اللهمّ اجعل الآخرة همّنا
May 24, 2019

اللهمّ اجعل الآخرة همّنا

اللهمّ اجعل الآخرة همّنا

يعيش المسلم في هذه الحياة الدنيا بين أمواجها العاتية التي تتقاذفه بين مدّها وجزرها: بين الصحة والمرض، بين الضيق والفرج، بين الغنى والفقر، بين الانشغال والفراغ، بين المنشط والمكره...

وهو عليه في كل تلك الوضعيات والتقلبات أن يكون مدركا تمام الإدراك غايته في هذه الحياة والواجبات التي في عنقه حتّى يتسنّى له الوصول بسفينته إلى برّ الأمان، إلى مغفرة الله ورضوانه عند لقائه عزّ وجلّ.

إنّ المسلم الذي أخذت العقيدة الإسلامية بألباب عقله وقلبه ليعي جيّدا أن النجاة كل النجاة في إدراكه أنه ليس كغيره من بني البشر والعيش وفقا لذلك، فهو الذي اختصه الله بالهدى والنور العظيم، أمانة يحتضنها يعيش ليرعاها ويؤديها إلى أهلها ويكون شاهدا على ذلك.

إنّ إدراك المسلم أنّ دينه هو دين الحقّ والعدل والرحمة للعالم أجمع يدفعه دفعا ليعيش به مبدأً يستقي منه أفكاره ويبني عليه أفعاله فيسعى جاهدا لإيجاده في معترك الحياة؛ إذ إنّ المبادئ لا تطيق مطلقا أن تكون حبيسة النفس والذات، قال تعالى: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ للهِ﴾.

يقول سيد قطب رحمه الله في تفسيره للآية: "إنه نداء للذين آمنوا، نداء لهم بصفتهم الجديدة، وهي صفتهم الفريدة، صفتهم التي بها أنشئوا نشأة أخرى، وولدوا ميلادا آخر. ولدت أرواحهم، وولدت تصوراتهم، وولدت مبادئهم وأهدافهم، وولدت معهم المهمة الجديدة التي تناط بهم، والأمانة العظيمة التي وكلت إليهم.. أمانة القوامة على البشرية، والحكم بين الناس بالعدل.. ومن ثم كان للنداء بهذه الصفة قيمته وكان له معناه: يا أيها الذين آمنوا فبسبب من اتصافهم بهذه الصفة، كان التكليف بهذه الأمانة الكبرى، وبسبب من اتصافهم بهذه الصفة كان التهيؤ والاستعداد للنهوض بهذه الأمانة الكبرى.. وهي لمسة من لمسات المنهج التربوي الحكيم تسبق التكليف الشاق الثقيل كونوا قوامين بالقسط، شهداء لله ولو على أنفسكم أو الوالدين والأقربين... إنها أمانة القيام بالقسط.. بالقسط على إطلاقه، في كل حال وفي كل مجال، القسط الذي يمنع البغي والظلم - في الأرض - والذي يكفل العدل بين الناس - والذي يعطي كل ذي حق حقه من المسلمين وغير المسلمين..."

فالأمر عظيم والهدف راقٍ، وهمّة المسلم عليها أن تتناسب مع عظم الأمانة ومشقة الدرب طبعا.

كما قلنا سابقا قد يمرض المسلم وينشغل وتضيق به الحال وتتبدّل عليه الأحوال وقد يبسط الله له في الرزق وقد تكثر المشاغل وغير ذلك، ولكنّ حامل الإسلام النقيّ يتعثر في السير ولا ينقطع عن المسير، لا يمكن له أن يرضى أن تكون حياته كغيره من بني البشر حياة عادية رتيبة منغمسة في الدنيا وملذاتها، فهو الذي وعى أنّ الدار الآخرة هي الدار الباقية وأنّ عمله عمل الأنبياء، لا يمكن للمسلم أن يرتضي السير في هذه الحياة دون مخطط يوصله للغاية التي ينشدها ألا وهي رضوان الله، ودون إدراك الأعمال التي توصله لتلك الغاية والقيام بها وإلا فحياته ستكون عبثية لا تخول له النجاج في الاختبار.

حمل همّ العالم بأسره والسعي لإخراجه من جاهلية هذا القرن أمر لا مناص منه لزام للمسلم، وإلا انحشر في زاوية الأنا المقيتة التي تحبسه بين جدران الأنانية وحب الذات وهذا لا يرضي الله.

إنّ السبيل التي تمكنّ المسلم من التزود بالزاد الكافي الذي يؤمن حطّ رحاله بأمان من هذه الحياة القصيرة الفانية هي:

1- اكتسابه المفاهيم الصحيحة عن الحياة والمآل وتذكير نفسه بها عند تغيّر حاله والحالات التي يمّر بها.

2- جعل رضوان الله هو أسمى الغايات عنده، فلا تكون عنده غاية أخرى تزاحمها المرتبة والبذل فيشكل حياته ويكرسها لتحقيقها فيجعل كل أموره تصبّ في تلك الغاية، وبالتالي يزن أعماله بالحلال والحرام في كل آن ويعيش بحس متيقظ ينبهه حين الغفلة ويذكره بميزانه وبالعدّاد الذي يشتغل في عدّ ما اكتسب من حسنات وسيئات.

3- أن يجعل الآخرة همّه ويزهد في الدنيا، ولا نقصد بالزهد هنا التقشف والامتناع عمّا أحلّ الله بل عدم الركض وراء الأمور الدنيوية والانغماس في الركض خلفها بحيث تشغلنا وتثبطنا عن المهمة الأساسية إذ يقول النبي e: «مَنْ كَانَتِ الآخِرَةُ هَمَّهُ جَعَلَ اللَّهُ غِنَاهُ فِي قَلْبِهِ، وَجَمَعَ لَهُ شَمْلَهُ، وَأَتَتْهُ الدُّنْيَا وَهِيَ رَاغِمَةٌ، وَمَنْ كَانَتِ الدُّنْيَا هَمَّهُ جَعَلَ اللَّهُ فَقْرَهُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ، وَفَرَّقَ عَلَيْهِ شَمْلَهُ، وَلَمْ يَأْتِهِ مِنَ الدُّنْيَا إِلا مَا قُدِّرَ لَهُ».

وعَنْ أَبِى مُوسَى الأَشْعَرِىِّ رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ e قَالَ: «مَنْ أَحَبَّ دُنْيَاهُ أَضَرَّ بِآخِرَتِهِ وَمَنْ أَحَبَّ آخِرَتَهُ أَضَرَّ بِدُنْيَاهُ فَآثِرُوا مَا يَبْقَى عَلَى مَا يَفْنَى». رواه أحمد وصححه المنذري والهيثمي والألباني.

4- تعهدّ النفسية بقراءة القرآن وكل ما من شأنه أن يجعل الصلة بالله حيّة قوية، فانقطاع ذلك الحبل لا تحمد عواقبه.

إنّ الفلاح كل الفلاح لمن عاش حياته مستمسكا بالعروة الوثقى عاضا بنواجذه على أوامر الله ونواهيه محددا الغاية ومدركا للطريقة والوسائل: وها هي نماذج مشرقة للصحابة والتابعين رضوان الله عليهم الذين قد تبوؤوا الدار والإيمان بفضل نجاحهم في حلّ المعادلة بطريقة صحيحة نذكرها لتكون لنا نبراسا وتذكرة.

فها هو الصحابي الجليل البراء بن مالك الذي كان يعيش لغاية هي "الله والجنة"، فلم يتخلف عن غزوة من الغزوات.. حرصا على الشهادة، جرح بضعة وثمانين جرحا في معركة اليمامة حتى ظل شهرا كاملا يشرف خالد بن الوليد قائد معركة اليمامة بنفسه على تمريضه. احترقت كفاه حتى بان العظم منها في حرب العراق، ورغم ذلك لم يثنه شيء عن مواصلة المسير حتى استجاب الله له وتحققت دعوته فاستشهد في الحرب ضد تحالف الأهواز والفرس على عهد عمر بن الخطاب رضي الله عنه بعد أن صرع وحده في بداية المعركة التي افتتحت بالمبارزة مائة مبارز من الفرس...!! فهنيئا له نوال مبتغاه

يقول الحسن البصري رحمه الله، يصف حال أخيار زمانه رضي الله عنهم: "أَدْرَكْتُ أَقْوَاماً كَانَتِ الدُّنْيَا تَعْرِضُ لِأَحَدِهِمْ حَلَالَهَا، فَيَدَعُهَا، فَيَقُولُ: وَاللَّهِ مَا أَدْرِي عَلَى مَا أَنَا مِنْ هَذِهِ، إِذَا صَارَتْ فِي يَدَيَّ"، كما في "الزهد" لابن المبارك (1/ 178)..

وعنه قَالَ: "وَاللَّهِ، لَقَدْ أَدْرَكْتُ أَقْوَاماً، وَصَحِبْتُ طَوَائِفَ مِنْهُمْ، مَا كَانُوا يَفْرَحُونَ بِشَيْءٍ مِنَ الدُّنْيَا، وَلَهِيَ كَانَتْ أَهْوَنَ فِي أَعْيُنِهِمْ مِنَ هَذَا التُّرَابِ، كَانَ أَحَدُهُمْ يَعِيشُ خَمْسِينَ سَنَةً لَمْ يُطْوَ لَهُ ثَوْبٌ قَطُّ، وَلَا نُصِبَ لَهُ قِدْرٌ، وَلَا جَعَلَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْأَرْضِ شَيْئاً، وَلَا أَمَرَ فِي بَيْتِهِ بِصَنْعَةِ طَعَامٍ قَطُّ، فَإِذَا كَانَ اللَّيْلُ: فَقِيَامٌ عَلَى أَطْرَافِهِمْ، يَفْتَرِشُونَ وُجُوهَهُمْ، تَجْرِي دُمُوعُهُمْ عَلَى خُدُودِهِمْ، يُنَاجُونَ رَبَّهُمْ فِي فِكَاكِ رِقَابِهِمْ، كَانُوا إِذَا عَمِلُوا الْحَسَنَةَ دَأَبُوا فِي شُكْرِهَا، وَسَأَلُوا اللَّهَ أَنْ يَقْبَلَهَا، وَإِذَا عَمِلُوا السَّيِّئَةَ أَحْزَنَتْهُمْ، وَسَأَلُوا اللَّهَ أَنْ يَغْفِرَهَا، فَمَا زَالُوا كَذَلِكَ عَلَى ذَلِكَ".

بأمثال هؤلاء علينا الاقتداء وتعلم تقديم الآخرة على الدنيا وترك كثير من المباح خشية الوقوع فيما لا يرضي الله عنّا، فالفتن كثيرة في هذه الدنيا ولا يدري الواحد منّا مداخل الشيطان؛ فالأموال قد تفتن البعض والأولاد قد يشغلون البعض وغير ذلك، فلا بدّ أن نضع نصب أعيننا أن لا شي يقدّم على رضوان الله وتأدية رسالة الإسلام التي اؤتمنا عليها، يقول رسول الله e: «لَا تَتَّخِذُوا الضَّيْعَةَ فَتَرْغَبُوا فِي الدُّنْيَا» رواه الترمذي (2328) وحسَّنه.

قال المباركفوري رحمه الله: (الضيعة) هي: البستان والقرية والمزرعة.

(فترغبوا في الدنيا) أي: فتميلوا إليها عن الأخرى، والمراد: النهي عن الاشتغال بها وبأمثالها مما يكون مانعاً عن القيام بعبادة المولى وعن التوجه كما ينبغي إلى أمور العقبى. وقال الطيبي: المعنى لا تتوغلوا في اتخاذ الضيعة فتلهوا بها عن ذكر الله قال تعالى: ﴿رِجَالٌ لَا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللهِ﴾. "تحفة الأحوذي" (6/511).

وقال عليه الصلاة والسلام أيضا: «إِنَّ الْوَلَدَ مَبْخَلَةُ مَجْبَنَةٌ»، فالولد قد يكون سبباً من أسباب حصول البخل وعدم الإنفاق في سبيل الله، وكذلك سبباً من أسباب الجبن والقعود، فهم محل لتحصيل البخل والجبن. قال تعالى: ﴿وَاعْلَمُوا أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللَّهَ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ﴾

فيجب على المسلم إذن أن يضع في أعلى سلم أولوياته الجنّة وما قرب لها من أقوال وأعمال، وأي عمل وقول أعظم من حمل الإسلام والعمل به والدعوة له، وأن يأخذ نصيبه من الدنيا الحلال دون انغماس ودون توغل... تلك مقاربة النجاة والفلاح.

فاللهمّ ثبتنا حتى الممات اللهمّ ثبتنا حتى الممات اللهمّ ثبتنا حتى الممات، اللهمّ لا تجعل الدنيا آخر همّنا ومبلغ علمنا وأعنّأ على طاعتك، اللهمّ استعملنا ولا تستبدلنا واجعلنا من عبادنا الصالحين، اللهمّ قوّ عزيمتنا واشحذ همّتنا، اللهمّ آتنا رشدنا وتوفّنا وأنت راض عنّا. اللهم آمين...

وآخر دعوانا الحمد لله ربّ العالمين

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

هاجر اليعقوبي

More from null

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون - ډينګي تبې او ملاريا

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون

ډينګي تبې او ملاريا

په سوډان کې د ډينګي تبې او ملاريا په پراخه کچه خپرېدو سره، د سخت روغتيايي بحران نښې څرګندېږي، چې د روغتيا وزارت د فعال رول نشتون او د دولت له خوا د وبا د مخنيوي توان نه شتون په ډاګه کوي چې هره ورځ ژوند اخلي. د ناروغيو په علم کې د علمي او ټکنالوژيکي پرمختګ سره سره، حقايق څرګندېږي او فساد ښکاره کېږي.

د روښانه پلان نشتون:

د زرګونو څخه د ډېرو پېښو او د ځينو رسنيو په وينا په ټوليزه توګه د مړينو ثبتولو سره سره، د روغتيا وزارت د وبا د مخنيوي لپاره کوم روښانه پلان ندی اعلان کړی. د روغتيايي ادارو ترمنځ د همغږۍ نشتون او د وبا سره د مقابلې لپاره د مخکينۍ ليد نشتون ليدل کېږي.

د طبي اکمالاتو د سلسلو ړنګېدل

حتی ساده درمل لکه "پندول" په ځینو سیمو کې نایاب شوي دي، کوم چې د اکمالاتو په سلسله کې ړنګېدل او د درملو په ویش باندې د څارنې نشتون منعکس کوي، په داسې حال کې چې یو څوک ساده درد کموونکو او ملاتړ ته اړتیا لري.

د ټولنې د پوهاوي نشتون

د مچانو څخه د مخنیوي د لارو چارو په اړه د خلکو د پوهاوي لپاره اغیزمنې رسنیزې هڅې شتون نلري، یا د ناروغۍ د نښو پیژندلو لپاره، کوم چې د انفیکشن خپریدل زیاتوي او د ټولنې د خپل ځان د ساتنې توان کمزوری کوي.

د روغتيايي زيربنا کمزورتيا

روغتونونه د طبي پرسونل او تجهیزاتو له سخت کمښت سره مخ دي، حتی د لومړني تشخیص وسایلو سره هم، کوم چې وبا ته ځواب ورو او بې ترتیبه کوي او د زرګونو خلکو ژوند له خطر سره مخ کوي.

نورو هېوادونو له وبا سره څنګه چلند وکړ؟

 برازيل:

- د عصري حشره وژونکو په کارولو سره یې د ځمکې او هوا څخه د سپرې کولو کمپاینونه پیل کړل.

- یې پشه خانې وویشلې او د ټولنې د پوهاوي کمپاینونه یې فعال کړل.

- په ناروغیو ځپلو سیمو کې یې په عاجله توګه درمل چمتو کړل.

بنګله ديش:

- یې په بې وزلو سیمو کې موقتي اضطراري مرکزونه جوړ کړل.

- یې د خبرتیا لپاره تودې کرښې او ګرځنده غبرګون ټیمونه چمتو کړل.

فرانسه:

- د وختي خبرتیا سیسټمونه یې فعال کړل.

- د مچیو د کنټرول څارنه یې زیاته کړه او د سیمه ایز پوهاوي کمپاینونه یې پیل کړل.

روغتيا د ټولو نه مهمې دندې او د دولت بشپړه مسؤليت دی

سوډان لاهم د کشف او راپور ورکولو لپاره اغیزمن میکانیزمونه نلري، کوم چې اصلي شمیرې د اعلان شوي څخه خورا لوړې کوي او بحران لا پسې پیچلی کوي. اوسنی روغتیايي بحران د روغتیا پالنې په برخه کې د دولت د فعال رول د نشتون مستقیمه پایله ده، کوم چې د انسان ژوند په خپلو لومړیتوبونو کې ځای لري، یو داسې دولت چې اسلام پلي کوي او د عمر بن الخطاب رضي الله عنه دا خبره پلي کوي چې "که چیرې په عراق کې یو خچر هم ښکته شي، نو الله به د قیامت په ورځ زما څخه د هغې په اړه پوښتنه وکړي".

وړاندیز شوي حلونه

- د روغتیايي نظام جوړول چې لومړی په انسان په ژوند کې د خدای څخه ویره ولري او اغیزمن وي، چې د برخې اخیستو یا فساد تابع نه وي.

- د وړیا روغتیايي پاملرنې چمتو کول د هر تبعه لپاره یو بنسټیز حق ګڼل کیږي. او د شخصي روغتونونو جوازونه لغوه کول او د درملنې په برخه کې د پانګونې منع کول.

- د درملنې څخه دمخه د مخنیوي رول فعالول، د پوهاوي کمپاینونو او د مچانو د کنټرول له لارې.

- د روغتیا وزارت بیا رغول ترڅو د خلکو د ژوند مسؤلیت په غاړه واخلي، نه یوازې یوه اداري اداره.

- د یو سیاسي نظام غوره کول چې د اقتصادي او سیاسي ګټو څخه پورته د انسان ژوند ته لومړیتوب ورکړي.

- د جرمي سازمانونو او د درملو له مافیا سره اړیکې پرې کول.

د مسلمانانو په تاریخ کې، روغتونونه د خلکو لپاره وړیا خدمت کولو لپاره جوړ شوي وو، په لوړه کچه اداره کیدل، او د خلکو د جیبونو څخه نه، بلکې د بیت المال څخه تمویل کیدل. روغتیايي پاملرنه د دولت د مسؤلیت یوه برخه وه، نه احسان او نه تجارت.

په سوډان کې نن ورځ د وبا خپریدل او له صحنې څخه د دولت غیاب یو خطرناک خبرداری دی چې له پامه نشي غورځول کیدی. اړتیا یوازې د پندول چمتو کول ندي، بلکې د ریښتیني پاملرنې دولت جوړول دي چې د انسان ژوند ته پام وکړي او د بحران ریښې درملنه وکړي، نه د هغې نښې، یو داسې دولت چې د انسان او د هغه د ژوند ارزښت او د هغه د پیدا کولو هدف ته پام وکړي، کوم چې د یوازیني الله عبادت دی. او اسلامي دولت یوازینی هغه دی چې د روغتیايي پاملرنې مسلو ته د روغتیايي نظام له لارې رسیدګي کولی شي، کوم چې یوازې د نبوت په طریقه د دویم عادلانه خلافت په سیوري کې پلي کیدی شي، کوم چې د خدای په فضل سره ډیر ژر جوړیږي.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی

حاتم العطار - د مصر ولایت

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ۱۴۴۷ هجري کال د ربیع الاول په دویمه اویشتمه نیټه چې د ۲۰۲۵ میلادي کال د سپتمبر د میاشتې له څوارلسمې نیټې سره سمون خوري، احمد بکر (هزیم) د حزب التحریر په لومړیو کې له اتیا کلنۍ څخه په زیاته عمر خپل رب ته انتقال شو. هغه د ډیرو کلونو لپاره دعوت پورته کړ او د هغه په ​​لار کې یې اوږد بند او سخته عذاب وزغمل، مګر د خدای په فضل او مرسته سره هغه نرم، کمزوری، بدل یا بدل نه شو.

هغه د سوریې د مقبور حافظ د واکمنۍ په اتیایمو کلونو کې ډیر وخت پټ تیر کړ، تر دې چې په ۱۹۹۱ کال کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو لخوا د حزب التحریر له یوې ډلې ځوانانو سره ونیول شو، ترڅو د مجرمینو علي مملوک او جمیل حسن په څارنه کې د شکنجې تر ټولو سخت ډولونه وګوري، چیرته چې هغه چا چې له ابو اسامه او د هغه له ځینو ملګرو سره د یوې دورې له تحقیق وروسته د تحقیق خونې ته ننوت، ما ولیدل چې د تحقیق د خونې په دیوالونو ځینې ټوټې غوښې او وینې خپرې وې.

په المزه کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو په فرعي څانګه کې له یو کال څخه د زیات وخت تیرولو وروسته، هغه له خپلو نورو ملګرو سره د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو او وروسته په لسو کلونو بند محکوم شو، چې اوه کاله یې په صبر او احتساب سره تیر کړل، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او خلاص شو.

له زندان څخه له خلاصون وروسته یې سمدستي دعوت ته دوام ورکړ، تر دې چې د حزب ځوانان ونیول شول، چې په سوریه کې یې په سلګونو کسان د ۱۹۹۹ کال د دولسمې میاشتې په نیمایي کې شامل وو، چیرته چې په بیروت کې په کور باندې چاپه ووهل شوه او وتښتول شو او په المزه هوایي ډګر کې د هوایي ځواکونو د استخباراتو فرعي څانګې ته ولیږدول شو، ترڅو د وحشتناکې شکنجې نوې مرحله پیل شي. د خدای په مرسته، د خپل عمر سره سره، هغه صابر، ثابت او حساب ورکوونکی و.

له نږدې یو کال وروسته هغه بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو د دولت د امنیت په محکمه کې محاکمه شي او وروسته د لسو کلونو لپاره محکوم شو، الله تعالی ورته ولیکل چې نږدې اته کاله یې تیر کړي، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او هغه خلاص شو.

ما په ۲۰۰۱ کال کې یو بشپړ کال د صیدنایا په زندان کې له هغه سره تیر کړ، بلکې زه په پنځمه (الف) کوټه کې د دریم پوړ په کیڼ اړخ کې د هغه تر څنګ وم، ما هغه ته ګران تره ویل.

موږ به یوځای خواړه خوړل او یو بل ته څنګ په څنګ بهیده او موږ به کلتور او نظریات سره شریکول. له هغه څخه مو کلتور زده کاوه او له هغه څخه مو صبر او استقامت زده کاوه.

هغه یو نرم، له خلکو سره مینه کوونکی، ځوانانو ته لیواله و، هغه په ​​هغوی کې د بریا او د خدای د وعدې د رښتیني کیدو په اړه باور پیدا کاوه.

هغه د خدای کتاب حافظ و او هغه به هره ورځ او شپه لوستله او د شپې ډیره برخه به پاڅیده، نو که سهار ته نږدې شو، هغه به ما ولړزوي چې د شپې د لمانځه او بیا د سهار د لمانځه لپاره راویښ کړم.

زه له زندان څخه راووتلم، بیا په ۲۰۰۴ کال کې بیرته هلته لاړم، او د ۲۰۰۵ کال په پیل کې بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو یو ځل بیا له هغو کسانو سره ووینو چې د ۲۰۰۱ کال په پای کې زموږ د لومړي ځل د وتلو پر مهال په زندان کې پاتې وو، او له هغوی څخه ګران تره ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله و.

موږ به د کوټو په وړاندې اوږد مزلونه کول ترڅو د زندان دیوالونه، د اوسپنې میله او د کورنۍ او عزیزان فراق هیر کړو، څنګه نه، په داسې حال کې چې هغه په زندان کې ډیر کلونه تیر کړي او هغه څه یې لیدلي چې لیدل یې!

د هغه سره زما نږدېوالي او اوږدې ملګرتیا سره سره، ما هیڅکله هغه نه دی لیدلی چې شکایت وکړي یا شکایت وکړي، لکه هغه چې په زندان کې نه وي، بلکې د زندان له دیوالونو بهر الوتنه کوي. د هغه قرآن سره الوتنه کوي چې هغه یې په ډیرو وختونو کې تلاوت کوي، د خدای په وعدې او د هغه د رسول ﷺ د بریا او تمکین په اړه د زیري په اړه د باور په وزرونو الوتنه کوي.

موږ په سختو او سختو شرایطو کې د لویې بریا ورځې ته سترګې په لار وو، هغه ورځ چې زموږ د رسول ﷺ زیري به رښتینې شي «بیا به د نبوت پر طريقه خلافت راځي». موږ د خلافت تر سیوري لاندې او د عقاب د بیرغ لاندې یوځای کیدو ته لیواله وو. خو الله تعالی داسې قضا وکړه چې ته له دې ځورونکي ځای څخه د تل پاتې کیدو ځای ته لاړ شه.

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې ته په جنت الفردوس کې اوسې، او موږ په الله تعالی باندې هیڅوک نه ستایو.

زموږ ګران تره ابو اسامه:

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې په تا باندې پراخه رحمت وکړي او په پراخه جنت کې دې ځای درکړي او له صدیقانو او شهیدانو سره دې یوځای کړي او د هغه ځورونې او عذاب په بدل کې دې چې تا ولیدل په جنت کې دې لوړې درجې درکړي، او موږ له هغه جل جلاله څخه غواړو چې موږ له تا سره په حوض کې زموږ د رسول ﷺ سره او د هغه د رحمت په ځای کې یوځای کړي.

زموږ تسلیت دا دی چې ته د مهربانه مهربان ته ځې او موږ یوازې هغه څه وایو چې الله تعالی خوښوي، بېشکه موږ د الله تعالی یو او بېشکه موږ هغه ته ورګرځو.

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی دی

ابو صطیف جیجو