القومية هي القوة الدافعة للتجزئة الدموية في بلاد المسلمين
July 12, 2020

القومية هي القوة الدافعة للتجزئة الدموية في بلاد المسلمين

القومية هي القوة الدافعة للتجزئة الدموية في بلاد المسلمين

(مترجم)

ما حدث في سربرينيتشا خلال حرب البوسنة - والذي أسفر عن مصطلح سياسي شعبي وهو "البلقنة" - كان وصمة عار في تاريخ السياسة الحديثة. وقد أثر نزع الشرعية عن قيادة الأنظمة الشيوعية الاشتراكية على السياسات الداخلية في يوغسلافيا في أوائل التسعينات، ثم أدى إلى تقسيم يوغوسلافيا إلى دول عدة: سلوفينيا، كرواتيا، البوسنة والهرسك، صربيا، الجبل الأسود، ومقدونيا. وقد وصفها معارضو النظام الاشتراكي بأنها موجة من الديمقراطية لأنها أنهت حكم النظام الشيوعي في يوغوسلافيا. وللأسف، فقد أشعلت هذه الموجة روح القومية القائمة على العرق والدين. ونتيجة لذلك، أصبح مصطلح بلقنة يُعرف الآن على نحو أفضل بالمصطلح الجيوسياسي الازدرائي المطابق لتفكك منطقة واحدة.

كان على المسلمين أن يدفعوا ثمناً باهظاً جداً بسبب هذه "البلقنة". وشهدت حرب البوسنة التي استمرت 3 سنوات، من عام 1992م إلى عام 1995م، التطهير العرقي للمسلمين من مئات المدن والقرى. وبصرف النظر عن التاريخ الطويل والمظلم لحرب البوسنة، سيركز هذا المقال على مفهوم القومية الدموية التي هي الوقود الرئيسي للبلقنة في البلاد الإسلامية وكذلك سبب فقدان الآلاف من أرواح المسلمين في البوسنة. كان هذا المفهوم هو الذي شجع الزعيم الصربي سلوبودان ميلوسيفيتش على التطهير العرقي للمسلمين البوسنيين لخلق رؤيتهم القومية لصربيا الكبرى، مع إقليم صربي نقي عرقيا على طول نهر درينا.

لا يمكن فصل فكرة القومية الخطيرة والسامة التي تملّكت ميلوسيفيتش عن الجذور التاريخية للقومية نفسها. إنها متجذرة في مفهوم السيادة الويستفالية التي طورتها الدول النصرانية المتحاربة في أوروبا في عام 1648م وتجلت في مفهوم الدولة الإقليمية. وبلغت ذروتها في القرن التاسع عشر الميلادي. وإن فكرة القومية تعتبر أن الدولة الشرعية مرتبطة بأمّة، وهي مجموعة عرقية معينة أو مجموعة أو شعب يقتصر على حدود جغرافية معينة.

لذلك فإن القومية ليست لها جذور تاريخية في الحضارة الإسلامية. وإذا ألقينا نظرة فاحصة على الجدول الزمني التاريخي، فإن القومية كانت حقيقة جديدة مفروضة على خرائط البلاد الإسلامية المرسومة. ووفقا لباحث الحضارة الإسلامية في إندونيسيا، البروفيسور أجيد ثوهير، فإن القومية ولدت في البلاد الإسلامية نتيجة للمصالح الاستعمارية في القرن الثامن عشر حتى بداية القرن العشرين الميلادي. وللأسف، فقد عززت بشكل غير مباشر روح الانقسام السياسي بين المسلمين.

في الواقع ومنذ القرن الثامن حتى القرن الثامن عشر الميلادي فإن الأمة الإسلامية كانت أمة موحدة تحت قيادة واحدة مركزية وهي الخلافة (الدولة العظمى). ومنذ ولادة رسالة محمد ﷺ عاش المسلمون أمة واحدة، ليسوا فقط متحدين تحت عقيدة واحدة ولكن أيضاً تحت نظام واحد. واليوم رغم وجود أكثر من مليار مسلم، لكن المسلمين يعيشون في بلاد مجزأة أقيمت على دولتهم الواحدة، ويديرون حكوماتهم المنفصلة، ويطبقون قواعدهم الدينية على أساس مصالحهم في بيئاتهم المنفصلة.

ومنذ بداية القرن العشرين، شهد المسلمون عملية "بلقنة" على الصعيد العالمي تحت ستار القومية والنضال من أجل تقرير المصير، جنبا إلى جنب مع إنهاء الاستعمار الذي أسفر عن العديد من البلدان الجديدة باسم الاستقلال عن الاستعمار الغربي. فتم تقسيم البلاد الإسلامية إلى أكثر من خمسين دولة قومية. وليس هذا فقط، فقد وقعت الأمة الإسلامية في فخ الهيمنة الغربية الجديدة. ثم عاشت هذه البلاد الإسلامية في ظل نظام الدولة القومية العلمانية، وهي محاطة بهيمنة الرأسمالية ومليئة بشعارات الديمقراطية وحقوق الإنسان.

ومن المفارقات أن مصير المسلمين صار بعيدا عن التقدم والكرامة والازدهار. فقد قُتل حوالي 12.5 مليون مسلم في العديد من الحروب على مدى السنوات الـ25 الماضية، وفقًا للباحث رفيق توران، رئيس الجمعية التاريخية التركية، الذي قال في مؤتمر عام 2018م في إسطنبول، "هذا يماثل تقريبا الخسائر في الحرب العالمية". وهذا الرقم لا يشمل تعذيب البوذيين للمسلمين حتى الموت في ميانمار، وعلى يد الصينيين في تركستان الشرقية. بالإضافة إلى ذلك، تم استبعاد ملايين المسلمين الذين يموتون من الجوع والأمراض والهجرة والكوارث الأخرى التي من صنع الإنسان من تلك القائمة.

كما أن حدود الدولة القومية جعلت المسلمين الروهينجا ينفصلون عن إخوانهم المسلمين في بنغلادش وماليزيا وإندونيسيا. حدث هذا أيضاً لمسلمي الإيغور الذين عانوا في ظل الطاغية الصيني وتخلّي حكام المسلمين عنهم بسبب إعطاء الأولوية لمصالحهم الاقتصادية الوطنية. ولا يشمل ذلك مئات الآلاف من اللاجئين المسلمين عديمي الجنسية الذين نزحوا من سوريا والعراق وفلسطين. هذا هو الثمن الباهظ الذي ندفعه مقابل انقسام الأمة وتقسيمها.

في الواقع، فإن الإسلام يمنع ويشجب بشدة العصبية (أو التعصب) بما في ذلك القومية، كهوية للمسلمين، بدلاً من رابطة الأخوة الإسلامية. يقول الله تعالى: ﴿إِنَّما الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ﴾ [سورة الحجرات: 49]. فيعلمنا الإسلام أن أقوى رابطة بين المسلمين هي رابطة العقيدة الإسلامية التي تتجلى في الأخوة الإسلامية ويجب أن توضع هذه الرابطة فوق العرق أو الجنس أو اللون، قال النبي ﷺ: «أَوْثَقُ عُرَى الْإِيمَانِ: الْمُوَالَاةُ فِي اللَّهِ، وَالْمُعَادَاةُ فِي اللَّهِ، وَالْحُبُّ فِي اللَّهِ، وَالْبُغْضُ فِي اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ». رواه أحمد.

وبمجرد أن عرف الغرب هذا السر في قوة الأمة الإسلامية، بذلوا جهودهم لضربه والقضاء عليه، أو على الأقل إضعاف مبدأ الولاء والبراء في قلوب المسلمين. فتبنّوا فكرة "القومية" لتحقيق هدفهم الشرير. وبالتالي، فإن الواقع القاسي الذي يجب أن يواجهه المسلمون ويختبرونه هو فقدان مفهوم الولاء والبراء من قلوب أجيالهم المتعاقبة. فقد تضاءل ولاؤهم للإسلام تدريجياً، وتحطم في نهاية المطاف بسبب المفاهيم الخاطئة.

إن أي أفعال ونضالات قامت بها الأمة المسلمة لم تعد لصالح الإسلام ولا من أجل التمسك بكلمة الله على هذه الأرض. لقد اهتز الاعتقاد بأن الإسلام رحمة لجميع المخلوقات. لم يعودوا راغبين في تبني القيم والأحكام الإسلامية لازدهار العالم وتقدم الأمة. وقد حذر الإسلام منذ وقت طويل أمته من الوقوع في هذا النوع من الفهم الخاطئ، حيث صنف القومية على أنها من الجاهلية وقد أدان النبي ﷺ بشدة من دعا إلى العصبية والتعصب واصفاً إياهم أنهم من الجاهلية: «وَمَنْ قَاتَلَ تَحْتَ رَايَةٍ عُمِّيَّةٍ يَغْضَبُ لِعَصَبَةٍ أَوْ يَدْعُو إِلَى عَصَبَةٍ أَوْ يَنْصُرُ عَصَبَةً فَقُتِلَ فَقِتْلَةٌ جَاهِلِيَّةٌ». رواه مسلم.

وقد شرح الشيخ محمد سعيد القحطاني هذا الحظر الصارم أكثر فأكثر حيث قال: "إن القومية هي شكل من أشكال الشرك، لأنها ستطلب من أحد أن يقاتل من أجلها، ويكره جماعة أخرى تصبح عدوه - بغض النظر إن كانوا من المسلمين أم لا - وبهذه الطريقة أقامها بشكل غير مباشر كشريك مع الله سبحانه وتعالى".

حتى إن محمد قطب جعل فكرة القومية تتماشى مع الأيديولوجيات الهرطقية الأخرى مثل الشيوعية والعلمانية والديمقراطية، والتي تتعارض مع العقيدة الإسلامية ويمكن أن تُبطل إسلام شخص ما. ورجح أن هذه الفكرة تعلّم أتباعها فصل الإسلام عن حياتهم. ولا يختلف رأيه كثيراً عن رأي أبي العلاء المودودي - وهو عالم باكستاني - الذي رفض في إحدى كتاباته دمج الإسلام مع فكرة القومية. ولم يوافق أي شخص يدعي أنه قومي مسلم، لأنه لا يمكن لأي من الإسلام والقومية أن يتماشيا معا.

لقد قسمت القومية المسلمين وأضعفتهم، وجعلتهم كالأيتام بفقدان الوصي عليهم، وجعلتهم فريسة مصيرهم تحت رحمة المفترسين الذين ينهبونهم واحداً تلو الآخر كل ليلة. تخيلوا أنه في عام 1995م وحده، فقدنا 8000 مسلم في البوسنة، وخلال هذه السنوات الـ 25 فقدنا أكثر من 12.5 مليون مسلم! زادت 1500 مرة! وعلاوة على ذلك، فإن هذا لا يشمل بيانات من جميع الساحات الدموية في جميع أنحاء العالم. هذه هي الحالة البائسة للأمة الإسلامية اليوم، نتيجة لفقدان درعها الحامي، الخلافة، التي سقطت عام 1924م، قبل حوالي 100 سنة.

لقد فرض الإسلام على أمته أن تعيش تحت قيادة سياسية واحدة هي الخلافة. يُمنع تجزئتهم تحت أكثر من قيادة سياسية، ناهيك عن العيش المضطهد تحت طغيان أغلبية الكفار. فلنعمل على إعادة درع الأمة الحامي الذي سيقضي على هيمنة الكفار على المسلمين ويحمي دم وكرامة النساء والأطفال المسلمين في جميع أنحاء العالم! الخلاص الوحيد للأمة هو عودة الخلافة على الطريقة النبوية.

قال النبي ﷺ: «إِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ». صحيح مسلم.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. فيكا قمارة

عضو المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from null

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون - ډينګي تبې او ملاريا

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون

ډينګي تبې او ملاريا

په سوډان کې د ډينګي تبې او ملاريا په پراخه کچه خپرېدو سره، د سخت روغتيايي بحران نښې څرګندېږي، چې د روغتيا وزارت د فعال رول نشتون او د دولت له خوا د وبا د مخنيوي توان نه شتون په ډاګه کوي چې هره ورځ ژوند اخلي. د ناروغيو په علم کې د علمي او ټکنالوژيکي پرمختګ سره سره، حقايق څرګندېږي او فساد ښکاره کېږي.

د روښانه پلان نشتون:

د زرګونو څخه د ډېرو پېښو او د ځينو رسنيو په وينا په ټوليزه توګه د مړينو ثبتولو سره سره، د روغتيا وزارت د وبا د مخنيوي لپاره کوم روښانه پلان ندی اعلان کړی. د روغتيايي ادارو ترمنځ د همغږۍ نشتون او د وبا سره د مقابلې لپاره د مخکينۍ ليد نشتون ليدل کېږي.

د طبي اکمالاتو د سلسلو ړنګېدل

حتی ساده درمل لکه "پندول" په ځینو سیمو کې نایاب شوي دي، کوم چې د اکمالاتو په سلسله کې ړنګېدل او د درملو په ویش باندې د څارنې نشتون منعکس کوي، په داسې حال کې چې یو څوک ساده درد کموونکو او ملاتړ ته اړتیا لري.

د ټولنې د پوهاوي نشتون

د مچانو څخه د مخنیوي د لارو چارو په اړه د خلکو د پوهاوي لپاره اغیزمنې رسنیزې هڅې شتون نلري، یا د ناروغۍ د نښو پیژندلو لپاره، کوم چې د انفیکشن خپریدل زیاتوي او د ټولنې د خپل ځان د ساتنې توان کمزوری کوي.

د روغتيايي زيربنا کمزورتيا

روغتونونه د طبي پرسونل او تجهیزاتو له سخت کمښت سره مخ دي، حتی د لومړني تشخیص وسایلو سره هم، کوم چې وبا ته ځواب ورو او بې ترتیبه کوي او د زرګونو خلکو ژوند له خطر سره مخ کوي.

نورو هېوادونو له وبا سره څنګه چلند وکړ؟

 برازيل:

- د عصري حشره وژونکو په کارولو سره یې د ځمکې او هوا څخه د سپرې کولو کمپاینونه پیل کړل.

- یې پشه خانې وویشلې او د ټولنې د پوهاوي کمپاینونه یې فعال کړل.

- په ناروغیو ځپلو سیمو کې یې په عاجله توګه درمل چمتو کړل.

بنګله ديش:

- یې په بې وزلو سیمو کې موقتي اضطراري مرکزونه جوړ کړل.

- یې د خبرتیا لپاره تودې کرښې او ګرځنده غبرګون ټیمونه چمتو کړل.

فرانسه:

- د وختي خبرتیا سیسټمونه یې فعال کړل.

- د مچیو د کنټرول څارنه یې زیاته کړه او د سیمه ایز پوهاوي کمپاینونه یې پیل کړل.

روغتيا د ټولو نه مهمې دندې او د دولت بشپړه مسؤليت دی

سوډان لاهم د کشف او راپور ورکولو لپاره اغیزمن میکانیزمونه نلري، کوم چې اصلي شمیرې د اعلان شوي څخه خورا لوړې کوي او بحران لا پسې پیچلی کوي. اوسنی روغتیايي بحران د روغتیا پالنې په برخه کې د دولت د فعال رول د نشتون مستقیمه پایله ده، کوم چې د انسان ژوند په خپلو لومړیتوبونو کې ځای لري، یو داسې دولت چې اسلام پلي کوي او د عمر بن الخطاب رضي الله عنه دا خبره پلي کوي چې "که چیرې په عراق کې یو خچر هم ښکته شي، نو الله به د قیامت په ورځ زما څخه د هغې په اړه پوښتنه وکړي".

وړاندیز شوي حلونه

- د روغتیايي نظام جوړول چې لومړی په انسان په ژوند کې د خدای څخه ویره ولري او اغیزمن وي، چې د برخې اخیستو یا فساد تابع نه وي.

- د وړیا روغتیايي پاملرنې چمتو کول د هر تبعه لپاره یو بنسټیز حق ګڼل کیږي. او د شخصي روغتونونو جوازونه لغوه کول او د درملنې په برخه کې د پانګونې منع کول.

- د درملنې څخه دمخه د مخنیوي رول فعالول، د پوهاوي کمپاینونو او د مچانو د کنټرول له لارې.

- د روغتیا وزارت بیا رغول ترڅو د خلکو د ژوند مسؤلیت په غاړه واخلي، نه یوازې یوه اداري اداره.

- د یو سیاسي نظام غوره کول چې د اقتصادي او سیاسي ګټو څخه پورته د انسان ژوند ته لومړیتوب ورکړي.

- د جرمي سازمانونو او د درملو له مافیا سره اړیکې پرې کول.

د مسلمانانو په تاریخ کې، روغتونونه د خلکو لپاره وړیا خدمت کولو لپاره جوړ شوي وو، په لوړه کچه اداره کیدل، او د خلکو د جیبونو څخه نه، بلکې د بیت المال څخه تمویل کیدل. روغتیايي پاملرنه د دولت د مسؤلیت یوه برخه وه، نه احسان او نه تجارت.

په سوډان کې نن ورځ د وبا خپریدل او له صحنې څخه د دولت غیاب یو خطرناک خبرداری دی چې له پامه نشي غورځول کیدی. اړتیا یوازې د پندول چمتو کول ندي، بلکې د ریښتیني پاملرنې دولت جوړول دي چې د انسان ژوند ته پام وکړي او د بحران ریښې درملنه وکړي، نه د هغې نښې، یو داسې دولت چې د انسان او د هغه د ژوند ارزښت او د هغه د پیدا کولو هدف ته پام وکړي، کوم چې د یوازیني الله عبادت دی. او اسلامي دولت یوازینی هغه دی چې د روغتیايي پاملرنې مسلو ته د روغتیايي نظام له لارې رسیدګي کولی شي، کوم چې یوازې د نبوت په طریقه د دویم عادلانه خلافت په سیوري کې پلي کیدی شي، کوم چې د خدای په فضل سره ډیر ژر جوړیږي.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی

حاتم العطار - د مصر ولایت

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ۱۴۴۷ هجري کال د ربیع الاول په دویمه اویشتمه نیټه چې د ۲۰۲۵ میلادي کال د سپتمبر د میاشتې له څوارلسمې نیټې سره سمون خوري، احمد بکر (هزیم) د حزب التحریر په لومړیو کې له اتیا کلنۍ څخه په زیاته عمر خپل رب ته انتقال شو. هغه د ډیرو کلونو لپاره دعوت پورته کړ او د هغه په ​​لار کې یې اوږد بند او سخته عذاب وزغمل، مګر د خدای په فضل او مرسته سره هغه نرم، کمزوری، بدل یا بدل نه شو.

هغه د سوریې د مقبور حافظ د واکمنۍ په اتیایمو کلونو کې ډیر وخت پټ تیر کړ، تر دې چې په ۱۹۹۱ کال کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو لخوا د حزب التحریر له یوې ډلې ځوانانو سره ونیول شو، ترڅو د مجرمینو علي مملوک او جمیل حسن په څارنه کې د شکنجې تر ټولو سخت ډولونه وګوري، چیرته چې هغه چا چې له ابو اسامه او د هغه له ځینو ملګرو سره د یوې دورې له تحقیق وروسته د تحقیق خونې ته ننوت، ما ولیدل چې د تحقیق د خونې په دیوالونو ځینې ټوټې غوښې او وینې خپرې وې.

په المزه کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو په فرعي څانګه کې له یو کال څخه د زیات وخت تیرولو وروسته، هغه له خپلو نورو ملګرو سره د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو او وروسته په لسو کلونو بند محکوم شو، چې اوه کاله یې په صبر او احتساب سره تیر کړل، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او خلاص شو.

له زندان څخه له خلاصون وروسته یې سمدستي دعوت ته دوام ورکړ، تر دې چې د حزب ځوانان ونیول شول، چې په سوریه کې یې په سلګونو کسان د ۱۹۹۹ کال د دولسمې میاشتې په نیمایي کې شامل وو، چیرته چې په بیروت کې په کور باندې چاپه ووهل شوه او وتښتول شو او په المزه هوایي ډګر کې د هوایي ځواکونو د استخباراتو فرعي څانګې ته ولیږدول شو، ترڅو د وحشتناکې شکنجې نوې مرحله پیل شي. د خدای په مرسته، د خپل عمر سره سره، هغه صابر، ثابت او حساب ورکوونکی و.

له نږدې یو کال وروسته هغه بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو د دولت د امنیت په محکمه کې محاکمه شي او وروسته د لسو کلونو لپاره محکوم شو، الله تعالی ورته ولیکل چې نږدې اته کاله یې تیر کړي، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او هغه خلاص شو.

ما په ۲۰۰۱ کال کې یو بشپړ کال د صیدنایا په زندان کې له هغه سره تیر کړ، بلکې زه په پنځمه (الف) کوټه کې د دریم پوړ په کیڼ اړخ کې د هغه تر څنګ وم، ما هغه ته ګران تره ویل.

موږ به یوځای خواړه خوړل او یو بل ته څنګ په څنګ بهیده او موږ به کلتور او نظریات سره شریکول. له هغه څخه مو کلتور زده کاوه او له هغه څخه مو صبر او استقامت زده کاوه.

هغه یو نرم، له خلکو سره مینه کوونکی، ځوانانو ته لیواله و، هغه په ​​هغوی کې د بریا او د خدای د وعدې د رښتیني کیدو په اړه باور پیدا کاوه.

هغه د خدای کتاب حافظ و او هغه به هره ورځ او شپه لوستله او د شپې ډیره برخه به پاڅیده، نو که سهار ته نږدې شو، هغه به ما ولړزوي چې د شپې د لمانځه او بیا د سهار د لمانځه لپاره راویښ کړم.

زه له زندان څخه راووتلم، بیا په ۲۰۰۴ کال کې بیرته هلته لاړم، او د ۲۰۰۵ کال په پیل کې بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو یو ځل بیا له هغو کسانو سره ووینو چې د ۲۰۰۱ کال په پای کې زموږ د لومړي ځل د وتلو پر مهال په زندان کې پاتې وو، او له هغوی څخه ګران تره ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله و.

موږ به د کوټو په وړاندې اوږد مزلونه کول ترڅو د زندان دیوالونه، د اوسپنې میله او د کورنۍ او عزیزان فراق هیر کړو، څنګه نه، په داسې حال کې چې هغه په زندان کې ډیر کلونه تیر کړي او هغه څه یې لیدلي چې لیدل یې!

د هغه سره زما نږدېوالي او اوږدې ملګرتیا سره سره، ما هیڅکله هغه نه دی لیدلی چې شکایت وکړي یا شکایت وکړي، لکه هغه چې په زندان کې نه وي، بلکې د زندان له دیوالونو بهر الوتنه کوي. د هغه قرآن سره الوتنه کوي چې هغه یې په ډیرو وختونو کې تلاوت کوي، د خدای په وعدې او د هغه د رسول ﷺ د بریا او تمکین په اړه د زیري په اړه د باور په وزرونو الوتنه کوي.

موږ په سختو او سختو شرایطو کې د لویې بریا ورځې ته سترګې په لار وو، هغه ورځ چې زموږ د رسول ﷺ زیري به رښتینې شي «بیا به د نبوت پر طريقه خلافت راځي». موږ د خلافت تر سیوري لاندې او د عقاب د بیرغ لاندې یوځای کیدو ته لیواله وو. خو الله تعالی داسې قضا وکړه چې ته له دې ځورونکي ځای څخه د تل پاتې کیدو ځای ته لاړ شه.

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې ته په جنت الفردوس کې اوسې، او موږ په الله تعالی باندې هیڅوک نه ستایو.

زموږ ګران تره ابو اسامه:

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې په تا باندې پراخه رحمت وکړي او په پراخه جنت کې دې ځای درکړي او له صدیقانو او شهیدانو سره دې یوځای کړي او د هغه ځورونې او عذاب په بدل کې دې چې تا ولیدل په جنت کې دې لوړې درجې درکړي، او موږ له هغه جل جلاله څخه غواړو چې موږ له تا سره په حوض کې زموږ د رسول ﷺ سره او د هغه د رحمت په ځای کې یوځای کړي.

زموږ تسلیت دا دی چې ته د مهربانه مهربان ته ځې او موږ یوازې هغه څه وایو چې الله تعالی خوښوي، بېشکه موږ د الله تعالی یو او بېشکه موږ هغه ته ورګرځو.

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی دی

ابو صطیف جیجو