June 11, 2015

إرادة شعب تويتر والفيس بوك!!

عالم من التغريدات والنقاشات وتداول صاخب للأخبار.. لقد أصبح الفيس بوك ملاذ الباحثين عن التواصل البعيد عن القيود والالتزامات، كما أصبح تويتر بيت المفكرين ومصنعاً للحدث يصل الهاشتاق (الوسم) لنشرات الأخبار وتشرع برامج متلفزة وأبواب في الصحف المهمة لمواكبة أخباره وأحوال رواده. إنه عالم الإعلام البديل حيث يغرد الناس في كل شاردة وواردة ويتسابق النشطاء لصنع الرأي وتحريك الشارع. أصبح الإعلام البديل أكثر من وسيلة تواصل حتى إن البعض يصدق أن هذه التغريدات والبوستات كفيلة بأن تسقط الوزراء وترفع من شأن من لا شأن له وتغيّر حسابات السياسيين. وبين فترة وفترة يذكر الرواد أمجاده ويقولون "يحيا شعب تويتر" ويا لها من ثورة بدأت بصفحة "إفنت" على الفيس بوك. من جهة يتنافس الجميع على استقطاب المؤيدين ومن جهة أخرى فالويل كل الويل لمن غضبت عليه الشعوب المتمركزة حول لوحات المفاتيح والهواتف الذكية وتحدّى إرادتها وعزيمتها التي لا تقهر! يدخل أحدهم تويتر والفيس بوك كإنسان عادي ويخرج منهما بعد حل مشاكل العالم ووضع أسس لإعادة صياغة المجتمعات ثم يعود لحياته العادية وروتينه اليومي ثم يعيد الكرة في اليوم التالي.


إنه منبر من لا منبر له وملاذ الذين سئموا خبث ورتابة وتضليل الإعلام التابع، أصبح الإعلام البديل وسيلة إعلامية لا يستهان بها وقوة سياسية يحسب لها الحسبان. نعم الإعلام البديل وسيلة مهمة ومنبر رأي أثبت فعاليته ولكن الأمر يأخذ منحى آخر عندما يظن البعض أن هذه القوة الإعلامية كافية لتحريك الشارع وتغيير الواقع فيفصلون بين وسائل التواصل والتبليغ وبين السياسة التي جُعلت في الأصل لرعاية الشؤون وتغيير واقع العباد ،ويحمّلون بذلك الوسائل أكثر مما تحتمل، وكيف نحمل الوسائل عبء التغيير ونعول عليها ونحن لا نحمل القطارات مسؤولية سياسة المواصلات ولا نعول على الدبابات في السياسات الحربية؟!


لقد علا صوت الهمسات التي تحذر الناس من السياسة أو تسييس قضاياهم وتصّر على أهمية المحافظة على استقلالية شعب تويتر والفيس بوك وتدق أجراس الخطر من اقتراب أهل السياسة. يستشهدون بخيانات السياسيين للنشطاء تارة ويحرفون الكلم تارة أخرى فيصّورون أهل السياسة على أنهم إذا دخلوا في أمر أفسدوه وتسلطوا عليه وحرفوا مساره.. يذمون السياسة والسياسيين بشكل شمولي دون تمييز بين أشياع النظام ومن يعمل لتغيير ذلك النظام، دون تفريق بين المكيافيليين الذين يتسلقون فوق الثورات ويلتفون عليها وبين العاملين لتحقيق التغيير الجذري. يذمون في السياسة والسياسيين بينما يتلبسون بأعمال سياسية ويعملون لأهداف سياسية!


باتت شعارات لا لتسييس القضية أعلى من شعارات القضية نفسها مما يطرح تساؤلات على جدية البحث ووضوح الرؤية. تتكرر الأحداث والشعارات وكأننا نعيش إعادة مواقف عشناها بالأمس وكأن الناس لا يتعظون من أخطاء غيرهم بل من أخطائهم أنفسهم في الماضي القريب. أترانا نسينا أنه لم يبق من ثورة 25 يناير سوى الاسم بعد أن التف عليها أعوان النظام السابق وتمكنت قوى الثورة المضادة من إعادة تشكيل نفسها بسرعة فائقة؟ انتقل الشارع المصري من ثورة حية تجوب شوارع وميادين مصر في مشهد وصل للذروة يوم 28 يناير حين خرج 20 مليون شخص ليعلنوا أن الأمر عاد للأمة وهي التي تملك سلطانها وستولي الأمر لمن تختاره. وسرعان ما تحول هذا المشهد المهيب إلى مزايدات ومذابح ومحاكمات عبثية ومسرحيات هزلية.. الخلل لم يكن في خروج الناس بل في عدم اتفاقهم على خطوط عريضة وأسس واضحة، خرجوا سويا كتفا بكتف ثم ما لبثت أن تفرقت بهم السبل وتحول الثوار لأعداء والرفاق لفرقاء وتبددت الثورة من بين أيديهم على عيون الأشهاد.


افتقرت إرادة التغيير لرؤية حصيفة لما بعد التغيير وخلا المشهد من رأي عام قائم على وعي ودراية يجمع الناس ويوحد صفهم فعلت وتيرة الخصومات والنقاشات الحادة في صفحات الإعلام البديل. تجمعت الجموع دون قيادة فتشتتت بها السبل وافتقرت طلائعها للوعي ووحدة الهدف فسهل تحريف المسار ووجدت الجموع نفسها في خنادق متقابلة توجه سهامها لرفقاء الأمس وتصب عليهم جام غضبها. وتحولت نبرات التشكيك العالية ودعوات الإصرار على الاستقلالية والبعد عن السياسة لسياسة ممنهجة تتهكم على الواقع وتستقطب المتفرجين في صمت ثم ما لبث وتحول هذا الصمت لطابور طويل من هواة الاستقرار في القاع يهتفون عاش الملك ولا للتغيير.. انقلبت الآية فتحول التشكيك في كل السياسيين إلى ترسيخ لحكم الطغاة.


أيعقل أن يخّون أهل الثكنة الواحدة طلائع المحاربين أو أن يدفع بهم الشك والتشكيك للاستغناء عن الاستطلاع وكشف حال الخصم.. أيعقل أن يكون الناس فوضى لا سراة لهم أو أن يسيروا أفراداً لا هداة لهم خوفاً من الفساد العام المستشري أو خشية ركوب البعض فوق أكتاف النشطاء؟! أتجمعهم قضية آنية بينما تفرقهم كل القضايا الأخرى وتتجاذبهم التيارات من أجل تمجيد استقلال حملات تحظى بتأييد أطياف الشعب وتتفادى طَرْقَ أي أمر آخر كي لا يختلف الناس وينفضوا من حولها. إنهم يقفون في صف واحد ولكن إذا اقتربت الصورة تجدهم في خطوط متوازية لا تلتقي، تجمعهم حملة واحدة ويفرقهم التباين في الأسس والمرجعيات الفكرية. أيعقل أن يُحرف الناس عن السير في الطريق الصحيح وتُعطَّلَ آليات التغيير المنهجي المبدئي من أجل الحفاظ على وحدة شكلية مؤقتة لم يحدد مسارها؟! إن هذا التعنت في رفض تسييس القضايا هو رفض للتغيير المنهجي والمراجعة الكلية للواقع والتشكيك في العاملين للتغيير دون النظر في منهجية بحثهم لا يحمي حملات النشطاء ولا يضمن استقلالهم بل هو الذي سيمكن الطغاة من الإفساد في الأرض والتمادي في غيهم وسلب حقوق الناس. إنهم يحذرون ليلاً نهاراً من فساد كل السياسيين، وهم بذلك (بقصد أو بدون قصد) يشقون الصف ويحبطون الناس وييئسونهم ويعينون المستبد على إحكام سيطرته والإمعان في غيه.


ليست السياسة فاسدة في ذاتها، ولا يعقل أن يتم وصف كل السياسيين بأنهم فاسدون، ولا يصح أن نخلط بين النظرة المكيافيلية للسياسة التي يستغل فيها الفاسدون مناصبهم والنظرة الصحيحة التي تنظر للسياسة على أنها رعاية شؤون البشر ولا غنى للناس عنها في تسيير أمور حياتهم. هذه النظرة للسياسة ترى أن الدعوة للانفصال عن السياسة ليست إلا انفصالاً عن الواقع وتعامياً عن دور السياسة في التعليم والصحة والإعلام وكافة مرافق الحياة؛ بداية من مالية الدولة ووصولا لجمع النفايات وترصيف الطرق. لم يهمش الإسلام السياسة بل أعلى شأنها وأشار إليها بأنها عمل الأنبياء ومسؤولية وأمانة يحاسب عليها الله عز وجل، يقول الرسول ﷺ: «كانت بنو إسرائيل تسوسهم الأنبياء كلما هلك نبي خلفه نبي وإنه لا نبي بعدي وسيكون خلفاء فيكثرون» قالوا فما تأمرنا قال: «فوا ببيعة الأول فالأول أعطوهم حقهم فإن الله سائلهم عما استرعاهم».


ختاما نقول: إن التغيير الحقيقي لا يستغني عن طلائعه المخلصة الواعية على الفكرة التي تجمع الشعوب وتلملم شعث الأمة على رؤية وبصيرة وتوحد فرقتها، إن الأمة الساعية للتغيير الجذري والجادة في هذا السعي لا تستغني عن الحزب السياسي المبدئي الذي هو بحق الرائد الذي لا يكذب أهله ولا تسمح لأحد بتهميش دور السياسيين المخلصين وتسلق الثورات بدعوى حمايتها. هذا الرائد الذي لا يكذب أهله لا يمتهن السياسة من أجل السياسة ولا يسعى للحكم من أجل الحكم بل يعمل لإقامة شرع الله فالحكم ليس غاية في حد ذاته بل وسيلة لما هو أكبر وأعظم وهو تحقيق العبودية لله عبر تطبيق شرعه.


كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
هدى محمد - أم يحيى

More from null

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون - ډينګي تبې او ملاريا

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون

ډينګي تبې او ملاريا

په سوډان کې د ډينګي تبې او ملاريا په پراخه کچه خپرېدو سره، د سخت روغتيايي بحران نښې څرګندېږي، چې د روغتيا وزارت د فعال رول نشتون او د دولت له خوا د وبا د مخنيوي توان نه شتون په ډاګه کوي چې هره ورځ ژوند اخلي. د ناروغيو په علم کې د علمي او ټکنالوژيکي پرمختګ سره سره، حقايق څرګندېږي او فساد ښکاره کېږي.

د روښانه پلان نشتون:

د زرګونو څخه د ډېرو پېښو او د ځينو رسنيو په وينا په ټوليزه توګه د مړينو ثبتولو سره سره، د روغتيا وزارت د وبا د مخنيوي لپاره کوم روښانه پلان ندی اعلان کړی. د روغتيايي ادارو ترمنځ د همغږۍ نشتون او د وبا سره د مقابلې لپاره د مخکينۍ ليد نشتون ليدل کېږي.

د طبي اکمالاتو د سلسلو ړنګېدل

حتی ساده درمل لکه "پندول" په ځینو سیمو کې نایاب شوي دي، کوم چې د اکمالاتو په سلسله کې ړنګېدل او د درملو په ویش باندې د څارنې نشتون منعکس کوي، په داسې حال کې چې یو څوک ساده درد کموونکو او ملاتړ ته اړتیا لري.

د ټولنې د پوهاوي نشتون

د مچانو څخه د مخنیوي د لارو چارو په اړه د خلکو د پوهاوي لپاره اغیزمنې رسنیزې هڅې شتون نلري، یا د ناروغۍ د نښو پیژندلو لپاره، کوم چې د انفیکشن خپریدل زیاتوي او د ټولنې د خپل ځان د ساتنې توان کمزوری کوي.

د روغتيايي زيربنا کمزورتيا

روغتونونه د طبي پرسونل او تجهیزاتو له سخت کمښت سره مخ دي، حتی د لومړني تشخیص وسایلو سره هم، کوم چې وبا ته ځواب ورو او بې ترتیبه کوي او د زرګونو خلکو ژوند له خطر سره مخ کوي.

نورو هېوادونو له وبا سره څنګه چلند وکړ؟

 برازيل:

- د عصري حشره وژونکو په کارولو سره یې د ځمکې او هوا څخه د سپرې کولو کمپاینونه پیل کړل.

- یې پشه خانې وویشلې او د ټولنې د پوهاوي کمپاینونه یې فعال کړل.

- په ناروغیو ځپلو سیمو کې یې په عاجله توګه درمل چمتو کړل.

بنګله ديش:

- یې په بې وزلو سیمو کې موقتي اضطراري مرکزونه جوړ کړل.

- یې د خبرتیا لپاره تودې کرښې او ګرځنده غبرګون ټیمونه چمتو کړل.

فرانسه:

- د وختي خبرتیا سیسټمونه یې فعال کړل.

- د مچیو د کنټرول څارنه یې زیاته کړه او د سیمه ایز پوهاوي کمپاینونه یې پیل کړل.

روغتيا د ټولو نه مهمې دندې او د دولت بشپړه مسؤليت دی

سوډان لاهم د کشف او راپور ورکولو لپاره اغیزمن میکانیزمونه نلري، کوم چې اصلي شمیرې د اعلان شوي څخه خورا لوړې کوي او بحران لا پسې پیچلی کوي. اوسنی روغتیايي بحران د روغتیا پالنې په برخه کې د دولت د فعال رول د نشتون مستقیمه پایله ده، کوم چې د انسان ژوند په خپلو لومړیتوبونو کې ځای لري، یو داسې دولت چې اسلام پلي کوي او د عمر بن الخطاب رضي الله عنه دا خبره پلي کوي چې "که چیرې په عراق کې یو خچر هم ښکته شي، نو الله به د قیامت په ورځ زما څخه د هغې په اړه پوښتنه وکړي".

وړاندیز شوي حلونه

- د روغتیايي نظام جوړول چې لومړی په انسان په ژوند کې د خدای څخه ویره ولري او اغیزمن وي، چې د برخې اخیستو یا فساد تابع نه وي.

- د وړیا روغتیايي پاملرنې چمتو کول د هر تبعه لپاره یو بنسټیز حق ګڼل کیږي. او د شخصي روغتونونو جوازونه لغوه کول او د درملنې په برخه کې د پانګونې منع کول.

- د درملنې څخه دمخه د مخنیوي رول فعالول، د پوهاوي کمپاینونو او د مچانو د کنټرول له لارې.

- د روغتیا وزارت بیا رغول ترڅو د خلکو د ژوند مسؤلیت په غاړه واخلي، نه یوازې یوه اداري اداره.

- د یو سیاسي نظام غوره کول چې د اقتصادي او سیاسي ګټو څخه پورته د انسان ژوند ته لومړیتوب ورکړي.

- د جرمي سازمانونو او د درملو له مافیا سره اړیکې پرې کول.

د مسلمانانو په تاریخ کې، روغتونونه د خلکو لپاره وړیا خدمت کولو لپاره جوړ شوي وو، په لوړه کچه اداره کیدل، او د خلکو د جیبونو څخه نه، بلکې د بیت المال څخه تمویل کیدل. روغتیايي پاملرنه د دولت د مسؤلیت یوه برخه وه، نه احسان او نه تجارت.

په سوډان کې نن ورځ د وبا خپریدل او له صحنې څخه د دولت غیاب یو خطرناک خبرداری دی چې له پامه نشي غورځول کیدی. اړتیا یوازې د پندول چمتو کول ندي، بلکې د ریښتیني پاملرنې دولت جوړول دي چې د انسان ژوند ته پام وکړي او د بحران ریښې درملنه وکړي، نه د هغې نښې، یو داسې دولت چې د انسان او د هغه د ژوند ارزښت او د هغه د پیدا کولو هدف ته پام وکړي، کوم چې د یوازیني الله عبادت دی. او اسلامي دولت یوازینی هغه دی چې د روغتیايي پاملرنې مسلو ته د روغتیايي نظام له لارې رسیدګي کولی شي، کوم چې یوازې د نبوت په طریقه د دویم عادلانه خلافت په سیوري کې پلي کیدی شي، کوم چې د خدای په فضل سره ډیر ژر جوړیږي.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی

حاتم العطار - د مصر ولایت

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ۱۴۴۷ هجري کال د ربیع الاول په دویمه اویشتمه نیټه چې د ۲۰۲۵ میلادي کال د سپتمبر د میاشتې له څوارلسمې نیټې سره سمون خوري، احمد بکر (هزیم) د حزب التحریر په لومړیو کې له اتیا کلنۍ څخه په زیاته عمر خپل رب ته انتقال شو. هغه د ډیرو کلونو لپاره دعوت پورته کړ او د هغه په ​​لار کې یې اوږد بند او سخته عذاب وزغمل، مګر د خدای په فضل او مرسته سره هغه نرم، کمزوری، بدل یا بدل نه شو.

هغه د سوریې د مقبور حافظ د واکمنۍ په اتیایمو کلونو کې ډیر وخت پټ تیر کړ، تر دې چې په ۱۹۹۱ کال کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو لخوا د حزب التحریر له یوې ډلې ځوانانو سره ونیول شو، ترڅو د مجرمینو علي مملوک او جمیل حسن په څارنه کې د شکنجې تر ټولو سخت ډولونه وګوري، چیرته چې هغه چا چې له ابو اسامه او د هغه له ځینو ملګرو سره د یوې دورې له تحقیق وروسته د تحقیق خونې ته ننوت، ما ولیدل چې د تحقیق د خونې په دیوالونو ځینې ټوټې غوښې او وینې خپرې وې.

په المزه کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو په فرعي څانګه کې له یو کال څخه د زیات وخت تیرولو وروسته، هغه له خپلو نورو ملګرو سره د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو او وروسته په لسو کلونو بند محکوم شو، چې اوه کاله یې په صبر او احتساب سره تیر کړل، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او خلاص شو.

له زندان څخه له خلاصون وروسته یې سمدستي دعوت ته دوام ورکړ، تر دې چې د حزب ځوانان ونیول شول، چې په سوریه کې یې په سلګونو کسان د ۱۹۹۹ کال د دولسمې میاشتې په نیمایي کې شامل وو، چیرته چې په بیروت کې په کور باندې چاپه ووهل شوه او وتښتول شو او په المزه هوایي ډګر کې د هوایي ځواکونو د استخباراتو فرعي څانګې ته ولیږدول شو، ترڅو د وحشتناکې شکنجې نوې مرحله پیل شي. د خدای په مرسته، د خپل عمر سره سره، هغه صابر، ثابت او حساب ورکوونکی و.

له نږدې یو کال وروسته هغه بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو د دولت د امنیت په محکمه کې محاکمه شي او وروسته د لسو کلونو لپاره محکوم شو، الله تعالی ورته ولیکل چې نږدې اته کاله یې تیر کړي، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او هغه خلاص شو.

ما په ۲۰۰۱ کال کې یو بشپړ کال د صیدنایا په زندان کې له هغه سره تیر کړ، بلکې زه په پنځمه (الف) کوټه کې د دریم پوړ په کیڼ اړخ کې د هغه تر څنګ وم، ما هغه ته ګران تره ویل.

موږ به یوځای خواړه خوړل او یو بل ته څنګ په څنګ بهیده او موږ به کلتور او نظریات سره شریکول. له هغه څخه مو کلتور زده کاوه او له هغه څخه مو صبر او استقامت زده کاوه.

هغه یو نرم، له خلکو سره مینه کوونکی، ځوانانو ته لیواله و، هغه په ​​هغوی کې د بریا او د خدای د وعدې د رښتیني کیدو په اړه باور پیدا کاوه.

هغه د خدای کتاب حافظ و او هغه به هره ورځ او شپه لوستله او د شپې ډیره برخه به پاڅیده، نو که سهار ته نږدې شو، هغه به ما ولړزوي چې د شپې د لمانځه او بیا د سهار د لمانځه لپاره راویښ کړم.

زه له زندان څخه راووتلم، بیا په ۲۰۰۴ کال کې بیرته هلته لاړم، او د ۲۰۰۵ کال په پیل کې بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو یو ځل بیا له هغو کسانو سره ووینو چې د ۲۰۰۱ کال په پای کې زموږ د لومړي ځل د وتلو پر مهال په زندان کې پاتې وو، او له هغوی څخه ګران تره ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله و.

موږ به د کوټو په وړاندې اوږد مزلونه کول ترڅو د زندان دیوالونه، د اوسپنې میله او د کورنۍ او عزیزان فراق هیر کړو، څنګه نه، په داسې حال کې چې هغه په زندان کې ډیر کلونه تیر کړي او هغه څه یې لیدلي چې لیدل یې!

د هغه سره زما نږدېوالي او اوږدې ملګرتیا سره سره، ما هیڅکله هغه نه دی لیدلی چې شکایت وکړي یا شکایت وکړي، لکه هغه چې په زندان کې نه وي، بلکې د زندان له دیوالونو بهر الوتنه کوي. د هغه قرآن سره الوتنه کوي چې هغه یې په ډیرو وختونو کې تلاوت کوي، د خدای په وعدې او د هغه د رسول ﷺ د بریا او تمکین په اړه د زیري په اړه د باور په وزرونو الوتنه کوي.

موږ په سختو او سختو شرایطو کې د لویې بریا ورځې ته سترګې په لار وو، هغه ورځ چې زموږ د رسول ﷺ زیري به رښتینې شي «بیا به د نبوت پر طريقه خلافت راځي». موږ د خلافت تر سیوري لاندې او د عقاب د بیرغ لاندې یوځای کیدو ته لیواله وو. خو الله تعالی داسې قضا وکړه چې ته له دې ځورونکي ځای څخه د تل پاتې کیدو ځای ته لاړ شه.

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې ته په جنت الفردوس کې اوسې، او موږ په الله تعالی باندې هیڅوک نه ستایو.

زموږ ګران تره ابو اسامه:

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې په تا باندې پراخه رحمت وکړي او په پراخه جنت کې دې ځای درکړي او له صدیقانو او شهیدانو سره دې یوځای کړي او د هغه ځورونې او عذاب په بدل کې دې چې تا ولیدل په جنت کې دې لوړې درجې درکړي، او موږ له هغه جل جلاله څخه غواړو چې موږ له تا سره په حوض کې زموږ د رسول ﷺ سره او د هغه د رحمت په ځای کې یوځای کړي.

زموږ تسلیت دا دی چې ته د مهربانه مهربان ته ځې او موږ یوازې هغه څه وایو چې الله تعالی خوښوي، بېشکه موږ د الله تعالی یو او بېشکه موږ هغه ته ورګرځو.

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی دی

ابو صطیف جیجو