الوسط السياسي جسم غريب عن الأمة الإسلامية تماما كغربة كيان يهود
الوسط السياسي جسم غريب عن الأمة الإسلامية تماما كغربة كيان يهود

تترقب الأوساط السياسية في السودان الإعلان عن تدشين جمعية سرطانية غريبة على شمائل أهل السودان المحبين للإسلام والمسلمين، جمعية ما وجدت لولا الوسط السياسي المرتزق الذي لا تهمه قيم ولا دين ولا أخلاق ولا إنسانية فقط هو مطيع لمن يدفع أكثر! فتجدهم في كل المخططات التي تعصف بالأمة لا يألونها خبالا. هذه الجمعية تذكرنا بالجمعيات التي تكونت في نهاية الدولة العثمانية ومعظمها بمخططات يهود والتي أوقعت المجتمعات في أبشع حركة تغريب وتدمير للقيم الإسلامية بنقلها من مجتمعات إسلامية إلى مجتمعات غربية، وهذا سبب ما تعيشه المنطقة اليوم من علمانية وبُعد عن شرع الله. ...

0:00 0:00
Speed:
October 03, 2020

الوسط السياسي جسم غريب عن الأمة الإسلامية تماما كغربة كيان يهود

الوسط السياسي جسم غريب عن الأمة الإسلامية تماما كغربة كيان يهود

تترقب الأوساط السياسية في السودان الإعلان عن تدشين جمعية سرطانية غريبة على شمائل أهل السودان المحبين للإسلام والمسلمين، جمعية ما وجدت لولا الوسط السياسي المرتزق الذي لا تهمه قيم ولا دين ولا أخلاق ولا إنسانية فقط هو مطيع لمن يدفع أكثر! فتجدهم في كل المخططات التي تعصف بالأمة لا يألونها خبالا. هذه الجمعية تذكرنا بالجمعيات التي تكونت في نهاية الدولة العثمانية ومعظمها بمخططات يهود والتي أوقعت المجتمعات في أبشع حركة تغريب وتدمير للقيم الإسلامية بنقلها من مجتمعات إسلامية إلى مجتمعات غربية، وهذا سبب ما تعيشه المنطقة اليوم من علمانية وبُعد عن شرع الله.

الجمعية هي جمعية شعبية للصداقة مع يهود، بينما نفى مجلس الصداقة الشعبية العالمية "حكومي"، صلته بهذه الخطوة، ورغم ذلك جرى تعميم دعوة لمؤتمر صحفي يعقد السبت للإعلان عن تدشين الجمعية وسط أنباء عن وقوف رئيس حزب الأمة للإصلاح مبارك الفاضل خلفها، الفاضل الذي عرف بتأييده القوي لتطبيع العلاقات مع يهود، وذلك منذ سنوات، حيث قال في مقابلة مع صحيفة الشرق الأوسط في شباط/فبراير الماضي (إن أصحاب القضية طبعوا مع يهود بتوقيع اتفاقية أوسلو، وتعني القبول بيهود والتعايش مع يهود في دولة واحدة، بما فيهم السلطة الفلسطينية وحركة حماس، وقبلوا الحكم الذاتي)، نعم صدق الرجل إنه سلام الحكومات وليس سلام الشعوب، فكل ما ذكره هو حبر على ورق، والأمة تعرف جيدا يهود، فقد أخبرها ربها بأنهم قوم بهت ولا صداقة معهم وهم العدو اللدود لها ولدينها.

وفي خطوة دعائية مضللة قالت الجمعية في بيان صحفي إن عضويتها وصلت 10 آلاف في الداخل والخارج، وانتقدت الجمعية ما أسمته "عصر الدولة البوليسية"، والتحايل على القوانين لإيقاف الأعمال المشروعة! في إشارة لرفض تسجيلها لدى مجلس الصداقة الشعبية العالمية، وأعلنت عن الاستمرار في العمل رغم منع قيام مؤتمرها الصحفي. مجلس الصداقة الشعبية من جانبه يوقع نفسه في تناقض مزرٍ حيث أعلن أنه لم يشرع في تكوين جمعية الصداقة السودانية اليهودية، وهو في الحقيقة قبل جمعيات صداقة كل شعوب العالم التي لا تقل عداوة عن يهود! فهناك جمعيات صداقة أمريكية وأخرى روسية وفرنسية... الخ.

والحقيقة أن منع الجمعية من مزاولة عملها هو أمر يثير الدهشة، فالحكومة نفسها تبرز مؤشرات عديدة بأنها تبحث عن مخرج لتبرير التقارب مع يهود كخطوة مطلوبة من أجل رفع اسم السودان عن قائمة أمريكا السوداء، وكل ما تناقلته الأنباء عن اجتماعات الخزي في دبي للتطبيع مع يهود يفترض أن يلجم الحكومة عن أي سبب يمنع جمعية كهذه، هذا الوسط السياسي الذي يفتقد لأدنى درجات التمسك بالقيم والمبادئ الإسلامية هو جسم غريب عن الأمة الإسلامية تماما كغربة كيان يهود لأن الوحدة والاندماج مفقودين بين الأمة الإسلامية بوصفها جسداً واحداً، وبين كيان يهود المحتل لأرض المسرى، والمنتهك للأرض والعرض، بل العداء والكره هو السائد، لأن القرآن الذي لن تبدله الأموال السياسية القذرة ينطق بحقيقة يهود، أما تاريخ يهود التآمري على الإسلام فلا يخفى على أحد، وهو مرآة تعكس حقيقة يهود وتترجم حاضرهم، وتنبئ بمستقبلهم الوشيك الذي يشهد عليه حديث الرسول ﷺ: «لَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يُقَاتِلَ الْمُسْلِمُونَ يهود، فَيَقْتُلُهُمُ الْمُسْلِمُونَ حَتَّى يَخْتَبِئَ يهوديُّ مِنْ وَرَاءِ الْحَجَرِ وَالشَّجَرِ، فَيَقُولُ الْحَجَرُ أَوِ الشَّجَرُ: يَا مُسْلِمُ يَا عَبْدَ اللَّهِ هَذَا يَهُودِيٌّ خَلْفِي فَتَعَالَ فَاقْتُلْهُ، إِلَّا الْغَرْقَدَ فَإِنَّهُ مِنْ شَجَرِ يهود» (رواه مسلم)...

ولحكومة الفترة الانتقالية ومكوني جمعية الصداقة الشعبية بين يهود والسودان نقول: من لا يقرأ التاريخ يفقد حاضره، ويضيع مستقبله، ويصبح غريباً عن أمته مهما طال زمانه، لكن على العكس ستخلد الأمة سياسيين قرأوا التاريخ وتمسكوا بقيم ومبادئ أمتهم في علاقتهم مع الأعداء، ونوجز لهولاء الساسة، فاقدي البوصلة، قصة من التاريخ المشرق لساسة الأمة العظماء:

في حزيران/يونيو عام ١٨٩٦م التقى مؤسس الصهيونية السياسية المعاصرة ثيودور هرتزل بالسلطان عبد الحميد الثاني في إسطنبول، حيث طلب من السلطان السماح بهجرة يهود إلى فلسطين لإنقاذهم من التمييز البشع الذي يمارس ضدهم في أوروبا والقيصرية الروسية، مقابل سداد جميع ديون الإمبراطورية العثمانية، فرد عليه السلطان عبد الحميد غاضباً "لا أستطيع بيع حتى شبر واحد من فلسطين، لأن هذه الأرض ليست ملكاً شخصياً لي بل هي ملك للأمة الإسلامية، والله لو قطعتم جسدي قطعة قطعة لن أتخلى عن شبر واحد من فلسطين". من باع فلسطين اليوم؟ لقد كان السلطان على علم تام بالخطط الصهيونية تجاه فلسطين، عكس ساسة اليوم الذين لا ينظرون إلا تحت أقدام أعدائهم. فقد اطلع السلطان عبد الحميد على كتاب (الدولة اليهودية) لمؤلفه ثيودور الذي نشر بتاريخ ١٤ شباط/فبراير ١٨٩٦م، أي قبل اللقاء بينهما بعدة شهور. وقد بين ثيودور في كتابه أن "يهود قومية بلا وطن ولا تحل قضيتهم إلا من خلال وطن يجمعهم ولا بد أن يكون هذا الوطن في أرض الله الموعودة فلسطين؛ التي وهبنا إياها الرب"! ليت ساستنا يقرأون القرآن الذي يؤكد زوال دولة يهود، وهو في متناول اليد. إن يهود كيان غريب زرع في قلب الأمة الإسلامية عنوة، وإنه أشبه بالفيروس الذي يخترق الجسم فيسبب في البداية وهناً في الجسد لكن ما يلبث الجسم أن يحرك عناصر الوقاية ثم المقاومة فيبدأ الجسم يسترد عافيته ويقضي على الفيروس. لا خوف على الأمة الإسلامية من هذا الجسم الغريب فليس أمامه إلا أن تلفظه الأمة مع كل أصدقائه ومؤيديه.

أخيراً هناك مشكلة لدى الطبقة السياسية في العالم الإسلامي، وهي قصر النظر الحاد وعدم الحصول على المعلومات الصحيحة الصادقة، إلا بعد فوات أوانها، وبعد زوال ملكهم؛ فأجهزة الدولة مشغولة بمراقبة المواطن، وإحصاء أنفاسه، حتى لا يثور على الأوضاع المزرية، أما ما يخطط للأمة في الخارج من مكائد ودسائس فهم الداعم والمؤيد لها مقابل مصلحة مؤقتة، وبهذا يتأكد وجوب إقامة صداقة صادقة بين الطبقة السياسية والأمة الإسلامية، ولن يكون ذلك إلا بكنس هذه الطبقة السياسية، صديقة أعداء الأمة، لتنهض الأمة من كبوتها، وتصحو من سباتها، فلا بد من قائد رباني مخلص صالح، يكون هدفه مصلحة الأمة الإسلامية، يدعو للأمة وتدعو له، ونجتمع على مرضاة الله في ظل خلافة راشدة على منهاج النبوة.

كتبته لإذاعة المكتب الاعلامي المركزي لحزب التحرير

الأستاذة غادة عبد الجبار (أم أواب) – الخرطوم

More from null

د کتاب په اړه غورونه: "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه" - پنځلسمه برخه

د کتاب په اړه غورونه: "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه"

د استاد محمد احمد النادي لخوا چمتو شوی

پنځلسمه برخه

الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على إمام المتقين، وسيد المرسلين، المبعوث رحمة للعالمين، سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين، او موږ له دوی سره شامل کړه، او زموږ په ډله کې مو راټول کړه ستا په رحمت ای تر ټولو رحم کوونکیه.

ګرانو اورېدونکو، د حزب التحریر د مطبوعاتي دفتر د راډیو اورېدونکو:

السلام علیکم ورحمة الله وبركاته، له دې وروسته: په دې برخه کې موږ د "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه" کتاب په اړه خپلو غورونو ته دوام ورکوو. او د اسلامي شخصیت د جوړولو لپاره، د اسلامي ذهنیت او اسلامي نفسیاتو ته په پام سره، وایو او له الله څخه توفیق غواړو:

ای مسلمانانو:

په تېره برخه کې مو وویل: د مسلمان لپاره دا هم سنت دي چې د خپل ورور لپاره په غیاب کې دعا وکړي، لکه څنګه چې د هغه لپاره سنت دي چې له خپل ورور څخه د هغه لپاره د دعا غوښتنه وکړي، او د هغه لپاره سنت دي چې هغه ته لیدنه وکړي او له هغه سره کښیني او له هغه سره اړیکه ونیسي او د هغه سره د الله په لار کې مرسته وکړي وروسته له دې چې هغه ورسره مینه وکړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې له خپل ورور سره د هغه څه سره مخ شي چې هغه یې خوښوي ترڅو هغه خوشحاله کړي. او په دې برخه کې اضافه کوو او وایو: د مسلمان لپاره مستحب ده چې خپل ورور ته ډالۍ ورکړي، د ابوهریره د حدیث له مخې چې بخاري په الادب المفرد کې راوړی، او ابویعلی په خپل مسند کې، او نسایي په الکنی کې، او ابن عبدالبر په التمهید کې، او عراقي وویل: سند یې ښه دی، او ابن حجر په تلخیص الحبیر کې وویل: سند یې حسن دی، ویې ویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "ډالۍ ورکړئ ترڅو مینه وکړئ".

د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د هغه ډالۍ ومني او په بدل کې یې انعام ورکړي د عایشې د حدیث له مخې چې په بخاري کې راغلی، هغې وویل: "رسول الله صلی الله علیه وسلم ډالۍ منله او په بدل کې یې انعام ورکاوه".

او د ابن عمر حدیث چې احمد، ابوداود او نسایي روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې په الله قسم درکړي، نو هغه ته پناه ورکړئ، او څوک چې له تاسو څخه د الله په خاطر څه وغواړي، نو هغه ته ورکړئ، او چا چې له تاسو څخه پناه وغوښته، نو هغه ته پناه ورکړئ، او چا چې تاسو ته احسان وکړ، نو هغه ته بدله ورکړئ، او که تاسو ونه مومئ، نو د هغه لپاره دعا وکړئ ترڅو پوه شئ چې تاسو هغه ته بدله ورکړې ده".

او دا د وروڼو ترمنځ دی، او د حاکمانو ته د رعیت د ډالیو سره هیڅ تړاو نلري، دا رشوت په څیر حرام دي، او د انعام ورکولو څخه دا دی چې ووایی: جزاک الله خیرا.

ترمذي د اسامه بن زید رضي الله عنهما څخه روایت کړی او ویلي یې دي چې حسن صحیح دی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "چا چې یو نیک کار وکړ او هغه چا ته یې وویل چې هغه یې کړی دی: "جزاک الله خیرا" نو په ثناء کې یې ښه وکړ". او ثناء شکر دی، یعنې انعام ورکول، په ځانګړې توګه د هغه چا لخوا چې بل څه نه لري، لکه څنګه چې ابن حبان په خپل صحیح کې د جابر بن عبدالله څخه روایت کړی، هغه وویل: ما د نبی صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې هغه فرمایي: "چا چې یو نیک کار وکړ او د ثناء پرته یې بل څه ونه موندل، نو هغه شکر ادا کړ، او چا چې پټ کړ نو هغه یې کفر وکړ، او چا چې په باطل سره ځان ښکلی کړ نو هغه د دروغو جامې اغوستونکی دی". او ترمذي په حسن سند سره د جابر بن عبدالله څخه روایت کړی چې هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "چا چې یو څه ورکړل او هغه یې وموندل نو هغه دې بدله ورکړي، او که یې ونه موندل نو هغه دې ثناء ووايي، نو چا چې ثناء وویل نو هغه شکر ادا کړ، او چا چې پټ کړ نو هغه یې کفر وکړ، او چا چې په هغه څه سره ځان ښکلی کړ چې نه وي ورکړل شوی نو هغه د دروغو جامې اغوستونکی دی". او د ورکړې کفر یعنې پټول او پټول دي.

او په صحیح سند سره ابوداود او نسایي د انس څخه روایت کړی، هغه وویل: "مهاجرینو وویل ای د خدای رسوله، انصار ټوله جزا واخیستله، موږ داسې خلک ندي لیدلي چې په ډیرو کې د دوی په څیر ښه مصرف کونکي وي، او نه هم په لږ کې د دوی په څیر ښه مرسته کونکي وي، او دوی زموږ لپاره بار کم کړ، هغه وویل: ایا تاسو په دې سره د دوی ثناء نه کوئ او د دوی لپاره دعا نه کوئ؟ دوی وویل: هو، هغه وویل: نو دا په دې سره برابر دی".

او د مسلمان لپاره دا ښایسته ده چې په لږ څه باندې هم د ډیرو په څیر شکر ادا کړي، او د هغو خلکو څخه شکر ادا کړي چې هغه ته نیکي وړاندې کوي، لکه څنګه چې عبدالله بن احمد په زوائد کې په حسن سند سره د نعمان بن بشیر څخه روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې په لږ څه باندې شکر ادا نکړي نو په ډیرو باندې به هم شکر ادا نکړي، او څوک چې د خلکو څخه شکر ادا نکړي نو د خدای څخه به هم شکر ادا نکړي، او د خدای د نعمت په اړه خبرې کول شکر دی، او د هغه پرېښودل کفر دی، او جماعت رحمت دی، او تفرقه عذاب دی".

او له سنتو څخه دا دي چې د خپل ورور لپاره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره شفاعت وکړي، لکه څنګه چې بخاري د ابوموسی څخه روایت کړی، هغه وویل: "رسول الله صلی الله علیه وسلم ناست و چې یو سړی راغی او سوال یې وکړ، یا یې د یوې اړتیا غوښتنه وکړه، هغه زموږ په لور مخ کړ او ویې ویل شفاعت وکړئ ترڅو تاسو ته اجر ورکړل شي او الله دې د خپل نبی په ژبه هغه څه فیصله کړي چې وغواړي".

او لکه څنګه چې مسلم د ابن عمر څخه د نبی صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی، هغه وویل: "څوک چې د خپل مسلمان ورور لپاره د یو واکمن سره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره وسیله وي، هغه ته به د قیامت په ورځ د پل صراط په تېرېدو کې مرسته وشي، په هغه ورځ چې پښې ښویږي".

د مسلمان لپاره دا هم مستحب ده چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي، لکه څنګه چې ترمذي روایت کړی او ویلي یې دي چې دا حدیث حسن دی د ابوالدرداء څخه د نبی صلی الله علیه وسلم څخه روایت دی، هغه وویل: "څوک چې د خپل ورور د ناموس څخه دفاع وکړي، الله به د قیامت په ورځ د هغه له مخ څخه اور لرې کړي". او د ابوالدرداء دا حدیث احمد روایت کړی او ویلي یې دي چې سند یې حسن دی، او همداسې هیثمي هم ویلي دي.

او هغه څه چې اسحاق بن راهویه د اسماء بنت یزید څخه روایت کړي، هغې وویل: ما د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې هغه فرمایي: "څوک چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي، نو دا د الله په غاړه ده چې هغه د اور څخه ازاد کړي".

او القضاعي په مسند الشهاب کې د انس څخه روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې د خپل ورور سره په غیاب کې مرسته وکړي، الله به ورسره په دنیا او اخرت کې مرسته وکړي". او القضاعي دا حدیث د عمران بن حصین څخه هم په دې زیاتوالي سره روایت کړی دی: "او هغه د مرستې کولو توان لري". او لکه څنګه چې ابوداود او بخاري په الادب المفرد کې روایت کړی، او الزین عراقي وویل: سند یې حسن دی د ابوهریره څخه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "مؤمن د مؤمن هنداره ده، او مؤمن د مؤمن ورور دی، له هر ځای څخه چې ورسره مخامخ شي، هغه د هغه له ضایع کېدو څخه ساتي او له شا څخه یې ساتنه کوي".

ای مسلمانانو:

تاسو په دې برخه کې او په تېره برخه کې د نبوي احادیثو له لارې پوه شوئ چې د هغه چا لپاره سنت دي چې د الله په خاطر له یوه ورور سره مینه لري، هغه ته خبر ورکړي او هغه ته د خپلې مینې په اړه ووایي. او د مسلمان لپاره دا هم سنت دي چې د خپل ورور لپاره په غیاب کې دعا وکړي. لکه څنګه چې د هغه لپاره سنت دي چې له خپل ورور څخه د هغه لپاره د دعا غوښتنه وکړي. او د هغه لپاره سنت دي چې هغه ته لیدنه وکړي او له هغه سره کښیني او له هغه سره اړیکه ونیسي او د هغه سره د الله په لار کې مرسته وکړي وروسته له دې چې هغه ورسره مینه وکړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې له خپل ورور سره د هغه څه سره مخ شي چې هغه یې خوښوي ترڅو هغه خوشحاله کړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې خپل ورور ته ډالۍ ورکړي. او د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د هغه ډالۍ ومني او په بدل کې یې انعام ورکړي.

او د مسلمان لپاره دا ښایسته ده چې د هغو خلکو څخه شکر ادا کړي چې هغه ته نیکي وړاندې کوي. او له سنتو څخه دا دي چې د خپل ورور لپاره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره شفاعت وکړي. او د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي. ایا موږ به دې شرعي احکامو او د اسلام ټولو احکامو ته ژمن نه وو، ترڅو د خپل رب په څېر شو چې هغه یې خوښوي او راضي کیږي، ترڅو هغه څه چې په موږ کې دي بدل کړي، او زموږ حالات سم کړي، او د دنیا او اخرت په نیکیو بریالي شو؟!

ګرانو اورېدونکو: د حزب التحریر د مطبوعاتي دفتر د راډیو اورېدونکو:

په دې برخه کې په همدې اندازه بسنه کوو، ترڅو په راتلونکو برخو کې خپل غورونه بشپړ کړو، ان شاء الله تعالی، تر هغه وخته او تر هغه چې تاسو سره وینو، موږ تاسو د الله په پناه او ساتنه او امن کې پرېږدو. ستاسو د ښه اورېدلو څخه مننه کوو والسلام علیکم ورحمة الله وبركاته.

اې مسلمانانو! پوه شئ - 15 برخه

اې مسلمانانو! پوه شئ

15 برخه

دا چې د خلافت د دولت له مرستندویه دستګاه څخه وزیران دي، هغه وزیران چې خلیفه یې له ځان سره ټاکي، ترڅو د خلافت په بار کې مرسته وکړي او د هغې مسؤلیتونه په غاړه واخلي، د خلافت د بارونو زیاتوالی، په ځانګړې توګه هرکله چې د خلافت دولت لوی او پراخ شي، خلیفه یوازې د هغې په وړلو ستړی کیږي نو هغه چا ته اړتیا لري چې د هغې په وړلو کې ورسره مرسته وکړي ترڅو خپل مسؤلیتونه په غاړه واخلي، مګر د هغوی وزیران بې له قید او شرطه نومول روا نه دي ترڅو په اسلام کې د وزیر مفهوم چې د مرسته کوونکي په معنی دی د اوسنیو وضعي نظامونو د وزیر له مفهوم سره ګډ نه شي چې په ډیموکراټیک، پانګوال، سیکولر یا نورو نظامونو ولاړ دي کوم چې موږ په اوسني وخت کې وینو.