هل يملك الحزب أن يغير في الفكرة أو الطريقة؟
April 13, 2020

هل يملك الحزب أن يغير في الفكرة أو الطريقة؟

هل يملك الحزب أن يغير في الفكرة أو الطريقة؟

 ما كان للحزب أن يُغير في الفكرة أو الطريقة شيئاً، لأن الفكرة والطريقة - أعني فكرته التي تقوم على الأحكام الشرعية المستنبطة من الأدلة التفصيلية - والطريقة ونعني بها طريقته للوصول إلى استئناف الحياة الإسلامية بإقامة الخلافة عن طريق طلب النصرة - فإن ذلك كله ليس للحزب ﴿قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقَاءِ نَفْسِي﴾، فالفكرة والطريقة أحكام شرعية ثابتة لا تتغير ولا تتبدل، وإذا لم يبلغ هذا الأمر عقول البعض فإن هذا ليس عائداً للحزب وإنما هو مرض أصابهم، أو لوثة عقلية لم يعد صاحبها يدري ما يقول. فالوصول إلى الحكم يجب أن يكون بطلب النصرة، وبالشروط والأسباب التي يضعها ويفرضها صاحب الفكرة (وهو الحزب) فهو لا يقبل أن تُفرض عليه الشروط.

 وسأتناول هنا الثورة السورية ببعض التفصيل لأنها ربما أدخلت في قلب البعض شيئاً فظن أن الحزب غيّر طريقته، أو تجاوز على فكرته، ولربما كان لبعض العقول أو القلوب المريضة تأثير في بثّ هذا الأمر وبخاصة أن أجهزة مخابرات معلومة تريد أن تنال من فكرة الحزب وطريقته، فكان لبعض المطايا أو الجهلة دور في بث الشائعات، لكنهم كانوا في ذلك كباسط كفيه إلى الماء ليبلغ فاه وما هو ببالغه، وعادوا من حربهم مع الحزب خاسرين خائبين لم ينالوا خيرا، وإنما هو الخزي الذي لفّهم من كل جانب "كَناطِحٍ صَخْرَةً يَوْماً ليِوُهِنَها * فَلَمْ يَضِرْها وأوْهى قَرْنَه الوعِلُ".

وقبل أن أشرع في تناول الثورة السورية، لا بد أن أضع أصولاً وثوابت هي من المحكمات الواضحات في سير الحزب وليست من المؤول أو المتشابه:

أولاً: إن هناك أعمالاً من أعمال الرأي العام في مرحلة التفاعل، وهي الأعمال التي يتفاعل فيها الحزب مع الأمة، مثل عقد محاضرة أو ندوة أو مؤتمر أو مسيرة نقودها ونحركها براياتنا وهتافاتنا، ودليلها فعل النبي ﷺ لما جمع الناس على الصفا وخطب فيهم، وكذلك لما قاد المسلمين في صفَّين على رأس الأول عمر والثاني حمزة، فلا ينبغي الخلط بين أعمال الرأي العام وبين إقامة الدولة، فالمسيرات والمظاهرات والمحاضرات والندوات، هي من أعمال الرأي العام، وليست طريقة لإقامة الدولة.

ثانياً: إن كون الحزب تبنى طريقة معينة لإيصال فكرته إلى النظام والحكم واضحٌ وضوح الشمس في رابعة النهار، وتنطبق عليها شروط التواتر، يعلمها القاصي والداني، فلا يصلح والحال هكذا أن تُردّ بأخبار آحاد حتى وإن توفر في الراوي العدالة والضبط، فقد يكون اعتراه وهم، أو أصابته لوثة في عقله، أو مرض في قلبه. فالمقطوع عندنا أن الحزب لا يتوسل الوصول إلى الحكم إلا بطلب النصرة، وأي مضمون أو خبر يُخالف هذا يُرد دراية، هذا طبعاً إذا سلم الراوي من الغفلة والوهم والكذب وخوارم المروءة.

ثالثاً: إن محطات التلفزة الإخبارية السورية اتهمت الحزب منذ بواكير الثورة السورية محاولةً الربط بينه وبين اشتعال الثورة عليهم، وكانت بذلك تخاطب دول العالم وتحذرها من خطورة الشعارات التي يرفعها الحزب، استباقاً منها لشيطنة الثورة واستعداء العالم كله ضدها، وما زالت الدول تُحاول إلصاق الأعمال المادية بالحزب، وليس آخراً توظيف شرذمة ممن أكل قلبَه ثباتُ الحزب على فكرته وطريقته، فهو يُحاول بشتى الأساليب والوسائل أن يربط بين الثوار والداعمين لهم من جهة وبين الحزب. فاتهام الحزب بالأعمال المادية وتشكيل كتائب ليست إبداعاً جديداً وإنما قامت عليه المخابرات السورية منذ بداية الثورة.

رابعاً: إن وجود الحزب في بلاد الشام ومنها سوريا ليس وجوداً طارئاً أو متأخراً، بل إن الحزب لم يُغادرها البتة، والاعتقالات التي طالت شبابه في الشام سنة 1999 وطالت حوالي 800 منهم في كافة نواحي سوريا خير شاهد أن الحزب بفكرته وشبابه يضربون في عمق الدولة السورية، فلا شك إذن أن فكرة الحزب وسعيَه لإقامة الخلافة معلومة لدى أهل الشام جميعاً.

وبعد هذه الأصول والثوابت الأربعة نقول: لقد أدرك الحزب مبكراً واقع الثورات عموماً والثورة السورية على وجه الخصوص، وكان هذا الفهم المبكر قد مكّن الحزب من التعامل مع هذه الثورات تعاملاً مبدئياً، وكان للثورة السورية نصيب الأسد من إصدارات الحزب وأعماله، فقد أصدر الحزب ما يزيد على 300 إصدار ما بين نشرة أو جواب سؤال، وذلك أن الثورة السورية تميزت عن باقي الثورات أنها رفعت شعارات إسلامية واضحة مرعبة لأمريكا ودول الكفر كافة، بل ورفعت راية الخلافة مطالِبةً بها مطالَبةً صريحة، ونشأ فيها فصائل وكتائب وألوية تحت أسماء إسلامية وشعارت إسلامية.

ولما كان الأمر هكذا تداعى الغرب الكافر وعملاؤه ومطاياه لحرب هذه الشعارات ومن يحملها، فكانت الحرب بين الغرب الكافر تقوده أمريكا وروسيا وإيران وحزبها بل وأحزابها من جهة وبين الناس المستضعفين من جهة أخرى، ولما كان الحال هكذا كان لا بد للحزب أن يقف مع ناسه وأمته ليحاول أن يمسك بالثورة من الانحراف، فقد كان في الميدان وحده يُتابع ويتابع ويتصل حتى لا تنحرف الثورة عن مسارها، فالقيادة الفعلية لم تكن له، وإنما هو ناصح للثوار ومحذرٌ لهم من أن يختطف أحدٌ ثورتَهم، أو يُغير من شعاراتها، فقد حذرهم من المال السياسي الذي يدفعه مطايا الغرب للثوار مثل تركيا والسعودية والإمارات وغيرها، وحذرهم من جنيف وسوتشي وأستانة وغصن الزيتون ودرع الفرات، فكان بحق بمثابة الرائد، والرائد لا يكذب أهله، جاء في جواب سؤال أصدره أمير حزب التحرير العالم الجليل عطاء بن خليل أبو الرشتة بتاريخ 2018/4/5: (إن الحزب لم يّدخر جهداً في توعية تلك الفصائل وتبصيرها بما يجري ويدور، إلا أنهم كانوا يبررون سيرهم خلف أولئك الداعمين بأنهم يدعمونهم بالمال والسلاح، وأن الحزب لا يستطيع ذلك، فقط يدعمهم بالنصح، ويضيفون أن ذلك النصح لا يُغني من ضرب السيوف شيئاً...) ثم يختم فيقول: (... وإننا نتوجه لتلك الفصائل التي كانت ترفض توعيتنا لهم، فقد كانوا يقولون هذا كلام لا يُغني من الحرب شيئاً، بل يريدون الدعم بالمال والسلاح الذي يجدونه عند خونة المسلمين عرباً وتركاً وفرساً).

فمبدئية الحزب وثباته على فكرته ظاهرة من أول يوم اشتعلت فيه الثورات، فهو إذ يحاول أن يمسك بالثورة من الأفكار المنحرفة أو الآراء الضالة، فإنه كذلك ينعى على الحركات والجماعات المسلحة استعانتها بالمال السياسي القذر، والذي يرفض هو أن ينخرط فيه لأنه يخالف طريقته في إقامة الدولة.

ولئن كانت الثورة السورية تسلّحت على خلاف رغبة الحزب، فقد حذرها الحزب منذ بواكير الثورة أنَّ تسلحها من الغرب أو تابعيه من الشرق سيكون قيداً بل رسناً تجعل الداعم يقودها حيث يريد، وهذا ما كان.

يقول الحزب في إحدى نشراته بتاريخ 2012/3/6: (لقد أتت دعوات التسليح المتعددة هذه وسط الصمود الأسطوري للشعب السوري المؤمن، وفشل النظام السوري المجرم في فرض حله الأمني والعسكري، وبما أن الشعب السوري أعزل، والنظام السوري ما زال يواصل عملياته الإجرامية بحقه، وأمريكا تماطل في الحل، وجدت دول أوروبا الظرف مناسباً للدعوة إلى تسليح المعارضة الداخلية عن طريق عملائها من دول الخليج).

وذكر في نشرة أخرى بتاريخ 2012/3/15: (لذلك نحذركم من دعوى تسليحكم من قِبل أعداء الإسلام، فإن فيه مساومة على دينكم ومبادئكم).

 لقد كان موقف الحزب في الثورة السورة ثابتاً وواضحاً، وكان يدرك بل يحسّ ويعلم أن خروج الناس ثائرين على الظلم هو حاضنة واعدة لإقامة الخلافة وإعطائه النصرة، وإن عمله بعد أن تسلحت الثورة هو بذل الوسع في تصويب مسار الثائرين، فإن هم استجابوا كان له ما يريد في أرض الشام، وإن هم رفضوا نصيحتَه فإنما يكون قد قام بالواجب الشرعي الذي أُنيط به.

لذا ما كان للحزب أن يترك الثورة وأهلها، وهي بيئة واعدة، ما كان له أن يتركها نهباً لأمريكا وأتباعها وأشياعها، وقد كان في كل إصداراته يطلب من الثوار وأهل القوة والمنعة من الجيش والمنشقين عنه أن يلتفّوا حول قيادته السياسية، والتي وحدها تملك مشروعاً واضحاً بيّناً مفصَّلاً.

إن الجيش أو العشائر أو الفصائل إن كانت مظنة التمكين للحزب حتى يقيم الدولة ويستأنف الحياة الإسلامية فيجب على الحزب حينها أن يطلب منهم النصرة، وإنَّ طلب الحزب من الفصائل المسلحة في الشام أن تلتف خلف قيادة سياسية واعية تملك مشروعاً، هو من صُلب الطريقة، ولا ذنب للحزب إن لم يبلغ خطابه عقولَ البعض أو قلبهم.

إن عمل الحزب في الثورة السورية كان عملاً دقيقاً اكتنفته صعوبات ومواقف لم يكن الحل معها إلا الإصرار على الطريقة، على رغم خسارة الكثير من الناس والفئات بسبب هذا الإصرار، والبطء في مراحل من العمل بل والعودة إلى نقطة الصفر أحياناً من أجل الثبات على المبدأ والتزام الطريقة الشرعية. وما أعان على هذا الوضوح بعد فضل الله سبحانه ورعايته هو خطوط رسمها الحزب مبنية على فهمه السياسي والشرعي، جعلت الحزب يمرّ في أتون الثورة دون أن يذوب فيها، بل ظل جوهره متميزاً، بل إن أعواماً من الالتزام والانضباط صقلته، فكان الفرق بينه وبين باقي الحركات كالفرق بين الماس والجرافيت، كلاهما من العنصر ذاته (الكربون) لكن ظروف التشكل والنشوء هي ما تخرج ماساً يفلّ أقسى المعادن، أو جرافيت هو دونه في القوة والصلابة، فالحزب وقد ناهز السبعة عقود منذ نشأته لن ينال منه ومن فكرته وطريقته دول ولا أفراد، ذلك أنه قوي بربه عزيز بدينه، وقد خبر الأجواء كلها، وعصفت به الكوارث والبلايا، فلم يزده ذلك إلا قوة إلى قوته، وليس بضارّه من نذر نفسه لضربه فأصبح شغله الشاغل، كما لو أن الكفاح السياسي أو الصراع الفكري مع الحزب لا مع الأنظمة والدول!

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

الأستاذ خالد الأشقر – أبو المعتز بالله

More from null

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون - ډينګي تبې او ملاريا

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون

ډينګي تبې او ملاريا

په سوډان کې د ډينګي تبې او ملاريا په پراخه کچه خپرېدو سره، د سخت روغتيايي بحران نښې څرګندېږي، چې د روغتيا وزارت د فعال رول نشتون او د دولت له خوا د وبا د مخنيوي توان نه شتون په ډاګه کوي چې هره ورځ ژوند اخلي. د ناروغيو په علم کې د علمي او ټکنالوژيکي پرمختګ سره سره، حقايق څرګندېږي او فساد ښکاره کېږي.

د روښانه پلان نشتون:

د زرګونو څخه د ډېرو پېښو او د ځينو رسنيو په وينا په ټوليزه توګه د مړينو ثبتولو سره سره، د روغتيا وزارت د وبا د مخنيوي لپاره کوم روښانه پلان ندی اعلان کړی. د روغتيايي ادارو ترمنځ د همغږۍ نشتون او د وبا سره د مقابلې لپاره د مخکينۍ ليد نشتون ليدل کېږي.

د طبي اکمالاتو د سلسلو ړنګېدل

حتی ساده درمل لکه "پندول" په ځینو سیمو کې نایاب شوي دي، کوم چې د اکمالاتو په سلسله کې ړنګېدل او د درملو په ویش باندې د څارنې نشتون منعکس کوي، په داسې حال کې چې یو څوک ساده درد کموونکو او ملاتړ ته اړتیا لري.

د ټولنې د پوهاوي نشتون

د مچانو څخه د مخنیوي د لارو چارو په اړه د خلکو د پوهاوي لپاره اغیزمنې رسنیزې هڅې شتون نلري، یا د ناروغۍ د نښو پیژندلو لپاره، کوم چې د انفیکشن خپریدل زیاتوي او د ټولنې د خپل ځان د ساتنې توان کمزوری کوي.

د روغتيايي زيربنا کمزورتيا

روغتونونه د طبي پرسونل او تجهیزاتو له سخت کمښت سره مخ دي، حتی د لومړني تشخیص وسایلو سره هم، کوم چې وبا ته ځواب ورو او بې ترتیبه کوي او د زرګونو خلکو ژوند له خطر سره مخ کوي.

نورو هېوادونو له وبا سره څنګه چلند وکړ؟

 برازيل:

- د عصري حشره وژونکو په کارولو سره یې د ځمکې او هوا څخه د سپرې کولو کمپاینونه پیل کړل.

- یې پشه خانې وویشلې او د ټولنې د پوهاوي کمپاینونه یې فعال کړل.

- په ناروغیو ځپلو سیمو کې یې په عاجله توګه درمل چمتو کړل.

بنګله ديش:

- یې په بې وزلو سیمو کې موقتي اضطراري مرکزونه جوړ کړل.

- یې د خبرتیا لپاره تودې کرښې او ګرځنده غبرګون ټیمونه چمتو کړل.

فرانسه:

- د وختي خبرتیا سیسټمونه یې فعال کړل.

- د مچیو د کنټرول څارنه یې زیاته کړه او د سیمه ایز پوهاوي کمپاینونه یې پیل کړل.

روغتيا د ټولو نه مهمې دندې او د دولت بشپړه مسؤليت دی

سوډان لاهم د کشف او راپور ورکولو لپاره اغیزمن میکانیزمونه نلري، کوم چې اصلي شمیرې د اعلان شوي څخه خورا لوړې کوي او بحران لا پسې پیچلی کوي. اوسنی روغتیايي بحران د روغتیا پالنې په برخه کې د دولت د فعال رول د نشتون مستقیمه پایله ده، کوم چې د انسان ژوند په خپلو لومړیتوبونو کې ځای لري، یو داسې دولت چې اسلام پلي کوي او د عمر بن الخطاب رضي الله عنه دا خبره پلي کوي چې "که چیرې په عراق کې یو خچر هم ښکته شي، نو الله به د قیامت په ورځ زما څخه د هغې په اړه پوښتنه وکړي".

وړاندیز شوي حلونه

- د روغتیايي نظام جوړول چې لومړی په انسان په ژوند کې د خدای څخه ویره ولري او اغیزمن وي، چې د برخې اخیستو یا فساد تابع نه وي.

- د وړیا روغتیايي پاملرنې چمتو کول د هر تبعه لپاره یو بنسټیز حق ګڼل کیږي. او د شخصي روغتونونو جوازونه لغوه کول او د درملنې په برخه کې د پانګونې منع کول.

- د درملنې څخه دمخه د مخنیوي رول فعالول، د پوهاوي کمپاینونو او د مچانو د کنټرول له لارې.

- د روغتیا وزارت بیا رغول ترڅو د خلکو د ژوند مسؤلیت په غاړه واخلي، نه یوازې یوه اداري اداره.

- د یو سیاسي نظام غوره کول چې د اقتصادي او سیاسي ګټو څخه پورته د انسان ژوند ته لومړیتوب ورکړي.

- د جرمي سازمانونو او د درملو له مافیا سره اړیکې پرې کول.

د مسلمانانو په تاریخ کې، روغتونونه د خلکو لپاره وړیا خدمت کولو لپاره جوړ شوي وو، په لوړه کچه اداره کیدل، او د خلکو د جیبونو څخه نه، بلکې د بیت المال څخه تمویل کیدل. روغتیايي پاملرنه د دولت د مسؤلیت یوه برخه وه، نه احسان او نه تجارت.

په سوډان کې نن ورځ د وبا خپریدل او له صحنې څخه د دولت غیاب یو خطرناک خبرداری دی چې له پامه نشي غورځول کیدی. اړتیا یوازې د پندول چمتو کول ندي، بلکې د ریښتیني پاملرنې دولت جوړول دي چې د انسان ژوند ته پام وکړي او د بحران ریښې درملنه وکړي، نه د هغې نښې، یو داسې دولت چې د انسان او د هغه د ژوند ارزښت او د هغه د پیدا کولو هدف ته پام وکړي، کوم چې د یوازیني الله عبادت دی. او اسلامي دولت یوازینی هغه دی چې د روغتیايي پاملرنې مسلو ته د روغتیايي نظام له لارې رسیدګي کولی شي، کوم چې یوازې د نبوت په طریقه د دویم عادلانه خلافت په سیوري کې پلي کیدی شي، کوم چې د خدای په فضل سره ډیر ژر جوړیږي.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی

حاتم العطار - د مصر ولایت

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ۱۴۴۷ هجري کال د ربیع الاول په دویمه اویشتمه نیټه چې د ۲۰۲۵ میلادي کال د سپتمبر د میاشتې له څوارلسمې نیټې سره سمون خوري، احمد بکر (هزیم) د حزب التحریر په لومړیو کې له اتیا کلنۍ څخه په زیاته عمر خپل رب ته انتقال شو. هغه د ډیرو کلونو لپاره دعوت پورته کړ او د هغه په ​​لار کې یې اوږد بند او سخته عذاب وزغمل، مګر د خدای په فضل او مرسته سره هغه نرم، کمزوری، بدل یا بدل نه شو.

هغه د سوریې د مقبور حافظ د واکمنۍ په اتیایمو کلونو کې ډیر وخت پټ تیر کړ، تر دې چې په ۱۹۹۱ کال کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو لخوا د حزب التحریر له یوې ډلې ځوانانو سره ونیول شو، ترڅو د مجرمینو علي مملوک او جمیل حسن په څارنه کې د شکنجې تر ټولو سخت ډولونه وګوري، چیرته چې هغه چا چې له ابو اسامه او د هغه له ځینو ملګرو سره د یوې دورې له تحقیق وروسته د تحقیق خونې ته ننوت، ما ولیدل چې د تحقیق د خونې په دیوالونو ځینې ټوټې غوښې او وینې خپرې وې.

په المزه کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو په فرعي څانګه کې له یو کال څخه د زیات وخت تیرولو وروسته، هغه له خپلو نورو ملګرو سره د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو او وروسته په لسو کلونو بند محکوم شو، چې اوه کاله یې په صبر او احتساب سره تیر کړل، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او خلاص شو.

له زندان څخه له خلاصون وروسته یې سمدستي دعوت ته دوام ورکړ، تر دې چې د حزب ځوانان ونیول شول، چې په سوریه کې یې په سلګونو کسان د ۱۹۹۹ کال د دولسمې میاشتې په نیمایي کې شامل وو، چیرته چې په بیروت کې په کور باندې چاپه ووهل شوه او وتښتول شو او په المزه هوایي ډګر کې د هوایي ځواکونو د استخباراتو فرعي څانګې ته ولیږدول شو، ترڅو د وحشتناکې شکنجې نوې مرحله پیل شي. د خدای په مرسته، د خپل عمر سره سره، هغه صابر، ثابت او حساب ورکوونکی و.

له نږدې یو کال وروسته هغه بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو د دولت د امنیت په محکمه کې محاکمه شي او وروسته د لسو کلونو لپاره محکوم شو، الله تعالی ورته ولیکل چې نږدې اته کاله یې تیر کړي، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او هغه خلاص شو.

ما په ۲۰۰۱ کال کې یو بشپړ کال د صیدنایا په زندان کې له هغه سره تیر کړ، بلکې زه په پنځمه (الف) کوټه کې د دریم پوړ په کیڼ اړخ کې د هغه تر څنګ وم، ما هغه ته ګران تره ویل.

موږ به یوځای خواړه خوړل او یو بل ته څنګ په څنګ بهیده او موږ به کلتور او نظریات سره شریکول. له هغه څخه مو کلتور زده کاوه او له هغه څخه مو صبر او استقامت زده کاوه.

هغه یو نرم، له خلکو سره مینه کوونکی، ځوانانو ته لیواله و، هغه په ​​هغوی کې د بریا او د خدای د وعدې د رښتیني کیدو په اړه باور پیدا کاوه.

هغه د خدای کتاب حافظ و او هغه به هره ورځ او شپه لوستله او د شپې ډیره برخه به پاڅیده، نو که سهار ته نږدې شو، هغه به ما ولړزوي چې د شپې د لمانځه او بیا د سهار د لمانځه لپاره راویښ کړم.

زه له زندان څخه راووتلم، بیا په ۲۰۰۴ کال کې بیرته هلته لاړم، او د ۲۰۰۵ کال په پیل کې بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو یو ځل بیا له هغو کسانو سره ووینو چې د ۲۰۰۱ کال په پای کې زموږ د لومړي ځل د وتلو پر مهال په زندان کې پاتې وو، او له هغوی څخه ګران تره ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله و.

موږ به د کوټو په وړاندې اوږد مزلونه کول ترڅو د زندان دیوالونه، د اوسپنې میله او د کورنۍ او عزیزان فراق هیر کړو، څنګه نه، په داسې حال کې چې هغه په زندان کې ډیر کلونه تیر کړي او هغه څه یې لیدلي چې لیدل یې!

د هغه سره زما نږدېوالي او اوږدې ملګرتیا سره سره، ما هیڅکله هغه نه دی لیدلی چې شکایت وکړي یا شکایت وکړي، لکه هغه چې په زندان کې نه وي، بلکې د زندان له دیوالونو بهر الوتنه کوي. د هغه قرآن سره الوتنه کوي چې هغه یې په ډیرو وختونو کې تلاوت کوي، د خدای په وعدې او د هغه د رسول ﷺ د بریا او تمکین په اړه د زیري په اړه د باور په وزرونو الوتنه کوي.

موږ په سختو او سختو شرایطو کې د لویې بریا ورځې ته سترګې په لار وو، هغه ورځ چې زموږ د رسول ﷺ زیري به رښتینې شي «بیا به د نبوت پر طريقه خلافت راځي». موږ د خلافت تر سیوري لاندې او د عقاب د بیرغ لاندې یوځای کیدو ته لیواله وو. خو الله تعالی داسې قضا وکړه چې ته له دې ځورونکي ځای څخه د تل پاتې کیدو ځای ته لاړ شه.

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې ته په جنت الفردوس کې اوسې، او موږ په الله تعالی باندې هیڅوک نه ستایو.

زموږ ګران تره ابو اسامه:

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې په تا باندې پراخه رحمت وکړي او په پراخه جنت کې دې ځای درکړي او له صدیقانو او شهیدانو سره دې یوځای کړي او د هغه ځورونې او عذاب په بدل کې دې چې تا ولیدل په جنت کې دې لوړې درجې درکړي، او موږ له هغه جل جلاله څخه غواړو چې موږ له تا سره په حوض کې زموږ د رسول ﷺ سره او د هغه د رحمت په ځای کې یوځای کړي.

زموږ تسلیت دا دی چې ته د مهربانه مهربان ته ځې او موږ یوازې هغه څه وایو چې الله تعالی خوښوي، بېشکه موږ د الله تعالی یو او بېشکه موږ هغه ته ورګرځو.

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی دی

ابو صطیف جیجو