أم وزوجة وربة بيت ضريبة لعبودية الإنجاب!  هكذا أفسدت العلمانية على المرأة حياتها!
October 07, 2018

أم وزوجة وربة بيت ضريبة لعبودية الإنجاب! هكذا أفسدت العلمانية على المرأة حياتها!

أم وزوجة وربة بيت ضريبة لعبودية الإنجاب!

هكذا أفسدت العلمانية على المرأة حياتها!

ما معنى أن تكون المرأة أما وزوجة وربة بيت بمنظور عقيدة تتنكر لكل قيمة إنسانية أو أخلاقية أو روحية لأنها تعتبر أن النفعية هي مقياس الأعمال وهي الوازن والموزون؟؟ وبأن قيمة الإنسان تُقاس بإنتاجيته داخل المجتمع وبمستوى دخله المادي؟! بالتالي، فإن "ربة البيت" هي خارج حساب الأفراد المنتجين، لأن القاعدة التي تُقيّم اعتبار الأفراد هي "دعه يعمل دعه يمُرّ" أما الأم وربة البيت فهي خارج السياق الدولي الجديد، لأنها لا تُمارس عملا بمقابل، ولأنها ربطت نفسها بالزوج والأولاد والأسرة حسب ما جاء في وثيقة بيكين!

فأنْ تُقدم المرأة عملا بدون مقابل ولا أجر، تشقى فيه وتتعب وتُضحّي فيه بوقتها وصحّتها وجهدها دون أن تُحقّق ربحا ماديا يُعتبر غباءً وتخلّفا إن كان برضاها، أو اضطهادا وتعديا على حقوقها إن كانت مُجبَرة عليه!

من هنا كان تصنيف المرأة الأم والزوجة وربة البيت إما ظالمة لنفسها أو مظلومة، إما أنها اختارت بإرادتها أن تعيش دورا تقليديا قاصرا، وأن تنأى بنفسها عن المشاركة في بناء مجتمعها وتطويره وإثبات ذاتها وبناء استقلاليتها، وأن ترمي مسؤولية إنفاقها ورعايتها على الرجل، فتكون عالةً في أسرتها ونواةً عاطلة. هذا التصنيف يوقع المرأة في فخّ اختياراتها، ويُعرّضها للمحاسبة والمساءلة إن هي اشتكت أو طالبت بأي حق لها، فالقانون لا يحمي المُغفلين والمُفرّطين في أنفسهم! وقبل ذلك يُعرّضها للازدراء والاحتقار حتى من بنات جنسها! وقد يتخلّى عنها زوجها لأنه يؤمن بأن الحياة الزوجية شراكة في الأدوار والمسؤوليات، وليست تفرّدا بوظيفة دون أخرى، فلن يكون هو في كل مرة المنفق والمعيل، لأنها ستكون هي المستفيدة والمُستغلة!!

أما التصنيف الثاني فهو يحظى بالتعاطف والمساندة، لأن المرأة هنا لم تختَر أن تضع نفسها في هذه الخانة، لكن الزواج والأسرة والأطفال شرٌّ لا بُدّ منهم، وهذا هو المصير الأسود الذي يتربّص بالنساء الفاشلات ممّن لم يُحققن إنجازا أكاديميا! فتتلقف المرأة هذه الدعاوى التي تصوّرها في دور الضحيّة، وأن وظيفتها في الحياة أكرم من أن تختصر بين جدران البيت؛ ما بين تنظيف وطبخ وتربية لأولادها، وأن عملها داخل بيتها منقصة في حقها وإقلال من شأنها، حتى صار السؤال الذي يبعث فيها الارتباك والضيق هو "ما هو عملكِ"؟؟ وغالبا ما تكون الإجابة بحسرة وخجل "للأسف أنا جالسة في البيت"!!

أما المرأة النموذج التي تحظى بالتقدير والاحترام والترقيات والسفر ودور المثالية، فهي التي تعمل لتثبت ذاتها وتتحدّى حتى حدود الفطرة ولا ترضى أن تكون عاطلة أو مُهمّشة وتحصر دورها في آلة الإنجاب، وخدمة البيت، وهي التي تُزاحم الرجال وتنافسهم في أعمال مُجهدة أحيانا، وفي وظائف شاقة، لتتجاوز الأدوار التقليدية التي أعدّت لها، وتحطّم حاجز الاعتماد على الرجل، وهذه المرأة قد تتزوّج وتنجب، لكنها لا تلتزم بالصورة النمطية عن الأم والزوجة ومربية الأبناء، وإنما تضاعف جهدها وطاقتها على حساب نفسها وأسرتها وأطفالها، حتى لا تُفرّط في وسام الشرف الذي استلمته من الحكومات والجمعيات النسوية والوسائل الإعلامية، بأنها المرأة الحديدية القادرة على مجابهة التحديات!!.. ويبقى السؤال مطروحا: مَن وضع لها هذه التحديات والشروط التي لا تمنحها كامل إنسانيتها إلا بإنهاك نفسها والتقصير في وظائفها الفطرية بدعوى إثبات الذات؟؟ وهل كانت الغاية من هذا تحقيق مصلحة المرأة أم مصلحة الفرد الرأسمالي الجشع؟؟

لقد تزامنت كلّ هذه الدعاوى مع التطورات الصناعية في الدول الغربية، والتي ارتأت حاجة المرأة للمشاركة في العمل خارج المنزل مع الرجال بدافع زيادة الإنتاج، وبما أن الأيدي العاملة يجب أن تكون رخيصة فإن النساء هن الخيار الأمثل لذلك، بل إن الفجوة في الأجور والرواتب بقيت بشكل ملحوظ حتى اليوم بين الرجال والنساء، الذين يشغلون الوظائف نفسها لصالح الرجال، رغم الدعاوى للمساواة، ومزاعم إلغاء الفروقات والتمييز بين الرجال والنساء! وهذه هي العلمانية في أقبح صورها وأقذر صفقاتها، لتستغلّ المرأة على حساب أمومتها وأسرتها وبيئتها الطبيعية بالمتاجرة ببعض الدعاوى الزائفة لتُصدّقها المرأة!!

لقد انتهكت العلمانية فطرة المرأة وعبثت بحياتها، يوم استهترت بدور الأمومة وجعلته محصورا فقط في الإنجاب، حتى أصبح دور الأم موكولا للحاضنات والخادمات ودور رعاية الأطفال وليس حكرا فقط على الأم نفسها، حتى فكرة الأم المُنجبة استغنت عنها وعوّضتها بالأم البديلة التي تُؤجّر رحمها لتحظى الأم الأصلية بفرصة العمل وإثبات ذاتها والمحافظة على رشاقتها وجسمها!! هذا الرابط الوحيد المتبقي بين الأم وجنينها والحبل السري صار له بديلٌ بمقابل مادي تُوفّره الأنظمة الرأسمالية في الغرب بصفة رسمية وقانونية، لتمسح فطرة المرأة بالكامل، وتتعدّى على أبسط حقوقها وهي أن تكون أما تحمل ابنا في أحشائها!! حتى وصل الأمر بغُلاة النسوية إلى إلقاء اللوم على كاهل البنية البيولوجية للمرأة، فقد أشارت سيمون دو بوفوار في كتاب عبودية الإنجاب "إن الإنجاب يحُدّ من حرية المرأة وهو في الواقع عبودية يجب محاربتها وأنّ لُبّ اضطهاد المرأة يتمثل في دورها كحامل ومُرضع ومربية"!

وقد سعى الغرب إلى إضعاف مناعة المجتمع المسلم من خلال نشر لفظة تحرير المرأة، ليُوحي بأنها عبد يجب تحريره وأنها تتخبط وتحتاج من ينقذها، ولن يتصدى لذلك التحرير إلا دعاته!! فكانت الهجمة شرسة على مفهوم "الأم والزوجة وربة البيت" حتى صارت كلمة الزوجة وصفاً للحالة المدنية بعيدا عن معناها العميق والمتجذّر في تصوّرات المرأة المسلمة عن الزوج وعلاقتها به ومفهوم الطاعة وحسن المعاشرة والتبعّل والاحترام والمودّة والرحمة. هذه المفاهيم المتأصلة التي نصت عليها النصوص الشرعية أصبحت تُقدّم بأسلوب مُبتذل على الفضائيات، يُقابَل بالتهكم والازدراء، أو من خلال بعض الدعاة والدروس الدينية في الشاشات والإذعات فتبالغ في الوصف حتى يُصوّر لنا أن الزوجة الصالحة كائن أسطوري وليست بشرا سويّاً!

وقد لعبت الأفلام والمسلسلات والقصص والروايات في خلق صورة جديدة للمرأة المسلمة عن الزواج، بأنه ارتباط مشروط، يقوم على المساواة في الحقوق والواجبات، واحترام الحريات، وحق التمرّد، وتبادل الأدوار الأسرية، والاستقلال المادي، وغيرها من المفاهيم الفاسدة التي انحرفت عن الفهم الشرعي للزواج والزوج، وحوّلته إلى حلبة صراع في منافسة مُفتَعلة، يجب أن تثبت فيها المرأة جدارتها وسيادتها وإلا فسينتهي بها المطاف لزوجة تنتظر زوجها في المساء ليأتي لها بالدقيق فتخبزه!!

وقد عزّزت الحكومات في بلادنا الإسلامية، مثل هذه المفاهيم المضلّلة بسنّ قوانين هجينة عن الفهم الشرعي، بإملاءات من صندوق النقد الدولي والبنك الدولي والجهات المتنفذة التي تعقد المؤتمرات والندوات لتخرُج بمقررات مفادها أن المرأة المسلمة مُضطَهدة في بيتها تحت ولاية زوجها وأنه يجب إلغاء العادات والتقاليد والأعراف التي تُعزز هذه العقلية التقليدية، وقد اعتبرت اتفاقية سيداو أن أشكال التمييز ضدّ المرأة تبدأ من حصر وظيفتها في الأمومة والزواج ورعاية الأبناء، وعليه كانت البنود التي وقعت عليها أغلب الدول العربية من باب رفع أشكال العنف بتجريم الزواج المبكر وحق الإجهاض والطلاق... وآخرها في تونس حق زواج المسلمة من الكافر!!

أما وضعية ربة البيت فهي تحظى بالكثير من التهميش والاحتقار، ويظهر ذلك حتى في بطاقات الهوية الرسمية في كثير من البلدان حيث إن المهنة "عاطلة عن العمل"، وقد وصل الأمر بنعتها "لا شيء" في بعض البلدان التي تزعم أنها رائدة حقوق المرأة!! وللأسف فقد صارت وظيفة ربة البيت الأكثر إجحافا واستخفافا في بلادنا الإسلامية، وصار العمل حقا مُلزما لها وليس استجابة لحاجة المرأة للعمل أو لحاجة المجتمع لعملها، فضلا عن مدى مناسبة العمل لطبيعة المرأة. والمأساة الأخزى والأفظع أن يُصبح العمل ضغطا اقتصاديا يستنزف طاقة المرأة ويستغلّ الأوضاع المادية المتردّية فيحرمها من عيش وظيفتها الطبيعية كأم ترعى أبناءها وزوجة تهتمّ بزوجها وربة بيت ترعى بيتها دون التفكير في ضرورة تأمين لقمة العيش وضمان العيش الكريم الذي عجز الزوج عن توفيره، أو بالأحرى عجزت الدولة عن توفيره!!

فكانت النتائج كارثية؛ صار الإهمال الأسري متفشيا داخل عوائل كثيرة، وصارت المشاكل الزوجية مستشرية نظرا لكثرة الأعباء والضغوطات المادية والنفسية التي تحيط بالأزواج، وارتفعت نسب الانحراف في صفوف الأطفال نظرا لغياب ولاة أمورهم عن المتابعة والمراقبة، وتفككت أسر كثيرة وزادت معدلات الطلاق وارتفعت نسب العنوسة والعزوف عن الزواج، وانفرط العقد!!

ولأن مؤسسة الأسرة سلسلة من الحلقات المترابطة، بُنيانها مرصوص بأحكام الله ومحميّ بشريعته سبحانه، أدرك الغرب أهمية دور المرأة في هذه المؤسسة فاستهدفها كأم وكزوجة وكربة بيت في محاولة لاستنساخ صورة عن المرأة الغربية بنسخة مضطربة جدا!

لكن لا يمكن إنكار أن قائمة الأولويات لدى الكثيرات من المسلمات قد انقلبت، فلم يعُد دور الأم والزوجة وربة البيت هو الرسالة الأولى لهنّ، وغاب عظم الدور وارتباطه بعظم الأجر الذي تناله من الله إن هي أحسنت واتقت وكانت راعية في بيتها ومسؤولة عن رعيتها.

ولقد ضمن الإسلام للمرأة حياة مطمئنة مستقرّة تعيشها بوصفها إنسان ابتداء، وراعى خصوصياتها الفطرية ونظّمها لها بشكل يتوافق مع بيئتها وطبيعتها. يبقى أن تطبيق هذه التشريعات الربانية هي مسؤولية شرعية تلتزم بها المرأة وتنفذها الدولة وتخلق المناخات الملائمة لها من باب حسن التطبيق وضمانه.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

نسرين بوظافري

More from null

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون - ډينګي تبې او ملاريا

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون

ډينګي تبې او ملاريا

په سوډان کې د ډينګي تبې او ملاريا په پراخه کچه خپرېدو سره، د سخت روغتيايي بحران نښې څرګندېږي، چې د روغتيا وزارت د فعال رول نشتون او د دولت له خوا د وبا د مخنيوي توان نه شتون په ډاګه کوي چې هره ورځ ژوند اخلي. د ناروغيو په علم کې د علمي او ټکنالوژيکي پرمختګ سره سره، حقايق څرګندېږي او فساد ښکاره کېږي.

د روښانه پلان نشتون:

د زرګونو څخه د ډېرو پېښو او د ځينو رسنيو په وينا په ټوليزه توګه د مړينو ثبتولو سره سره، د روغتيا وزارت د وبا د مخنيوي لپاره کوم روښانه پلان ندی اعلان کړی. د روغتيايي ادارو ترمنځ د همغږۍ نشتون او د وبا سره د مقابلې لپاره د مخکينۍ ليد نشتون ليدل کېږي.

د طبي اکمالاتو د سلسلو ړنګېدل

حتی ساده درمل لکه "پندول" په ځینو سیمو کې نایاب شوي دي، کوم چې د اکمالاتو په سلسله کې ړنګېدل او د درملو په ویش باندې د څارنې نشتون منعکس کوي، په داسې حال کې چې یو څوک ساده درد کموونکو او ملاتړ ته اړتیا لري.

د ټولنې د پوهاوي نشتون

د مچانو څخه د مخنیوي د لارو چارو په اړه د خلکو د پوهاوي لپاره اغیزمنې رسنیزې هڅې شتون نلري، یا د ناروغۍ د نښو پیژندلو لپاره، کوم چې د انفیکشن خپریدل زیاتوي او د ټولنې د خپل ځان د ساتنې توان کمزوری کوي.

د روغتيايي زيربنا کمزورتيا

روغتونونه د طبي پرسونل او تجهیزاتو له سخت کمښت سره مخ دي، حتی د لومړني تشخیص وسایلو سره هم، کوم چې وبا ته ځواب ورو او بې ترتیبه کوي او د زرګونو خلکو ژوند له خطر سره مخ کوي.

نورو هېوادونو له وبا سره څنګه چلند وکړ؟

 برازيل:

- د عصري حشره وژونکو په کارولو سره یې د ځمکې او هوا څخه د سپرې کولو کمپاینونه پیل کړل.

- یې پشه خانې وویشلې او د ټولنې د پوهاوي کمپاینونه یې فعال کړل.

- په ناروغیو ځپلو سیمو کې یې په عاجله توګه درمل چمتو کړل.

بنګله ديش:

- یې په بې وزلو سیمو کې موقتي اضطراري مرکزونه جوړ کړل.

- یې د خبرتیا لپاره تودې کرښې او ګرځنده غبرګون ټیمونه چمتو کړل.

فرانسه:

- د وختي خبرتیا سیسټمونه یې فعال کړل.

- د مچیو د کنټرول څارنه یې زیاته کړه او د سیمه ایز پوهاوي کمپاینونه یې پیل کړل.

روغتيا د ټولو نه مهمې دندې او د دولت بشپړه مسؤليت دی

سوډان لاهم د کشف او راپور ورکولو لپاره اغیزمن میکانیزمونه نلري، کوم چې اصلي شمیرې د اعلان شوي څخه خورا لوړې کوي او بحران لا پسې پیچلی کوي. اوسنی روغتیايي بحران د روغتیا پالنې په برخه کې د دولت د فعال رول د نشتون مستقیمه پایله ده، کوم چې د انسان ژوند په خپلو لومړیتوبونو کې ځای لري، یو داسې دولت چې اسلام پلي کوي او د عمر بن الخطاب رضي الله عنه دا خبره پلي کوي چې "که چیرې په عراق کې یو خچر هم ښکته شي، نو الله به د قیامت په ورځ زما څخه د هغې په اړه پوښتنه وکړي".

وړاندیز شوي حلونه

- د روغتیايي نظام جوړول چې لومړی په انسان په ژوند کې د خدای څخه ویره ولري او اغیزمن وي، چې د برخې اخیستو یا فساد تابع نه وي.

- د وړیا روغتیايي پاملرنې چمتو کول د هر تبعه لپاره یو بنسټیز حق ګڼل کیږي. او د شخصي روغتونونو جوازونه لغوه کول او د درملنې په برخه کې د پانګونې منع کول.

- د درملنې څخه دمخه د مخنیوي رول فعالول، د پوهاوي کمپاینونو او د مچانو د کنټرول له لارې.

- د روغتیا وزارت بیا رغول ترڅو د خلکو د ژوند مسؤلیت په غاړه واخلي، نه یوازې یوه اداري اداره.

- د یو سیاسي نظام غوره کول چې د اقتصادي او سیاسي ګټو څخه پورته د انسان ژوند ته لومړیتوب ورکړي.

- د جرمي سازمانونو او د درملو له مافیا سره اړیکې پرې کول.

د مسلمانانو په تاریخ کې، روغتونونه د خلکو لپاره وړیا خدمت کولو لپاره جوړ شوي وو، په لوړه کچه اداره کیدل، او د خلکو د جیبونو څخه نه، بلکې د بیت المال څخه تمویل کیدل. روغتیايي پاملرنه د دولت د مسؤلیت یوه برخه وه، نه احسان او نه تجارت.

په سوډان کې نن ورځ د وبا خپریدل او له صحنې څخه د دولت غیاب یو خطرناک خبرداری دی چې له پامه نشي غورځول کیدی. اړتیا یوازې د پندول چمتو کول ندي، بلکې د ریښتیني پاملرنې دولت جوړول دي چې د انسان ژوند ته پام وکړي او د بحران ریښې درملنه وکړي، نه د هغې نښې، یو داسې دولت چې د انسان او د هغه د ژوند ارزښت او د هغه د پیدا کولو هدف ته پام وکړي، کوم چې د یوازیني الله عبادت دی. او اسلامي دولت یوازینی هغه دی چې د روغتیايي پاملرنې مسلو ته د روغتیايي نظام له لارې رسیدګي کولی شي، کوم چې یوازې د نبوت په طریقه د دویم عادلانه خلافت په سیوري کې پلي کیدی شي، کوم چې د خدای په فضل سره ډیر ژر جوړیږي.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی

حاتم العطار - د مصر ولایت

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ۱۴۴۷ هجري کال د ربیع الاول په دویمه اویشتمه نیټه چې د ۲۰۲۵ میلادي کال د سپتمبر د میاشتې له څوارلسمې نیټې سره سمون خوري، احمد بکر (هزیم) د حزب التحریر په لومړیو کې له اتیا کلنۍ څخه په زیاته عمر خپل رب ته انتقال شو. هغه د ډیرو کلونو لپاره دعوت پورته کړ او د هغه په ​​لار کې یې اوږد بند او سخته عذاب وزغمل، مګر د خدای په فضل او مرسته سره هغه نرم، کمزوری، بدل یا بدل نه شو.

هغه د سوریې د مقبور حافظ د واکمنۍ په اتیایمو کلونو کې ډیر وخت پټ تیر کړ، تر دې چې په ۱۹۹۱ کال کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو لخوا د حزب التحریر له یوې ډلې ځوانانو سره ونیول شو، ترڅو د مجرمینو علي مملوک او جمیل حسن په څارنه کې د شکنجې تر ټولو سخت ډولونه وګوري، چیرته چې هغه چا چې له ابو اسامه او د هغه له ځینو ملګرو سره د یوې دورې له تحقیق وروسته د تحقیق خونې ته ننوت، ما ولیدل چې د تحقیق د خونې په دیوالونو ځینې ټوټې غوښې او وینې خپرې وې.

په المزه کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو په فرعي څانګه کې له یو کال څخه د زیات وخت تیرولو وروسته، هغه له خپلو نورو ملګرو سره د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو او وروسته په لسو کلونو بند محکوم شو، چې اوه کاله یې په صبر او احتساب سره تیر کړل، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او خلاص شو.

له زندان څخه له خلاصون وروسته یې سمدستي دعوت ته دوام ورکړ، تر دې چې د حزب ځوانان ونیول شول، چې په سوریه کې یې په سلګونو کسان د ۱۹۹۹ کال د دولسمې میاشتې په نیمایي کې شامل وو، چیرته چې په بیروت کې په کور باندې چاپه ووهل شوه او وتښتول شو او په المزه هوایي ډګر کې د هوایي ځواکونو د استخباراتو فرعي څانګې ته ولیږدول شو، ترڅو د وحشتناکې شکنجې نوې مرحله پیل شي. د خدای په مرسته، د خپل عمر سره سره، هغه صابر، ثابت او حساب ورکوونکی و.

له نږدې یو کال وروسته هغه بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو د دولت د امنیت په محکمه کې محاکمه شي او وروسته د لسو کلونو لپاره محکوم شو، الله تعالی ورته ولیکل چې نږدې اته کاله یې تیر کړي، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او هغه خلاص شو.

ما په ۲۰۰۱ کال کې یو بشپړ کال د صیدنایا په زندان کې له هغه سره تیر کړ، بلکې زه په پنځمه (الف) کوټه کې د دریم پوړ په کیڼ اړخ کې د هغه تر څنګ وم، ما هغه ته ګران تره ویل.

موږ به یوځای خواړه خوړل او یو بل ته څنګ په څنګ بهیده او موږ به کلتور او نظریات سره شریکول. له هغه څخه مو کلتور زده کاوه او له هغه څخه مو صبر او استقامت زده کاوه.

هغه یو نرم، له خلکو سره مینه کوونکی، ځوانانو ته لیواله و، هغه په ​​هغوی کې د بریا او د خدای د وعدې د رښتیني کیدو په اړه باور پیدا کاوه.

هغه د خدای کتاب حافظ و او هغه به هره ورځ او شپه لوستله او د شپې ډیره برخه به پاڅیده، نو که سهار ته نږدې شو، هغه به ما ولړزوي چې د شپې د لمانځه او بیا د سهار د لمانځه لپاره راویښ کړم.

زه له زندان څخه راووتلم، بیا په ۲۰۰۴ کال کې بیرته هلته لاړم، او د ۲۰۰۵ کال په پیل کې بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو یو ځل بیا له هغو کسانو سره ووینو چې د ۲۰۰۱ کال په پای کې زموږ د لومړي ځل د وتلو پر مهال په زندان کې پاتې وو، او له هغوی څخه ګران تره ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله و.

موږ به د کوټو په وړاندې اوږد مزلونه کول ترڅو د زندان دیوالونه، د اوسپنې میله او د کورنۍ او عزیزان فراق هیر کړو، څنګه نه، په داسې حال کې چې هغه په زندان کې ډیر کلونه تیر کړي او هغه څه یې لیدلي چې لیدل یې!

د هغه سره زما نږدېوالي او اوږدې ملګرتیا سره سره، ما هیڅکله هغه نه دی لیدلی چې شکایت وکړي یا شکایت وکړي، لکه هغه چې په زندان کې نه وي، بلکې د زندان له دیوالونو بهر الوتنه کوي. د هغه قرآن سره الوتنه کوي چې هغه یې په ډیرو وختونو کې تلاوت کوي، د خدای په وعدې او د هغه د رسول ﷺ د بریا او تمکین په اړه د زیري په اړه د باور په وزرونو الوتنه کوي.

موږ په سختو او سختو شرایطو کې د لویې بریا ورځې ته سترګې په لار وو، هغه ورځ چې زموږ د رسول ﷺ زیري به رښتینې شي «بیا به د نبوت پر طريقه خلافت راځي». موږ د خلافت تر سیوري لاندې او د عقاب د بیرغ لاندې یوځای کیدو ته لیواله وو. خو الله تعالی داسې قضا وکړه چې ته له دې ځورونکي ځای څخه د تل پاتې کیدو ځای ته لاړ شه.

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې ته په جنت الفردوس کې اوسې، او موږ په الله تعالی باندې هیڅوک نه ستایو.

زموږ ګران تره ابو اسامه:

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې په تا باندې پراخه رحمت وکړي او په پراخه جنت کې دې ځای درکړي او له صدیقانو او شهیدانو سره دې یوځای کړي او د هغه ځورونې او عذاب په بدل کې دې چې تا ولیدل په جنت کې دې لوړې درجې درکړي، او موږ له هغه جل جلاله څخه غواړو چې موږ له تا سره په حوض کې زموږ د رسول ﷺ سره او د هغه د رحمت په ځای کې یوځای کړي.

زموږ تسلیت دا دی چې ته د مهربانه مهربان ته ځې او موږ یوازې هغه څه وایو چې الله تعالی خوښوي، بېشکه موږ د الله تعالی یو او بېشکه موږ هغه ته ورګرځو.

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی دی

ابو صطیف جیجو