الابتلاءات والمحن: نِعَمٌ مخفية
May 01, 2020

الابتلاءات والمحن: نِعَمٌ مخفية

الابتلاءات والمحن: نِعَمٌ مخفية

(مترجم)

قال رسول الله ﷺ: «مَنْ يُرِدِ اللَّهُ بِهِ خَيْراً يُصِبْ مِنْهُ».

غالباً ما يكون من الصعب رؤية الجانب الإيجابي في الخسارة، أو المصيبة، أو المأساة، بما في ذلك الوباء الحالي. فالألم الذي نشعر به من وفاة شخص عزيز، والمعاناة التي نمر بها بسبب اعتلال الصحة، والقلق الذي نعاني منه خلال الصعوبات المالية، وخيبة الأمل التي نشعر بها عندما لا نتمكن من تحقيق هدف مهم في حياتنا يمكن أن تستهلك في بعض الأحيان انتباهنا وتملأنا بالأفكار والعواطف المظلمة.

ومع ذلك، يخبرنا ديننا أنه ليس من المحتم أن تكون هذه الأمور مجرد اختبارات ومحن في حياتنا بل هي مصدر نعمة لنا كمؤمنين. والواقع أنها من نِعم الله على المسلم. فالله سبحانه وتعالى يقول: ﴿وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ * الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّـا إِلَيْهِ رَاجِعونَ﴾. وروى أنس رضي الله عنه، أن رسول الله ﷺ قال: «إِنَّ عِظَمَ الْجَزَاءِ مَعَ عِظَمِ الْبَلَاءِ وَإِنَّ اللَّهَ إِذَا أَحَبَّ قَوْماً ابْتَلَاهُمْ فَمَنْ رَضِيَ فَلَهُ الرِّضَا وَمَنْ سَخِطَ فَلَهُ السَّخَطُ». وقال أبو سعيد وأبو هريرة رضي الله عنهما أن النبي ﷺ قال: «مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ وَلَا وَصَبٍ وَلَا هَمٍّ وَلَا حُزْنٍ وَلَا أَذًى وَلَا غَمٍّ حَتَّى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا إِلَّا كَفَّرَ اللَّهُ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ». ومن ثم، فإن الاختبارات والمحن هي فرصة لنثبت لربنا سبحانه وتعالى أننا صادقون في إيماننا من خلال التحلي بالصبر والثبات على ديننا أمام ما فرضه الله سبحانه وتعالى، في المقابل، وعدنا الله تعالى بركته ورحمته وغفرانه وثوابه. وبالفعل هذا هو النجاح الحقيقي في الحياة، لأن الله سبحانه وتعالى قال: ﴿فَمَن زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ وَما الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلاَّ مَتَاعُ الْغُرُورِ﴾.

وبالتالي، فإن الخسارة والمصائب والآلام توفر لنا فرصة للاقتراب من ربنا سبحانه وتعالى ولرفع درجاتنا في الآخرة وتحقيق النجاح في هذه الحياة والآخرة؛ لأنها وسيلة لتطهير أنفسنا وتفكيرنا وأفعالنا وتطلعاتنا، بعيداً عن أي نقاط ضعف وشوائب قد تتعارض مع ديننا، أو مع الانصياع لأوامر الله سبحانه وتعالى. في الواقع، الإيمان أغلى من الذهب، ومن ثم فهو يحتاج أيضاً إلى الخضوع للحرارة والاختبارات لإزالة الشوائب لجعله نقياً وقوياً وجديراً بالجنة، كما يحدث للذهب عندما تتم تنقيته في نار ساخنة. قال شيخ الإسلام ابن تيمية رحمه الله تعالى: "العوارض والمحن هي كالعوارض والبرد، فإذا علم العبد أنه لا بد منها - لا بد من الابتلاء، ولا بد من المحنة - لم يغضب لورودها، ولم يغتم ولم يحزن، وإنما يعلم أن هذا ابتلاء من الله يريد الله به أن يزيد له في حسناته، ويكفر به عنه من سيئاته، ويرفع له في درجاته، فيحمد الله على المحنة". ولذلك تقدم لنا اختبارات الله سبحانه وتعالى فرصة للارتقاء إلى مستوى أعلى في هذه الحياة الدنيا وفي الآخرة، إذا استجبنا لها بالطريقة الصحيحة.

لجني الفوائد الحقيقية لعملية التطهير هذه وتحقيق النجاح في الدنيا والآخرة، فإنه يتوجب علينا كمؤمنين استغلال الاختبارات، بما في ذلك الوباء الحالي، كوسيلة للمحاسبة الذاتية الصادقة، وإعادة التقييم وإعادة معايرة حياتنا. عندما نتأذى من خسارة أو مصيبة، يخبرنا الله سبحانه وتعالى أنه يجب أن نقول "إنا لله وإنا إليه راجعون". لا ينبغي أن تكون هذه الجملة مجرد كلمات نلفظها، بل يجب أن تجعلنا نتوقف ونفكر ونتأمل ونتغير. يجب أن يكون هذا تذكيراً لنا بمدى ضعفنا كبشر مقارنةً بعظمة ربنا، ومدى حاجتنا لدعمه وتوجيهه في كل مجال من مجالات حياتنا. يجب أن يكون هذا الوباء بمثابة تذكير بأن الأشياء في هذا العالم هي أمور مؤقتة - مثل ثروتنا، ووظائفنا، وعائلتنا، وأطفالنا، ومنازلنا - وكيف يمكن أن تضيع في غمضة عين. نرى مع هذا الوباء، أنه حتى الأشياء الأساسية التي اعتبرناها أمراً مفروغاً منه - مثل مغادرة منازلنا أو الاجتماع مع الأصدقاء والعائلة - يمكن إزالتها بين عشية وضحاها. ويجب أن يكون هذا تذكيراً لنا بأننا لا ننتمي إلى هذا العالم وأنه ليس وطننا الحقيقي بل في النهاية سنعود إلى الله سبحانه وتعالى وسيكون وطننا الحقيقي هو الجنة بإذن الله.

كل هذا يجب أن يدفعنا إلى التساؤل عن أولوياتنا في الحياة - هل هي وفقاً لما حدده ربنا - مثل السعي من أجل قضيته وإقامة نظامه، الخلافة على منهاج النبوة، أم أولوياتنا هي متابعة الانبهار المؤقت بهذا العالم والسماح له باستهلاك وقتنا واهتمامنا؟ يجب أن يدفعنا إلى التساؤل عما إذا كنا قد أعطينا هذه الدنيا وزناً أكبر مما تستحقه مقارنة بالآخرة، بحيث نفشل في الوفاء بالتزاماتنا الإسلامية بسبب إغراءات الحياة أو الخوف من فقدان مصالحنا وطموحاتنا الشخصية؟ وينبغي أن يدفعنا إلى التساؤل عن علاقتنا بالله سبحانه وتعالى، وما إذا كنا قد أعددنا أنفسنا بما يكفي لمواجهته سبحانه وتعالى والوقوف بين يديه، فيما إذا كنا قد نفذنا جميع أوامره وعشنا الحياة وفقاً لأوامره - لأنه بلا شك، الوقوف بين يدي ربنا هو مصيرنا؟ يجب أن تؤدي إعادة تقييم حياتنا هذه إلى تغيير في تفكيرنا وأولوياتنا وشخصياتنا وأفعالنا إن شاء الله بحيث تتماشى مع ما يتوقعه منا ديننا، والعمل على التغلب على أي نقاط ضعف في صفاتنا أو تعيقنا عن التزامنا بأوامر الله مما يمنعنا من الحصول على أعلى الدرجات في الجنة، وإلا فشلنا في فهم واحدة من النعم والعطايا الحقيقية التي قدمها لنا الله سبحانه وتعالى من خلال اختباراته ومحنه: لتحقيق النجاح الحقيقي في هذه الدنيا وفي الآخرة.

يجب أن تحفزنا الآلام التي تصيبنا كأفراد، أو كأمة، بما في ذلك جائحة الفيروس التاجي هذا، على التفكير في الحقائق السياسية للعالم الذي نعيش فيه، وفحص ما إذا كانت هذه الحقائق سببت أو فاقمت الأزمات والمشكلات التي نواجهها مما أدى لدعم الخسارة والمصاعب والمصائب أمامنا. على سبيل المثال، نشهد اليوم تصدعات شديدة في أنظمة الرعاية الصحية في البلدان حتى في أكبر اقتصادات العالم؛ الحكومات التي وضعت حماية المصالح الاقتصادية فوق صحة شعبها، حتى إنها فشلت في ضمان ما يكفي من معدات الحماية الشخصية للعاملين في المجال الطبي والرعاية؛ هشاشة النماذج المالية التي هي من صنع الإنسان للدول؛ وفشل الأنظمة في البلاد الإسلامية في التعامل مع العدوى بطريقة تحافظ على سلامة الأمة والدين مثل الحفاظ على صلاة الجمعة المفروضة. كل هذا هو نتيجة لأنظمة الحكم الرأسمالية والاشتراكية وغيرها من أنظمة الحكم التي صنعها الإنسان والتي فشلت في تلبية احتياجات شعوبها. رؤية كل هذا، يجب أن تلهمنا بالتأكيد بالحاجة إلى التغيير، وتعزيز عزمنا على إيجاد عالم أفضل لهذه الأمة والبشرية، وتعزيز إيماننا بالحاجة الملحة لإعادة الخلافة التي ستوفر قيادة تهتم بصدق بالإنسانية وتحتضن مبادئ وقوانين سليمة لحل جميع المشاكل التي نواجهها، والتي ستحمي دائما مصالح الإسلام والأمة.

على سبيل المثال، في القرآن، يقول الله سبحانه وتعالى للمسلمين أن الهزيمة والمصيبة التي أصابتهم في معركة أحد كانت لأن الرماة على قمة التلة خالفوا أوامر رسولنا، وبالتالي فإنهم قد عصوا أمر الله سبحانه وتعالى، بالتخلي عن موقعهم بسبب رغبتهم في الحصول على غنائم الحرب، على الرغم من أنه طلب منهم البقاء صامدين في مواقعهم. قال تعالى عن هذه المعركة: ﴿وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُم بِإِذْنِهِ حَتَّى إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الأَمْرِ وَعَصَيْتُم مِّن بَعْدِ مَا أَرَاكُم مَّا تُحِبُّونَ مِنكُم مَّن يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ الآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ﴾. لقد كان درساً ثقيلاً تعلموه؛ أن عصيان أمر الله سبحانه وتعالى يؤدي إلى الفشل والمصائب في الحياة.

وبالمثل، فإن الطريقة الكارثية التي أدارت بها الحكومات في البلاد الإسلامية وخارجها هذه الأزمة الحالية، وفشلها في حماية صحة شعوبها بشكل ملائم، تسبب في مصاعب اقتصادية كبيرة عليها، وتسبب في حرمانها من القدرة على الوفاء بالتزامات إسلامية مهمة، مثل صلاة الجمعة بسبب "نسخ ولصق" نهج الدول الغربية تجاه هذا الوباء، يجب أن يكون بالتأكيد درساً مهماً بالنسبة لنا لمعرفة عواقب عصيان ربنا، بالتخلي عن تطبيق نظام الخلافة.

لذلك، فإن الاختبارات والمحن هي فرصة لتعلم الدروس في الحياة، ووضع الأشياء في حياتنا في منظور المراقبة، وإعادة تقييم ما إذا كنا نعيش وفقاً لما يطلبه خالقنا منا، وفرصة لخلق تغيير إيجابي حقيقي داخل أنفسنا، وأرضنا وعالمنا. في الواقع، النجاح في حياتنا الشخصية كمسلمين، والنجاح كأمة في هذه الدنيا، والنجاح في الآخرة يمكن أن يحدث فقط من خلال الطاعة الكاملة لجميع أحكام الله سبحانه وتعالى. قال ابن تيمية: "إن المصيبة التي تجعلك تلتجئ إلى الله أفضل من البركة التي تنسى فيها ذكر الله".

في الأوقات العادية، غالباً ما ننغمس في روتين حياتنا اليومية سواء أكان ذلك في العمل، أو في نقل الأطفال من وإلى المدرسة، أو الأنشطة المجتمعية، أو حضور الكلية أو الجامعة، وغيرها من الإجراءات التي تستهلك اهتمامنا ووقتنا. ومع ذلك، فإن فترة الإغلاق هذه، حيث التزم كثير منا في منازلهم، تتيح لنا الوقت للتفكير في حياتنا، وعلاقتنا مع أزواجنا أو أسرتنا، ومسؤولياتنا تجاه أطفالنا، وعالمنا. إذا فشلنا في استغلال هذه الفرصة لإحداث تغيير حقيقي داخل أنفسنا وتقوية عزمنا على إحداث تغيير إيجابي في أراضينا وفي هذا العالم، فهي الخسارة الحقيقية والمصيبة التي ستلحق بنا. قال العالم ابن القيم رحمه الله في مفتاح دار السعادة: "إذا تأملت حكمته سبحانه فيما ابتلى به عباده وصفوته بما ساقهم به إلى أجل الغايات وأكمل النهايات التي لم يكونوا يعبرون إليها إلا على جسر من الابتلاء والامتحان... وكان ذلك الابتلاء والامتحان عين المنهج في حقهم والكرامة فصورته صورة ابتلاء وامتحان وباطنه فيه الرحمة والنعمة، فكم لله من نعمة جسيمة ومنة عظيمة تجني من قطوف الابتلاء والامتحان؟".

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. نسرين نواز

مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from null

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون - ډينګي تبې او ملاريا

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون

ډينګي تبې او ملاريا

په سوډان کې د ډينګي تبې او ملاريا په پراخه کچه خپرېدو سره، د سخت روغتيايي بحران نښې څرګندېږي، چې د روغتيا وزارت د فعال رول نشتون او د دولت له خوا د وبا د مخنيوي توان نه شتون په ډاګه کوي چې هره ورځ ژوند اخلي. د ناروغيو په علم کې د علمي او ټکنالوژيکي پرمختګ سره سره، حقايق څرګندېږي او فساد ښکاره کېږي.

د روښانه پلان نشتون:

د زرګونو څخه د ډېرو پېښو او د ځينو رسنيو په وينا په ټوليزه توګه د مړينو ثبتولو سره سره، د روغتيا وزارت د وبا د مخنيوي لپاره کوم روښانه پلان ندی اعلان کړی. د روغتيايي ادارو ترمنځ د همغږۍ نشتون او د وبا سره د مقابلې لپاره د مخکينۍ ليد نشتون ليدل کېږي.

د طبي اکمالاتو د سلسلو ړنګېدل

حتی ساده درمل لکه "پندول" په ځینو سیمو کې نایاب شوي دي، کوم چې د اکمالاتو په سلسله کې ړنګېدل او د درملو په ویش باندې د څارنې نشتون منعکس کوي، په داسې حال کې چې یو څوک ساده درد کموونکو او ملاتړ ته اړتیا لري.

د ټولنې د پوهاوي نشتون

د مچانو څخه د مخنیوي د لارو چارو په اړه د خلکو د پوهاوي لپاره اغیزمنې رسنیزې هڅې شتون نلري، یا د ناروغۍ د نښو پیژندلو لپاره، کوم چې د انفیکشن خپریدل زیاتوي او د ټولنې د خپل ځان د ساتنې توان کمزوری کوي.

د روغتيايي زيربنا کمزورتيا

روغتونونه د طبي پرسونل او تجهیزاتو له سخت کمښت سره مخ دي، حتی د لومړني تشخیص وسایلو سره هم، کوم چې وبا ته ځواب ورو او بې ترتیبه کوي او د زرګونو خلکو ژوند له خطر سره مخ کوي.

نورو هېوادونو له وبا سره څنګه چلند وکړ؟

 برازيل:

- د عصري حشره وژونکو په کارولو سره یې د ځمکې او هوا څخه د سپرې کولو کمپاینونه پیل کړل.

- یې پشه خانې وویشلې او د ټولنې د پوهاوي کمپاینونه یې فعال کړل.

- په ناروغیو ځپلو سیمو کې یې په عاجله توګه درمل چمتو کړل.

بنګله ديش:

- یې په بې وزلو سیمو کې موقتي اضطراري مرکزونه جوړ کړل.

- یې د خبرتیا لپاره تودې کرښې او ګرځنده غبرګون ټیمونه چمتو کړل.

فرانسه:

- د وختي خبرتیا سیسټمونه یې فعال کړل.

- د مچیو د کنټرول څارنه یې زیاته کړه او د سیمه ایز پوهاوي کمپاینونه یې پیل کړل.

روغتيا د ټولو نه مهمې دندې او د دولت بشپړه مسؤليت دی

سوډان لاهم د کشف او راپور ورکولو لپاره اغیزمن میکانیزمونه نلري، کوم چې اصلي شمیرې د اعلان شوي څخه خورا لوړې کوي او بحران لا پسې پیچلی کوي. اوسنی روغتیايي بحران د روغتیا پالنې په برخه کې د دولت د فعال رول د نشتون مستقیمه پایله ده، کوم چې د انسان ژوند په خپلو لومړیتوبونو کې ځای لري، یو داسې دولت چې اسلام پلي کوي او د عمر بن الخطاب رضي الله عنه دا خبره پلي کوي چې "که چیرې په عراق کې یو خچر هم ښکته شي، نو الله به د قیامت په ورځ زما څخه د هغې په اړه پوښتنه وکړي".

وړاندیز شوي حلونه

- د روغتیايي نظام جوړول چې لومړی په انسان په ژوند کې د خدای څخه ویره ولري او اغیزمن وي، چې د برخې اخیستو یا فساد تابع نه وي.

- د وړیا روغتیايي پاملرنې چمتو کول د هر تبعه لپاره یو بنسټیز حق ګڼل کیږي. او د شخصي روغتونونو جوازونه لغوه کول او د درملنې په برخه کې د پانګونې منع کول.

- د درملنې څخه دمخه د مخنیوي رول فعالول، د پوهاوي کمپاینونو او د مچانو د کنټرول له لارې.

- د روغتیا وزارت بیا رغول ترڅو د خلکو د ژوند مسؤلیت په غاړه واخلي، نه یوازې یوه اداري اداره.

- د یو سیاسي نظام غوره کول چې د اقتصادي او سیاسي ګټو څخه پورته د انسان ژوند ته لومړیتوب ورکړي.

- د جرمي سازمانونو او د درملو له مافیا سره اړیکې پرې کول.

د مسلمانانو په تاریخ کې، روغتونونه د خلکو لپاره وړیا خدمت کولو لپاره جوړ شوي وو، په لوړه کچه اداره کیدل، او د خلکو د جیبونو څخه نه، بلکې د بیت المال څخه تمویل کیدل. روغتیايي پاملرنه د دولت د مسؤلیت یوه برخه وه، نه احسان او نه تجارت.

په سوډان کې نن ورځ د وبا خپریدل او له صحنې څخه د دولت غیاب یو خطرناک خبرداری دی چې له پامه نشي غورځول کیدی. اړتیا یوازې د پندول چمتو کول ندي، بلکې د ریښتیني پاملرنې دولت جوړول دي چې د انسان ژوند ته پام وکړي او د بحران ریښې درملنه وکړي، نه د هغې نښې، یو داسې دولت چې د انسان او د هغه د ژوند ارزښت او د هغه د پیدا کولو هدف ته پام وکړي، کوم چې د یوازیني الله عبادت دی. او اسلامي دولت یوازینی هغه دی چې د روغتیايي پاملرنې مسلو ته د روغتیايي نظام له لارې رسیدګي کولی شي، کوم چې یوازې د نبوت په طریقه د دویم عادلانه خلافت په سیوري کې پلي کیدی شي، کوم چې د خدای په فضل سره ډیر ژر جوړیږي.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی

حاتم العطار - د مصر ولایت

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ۱۴۴۷ هجري کال د ربیع الاول په دویمه اویشتمه نیټه چې د ۲۰۲۵ میلادي کال د سپتمبر د میاشتې له څوارلسمې نیټې سره سمون خوري، احمد بکر (هزیم) د حزب التحریر په لومړیو کې له اتیا کلنۍ څخه په زیاته عمر خپل رب ته انتقال شو. هغه د ډیرو کلونو لپاره دعوت پورته کړ او د هغه په ​​لار کې یې اوږد بند او سخته عذاب وزغمل، مګر د خدای په فضل او مرسته سره هغه نرم، کمزوری، بدل یا بدل نه شو.

هغه د سوریې د مقبور حافظ د واکمنۍ په اتیایمو کلونو کې ډیر وخت پټ تیر کړ، تر دې چې په ۱۹۹۱ کال کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو لخوا د حزب التحریر له یوې ډلې ځوانانو سره ونیول شو، ترڅو د مجرمینو علي مملوک او جمیل حسن په څارنه کې د شکنجې تر ټولو سخت ډولونه وګوري، چیرته چې هغه چا چې له ابو اسامه او د هغه له ځینو ملګرو سره د یوې دورې له تحقیق وروسته د تحقیق خونې ته ننوت، ما ولیدل چې د تحقیق د خونې په دیوالونو ځینې ټوټې غوښې او وینې خپرې وې.

په المزه کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو په فرعي څانګه کې له یو کال څخه د زیات وخت تیرولو وروسته، هغه له خپلو نورو ملګرو سره د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو او وروسته په لسو کلونو بند محکوم شو، چې اوه کاله یې په صبر او احتساب سره تیر کړل، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او خلاص شو.

له زندان څخه له خلاصون وروسته یې سمدستي دعوت ته دوام ورکړ، تر دې چې د حزب ځوانان ونیول شول، چې په سوریه کې یې په سلګونو کسان د ۱۹۹۹ کال د دولسمې میاشتې په نیمایي کې شامل وو، چیرته چې په بیروت کې په کور باندې چاپه ووهل شوه او وتښتول شو او په المزه هوایي ډګر کې د هوایي ځواکونو د استخباراتو فرعي څانګې ته ولیږدول شو، ترڅو د وحشتناکې شکنجې نوې مرحله پیل شي. د خدای په مرسته، د خپل عمر سره سره، هغه صابر، ثابت او حساب ورکوونکی و.

له نږدې یو کال وروسته هغه بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو د دولت د امنیت په محکمه کې محاکمه شي او وروسته د لسو کلونو لپاره محکوم شو، الله تعالی ورته ولیکل چې نږدې اته کاله یې تیر کړي، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او هغه خلاص شو.

ما په ۲۰۰۱ کال کې یو بشپړ کال د صیدنایا په زندان کې له هغه سره تیر کړ، بلکې زه په پنځمه (الف) کوټه کې د دریم پوړ په کیڼ اړخ کې د هغه تر څنګ وم، ما هغه ته ګران تره ویل.

موږ به یوځای خواړه خوړل او یو بل ته څنګ په څنګ بهیده او موږ به کلتور او نظریات سره شریکول. له هغه څخه مو کلتور زده کاوه او له هغه څخه مو صبر او استقامت زده کاوه.

هغه یو نرم، له خلکو سره مینه کوونکی، ځوانانو ته لیواله و، هغه په ​​هغوی کې د بریا او د خدای د وعدې د رښتیني کیدو په اړه باور پیدا کاوه.

هغه د خدای کتاب حافظ و او هغه به هره ورځ او شپه لوستله او د شپې ډیره برخه به پاڅیده، نو که سهار ته نږدې شو، هغه به ما ولړزوي چې د شپې د لمانځه او بیا د سهار د لمانځه لپاره راویښ کړم.

زه له زندان څخه راووتلم، بیا په ۲۰۰۴ کال کې بیرته هلته لاړم، او د ۲۰۰۵ کال په پیل کې بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو یو ځل بیا له هغو کسانو سره ووینو چې د ۲۰۰۱ کال په پای کې زموږ د لومړي ځل د وتلو پر مهال په زندان کې پاتې وو، او له هغوی څخه ګران تره ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله و.

موږ به د کوټو په وړاندې اوږد مزلونه کول ترڅو د زندان دیوالونه، د اوسپنې میله او د کورنۍ او عزیزان فراق هیر کړو، څنګه نه، په داسې حال کې چې هغه په زندان کې ډیر کلونه تیر کړي او هغه څه یې لیدلي چې لیدل یې!

د هغه سره زما نږدېوالي او اوږدې ملګرتیا سره سره، ما هیڅکله هغه نه دی لیدلی چې شکایت وکړي یا شکایت وکړي، لکه هغه چې په زندان کې نه وي، بلکې د زندان له دیوالونو بهر الوتنه کوي. د هغه قرآن سره الوتنه کوي چې هغه یې په ډیرو وختونو کې تلاوت کوي، د خدای په وعدې او د هغه د رسول ﷺ د بریا او تمکین په اړه د زیري په اړه د باور په وزرونو الوتنه کوي.

موږ په سختو او سختو شرایطو کې د لویې بریا ورځې ته سترګې په لار وو، هغه ورځ چې زموږ د رسول ﷺ زیري به رښتینې شي «بیا به د نبوت پر طريقه خلافت راځي». موږ د خلافت تر سیوري لاندې او د عقاب د بیرغ لاندې یوځای کیدو ته لیواله وو. خو الله تعالی داسې قضا وکړه چې ته له دې ځورونکي ځای څخه د تل پاتې کیدو ځای ته لاړ شه.

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې ته په جنت الفردوس کې اوسې، او موږ په الله تعالی باندې هیڅوک نه ستایو.

زموږ ګران تره ابو اسامه:

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې په تا باندې پراخه رحمت وکړي او په پراخه جنت کې دې ځای درکړي او له صدیقانو او شهیدانو سره دې یوځای کړي او د هغه ځورونې او عذاب په بدل کې دې چې تا ولیدل په جنت کې دې لوړې درجې درکړي، او موږ له هغه جل جلاله څخه غواړو چې موږ له تا سره په حوض کې زموږ د رسول ﷺ سره او د هغه د رحمت په ځای کې یوځای کړي.

زموږ تسلیت دا دی چې ته د مهربانه مهربان ته ځې او موږ یوازې هغه څه وایو چې الله تعالی خوښوي، بېشکه موږ د الله تعالی یو او بېشکه موږ هغه ته ورګرځو.

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی دی

ابو صطیف جیجو