اللباس الشرعي - إيمان أم موضة؟
April 21, 2016

اللباس الشرعي - إيمان أم موضة؟

اللباس الشرعي - إيمان أم موضة؟

ضمن حملة القسم النسائي "الشباب المسلم: روّاد التغيير الحقيقي"

(مترجمة)

في القرن الواحد والعشرين، لا يمكن إنكار الضغط الكبير الذي تتعرض له النساء، والشباب بشكل خاص للظهور بمظهر معين. وفي عالم العولمة التي تدور حول ثقافة البوب ​​والمشاهير، ومع وسائل الإعلام الفضائية التي تعزز المعايير المجتمعية في كل منعطف، فإنه من المستحيل الهروب من التركيز على المظهر.

وللأسف لم تنجُ الفتاة المسلمة من هذا الضغط، وعلى مدى السنوات القليلة الماضية، أخذ (الحجاب) مكانه في صناعة الأزياء. ومن خلال العديد من (المحجبات) اللاتي يظهرن في اليوتيوب، أو "عروض الأزياء الإسلامية"، أو مجلات الموضة للمحلات التجارية، يتم تشجيع الفتيات المسلمات على التطلع إلى تعريف ميبستيرز للمحجبة؛ شخصية أنيقة وحسنة المظهر، والتي تُدرج غطاء الرأس، الذي تلبسه كعمامة أو تلفّه حول جسمها، دون عناء مع الأزياء الغربية، عارضة ذوقها واتجاهات الموضة التي تؤيدها. وقد أدى ذلك بالعديد من دور الأزياء الغربية مثل أتش آند إم لتوظيف عارضات أزياء مسلمات (محجبات)، وإطلاق مجموعات خاصة للمرأة المسلمة، كما فعل دولتشي وغابانا في وقت سابق من هذا العام.

ومن المؤسف أن هذه الاتجاهات قد غيرت وحولت (الحجاب) لدرجة أنه لم يعد يشبه اللباس الشرعي للمرأة المسلمة. لقد أدت الضجة الإعلامية حول الخمار كونه غطاء الرأس إلى تحويله ببساطة إلى قطعة من القماش الذي يغطي الرأس. لقد فقد القصد من وراء ارتداء اللباس الشرعي، بالتوازي مع ضياع مفهوم الحياء، والتفاصيل الشاملة لممّا يتكون هذا اللباس!

لقد نسيت الفتيات المسلمات أنه في ظل الإسلام، فإن الأزياء ليست جزءاً من لباس المرأة المسلمة. فالله سبحانه وتعالى قد حدد لباسنا على وجه التحديد، لذلك نحن لا نخضع لمطالب المصممين أو الرجال أو المجتمع. إنه ليس لأحد أن يأخذ على عاتقه أن يقرر ما يجب على النساء ارتداؤه أو عدم ارتدائه في المواسم المختلفة. فالله سبحانه وتعالى قد حررنا من هذا برحمته. لكن هل يعني هذا أنني أقول أن المرأة المسلمة لا تستطيع أن تلبس اللباس الجميل؟ بالطبع تستطيع، ولكن الله سبحانه وتعالى قد وصف لنا كيف يجب أن يكون لباسنا في الحياة العامة على وجه التحديد كجزء من النظام الاجتماعي الإسلامي الأوسع.

لقد فصل الله سبحانه وتعالى في القرآن والسنة بشكل واضح ما هو لباس المرأة المسلمة ولم يترك ذلك للأهواء الشخصية للأفراد لتحديده وفقا لما يرونه محتشما أم لا. فالله سبحانه وتعالى يقول في سورة النور: ﴿وَقُل لِّلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاء بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُوْلِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَى عَوْرَاتِ النِّسَاء وَلَا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ مَا يُخْفِينَ مِن زِينَتِهِنَّ﴾، فالله سبحانه وتعالى يأمر في هذه الآية الكريمة، المرأة المسلمة بستر زينتها باستثناء ما ظهر منها أمام جميع الرجال باستثناء الزوج، والأب، والأبناء، وأبناء الزوج ... وغيرهم ممن ذكرتهم الآية. وقوله سبحانه ﴿... إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا﴾ يعني الوجه والكفين. وهذا بإجماع غالبية العلماء مثل السيدة عائشة رضي الله عنها، والإمام مالك، والإمام الشافعي، والإمام الطبري، والإمام القرطبي، وأبو قتادة، ومجاهد والحسن وابن حزم. فالله سبحانه وتعالى يأمر نساء المؤمنين بأن يلوين خُمُرهن (الخُمُر جمع خمار وهو ما يغطى به الرأس) ﻋﻠﻰ ﺃﻋﻨﺎﻗﻬﻦ ﻭﺻﺪﻭﺭﻫﻦ، ﻟﻴﺨفين "جيوبهن" أي ﻣﺎ ﻳﻈﻬﺮ ﻣﻦ ﻃﻮﻕ ﺍﻟﻘﻤﻴﺺ ﻭﻃﻮﻕ ﺍﻟﺜﻮﺏ ﻣﻦ ﺍﻟﻌﻨﻖ. وقد كانت النساء في عهد النبي ﷺ، قبل نزول الآية يغطين رؤوسهن بالخمار، برمي أطرافها على ظهورهن كاشفات بذلك رقابهن، وآذانهن، والجزء العلوي من صدورهن، على غرار النصرانيات. ثم من خلال الوحي أمرهن الله سبحانه وتعالى في سورة النور، الآية 31، بتغطية تلك الأجزاء أيضا بالخمار. قال الإمام ابن كثير فيما يتعلق بالآية ﴿وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ﴾، يعني المقانع (الخمر) يعمل لها صنفات ضاربات على صدورهن؛ لتواري ما تحتها من صدرها وترائبها؛ ليخالفن شعار نساء أهل الجاهلية؛ فإنهن لم يكن يفعلن ذلك، بل كانت المرأة منهن تمر بين الرجال مسفحة بصدرها، لا يواريه شيء، وربما أظهرت عنقها وذوائب شعرها وأقرطة آذانها". ومن هنا أمر الله سبحانه وتعالى المرأة بأن تغطي بخمارها رأسها وعنقها وصدرها. وبالإضافة إلى ذلك، فقد قال النبي ﷺ: «إِنَّ الْمَرْأَةَ إِذَا بَلَغَتْ الْمَحِيضَ لَمْ تَصْلُحْ أَنْ يُرَى مِنْهَا إِلَّا هَذَا وَهَذَا وَأَشَارَ إِلَى وَجْهِهِ وَكَفَّيْهِ».

ووفقا لهذه الأدلة الشرعية وغيرها الكثير، فإن تغطية المرأة جسدها كله ما عدا وجهها وكفيها أمام الرجال من غير محارمها هو فرض عليها. ويجب أن لا تكون الملابس التي ترتديها شفافة تظهر ﻟﻮﻥ الجلد، كذلك يجب أن لا تلبس الخمار بطريقة بحيث تُظهر رقبتها أو جزءاً من شعرها (حتى ولو كانت شعرة واحدة).

وعلاوة على ذلك، فقد حدد الإسلام وأوجب على المرأة لباسا خاصا تلبسه حين تخرج من بيتها وتسير في الحياة العامة. ففي الحياة العامة، أوجب الشارع عليها ارتداء الخمار (غطاء الرأس) والجلباب (قطعة واحدة ﻣﻼﺀﺓ ﺃﻭ ﻣﻠﺤﻔﺔ ﺗﻠﺒﺴﻬﺎ ﻓﻮﻕ ﺛﻴﺎﺑﻬﺎ ﻭﺗﺮﺧﻴﻬﺎ إلى ﺃﺳﻔﻞ حتى ﺗﻐﻄﻲ ﻗﺪﻣﻴﻬﺎ). وكما ذكر سابقا، فإن الآية ﴿وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ﴾ من سورة النور تتحدث عن الخمار، وقوله تعالى في سورة الأحزاب، ﴿يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُل لِّأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاء الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِن جَلَابِيبِهِنَّ﴾ تتحدث عن الجلباب.

وبالإضافة إلى ذلك، روي عن أم عطية رضي الله، أنها قالت: «أمرنا رسول الله ﷺ أن نخرجهن في الفطر والأضحى العواتق والحيض وذوات الخدور فأما الحيض فيعتزلن الصلاة ويشهدن الخير ودعوة المسلمين. قلت يا رسول الله إحدانا لا يكون لها جلباب قال لتلبسها أختها من جلبابها». ففي هذا الحديث، يبين لنا النبي ﷺ بوضوح أن ارتداء الجلباب هو شرط يجب أن يتوفر في المرأة إذا أرادت الخروج إلى الحياة العامة، حيث إنه لم يعط الإذن بالخروج لمن ﻟﻴﺲ لها ﺛﻮﺏ ﺗﻠﺒﺴﻪ ﻓﻮﻕ ﺛﻴﺎﺑﻬﺎ ﻟﺘﺨﺮﺝ ﻓﻴﻬﺎ، وﺃﻣﺮ ﻋﻠﻴﻪ الصلاة وﺍﻟﺴﻼﻡ ﺃﻥ تعيرﻫﺎ ﺃﺧﺘﻬﺎ من جلبابها لتخرج به للحياة العامة، ﻭﻫﺬﺍ ﻗﺮﻳﻨﺔ ﻋﻠﻰ ﺃﻥ ﺍﻷﻣﺮ في ﻫﺬﺍ الحديث ﻟﻠﻮﺟﻮﺏ.

وبالتالي، فإنه في الحياة العامة، لا يكفي للمرأة أن ترتدي الخمار مع قميص وتنورة أو بنطال أو أي شكل من أشكال اللباس، وإن كانت ساترة للعورة، إن لم تتوافق مع ما فرضه الله سبحانه وتعالى من خمار وجلباب.

إلى جانب ذلك، منع الإسلام المرأة من التبرج. وهذا يعني ارتداء أي نوع من الثياب، والمجوهرات والزركشات التي تلفت الانتباه إلى زينتها بأي شكل من الأشكال أمام غير المحارم. يقول الله سبحانه وتعالى في سورة الأحزاب: ﴿وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى﴾.

وبالتالي، فإنه من الواضح أنه على الرغم من أن نوعا معينا من الملابس وإن كانت تغطي العورة، إلا أن هذا لا يعني أنه مسموح للمرأة لبسها في وجود غير المحارم. فإذا كانت الملابس ضيقة، تصف شكل جسمها أو مزينة بطريقة تلفت الانتباه إلى جمالها فلا يجوز لها أن تلبسها، لأنها ستكون متبرجة. قال النبي ﷺ: «صِنْفَانِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ لَمْ أَرَهُمَا قَوْمٌ مَعَهُمْ سِيَاطٌ كَأَذْنَابِ الْبَقَرِ يَضْرِبُونَ بِهَا النَّاسَ وَنِسَاءٌ كَاسِيَاتٌ عَارِيَاتٌ مُمِيلَاتٌ مَائِلَاتٌ رُءُوسُهُنَّ كَأَسْنِمَةِ الْبُخْتِ الْمَائِلَةِ لَا يَدْخُلْنَ الْجَنَّةَ وَلَا يَجِدْنَ رِيحَهَا وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ كَذَا وَكَذَا».

في الواقع، لقد عملت صناعة الأزياء الإسلامية فقط على تعزيز البناء الغربي للصورة المثالية للجمال، وهو أمر غير موجود في الإسلام. ودعونا لا نكون ساذجين في افتراض أن هذا الأمر لم يكن مدبرا. بل إن الربط المستمر بين هذه الأزياء ولباس المرأة المسلمة، قد تم تلفيقه من أجل محاولة إبعاد المرأة المسلمة عن الإسلام، لجعلها تابعة للمجتمع وتعيش لتحقيق توقعاته بدلا من العيش وفق أوامر الله سبحانه وتعالى. أليس من المفارقة أنه بينما تمنع الدول الليبرالية العلمانية أخواتنا المسلمات من ارتداء الحجاب والنقاب في الأماكن العامة، تقوم صناعاتها في الوقت نفسه بتعزيز "حجاب الموضة"؟! وذلك لأن صناعة الأزياء الغربية تدرك القوة التي لدى المسلمة التي تتبنى الإسلام بشكل صحيح، والتهديد الذي تشكله على نظامها الرأسمالي الذي يستغل انعدام الأمن عند النساء لمنافعه المالية الخاصة. إن المسلمة التي تحررت من مطالب المجتمع حرة في التفكير بذاتها، وتحب نفسها كما هي، وتكرس نفسها لعبادة الله سبحانه وتعالى، وليس لعبادة المصممين. إن القيمة الحقيقية للمرأة وتمكينها وتحريرها إنما يأتي من الإسلام؛ ذلك النظام الذي يعامل المرأة بوصفها إنسانا. بينما تخشى المجتمعات العلمانية هذا، ولذلك أوجدت الأزياء الإسلامية لمنع المرأة المسلمة من اعتناق الإسلام بشكل كلي.

إنها إرهاصات خير ولله الحمد بأن الكثير من الفتيات والشابات المسلمات بدأن بارتداء اللباس الشرعي من أجل التقيد بشكل أوثق بدينهن وإرضاء ربهن. ومع ذلك، فإن اتباع "اتجاهات حجاب الموضة" أو اتخاذ أي لباس لا يتفق مع النصوص الإسلامية الواضحة المعالم يخالف الغرض الأساسي الذي لأجله بدأن ارتداء ذلك اللباس. وعلاوة على ذلك، فإن ذلك يعني ببساطة استبدال اتباع التوقعات الضحلة المفروضة من قبل صناعة الأزياء الغربية لكيف يجب أن تبدو المرأة ونوع لباسها، بتوقعات أولئك الذين يعملون في صناعة الأزياء الإسلامية. وبالطبع لا يكاد يكون هناك أي تحرير للمرأة المسلمة في هذا!

إن الفتاة المسلمة يجب أن تدرك أن هذا التلاعب باللباس الإسلامي تم تصميمه لعلمنتها، ولحملها لتقديم تنازلات، وجعلها تنتقي وتختار من الإسلام ما تريد تطبيقه وتترك ما لا تريد. يجب عليها أن تقف ضد هذا الهجوم وأن تكون حازمة في عزيمتها على ارتداء اللباس الشرعي في سبيل الله سبحانه وتعالى وحده وبالطريقة التي وصفها الله سبحانه وتعالى، وفي أوقات الشدة، علينا أن نتذكر حديث نبينا محمد ﷺ: «فَإِنَّ مِنْ وَرَائِكُمْ أَيَّامَ الصَّبْرِ، الصَّبْرُ فِيهِنَّ مِثْلُ قَبْضٍ عَلَى الْجَمْرِ لِلْعَامِلِ فِيهِنَّ مِثْلُ أَجْرِ خَمْسِينَ رَجُلاً يَعْمَلُونَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ».

لقد تنبأ رسول الله ﷺ بمثل هذه الأوقات، ولكن يجب علينا أن نكون مطمئنين عندما ندرك أن ثمار مثل هذه الأوقات ستكون كبيرة وأن هذا الدين يستحق النضال والتضحية لأجله.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عائشة حسن

More from null

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون - ډينګي تبې او ملاريا

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون

ډينګي تبې او ملاريا

په سوډان کې د ډينګي تبې او ملاريا په پراخه کچه خپرېدو سره، د سخت روغتيايي بحران نښې څرګندېږي، چې د روغتيا وزارت د فعال رول نشتون او د دولت له خوا د وبا د مخنيوي توان نه شتون په ډاګه کوي چې هره ورځ ژوند اخلي. د ناروغيو په علم کې د علمي او ټکنالوژيکي پرمختګ سره سره، حقايق څرګندېږي او فساد ښکاره کېږي.

د روښانه پلان نشتون:

د زرګونو څخه د ډېرو پېښو او د ځينو رسنيو په وينا په ټوليزه توګه د مړينو ثبتولو سره سره، د روغتيا وزارت د وبا د مخنيوي لپاره کوم روښانه پلان ندی اعلان کړی. د روغتيايي ادارو ترمنځ د همغږۍ نشتون او د وبا سره د مقابلې لپاره د مخکينۍ ليد نشتون ليدل کېږي.

د طبي اکمالاتو د سلسلو ړنګېدل

حتی ساده درمل لکه "پندول" په ځینو سیمو کې نایاب شوي دي، کوم چې د اکمالاتو په سلسله کې ړنګېدل او د درملو په ویش باندې د څارنې نشتون منعکس کوي، په داسې حال کې چې یو څوک ساده درد کموونکو او ملاتړ ته اړتیا لري.

د ټولنې د پوهاوي نشتون

د مچانو څخه د مخنیوي د لارو چارو په اړه د خلکو د پوهاوي لپاره اغیزمنې رسنیزې هڅې شتون نلري، یا د ناروغۍ د نښو پیژندلو لپاره، کوم چې د انفیکشن خپریدل زیاتوي او د ټولنې د خپل ځان د ساتنې توان کمزوری کوي.

د روغتيايي زيربنا کمزورتيا

روغتونونه د طبي پرسونل او تجهیزاتو له سخت کمښت سره مخ دي، حتی د لومړني تشخیص وسایلو سره هم، کوم چې وبا ته ځواب ورو او بې ترتیبه کوي او د زرګونو خلکو ژوند له خطر سره مخ کوي.

نورو هېوادونو له وبا سره څنګه چلند وکړ؟

 برازيل:

- د عصري حشره وژونکو په کارولو سره یې د ځمکې او هوا څخه د سپرې کولو کمپاینونه پیل کړل.

- یې پشه خانې وویشلې او د ټولنې د پوهاوي کمپاینونه یې فعال کړل.

- په ناروغیو ځپلو سیمو کې یې په عاجله توګه درمل چمتو کړل.

بنګله ديش:

- یې په بې وزلو سیمو کې موقتي اضطراري مرکزونه جوړ کړل.

- یې د خبرتیا لپاره تودې کرښې او ګرځنده غبرګون ټیمونه چمتو کړل.

فرانسه:

- د وختي خبرتیا سیسټمونه یې فعال کړل.

- د مچیو د کنټرول څارنه یې زیاته کړه او د سیمه ایز پوهاوي کمپاینونه یې پیل کړل.

روغتيا د ټولو نه مهمې دندې او د دولت بشپړه مسؤليت دی

سوډان لاهم د کشف او راپور ورکولو لپاره اغیزمن میکانیزمونه نلري، کوم چې اصلي شمیرې د اعلان شوي څخه خورا لوړې کوي او بحران لا پسې پیچلی کوي. اوسنی روغتیايي بحران د روغتیا پالنې په برخه کې د دولت د فعال رول د نشتون مستقیمه پایله ده، کوم چې د انسان ژوند په خپلو لومړیتوبونو کې ځای لري، یو داسې دولت چې اسلام پلي کوي او د عمر بن الخطاب رضي الله عنه دا خبره پلي کوي چې "که چیرې په عراق کې یو خچر هم ښکته شي، نو الله به د قیامت په ورځ زما څخه د هغې په اړه پوښتنه وکړي".

وړاندیز شوي حلونه

- د روغتیايي نظام جوړول چې لومړی په انسان په ژوند کې د خدای څخه ویره ولري او اغیزمن وي، چې د برخې اخیستو یا فساد تابع نه وي.

- د وړیا روغتیايي پاملرنې چمتو کول د هر تبعه لپاره یو بنسټیز حق ګڼل کیږي. او د شخصي روغتونونو جوازونه لغوه کول او د درملنې په برخه کې د پانګونې منع کول.

- د درملنې څخه دمخه د مخنیوي رول فعالول، د پوهاوي کمپاینونو او د مچانو د کنټرول له لارې.

- د روغتیا وزارت بیا رغول ترڅو د خلکو د ژوند مسؤلیت په غاړه واخلي، نه یوازې یوه اداري اداره.

- د یو سیاسي نظام غوره کول چې د اقتصادي او سیاسي ګټو څخه پورته د انسان ژوند ته لومړیتوب ورکړي.

- د جرمي سازمانونو او د درملو له مافیا سره اړیکې پرې کول.

د مسلمانانو په تاریخ کې، روغتونونه د خلکو لپاره وړیا خدمت کولو لپاره جوړ شوي وو، په لوړه کچه اداره کیدل، او د خلکو د جیبونو څخه نه، بلکې د بیت المال څخه تمویل کیدل. روغتیايي پاملرنه د دولت د مسؤلیت یوه برخه وه، نه احسان او نه تجارت.

په سوډان کې نن ورځ د وبا خپریدل او له صحنې څخه د دولت غیاب یو خطرناک خبرداری دی چې له پامه نشي غورځول کیدی. اړتیا یوازې د پندول چمتو کول ندي، بلکې د ریښتیني پاملرنې دولت جوړول دي چې د انسان ژوند ته پام وکړي او د بحران ریښې درملنه وکړي، نه د هغې نښې، یو داسې دولت چې د انسان او د هغه د ژوند ارزښت او د هغه د پیدا کولو هدف ته پام وکړي، کوم چې د یوازیني الله عبادت دی. او اسلامي دولت یوازینی هغه دی چې د روغتیايي پاملرنې مسلو ته د روغتیايي نظام له لارې رسیدګي کولی شي، کوم چې یوازې د نبوت په طریقه د دویم عادلانه خلافت په سیوري کې پلي کیدی شي، کوم چې د خدای په فضل سره ډیر ژر جوړیږي.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی

حاتم العطار - د مصر ولایت

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ۱۴۴۷ هجري کال د ربیع الاول په دویمه اویشتمه نیټه چې د ۲۰۲۵ میلادي کال د سپتمبر د میاشتې له څوارلسمې نیټې سره سمون خوري، احمد بکر (هزیم) د حزب التحریر په لومړیو کې له اتیا کلنۍ څخه په زیاته عمر خپل رب ته انتقال شو. هغه د ډیرو کلونو لپاره دعوت پورته کړ او د هغه په ​​لار کې یې اوږد بند او سخته عذاب وزغمل، مګر د خدای په فضل او مرسته سره هغه نرم، کمزوری، بدل یا بدل نه شو.

هغه د سوریې د مقبور حافظ د واکمنۍ په اتیایمو کلونو کې ډیر وخت پټ تیر کړ، تر دې چې په ۱۹۹۱ کال کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو لخوا د حزب التحریر له یوې ډلې ځوانانو سره ونیول شو، ترڅو د مجرمینو علي مملوک او جمیل حسن په څارنه کې د شکنجې تر ټولو سخت ډولونه وګوري، چیرته چې هغه چا چې له ابو اسامه او د هغه له ځینو ملګرو سره د یوې دورې له تحقیق وروسته د تحقیق خونې ته ننوت، ما ولیدل چې د تحقیق د خونې په دیوالونو ځینې ټوټې غوښې او وینې خپرې وې.

په المزه کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو په فرعي څانګه کې له یو کال څخه د زیات وخت تیرولو وروسته، هغه له خپلو نورو ملګرو سره د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو او وروسته په لسو کلونو بند محکوم شو، چې اوه کاله یې په صبر او احتساب سره تیر کړل، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او خلاص شو.

له زندان څخه له خلاصون وروسته یې سمدستي دعوت ته دوام ورکړ، تر دې چې د حزب ځوانان ونیول شول، چې په سوریه کې یې په سلګونو کسان د ۱۹۹۹ کال د دولسمې میاشتې په نیمایي کې شامل وو، چیرته چې په بیروت کې په کور باندې چاپه ووهل شوه او وتښتول شو او په المزه هوایي ډګر کې د هوایي ځواکونو د استخباراتو فرعي څانګې ته ولیږدول شو، ترڅو د وحشتناکې شکنجې نوې مرحله پیل شي. د خدای په مرسته، د خپل عمر سره سره، هغه صابر، ثابت او حساب ورکوونکی و.

له نږدې یو کال وروسته هغه بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو د دولت د امنیت په محکمه کې محاکمه شي او وروسته د لسو کلونو لپاره محکوم شو، الله تعالی ورته ولیکل چې نږدې اته کاله یې تیر کړي، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او هغه خلاص شو.

ما په ۲۰۰۱ کال کې یو بشپړ کال د صیدنایا په زندان کې له هغه سره تیر کړ، بلکې زه په پنځمه (الف) کوټه کې د دریم پوړ په کیڼ اړخ کې د هغه تر څنګ وم، ما هغه ته ګران تره ویل.

موږ به یوځای خواړه خوړل او یو بل ته څنګ په څنګ بهیده او موږ به کلتور او نظریات سره شریکول. له هغه څخه مو کلتور زده کاوه او له هغه څخه مو صبر او استقامت زده کاوه.

هغه یو نرم، له خلکو سره مینه کوونکی، ځوانانو ته لیواله و، هغه په ​​هغوی کې د بریا او د خدای د وعدې د رښتیني کیدو په اړه باور پیدا کاوه.

هغه د خدای کتاب حافظ و او هغه به هره ورځ او شپه لوستله او د شپې ډیره برخه به پاڅیده، نو که سهار ته نږدې شو، هغه به ما ولړزوي چې د شپې د لمانځه او بیا د سهار د لمانځه لپاره راویښ کړم.

زه له زندان څخه راووتلم، بیا په ۲۰۰۴ کال کې بیرته هلته لاړم، او د ۲۰۰۵ کال په پیل کې بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو یو ځل بیا له هغو کسانو سره ووینو چې د ۲۰۰۱ کال په پای کې زموږ د لومړي ځل د وتلو پر مهال په زندان کې پاتې وو، او له هغوی څخه ګران تره ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله و.

موږ به د کوټو په وړاندې اوږد مزلونه کول ترڅو د زندان دیوالونه، د اوسپنې میله او د کورنۍ او عزیزان فراق هیر کړو، څنګه نه، په داسې حال کې چې هغه په زندان کې ډیر کلونه تیر کړي او هغه څه یې لیدلي چې لیدل یې!

د هغه سره زما نږدېوالي او اوږدې ملګرتیا سره سره، ما هیڅکله هغه نه دی لیدلی چې شکایت وکړي یا شکایت وکړي، لکه هغه چې په زندان کې نه وي، بلکې د زندان له دیوالونو بهر الوتنه کوي. د هغه قرآن سره الوتنه کوي چې هغه یې په ډیرو وختونو کې تلاوت کوي، د خدای په وعدې او د هغه د رسول ﷺ د بریا او تمکین په اړه د زیري په اړه د باور په وزرونو الوتنه کوي.

موږ په سختو او سختو شرایطو کې د لویې بریا ورځې ته سترګې په لار وو، هغه ورځ چې زموږ د رسول ﷺ زیري به رښتینې شي «بیا به د نبوت پر طريقه خلافت راځي». موږ د خلافت تر سیوري لاندې او د عقاب د بیرغ لاندې یوځای کیدو ته لیواله وو. خو الله تعالی داسې قضا وکړه چې ته له دې ځورونکي ځای څخه د تل پاتې کیدو ځای ته لاړ شه.

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې ته په جنت الفردوس کې اوسې، او موږ په الله تعالی باندې هیڅوک نه ستایو.

زموږ ګران تره ابو اسامه:

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې په تا باندې پراخه رحمت وکړي او په پراخه جنت کې دې ځای درکړي او له صدیقانو او شهیدانو سره دې یوځای کړي او د هغه ځورونې او عذاب په بدل کې دې چې تا ولیدل په جنت کې دې لوړې درجې درکړي، او موږ له هغه جل جلاله څخه غواړو چې موږ له تا سره په حوض کې زموږ د رسول ﷺ سره او د هغه د رحمت په ځای کې یوځای کړي.

زموږ تسلیت دا دی چې ته د مهربانه مهربان ته ځې او موږ یوازې هغه څه وایو چې الله تعالی خوښوي، بېشکه موږ د الله تعالی یو او بېشکه موږ هغه ته ورګرځو.

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی دی

ابو صطیف جیجو