من سنة رسول الله صلى الله عليه وسلم التي شجَّع عليها، فهو صلى الله عليه وسلم يخبرنا أنَّه سيباهي بنا ويفاخر يوم القيامة الأنبياء بكثرتنا. لذلك نجد أن المسلمين هم الأكثر إخصاباً بين الأمم، وهم رغم كثرة القتل فيهم وتداعي الأمم على إبادتهم فهم الأسرع نمواً بين أي أمة أخرى من حيث عدد السكان، والأعلى من حيث عدد المواليد الجدد.

والإسلام مع توجيهه المسلمين للتكاثر والإنجاب، للإبقاء على المجتمع المسلم قوياً صحيَّاً - من ناحية ديموغرافية حيث لا يغلب عدد المسنين فيه الشباب - فهو يحرص أيضاً أن يكون هذا المجتمع مجتمعاً ناهضاً قوياً بفكره فتكون القوة فيه سمة ظاهرة كمَّاً ونوعاً. فإنَّ المسلمين كما يقول الفاروق لا يغلِبون عدوَّهم بكثرتهم، بل قد يُغلبون بها إذا نقصتهم قوة الإيمان والإعداد. لذلك كان حرص الإسلام على تربية الأطفال وزرع الخصال الحميدة فيهم كبيراً. فها هو رسول الله صلى الله عليه وسلم يوجِّه أمته بنسائها ورجالها ويجعل الأطفال وتربيتهم مسؤولية عظيمة عن عبد الله بن عمر رضي الله عنهما أنه سمع رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «أَلاَ كُلُّكُمْ رَاعٍ وَكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، فَالإِمَامُ الَّذِي عَلَى النَّاسِ رَاعٍ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، وَالرَّجُلُ رَاعٍ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ، وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، وَالمَرْأَةُ رَاعِيَةٌ عَلَى أَهْلِ بَيْتِ زَوْجِهَا، وَوَلَدِهِ وَهِيَ مَسْئُولَةٌ عَنْهُمْ...» [صحيح البخاري]

فهذا سيدُّنا عليُ كرم الله وجهه يقول: "أشفقوا على أولادكم من كثرة إشفاقكم عليهم" فهو يعلم ما لخوف الأبوين على طفلهما، وما ينجم عن هذا الخوف من منعه من اللعب أو الخروج للطريق ومواجهة الصعاب، من تأثير على شخصية الأطفال.

وإننا لو نظرنا للتاريخ لوجدنا الأمم تنهض بأصحاب الهمم فيها، فلولا همَّة أبي بكر في محاربة المرتدين، لما ثبت لهذه الأمة أمرها. ولو أمعنَّا النظر في سِيَر عظمائنا لرأينا أن صغر سنِّهم لم يمنعهم عن الإقدام والتضحية ليسطروا أسماءهم خالدة في تاريخ هذه الأمة. فأسامة بن زيد قاد جيش المسلمين في اليرموك وعمره ثماني عشرة سنة، وعلي بن أبي طالب كان دون العاشرة لما آمن وكان عمره 21 سنة لما نام في فراش النبي عليه الصلاة والسلام عند هجرته، وأسماء بنت الصدِّيق كانت في العاشرة لمَّا أسلمت، والأرقم بن أبي الأرقم كان في الثالثة عشر من عمره حين فتح بيته للدعوة وآوى رسول الله، ومحمد الفاتح فتح القسطنطينية وهو في الثانية والعشرين... كانوا شباباً صغاراً حين آمنوا بالله ورسوله ونصروا دعوته. وما ذاك إلا لأنهم طلبوا المعالي فوصلوها، وحرصوا على أن يتركوا لهم أثراً في نصرة دين الله فقام الدين على أكتافهم.

"المَرءُ بَيْنَ همِّهِ وهِمَّتهِ، تَرفعُهُ هِمَّتُهُ ويُسقِطُهُ هَمُّهُ". وهذا ما يجب على رجال المسلمين ونسائهم أن يزرعوه في نفوس أطفالهم بذرة، لتثمر هذه البذرة رجالاً أشداء أكفاء يحملون الدين على أكتافهم فينهضون وتنهض بهم الأمة. فإنه لولا صبر أم الشافعي واجتهادها في دفعه لطلب العلم وتحبيبه إليه منذ صغره لما حفظ كتاب الله في السابعة والموطأ في العاشرة حتى صار إمام المسلمين في الفقه. ولولا أم محمد الفاتح وتشجيعها له وذهابها به يومياً لتريه أسوار القسطنطينية وتسمعه بشرى رسول الله صلى الله عليه وسلم للجيش الذي يفتحها، لما فتحها وهو شاب فتيٌ. هكذا ربَّت أمهاتنا أبناءهن، على العظائم من الأمور وعلى طلب المعالي. فكانوا مصابيح هدى للأمة من بعدهم، وكُنَّ هن علامات يُهتدى بها في إعداد الأبطال وتربية القادة.

إنَّ أعظم ما تقدمه المرأة المسلمة لدين الله، ليس خروجها للميادين ومزاحمة الرجال في الشوارع، بل تربيتها لأطفالها منذ صغرهم ليكونوا قادة المستقبل وجنود دولة الإسلام القادمة. فهي لم تنجبهم لهذه الدُّنيا الفانية، ولا أطعمتهم وسقتهم واكتفت بذلك، بل هي تخلط لهم بطعامهم حب الله ورسوله، وتسقيهم مع الشراب معاني التضحية والفداء لهذه الأمة، وتُحملهم مع كتبهم وزادهم اليومي همَّ الأمة وهمَّ دين الله وحمله. لا تضنُّ بهم وهم فلذات كبدها وأغلى ما تملك، على الأغلى: الله ودينه. هم طريقها للجنة فتستثمر بهم لا لهم!

أجل على المرأة المسلمة خاصة - وهي المربية وذات الأثر الأكبر في أبنائها - أن تعدَّهم إعداد الرجال، فتربأ بهم أن يكونوا مثل غيرهم سائرين مع القطيع. أمتنا تحتاج نساء ترى في صلاة ولدها في البيت منقصة، وفي نومه عن قيام الله تخلفاً. ترى فيه الوقاص وتناديه تحبباً بالفاتح، وتزرع فيه همَّة تناطح السحاب. فأمتنا لا تريد مزيداً من النائمين. فقد اكتفت الأمة من المتهاونين في تطبيق أحكام الإسلام بحق أنفسهم وأبنائهم بحجة إشفاقهم عليهم، فكيف تشفق أمٌّ على ابنتها من ارتداء الجلباب بحجة أنها صغيرة ولا تشفق عليها وعلى نفسها من عذاب الله؟! كيف تشفق على قيام ولدها للوضوء في الشتاء فجراً ولا تشفق عليه من حساب الآخرة؟! كيف نريد من أمتنا نهضةً ونحن مشفقون على جيل الغد من تحميلهم تبعات النصر وضروراته؟؟

عن النبي صلى الله عليه وسلم أنه قال: «مَنْ خَافَ أَدْلَجَ، وَمَنْ أَدْلَجَ، بَلَغَ المَنْزلَ ألا إِنَّ سِلْعَةَ اللَّهِ غَاليةٌ، أَلا إِنَّ سِلْعةَ اللَّهِ الجَنَّةُ» [رواه الترمذي بإسناد حسن].

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

بيان جمال

More from null

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون - ډينګي تبې او ملاريا

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون

ډينګي تبې او ملاريا

په سوډان کې د ډينګي تبې او ملاريا په پراخه کچه خپرېدو سره، د سخت روغتيايي بحران نښې څرګندېږي، چې د روغتيا وزارت د فعال رول نشتون او د دولت له خوا د وبا د مخنيوي توان نه شتون په ډاګه کوي چې هره ورځ ژوند اخلي. د ناروغيو په علم کې د علمي او ټکنالوژيکي پرمختګ سره سره، حقايق څرګندېږي او فساد ښکاره کېږي.

د روښانه پلان نشتون:

د زرګونو څخه د ډېرو پېښو او د ځينو رسنيو په وينا په ټوليزه توګه د مړينو ثبتولو سره سره، د روغتيا وزارت د وبا د مخنيوي لپاره کوم روښانه پلان ندی اعلان کړی. د روغتيايي ادارو ترمنځ د همغږۍ نشتون او د وبا سره د مقابلې لپاره د مخکينۍ ليد نشتون ليدل کېږي.

د طبي اکمالاتو د سلسلو ړنګېدل

حتی ساده درمل لکه "پندول" په ځینو سیمو کې نایاب شوي دي، کوم چې د اکمالاتو په سلسله کې ړنګېدل او د درملو په ویش باندې د څارنې نشتون منعکس کوي، په داسې حال کې چې یو څوک ساده درد کموونکو او ملاتړ ته اړتیا لري.

د ټولنې د پوهاوي نشتون

د مچانو څخه د مخنیوي د لارو چارو په اړه د خلکو د پوهاوي لپاره اغیزمنې رسنیزې هڅې شتون نلري، یا د ناروغۍ د نښو پیژندلو لپاره، کوم چې د انفیکشن خپریدل زیاتوي او د ټولنې د خپل ځان د ساتنې توان کمزوری کوي.

د روغتيايي زيربنا کمزورتيا

روغتونونه د طبي پرسونل او تجهیزاتو له سخت کمښت سره مخ دي، حتی د لومړني تشخیص وسایلو سره هم، کوم چې وبا ته ځواب ورو او بې ترتیبه کوي او د زرګونو خلکو ژوند له خطر سره مخ کوي.

نورو هېوادونو له وبا سره څنګه چلند وکړ؟

 برازيل:

- د عصري حشره وژونکو په کارولو سره یې د ځمکې او هوا څخه د سپرې کولو کمپاینونه پیل کړل.

- یې پشه خانې وویشلې او د ټولنې د پوهاوي کمپاینونه یې فعال کړل.

- په ناروغیو ځپلو سیمو کې یې په عاجله توګه درمل چمتو کړل.

بنګله ديش:

- یې په بې وزلو سیمو کې موقتي اضطراري مرکزونه جوړ کړل.

- یې د خبرتیا لپاره تودې کرښې او ګرځنده غبرګون ټیمونه چمتو کړل.

فرانسه:

- د وختي خبرتیا سیسټمونه یې فعال کړل.

- د مچیو د کنټرول څارنه یې زیاته کړه او د سیمه ایز پوهاوي کمپاینونه یې پیل کړل.

روغتيا د ټولو نه مهمې دندې او د دولت بشپړه مسؤليت دی

سوډان لاهم د کشف او راپور ورکولو لپاره اغیزمن میکانیزمونه نلري، کوم چې اصلي شمیرې د اعلان شوي څخه خورا لوړې کوي او بحران لا پسې پیچلی کوي. اوسنی روغتیايي بحران د روغتیا پالنې په برخه کې د دولت د فعال رول د نشتون مستقیمه پایله ده، کوم چې د انسان ژوند په خپلو لومړیتوبونو کې ځای لري، یو داسې دولت چې اسلام پلي کوي او د عمر بن الخطاب رضي الله عنه دا خبره پلي کوي چې "که چیرې په عراق کې یو خچر هم ښکته شي، نو الله به د قیامت په ورځ زما څخه د هغې په اړه پوښتنه وکړي".

وړاندیز شوي حلونه

- د روغتیايي نظام جوړول چې لومړی په انسان په ژوند کې د خدای څخه ویره ولري او اغیزمن وي، چې د برخې اخیستو یا فساد تابع نه وي.

- د وړیا روغتیايي پاملرنې چمتو کول د هر تبعه لپاره یو بنسټیز حق ګڼل کیږي. او د شخصي روغتونونو جوازونه لغوه کول او د درملنې په برخه کې د پانګونې منع کول.

- د درملنې څخه دمخه د مخنیوي رول فعالول، د پوهاوي کمپاینونو او د مچانو د کنټرول له لارې.

- د روغتیا وزارت بیا رغول ترڅو د خلکو د ژوند مسؤلیت په غاړه واخلي، نه یوازې یوه اداري اداره.

- د یو سیاسي نظام غوره کول چې د اقتصادي او سیاسي ګټو څخه پورته د انسان ژوند ته لومړیتوب ورکړي.

- د جرمي سازمانونو او د درملو له مافیا سره اړیکې پرې کول.

د مسلمانانو په تاریخ کې، روغتونونه د خلکو لپاره وړیا خدمت کولو لپاره جوړ شوي وو، په لوړه کچه اداره کیدل، او د خلکو د جیبونو څخه نه، بلکې د بیت المال څخه تمویل کیدل. روغتیايي پاملرنه د دولت د مسؤلیت یوه برخه وه، نه احسان او نه تجارت.

په سوډان کې نن ورځ د وبا خپریدل او له صحنې څخه د دولت غیاب یو خطرناک خبرداری دی چې له پامه نشي غورځول کیدی. اړتیا یوازې د پندول چمتو کول ندي، بلکې د ریښتیني پاملرنې دولت جوړول دي چې د انسان ژوند ته پام وکړي او د بحران ریښې درملنه وکړي، نه د هغې نښې، یو داسې دولت چې د انسان او د هغه د ژوند ارزښت او د هغه د پیدا کولو هدف ته پام وکړي، کوم چې د یوازیني الله عبادت دی. او اسلامي دولت یوازینی هغه دی چې د روغتیايي پاملرنې مسلو ته د روغتیايي نظام له لارې رسیدګي کولی شي، کوم چې یوازې د نبوت په طریقه د دویم عادلانه خلافت په سیوري کې پلي کیدی شي، کوم چې د خدای په فضل سره ډیر ژر جوړیږي.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی

حاتم العطار - د مصر ولایت

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ۱۴۴۷ هجري کال د ربیع الاول په دویمه اویشتمه نیټه چې د ۲۰۲۵ میلادي کال د سپتمبر د میاشتې له څوارلسمې نیټې سره سمون خوري، احمد بکر (هزیم) د حزب التحریر په لومړیو کې له اتیا کلنۍ څخه په زیاته عمر خپل رب ته انتقال شو. هغه د ډیرو کلونو لپاره دعوت پورته کړ او د هغه په ​​لار کې یې اوږد بند او سخته عذاب وزغمل، مګر د خدای په فضل او مرسته سره هغه نرم، کمزوری، بدل یا بدل نه شو.

هغه د سوریې د مقبور حافظ د واکمنۍ په اتیایمو کلونو کې ډیر وخت پټ تیر کړ، تر دې چې په ۱۹۹۱ کال کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو لخوا د حزب التحریر له یوې ډلې ځوانانو سره ونیول شو، ترڅو د مجرمینو علي مملوک او جمیل حسن په څارنه کې د شکنجې تر ټولو سخت ډولونه وګوري، چیرته چې هغه چا چې له ابو اسامه او د هغه له ځینو ملګرو سره د یوې دورې له تحقیق وروسته د تحقیق خونې ته ننوت، ما ولیدل چې د تحقیق د خونې په دیوالونو ځینې ټوټې غوښې او وینې خپرې وې.

په المزه کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو په فرعي څانګه کې له یو کال څخه د زیات وخت تیرولو وروسته، هغه له خپلو نورو ملګرو سره د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو او وروسته په لسو کلونو بند محکوم شو، چې اوه کاله یې په صبر او احتساب سره تیر کړل، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او خلاص شو.

له زندان څخه له خلاصون وروسته یې سمدستي دعوت ته دوام ورکړ، تر دې چې د حزب ځوانان ونیول شول، چې په سوریه کې یې په سلګونو کسان د ۱۹۹۹ کال د دولسمې میاشتې په نیمایي کې شامل وو، چیرته چې په بیروت کې په کور باندې چاپه ووهل شوه او وتښتول شو او په المزه هوایي ډګر کې د هوایي ځواکونو د استخباراتو فرعي څانګې ته ولیږدول شو، ترڅو د وحشتناکې شکنجې نوې مرحله پیل شي. د خدای په مرسته، د خپل عمر سره سره، هغه صابر، ثابت او حساب ورکوونکی و.

له نږدې یو کال وروسته هغه بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو د دولت د امنیت په محکمه کې محاکمه شي او وروسته د لسو کلونو لپاره محکوم شو، الله تعالی ورته ولیکل چې نږدې اته کاله یې تیر کړي، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او هغه خلاص شو.

ما په ۲۰۰۱ کال کې یو بشپړ کال د صیدنایا په زندان کې له هغه سره تیر کړ، بلکې زه په پنځمه (الف) کوټه کې د دریم پوړ په کیڼ اړخ کې د هغه تر څنګ وم، ما هغه ته ګران تره ویل.

موږ به یوځای خواړه خوړل او یو بل ته څنګ په څنګ بهیده او موږ به کلتور او نظریات سره شریکول. له هغه څخه مو کلتور زده کاوه او له هغه څخه مو صبر او استقامت زده کاوه.

هغه یو نرم، له خلکو سره مینه کوونکی، ځوانانو ته لیواله و، هغه په ​​هغوی کې د بریا او د خدای د وعدې د رښتیني کیدو په اړه باور پیدا کاوه.

هغه د خدای کتاب حافظ و او هغه به هره ورځ او شپه لوستله او د شپې ډیره برخه به پاڅیده، نو که سهار ته نږدې شو، هغه به ما ولړزوي چې د شپې د لمانځه او بیا د سهار د لمانځه لپاره راویښ کړم.

زه له زندان څخه راووتلم، بیا په ۲۰۰۴ کال کې بیرته هلته لاړم، او د ۲۰۰۵ کال په پیل کې بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو یو ځل بیا له هغو کسانو سره ووینو چې د ۲۰۰۱ کال په پای کې زموږ د لومړي ځل د وتلو پر مهال په زندان کې پاتې وو، او له هغوی څخه ګران تره ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله و.

موږ به د کوټو په وړاندې اوږد مزلونه کول ترڅو د زندان دیوالونه، د اوسپنې میله او د کورنۍ او عزیزان فراق هیر کړو، څنګه نه، په داسې حال کې چې هغه په زندان کې ډیر کلونه تیر کړي او هغه څه یې لیدلي چې لیدل یې!

د هغه سره زما نږدېوالي او اوږدې ملګرتیا سره سره، ما هیڅکله هغه نه دی لیدلی چې شکایت وکړي یا شکایت وکړي، لکه هغه چې په زندان کې نه وي، بلکې د زندان له دیوالونو بهر الوتنه کوي. د هغه قرآن سره الوتنه کوي چې هغه یې په ډیرو وختونو کې تلاوت کوي، د خدای په وعدې او د هغه د رسول ﷺ د بریا او تمکین په اړه د زیري په اړه د باور په وزرونو الوتنه کوي.

موږ په سختو او سختو شرایطو کې د لویې بریا ورځې ته سترګې په لار وو، هغه ورځ چې زموږ د رسول ﷺ زیري به رښتینې شي «بیا به د نبوت پر طريقه خلافت راځي». موږ د خلافت تر سیوري لاندې او د عقاب د بیرغ لاندې یوځای کیدو ته لیواله وو. خو الله تعالی داسې قضا وکړه چې ته له دې ځورونکي ځای څخه د تل پاتې کیدو ځای ته لاړ شه.

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې ته په جنت الفردوس کې اوسې، او موږ په الله تعالی باندې هیڅوک نه ستایو.

زموږ ګران تره ابو اسامه:

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې په تا باندې پراخه رحمت وکړي او په پراخه جنت کې دې ځای درکړي او له صدیقانو او شهیدانو سره دې یوځای کړي او د هغه ځورونې او عذاب په بدل کې دې چې تا ولیدل په جنت کې دې لوړې درجې درکړي، او موږ له هغه جل جلاله څخه غواړو چې موږ له تا سره په حوض کې زموږ د رسول ﷺ سره او د هغه د رحمت په ځای کې یوځای کړي.

زموږ تسلیت دا دی چې ته د مهربانه مهربان ته ځې او موږ یوازې هغه څه وایو چې الله تعالی خوښوي، بېشکه موږ د الله تعالی یو او بېشکه موږ هغه ته ورګرځو.

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی دی

ابو صطیف جیجو