هل حدد الرسول ﷺ  طريقةً لإقامة الدولة الإسلامية؟ (الحلقة السابعة عشرة - أساس عمل حزب التحرير)
هل حدد الرسول ﷺ  طريقةً لإقامة الدولة الإسلامية؟ (الحلقة السابعة عشرة - أساس عمل حزب التحرير)

أساس عمل حزب التحرير، وغايته، وطبيعته، وطريقته، ومادته ولأجل التعمق في فهم ذلك، نقول: إن للحزب غايتين: إحداهما حمل الدعوة، والثانية استئناف الحياة الإسلامية. والأعمال التي يقوم بها إنما هي لتحقيق هاتين الغايتين[1]، فمهمة حزب التحرير الأساسية هي حمل الدعوة الإسلامية. وهذه تجعل من أهم أعماله الأعمال الآتية: ...

0:00 0:00
Speed:
June 11, 2017

هل حدد الرسول ﷺ طريقةً لإقامة الدولة الإسلامية؟ (الحلقة السابعة عشرة - أساس عمل حزب التحرير)

هل حدد الرسول ﷺ  طريقةً لإقامة الدولة الإسلامية؟

للكاتب والمفكر ثائر سلامة - أبو مالك

(الحلقة السابعة عشرة - أساس عمل حزب التحرير)

للرجوع لصفحة الفهرس اضغط هنـا

أساس عمل حزب التحرير، وغايته، وطبيعته، وطريقته، ومادته

ولأجل التعمق في فهم ذلك، نقول: إن للحزب غايتين: إحداهما حمل الدعوة، والثانية استئناف الحياة الإسلامية. والأعمال التي يقوم بها إنما هي لتحقيق هاتين الغايتين[1]، فمهمة حزب التحرير الأساسية هي حمل الدعوة الإسلامية. وهذه تجعل من أهم أعماله الأعمال الآتية:

          1- تغيير طريقة التفكير عند العالم بطريقة التفكير الإسلامية.

          2- تغيير القاعدة الفكرية التي يبني الناس عليها أفكارهم بالقاعدة الفكرية الإسلامية.

          3- تغيير الأفكار التي يحملونها بأفكار إسلامية.

          4- ربط جميع الأفكار بالقاعدة الفكرية الإسلامية[2].

وإن أساس عمل الحزب هو التغيير، وأن غاية هذا التغيير هو أمران: استئناف الحياة الإسلامية، وإنهاض الأمة الإسلامية، وأن طبيعة هذا التغيير أنه انقلابي جذري، لا ترقيعي ولا إصلاحي للأنظمة القائمة على غير الإسلام، وأن طريقة إحداث هذا التغيير هو إقامة الدولة الإسلامية، ولذلك فإن مادة هذا التغيير هي الأعمال التي من شأنها هدم الدولة القائمة وإقامة الدولة الإسلامية مكانها، أي تغيير دار الكفر لتغدو دار إسلام، من أعمالٍ تتم عبر مراحل أو أدوار:

أدوار  ونقاط

يقوم الحزب بثلاثة أدوار (مراحل)، وتلتقي تلك الأدوار في نقاط[3]، فأدوار الحزب هي: دور الثقافة، ودور التفاعل، ودور الحكم وتطبيق المبدأ.

وتمر الكتلة بمراحل:

 من نواة إلى خلية إلى حلقة أولى إلى كتلة إلى حزب متكامل،

يتم تنمية النواة لتتحول إلى خلية إلى حلقة حزبية إلى كتلة لها شخصية معنوية، مقوماتها: الفكرة والطريقة، والإنسان،ثم إلى حزب[4]، بعد تثقيف من ينضم للكتلة تثقيفا مركزا بأفكار المبدأ اللازمة لاستئناف الحياة الإسلامية، والحزب  له ضوابط ثلاثة من أجل التنفيذ العملي لأفكاره وهي أمير الحزب، (وهو صاحب الصلاحية في التبني) والتبني (تبني ما يلزم الحزب من أفكار وأحكام وآراء ومن الوسائل والأساليب لتحقيق غايته)، والطاعة، وهي واجبة لعموم لفظ الأمير الذي طاعته واجبة،  في غير معصية، إذا ورد اللفظ غير مخصص[5] 

ثم مرحلة الاستخفاء،

ومن معالمها: الاتصال بمن يأنس بهم الاستعداد، وتثقيفهم وبناء شخصياتهم الإسلامية، كما كان الرسول ﷺ يصنع في دار الأرقم بن أبي الأرقم، وكما كان الصحابة يعطون الحلقات لبعض في بيوتهم كما كان يفعل خباب مع سعيد بن زيد وفاطمة بنت الخطاب رضي الله عنهم جميعا.

مرحلة الصدع وإبراز الكتلة:

وبالنظر في الآيات التي نزلت قبل قوله تعالى: ﴿فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ﴾، نجد حالة دائمة من الصراع بين الحق والباطل، قبل هذه الآية، وهي من سورة الحجر، وقد سبقتها 46 سورة مكية حفلت بالصراع الفكري والكفاح السياسي والصدام مع قادة مجتمع مكة، مما يعني أن مفهوم هذه الآية هي إبراز الكتلة، لا الانتقال من الدعوة السرية إلى الدعوة الجهرية! [6] فالرسول ﷺ  كان يظهر الدعوة من أول يوم، ولكنه كان يخفي التكتل، ولكن حين وجدت عنده قوى، وبدأ إحساس الناس بالدعوة، وبدأ يضرب العلاقات وبالكفاح علناً ومهاجمة الحكام بعنف حين صار الناس يتطلعون إليه وصار له وجود مؤثر يحسب حسابه، أظهر الكتلة،[7] وهذا من مفهوم الصدع، ﴿فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ﴾، فانتقلت طبيعة الخطاب بالصدع ليصير إلى مخاطبة الناس جميعاً، فبدأ الإصطدام بين الإيمان والكفر في المجتمع، وبدأت مرحلة التفاعل والكفاح، وبدأ الكفار يقاومون الدعوة ويؤذون الرسول ﷺ  وأصحابه بجميع أنواع الأذى.

معنى الصدع في اللغة الشق والفصل، إذا عرفت هذا فقول ﴿فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ﴾ أي فرق بين الحق والباطل، وقال الزجاج فاصدع أظهر ما تؤمر به يقال صدع بالحجة إذا تكلم بها جهاراً كقولك صرح بها، وهذا في الحقيقة يرجع أيضاً إلى الشق والتفريق، قال الفراء: أراد فٱصدع بالأمر، أي أظهر دينك، فـ «ـما» مع الفعل على هذا بمنزلة المصدر، أما قوله ﴿بِمَا تُؤْمَرُ﴾ ففيه قولان الأول أن يكون «ما» بمعنى الذي، أي بما تؤمر به من الشرائع، فحذف الجار، وقَصْدُ شمول الأمر كلّ ما أمر الرسول ﷺ بتبليغه هو نكتة حذف متعلّق ﴿تُؤْمَرُ﴾، فلم يصرح بنحو بتبليغه أو بالأمر به أو بالدّعوة إليه. وهو إيجاز بديع.

الثاني أن تكون «ما» مصدرية أي فاصدع بأمرك وشأنك.

رُوي عن عبد الله بن مسعود قال: ما زال النبي مستخفياً حتى نزلتْ: ﴿فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ﴾ فخرج هو وأصحابه. ثم قال تعالى  ﴿وَأَعْرِضْ عَنِ ٱلْمُشْرِكِينَ﴾ أي لا تبال بهم ولا تلتفت إلى لومهم إياك على إظهار الدعوة.[8]، وهذا الأمر بالصدع وإظهار الكتلة فرض، فيعمل به على وجهه.

الحزب بوتقة صهرية يقوم بعملية صهرية في الأمة بغية إنهاضها:

إن الحزب بعد أن انتقل من نواة إلى خلية، إلى حلقة أولى، إلى كتلة، إلى حزب متكامل، صار فرضاً عليه أن يكون بوتقة [9] تصهر الأمة، فينقيها من الأدران والمفاسد التي أدت إلى انحطاطها، أو تولدت عندها أثناء انحطاطها. وصار يتحتم عليه أن يتولى في الأمة العملية الصهرية التي تسبب النهضة. وإذا لم يستطع أن يكون بوتقة وعجز عن أن يتولى العملية الصهرية، فإنه لا يكون حزباً متكاملاً، بل كتلة لم تستكمل التكوين بعد. أما كيفية أن يكون بوتقة، فهي أنه بمجرد أن أصبح متكاملاً يجب أن يأخذ في النمو الطبيعي في ناحيتين: إحداهما التكاثر في خلاياه، بإيجاد خلايا أخرى تعتنق فكرته عن وعي وإدراك تامين. والثانية إيجاد الوعي العام عند الأمة كلها. فإذا بدأ في العمل في هذين الأمرين معاً: كسْب أشخاص للحزب، وإيجاد وعي عام على أفكاره، فقد أصبح بوتقة، وإذا لم يبدأ لا يكون بوتقة تصهر. وأما العملية الصهرية التي يتولاها في الأمة، فإن كيفية توليه لها هي سعيه لتوحيد الأفكار والآراء والمعتقدات عند الأمة توحيداً جماعياً إن لم يكن توحيداً إجماعياً. فإذا بدأ في هذا السعي للتوحيد فقد تولى العملية الصهرية، وإذا لم يبدأ بالسعي لا يكون قد تولاها بعد.

العملية الصهرية هي توحيد الأفكار والآراء والمعتقدات عند الأمة على وجه يؤدي إلى توحيد هدف الأمة بأنه إقامة الخلافة وحمل الدعوة إلى العالم. والذي يقوم بذلك هو الحزب، والأفكار والآراء والمعتقدات التي يوحدها الحزب عند الأمة هي الأفكار والآراء والمعتقدات التي يتبناها الحزب، والهدف الذي توحد عند الأمة وصار هو هدفها كلها هو هدف الحزب في شقيه: استئناف الحياة الإسلامية وحمل الدعوة إلى العالم. ولذلك كان طبيعياً أن يكون من نتائج العملية الصهرية بناء قاعدة كبرى من جماهير الأمة وسواد الناس. فإن العملية الصهرية هي التي تسبب النهضة وتقيم الدولة وتبني المجتمع وتجعل الأمة صاحبة رسالة تحرص على أدائها أكثر من حرصها على الحياة. فيكون بناء القاعدة الشعبية من أجل إقامة الدولة واستمرارها من بعض ما في العملية الصهرية.[10].

[1] أنظر مجموعة النشرات التكتلية.

[2] نقطة الإنطلاق لحزب التحرير ص 8 راجعه ففيه تفاصيل كيفية تحقيق تلك الأعمال.

[3] يبدأ الحزب بنقطة الإبتداء، تنبثق منها الدعوة الإسلامية ونقاط التقاء الأدوار هي: نقطة الإنطلاق للدعوة إلى الإسلام، أو محاولة المخاطبة، ومخاطبة المجتمع والأمة، وهي بين دور الثقافة ودور التفاعل؛ ونقطة الإرتكاز، وهي بين دور التفاعل ودور الحكم، وهذه لا ضرورة لأن توجد، فقد ينتقل الحزب من دور الثقافة إلى دور التفاعل من غير حاجة إلى نقطة الانطلاق، أي من غير حاجة إلى نقطة التقاء بين دور الثقافة ودور التفاعل، وقد ينتقل من دور التفاعل إلى دور الحكم من غير حاجة إلى نقطة الارتكاز، أي من غير حاجة إلى نقطة التقاء بين دور التفاعل ودور الحكم، أنظر: مجموعة النشرات التكتلية، جواب سؤال: 5 ربيع الثاني 1389هـ ــ 20/6/ 1969م

[4] للتحول من كتلة إلى حزب ينبغي الدخول في صراع فكري مع جميع فئات المجتمع بامتلاك الحزب فكرا شاملا لحميع الأفكار ولا سيما السياسية، وأن يصحب الصراع الفكري تحريك سياسي، بغية إضعاف كيان الأفكار الأخرى التي يراد تغييرها في المجتمع، (الأفكار والآراء غير الإسلامية، السائدة في المجتمع)  ومن ثم الإنتقال إلى التحريك الجماهيري علنا وبجرأة، حتى إذا تتابع هذا التحريك الجماهيري السياسي كان هو مخاطبة للمجتمع وهو نقطة الإنطلاق، أنظر نشرة: التحريك السياسي، صدرت في 1955.

[5] الطريقة الشرعية لاستئناف الحياة الإسلامية، محمد حسين عبد الله.

[6] أنظر كتاب: نهج القرآن الكريم في الدعوة للأستاذ حافظ صالح.

[7] ورد في كتاب كشف المشكل من حديث الصحيحين للإمام ابن الجوزي رحمه الله: «أخبرنا محمد بن أبي منصور قال أخبرنا أحمد بن أحمد قال حدثنا أبو نعيم الأصبهاني قال حدثنا محمد بن أحمد بن الحسن قال حدثنا محمد بن عثمان بن أبي شيبة قال حدثنا عبد الحميد بن صالح قال حدثنا محمد بن أبان عن إسحق بن عبد الله عن أبان بن صالح عن مجاهد عن ابن عباس قال: "سألت عمر لأي شيء سميت الفاروق قال أسلم حمزة قبلي بثلاثة أيام ثم شرح الله صدري للإسلام فقلت ﴿اللَّهُ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ لَهُ الأَسْمَاء الْحُسْنَى﴾، فما في الأرض نسمة أحب إلي من نسمة رسول الله فقلت أين رسول الله قالت أختي هو في دار الأرقم بن الأرقم عند الصفا فأتيت الدار وحمزة في أصحابه جلوس في الدار ورسول الله في البيت فضربت الباب فاستجمع القوم فقال لهم حمزة مالكم قالوا عمر بن الخطاب قال فخرج رسول الله فأخذ بمجامع ثيابه ثم نثره نثرة فما تمالك أن وقع على ركبتيه فقال ما أنت بمنته يا عمر قال قلت أشهد أن لا إله إلا الله وأشهد أن محمدا عبده ورسوله قال فكبر أهل الدار تكبيرة سمعها أهل المسجد قال فقلت يا رسول الله ألسنا على الحق إن متنا وإن حيينا قال بلى والذي نفسي بيده إنكم على الحق إن متم وإن حييتم قال فقلت ففيم الاختفاء والذي بعثك بالحق فأخرجناه في صفين حمزة في أحدهما وأنا في الآخر له كديد ككديد الطحين حتى دخلنا المسجد فنظرت إلي قريش وإلى حمزة فأصابتهم كآبة لم يصبهم مثلها فسماني رسول الله ﷺ يومئذ الفاروق وفرق الله بي بين الحق والباطل». وليس في سنده هذا ابن أبي فروة الضعيف،أنظر حلية الأولياء 1/40، وانظر:. الإصابة 2/512، وانظر فتح الباري 7/59.

والرواية في فتح الباري للعلامة ابن حجر: وروى أبو جعفر بن أبي شيبة نحوه في تاريخه من حديث ابن عباس، وفي آخره «فقلت يا رسول الله ففيم الاختفاء؟ فخرجنا في صفين: أنا في أحدهما، وحمزة في الآخر، فنظرت قريش إلينا فأصابتهم كآبة لم يصبهم مثلها».

[8] تفسير الرازي. مفاتيح الغيب. وتفسير القرطبي. الجامع لأحكام القرآن. والتحرير والتنوير لابن عاشور.

[9] البَوتَقَةُ، والبُوتَقَةُ: الجمع: بَوْتقات، بُوتقات وبواتِقُ، وعاء على شكل قدح تصهر فيه الفلزات وغيرها من المواد أو تسخَّن إلى درجات عالية من الحرارة، ويُصنع عادةً من مواد صامدة للحرارة مثل الخزف أو الجرافيت للصّائغ بوتقة خاصّة لصهر الذَّهب والفضّة. معجم المعاني الجامع، والمعجم الغني، ومعجم الرائد. ولا أصل لها في المعاجم العربية الكبرى مثل اللسان.

[10] قطعة من كتاب أرسل لأحد المسؤولين من شباب الحزب، مجموعة النشرات التكتلية. 12 شعبان 1381هـ ــ 18/1/ 1962م

More from null

د کتاب په اړه غورونه: "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه" - پنځلسمه برخه

د کتاب په اړه غورونه: "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه"

د استاد محمد احمد النادي لخوا چمتو شوی

پنځلسمه برخه

الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على إمام المتقين، وسيد المرسلين، المبعوث رحمة للعالمين، سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين، او موږ له دوی سره شامل کړه، او زموږ په ډله کې مو راټول کړه ستا په رحمت ای تر ټولو رحم کوونکیه.

ګرانو اورېدونکو، د حزب التحریر د مطبوعاتي دفتر د راډیو اورېدونکو:

السلام علیکم ورحمة الله وبركاته، له دې وروسته: په دې برخه کې موږ د "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه" کتاب په اړه خپلو غورونو ته دوام ورکوو. او د اسلامي شخصیت د جوړولو لپاره، د اسلامي ذهنیت او اسلامي نفسیاتو ته په پام سره، وایو او له الله څخه توفیق غواړو:

ای مسلمانانو:

په تېره برخه کې مو وویل: د مسلمان لپاره دا هم سنت دي چې د خپل ورور لپاره په غیاب کې دعا وکړي، لکه څنګه چې د هغه لپاره سنت دي چې له خپل ورور څخه د هغه لپاره د دعا غوښتنه وکړي، او د هغه لپاره سنت دي چې هغه ته لیدنه وکړي او له هغه سره کښیني او له هغه سره اړیکه ونیسي او د هغه سره د الله په لار کې مرسته وکړي وروسته له دې چې هغه ورسره مینه وکړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې له خپل ورور سره د هغه څه سره مخ شي چې هغه یې خوښوي ترڅو هغه خوشحاله کړي. او په دې برخه کې اضافه کوو او وایو: د مسلمان لپاره مستحب ده چې خپل ورور ته ډالۍ ورکړي، د ابوهریره د حدیث له مخې چې بخاري په الادب المفرد کې راوړی، او ابویعلی په خپل مسند کې، او نسایي په الکنی کې، او ابن عبدالبر په التمهید کې، او عراقي وویل: سند یې ښه دی، او ابن حجر په تلخیص الحبیر کې وویل: سند یې حسن دی، ویې ویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "ډالۍ ورکړئ ترڅو مینه وکړئ".

د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د هغه ډالۍ ومني او په بدل کې یې انعام ورکړي د عایشې د حدیث له مخې چې په بخاري کې راغلی، هغې وویل: "رسول الله صلی الله علیه وسلم ډالۍ منله او په بدل کې یې انعام ورکاوه".

او د ابن عمر حدیث چې احمد، ابوداود او نسایي روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې په الله قسم درکړي، نو هغه ته پناه ورکړئ، او څوک چې له تاسو څخه د الله په خاطر څه وغواړي، نو هغه ته ورکړئ، او چا چې له تاسو څخه پناه وغوښته، نو هغه ته پناه ورکړئ، او چا چې تاسو ته احسان وکړ، نو هغه ته بدله ورکړئ، او که تاسو ونه مومئ، نو د هغه لپاره دعا وکړئ ترڅو پوه شئ چې تاسو هغه ته بدله ورکړې ده".

او دا د وروڼو ترمنځ دی، او د حاکمانو ته د رعیت د ډالیو سره هیڅ تړاو نلري، دا رشوت په څیر حرام دي، او د انعام ورکولو څخه دا دی چې ووایی: جزاک الله خیرا.

ترمذي د اسامه بن زید رضي الله عنهما څخه روایت کړی او ویلي یې دي چې حسن صحیح دی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "چا چې یو نیک کار وکړ او هغه چا ته یې وویل چې هغه یې کړی دی: "جزاک الله خیرا" نو په ثناء کې یې ښه وکړ". او ثناء شکر دی، یعنې انعام ورکول، په ځانګړې توګه د هغه چا لخوا چې بل څه نه لري، لکه څنګه چې ابن حبان په خپل صحیح کې د جابر بن عبدالله څخه روایت کړی، هغه وویل: ما د نبی صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې هغه فرمایي: "چا چې یو نیک کار وکړ او د ثناء پرته یې بل څه ونه موندل، نو هغه شکر ادا کړ، او چا چې پټ کړ نو هغه یې کفر وکړ، او چا چې په باطل سره ځان ښکلی کړ نو هغه د دروغو جامې اغوستونکی دی". او ترمذي په حسن سند سره د جابر بن عبدالله څخه روایت کړی چې هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "چا چې یو څه ورکړل او هغه یې وموندل نو هغه دې بدله ورکړي، او که یې ونه موندل نو هغه دې ثناء ووايي، نو چا چې ثناء وویل نو هغه شکر ادا کړ، او چا چې پټ کړ نو هغه یې کفر وکړ، او چا چې په هغه څه سره ځان ښکلی کړ چې نه وي ورکړل شوی نو هغه د دروغو جامې اغوستونکی دی". او د ورکړې کفر یعنې پټول او پټول دي.

او په صحیح سند سره ابوداود او نسایي د انس څخه روایت کړی، هغه وویل: "مهاجرینو وویل ای د خدای رسوله، انصار ټوله جزا واخیستله، موږ داسې خلک ندي لیدلي چې په ډیرو کې د دوی په څیر ښه مصرف کونکي وي، او نه هم په لږ کې د دوی په څیر ښه مرسته کونکي وي، او دوی زموږ لپاره بار کم کړ، هغه وویل: ایا تاسو په دې سره د دوی ثناء نه کوئ او د دوی لپاره دعا نه کوئ؟ دوی وویل: هو، هغه وویل: نو دا په دې سره برابر دی".

او د مسلمان لپاره دا ښایسته ده چې په لږ څه باندې هم د ډیرو په څیر شکر ادا کړي، او د هغو خلکو څخه شکر ادا کړي چې هغه ته نیکي وړاندې کوي، لکه څنګه چې عبدالله بن احمد په زوائد کې په حسن سند سره د نعمان بن بشیر څخه روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې په لږ څه باندې شکر ادا نکړي نو په ډیرو باندې به هم شکر ادا نکړي، او څوک چې د خلکو څخه شکر ادا نکړي نو د خدای څخه به هم شکر ادا نکړي، او د خدای د نعمت په اړه خبرې کول شکر دی، او د هغه پرېښودل کفر دی، او جماعت رحمت دی، او تفرقه عذاب دی".

او له سنتو څخه دا دي چې د خپل ورور لپاره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره شفاعت وکړي، لکه څنګه چې بخاري د ابوموسی څخه روایت کړی، هغه وویل: "رسول الله صلی الله علیه وسلم ناست و چې یو سړی راغی او سوال یې وکړ، یا یې د یوې اړتیا غوښتنه وکړه، هغه زموږ په لور مخ کړ او ویې ویل شفاعت وکړئ ترڅو تاسو ته اجر ورکړل شي او الله دې د خپل نبی په ژبه هغه څه فیصله کړي چې وغواړي".

او لکه څنګه چې مسلم د ابن عمر څخه د نبی صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی، هغه وویل: "څوک چې د خپل مسلمان ورور لپاره د یو واکمن سره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره وسیله وي، هغه ته به د قیامت په ورځ د پل صراط په تېرېدو کې مرسته وشي، په هغه ورځ چې پښې ښویږي".

د مسلمان لپاره دا هم مستحب ده چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي، لکه څنګه چې ترمذي روایت کړی او ویلي یې دي چې دا حدیث حسن دی د ابوالدرداء څخه د نبی صلی الله علیه وسلم څخه روایت دی، هغه وویل: "څوک چې د خپل ورور د ناموس څخه دفاع وکړي، الله به د قیامت په ورځ د هغه له مخ څخه اور لرې کړي". او د ابوالدرداء دا حدیث احمد روایت کړی او ویلي یې دي چې سند یې حسن دی، او همداسې هیثمي هم ویلي دي.

او هغه څه چې اسحاق بن راهویه د اسماء بنت یزید څخه روایت کړي، هغې وویل: ما د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې هغه فرمایي: "څوک چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي، نو دا د الله په غاړه ده چې هغه د اور څخه ازاد کړي".

او القضاعي په مسند الشهاب کې د انس څخه روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې د خپل ورور سره په غیاب کې مرسته وکړي، الله به ورسره په دنیا او اخرت کې مرسته وکړي". او القضاعي دا حدیث د عمران بن حصین څخه هم په دې زیاتوالي سره روایت کړی دی: "او هغه د مرستې کولو توان لري". او لکه څنګه چې ابوداود او بخاري په الادب المفرد کې روایت کړی، او الزین عراقي وویل: سند یې حسن دی د ابوهریره څخه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "مؤمن د مؤمن هنداره ده، او مؤمن د مؤمن ورور دی، له هر ځای څخه چې ورسره مخامخ شي، هغه د هغه له ضایع کېدو څخه ساتي او له شا څخه یې ساتنه کوي".

ای مسلمانانو:

تاسو په دې برخه کې او په تېره برخه کې د نبوي احادیثو له لارې پوه شوئ چې د هغه چا لپاره سنت دي چې د الله په خاطر له یوه ورور سره مینه لري، هغه ته خبر ورکړي او هغه ته د خپلې مینې په اړه ووایي. او د مسلمان لپاره دا هم سنت دي چې د خپل ورور لپاره په غیاب کې دعا وکړي. لکه څنګه چې د هغه لپاره سنت دي چې له خپل ورور څخه د هغه لپاره د دعا غوښتنه وکړي. او د هغه لپاره سنت دي چې هغه ته لیدنه وکړي او له هغه سره کښیني او له هغه سره اړیکه ونیسي او د هغه سره د الله په لار کې مرسته وکړي وروسته له دې چې هغه ورسره مینه وکړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې له خپل ورور سره د هغه څه سره مخ شي چې هغه یې خوښوي ترڅو هغه خوشحاله کړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې خپل ورور ته ډالۍ ورکړي. او د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د هغه ډالۍ ومني او په بدل کې یې انعام ورکړي.

او د مسلمان لپاره دا ښایسته ده چې د هغو خلکو څخه شکر ادا کړي چې هغه ته نیکي وړاندې کوي. او له سنتو څخه دا دي چې د خپل ورور لپاره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره شفاعت وکړي. او د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي. ایا موږ به دې شرعي احکامو او د اسلام ټولو احکامو ته ژمن نه وو، ترڅو د خپل رب په څېر شو چې هغه یې خوښوي او راضي کیږي، ترڅو هغه څه چې په موږ کې دي بدل کړي، او زموږ حالات سم کړي، او د دنیا او اخرت په نیکیو بریالي شو؟!

ګرانو اورېدونکو: د حزب التحریر د مطبوعاتي دفتر د راډیو اورېدونکو:

په دې برخه کې په همدې اندازه بسنه کوو، ترڅو په راتلونکو برخو کې خپل غورونه بشپړ کړو، ان شاء الله تعالی، تر هغه وخته او تر هغه چې تاسو سره وینو، موږ تاسو د الله په پناه او ساتنه او امن کې پرېږدو. ستاسو د ښه اورېدلو څخه مننه کوو والسلام علیکم ورحمة الله وبركاته.

اې مسلمانانو! پوه شئ - 15 برخه

اې مسلمانانو! پوه شئ

15 برخه

دا چې د خلافت د دولت له مرستندویه دستګاه څخه وزیران دي، هغه وزیران چې خلیفه یې له ځان سره ټاکي، ترڅو د خلافت په بار کې مرسته وکړي او د هغې مسؤلیتونه په غاړه واخلي، د خلافت د بارونو زیاتوالی، په ځانګړې توګه هرکله چې د خلافت دولت لوی او پراخ شي، خلیفه یوازې د هغې په وړلو ستړی کیږي نو هغه چا ته اړتیا لري چې د هغې په وړلو کې ورسره مرسته وکړي ترڅو خپل مسؤلیتونه په غاړه واخلي، مګر د هغوی وزیران بې له قید او شرطه نومول روا نه دي ترڅو په اسلام کې د وزیر مفهوم چې د مرسته کوونکي په معنی دی د اوسنیو وضعي نظامونو د وزیر له مفهوم سره ګډ نه شي چې په ډیموکراټیک، پانګوال، سیکولر یا نورو نظامونو ولاړ دي کوم چې موږ په اوسني وخت کې وینو.