بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح7)  القاعدة الفكرية التي تبنى عليها جميع الأفكار عن الحياة
بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح7)  القاعدة الفكرية التي تبنى عليها جميع الأفكار عن الحياة

الحَمْدُ للهِ ذِي الطَّولِ وَالإِنعَامْ, وَالفَضْلِ وَالإِكرَامْ, وَالرُّكْنِ الَّذِي لا يُضَامْ, وَالعِزَّةِ الَّتِي لا تُرَامْ, والصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَيرِ الأنَامِ, خَاتَمِ الرُّسُلِ العِظَامْ, وَآلِهِ وَصَحْبِهِ وَأتبَاعِهِ الكِرَامْ, الَّذِينَ طَبَّقُوا نِظَامَ الإِسلامْ, وَالتَزَمُوا بِأحْكَامِهِ أيَّمَا التِزَامْ, فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ, وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ, وثَبِّتنَا إِلَى أنْ نَلقَاكَ يَومَ تَزِلُّ الأقدَامُ يَومَ الزِّحَامْ. ...

0:00 0:00
Speed:
July 06, 2024

بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح7) القاعدة الفكرية التي تبنى عليها جميع الأفكار عن الحياة

بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام

(ح7)

القاعدة الفكرية التي تبنى عليها جميع الأفكار عن الحياة

الحَمْدُ للهِ ذِي الطَّولِ وَالإِنعَامْ, وَالفَضْلِ وَالإِكرَامْ, وَالرُّكْنِ الَّذِي لا يُضَامْ, وَالعِزَّةِ الَّتِي لا تُرَامْ, والصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَيرِ الأنَامِ, خَاتَمِ الرُّسُلِ العِظَامْ, وَآلِهِ وَصَحْبِهِ وَأتبَاعِهِ الكِرَامْ, الَّذِينَ طَبَّقُوا نِظَامَ الإِسلامْ, وَالتَزَمُوا بِأحْكَامِهِ أيَّمَا التِزَامْ, فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ, وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ, وثَبِّتنَا إِلَى أنْ نَلقَاكَ يَومَ تَزِلُّ الأقدَامُ يَومَ الزِّحَامْ. 

أيها المؤمنون:

السَّلامُ عَلَيكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ وَبَعدُ: نُتَابِعُ مَعَكُمْ سِلْسِلَةَ حَلْقَاتِ كِتَابِنا "بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام" وَمَعَ الحَلْقَةِ السَّابِعَةِ, وَعُنوَانُهَا: "إعطاء الفكرة الكلية عما وراء الكون والإنسان والحياة". نَتَأمَّلُ فِيهَا مَا جَاءَ فِي الصَّفحَةِ الرَّابِعَةِ مِنْ كِتَابِ "نظامُ الإسلام" لِلعَالِمِ وَالمُفَكِّرِ السِّيَاسِيِّ الشَّيخِ تَقِيِّ الدِّينِ النَّبهَانِيِّ. يَقُولُ رَحِمَهُ اللهُ: "والطريقُ الوحيدُ لتغييِر المفاهيمِ هُوَ إيجادُ الفكرِ عَنِ الحياةِ الدنيا حتَّى تُوجَدَ بواسطتِهِ المفاهيمُ الصحيحةُ عَنْهَا. والفكرُ عَنِ الحياةِ الدنيا لا يتركَّزُ تَرَكُّزاً مُنْتِجاً إِلاّ بعدَ أَنْ يُوجَدَ الفكرُ عَنِ الكونِ والإنسانِ والحياةِ، وعمَّا قبلَ الحياةِ الدنيا وعمَّا بعدَها، وعَنْ عَلاقتِها بما قبلَهَا وما بعدَهَا، وذَلِكَ بإِعطاءِ الفكرةِ الكُلِّيَةِ عمَّا وراءَ هذَا الكونِ والإنسانِ والحياةِ. لأنَّها القاعدةُ الفكريةُ التي تُبْنَى عليْهَا جَميعُ الأفكارِ عَنِ الحياةِ".

bologh 07 07 2024

ونَقُولُ رَاجِينَ مِنَ اللهِ عَفْوَهُ وَمَغْفِرَتَهُ وَرِضْوَانَهُ وَجَنَّتَهُ: حَقًّا إِنَّ الطَّرِيقَ الوَحِيدَ لِتَغيِيرِ المَفَاهِيمِ هُوَ إِيجَادُ الفِكْرِ عَنِ الحَيَاةِ الدُّنيَا, وَإِنَّ الفِكْرَ عَنِ الحَيَاةِ الدُّنيَا لا يَتَرَكَّزُ تَرَكُّزًا مُنتِجًا إِلاَّ بَعدَ أنْ يُوجَدَ الفِكْرُ عَنِ الكَونِ وَالإِنسَانِ وَالحَيَاةِ, وَعَمَّا قَبْلَ الحَيَاةِ الدُّنيَا - أي هل يوجد خالق أزلي أم لا؟ - وَعَمَّا بَعدَهَا – أي هل هناك يوم آخر أم لا؟ - وَعَنْ عَلاقَتِهَا أي إيمانها أو عدم إيمانها بِمَا قَبلَ الحيَاةِ الدُّنيَا - أيْ بِالخَالِقِ العَظِيمِ - وَبِمَا بَعدَهَا - أيْ بِيَومِ القِيَامَةِ - فَتُوجَدَ بِذَلِكَ العَقِيدَةُ الصَّحِيحَةُ, وَالقَاعِدَةُ الفِكْرِيَّةُ الَّتِي تُبْنَى عَليْهَا جَميعُ الأفكارِ عَنِ الحياةِ, وَالَّتِي تُقنِعُ العَقْلَ, وَتُوَافِقُ الفِطْرَةَ, وَتَمْلأُ القَلْبَ طُمَأنِينَةً, فَينْدَفِعُ المَرءُ نَحْوَ العَمَلِ المُنتِجِ خَيرًا لَهُ وَلِمُجتَمَعِهِ. وَإِذَا لَمْ تُوجَدِ العَقِيدَةُ الصَّحِيحَةُ يَظَلُّ المَرءُ قَلِقًا عَلَى مَصِيرِهِ, وَتَنعَدِمُ عِندَهُ الطُّمَأنِينَةُ, وَلا يُوجَدُ لَدَيهِ دَافِعٌ يَدفَعُهُ نَحْوَ الإِنتَاجِ, بَلْ يَظَلُّ عَالَةً عَلَى غَيرِهِ, وَيَجْلِبُ الشُّرُورَ لِمُجْتَمَعِهِ.

bologh 07 07 2024 2

وَلِبَيَانِ أهَمِّيةِ القَاعِدَةِ الفِكْرِيَّةِ نَقُولُ: إِنَّهُ لا بُدَّ لِكُلِّ بِنَاءٍ مِنْ أسَاسٍ قَوِيٍّ وَمَتِينٍ يَقُومُ عَلَيهِ. وَلا يَثبُتُ الفَرعُ مَا لَمْ يَثبُتِ الأصْلُ؛ لِذَلِكَ مِنَ الخَطَأ الكَبِيرِ الخَوضُ فِي مُنَاقَشَةِ المَسَائِلِ الفَرعِيَّةِ إِذَا لَمْ تَثبُتِ المَسألَةُ الأسَاسِيَّةُ. كُلِّفْتُ مَرَّةً بِتَدرِيسِ مَادَّةِ التَّربِيَةِ الإِسلامِيَّةِ لِطُلابٍ فِي الصَّفِّ التَّاسِعِ, وَكَانُوا مُتَأثِّرِينَ بِالأفكَارِ الشُّيوعِيَّةِ, وَمَا إِنْ بَدَأتُ وَكَانَ الدَّرسُ فِي الطَّهَارَةِ تَحْتَ عُنوَانِ: "المَسحُ عَلَى الخُفَّينِ" حَتَّى اكتَشَفْتُ أنْ لا أحَدَ مِنَ الطُّلابِ يَستَمِعُ لِقَولِي, بَلْ يَستَمِعُ بَعضُهُم لِقَولِ بَعضٍ, فَمَا كَانَ مِنِّي إِلاَّ أنْ أوقَفْتُ الدَّرسَ, بَلِ دُرُوسَ مَادَّةِ التَّربِيَةِ الإِسلامِيَّةِ المُقَرَّرَةَ كُلَّهَا, وَحَوَّلْتُ مَسَارَهَا إِلَى المَسَارِ الصَّحِيحِ, وَهُوَ بَحْثُ العَقِيدَةِ, فَبَحَثْتُ مَعَهُمْ أوَّلاً مَوضُوعَ "إِثبَاتِ وُجُودِ اللهِ الخَالِقِ عَنْ طَرِيقِ العَقْلِ".

وَيَا للهِ كَمْ كَانَ شَغَفُ الطُّلابِ بِتِلْكَ الدُّرُوسِ, وَكَمْ كَانَ تَفَاعُلُهُمْ مَعَهَا إِيجَابيًا, وَيَا لله كَمْ كَانَ سُرُورِي بِرُؤيَتِهِم حِينَ هَدَاهُمُ اللهُ فِي نِهَايَةِ المَطَافِ, حَيثَ اصطَحَبُوا أنفُسَهُمْ بِقِيَادَةِ زَعِيمِهِمْ "جِهَادَ" الَّذِي لا زِلْتُ أذكُرُ اسمَهُ, وَذَهَبُوا جَمِيعًا إِلَى مَسجِدِ أبِي دَرويِشَ بِجَبَلِ الأشرَفِيَّةِ فِي عَمَّانَ لأدَاءِ صَلاةِ الجُمُعَةِ!!

كَذَلِكَ لَقِيَنِي أحَدُ زُمَلاءِ الدِّرَاسَةِ مِمَّنْ غَابَ عَنِّي طَوِيلاً بِسَبَبِ تَلَقِّيهِ دِرَاسَتَهُ العُليَا فِي الهندَسَةِ فِي الاتِّحَادِ السُّوفيِّيتِي, وَقَد عَادَ مُتأثِّرًا, بَلْ يَحْمِلُ الدَّعْوَةَ لِلفِكْرِ الشُّيُوعِيِّ, وَأنَا لا أعلَمُ عَنهُ شَيئًا, وَهُوَ كَذَلِكَ لا يَعلَمُ عَنِّي شَيئًا, لَقِيَنِي فِي الزِّحَامِ وَسْطَ سُوقِ الخُضَارِ مُقَابِلَ مَتْجَرِ وَالِدِهِ, فَعَانَقَنِي مُعَانَقَةَ المُشتَاقِ, ثُمَّ بَدَأ يَتَجَاذَبُ الحَدِيثَ مَعِي يُرِيدُ أنْ يَسبُرَ " أي يَقِيسَ" أعمَاقَ فِكْرِي. فَقَالَ لِي: أُرِيدُ أنْ أسألَكَ سُؤَالاً: فَقُلتُ لَهُ: تَفَضَّلْ! فَقَالَ: هَلْ صَحِيحٌ أنَّ الكَونَ تُوجَدُ فِيهِ سَبعُ سَمَاوَاتٍ؟ قُلْتُ فِي نَفسِي: سَأُجِيبُهُ عَنْ سُؤَالِهِ مُحتَفِظًا لِنَفسِي بِحَقِّ مُعَاوَدَةِ الرَّدِّ, فَقُلتُ لَهُ: إِذَا أرَدْنَا أنْ نُجِيبَ عَنْ ظَاهِرِ السُّؤَالِ فَإِنَّنَا نَقُولُ: نَعَمْ تُوجَدُ فِي الكَونِ سَبعُ سَمَاوَاتٍ, وَسَبعَةُ أرَاضٍ!! فَقَالَ مُستغرِبًا وَمُستَعجِبًا: وَسَبعَةُ أرَاضٍ أيضًا؟؟!!

قَلتُ لَهُ: لَقَد أجَبْتُكَ عَلَى ظَاهِرِ سُؤَالِكَ, أمَا وَقَدْ حَصَلَ مِنكَ هَذَا الاستِغرَابَ وَهَذَا الاستِهجَانَ, فَسَأعُودُ إِلَى بَاطِنِ السُّؤَالِ. قَالَ: وَمَا بَاطِنُ السُّؤَالِ؟ قُلْتُ لَهُ: بَاطِنُ السُّؤَالِ أنَّ هُنَالِكَ خَالِقًا لِهَذَا الكَونِ الَّذِي تَسألُ عَنهُ, فَإِنْ أقرَرْتَ بِذَلِكَ وَاصَلْتُ نِقَاشِي مَعَكَ كَي أُقنِعَكَ بِإِجَابَتِي, وَإِنْ لَمْ تُقِرَّ بِذَلِكَ أثبَتُّ لَكَ وُجُودَ هَذَا الخَالِقِ بِالعَقْلِ, ثُمَّ سِرْتُ مَعَكَ شَوطًا آخَرَ كَي أُثبِتَ لَكَ بِالعَقلِ أيضًا حَاجَةَ النَّاسِ إِلَى الرُّسُلِ, وَأنَّ اللهَ تَعَالَى أرْسَلَ رُسُلاً آخِرُهُمْ مُحَمَّدٌ, وَأُثبِتُ لَكَ بِالعَقلِ كَذَلِكَ أنَّ مُحَمَّدًا رَسُولٌ مِنْ عِندِ اللهِ, ثُمَّ أُقنِعُكَ بِالعَقْلِ أخِيرًا أنَّ القُرآنَ مِنْ عِندَ اللهِ. بَعدَهَا أَقُولُ لَكَ: قَالَ اللهُ تَعَالَى فِي كِتَابِهِ العَزِيزِ: (خَلَقَ سَبعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الأرْضِ مِثْلَهُنَّ). عِندَهَا لا تَمْلِكُ إِلا أنْ تُذعِنَ لِقَولِ اللهِ تَعَالَى. فَقَالَ مُظهِرًا مَا كَانَ يُفَكِّرِ فِيهِ: "لَيسَ هَكَذَا يُفَكِّرُ الإِخوَانُ المُسلِمُونَ" - وَقَد كَانَ يُظُنُّنِي أحَدَ أعضَائِهِمْ - قُلتُ لَهُ: لا شَأنَ لِي بِالإِخوَانِ المُسلِمِينَ؟

ثُمَّ أرَادَ أنْ يَنتَقِلَ إِلَى مَسألَةٍ أُخرَى مِنَ المَسَائِلِ الَّتِي يُشَكِّكُ بِهَا الشُّيوعِيُّونَ المُسلِمِينَ بِدِينِهِمْ, فَقَالَ لِي: أُرِيدُ أنْ أسْألَكَ سُؤَالاً آخَرَ: لِمَ سُمِّيَتْ مَعرَكَةُ الجَمَلِ بِهَذَا الاسمِ؟ فَقُلْتُ لَهُ: هَلِ انتَهَينَا مِنَ السُّؤَالِ الأوَّلِ حَتَّى تَسأَلَ سُؤَالَكَ الثَّانِي؟ يَبدُو أنَّ نِقَاشَكَ مُتَأثِّرٌ بِوَاقِعِ السُّوقِ حَيثُ تَتَنَوَّعُ فِيهِ الخُضَارُ وَالفَوَاكِهُ. هَلْ مِنْ حَقِّكَ أنْ تَظَلَّ تَسألُ وَأنَا أُجِيبُ؟ لِمَاذَا لا أسألُ أنَا وَأنتَ تُجِيبُ؟ قَالَ: بَلْ مِنْ حَقِّكَ أنْ تَسألَ أنْتَ الآخَرُ. قُلْتُ لَهُ: أرُدُّ عَلَيكَ سُؤَالَكَ: لِمَ سُمِّيَتْ مَعرَكَةُ الجَمَلِ بِهَذَا الاسمِ؟ فَأجَابَ: لَقَد سُمِّيَتْ المَعرَكَةُ بِهَذَا الاسمِ؛ لأنَّ عَائِشَةَ كَانَتْ تَركُبُ الجَمَلَ وَهِيَ تُحَارِبُ مَعَ مُعَاوِيَةَ بْنَ أبِي سُفيَانَ ضِدَّ عَلِيِّ بنِ أبِي طَالِبٍ انتِقَامًا مِنهُ لِنَفسِهَا؛ لأنَّهُ حَرَّضَ زَوجَهَا مُحَمَّدًا عَلَى طَلاقِهَا بَعدَ حَادِثَةِ الإِفْكِ.

قُلتُ لَهُ: وَمَا يَهُمُّكَ أنتَ مِنْ هَذَا المَوضُوعِ؟ قَالَ: مَنْ مِنهُمَا عَلَى حَقٍّ, وَمَنْ مِنهُمَا عَلَى بَاطِلٍ عَلِيٌّ أمْ عَائِشَةٌ؟ فَإِنْ كَانَتْ عَائِشَةُ مُخطِئَةً وَهِيَ عَلَى بَاطِلٍ, فَإِنَّ نِصْفَ دِينِ الإِسلامِ يَكُونُ بَاطِلاً؛ لأنَّ مُحَمَّدًا يَقُولُ: «خُذُوا نِصْفَ دِينِكُمْ عَنْ هَذِهِ الحُمَيرَاءَ». يَقْصِدُ عَائِشَةَ. وَإِنْ كَانَ عَلِيٌّ مُخطِئًا وَهُوَ عَلَى بَاطِلٍ فَإِنَّ نِصْفَ دِينِ الإِسلامِ الآخَرَ يَكُونُ بَاطِلاً؛ لأنَّ مُحَمَّدًا يَقُولُ: «أنَا مَدِينَةُ العِلْمِ, وَعَلِيٌّ بَابُهَا». أمَا وَالحَالَةُ هَذِهِ فَلا نَأخُذُ دِينَنَا لا عَنْ عَلِيٍّ, وَلا عَنْ عَائِشَةَ!!

فَأجبتُهُ: يُؤسِفُنِي يَا صَدِيقِي أنْ أقُولَ لَكَ: إِنَّ القَاعِدَةَ الفِكرِيَّةَ الَّتِي تَبنِي عَلَيهَا أفكَارَكَ خَاطِئَةٌ وَغَيرُ صَحِيحَةٍ, وَإِنَّ المصَادِرَ الَّتِي اعتَمَدتَهَا فِي أخْذِ المَعلُومَاتِ عَنْ مَعرَكَةِ الجَمَلِ بَاطِلَةٌ وَغَيرُ مَوثُوقَة. يَا صَدِيقِي, هذا المَكَانُ فِي السُّوقِ لا يَصْلُحُ لِنِقَاشِ مِثْلِ هَذِهِ المَوَاضِيعِ الفِكْرِيَّةِ المُهِمَّةِ. إِنَّ النَّاسَ الَّذِينَ يَحتَرِمُونَ عُقُولَهُمْ, وَيُقَدِّرونَ أفكَارَهُمْ, وَيُجِلُّونَ أنفُسَهُمْ يُحَدِّدُونَ مَوعِدًا وَمَكَانًا وَأسَاسًا لِلنِّقَاش يَلِيقُ بِقَدْرِ وَمَقَامِ مَوضُوعِ البَحْثِ, وَلا يَنتَقِلُونَ مِنْ نِقَاشِ نُقْطَةٍ إِلَى نِقَاشِ نُقطَةٍ أُخرَى إِلاَّ إِذَا أشبَعُوا النُّقطَةَ الأُولَى بَحثًا, وَخَرَجُوا مِنهَا بِنَتِيجَةٍ اتَّفَقُوا عَلَيهَا جَمِيعًا. إِنْ أحْبَبْتَ مُوَاصَلَةَ النِّقَاشِ اضْرِبْ مَوعِدًا بَينِي وَبَينَكَ لا نُخلِفُهُ نَحنُ وَلا أنْتَ عَلَى أنْ نَلتَزِمَ نَحنُ الطَّرَفَانِ الشُّرُوطَ الَّتِي اتَّفَقْنَا عَلَيهَا.

حَدَّدَ صَدِيقِي مَوعدًا لِمُوَاصَلَةِ النِّقَاشِ, فَحَضَرَ وَأحْضَرَ مَعَهُ مُنَظِّرَ الحِزْبِ الشُّيوعِيِّ فِي المِنطَقَةِ, وَحَضَرْتُ وَأحْضَرْتُ مَعِي نَقِيبَ المَحِلَّيَّةِ. قُلنَا لَهُمَا: أتَتَحدَّثانِ أمْ نَتَحَدَّثُ. قَالا: بَلْ تَحَدَّثا, فَتَحَدَّثَ نَقِيبُ المَحَلِّيةِ حَدِيثًا طَيبًا. وَلَمْ يَنبِسْ أحَدُهُمَا بِبِنْتِ شَفَةٍ, وَكَانَا مَأخُوذَينِ كَأنَّ عَلَى رُؤُوسِهِمَا الطَّيرَ, قَالَ نَقِيبُ المَحَلِّيةِ: نَحنُ قَدِمْنَا لِلنِّقَاش, وَلَمْ نَأتِ لإِلقَاءِ مُحَاضَرَةٍ, هَلْ عِندَكُمْ مِنْ فِكْرٍ رَاقٍ فَتُخرِجُوهُ لَنَا؟ قَالَ مُنَظِّرُ الحِزْبِ الشُّيُوعِيِّ وَهُوَ يَنفُثُ الدُّخَانَ مِنْ غَليُونِهِ: لا شَيءَ عِندَنَا. وَبَعدَ فَترَةٍ مِنَ الزَّمَنِ لَمَحْتُ صَدِيقِي الشُّيوعِيَّ فِي مَسجِدِ أبِي دَرويِشَ بِجَبَلِ الأشرَفِيَّةِ فِي عَمَّانَ لأدَاءِ صَلاةِ الجُمُعَةِ!!

أيها المؤمنون:

نَكتَفي بِهذا القَدْرِ في هَذِه الحَلْقة, مَوعِدُنَا مَعَكُمْ في الحَلْقةِ القادِمَةِ إنْ شَاءَ اللهُ تَعَالَى, فَإِلَى ذَلِكَ الحِينِ وَإِلَى أَنْ نَلْقَاكُمْ وَدَائِماً, نَترُكُكُم في عنايةِ اللهِ وحفظِهِ وأمنِهِ, سَائِلِينَ الْمَولَى تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَن يُعزَّنا بِالإسلام, وَأنْ يُعزَّ الإسلام بِنَا, وَأن يُكرِمَنا بِنَصرِه, وَأن يُقِرَّ أعيُننَا بِقيَامِ دَولَةِ الخِلافَةِ في القَريبِ العَاجِلِ, وَأَن يَجعَلَنا مِن جُنُودِهَا وَشُهُودِهَا وَشُهَدَائِها, إنهُ وَليُّ ذلكَ وَالقَادِرُ عَلَيهِ. نَشكُرُكُم, وَالسَّلامُ عَليكُم وَرَحمَةُ اللهِ وَبَركَاتُه.

More from null

د کتاب په اړه غورونه: "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه" - پنځلسمه برخه

د کتاب په اړه غورونه: "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه"

د استاد محمد احمد النادي لخوا چمتو شوی

پنځلسمه برخه

الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على إمام المتقين، وسيد المرسلين، المبعوث رحمة للعالمين، سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين، او موږ له دوی سره شامل کړه، او زموږ په ډله کې مو راټول کړه ستا په رحمت ای تر ټولو رحم کوونکیه.

ګرانو اورېدونکو، د حزب التحریر د مطبوعاتي دفتر د راډیو اورېدونکو:

السلام علیکم ورحمة الله وبركاته، له دې وروسته: په دې برخه کې موږ د "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه" کتاب په اړه خپلو غورونو ته دوام ورکوو. او د اسلامي شخصیت د جوړولو لپاره، د اسلامي ذهنیت او اسلامي نفسیاتو ته په پام سره، وایو او له الله څخه توفیق غواړو:

ای مسلمانانو:

په تېره برخه کې مو وویل: د مسلمان لپاره دا هم سنت دي چې د خپل ورور لپاره په غیاب کې دعا وکړي، لکه څنګه چې د هغه لپاره سنت دي چې له خپل ورور څخه د هغه لپاره د دعا غوښتنه وکړي، او د هغه لپاره سنت دي چې هغه ته لیدنه وکړي او له هغه سره کښیني او له هغه سره اړیکه ونیسي او د هغه سره د الله په لار کې مرسته وکړي وروسته له دې چې هغه ورسره مینه وکړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې له خپل ورور سره د هغه څه سره مخ شي چې هغه یې خوښوي ترڅو هغه خوشحاله کړي. او په دې برخه کې اضافه کوو او وایو: د مسلمان لپاره مستحب ده چې خپل ورور ته ډالۍ ورکړي، د ابوهریره د حدیث له مخې چې بخاري په الادب المفرد کې راوړی، او ابویعلی په خپل مسند کې، او نسایي په الکنی کې، او ابن عبدالبر په التمهید کې، او عراقي وویل: سند یې ښه دی، او ابن حجر په تلخیص الحبیر کې وویل: سند یې حسن دی، ویې ویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "ډالۍ ورکړئ ترڅو مینه وکړئ".

د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د هغه ډالۍ ومني او په بدل کې یې انعام ورکړي د عایشې د حدیث له مخې چې په بخاري کې راغلی، هغې وویل: "رسول الله صلی الله علیه وسلم ډالۍ منله او په بدل کې یې انعام ورکاوه".

او د ابن عمر حدیث چې احمد، ابوداود او نسایي روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې په الله قسم درکړي، نو هغه ته پناه ورکړئ، او څوک چې له تاسو څخه د الله په خاطر څه وغواړي، نو هغه ته ورکړئ، او چا چې له تاسو څخه پناه وغوښته، نو هغه ته پناه ورکړئ، او چا چې تاسو ته احسان وکړ، نو هغه ته بدله ورکړئ، او که تاسو ونه مومئ، نو د هغه لپاره دعا وکړئ ترڅو پوه شئ چې تاسو هغه ته بدله ورکړې ده".

او دا د وروڼو ترمنځ دی، او د حاکمانو ته د رعیت د ډالیو سره هیڅ تړاو نلري، دا رشوت په څیر حرام دي، او د انعام ورکولو څخه دا دی چې ووایی: جزاک الله خیرا.

ترمذي د اسامه بن زید رضي الله عنهما څخه روایت کړی او ویلي یې دي چې حسن صحیح دی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "چا چې یو نیک کار وکړ او هغه چا ته یې وویل چې هغه یې کړی دی: "جزاک الله خیرا" نو په ثناء کې یې ښه وکړ". او ثناء شکر دی، یعنې انعام ورکول، په ځانګړې توګه د هغه چا لخوا چې بل څه نه لري، لکه څنګه چې ابن حبان په خپل صحیح کې د جابر بن عبدالله څخه روایت کړی، هغه وویل: ما د نبی صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې هغه فرمایي: "چا چې یو نیک کار وکړ او د ثناء پرته یې بل څه ونه موندل، نو هغه شکر ادا کړ، او چا چې پټ کړ نو هغه یې کفر وکړ، او چا چې په باطل سره ځان ښکلی کړ نو هغه د دروغو جامې اغوستونکی دی". او ترمذي په حسن سند سره د جابر بن عبدالله څخه روایت کړی چې هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "چا چې یو څه ورکړل او هغه یې وموندل نو هغه دې بدله ورکړي، او که یې ونه موندل نو هغه دې ثناء ووايي، نو چا چې ثناء وویل نو هغه شکر ادا کړ، او چا چې پټ کړ نو هغه یې کفر وکړ، او چا چې په هغه څه سره ځان ښکلی کړ چې نه وي ورکړل شوی نو هغه د دروغو جامې اغوستونکی دی". او د ورکړې کفر یعنې پټول او پټول دي.

او په صحیح سند سره ابوداود او نسایي د انس څخه روایت کړی، هغه وویل: "مهاجرینو وویل ای د خدای رسوله، انصار ټوله جزا واخیستله، موږ داسې خلک ندي لیدلي چې په ډیرو کې د دوی په څیر ښه مصرف کونکي وي، او نه هم په لږ کې د دوی په څیر ښه مرسته کونکي وي، او دوی زموږ لپاره بار کم کړ، هغه وویل: ایا تاسو په دې سره د دوی ثناء نه کوئ او د دوی لپاره دعا نه کوئ؟ دوی وویل: هو، هغه وویل: نو دا په دې سره برابر دی".

او د مسلمان لپاره دا ښایسته ده چې په لږ څه باندې هم د ډیرو په څیر شکر ادا کړي، او د هغو خلکو څخه شکر ادا کړي چې هغه ته نیکي وړاندې کوي، لکه څنګه چې عبدالله بن احمد په زوائد کې په حسن سند سره د نعمان بن بشیر څخه روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې په لږ څه باندې شکر ادا نکړي نو په ډیرو باندې به هم شکر ادا نکړي، او څوک چې د خلکو څخه شکر ادا نکړي نو د خدای څخه به هم شکر ادا نکړي، او د خدای د نعمت په اړه خبرې کول شکر دی، او د هغه پرېښودل کفر دی، او جماعت رحمت دی، او تفرقه عذاب دی".

او له سنتو څخه دا دي چې د خپل ورور لپاره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره شفاعت وکړي، لکه څنګه چې بخاري د ابوموسی څخه روایت کړی، هغه وویل: "رسول الله صلی الله علیه وسلم ناست و چې یو سړی راغی او سوال یې وکړ، یا یې د یوې اړتیا غوښتنه وکړه، هغه زموږ په لور مخ کړ او ویې ویل شفاعت وکړئ ترڅو تاسو ته اجر ورکړل شي او الله دې د خپل نبی په ژبه هغه څه فیصله کړي چې وغواړي".

او لکه څنګه چې مسلم د ابن عمر څخه د نبی صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی، هغه وویل: "څوک چې د خپل مسلمان ورور لپاره د یو واکمن سره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره وسیله وي، هغه ته به د قیامت په ورځ د پل صراط په تېرېدو کې مرسته وشي، په هغه ورځ چې پښې ښویږي".

د مسلمان لپاره دا هم مستحب ده چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي، لکه څنګه چې ترمذي روایت کړی او ویلي یې دي چې دا حدیث حسن دی د ابوالدرداء څخه د نبی صلی الله علیه وسلم څخه روایت دی، هغه وویل: "څوک چې د خپل ورور د ناموس څخه دفاع وکړي، الله به د قیامت په ورځ د هغه له مخ څخه اور لرې کړي". او د ابوالدرداء دا حدیث احمد روایت کړی او ویلي یې دي چې سند یې حسن دی، او همداسې هیثمي هم ویلي دي.

او هغه څه چې اسحاق بن راهویه د اسماء بنت یزید څخه روایت کړي، هغې وویل: ما د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې هغه فرمایي: "څوک چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي، نو دا د الله په غاړه ده چې هغه د اور څخه ازاد کړي".

او القضاعي په مسند الشهاب کې د انس څخه روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې د خپل ورور سره په غیاب کې مرسته وکړي، الله به ورسره په دنیا او اخرت کې مرسته وکړي". او القضاعي دا حدیث د عمران بن حصین څخه هم په دې زیاتوالي سره روایت کړی دی: "او هغه د مرستې کولو توان لري". او لکه څنګه چې ابوداود او بخاري په الادب المفرد کې روایت کړی، او الزین عراقي وویل: سند یې حسن دی د ابوهریره څخه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "مؤمن د مؤمن هنداره ده، او مؤمن د مؤمن ورور دی، له هر ځای څخه چې ورسره مخامخ شي، هغه د هغه له ضایع کېدو څخه ساتي او له شا څخه یې ساتنه کوي".

ای مسلمانانو:

تاسو په دې برخه کې او په تېره برخه کې د نبوي احادیثو له لارې پوه شوئ چې د هغه چا لپاره سنت دي چې د الله په خاطر له یوه ورور سره مینه لري، هغه ته خبر ورکړي او هغه ته د خپلې مینې په اړه ووایي. او د مسلمان لپاره دا هم سنت دي چې د خپل ورور لپاره په غیاب کې دعا وکړي. لکه څنګه چې د هغه لپاره سنت دي چې له خپل ورور څخه د هغه لپاره د دعا غوښتنه وکړي. او د هغه لپاره سنت دي چې هغه ته لیدنه وکړي او له هغه سره کښیني او له هغه سره اړیکه ونیسي او د هغه سره د الله په لار کې مرسته وکړي وروسته له دې چې هغه ورسره مینه وکړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې له خپل ورور سره د هغه څه سره مخ شي چې هغه یې خوښوي ترڅو هغه خوشحاله کړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې خپل ورور ته ډالۍ ورکړي. او د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د هغه ډالۍ ومني او په بدل کې یې انعام ورکړي.

او د مسلمان لپاره دا ښایسته ده چې د هغو خلکو څخه شکر ادا کړي چې هغه ته نیکي وړاندې کوي. او له سنتو څخه دا دي چې د خپل ورور لپاره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره شفاعت وکړي. او د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي. ایا موږ به دې شرعي احکامو او د اسلام ټولو احکامو ته ژمن نه وو، ترڅو د خپل رب په څېر شو چې هغه یې خوښوي او راضي کیږي، ترڅو هغه څه چې په موږ کې دي بدل کړي، او زموږ حالات سم کړي، او د دنیا او اخرت په نیکیو بریالي شو؟!

ګرانو اورېدونکو: د حزب التحریر د مطبوعاتي دفتر د راډیو اورېدونکو:

په دې برخه کې په همدې اندازه بسنه کوو، ترڅو په راتلونکو برخو کې خپل غورونه بشپړ کړو، ان شاء الله تعالی، تر هغه وخته او تر هغه چې تاسو سره وینو، موږ تاسو د الله په پناه او ساتنه او امن کې پرېږدو. ستاسو د ښه اورېدلو څخه مننه کوو والسلام علیکم ورحمة الله وبركاته.

اې مسلمانانو! پوه شئ - 15 برخه

اې مسلمانانو! پوه شئ

15 برخه

دا چې د خلافت د دولت له مرستندویه دستګاه څخه وزیران دي، هغه وزیران چې خلیفه یې له ځان سره ټاکي، ترڅو د خلافت په بار کې مرسته وکړي او د هغې مسؤلیتونه په غاړه واخلي، د خلافت د بارونو زیاتوالی، په ځانګړې توګه هرکله چې د خلافت دولت لوی او پراخ شي، خلیفه یوازې د هغې په وړلو ستړی کیږي نو هغه چا ته اړتیا لري چې د هغې په وړلو کې ورسره مرسته وکړي ترڅو خپل مسؤلیتونه په غاړه واخلي، مګر د هغوی وزیران بې له قید او شرطه نومول روا نه دي ترڅو په اسلام کې د وزیر مفهوم چې د مرسته کوونکي په معنی دی د اوسنیو وضعي نظامونو د وزیر له مفهوم سره ګډ نه شي چې په ډیموکراټیک، پانګوال، سیکولر یا نورو نظامونو ولاړ دي کوم چې موږ په اوسني وخت کې وینو.